AHMED HULÛSİ

OKYANUS ÖTESİNDEN - 3

www.ahmedhulusi.org

KAPAK HAKKINDA

Ön kapak zeminindeki siyah renk karanlığı ve bilgisizliği, üzerindeki harflerin beyaz rengi ise aydınlığı ve bilgiyi temsil eder.

Kapakta yer alan amblem, Kûfi hat sanatı ile yazılmış olan "Lâ ilâhe illâ Allâh; Muhammed Rasûlullâh" cümlesidir ve bu “tanrılık kavramı yoktur, yalnızca Allâh adıyla işaret edilen vardır; Muhammed (aleyhisselâm) bu anlayışın Rasûlü’dür” anlamını taşır.

Amblemin ön kapakta ve her şeyin üzerinde yer alması, Ahmed Hulûsi’nin bu anlayışı tüm eserlerinde ve hayatı boyunca her anlamda baş tacı yapmış olmasının sembolik ifadesidir.

Karanlıktan aydınlığa açılan Kelime-i Tevhid penceresinden Allâh Rasûlü’nün nûrunu temsil eden yeşil renkte yansıyan ışık, Ahmed Hulûsi’nin kaleminden, işaret ettiği konuda aydınlanmayı amaçlayan “kitap isminde” beyaz renkte somutlaşmıştır.

Allâh Rasûlü’nün nûruyla yayılan bilginin, onu değerlendirebilenlere sağladığı aydınlanma da kitap içeriğinin özetlendiği arka kapak zeminindeki beyaz renk ile ifade edilmiştir.

Tüm eserlerimiz gibi, bu kitabın da telif

hakkı yoktur.

Bu kitap orijinaline sadık kalmak kaydıyla

herkes tarafından basılabilir, çoğaltılabilir,

yayımlanabilir ve tercüme edilebilir.

Allâh ilminin karşılığı alınmaz.

AHMED HULÛSİ

OKYANUS ÖTESİNDEN - 3

AHMED HULÛSİ

Yayın ve Dağıtım: KİTSAN

ISBN: 978-975-7557-64-7

1. Baskı: 1998

. Baskı: 2014

Kapak Tasarımı: Serdar Okan

Grafik Tasarım: Öznur Erman

Film, Baskı ve Cilt:

İKON Matbaacılık ve Yayıncılık San. Tic. Ltd. Şti.

Çobançeşme Cad. NO: 14

Kağıthane - İstanbul

Tel: 0212 3211193, Faks: 0212 2959334

info@ikonmatbaa.com

www.ikonmatbaa.com

KİTSAN KİTAP BASIM YAYIN DAĞITIM LTD. ŞTİ.

Divanyolu Cad. Ticarethane Sok. Tevfikkuşoğlu İşhanı

No:41/3, 34400 Cağaloğlu - İstanbul

Tel: 0212 5136769, Faks: 0212 5115144

www.kitsan.com

AHMED HULÛSİ

OKYANUS ÖTESİNDEN - 3

www.ahmedhulusi.org

“ALLÂH”ı açıklamaya çalıştım;

onlarsa “TANRI”larını update edip,

“Allâh” ismiyle etiketlediler.

Ahmed HULÛSİ

“Peygamberlik” yoktur;

“Nübüvvet” ve “Risâlet” vardır. Farkını öğrenin!

Ahmed HULÛSİ

İÇİNDEKİLER

Sunu

Mayıs Ayı Sohbetleri

3 Mayıs 1998

7 Mayıs 1998

8 Mayıs 1998

15 Mayıs 1998

22 Mayıs 1998

25 Mayıs 1998

Haziran Ayı Sohbetleri

15 Haziran 1998

19 Haziran 1998

22 Haziran 1998

26 Haziran 1998

29 Haziran 1998

Temmuz Ayı Sohbetleri

3 Temmuz 1998

6 Temmuz 1998

10 Temmuz 1998

13 Temmuz 1998

17 Temmuz 1998

20 Temmuz 1998

24 Temmuz 1998

27 Temmuz 1998

31 Temmuz 1998

Ağustos Ayı Sohbeti

12 Ağustos 1998

Ahmed Hulûsi Kimdir? Amacı Nedir?

SUNU

Bu kitabın konusu, Amerika’daki çalışmalarım sırasında, çeşitli ülkelerden arkadaşlarımla yaptığım internet sohbetleriyle ilgilidir...

Şimdilik ortalama 110 civarında bilgisayarın aynı anda katıldığı “chat”=“sohbetler”de sorulan sorulara verdiğim cevaplarla ve benim açtığım bazı konularla, “DİN” ve “Tasavvuf” anlayışına dayalı mecaz ve benzetmelerin bilebildiğim kadarını, toplumsal anlayışın müsaadesi nispetinde, gerçek yanlarıyla işlemeye çalıştım.

“OKYANUS ÖTESİNDEN” adını koyduğum bu ve devamı olacak kitaplarda, genellikle yeni bazı açıklamalarım olacak... Bunlar benim kişisel tespitlerim veya anlayışımdır ki, kimseyi bağlamaz! Ancak okuyanlar, bu konulara böyle de bakılabiliyormuş, düşüncesini edinip; yeni değerlendirmeler yapabilirler...

Daha önceki kitaplarımda “TANRI” kavramının yanlışlığından ve bu kavramın unutulması gereğinden söz etmiştim...

Farsçadan dilimize giren “PEYGAMBER” tâbiri de en az “tanrı” kavramı kadar yanlış bir tâbirdir... Ve artık bu tâbirin kullanılmasının yanlışlığını vurgulamam ve bu kelimenin kullanımdan kalkması yolunda bir düşünce oluşturdu bende Cenâb-ı Hak!

Kur’ân-ı Kerîm’de “peygamber” kelimesi geçmez! Kurân’a göre “NEBİ” vardır; “RASÛL” vardır... Yani “NÜBÜVVET” ve “RİSÂLET” vardır...

Bir “Nebi” dendiğinde, O’nda açığa çıkan “Nübüvvet” vasfına işaret edilir...

Bir “Rasûl” dendiğinde, O kişide açığa çıkan “Risâlet” vasfına işaret edilir...

Konunun ilgili alanına göre de, Kur’ân-ı Kerîm’de bu iki kelimeden birine işaret edilir.

Bu konu hayli derinlikli bir konudur; ve pek çok sır, bu kullanılan “peygamber” kelimesi yüzünden örtülmektedir.

İşte bu gibi pek çok konuya, Amerika’dan düzenlediğimiz internet sohbetlerimizde işaret etmeye çalışmaktayız.

Okurlarımdan dileğim, okyanus ötesinden yayınladığım görüşlerim üzerinde, objektif-önyargısız düşünmeleri ve “Sistem” anlayışına dayalı bir şekilde değindiğim önemli sırları değerlendirmeye çalışmalarıdır.

Kitap metninde sohbete katılan pek çok arkadaşın soru ve görüşleri, isimleri kullanılmayarak, “Soru” başlığı altında yazılmış; buna karşılık, verdiğim cevaplar veya anlattıklarım ise “Üstad” başlığı altında düzenlenmiştir.

Ocak 1998’de başlayan sohbetlerin birinci bölümü olan Ocak-Şubat metinleri “OKYANUS ÖTESİNDEN - 1”de, Mart-Nisan metinleri “OKYANUS ÖTESİNDEN - 2”de, Mayıs-Ağustos metinleri ise elinizdeki bu kitapta yer almaktadır...

İnşâAllâh, “İSLÂM DİNİ” tanımlamasıyla bildirilen, “ALLÂH Adıyla İşaret Edilen” tarafından yaratılmış “SİSTEM ve DÜZEN”i anlamada, bu metinler sizlere yeni bakış açıları ve yeni değerlendirmeler sağlar...

Ahmed Hulûsi
New Jersey-USA

MAYIS AYI SOHBETLERİ

3 MAYIS 1998

Üstad

− A… Hac intibalarını dinlemedik...

Cevaplar

− Çok sağlıklı ve bereketli bir Hac geçirdik şükründen âciziz... Üstadım.

− Hoşbulduk Üstadım.

Üstad

− Evet, yeni gelenler Hac’dan, anlatın bakalım, orada dikkatinizi çekenleri...

Evet bana anlatacak bir şeyi yok mu kimsenin?..

Cevap

− Himmetiniz ile çok rahat ve bereketli bir vazifeyi yerine getirdik. Bunun dışında Mekke ve Medine’de beş sene öncesine göre çok gelişmeler ve yenilikler var Üstadım.

− Cimbom şampiyon!..

Üstad

− Teşekkürler... GS’lilere kutlu olsun; ben dâhil!!!

Arkadaşlara çok AAH çektiriyormuşum, ben de AH oldum... Listenizi infodan UPDATE edin...

Soru

− Üstadım, 1 Mayıs tarihli Yeni Yüzyıl’daki makaleyi okuduk. Teşekkür ederiz, bütün bilgilerin tek bir kitapta toplanacak denmesi ilginçti...

Üstad

− Yahu hem chat istiyorsunuz hem de susup oturuyorsunuz... Siz chat değil vaaz istiyorsanız, ben yokum o işte!..

Cevaplar

− Üstadım, “Tek kitaplık kütüphane” yazısı çok ilginçti Murat Birsel’in. Teşekkür ederiz.

− Üstadım önümüzdeki chat’in konusunu lütfederseniz memnun oluruz…

Soru

− Muhyiddini Arabî diyor ki: “‘Allâh’ ismi O’nun Zât’ının değil Sıfat ve Cemi Esmâ’nın adıdır…”

Bu cümleyi biraz açar mısınız?

Üstad

− “ALLÂH” kelimesi bir isimdir ve bir varlığa işaret etmektedir sadece...

“ALLÂH İsminin İşaret Ettiği Varlığın” özelliklerine, yani sıfat ve özelliklerine de yine çeşitli isimlerle işaret edilmektedir... Öyle ise bizim, isimlerle uğraşmayı bırakıp, isimlerin işaret ettiği anlamlar doğrultusunda, işaret edilen ZÂT’ı anlamaya çalışmalıyız ki, bu da somut bir ismi olan obje değildir!..

Dolayısıyla bizim çok iyi anlamamız gereken husus şudur:

Evrende bir nokta bile olmayan Dünya’da yaşayan varlıklar, “ALLÂH” ismiyle işaret edilenin özelliklerinin yanında; o isimlerin (Esmâ’nın) işaret ettiği özelliklerle yaratılmışlardır ki, sonsuz varlık içinde bir hiçtir!.. Tüm algılananlar, O’nun yarattıkları içinde bir hiçtir!..

Bizler, gene O’nun dilediği özelliklerle, ve KENDİSİNİ düşünebilecek bir kapasite ve özellikle yaratıldığımız için de bu yönden KULLUK yapmaktayız...

Gerçek kulluğumuz budur!..

“İbadet” adı altında yapılan çalışmalar ise, “Kulluk” kapsamında değil, yeme−içmenin insana yararı gibi değerlendirilmek zorundadır...

Bu çalışmalar, yani zikir, namaz, oruç; bilinçli yapılmak suretiyle beyni geliştireceği için, kendini Vareden’le arandaki perdeleri kaldırır...

Denizdeki bir bardak suyun, kendini kızdırarak camı çatlatıp, kırıp denizle bütünleşmesi misalinde olduğu gibi!..

Yani, ana konu, sen bardaktaki su olarak; denizle bütünleşmeni engelleyen camı yani beşerî değer yargıları ve şartlanmalarını kırarak, “ALLÂH” ahlâkıyla ahlâklanırsın ki; böylelikle denizle bütünleşmenin yolu açılır...

Musa Aleyhisselâm’a, “SEN, “B”ENİ göremezsin” denmesinin sebebi, bardaktakini denizden ayıran cama işarettir...

Kendini, şeffaflığından dolayı fark edemedikleri cam sananlar!!! Ya da camı görüp, içinde su olduğunun farkında olmayanlar...

Denizin bereketinden mahrum kalmış bir hâlde geçip giderler bu Dünya’dan...

Su her ne kadar deniz suyu ise de, bardak onu sınırladığı için, cam kayıtları içinde yaşayıp; kendi varlığını da; Teklik bilgisini almış olduğu için, deniz sanıp; öylece avunarak ebedî yaşamlarına geçerler!..

Anlatabildim mi.......?

Cevaplar

− Teşekkür ederim Üstadım.

− Teşekkürler... Demek ki, gerçekten bilginin ötesine geçmek lazım..?

− Teşekkürler Üstadım...

Üstad

− Evet başka sorusu olan var mı?..

Soru

− Beyin hakkında bilmemiz gereken nedir Üstadım?.. Teşekkürler.

Üstad

− Beyin, oluşumundan itibaren gerek galaksi içi ve gerekse galaksi dışı çeşitli güçlü merkezlerden gelen yayınlarla programlandığı için, biz beynimizi ne kadar zikir ile geniş kullanılır kapasiteye ulaştırabilirsek, o nispette evrensel özellikleri kendimizde keşfederiz...

Soru

− Üstadım, imanın hep aynı derecede kalacağını duymuştum. Yani ne artar ne azalır. Ben bazen namaz kılma isteği duyarken, bazen istemiyorum. İman nûru hep aynı mı kalır?..

Üstad

− İman, vardır veya yoktur; azı-çoğu olmaz!.. İman nûru ise değişkendir... Azalır veya çoğalır... İman nûrunun çoğalmasını sağlayacak değişik faktörler vardır ki, bu kişinin anlayış kapasitesiyle doğru orantılıdır!..

Soru

− Tefekkürün “iman NÛRU”na pozitif katkısı mı var?..

Üstad

− Evet, kesinlikle...

Soru

− Zikir gibi mi..?

− Ümmül Kitap okunan bir kitap mıdır, yaşanan bir kitap mıdır? Ümmül Kitap konusunu biraz açar mısınız? Teşekkürler...

Üstad

− “Ümmül Kitap”, “ALLÂH İsmiyle İşaret Edilen”in ilminde yarattığı âlemleri oluşturan ana kitaptır.

Tüm boyutları itibarıyla Evren’dir!

“Oku”nması gereken ana kitaptır...

“Yakîn” nispetinde “Oku”nur!..

Soru

− “Tek’in Seyri” kitabında Güneş sistemindeki tüm birimlerin yapısını ve hayatiyetini Güneş’in boyutsal derinliğindeki meleklerden aldığını belirtiyorsunuz... İstisnası var mı?..

Üstad

− İstisnası yok... Dünya üzerinde var olan her şeyin varoluşundaki hayat kaynağı bu meleklerdir...

Soru

− Ruh-u Â’zâm için, potansiyel güç; Galaktik Ruh için, melekî güç; Sistemin Ruhu için de, melekî güçlerin (fiil olarak) ortaya çıktığı boyut diyebilir miyiz?

Üstad

− Eğer konuyu anlayışına kolaylık sağlıyorsa; evet...

Soru

− Bizim Samanyolu’nda sistematik olarak var olan birimlerin (melek−cin−insan) aynı K’dan çıkış almaları zorunlu mudur?...

Üstad

− Bizim Samanyolu değil, Evren o Nokta’dan çıkmıştır!..

Bu Evren, Tek Nokta’dan oluşan evren!..

Oysa noktalar sayısız... Sayısız noktalardan oluşan sayısız açılımlar var!..

Cevap

− Üstadım, tek K’yı kastetmedim…

Üstad

− Ne K’sını kastettiğini açık anlat öyle ise..?

Soru

− Esmâ ül Hüsnâ’daki isimler dalga boylarının uzundan kalına doğru sıralanışa göre mi sıralanmış?

Üstad

− İsimlerin mânâlarının açığa çıkışında böyle bir sıra vardır sanırım. Ancak Esmâ ül Hüsnâ’yı okuduğunuz sıralamada bu esas alınmamıştır.

Soru

− Rûm Sûresi: 27; “Mahlûkunu ibdâ edip (yani ilkin yaratıp) sonra bunu iade ederek yaratmayı tekrarlayan O’dur...”

− Allâh’a dua etmek, ondan bir şeyler istemek; olana razı olmamak değil mi?

Üstad

− Rıza, olana isyan etmeyip, yersiz görmemektir...

Dua ise, olabildiğince özündekileri açığa çıkarmak amacına dönüktür...

Aklı olan, ilmi olsun veya olmasın dua’ya çok çok devam eder...

Bu yazdığımı çok iyi anlamaya çalışın...

Dua, yeni tecellilerin açığa çıkması mekanizmasına dönük olarak faaliyet gösterir...

Dua’da yaratış sırrı gizlidir...

Hangi mertebede olursa olsun, dua’dan geri kalan, çok fazla şeyden mahrum kalır!..

Dua’dan mahrum kalan, yaratılış kemâlâtının sırlarını açığa çıkartmaktan mahrum kalmış olandır...

Dua, diyebilirim ki, kerâmettir!..

Soru

− Bulunduğumuz anda bizden çıkan fiil ve düşünceler bizim bir sonraki anda âhiretimizi mi oluşturur; bulunduğumuz boyut hikmet sistemiyle işlediğine göre... Burada hikmet sisteminde Kudret sırları seyredilmiş olur mu..? Teşekkürler...

Üstad

− Evet... Bedeniniz Dünya; bilincinizde hissedip yaşadıklarınız âhirettir!.. Sonsuza dek böyledir!.. Ancak Kudret Sıfatının seyri farklıdır!..

Soru

− Genetik yolla intikâl eden ilim, nakil midir? Özden gelen bir ilim midir?..

Üstad

− Özden gelen ilimlerden biridir, genetik bilgi!..

Soru

− Kurân’da bahsedilen yedi uyurları boyutsal olarak düşünebilir miyiz?

Üstad

− Sanmıyorum... Başka sorusu olan var mı?..

Soru

− Ulûhiyet, Zât’a mı mahsustur?..

Üstad

− Ulûhiyet, O’nun Zât’ını da anlatan SIFATIDIR!..

Soru

− Niye kendini seyretmek istemiş olabilir?..

Üstad

− Bunu Kendisine sormak daha yerinde olur bence!..

Soru

− Muhammedî meşrepli olan bir velî, ilmi Cebrâil’den mi alır, yoksa özünden mi, Zât’ından vasıtasız mı alır?..

Üstad

− Velî olmadığım için bilemem S..., bunu velî bulduğunda ona sor!..

Soru

− Her şey bir başka şeye vesile olur düşüncesinden yola çıkarak... Bir canlının bir diğer canlıyı meydana getirmesi, Esmâ’ların yürürlüğe girmesi, Allâh sistem ve düzeninin işleyişini mi gösterir?..Teşekkürler...

Üstad

− Muhtemelen genellikle evet!..

Soru

− İyiliğe niyet edilip fiil boyutuna çıkmasa bile, sevabının bir kısmının oluşmasına karşılık; kötülüğün sadece fiil boyutuna çıktığı zaman günah olarak oluşması, hadisini sistemde nasıl düşünmeliyiz?..

Üstad

− “Sevap” denen sistem düşünceye, “günah” denen sistem ise beyindeki fiile dönük devreyle çalışır...

Şirk ise, fiile değil, imana bağlı olarak çalışır ve düşünceye yansır!..

Cevap

− Teşekkür ederim Üstadım.

Üstad

− Peki bu akşamlık da bu kadar...

Perşembe akşamı buluşuruz kısmetse saat 21:00 gibi... Hoşça kalın...

7 MAYIS 1998

Üstad

− Selâmu aleykum hepinize... Ne var ne yok bakalım... Şimdilik Pazartesi−Perşembe iki güne çıkardık sohbetleri yoğun bombardıman karşısında... Ancak gene susup oturursanız, bir şeyler anlatmazsanız, beni vaaz hocasına döndürürseniz, bu defa on beşte bire dönüştürürüm...

Soru

− Üstadım, Allâh’ı her şeyden çok sevmek rıza mertebesi, yani fenâfillâh mıdır?..

Üstad

− Kesinlikle Hayır!..

Soru

− Üstadım… Bugünkü SABAH’ın arka kapağında ilginç bir haber vardı. Sayfayı internette bulamadım. Ay’dan Satürn’e kadar tüm gezegenlerin 2000 yılı Mayıs ayında kavuşuma geleceği yazıyor... İlginç olan, Firavun’dan bu yana 6000 yıldır bu kavuşumun ilk kez gerçekleşmesi...

Üstad

− Büyük ve önemli firmalarda, değerli şeylerin olduğu odada şu yazı vardır... “YANGINDA İLK KURTARILACAK”...

Yangın çıktığında ilk onlar kurtarılır...

“HOBİ”leri, din-tasavvuf olan değerli dostlarım...

Yangın başlamış ve her yanınızı kuşatmış bir hâlde, dünyada yanmakta; ya da henüz yanmakta olduğunuzu fark etmez bir hâlde yaşarken; yangından ilk kurtarılacak şeyin ne olduğu hakkında bir fikriniz var mı?..

Cevaplar

− Yok üstadım...

− Bilincimiz olabilir mi?...

− Yangının büyüklüğü ve konumuna göre kurtarılacak şeyler değişir...

− Ahadiyet, Tek’lik ilmi.

− Kendimi kurtarırım...

− Hâlâ önümüzde var olan “ZAMAN”ı değerlendirmek.

− İmanımız...

− Ömrümüzün son saliseleri...

− Bu dünyada da görebilen bilinç…

− Böyle bir yangında en son kurtarılacak şey kendindir... Üstadım.

− Yanmakta olduğumuzu bile fark edemiyor durumda isek, neyi kurtarabileceğimizi nasıl bilebiliriz?..

− Yanmakta olduğumuzu fark etmez hâlde isek, kurtaracak bir şeyimiz olduğunun da farkında değilizdir!..

− Bilgisayarımı kurtarmak ve chat ortamında kalmak en akıllıca.

− Bize BİLDİRİLDİĞİ şekilde bilincimizi, zamanı iyi kullanarak forme etmekle değerlendirebiliriz…

− Ben!..

Üstad

− Bir eliniz ateş üstünde iken, öbür elinizde de su bardağı olsa... Beyninizden gelecek komut suyu ağzına götür mü olur?..

Cevap

− Suyu ateşe dökmek olur...

Üstad

− Yoksa ateşteki ele, “çekil oradan” mı olur?..

Cevaplar

− Suyu ateşe dökerim; çünkü benden çok o yanmakta!..

− Hayır, elimi ateşten çekmek olur.

− Elimi çekmek olur...

− Hayır... Suyu ateşe dökmek olur...

− Refleks olarak düşünmeden el çekilir DÜŞÜNMEDEN!..

Üstad

− Refleks dediğin olayda beynin kendi içinde bir değerlendirmesi yok mudur Dr. ...?

Cevaplar

− Suyu ateşe dökerek yanmayı durdururum...

− Elini çek olur...

− Kendini kurtarmak BENliği kurtarmak olur... Öyle ise, yananı kurtarmak gerekir...

− Gücümün yettiği kadar ateşten kaçarım…

− Elimin ateşte ne işi var diye düşünebilir miyim acaba???

Üstad

− Benim bu dünyada ne işim var, derken de, saat çalışıyor ve zamanın doluyor!..

Cevap

− O anda birimsel olarak düşünemezdim herhâlde. Ben, aradan çıkardım...

Üstad

− Dişçide, dişini oyarken aradan çıkmayı denesen!..

Yangında bir noktaya kadar yanarsın ve o andan itibaren acı kaybolur, ölürsün (boyut değiştirirsin)!..

Boyut değiştirince de dünya yaşamında beraberinde olan her şeyle beraberliğin biter...

Yanma araç, boyut değiştirme sonuçtur!..

Araç çeşitli, süreç çeşitli olabilirse de sonuç herkes için kaçınılmazdır...

Gerek chatlerde ve gerekse kendi aranızdaki sohbetlerde, hangi idrak sizde hangi açılımları meydana getirip; ertesi günden itibaren yaşamınızdaki neleri değiştiriyor?..

Yaşamınızı etkileyip, yön vermeyen sohbet DEDİ−KODUdan başka bir şey değildir!.. Oysa Dinde DEDİ−KODU yasaktır!..

İki günü bir geçen bizden değildir; diyor Allâh Rasûlü...

Bugün, dünden farklı hangi düşünce, gelişme ve ilerleme içindesiniz?..

Başkalarına bir şeyler vermeye çalışırken, bu arada kendinizde her gün hangi değişimleri yaşıyorsunuz?..

Dünya’da yanınızda bulunan her şeyden koparak öbür boyuta geçeceğinize göre, o boyuta ne kadar hazırlanabiliyorsunuz?..

Allâh’ı ne kadar tanıyorsunuz?..

Ne kadar YAKÎN sahibisiniz?..

Yapılan chat veya sohbetler, gecenin hoşça geçmesini sağladıktan sonra; ertesi sabah işte veya aşkta ne kadar dün geceyi yaşayabiliyorsunuz?..

Dönüp dolaşıp tekrar soruyorum:

Ne kadar ölüm ötesi yaşama dönük yaşıyorsunuz gün içinde?.. Gitmeye hazır mısınız diye şu an sorsa Azrâil?..

Cevaplar

− Her an hazırız, ama çok korkuyoruz...

− Ben de!..

− Hazırlığım hiçbir zaman yeterli değil!.. Yeterli olduğunda da zaten ben bu dünyada olmayacağım...

− Ne kadar çabalayıp stres yapsam da, olaylar bir mükemmellik içinde; bence, iyi veya kötü gelişiyor. Kontrol etmeyi bırakıp, rıza gösterip, dünya işlerini dua ile Allâh’a havale edip, ben yangından yüksek bir percentage sahibi bilinç ile geçmeyi hedefliyorum inşâAllâh...

− Kendimi hiç hazır hissetmiyorum... Elimi ateşten çekmekte çok zorlanıyorum... Ama hâlâ canım yanmasına rağmen elimi çekebilmiş değilim...

− Ben de hazırım ama Üstadım, gün içinde yaşarken ölüm ötesini düşündüğüm pek söylenemez. Ben gün içinde yaşarken kendi özelliklerimi fark ediyorum...

Üstad

− Zorunlu gidişe; hazırım desen ne yazar, hazır değilim desen ne yazar?..

Önemli olan vicdan huzuruyla “hazırım” diyebilmek; elimden geleni yaptım, başka da yapabileceğim bir şey kalmadı diyerek gitmeye hazır olmak!..

Cevap

− Gitmek istemiyoruz. Girebildiğimiz her chat bizi daha donanımlı yapıyor...

Üstad

− Demek hazır değilsiniz gitmeye!..

Cevaplar

− Hiçbir zaman da olmayacağız...

− Kendimi yokladım; biraz panik, biraz korku ve şaşkınlık gördüm kendimde... İlk kez sevgiliyle buluşma hâli gibi bir şey!.. Sarsan bir heyecan ama yine de gidiyorsun seke seke...

− Şu anda Azrâil gelse 5 sene sonra mı şimdi mi canını alayım diye sorsa şimdi derim Üstadım...

Üstad

− Ben de üç gün önce Hac’dan dönseydim, elbette öyle derdim...

Cevaplar

− Hazırlıklı olmak da nasip edildiği miktarda olur… Gün içinde geleceğe yönelik pek planım olmuyor, adımlarımda hep adaletli olmaya çalışıyorum ki kul hakkı taşımayayım. Takdiri değiştiremeyeceğimize göre; hazırız veya değiliz demek yerine, olabildiğince ölüm ötesine hazırlanmayı idrak ederek bu dünyayı değerlendirmek gerek.

− Her an, yaptığım her şeyi “Mükemmel” yapıyor olmam gerek... Öyleyse “başka yapabileceğim” şeyler gerçekten var mı, Üstadım?..

Üstad

− Her an yaptığının yönünü tespit senden çıkıyor ya A…!

Soru

− Her chat gününün ertesinde, öğrenebildiklerimi hayatımıza uygulamaya çalışıyorum, ölüm hiç aklımdan çıkmıyor ama vâdem ne kadarsa benim için, en hazır ve tekâmüllü olduğum zaman, o zamandır sanıyorum; yaptığım çalışmaları da hiç yeterli görmüyorum… Ona da razıyım… Nasibim ne ise o kadarı oluyor...

− Biz galiba her an ölüyor ve her an yeniden diriliyoruz...

Üstad

− Chatte öyle oluyor galiba... Çünkü dediğin gibi görüyorum sizleri...

Cevap

− Bir an önce yapılanların sorumlusu ben değilim... Çünkü artık ben o ben değilim...

Üstad

− Önemli değil Ü..., yanarken de; yanan, bu sen, olmayacaksın!..

Cevap

− Allâh’la beraber olduğumuza göre burası Cennet olmalı… Yaşasınnnnnnnnnn!

Üstad

− Allâh’la beraber olan YANMAZ!..

Cevap

− Söz mü Üstadım???

Üstad

− Yanan da müşriktir!..

Müşrik, imansızdır!..

Tuzu kuru olanın imanı, Allâh sevgisi boldur!..

İmtihan geldiğinde, görülür Hanya Konya!..

Bizler, günümüzü, tavla yerine, Allâh konusuyla geçiriyoruz!!!

Başına belâlar geldiğinde kaç kişi kalır acaba bu meydanda?..

Mahalle ahlâkıyla, “ALLÂH”çılık oynamak çok zevklidir... “Allâh ahlâkı” nedir, onu anlamamışlarca!..

Kim var acaba “ALLÂH” için her şeyinden vazgeçebilmeyi göze alan?..

“Ben varım” diyebilecek olan; bu büyük sözünü Allâh’ın dinlemekte olduğunu; ve “peki görelim öyleyse” diyebileceğini hesaba katması gerekir... Kullarında Gören ve İşiten O’dur!..

Cevap

− PARDONNNNNN Üstadım... Pişmanım... Bir daha tekerrür etmemmm...

Üstad

− Teşekkür ederim... Ucuz kurtuldun!..

Cevap

− Biz yokuz Üstadım…

Üstad

− Sen grubunla hobine devam et!..

Cevaplar

− Kendimi, çalışmalarımdan dolayı asla yeterli bulmamakla beraber, ümidimi kesmeyerek daima daha iyisini yapmaya çalışıyorum...

− Sonucu değil ama an’ı düşünmemiz gerektiğini düşünüyorum...

Üstad

− Evet dostlar... Uzun sözün kısası...

Dilerim, “ALLÂH” bize ahlâkıyla ahlâklanmış olanların sevgisini ve beraberliklerini nasip etmiş olsun ve onlara katlanmayı kolaylaştırmış olsun...

Yoksa bu demir leblebi, C…’in, benim hazmedebileceğimiz bir şey değil!..

Allâh gibi düşünmenin ne olduğunu bile anlayamayan bizler, çalışmalarımızı yapıp âhirete hazırlanalım, zikrimizi aksatmayıp beyin kapasitemizi genişletelim, ötesini de ehlinde seyredelim...

Ne yaparsak yapalım ama ne olur kendimizi aldatmayalım... İyi bir beş defa büyüten boy aynası edinip kendimizi orada dikkatlice inceleyelim...

Gerçeklerle yüz yüze getirse de, sükûtuhayal hiç hoş olmuyor!..

Kendini günde kaç dakika hakikatinde yaşayabiliyorsun ve bu bakış açısını günlük yaşamın içinde ne kadar devam ettirebiliyorsun?..

Peki bu defalık da bu kadar… Herkese iyi geceler!..

8 MAYIS 1998

Üstad

− “ALLÂH” sevgisi nedir?..

Cevap

− Allâh isminin işaret ettiği mânâ, soyut bir kavramdır. Algılanabildiği nispette, soyut kavram somut kavrama dönüşür. Bizim, “Allâh sevgisi” dediğimiz de işte budur!..

Üstad

− “Allâh sevgisi” anlamını anlamak için, önce “Allâh” isminin ifade ettiği kavramı anlamak lazım...

Soru

− Üstadım, soyut bir kavramın anlaşılması mümkün iken, sevilmesi mümkün müdür?..

Üstad

− Dışta bir varlığa karşı sevgi olabilir... Ama “ALLÂH Adıyla İşaret Edilen”, dışımızda bizden ayrı bir obje olmadığına göre...

“ALLÂH Adıyla İşaret Edilen”e sevgi ne demektir?.. Buna cevap bekliyorum...

Cevap

− Kendi ilminde var ettiği Esmâ ve Sıfatlarını, dilediği mânâlarını dilediği terkipler adı altında seven kendisidir, Üstadım...

Üstad

− Acaba “sevgi” bize göre midir, yoksa “O”nun böyle bir beşerî duygusu var mıdır?..

Cevaplar

− Bu sorunun cevabını yıllar önce verdim. Ancak yerinde uygulayamadığım kanaatindeyim...

− Sevgi, beşerî bir duygu değildir… Sistem; sevgi üstüne kuruludur, kendinden kendinedir!

Üstad

− Şimdi fark edilmesi ve idrak edilmesi çok önemli bir konuyla karşı karşıyayız...

“Sevgi”, nedir?

Cevap

− Sevgi, Kudret Sıfatının tezahürüdür. Bu mânâyı algılayan bir birimde sevgi gösterileri başlar.

Üstad

− Sevgi nedir, sorusunun bana göre cevabı şudur:

Yaratmayı dilediği mânâların, birbiriyle ilişkilerini düzenleyen, birimin özüne verilmiş manyetik alan...

Ya da diğer bir yönüyle...

Açığa çıkan mânâya diğer mânânın duymuş olduğu arzu...

Kendinde bulup da, açığa çıkaramadığına hasretin sonucu, onu, açığa çıktığı yerde seyretme arzusu...

Soru

− Bağlantı öğesi gibi mi?..

Üstad

− Bunlar bana göre “sevgi”nin değişik açıklamalarıdır...

Ancak fark edin ki;

Bunlar hep “ALLÂH Adıyla İşaret Edilen”in “Ulûhiyeti” kapsamında cereyan eden; ve asla kendisini bağlamayan özelliklerdir!..

Burasını anlatabildim mi?..

Cevap

− Teşekkür ederiz Üstadım.

Üstad

− “ALLÂH ahlâkı”yla ahlâklanmış olanda, sevgi ne kadar veya nasıl olur?..

Bunun cevabını düşünürsek...

“Fenâfillâh”, “ALLÂH Adının İşaret Ettiği”nin, kendi kendineliğinin adıdır, hakikati itibarıyla...

“Gayrı”, “Mâsiva” kavramının “yok” olduğunun yaşanmasıdır “Fenâfillâh”!..

Yani; sen, fenâfillâh olamazsın!..

O yüzden de, bunu fark ettirmek için, önce “fenânın fenâsı” demişler; sonra o da yetmemiş, “fenânın fenâsının fenâsı” demişler...

Gerçekte ise, kişi fenâfillâh olmaz!..

“Fenâfillâh”, o isimle işaret olunanın, kendi kendineliği içinde “Ulûhiyet”ini seyridir...

Bunun minyatürü diyebileceğimiz de, bir birimde, kendi seyrini seyredişidir...

Dolayısıyla, “fenâfillâh”, gerçeği itibarıyla bizim anladığımız gibi; bir birimin, “ALLÂH Adıyla İşaret Edilen”de, fenâya ermesi gibi anlaşılamaz...

Şimdi “fenâfillâh”ın mânâsı bu olduğuna göre...

“Fenâfillâh” ile sevgi olayını nasıl birleştirebiliriz...

A… sorunu tekrar yazar mısın?..

Soru

− Allâh’ı her şeyden çok sevmenin getirisi fenâfillâh mıdır? idi...

Üstad

− Bir kişinin “ALLÂH”ı sevmesi nasıl olur?..

Soru

− İdrakı dolayısıyla, sevgisi muhal midir?..

Üstad

− “ALLÂH”ı sevmek; cümlesini nasıl anlayabiliriz bugünkü bilgilerimiz ışığında?..

Cevap

− Ulûhiyet prensipleri içindeki bu varoluşu hissedebilmek, ALLÂH’ı sevmek olur kanaatimce.

Üstad

− Özünde olanın ne olduğunu bilmeden, onu sevmen mümkün mü?

Ya hayalinde yarattığın−kendi uydurduğun bir şeyi seveceksin, “ALLÂH” ismiyle O’nu etiketleyerek...

Ya da o isimle işaret edileni kavramış olarak, O’nu yaşamak hayattaki tek amacın olacak ve bunun için gereken neyse onu yapacaksın...

Birincisiyse, bunun çeşitli dereceleri olur!..

Ama ikincisiyse, bunun dereceleri olmaz; ya olur, ya olmaz!..

Yani ikincisi ise, hayattaki tek amacın budur...

Şimdi, “O”nu ne kadar yaşayabilirsen; hakikatiyle, o kadar soyunmuşundur beşeriyetinden ve beşeriyetini oluşturan düşünce ve duygularından, değer yargılarından!..

Ama soyunamadığın kadarıyla da hâlâ bir tanrı vardır kafanda ve şirki hafî bitmemiştir...

Değerlendirmelerin, “ALLÂH Adıyla İşaret Edilen”in değerlendirmesi gibi olmadıkça, şirki hafî bitmez!..

Bu takdirde “Allâh”a iman etmiş, şirki hafîdeki “mümin”sindir...

Cevap

− Allâh’ı sevmek, izafî varlığını yok etmektir!.. Zaten yoktu, vehim kalkınca kalan kendisi olur!..

Üstad

− Demek oluyor ki, “ALLÂH Adıyla İşaret Edilen”e sevgi, henüz “müşriklik” devresine ait bir kavramdır...

Ama müşriğin de, bu sevgi olmadan bir yere varması mümkün değildir...

Kendi özünde varlığını hissettiği Zât’a erme arzusunu, “Allâh sevgisi” diye niteleyebiliriz, işin başındakiler için...

Kemâl sahipleri ise, bunun şirk olduğunu fark edip, bundan kurtulmaya, benliklerini ortadan kaldırmaya gayret ederek, çalışırlar...

“Allâh”tan razı olmak ise, laftır!..

Taklidî bir ifadedir...

“ALLÂH’tan razı olmak”, ifadesi, kişinin idrakını bir gerçeğe yöneltmek için kullanılan bir mecaz, bir semboldür...

Senin razı olman, küfründür!..

İçinde gizli şirki barındıran küfürdür, kulun Allâh’tan razı olması...

“Allâh” yaratır!..

Bunu dilediği gibi de isimlendirir veya vasıflandırır...

Ama Âlemlerden ĞANİYY’dir!..

Bu ne demektir bir düşünün..?

“O” mu âlemlerden Ğaniyy’dir?..

“O” diyen müşrik değildir mi?..

“RIZA” nedir?.. Niyedir?.. Kimedir?.. Kimdendir?..

“Allâh” adıyla işaret edilen, diler ve dilediğini yaratır!.. İşte burada biter her şey!..

Bunun ötesi onun yarattıkları arasında isimlendirme ve sıfatlandırmadır...

Öyle ise... “RIZA”yı nereye oturtacağız bu tasnif içinde?..

Konunun özü...

İşin başı, “ALLÂH” diyebilmek... Sonu da, diyenin kendi olduğunun açığa çıkmasıdır!..

Evet benim anlatacaklarım bu kadar... Şimdi sizlere açığım...

15 MAYIS 1998

Soru

− Allâh’ın “seriy’ul hisab” olması ile helallik istemek bir çelişki değil mi?..

Üstad

− Hesabın nasıl görüldüğünü iyi anlarsak, çelişki olmadığını fark ederiz...

“Seriy’ul hisab olan Allâh’ın hesabı anında görmesi” demek, yapılan işlemin karşılığının, anında yürürlüğe girmesi demektir...

Yürürlüğe giren işlemin yani o davranışın karşılığının oluşması kimi olayda bir gün, kimi olayda bir sene, kimi olayda da daha uzun bir sürede açığa çıkar...

Helallık alma, kişinin dille helal ettim demesi değildir; bağışlaması ve olayı gönülden kapatmasıdır...

“Serıy’ul hisab”ı bu boyutuyla anlarsak ve gelişmeleri sistem içinde değerlendirirsek, helallık almanın, sistemin, o olayla ilgili menfi işleyişini durdurma olduğunu fark ederiz...

Dolayısıyla “Seriy’ul hisab” olmasıyla, helallik alma olayının bir çelişkisi yoktur...

Soru

− Helallikten önceki hesap geri gelmez mi Üstadım?..

Üstad

− “Helallik”, o konudaki sistemin işleyişini durdurmadır!..

Soru

− Tenezzül teorisinde bir ara boyut olan Mertebe-i Ervah, Ana Ruh’lar ve/veya Ruh-u Â’zâm’lar mertebesi mi; yoksa tüm birimsel ruhları kapsar mı?..

Üstad

− Buradaki “ruhlar”, birimleri oluşturan mânâlar anlamınadır...

Soru

− Perdeler tek tek mi, yoksa birden mi kalkar?.. Bir sohbette “bilinç sıçramaları” şeklinde çoğul bir tâbir kullandınız. Buna dayanarak perdelerin tek tek kalktığını düşünebilir miyiz? Yoksa her boyuta göre bu farklılık mı arz eder?..

Üstad

− “Perde”den kasıt, kişinin bahsi geçen konuyu kavramasına engel olan şartlanma bilgileridir...

Şartlanmalarıyla konuya bakışını kaldırınca, kavrama; bunun sonucunda da kişide idrak açılması oluşur. Elbette ki tek tek olur...

 Soru

− Tek’liği kavramış ama yaşama geçirememiş kişiler için helallik istemek şirk midir?..

Üstad

− Helallik alma sistemin sonucudur, Tek’liği kavrayıp kavramamakla ilgisi yoktur!

Soru

− Kadınların dininin eksikliği ibadet yönüyle değilse hangi yönüyledir?..

Üstad

− Din=Sistem diye olaya bakarsak, sistemi kavrayışları anlamı çıkar ki, bu da, beyinlerini etkileyen östrojen hormonunun ağırlığındandır!..

Bu açıklama, kadını aşağılama veya küçük görme anlamında söylenmemiş; sistemin bir özelliğinin fark edilmesi amacıyla işaret edilmiştir.

Soru

− Göreceli evrende mutlak hıza sahip tek şey olan ışığın, düşünmemiz gereken farklı bir mânâsı var mıdır?..

Üstad

− Her dalga boyunun kendine özgü anlamı olduğunu fark edersek, ışık dediğimiz şeyin de çok farklı dalga boylarından ve dolayısıyla çeşitli anlamlardan oluştuğunu düşünürsek, buradan hangi sonuca ulaşırız?

Cevap

− Algılayamadığımız dalga boylarına işaret ediyor ışık, diye düşünüyorum...

− Esmâ ül Hüsnâ’daki isimlerin sıralanışı, dalga boylarının uzunluğuna göre mi sıralanmıştır?..

Üstad

− Sanmıyorum...

Soru

− Duyduğunda hoşuna gitmeyeceği bir özelliğinin kişinin yüzüne karşı söylenmesi ve kişinin bundan dolayı buruklaşması gıybet sistemine dâhil midir?..

Üstad

− Hayır değildir.

Soru

− “Kazayı ancak dua geri çevirir... Ömrü ise iyilik uzatır.” Bu hadiste anlatılan, “iyiliğin ömrü uzattığı”nı nasıl anlamalıyız?..

Üstad

− Ömrün, yapılan iyi çalışmalar sayesinde bereketli olarak uzunca bir kısmının değerlendirilmiş olması... Az zamanda çok şeyler başarma...

..., Fusûs’la ilgili soruları özel sor...

Soru

− Kurân’ı OKUyan, “ALLÂH’I HAKKIYLA İDRAKA ÇALIŞMADILAR” âyetinin kapsamından çıkmış olur mu?

Üstad

− Bu bir tespittir... “ALLÂH İsmiyle İşaret Edilen”in, bir tanrı olmadığını idrak etmeyen insanın, Din’in nasıl bir sistem olduğunu anlaması da mümkün değildir...

Bu sebeple, önce bu isimle neye işaret edilmekte olduğunun kavranması gerekir...

Soru

− Hadîs-î şerîf’te Allâh Rasûlü; savaşırken insanların yüz hatlarına vurulmamasını emrediyor. Bu hadisi nasıl anlamalıyız?..

− Allâh Rasûlü, zevcesine dua ederken eceller konusu gibi kesinleşmiş hükümler yerine kabir azabı ve cehennem azabı gibi konularda dua etmesi gerektiğini söylüyor... Bunlar kesinleşmiş hükümler değil midir?..

− Üstadım, Pazartesi günkü chat’te ruhta beyin işlevini gören dalgasal sistemden bahsettiniz (görme üzerine)... Burada her birimin cenneti, cehennemi, cinni, meleği daha önce beynine yerleşmiş verilere göre farklı farklı değerlendirmesini mi anlamalıyız?..

Ancak aynı dalga boylarını değerlendirebilenler mi bir arada olabilir Âhir’de?.. Teşekkür ederim…

Üstad

− Evet... Doğru anlamışsın... Bunun geniş açıklaması Web sayfamızda “Sistemin Seslenişi” köşesinde, “Görmek” başlıklı yazıda...

Soru

− Yûsuf Sûresi’nde Hz. Yakup’un üzüntüden gözlerinin kör olmasını nasıl anlamalıyız?..

Üstad

− O’nun sevgisiyle gözünün başka bir şey görmemesi=düşünememesi... olabilir...

Başka sorusu olan var mı?..

Soru

− Vahdet olayı, Tek’lik olayı içinde Allâh’ın Rasûlullâh’ı övmesini nasıl anlamalıyız?..

Üstad

− “ALLÂH İsmiyle İşaret Edilen”in ne olduğunu fark etmedikçe bu sorunun cevabını anlamak mümkün değildir... Benim verdiğim cevabı klişe ezberlemek de insanı işin hakikatine erdirmez...

Soru

− Vaktimizi tefekkür etmek yerine daha çok düşünsel dedikoduyla geçiriyoruz. Zihnimizi tefekküre yönlendiremediğimiz devrelerde düşünsel dedikodu yerine düşünceyi durdurma çalışmaları daha faydalı sonuç verir mi?.. Teşekkür ederim.

Üstad

− Kesinlikle evet...

Soru

− Üstadım, ana karnında 120. günde ceninin saîd mi, şakî mi, dişi mi, erkek mi olacağı melek tarafından soruluyor. Tıbbî bilgilere göre döllenme anında cinsiyet bellidir. O zaman 120. gündeki, meleğin cinsiyeti belirleme meselesi nasıl açıklanabilir?..

− Üstadım, “hayr” nedir, hangi boyutta biter?..

Üstad

− F..., anlayamadım soruyu...

Soru

− Üstadım, “İşlerinizde şaşkınlığa düştüğünüzde Kabir ehlinden yardım isteyiniz.” Hadîs-î şerîf’indeki idrak etmemiz gereken öz mânâ nedir? Teşekkür ederim.

Üstad

− Dünya için yaşamayanlar!.. Tabutlarını sırtlarında taşıyanlar... Fâniler!..

Soru

− Her şey algılama aracına göre var olmuşsa, bunu var gösteren göz de algıladığı ile aynı skalada mıdır?

− Kişinin şu anki amelleri geleceğini oluşturuyorsa... Cennetlik ameller işleyen kişinin cehennemlik ameller işlemeye başlaması ve de tam tersi durumu nasıl anlamalıyız..?

Üstad

− Genetik kodundaki bir bilginin sırasının gelerek açığa çıkması... Bilgisayarına giren bir virüsün iki sene sonra aktive olması gibi bir şey...

Soru

− Allâh Rasûlü’ne ilk âyetten sonra üç yıl âyet inmediğini ve bunun üzerine eşine “yoksa Allâh bana küstü mü” dediğini okumuştum. Eşi de Allâh Rasûlü’ne; “Allâh sana hiçbir zaman küsmez” demiş. Eşindeki bilinç o anda, Allâh Rasûlü’nden daha mı üstündü, neden üç yıl âyet inmedi?.. Teşekkürler.

Üstad

− Bu ifadeleri direkt kelime anlamıyla anlamıyorum ben...

Varlığındaki sırrın açığa çıkışının durması gibi düşünüyorum; buna karşılık varlığında o sır olanın bu sırrın ötesinden mahrum kalmayacağı şeklindeki gibi bir yaklaşımı algılıyorum...

Soru

− Üstadım, bire bir olan alışverişlerde hak alıp verme olayını anlıyabiliyoruz… Şöyle ki; birime ait olan borcun karşılığını pozitif olarak, otomatik olarak veriyoruz!.. Karşıdaki çoğul olduğu zaman, örneğin; devletten alınan kredinin verilmemesi gibi... Bu gibi oluşumlarda sistem nasıl işler... Teşekkürler...

Üstad

− Toplumun hakkını mı demek istiyorsun?..

Cevap

− Evet Üstadım...

Üstad

− Topluma karşı mesûldür... Peki... Herkese iyi geceler...

22 MAYIS 1998

Üstad

− Şu an saat 21:00. Herkese merhaba...

Öncelikle bana bir sorusu olan var mı?

Soru

− Üstadım “şükretmek” nedir? Teşekkürler.

Üstad

− Bir insanın eline geçen veya içinde bulunduğu hâlden mutluluk duyarak bunun büyük bir nimet olduğu düşüncesini taşıması, onun şükrüdür.

Soru

− Kayseri’den ... Hanım’ın sorusu: “Zekâtı verilen şey artıyorsa, sağlığın artması için sağlığın zekâtı nasıl verilir?..”

Üstad

− Sağlığın zekâtı, sağlıksızlara yapılan maddi ve manevî yardımlardır...

Soru

− Ölümden önceki iyileşmeyi nasıl izah edebiliriz?..

Üstad

− Sanırım, kişinin veya şuurlu nesnenin üst bilinçte tükenişi fark etmesi dolayısıyla, tüm güçlerini toparlayıp son arzularını gerçekleştirme amacına dayanıyor ve bu toparlanma, onun yaşamında kullanmadığı güçlerini ortaya çıkarmasına vesile oluyor... Bu da onun için büyük kazanç elbette!..

Soru

− Hz. Muhammed ismi ile bildiğimiz yapının, Allâh İsmiyle İşaret Edilen’in Rasûllüğü HÛ’ya İşaret Edilen’in Rasûllüğü, hangi özelliği ortaya koyuyor?.. Teşekkür ederim Üstadım...

− İsimler Zikrinde zorlanmalar var, neyle alâkalı ve alternatif olarak böyle zamanlarda hangi zikri tavsiye edersiniz?..

Üstad

− Satürn’ün sert etkisi altında zaman zaman kişilerde sıkıntı olur... Bu sert tesiri hafif almanın yolu, kişinin “Elem neşrah leke sadrek” zikrinden 500 kere ve “Bâsıt” isminin 1800 kere tekrarlanmasından geçer.

Soru

− “Allâh dilediğini kendine seçer” âyetinin müferridûnda tecelli edişinde... Dilediğini kendine seçme işlemi sistemde nasıl oluşturulur? Teşekkürler...

− Ra’d: 28; “İşte onlar, iman edenler ve kalpleri Allâh’ı anmakla huzura kavuşanlardır. Dikkat edin, Kalpler ancak Allâh’ı anmakla huzura kavuşur.” Üstadım, buradaki “Allâh’ı anma”dan ne anlamalıyız?..

Üstad

− “ALLÂH İsminin İşaret Ettiği mânâ”yı anlamak için yapılan tefekkür, burada zikir olarak anlatılmakta ve bu tefekkürün sonunda erilen gerçek ile iman ehlinin huzur bulacağına işaret edilmektedir...

“İnsanların, idraka dayanan ilimden mahrum kalıp, ezbere dayanan bilgi birikimiyle mukallit olarak yaşamaması” demektir.

Soru

− Özür dileyerek; bunu sağken gerçekleştirme imkânı olabilir mi?.. Teşekkürler.

Üstad

− Evet... Kişinin herhangi bir şeyi başarma konusundaki “şüphe” ihtiva etmeyen azmi bunu gerçekleştirir...

Nasıl ki, bir kişi suda boğulacakken bulduğu bir dala o anda başka hiçbir şey düşünmeden sadece yakalamayı düşünerek uzanırsa, isteğe böyle uzanmak gerekir!

Soru

− Zikirle bunu yaptırabilir miyiz?..

Soru

− Üstadım… Salâvat çekmekten kastedilen mânâ, o kelimelerin tekrarı mı? Eğer değilse hadiste geçen günün tümünü salâvatla geçirmekten mânâ ne olabilir?

Üstad

− Salâvat, Allâh Rasûlü’nü değerlendirebilmektir!.. Kişiliğini değil, getirdiğini... Yani o da, “OKU”yabilmektir!..

“OKU”mak da, sistemin tümünü okumak demektir...

Şu hususa DIKKAT!..

Kurân’da, Kitab’ın bir kısmını okumanın yetersiz olduğuna işaret eden uyarılar vardır...

Eğer Kitab’ın tamamını okuyamazsanız, konu hakkında yanlış kanaatlere varırsınız!..

Sistem ise tümüyle bir kitaptır!..

İçinde yaşadığınız sistemin yalnızca köyünüzden bahseden sayfalarını okursanız; yarın başka toplum içine girdiğinizde “ALLÂH”ı inkâr noktasına gelir ve artık hayalinizde yarattığınız “TANRI”nızla başbaşa kalırsınız...

Sizin köyünüzün kuralları, örf âdetleri kitabın bir paragrafı olduğu gibi, diğer sayfalarda da çok daha başka konular işlenmiştir YAZAN tarafından!..

Sizin köyünüzde İMAM NİKÂHI vardır, diğer köyde Sütçü nikâhı!..

Allâh Rasûlü’nün nikâhını kim kıymıştı?

“İmam” kime denir; ne anlama gelir; bunu biliyor musunuz?

Önemli olan imamın ya da sütçünün nikâh kıyması değildir!.. Önemli olan nikâh “kavramı”dır!..

Bu da iki kişinin bir gecelik zevk için değil, uzun süreli birbirinin maddi manevî sorumluluğunu üstlenmesidir... Bu konuda iki şahit huzurunda, kişilerin itirafı nikâh akdidir... Kurân’daki nikâh kavramı budur!.. Bunun içinde imama ya da sütçüye ihtiyaç yoktur!..

Kurân’da anlatılmak istenenleri çok iyi anlamak gerek...

Yoksa bugünkü taklidî uygulamanın batağında boğulur insan!..

Kurân’ın nikâh kavramı ile, toplumsal örfün nikâh kavramlarını birbirine karıştırmamak gerekir...

Sistemi okuyun!..

“Allâh Adıyla İşaret Edilen” için senin ne ibadetin bir anlam taşır, ne imanın, ne de nikâhın!..

Öyle ise bu konuyu, şartlanmalardan öte, gerçekçi şekilde bir düşünün bakalım!..

Soru

− Üstadım, yukarıdaki anlatımlarınızdan sonra “zina”yı nasıl değerlendirmeliyiz?..

Üstad

− Zina kelimesinin devletlere ve o devletlerin hukukuna göre anlamı başkadır, Kurân’a göre başka...

Sen hukukçu olarak Medeni Hukuk yönünü bilirsin elbet...

Benim, Sisteme karşı sorumluluklarım ayrıdır; yaşadığım-mensubu olduğum devletin kanunlarına karşı sorumluluğum ayrıdır...

Kişi, içinde yaşadığı toplumun kurallarına uyacaktır, onlar arasında yaşayabilmek için!..

Ölüm ötesine inanıyorsa, yaşamdaki geçerli sistemi anlayacak ve ona göre kurallarına uyacaktır, bu da ayrı!..

Soru

− Üstadım, sistem açısından zinayı biraz daha açmanız mümkün mü? Teşekkürler.

Üstad

− Zina nedir, neye göre?..

Bunu iyice anlayıp, bu anlattığım prensip içindeki yerini düşünün...

Sistemin insana verdiği üst görev, bedeni benlenmemesi ve yalnızca beden çıkarları için yaşamamasıdır...

Soru

− Taklide boğulmak demişsiniz, ama taklit ehli cennete girebiliyor değil mi?..

− Neden iki şahit, sistem şahit olmuyor mu Üstadım?..

Üstad

− Anlaşmazlıkta niye mahkemeye gidiliyor; sistem yetmiyor mu? İnsanlar ne kadar olsa unutkandır... Bir kısım konularda bunun önüne geçmek için asgari iki şahit önerilmiştir...

Soru

− Üstadım.. OKUmayı bilmiyorum doğru, peki, nasıl OKUyacağım?..

Üstad

− ..., benim “Hz. Muhammed Neyi Okudu”, isimli kitabımı okuyabilirsin imkânın varsa alarak, yoksa WEB sayfamızdan...

“Vatan sevgisi imandandır”; diyor Allâh Rasûlü...

Ne anlıyor OKUmak bilmeyen “ÜMMÎ”ler..?

İki sınır arasında kalan toprak sevgisi imandandır!!!

Peki hangi iki sınır?..

İmandan olan toprak sevgisi mi?..

Hindistan ile Vietnam arasındaki toprak mı?.. Yoksa Almanya ile İspanya arasında kalan toprak mı?..

ÖNCE şunu anlayalım;

“Allâh Rasûlü” dendi mi, “dediklerini ölüm ötesi boyuta dönük olarak algılamamız gereken kişi”yi anlayacağız...

Zaten iman neyedir?.. Öncelikle Allâh’a ve ölüm ötesi boyuta.

Öyle ise, “iman”, “ölüm ötesi boyuta” olduğu gibi; “vatan” da insanın ebedî ortamı olan “ölüm ötesi boyut”tur...

Yani denmek isteniyor ki; ölüm ötesi boyutu anlayıp, sevmek ve ona hazırlanmak, imandandır!..

Bu demek değildir ki, yaşadığın toprakları sevme!.. İnsan topraktan yaratılmıştır, ve bunun gereği olarak toprak yaradılışlı olanlar elbette ki toprağını sevecektir...

Ama Rasûlullâh’ın bahsettiği vatan, 7-8 saniye yaşamakta olduğun bu toprak Dünya değil, sonsuz yaşayacağın ölüm ötesi boyuttur...

Ortada bir kavram kargaşası vardır… İnsanlar, kelimeleri orijinal yerine göre değil; içinde yaşadıkları şartlanmalara göre anladıkları için her şey birbirine karışmaktadır.

Soru

− O toplumda koymuş olduğu kurallar eşliğinde “O”dur bunu da yapan!

− “İlim öğrenmekte iken ölen talebe, şehîttir” hadisini, “Sistemi OKUma” konusunda nasıl değerlendirmeliyiz?.. Teşekkürler…

Üstad

− “İlim öğrenmek” demek, OKUmasını öğrenme çalışmaları demektir... Bilgi ezberlemek değil!

Soru

− Üstadım, ilmin kaldırılması ne demektir?

− Bunu sağlıklı iken zikirle gerçekleştirebilir miyiz? Hiç zikir yapmamış kişiden bahsediyorum. Teşekkürler.

Üstad

− Kişi beyin kapasitesinin getirisini yaşar... Mevcut kapasiteyi arttırmadıkça, bulunduğu hâlin dışında bir şey yaşayabilecegini sanmıyorum...

Soru

− Üstadım... Elimize girene sevinmememiz, elimizden çıkana da üzülmememiz gerekirken, söylediğiniz anlamdaki şükür düşüncesinden imtina etmemiz mi gerekiyor?..

Üstad

− Şükür ayrıdır, elindekine sahiplik düşüncesi ayrıdır...

Soru

− “İnsan ve Sırları” kitabınızda; “Şu anda nasıl maddi ya da manevî yanışlar söz konusu ise, ölüm ötesi yaşamda da aynı şekilde yanışlar söz konusudur!..” diye bir anlatımınız var. Ölüm ötesindeki yanışlardan kastettiğiniz nedir Üstadım?..

Üstad

− Bu kayıtların aynıyla devam edecek ölüm ötesi boyutta da... Bundan dolayı yanmalar söz konusu... Yanmalar, yanlışlar yüzündendir... Yanlışının sonucuyla karşılaşmak “yanmak” diye tarif edilmiştir...

Soru

− Beyin son an’a kadar ruha yükleme yaptığına göre, son anda ki şehâdet geçerli olur mu?..

Üstad

− Şahit olmuşsa, evet!

Şehâdet, son ana kadar geçerlidir...

Soru

− Belli kişileri rüyada görmek, onlarla sohbet etmek ve bununla birlikte idraklar oluşması o kişi tarafından biliniyor mu?

Üstad

− Hayır, ilgisi yoktur...

Soru

− Üstadım, birimin salâvatı, sistemi okumaksa; Allâh’ın salâvatı sistemi yaratmak mı olur?..

Üstad

− Evet...

Soru

− A’raf: 205: “Rabbini gönülden ve korkarak içinden HAFİF bir sesle sabah akşam an, gâfillerden olma.”

Üstadım, bizim çektiğimiz zikir ile, tanımlanan zikir farklı mı?..

− Cehennemi bir arınma merkezi olarak düşünüp gayrı müslimlerin de arındıktan sonra cennete gireceğini söyleyebilir miyiz?

Üstad

− İman ehli olan herkes arındıktan sonra Cennet boyutuna geçecektir. Cehennem, Dünya’dayken imanı olmayana iman kazandıramaz!

Soru

− Üstadım, kıyamet alâmeti olarak Güneş’in batıdan doğacak olması, zâhiren de gerçekleşeceğine göre Dünya’nın tersine döneceğini anlayabilir miyiz.?..

Üstad

− Dünya, bırakın tersine dönmeyi, hızının yüzde onu yavaşlasa, dönmekte olduğu yöne doğru, üzerinde tek canlı mahlûk kalmaz.

Şimdi burada iyi anlamamız gereken bir husus var;

Tüm hayvanlar, karşılarındaki birime bir şeyler almak için yanaşır...

Hayvan, almak için yaratılmış olandır!..

İnsan ise vermek için yaratılmıştır...

İnsan, vermeyi düşünebilir... Herkese, ihtiyacına ve elindekilere göre...

Şimdi ilişkilerimizi düşünelim…

Lütfen şimdi bir düşünün...

Kaç kişiyle görüşüyorsunuz?..

Bunlardan kaçıyla, ondan bir şeyler almak düşüncesi içinde onlarla görüşüyorsunuz?..

Kaçıyla da, ona elinizdekilerden bir şeyler vermek amacıyla onu arıyor ve görüşüyorsunuz?

İnsan, elindekileri başkalarıyla paylaşmaktan zevk duyarak yaşayandır...

Tüm hayvanlar ise kendine menfaat sağlamak için yaşar...

Soru

− “Dost’tan Dosta” kitabınızda 105: “İlim Çin’de bile olsa al dediler. 20 dakikalık yol Çin’den de mi uzak?”... Acaba açıklayabilir misiniz?

Üstad

− Kitap yazıldığında öyleydim... Şimdi 2 dakikada!.. Ayrıca, Çin’den edinilecek çok enteresan ilimler de olabilir... Evet, başka sorusu olan..

Soru

− Üstadım, insansılar için de bu durum geçerli midir?..

− Fâtiha’yı OKUyanın “AMİN” demesi, yani Tek’lik açısından “AMİN” ne anlama gelir Üstadım?..

Üstad

− OKUduğun Fâtiha’nın anlamının seni algılayan tüm birimler tarafından tasdikini istemektir...

Soru

− Üstadım, Dünya hayatındaki bazı hobilerimiz (müzik, sinema...) âhiret hayatına nasıl yansır? Teşekkürler.

Üstad

− Pek iyi yansıyacağını sanmıyorum; ama gerçeği gidince göreceğiz...

Soru

− Üstadım, bizim bu çektiğimiz zikirlerin beyin özürlü insanlara ya da ağır ruhsal problemleri olan insanlara faydası olur mu?..

Üstad

− Bence denenmesinde yarar var... kaybedecek bir şeyi olmadığına göre...

Cevaplar

− Üstadım, faydasını çok izledik.

− Sağolun Üstadım!..

Soru

− Vehmî benliğin birim tarafından otokontrolu nasıl gerçekleşir; benliğimiz hangi şartlarda vehmî olmaktan çıkar Üstadım?..

Üstad

− Vehim; sürekli, kişiye doğruyu yanlış, yanlışı doğru gösterip; kişiyi akıl ve ilim yolundan saptırıp hayal dünyasına yöneltmeye çalışır!..

Sistemin gerçekleriyle bağdaşmayan; akla ve ilme ters düşen şeyleri hayalinizde varsayıyorsanız, vehme tâbisiniz demektir!..

Esasen bu sorunun cevabını anlamak için “İNSAN ve SIRLARI” kitabındaki ruhun yapısı ile A’yân-ı Sâbite, istidat, kabiliyet bölümünün iyi okunması gerekir...

Beyinde olup biter her şey!..

Soru

− Üstadım, genelde hep âyetler üzerinden gidiyoruz, hadislerin önemini de vurgular mısınız biraz…

Üstad

− Hadisler de çok önemli ve yararlıdır...

Soru

− İnsanlar bir seçim yapmak zorunda olsalar, sizce, hakikati mi seçmeliler yoksa şeriatı mı?

Üstad

− Şeriat ve hakikat ayrı iki şey değildir.

Birisi sistemdir, ikincisi ise sistemin uygulanması.

“İslâm” kitabıyla “İnsan ve Sırları”nı iyi okuman gerekli...

Soru

− Pozitif ilimlerden öğrendiğimiz bilgiler ruhumuza yükleme yapar mı? Yaparsa faydası var mıdır?.. Teşekkürler.

Üstad

− Dünya yaşamı sırasında beyninize giren her şey istisnasız ruhunuza yükleniyor ve kesinlikle bunların sonuçlarını yaşamaktasınız; ve yaşayacaksiniz!

Soru

− Yaptığımız tüm hareketler eğer geleceğimizi oluşturursa, yazı nasıl önümüze geçer de cennetlik ameller işlerken cehennemlik ameller işlemeye başlarız?..

Üstad

− Bilgisayarına yüklediğin bir programın, çok sonra devreye girerek hükmünü icra etmesi gibi, genetiğinden gelen bir programın çok sonra açığa çıkması gibi...

Soru

− Hû’ya bağlanan Rasûllük ile ALLÂH’a bağlanan Rasûllük arasındaki farkı nasıl anlayabiliriz?..

Üstad

− Birincisi Zâtî hakikate işaret etmesi, ikincisi sistemi açıklamasıyla ilgilidir...

Birisi, Hüviyete Rasûllüktür; diğeri Ulûhiyet kemâlâtına Rasûllüktür...

Soru

− Üstadım, kurulan hayallerin ruha yüklenmesi söz konusu mudur?..

− Rüyaların gerçek hayatla ilişkisi nasıldır? Teşekkürler.

Üstad

− Rüyalar, o an’a kadar yaşanılanların beyinde semboller şeklinde açığa çıkmasıdır... Bu konuda daha fazla bilgi “Hz. Muhammed Neyi OKUDU?” kitabının ek bölümünde ve “Sistemin Seslenişi” kitabında “Görmek” bölümünde vardır...

Soru

− İnsan-ı Kâmil’in gücü her şeye yeter mi? Eğer yeterse, neden Mehdi, Deccal’i yok edemez?

Üstad

− İnsan-ı Kâmil’ler Zâtı itibarıyla o kemâlâta sahip olmasına karşın zuhurları itibarıyla farklı sıfatlardan açığa çıkarlar... Mehdi, belirtildiğine göre, İlim sıfatından zâhir olacağı için, Kudret sıfatından güç alan Deccal’i ortadan kaldıramaz diye düşünüyorum...

Soru

− Kıyamet alâmetlerinden büyük olanlarının bir çoğunun çıktığı söyleniyor. Siz ne düşünüyorsunuz?

Üstad

− Kıyametin büyük alâmetlerinden hiçbirisi henüz çıkmamıştır... Çıkınca ilki, gerisi de dökülen tespih taneleri gibi ard arda gelecektir... Şu an’a kadarkiler hep küçük alâmetler sınıfındadır...

Soru

− Üstadım, “kıyamet yaklaşırken Güneş batıdan doğacak ve gündüzler çok uzun olacak” açıklamasını, Dünya’nın dönüşünün yavaşlaması ve zamanla durarak tersine dönmesi gibi algılayabilirmiyiz?..

Üstad

− Hayır... Bu sembolik anlatımdır... Dünya, milisaniye yavaşlasa üzerinde ayakta nesne kalmaz fizik olarak!

Gündüzlerin uzamasını ise, gelişen olayların, zamanı bize, “geçmek bilmez” olarak algılatacağı şeklinde düşünebiliriz belki...

Soru

− O hâlde, ilmin batıdan doğması olarak anlayabilir miyiz?..

Üstad

− Evet öyle düşünüyorum...

25 MAYIS 1998

Üstad

− Değerli dostlarım...

Öncelikle, sizlere hatırlatma gereğini duyduğum bir konuyu açmak istiyorum...

Bazı yakın dostlarımın “Okyanus ötesinde” olmam dolayısıyla görüşme zorluğundan üzüntülerini beyan ettikleri için, bu chatleri yapmayı düşündüm... Ve diğer görüşmek isteyenlere haksızlık etmemek için de her isteyenin girebileceği bu sisteme geçtim...

Fakat iyi bilinmeli ki...

Bu sohbetler bir tarikat toplantısı değildir ve ortada bir şeyhlik kavramı yoktur...

Bu kadar yıllık araştırma ve incelemesi dolayısıyla pek çok kitap yazmış, bu kadar konuda kendine özgü görüşleri oluşmuş bir okumuş−düşünür ve yazara; arzu edenlerin, kitaplarını okuduktan sonra anlamadıkları konularda, soru sorma fırsatı verme amacıyla düzenlenmiş chatlerdir...

Herkese açıktır...

Lütfen birbirimizin kimliklerini bir yana bırakıp, fikirler üzerinde duralım...

Ve de kimsenin kimseye bağlanması söz konusu olmaksızın; herkes kendi anlayışına göre kendi yolunu çizsin!.. Sonucuna da katlanacağını bilsin tercihinin!

Burada, her yazılanı, herkes yanlış da bulabilir, doğru da!.. Bu, kişinin kendisini ilgilendirir!.. Faydalı buluyorsa, devam eder; bulmuyorsa faydalı bulduğu çalışmalarla yaşamını değerlendirir...

Hiç kimse, hiç kimseye pâye veya mertebe veremez!..

Sakın buna da kalkışılmasın!..

Herkes kendi samimiyetinin ve çalışmalarının karşılığını alacaktır...

Dünya yaşamı, kişinin kendisini eğitme alanıdır...

Ben, yalnızca bildiklerimi kendime saklamanın vebalinden kurtulmak için bunları yazıyorum ve ondan başkaca da bir işlevim söz konusu değil!..

Daha derine dalmak isteyenler, arzu ederlerse bu konuda ehil birini bulur ve ona göre gerekeni yaşar...

Şu anda sanırım 100 kişi civarındayız odada...

Cevap

− 103

Üstad

− Lütfen bu yazdıklarımı iyi değerlendirin...

Kimsenin benim hakkımda dedikleri; ya da, benden naklen diyerek söyledikleri beni bağlamaz!..

Ben diyeceklerimi, kitaplarda yazmış ve kasetlerde konuşmuşumdur...

Benden nakil yapanlar, kendi anladıkları kadarıyla, kendi düşüncelerini dile getirir; bense yazdıklarımlayım...

Ben yanlızca yazdıklarımdan veya kasetlerimde dediklerimden mesûlüm...

Kimsenin de benim adıma konuşma yetkisi yoktur!

Herkes dilediğiyle görüşür, ama o kişilerin görüşleri beni bağlamaz...

Kitaplarımı okuyanları görüyorum ki, her biri başka şeyler anlıyor ve anlatıyor!.. Esasen geçmişte de bu böyle olmuştu...

Dolayısıyla, siz kendi anlayışınızla, vicdanınız müsterih olacak şekilde yaşayın, kimsenin görüşüyle kendinizi bağlamayın, kimseye tâbi olmayın Allâh Rasûlü’nden başka kimseye tâbi olmayın!..

Bize, istişare tavsiye edilir; körü körüne bağlanmak değil!..

Tahkik tavsiye edilir; taklit değil!

İstişareler sonunda kişi kendi aklıyla kendine rota çizer... Tâbi olmada ise akıl nimetini değerlendirmeyip, onu körletmek vardır...

Öyle ise, tavsiyem; kendi aklınızla, ilminize göre yol çizmektir...

Unutmayın ki, kişinin ameli, niyetine göre değerlendirilecektir...

Evet, bütün bunlardan sonra, bana sormak istediğiniz bir şeyler var mı?..

Soru

− Allâh Rasûlü (s.a.v.) mübarek yatağında son dakikalarını beklerken “Allâh’ım beni Refik-i Â’lâ’ya ulaştır” diye dua ediyordu. Ulaşmak istediği Refik-i Â’lâ nedir?..

Üstad

− Refik-i Â’lâ, “ALLÂH” isminin anlamına yakîn kazanmış birimlerdir... Çeşitli âlemlerden... bildiğim kadarıyla...

Soru

− Tevekkül etmek ne demektir?..

Üstad

− “Allâh’a tevekkül”, her şeyin “O”nun takdiriyle olduğunu bilmektir.

Soru

− Fütûhat-ı Mekkiye’de: “Vesile Cenneti; Adn cenneti ile diğer cennetleri de içine almış en yüksek cennettir” diye geçiyor. Vesile Cenneti’ni açıklar mısınız?

Üstad

− Vesile Cenneti’ne giren bilir elbette ne olduğunu... Bense, bildiğiniz gibi dünyanızda yaşamakta olan bir okur−yazarım... lütfen haddimi aşmaya zorlamayın beni...

Soru

− Keşfi şak, ne anlama gelir Üstadım?..

Üstad

− Keşfi şak, kişinin geçtiği boyutun gerçekleriyle yüz yüze gelmesidir, diye anlıyorum...

Soru

− Üstadım... DUA, zaten takdir edilmiş olanı istemek midir, DUA’da şirke düşmemek için ne yapmalıyız?..

Üstad

− Dua edebilmenin de lütfu ilâhî olduğunu bilmek gerek...

Şirke düşmemek için, şirk kavramından kurtulmak gerek...

Soru

− Satürn’ün ters etkisiyle birimde oluşan sıkıntıyı “Elem neşrah leke sadrek” âyetini zikrederek kalkan mı oluşturuyoruz? Ya da birimde oluşan ters etki mi düzeliyor? Birimsellikten kurtulan NEFS, bu tür etkilere nasıl bakıyor? Bilinç, birimi oluşturan planetlerin üzerinde nasıl düşünebiliyor?..

Üstad

− İnsan, gelen tesiri ortadan kaldıramaz ama yaptığı çalışmayla onun kendisini daha zayıf şekilde etkilemesini sağlayabilir...

Soru

− Üstadım, neden Rasûllere Risâletinden bir süre sonra kader sırrı açılıyor?

Üstad

− Risâlet görevinin hakkıyla edâsı için kişinin kaderinin genelde örtülü olması gerekir... Çünkü geleceği biline biline bildiri yapmak zordur!..

Soru

− Belki tepki alacağım ama, bir soru sormak istiyorum... İslâm’ı şimdiye kadar alışılmışın dışında yorumlamanız ve bazı herkesin anladığı İslâmî terimleri başka kelimelerle açıklamanızın İslâmî açıdan nedenini öğrenmek istiyorum. Teşekkürler Üstadım.

Üstad

− Yaptığım araştırmalar sonucunda edindiğim bilgiler bende böyle bir yorum oluşturdu... Doğru veya yanlış, kişisel kanaatim budur.

Herkes elbette ki, kendine yakın gelen lisan ile olayları değerlendirir... Bizim bu dilimizin de, kendimiz gibilere bir faydası olabilir diye düşünüyorum... Faydası olmuyorsa, zaten o kimse burada vakit kaybetmeyecektir...

Soru

− Cebrâil (a.s.): “Mele-i Â’la seni bekliyor” diyerek nereye davet etti? Refik-i Â’lâ, Mele-i Â’lâ’nın üstünde bir mertebe midir?

Üstad

− Bildiğim kadarıyla diğer bir adıdır...

Soru

− Necm Sûresi 39. âyetindeki “İnsanın say’inden başkası kendinin değil” meâlindeki “say”in hakikat boyutundaki mânâlarından birinin, “Kimseye bağlanmayın Allâh Rasûlü’nden başka” mânâsını anlayabilirmiyiz?.. Diğer mânâlarını lütfeder misiniz?..

Üstad

− Allâh Rasûlü’nün bahsettiği sistemi anlayanlar elbette ki yaşamlarında ondan ibret alarak o yolda yaşarlar... Âlimler, istişare mahallidir; tâbi olma mahalli değil!..

Herkes yaptığı çalışmaların karşılığını alacaktır... Âyetin uyarısına göre...

Yemediğiniz yemeğin enerjisi sizin için oluşmaz bedeninizde...

Soru

− “ALLÂH’ın “Aliym” sıfatıyla kelâm getiren ve götürenlerin adına insan grupları içinde “YILDIZ” denirdi.” Üstadım buradaki “Yıldız”ı nasıl anlamalıyız?..

Üstad

− İlim, karanlık cehil gecesinde insana yol gösteren yıldız gibidir...

Soru

− Her şey, sistemde sebep-sonuç ilişkisi midir..?

Üstad

− Takdirin oluşturduğu sistemde; her şey bir öncekinin doğal sonucu olarak ve aynı zamanda takdirin gereği bir biçimde, açığa çıkar...

Soru

− Üstadım, beyin sadece değerlendirebildiklerini mi ruha yükler?..

Üstad

− Beynin algıladığı her şey!.. Senin farkında olman şart değil!..

Soru

− Bir sorum var Üstadım... Ama soru benim değil, bir abimizin müşkülüymüş… Sormamı istedi, ben de kırmadım...

Cinler, evliyaların kılığına girebiliyormuş, aldatmak için... Evliyanın terkibi “Hâdiy” isminin mazharı, Cin tayfası “Mudill” isminin mazharı. Mudill isminin mazharı olan Cin tayfası “Hâdiy” ismi olan evliyanın sûretine nasıl girer?

Abulkerîm Ceylî Hazretlerinin “İnsan-ı Kâmil” kitabında bu konuya yer verilmiş. Ve ancak meleklerin evliyaların sûretine girebileceği, cinlerin giremeyeceğini yazmış. Siz ise girebileceklerini yazmışsınız, “Ruh İnsan Cin” adlı eserinizde; bizi bu konuda aydınlatır mısınız?..

Üstad

− Cin değil, cin içindeki “Şeytan” lakaplı sınıf “Mudill” ismi kökenlidir...

Şeytan sınıfı size çeşitli evliya adı altında ve kafanızdaki evliya tasvirine uygun şekilde görünebilir, orijinal sûretini ise elbetteki görmemişsinizdir...

Evliyadan, Allâh Rasûlü’nün ilmine muhalif bilgi gelmez... Geliyorsa, o sûretteki Velî değil, şeytandır!..

Soru

− Kurân’da bazen “biz” yaptık veya “biz yarattık”, bazen de “Allâhû Teâlâ” yaptı, deniyor bu “biz” kimdir Üstadım?..

Üstad

− Çokluk âlemindeki tüm oluşlar melâike aracılığıyla açığa çıkar...

Kurân’da “ALLÂH Adıyla İşaret Edilen Zât”, bazen melâike diliyle açığa çıkarır yaptıklarını, bazen de ağaç veya ateşle... Musa’ya ateşten veya ağaçtan hitap ettiği gibi, bazen de melâike diliyle hitap eder bizlere, ki o zaman, “BİZ” tâbiri kullanılır...

Soru

− Kendinde olsa da açığa çıkaramadığını dışta bulduğuna akışın, genetikten mi?.. Yoksa Astrolojik etkilerden mi kaynaklanıyor?

Aşkın ateşi genetik özellikleri ne kadar değiştiriyor? Yani genetikden gelen virüsleri yakamıyor mu?.. Yoksa virüsler mi aşkı söndürüyor?..

Üstad

− Genetikten gelir... Aşk, kişinin özünde olana yönelişidir... Sönen ise aşk değildir zaten!

Soru

− Üstadım, ölüm üstüme 100 tonluk freni patlamış bir tır gibi gelirken, ben sanki yeteri kadar önlem alamadığımı düşünüyorum... Sizce, yaptığımız çalışmalardan, örneğin çektiğimiz zikirlerden aldığımız verimi nasıl çoğaltabiliriz?..

Üstad

− Boş vakitlerinizde, “Sistem”i anlamak yolunda tefekküre ağırlık vererek...

Soru

− Üstadım, bir arkadaş, muska şekil olarak (üçgen) ve anlam olarak ne ifade eder, faydası var mıdır diye sordu. Teşekkür ederim.

Üstad

− Muskanın müslümanlıkla alâkası yoktur!..

Soru

− Aşk, genetikden gelirse; neden aynı genetik özelliğini taşıyan diğer birimler, neden aynı noktaya akmazlar?.. Üstadım...

Üstad

− Genetikten gelen özelliğin açığa çıkması için astrolojik açılımımızın yani melekî etkinin elvermesi gerekir... 15 dakika arayla doğan kişilerde bile açılım farkı vardır oysa...

Soru

− Hangi olay, hangi konu, hangi problem kafamızı meşgûl ediyorsa, o meşgûl eden şey kadar bu kişi isek; o meşgûliyeti, Yunus Nebi’nin balık tarafından yutulmasıyla özdeşleştirebilirmiyiz? Teşekkür ederim Üstadım...

Üstad

− Olabilir...

Soru

− Üstadım, büyü var mıdır?.. Varsa, üzerimizdeki olumsuz etkisini kaldırmanın yolları nelerdir?

Üstad

− Allâh’a inanan ve sığınanı büyü tutmaz!.. Korunma tekniğini bilmek gerekir!

Herkese iyi geceler... Hoşça kalın…

HAZİRAN AYI SOHBETLERİ

15 HAZİRAN 1998

Üstad

− Merhaba dostlar...

“SİSTEMIN SESLENİŞİ” başlığı altında, Pazar günü web sitemizin Türkçe sayfasından ulaşılan link ile çıkan yazımızı umarım okumuşunuzdur...

Bundan sonra Pazar günleri oraya değişik haftalık bir yazı koyacağım inşâAllâh...

Bu arada, İstanbul’u ziyaretim sırasında bir çok kıymetli arkadaşımın hâlâ kendi güzelliklerini yaşamakta olduğunu; bir çok arkadaşımın benden sonra, doğrulan yay gibi, kendi güzelliğini devam ettirmekte olduğunu gördüm...

Elbette her yay, bırakıldığında, kendi kemâlini yaşayacaktır!..

Neyse pek çok yeni şey gözlemledikten sonra yeniden yuvaya döndüm...

Şimdi dikkatinizi çekmek istediğim bir konu var;

SIFATLAR ve İSİMLER...

Bilindiği gibi, Sıfatlar asıldır; İsimler ise onlara dikkati yöneltmek isteyen araçlar!..

Önemli olan vasıflardır!.. İsimler değil!..

İsmin işaret ettiği vasıf, işaret edilende yoksa, bu hem ona ZULÜMdür hem de o ismi duyanlara!

Mesela “Rasûl” kelimesi... Bir vasfa işaret eder... O isimle işaret edilen kişide o vasıf yoksa, hem ona hem de bunu duyanlara zulümdür...

Ya da; Kutup’tur, Gavs’tır gibi... çeşitli ünvan ve mertebe isimleriyle bir kişideki bir sıfata, bir vasfa işaret ediyorsunuz!..

Oysa o kişide, o mertebe ve o mertebeyi oluşturan yaşantı yok!..

İşte siz ona yakıştırdığınız bu ismin işaret ettiği vasıfla hem ona, hem de bunu duyan insanlara eziyet ve zulümde bulunmuş olursunuz...

Öncelikle şunu anlayalım...

Sizin verdiğiniz isim veya sıfatla, kişi o vasfa bürünmez, o mertebeyi elde edemez!..

Kişi, yaşadığı kemâlin oluşturduğu vasıfla, belli bir isme hak kazanır!..

Eğer velâyet kemâlâtını yaşamıyorsa bir kişi, sizin ona “Velî” demenizin bir değeri olmadığı gibi, ona ve bu sözü duyanlara da zulmetmiş olursunuz ve de bunun vebalini yüklenirsiniz...

Önemli olan falanca ya da filancanın kim olduğu değil, ondan bize ulaşan ilmin bize ne derece yararlı olduğudur...

Eğer ilmi değerlendirecek bir anlayışa sahip değilseniz; kişinin etiketine, etrafın dediğine göre ona değer verip, dediklerine yönelecekseniz, zaten öyle birinin yanında bulunmaya lâyık değilsiniz; taklit ehlisiniz demektir.

Herkes sonuçta kendi âleminde yaşayacaktır, aynen şimdi olduğu gibi!..

Öyle ise, artık insanların hangi mertebede olduğu yolundaki spekülasyonları bırakıp, kendi gerçeklerimize dönelim...

Evet, kendimizi de aldatmayalım... Etrafın bize verdiği mertebeler ile kendimizi kandırmayalım!..

Yaşadığımız boyutta ne kadarıyla “ALLÂH Adıyla İşaret Edilen”i tanıyıp; ne kadarıyla “O’nun ahlâkı ile ahlâklanmış olarak” yaşadığımıza bakalım!

Hâlâ, yaşadığımız çevrenin bize taktığı gözlükle ve gözbebeklerimize göre yaşamı ve insanları değerlendiriyorsak, etrafın bize atfettiği mertebelere sakın aldanmayalım…

Sanırım, anlatmak istediklerimi, dinleyenin anlatandan daha ârif olması nedeniyle çok iyi anlamışsınızdır...

Sizlerin bana sormak istediği bir husus var mı, kitaplarda açıklamadığım bir konuda?..

Soru

− Üstadım… Namaz Mi’râc ise, cemaatle namaz kılmak ne demektir acaba?..

Üstad

− Çoklukta Bir’liğin yaşanması.

Soru

− Efendim… Erken doğum nedeniyle gelişemeyen beyin hareket kontrol merkezini, zikir yoluyla tedavi mümkün müdür?

Üstad

− Bildiğim kadarıyla hayır...

Peki, katıldığınız için herkese teşekkürler... Herkese iyi geceler...

19 HAZİRAN 1998

Soru

− “Mahlûkatın kaderleri” kavramından ziyade, “mahlûkatın sûretlerinin takdir edilen tek kaderin sonucu” olduğunu düşünmemiz daha doğru olmaz mı?

Üstad

− Önemli olan anlatım şekli değil, anlatılmak istenen olayın kavranılmasıdır... Nasıl kolayınıza geliyorsa öyle anlayın, esas anlatılmak isteneni... Bunu kavrayabilirseniz, evet!..

Soru

− Üstadım, insansıların en büyük özelliğinin nankörlük olduğunu belirtmiştiniz. Yaşamış olduğumuz toplum ve ortam içerisinde ayırım yapabileceğimiz başka bir ölçü var mı?..

− Üstadım, “Celâl Sıfatları, Cemâl Sıfatlarından öncedir.” Bunu açar mısınız?..

Üstad

− Siz bana Celâl ve Cemâl Sıfatlarının ve kelimelerinin anlamını açarsanız, ben de size önceliği belirtebilirim... Celâl sıfatı deyince, kimin nasıl bir Celâl’inden söz ediliyor acaba?

Soru

− Üstadım... Esmâ ül Hüsnâ, her boyut ve katmanda, ortamlarına göre daha geniş kapsamlı mı algılanır?.. Teşekkürler...

Üstad

− Esmâ ül Hüsnâ, bizim boyut ve programımıza GÖRE açıklanmıştır...

Başka evrende hangi Esmâ ve Sıfat vardır, bilemem!..

Soru

− Ölüm ötesinde de, gerçeklerle yüz yüze kaldığımız an bizi sürükleyecek hayallerimiz olacak mı Üstadım?..

− Üstadım, acemilikten sorum bitmeden enter’e bastım. Şehîtlik mi yoksa gâzilik mi üstündür?..

Üstad

− “Şehît”lik üstündür...

Soru

− Üstadım, İstanbul’da bulunduğunuz sırada insana da secde edilebileceğini söylediniz gibime geldi. Kalabalıkta pek net anlayamadım. Doğru duydum ise biraz açar mısınız..?

Üstad

− Secde yanlızca Allâh’a yapılır!..

İblis’ten ise insana secde etmesi istenmişti...

“Secde” kelimesinin anlamını fizik hareket değil, işaret ettiği anlam bakımından ele alma mecburiyeti vardır!

Soru

− ALLÂH İsmiyle İşaret Edilen’in Zâtî tecellilerinden biri olan Celâl sıfatlarını “Rahmetim gazabımı geçmiştir”le oturtamıyorum.

Üstad

− Tasavvuf kelimeleriyle yani mecaz yani işaret kelimeleriyle hayal dünyanızda bir âlem kurup, sonra da onu deşifre etmek isterseniz, hiçbir yere varamazsınız.

“Celâl”, kızma-şiddet diye bizim ortamımızda değerlendirilirse de “Allâh” kelimesinin işaret ettiği mânâ içindeki “Celâl” kelimesinin anlamı çok farklıdır. Bunu araştırın...

Düşüncenizin temelinde; “ALLÂH”laştırmaya çalıştığınız yattığı sürece; hayal dünyanızdan çıkıp gerçeği göremezsiniz!..

Öncelikle yapmanız zorunlu olan şey, düşüncelerinize kaynak teşkil eden “TANRI” kavramından kurtulmanızdır...

İyi anlamaya çalışın...

“ALLÂH İsmiyle İşaret Edilen” ile, bizim Zâtî sıfatlarından, Sıfatlarından veya Esmâ’sından söz ettiğimiz tanrı anlayışı çok FARKLI şeydir...

Biz, bizi yaratanın-âlemlerimizi yaratanın Zâtî sıfatlarından, Sıfatlarından, velhâsıl bizim yaratılışımıza GÖRE bize açıkladıklarından söz ediyoruz...

Oysa, “ALLÂH Adıyla İşaret Edilen”, âlemlerden “ĞANİYY”dir; yani âlemlerin varlığını borçlu olduğu, onları var gösteren Esmâ ve Sıfatlardan ĞANİYY’dir!..

Soru

− Üstadım, bizim boyutumuzda farklı algılanır mı demek istemiştim... Yani bilinç boyutları genişledikçe kullanım alanı da genişler mi?.. Tekrar teşekkür ederim...

Üstad

− Evet!..

Soru

− Şimdiki âlemde kader, yıldızlardan gelen etkiler sonucu oluyor. Peki, cennette hangi astrolojik etkiler sonucu kaderimiz belirlenecek?.. Teşekkürler.

Üstad

− Kitapları dikkatle oku...

“Kader”, senin anladığın gibi olmayıp; genetik programının astrolojik (melekî) etkilerle yönlenerek açığa çıkmasının adıdır.

Yukarıda biri oturup kader yazmaz!..

Astrolojik etkiler ise, cennet yaşamında da devam eder...

Soru

− Üstadım... Tek başımıza riyâzat yapamayacağımıza göre, tabiatı terk çalışmaları olarak bize önerileriniz olabilir mi?..

Üstad

− Alışkanlıkları ve tabiatı terki olabildiğince, imkânların nispetinde oruç tutarak; bedeninin görevini yapabileceği kadarıyla yiyip-içerek yapabilirsiniz...

Soru

− “Tanrı” kavramından kurtulmak, çalışma ile olur mu?.. Olur ise nelerdir?

Üstad

− “Tanrı” kavramından kurtulmak irfan ile olur, basîret ile olur; bunu da tefekkür, muhakeme ve ilim getirir...

Soru

− “ALLÂH İsmiyle İşaret Edilen” derken neyi kastediyorsunuz? Biraz açar mısınız?.. Teşekkürler…

Üstad

− Besmele, “İsmi, Allâh olan” diye başlamıyor mu?.. İsim, müsemmayı ne kadar anlatır?..

Soru

− Dua’nın yazılı bir metin olarak taşınması kişiye nasıl bir korunma sağlar?

Üstad

− Balın çantada taşınması midene ne yarar sağlar?

Cevap

− Hiç...

Üstad

− Hiç!..

Soru

− Namazda huşû hâlinin, bir tek hâli mi vardır, dereceleri mi vardır?.. Bir de bazı hadislerden Allâh Rasûlü’nün nâfile ibadetleri “şükründen” yaptığını okumuştum... Bu ne demektir? Teşekkür ederim.

Üstad

− “Huşû”; erişilen bir idrak, edinilen bir müşahedenin sonucudur.

“Huşû “ namaza mahsus değildir, her an yaşanabilir; dolayısıyla da namazı kapsamına alır...

“Allâh”ı bilenin hâlidir “huşû”...

Kendisine verilen nimetin değerlendirilmesidir; “Şükür”... “Verilmiş bulunan nimeti değerlendiren kul olmayayım mı…” demek istemiştir.

Soru

− Beyin; faaliyetleri neticesi mikro dalga bedenini üretmesi yanı sıra, fiziki bedenini de üretiyor diyebilir miyiz?..

Üstad

− Evet...

Soru

− Üstadım... Tedbir ve Tevekkül konusunu nasıl anlamalıyız? TEK’ten başka bir şey olmadığına göre, tedbir nereye? Tevekkül kime olacak?..

Üstad

− “ALLÂH” de, ötesini bırak!.. Gerekeni yap!..

Soru

− Astrolojik tesirler hem genetiği hem ışınsal bedeni etkiliyorsa, bu şu anda oluyor; bu konuyu biraz daha açabilir misiniz lütfen. Teşekkür ederim.

− Üstadım, kendimi tanımak amacıyla bazı özelliklerimi fark etmeye çalışmak ve karşımdakinin de TÜMün çeşitli özelliklerini yansıttığını gözlemek, işin başı anladığım kadarıyla... Ya sonra fark edilmesi gereken ne? Nasıl?

Üstad

− “Kendim” kelimesinin bir anlamı da mekândır zaten!

Soru

− Cennet yaşamında zaman ve mekân olmadığına göre, astrolojik etkiler yaşama nasıl yön vermektedir? Bu konuyu biraz açarmısınız, teşekkür ederim…

Üstad

− Bu yaşadığımız boyut ve şartlarıyla, o boyut yaşamının ilgisi yoktur...

Cennet yaşamını görülen güzel bir rüya gibi değerlendirmek, bühl’lerin işidir!

Astrolojik etkiler, cennet boyutunda bilinçleri etkiler.

Soru

− O zaman buna “bireysel seyrimiz” diyebilir miyiz?..

Üstad

− Bunu o mertebede olan birine sormak lazım... Belki yakınlarında öyle biri olabilir... Ben bilemiyorum o mertebeleri!

Cenneti, “insanın dünyası” olarak düşünsek; cennetin insanı yerine; nasıl olur acaba?

Bunu düşünün iyice bir bakalım... Herkese iyi geceler... Hoşça kalın!..

22 HAZİRAN 1998

Üstad

− Merhaba dostlar...

Umarım WEB sayfamızın Türkçe bölümünde Pazar günleri yayınladığım haftalık yazılarımı SİSTEMİN SESLENİŞİ başlığı altında okuyorsunuzdur...

Evet, şimdi sorusu olanların sorularını veya bana vereceğiniz haberleri bekliyorum…

Soru

− “Nostradamus’un Kehânetleri” başlıklı 21 Haziran Hürriyet Gazetesi ekinde; kralın N.Y. Manhattan’dan 1999 yılı Temmuz Ayı’nda çıkacağı yazıyordu Üstadım..?

Üstad

− İsmi “guest” olarak çıkanlar eğer isimlerini yazarlarsa ben de kimle görüştüğümü bilebilirim... Dünkü Hürriyeti okuyamadım...

Nostradamus’un o gün kullandığı takvim, sanırım bizim takvimden biraz farklıydı... Araştırın...

Soru

− Üstadım... Güneş Sistemimizdeki gezegenlerin mikro dalga ikizlerinin üretimi nasıl oluşmaktadır acaba? Teşekkürler...

Üstad

− Dalga yapının boyutumuzdaki algılanan hâline, onun ikizi tâbirini kullanıyoruz... Ayrıca bir ikincil yapı olarak değil...

Soru

− Bediüzzaman Saidî Nursî, Cevşeni Kebir’de “Allâh’ın 1001 ismi”nin Kurân’dan sonra bildirildiğini yazmış Risâle-i Nûr’da... Doğru mu acaba?

Üstad

− “ALLÂH Adıyla İşaret Edilen”in yaratmış olduğu mânâları ve onların isimlerini sayıya bağlamak mümkün değildir... Bir şeyler anlaşılsın diye MİSAL olarak belli sayılar verilmiştir...

Soru

− Dua olarak Cevşeni Kebir’in özelliği nedir?..

Üstad

− Cevşen’le ilgilenmedim. Bana göre öncelikli olanları “DUA ve ZİKİR” kitabında topladım... Kendi ilmim kadarıyla...

Başkalarının da kendi ilimlerine göre düzenlemeleri vardır elbette... Siz, size hangisi yararlı görünüyorsa ona devam edersiniz...

Soru

− İnsanların melekî boyut ile ilişkisi bir bölümüyle de astrolojik tesirler adı altında gerçekleşirken, melekî boyutta meleklerin etkileşim sistemine nasıl yaklaşımda bulunabilir, ve ona nasıl bir isim verebiliriz?..

Üstad

− Melekî etkileri yalnızca astrolojik etkiler olarak değerlendirmek çok yetersizdir!..

İnsanın orijin varlığı, melekî boyut kökenlidir ve bu algılanan boyuta kadar olan tüm katmanlar melekî boyutun eseridir...

İnsan adıyla anılan melekî kökenli varlık, ayrıca dış diye kabul edilen boyutla da her an iletişim hâlindedir ve ondan da etkilenmektedir ki, buna bugünkü dilde “astrolojik etkiler” ifadesi kullanılabilir...

Soru

− Üstadım, beyin 120. günden itibaren ışınsal bedeni üretmeye başlıyor. Bu, Ruh’un oluşum sistemidir. Acaba meleklerin oluşum sistemi nasıldır? Teşekkür ederim.

Üstad

− O konuyu bilmiyorum..!

Soru

− Astrolojik tesirlerin formasyonu YALNIZ âfakî midir?..

Üstad

− Evet...

Soru

− Üstadım, beyinde “Amigdala” denilen yapının duyu organlarından gelen her türlü sinyali ve sıkıntılı deneyimi taradığını, bunu en ilkel biçimiyle yaparak (bu bana zarar verir mi, bu benim korktuğum bir şey mi gibi...), bu sorulara cevap, bir şekilde “Evet”se beyni panik durumuna soktuğu ve akılcı zihin dâhil beynin büyük bir bölümünü kontrol ettiği öne sürülüyor... Bu yazdıklarım bana ilginç geldi Üstadım...

Soru

− Bir İnsan-ı Kâmil’in genlerinde tüm sistemler, oluşlar mevcut iken, herhangi bir mahallin üreticiliğinden bahsetmek ne derece doğrudur?..

Üstad

− Arkadaşlar, size faydası olmayan konularla vakit geçirmek yerine; nasıl arınıp, nasıl taklitten kurtulabileceğiniz yolunda kafa yorsanız daha iyi olacakmış gibi geliyor bana...

Kimin hangi mertebede olduğunu, meleklerin nasıl doğduğunu bilmenin, bizim vehmî benliğimizden kurtulmamıza hiçbir yararı yoktur!.. Bunlar da, düşünsel dedikoduya girer!

Kendi odasından başını çıkaramayan insanın, evrenin bir ucundaki galaksinin nasıl oluştuğunu keşfe ulaşması gibi bir şey bu!..

Allâh, kendisini bilmemiz için yaratmışsa bizi, bize gereken, kendi hakikatimizdeki özellikleri keşfedebilmektir önemli olan...

Soru

− Üstadım, Sur’a üflenip kabirlerden kalkıldığında bir günün kısa bir zaman olduğu Kurân’da belirtiliyor. Kabir azabı ile bu kısa süreyi nasıl bağdaştırabiliriz. Teşekkürler…

Üstad

− Gerçeği istersen bu konuya hiç girme... O tamamıyla sembolik anlatımdır... Yazdığın her bir kelimenin anlamının ele alınarak olayın çok geniş bir değerlendirmesi yapılmalıdır, konunun içyüzünün anlaşılması için... Diş ağrısı çekilirken geceyarısı vakit nasıl geçer; sonra o süreyi ne kadar hatırlarsın?..

Soru

− Hacc’a gidemeyen Mİ’RÂC yapabilir mi? Mİ’RÂC için HAC şart mıdır? Beytullâh’ı ilk defada görebilmek sözünden ne anlamalıyız? Teşekkürler Üstadım..

Üstad

− Hacc’a gitmekle Mİ’RÂC’ın hiçbir ilgisi yoktur... Hac herkese farzdır...

Mekke’ye gidenin Kâbe’yi ilk gördüğü andır... Bâtındaki görüş ise elbette ki bundan ayrıdır...

Şimdi sıra geldi görüntülü chatlere... İnşâAllâh o günleri de görürüz...

Soru

− Üstadım... Biz Tek’liği anlamaya çalışırken, Kurân’da ALLÂHÛ TEÂLÂ, Rasûlullâh Efendimiz’e bazı âyetlerde sitem ediyor... Kim?.. Kime?.. Niye?.. Niçin?..

Üstad

− Bazen insanlar karşısındakine bir yanlışını anlatırken, kendini misal vererek anlatır nezaket gereği...

Hz. Muhammed Sirius yıldızındaki tanrısından almamışsa Kurân’ı, anlatımı, kendine yakışır üslûp içinde değil midir sizce?..

Cevap

− Zannedersem anladım Üstadım... Teşekkürler...

Üstad

− Teşekkür ederim... anlayışın için; beni daha fazlasını açıklamak zorunda bırakmadığın için...

Soru

− Biz anlamadık Üstadım... Devam edebilir misiniz lütfen…

Üstad

− Anlayanlar, anlamayanlara anlatsın!

Soru

− Üstadım!.. Hoşgörülü olmanın ifadesi, her şart ve durumda yüzümüzden tebessümümüzü yitirmemek midir? Yoksa bu tebessümüm, benliğimden kurtulmaya çalışırken beni farkında olmadan başka bir benliğe mi sürüklemekte?

Üstad

− Hoşgörü; maskenin gülmesi değil, fâili hakikiyi her an müşahede etmenin sonucu olarak yaşanan bir hâldir...

Soru

− Cennette ve düşüncede zaman olmadığına göre, düşünceleri oluştururken bir zaman söz konusu değil mi Üstadım?..

Üstad

− Sen düşündüğün için zaman vardır ve içinde bulunduğun hâle göre de ölçülenir!..

İstanbul’da iken, dişçilerin en iyisine gittim bana göre; Valikonağı’nda diş cerrahı Mustafa Aydoğan’a, iki günde yani 24 saat içinde bana iki köprü, altı diş kesmesi, 6 kanal tedavisi üç dolgu yaptı, koltukta üçer saat oturdum, nasıl yaptığını anlamadım!.. Zaman kişiye göredir...

Soru

− “Kurtuluşun çaresi nedir?” diye soran ashabdan bir zâta, Allâh Rasûlü Efendimiz “Sükûtu ihtiyâr et, evine kapan ve günahlarına ağla...” diye buyurmuş, okuduğum bir kitapta. Bu hadis sahih ise nasıl anlamalıyız? Teşekkür ederiz.

Üstad

− Allâh Rasûlü’nün hadislerini her zaman genellememek gerekir... Hangi şartlar altında bulunan, kime söylenmiştir söylenen söz, önce onu araştırmak gerekir...

Soru

− Üstadım, fâili hakikiyi müşahede etmeden gösterilen hoşgörü bir gün gelir amacına ulaşır mı?..

Üstad

− Evet…

Soru

− Okumayan varsa SİMYACI adlı kitabı okumalarını öneriyorum. Sistemi okuma konusunda yazılmış çok güzel bir eser...

Üstad

− Teşekkürler...

Soru

− İsm-i Â’zâm’ı biraz açar mısınız?..

Üstad

− İsm-i Â’zâm, Hullet mertebesinde yaşayan kişinin hâlinin ismidir!

Soru

− Hullet Mertebesi?..

Üstad

− N... veya A... bey’den öğrenin Hullet Mertebesini.

Soru

− Daimî müşahedede olan Celâl veya Kahhar Sıfatını hangi durumlar için gerekli görür?

− İnsan her idrak ettiğinin gereğini mutlaka yaşar mı yoksa genetiği müsaade etmeyip ölüm ötesine kalan olur mu?..

Üstad

− İnsan yaşadığının ve ortaya koyduğu fiillerinin karşılığını alacaktır ölüm ötesinde...

Soru

− Cennette olan kişi, cehennemde olan yakını ile birlikte olmayı arzu edip, bunu gerçekleştirebildiğine göre; bunun cehennemdeki kişiye tesiri ne olabilir?..

Üstad

− Sen sevdiğinle rüyanda çok güzel dakikalar geçirirken, o bir başka yerde diş ağrısından kıvranıyorsa; senin rüyada yaşadığının ona etkisi ne olur?!!

Soru

− Yaşadığı ve ortaya koyduğu fiiller diye ikiye ayırdınız. Burada “yaşadığı”nı biraz açar mısınız? Teşekkürler.

Üstad

− İdrakı ve idrakının sonucu olan fiilleri...

Evet başka sorusu olan yoksa, daha fazla vaktinizi almayayım... Herkese katıldığı için teşekkür eder, iyi geceler dilerim...

26 HAZİRAN 1998

Üstad

− Merhaba arkadaşlar...

Pazar günkü “İman bilgisi iman mıdır?” yazısını okudu mu herkes?..

Bugünkü konumuz o!..

Cevaplar

− Okumaya çalıştık Üstadım...

− Üstadım, Web sayfanızdaki “Sistemin Seslenişi” isimli köşenizde yayınlanan Pazar yazılarını büyük bir dikkatle okuyoruz. Teşekkürler...

− Biz sadece, bildiklerimizin ismine iman ettiğimize göre, bizden isim kalkınca mı, imanlı olduğumuzu anlarız? Teşekkürler Üstadım.

Üstad

− Arkadaşlar iman konusunun neresindeyiz? Bunu düşündünüz mü hiç?..

İslâm Dini’ni ve iman bilgisini müslümanların pek çoğundan iyi bilen Hrıstiyan müsteşrikler (araştırmacılar) acaba bu bilgiyle müslüman, mümin midirler?

Vicdanımızın bize, “sen imanlısın” demesi önemli mi?..

Yoksa, amelimiz mi imanımızın göstergesi?..

Mesela, sigara içen biri, sigaranın beynine ve dolayısıyla âhiretine zarar vermekte ve kendine zulmetmekte olduğuna imanlı mıdır, sigaraya devam ettiği sürece?..

İmandan AMAÇ, İMANIN GEREĞİ OLAN AMEL MİDİR?..

İmanın gereği olan AMEL yoksa, iman mevcut olabilir mi?..

Sigara için biri, “ben sigaranın zararlarına iman ediyorum” dese dahi, böyle bir imanı var mıdır?

O zarara iman etmiş biri, sigaraya devam edebilir mi?.. Ediyorsa, o konuda imanı hâlâ var olabilir mi?..

Her konuda gerçekçi olalım ve ne karşımızdakini, ne de kendimizi aldatmayalım!..

“İman ehlinden mümine bilerek zarar gelmez” diyor Allâh Rasûlü!

Eğer çevremize veya kendimize bilerek zarar veriyorsak, bu durumda ne kadar imanlı olabiliriz?

Anlayışı kıtlara kapı açıyorum:

(Buhari Tecrid tercümesi 2132 nolu hadise göre) Zina en hafif günahlardandır; iki kişi arasında kalması ve beyne direkt zararı olmaması yönünden!..

Ama sigara kişinin hem kendisine hem de çevresine bilerek zulmetmesidir ki, bu zinadan çok daha büyük günahtır!..

Bir günahın büyüklüğü, kişinin âhiretine verdiği zararla ölçülür...

Kimsenin ne kendi beynine ne de başkasının beynine zarar verme hakkı yoktur!

Mesela sigaranın zararına iman diye bir konu söz konusu olamaz!.. Çünkü artık o, iman boyutunu aşmış, ikân noktasına ulaşmıştır!.. Çünkü bu zarar bilimsel olarak, madden tespit edilmiştir!..

Öyleyse, ister sigara yollu, ister başka fiillerle kendisine veya çevresine bilerek zarar veren kişinin imanından ne kadar söz edilebilir?

Allâh, bizi çevremize ve kendimize (kendisine) yararlı olalım diye mi yarattı; yoksa kendimize ve çevremize zarar verelim diye mi yarattı?

İman, bizi çevremize yararlı ameller konusunda yönlendirmiyorsa, o iman ne kadardır bizde?

Sigaranın misalini her konuya yayalım…

İman, bizi her konuda insanlara yararlı olmaya, onlara birşeyler kazandırmaya yönlendirmek isterken; biz onlara yararlı olmak yerine zararlı oluyorsak, “bu mümindir” baskılı elbiseyle dolaşsak, imanlı sayılır mıyız acaba?

Önce çok önemli noktayı fark edelim...

İman; amaç mıdır, araç mıdır?

Bunun cevabını verebilmek için şu soruyu soralım...

Niçin iman?

İstenen bir hususun elde edilmesi için gereklidir iman!..

Yani, iman bir ARAÇtır!

O araçla elde etmek istediğiniz şeye ulaşırsınız...

Dünya’da yaşarken, Allâh Rasûlü olan Zât’a iman edenler, elbette ki onun bildirdiği güzelliklere erişmek için gerekenleri yapmayı kabul edenlerdir...

Allâh Rasûlü’ne, “ben sana iman ettim” demek, “seni gördüğüm için elbette ki kişiliğine iman ediyorum” demek değildir...

Benim ölüm ötesi yaşamda istediğim iyi şartları bana temin etmek üzere yapmamı istediklerinin gerekli olduğunu idrak edemesem bile, onları yapmam gerektiğine iman ediyorum; demektir.

Allâh Rasûlü’nün dediklerini yapmadıktan sonra, “iman ediyorum” demek hiçbir şey getirmez insana...

Çünkü amaç, iman ediyorum demek değil; iman edilen doğrultusunda fiilleri ortaya koyarak, o fiillerin sonucuna ulaşmaktır!

“İman ediyorum” demek; “böyle olduğuna inanıyorum dolayısıyla bu fiillerle bu neticeyi elde edeceğimi kabulleniyorum. Bunları yapmazsam semeresini de elde edemeyeceğimi kabullendim” demektir.

Seni istediğin sonuca ulaştırmayacak fiiller içindeyken, o konuya iman ettiğini söylemen, yalnızca kendini aldatmak, kandırmaktır ve sonucu da hüsrandır!

Allâh Rasûlü’nün senin imanına ihtiyacı yoktur!

Meleklerin de senin imanına ihtiyacı yoktur!

Kısaca, hiçbir yaratılmışın ve de Yaratanının senin imanına ihtiyacı yoktur!

İmana sen muhtaçsın!

Niye?..

Kafanı yeterli derecede çalıştırıp, o konudaki gerçeği, sistemi idrak edemediğin için, söylenene iman yollu yaklaşıp onun gereği fiilleri ortaya koyarak neticede, elde etmek istediğine ulaşmak için!..

Yani netice şudur ki... İman, idrak edemediğin konuda aklının stop etmesi dolayısıyla durmayıp ilerlemene devam için gereklidir!..

Soru

− Ama imana akıl ile varılmaz mı esas olarak; yani insanın mantığına kabul ettirerek iman etmesi gerekmez mi?..

Üstad

− Aklı olmayanın imanı da olmaz!

Aklın yetmediğine iman gerekir...

Aklın ihâtası içinde kalana zaten iman gerekmez, o yakîn hükmündedir ve o durumdaki aklın konusu ikândır, imanı geçmiştir.

İmanın gereğini uygulamak dahi gene akıl işidir...

Kişinin aklı, yaşamına hâkim olacak düzeyde değilse, o zaman kişi imanın gereklerini yerine getiremez.

Soru

− Benim demek istediğim, akıl sağlığı yerinde olanlar için, yani bazıları diyorlar ki; “Allâh’ı ve İslâm’ı anlamak için akıl yeterli değildir, kabullenmedir” diyorlar...

Üstad

− Onlar, aklın ne olduğunu tam olarak bilemiyorlar!..

Akıl, sigaranın zararını ilmen biliyorsa, bu artık, iman konusundan çıkar elbette!..

İman akıllıya teklif edilir, aklı olmayanın imanı da olmaz!

Kişinin imanı, aklı kadardır!

Şu anda aklımız kadarıyla konuşuyoruz birbirimizle...

Ve aklımız kadarıyla iman sahibiyiz...

Burada özellikle vurgulamak istediğim husus şu:

Allâh Rasûlü’nün bildirdiklerine iman etmekten amaç, onun gösterdiği doğrultuda fiiller ortaya koyarak yaşamaktır.

Allâh Rasûlü, tüm yaşamında insanlara ölüm ötesi gerçekleri anlatarak, onların gerekli ÇALISMALARI UYGULAMAK SURETİYLE, kendilerini ölüm ötesi ebedî azap ve sıkıntılardan korumaları yolunda mücadele vermiştir.

O’na iman ediyorsak; bize düşen, hiç olmazsa, zamanımızın bir kısmında, insanlara ölüm ötesi gerçekleri idrak ettirerek, onların ölüm ötesi ebedî azaptan kurtulmaları yolunda çalışma yapmaktır...

En azından ölüm ötesi yaşamlarına zarar vermek demek olan beyin sağlığımıza ve beyin sağlıklarına bile bile zarar vermemektir!

İman, o’dur ki...

Seni kendine ve başkalarına zarar vermekten alıkoyar!

Bu, imanın en alt sınırıdır!

Evet, sorusu olan var mı?..

Soru

− “Akıl” dediniz... Nasıl akıl? Albert Einstein akıllı idi, yoksa öyle akıl değil mi? Misal vermekle devam edeyim... Ünlü alman şairi iman etmiş midir ki Rasûlullâh hakkında güzel bir şiir yazmıştır?

Üstad

− Einstein akıllı değil, çok zeki idi... Bu konu detaylı olarak “AKIL ve İMAN” isimli kitabımda açıklanmıştır. Aklı ve zekâ arasındaki farkı orada okuyun!

Soru

− Allâh’a kulluk görevini yerine getirmeyecek hiçbir varlık yoktur. Dolayısıyla kulluk Allâh’ın (bize göre doğru veya yanlış) bize kolaylaştırdığı fiilleri açığa çıkarmaktır ki sonucuna katlanmanın sebebini işlemiş olalım.

− Üstadım… Eğer amelimiz inancımıza ters ise, vicdanın da imanlı olmadığının farkında olması gerekmez mi?..

Üstad

− Kimse inancına ters amel etmez! Zor altında değilse! Herkesin ameli, inancının dışa vurmasıdır!

Soru

− Kurân’da “kitap yüklü eşek” tâbiri kullanılıyor galiba...

− Üstadım, “kendin” ve “başkalarının” çeliştiği noktada tercih kullanmak gerekirse nasıl kullanılmalı?..

Üstad

− Öncelik, insanlara bir şeyler verebilmekte olmalı daima bence...

Soru

− Şuurunun mutlak TEK varlığın ilmi olduğunu fark eden imanlı basîret sahibi, seyrinin dışında düşünce boyutundan çıkan fiilleri “O diledi” deyip, “kader” der razı mı olur; yoksa “BEN yaptım” der revâ mı görür, Üstadım?..

− İmanın azaldığı bir dönemde, aklın da o çalışmaları yapmana yeterli değilse, ama yapmadığın için sıkıntısını duyup “bunu yapamadım, niye?” diye sorgulaması, insana ne getirir? Bir süre sonra imana kavuşturur mu; ya da akıllıca davranmasına sebep olur mu; yoksa o kişi, duyduğu sıkıntı ile mi kalır?

Üstad

− İnsanlar, akıllı varlık olarak Allâh Rasûlleri’ne iman ederler ve gereğini uygularlarsa kurtuluşa ererler...

Kurân’da daima; “İman ederler ve gereğini yaparlar” ifadesi vardır ki, Kur’ân hep iman ile gereğini uygulamayı bir arada tutmuştur!

İnsan amelinin karşılığını alacaktır!

Ameli getirmeyen iman, hoş bir duygudur ve geçici olarak kendini tatmindir!

Soru

− İnsan aklını geliştirebilir mi?.. Beyin kapasitesini geliştirmek, aklı geliştirmek midir?..

Üstad

− Olan akıl gelişir elbette!

Soru

− İman nûru ışığında Radiye Nefs noktasına nasıl ulaşılabilir? Açabilir misiniz?

Üstad

− Bu konu; “KENDİNİ TANI” ve “TEK’İN SEYRİ” kitaplarında vardır geniş olarak...

Soru

− Üstadım, iman direkt amele mi yoksa iman edilen o hususun idrakine mi taşımalı bizi..?

Üstad

− İkisine de!..

Soru

− Amel deyince, amel-i sâlih mevzu bahisdir... Üstadım; amelle fiil arasında fark var mıdır? Varsa nedir?

Üstad

− İmanın gereği olan fiillere dinî terminolojide “amel-i sâlih” adı verilir.

Soru

− İnsan iman gücüyle vehmi yok edip, aklı ile kontrol altına aldığı zaman, ikân ehli mi olur?.. Teşekkür ederim…

Üstad

− İkân, tespit edilene olandır...

Mesela sigaranın zararı konusunda herkes ikân noktasındadır; burada imandan söz edilmez. İman ise, bilinmeyenedir...

Soru

− Yazınızda taklidî imandan da söz etmişsiniz. İmansız olarak ölüm ötesi boyuta geçerlerse, onlar için nasıl bir kurtuluştan bahsedebiliriz?..

Üstad

− Taklidî iman, imansızlık olarak değerlendirilmez...

Soru

− Eğer aklımız kadar imanımız varsa, o zaman kişinin de bu aklı kadar imanı olacaktır demektir. Peki o zaman Hazreti Rasûlullâh’ın “Aklı olmayanın dini de yoktur” hadîs-î şerîf’ini nasıl anlayacağız?

Üstad

− Anlayamadım ne demek istediğini...

Herkesin imanı aklı kadardır; aklı olmayanın imanı da yoktur!

Soru

− Pazar günkü sohbetinizde imanın fıtrî olduğundan bahsediyorsunuz.

Nebilerden birini bile bilmeyen bir kişide, fıtrî iman varsa teklik şuuruna sahip olacaksa, bu durumda Nebilerin insanlara tebliğinin asıl amacı, bu şuura sahip olmayanlara sistem hakkında bilgi vermek ve onları ölüm ötesi yaşamda azaptan kurtarmak için midir?

Üstad

− Evet!..

Soru

− İmanın en alt düzeyi muttaki olmak mıdır? Teşekkürler.

Üstad

− “Takva”, imanın gereği olan fiiller ile ölüm ötesi yaşamın sıkıntı ve azaplarından korunma hâlinin adıdır. Yeterince korunamasa da iman sahibi olabilir... Peki, herkese katıldığı için teşekkürler ve iyi geceler... Selâmu aleykum!

29 HAZİRAN 1998

Üstad

− Evet dostlar... Herkese tekrar merhaba...

Soru

− Üstadım... DOST’tan Dosta 482’de buyuruluyor ki: “Maddenin, varlığı ile yokluğunun bir olduğu hâl hangisidir?” Bu hâli açıklar mısınız?.. Teşekkür ederim...

Üstad

− Sanırım SİSTEMİN SESLENİŞİ köşesinde çıkan pazar yazılarımı okuyorsunuzdur.

Bu yazılar, adı üstünde SİSTEMİN SESLENİŞİ’dir, tüm insanlaradır, asla herhangi bir kişiyi muhatap alarak yazılmamaktadır...

Esasen bizim görevimiz, SİSTEMİN işleyiş mekanizmasını bildiğimiz kadarıyla açıklamaktır.

Umarım bir gün, “SİSTEMİN SESLENİŞİ” kitabı da çıkar bu yazılar sonunda...

Herkes sistemin işleyişini anladığı kadarıyla, yaşamına yön verir ya da bu konuya ilgi duymaz, bu da kendisinin bileceği iştir.

Biz, kimseye yön veremeyiz ve verecek konuşmalardan da olabildiğince kaçarız... Çünkü, öncelikle herkesin kendi aklı ve ilmiyle kendi yolunu çizip sonuçlarını da duygusallığa kapılmadan yaşamasından yanayız.

Taklitçiliği bırakıp her konuda tahkik ehli olarak yaşamanız, öncelikli tavsiyemizdir.

Bunun için de, “falanca dedi” diye değil, ilminizin ve aklınızın gereği olarak yapılması gerekeni yapın lütfen!

Bu arada...

Lütfen artık Din’in, geçmişte sembollerle açıklanmaya çalışıldığını fark ederek; melekleri yeraltında ya da üstünde, maddenin dışında bir varlık olarak düşünmek yerine; maddenin hakikati−orijini olarak değerlendirmeye çalışın ve ondan sonra hadisleri yorumlamaya gayret edin.

Evet, kitaplarda açıklamamış olduğum bir konu hakkında sorusu olan var mı?..

Soru

− İMAN üzere giden kişinin yanlışı nasıl cezalandırılır; bu ceza kabukta ise, kişi bunu idrak edebilir mi? Teşekkürler Üstadım...

Üstad

− Yanlış yapan kişide o yanlış zaten kendiliğinden o kişiyi cezalandırmakta; o kişiyi o konunun doğrusundan mahrum bırakmaktadır.

Doğrudan mahrum kalmanın bedeli ise; neticede karşılaşılacak olaylardaki yanlış değerlendirmeleri getireceği için, insan bundan dolayı azap çekecektir!..

Yani sizi dışarıdaki biri cezalandırmamakta olup, siz yaptıklarınızın sonuçlarına katlanmak suretiyle kendi cezanızı almış oluyorsunuz.

Soru

− “Zât mertebesi, Kadir ve Cuma geceleridir; Vech mertebesi ise Kıyamet ve Cuma günleridir.” (Nesefî; İnsan-ı Kâmil) Bu konuyu biraz açar mısınız? Teşekkür ederim...

Üstad

− “ALLÂH Adıyla İşaret Edilen”in “ZÂT”ından bahsediş semboliktir... Çünkü “Zât” kavramından da münezzehtir ve bu kavram bize “GÖRE”dir!

Kadir nüzûlle, Cuma Mi’râcla “Cem” makâmından kinâye ilgilidir.

Kıyamet de gene Cem makâmıyla ilgilidir. “O günde TEK BİR NEFS olarak gelirler” anlamında bir âyet vardır sanırım, ki buna işaret eder.

Cevap

− Teşekkür ederim Üstadım.

Soru

− “Hiçbir iyilik ‘ceza’sız kalmaz.” “Ceza”yı açar mısınız, Üstadım?

Üstad

− Ceza = karşılık.

Soru

− İyilik mi, kötülük mü?..

Üstad

− Arapça’da “ceza”, bir fiilin sonucunda karşılaşılan netice demektir... İyi de olabilir, kötü de!

Soru

− Üstadım!.. Bir birimden ağırlıklı olarak, ‘Mâni’ ismi zuhur ettiğinde, karşılık olarak sevgi yeterli olabilir mi?..

Üstad

− Hoşlanmadığınız bir zuhurdan, “ALLÂH”a sığınmaktan başkaca çareniz yoktur!

Soru

− Bir televizyon programında; vefatından dokuz ay sonra, yakınları tarafından organları bağışlanan bir kişiden söz edildi. Bu kişinin ölüm ötesindeki durumu nasıl olabilir?...

Üstad

− O kişinin bedeniyle hiçbir ilgisi kalmamıştır; bana göre...

Soru

− Üstadım… Ruhun bilince feedback etkisi mümkün mü, eğer mümkünse bunu biraz açar mısınız?.. Teşekkürler.

Üstad

− Beyinden ruha yüklenme söz konusudur.

Soru

− Ölen evliyadan bir zâtın gidip mezarını ziyaret edip, orada yapılan duanın kabul edilmesindeki faktör nedir? Bedenle ilgisi kalmadığına göre, biraz açar mısınız? Teşekkür ederim..

Üstad

− Mezar, semboldür ve konsantrasyon aracıdır.

Mezara değil, mezar objesi ile, o kişiyle telepatik bağ kurulur ve o kişi de ehil biri ise, aynen dünyada yaşayan gibi cevap verebilir...

Ama büyük çoğunlukla, ne yönelinende o kapasite vardır ne de yönelende! Bu yüzden de o yönelişe, devreye giren cin türünden varlıklar cevap verir... Bunlar insanların imanlarının artmasını isteyen mümin cinler de olabilir...

Soru

− Cenaze namazında, ölen kişi için Fâtiha okunmuyor çünkü feth kapanmıştır artık, ama ölülerin ardından Fâtiha gönderiliyor, aradaki farkı açar mısınız lütfen...

Üstad

− Dünya’dayken Fâtiha’dan yarar sağladığı kadar, öldükten sonra da yarar sağlar!

Soru

− Sistemin Seslenişi’nde “İnsanın ilâhî bir zorlama olmaksızın, düzen değiştirmesinin fevkalâde güç olduğunu” belirtmişsiniz. Burada bahsedilen ilâhî zorlamadan kasıt nedir?..

Üstad

− “İlâhî zorlama”dan murat; kişinin fıtratında yer alan, onu bir hedefe zorlayıcı programdır!

Soru

− Ruh’tan beyne etki yok mudur, varsa nasıldır?.. Teşekkür ederim.

Üstad

− Beynin “ruhu” iş görür! Ruh, ölüm ötesi beden olarak işlevini ortaya koyar.

Soru

− Allâh’ın Celâl ve Cemâl sıfatları konusunda bir anlam karmaşası yaşıyorum, bu sıfatları açıklar mısınız?

Üstad

− Abdülkerîm Ceylî’nin “İNSAN− I KÂMİL” isimli kitabını okuyun... Orada geniş bilgi var bu konuda...

Soru

− “Şehîdlik” kavramını açar mısınız Üstadım?.. Savaşta öldürülen herkese şehîd diyebilir miyiz?..

Üstad

− İslâm Dini’ne düşman bir kısım insanlar, müslümanlar arasında kavram kargaşası yaratmak için, dinî anlamı başka olan kelimeleri, orijinal anlamının dışında kullanarak, müslümanları yanlış yollara sürüklemek istiyorlar...

“Sahne şehîdi” deyimi gibi...

“Şehîd”, Allâh inancı dolayısıyla dünya yaşamına değer vermeyip ölümü Allâh için göze almış ve bedeninden geçmiş kişinin içinde bulunduğu duygusal ve düşünsel hâli ifade bâbında kullanılan bir kelimedir. Bu anlamın dışında kullanılan her yer saptırmadır.

Kur’ân, “Şehîd”lik şartı olarak “fiysebilillâh” açıklamasını getirir!..

Soru

− “Cennetler de burçların tesiri altındadır” açıklaması, cennet maddesel olmadığına göre, nasıl oluşuyor?

Üstad

− Burçlar, orijini itibarıyla melekî boyuttan kaynaklandığından; bu boyut itibarıyla cennet boyutunda tesirlerini icra ederler... Burçlar melekî varlıklardır gerçekte...

“Burçlar” dediğimiz sistemler, sürekli dönüşüm hâlindedir bedenleri itibarıyla... Ruhları ise Esmâ kökenli meleklerdir ve onlar için ölüm kavramı geçersizdir.

Soru

− Peki, okunan Fâtiha nasıl ölüye faydalı oluyor... Bu konuda hadisler de neler var? Çünkü bildiğimize göre insanın amel defteri ölümden sonra kapatılıyor... Okunan Fâtiha ölüye bu noktadan sonra nasıl faydalı oluyor?..

Üstad

− Dünya’dan yollanan dalgalar, ölüm ötesi boyuta ulaşır ve ölüm ötesi boyutta, rüya âleminde olduğu gibi lisan kavramı yoktur. Okunan âyetler orada çeşitli yaşantı içinde olan insana sistemin bazı gerçeklerini hatırlatarak, onun içinde bulunduğu sıkıntıdan bir süre için kurtulmasını sağlar...

Soru

− Üstadım.. DOST’tan Dosta 482’de; “Maddenin, varlığı ile yokluğunun bir olduğu hâl hangisidir?”… ve 483’te; “Varlıkla yokluğun birleştiği nokta neresidir?..”

a. 482’de ki HÂL nedir?..

b. Bu iki cümlenin farkı nedir?.. Teşekkür ederim...

Üstad

− Allâh indînde var ile yok aynı şeydir!

Soru

− İnsan fark ettiğini kopyalamak yoluyla başlayarak kendinde karşılığını buldukça veya fark ettikçe ona hayatiyet kazandırarak melekiyet kazanır; ama fark edip Dünya’da açığa çıkaramadığını ölüm ötesinde hayatiyete geçirmesi mümkün müdür?..

Üstad

− Dünya’da elde edip ruhuna yükleyemediğin özelliği âhirette çıkarabileceğini sanmıyorum.

Geçen haftaki bir konuya ek:

Elimde 15 haziran tarihli TIME dergisinin 85. sayfası açık...

Metnin tercümesi özetle şöyle...

“Sigarayı bırakmanız için gırtlak kanseri ve kalp krizi ile yüz yüze olmanız yeterli gelmiyorsa bir kötü haberimiz daha var sizlere...

Günde 1 paketten az içenlerde yapılan son araştırmalara göre, kulakta ses kaybının da büyük ölçüde sigaraya dayandığı tespit edilmiş!

İç kulağa giden damarlarda tıkanıklığa neden oluşu sigaranın zaman içinde duyma yetersizliğini meydana getiriyormuş.

Ayrıca sigaranın cinsel iktidarsızlığa yol açtığı da tespit edilmiş...”

Cevap

− Sigaranın mesane kanserine yol açtığı kesinleşmiş bir bilgidir Üstadım... Dr. C...

− Üstadım zikir haricinde, herhangi bir olay, kişinin beyninde Esmâ açılımına yol açar mı? Teşekkür ederim. Yani herhangi bir olay karşısında...

Üstad

− Beyindeki her tekrar, beynin kullanılır kapasitesinin o istikamette genişlemesine yol açar... Esmâ tekrarı ise, tekrar edilen Esmâ’nın anlamı kapsamında meydana gelir...

Soru

− Üstadım, bu haftaki Sistemin Seslenişi’nde; “...karşısındakine hakkettiğini vermesine bağlıdır!..”

Bizler şu andaki bilincimize göre bunu nasıl bileceğiz? Bunu biraz açabilir misiniz? Teşekkür ederiz.

Üstad

− Karşısındakine, iman esaslarının gerektirdiği şekilde davranamayan kişi, ona zulmetmiş demektir.

Bu yüzden o kişiden af dileyip helallık almalı, böylece hakkettiğini ona vermelidir ki, o perdeden kurtulabilsin...

Soru

− Feyz vermenin sistemini nasıl anlamalıyız?..

Üstad

− Her an hepimiz birbirimizden feyz alıp, veriyoruz. Telepatik bir olaydır...

Teşekkürler, herkese iyi geceler...

TEMMUZ AYI SOHBETLERİ

3 TEMMUZ 1998

Üstad

− Merhaba dostlar...

Türkiye’ye geldiğimde ortamı stresli bulmuştum...

Fakat buradan gazeteleri okudukça daha bir enteresan buluyorum gelişmeleri...

Misal, Salı ya da Çarşamba günkü Milliyet’te çıkan bir yazı...

Bu daha önce 1 Haziran’da Cumhuriyet’te de yayınlanmış... ABD de Ulusal Savunma Üniversitesi’nde, Türkiye’nin geleceği ile ilgili olarak şu konuşma yapılmış:

“Radikal İslâmcı hareketler giderek büyüyor. Türk Silahlı Kuvvetleri’nin siyasî dengeler üzerindeki etkinliği giderek artıyor.

Fazilet Partisi kapatılıyor. Ardından radikal İslâmcılar ayaklanıyor ve İÇ SAVAŞ patlak veriyor. Çıkan savaşta çok sayıda cami bombalanıyor. Radikal İslâmcılar ile ayrılıkçı Kürtler ittifak oluşturuyorlar. İç savaş Türk Ordusu’nun içinde bazı bölünmeleri de beraberinde getiriyor.”

Evet iki gün önceki Milliyet’te çıkan, Amerikalı uzmanların beklediği senaryo bu...

Bilmiyorum bugünkü Hürriyet’te bu yazıyı okudunuz mu?

Rusya’da basılan bir haftalık dergide yayınlanıp, bugünkü Hürriyet’te çıkan yazı..?

Kasım’da S300 füzelerinin Kıbrıs’a ulaşmasıyla birlikte başlayacağı söylenen Türk-Yunan savaşıyla ilgili yazı?

Ya Avrupa’da Kosova’da çıkması beklenen ve birçok Avrupa devletinin taraf olacağına dair çıkan yazı?

Öyle veya böyle zor günler var önümüzde sanki!

Sonunda geçip gideceğimiz boyut hakkında ne biliyoruz?..

Ve bunu ne kadar ciddiye alarak, buna göre kendimizi o ortama nasıl hazırlıyoruz?

Bugün hücrebilimciler, beyin kullanılır kapasitesinin yalnızca ZİKİR ile arttırılabileceğini çok iyi biliyorlar...

Ruh gücümüzün beyin kapasitemiz kadar olacağını da biz artık idrak ettik...

Öyle ise, ne kadar bu konuda kendimizi geliştiriyoruz?

Önümüzde Mevlâna, Yunus Emre, Hacı Bektaş Velî gibi nice Hak erenler varken; ve yollarını bize miras bırakmışken, daha ne kadar yabancıların yollarında sürüneceğiz?

Kendini TANI, ise amaç; kendini tanımaktan murat, kendindeki ilâhî sıfatları yaşamaktır!..

Kendimizdeki ilâhî sıfatlarla ne kadar yaşayabiliyoruz?

Bugüne kadar alışageldiğimiz yaşam ötesinde ne kadarıyla Allâh ahlâkıyla ahlâklanmış olarak yaşayabildik?

Günümüzün ne kadarı çevremizdekilere bir şeyler verebilmekle geçiyor?

Ne kadarı “çevreden acaba ne alabilirim?”i düşünmekle, bu yolda gerekeni yapmakla geçiyor?

İnsanlara bu dünyada bırakıp, ötede de yararı olmayacak şeyleri verip; onları dünyaya mı yönlendiriyoruz?

Yoksa onlara ölüm ötesi sonsuz yaşamın güzelliklerini tavsiye edip, onlara her dem bu yolda bir şeyler mi vermeye çalışıyoruz?

İnsanların, rengine-ırkına-diline-dinine bakmadan; kim olursa olsun hepsini hakikati itibarıyla değerlendirip onlara hizmet için mi varız?

Yoksa, kim olursa olsun “acaba ne kaparım” umuduyla mı yaklaşıyoruz?

Hak bildiğimiz yolda, “kim ne derse desin” diyecek yürekliliğe sahip olarak mı yürüyoruz?

Yoksa, “aman etraf ne der”, diyerek ETRAF PUTUNA mı tapınmaya devam ediyoruz?

Her şeyin ötesinde inancımızla fiillerimiz ne kadar paralellik gösteriyor?

Evet, sizi fazla yormayayım...

Sorularınız var mı?..

Soru

− “Kün” emri hakkında bizi aydınlatır mısınız? Teşekkürler.

− “Allâh’ın adaleti”, dilediğini yapması ise, Allâh’ın merhameti ne demektir?..

Üstad

− “Rahıym”inden dolayı varlıktakileri “yok”tan yaratması, “Merhameti”dir!..

Allâh’ın merhameti yenene midir, yiyene mi?

Soru

− “Bir tümörden alınan sinir hücrelerinin, laboratuvar ortamında kimyasal reaksiyonlarla beyin hücresine çevrildiği” haberi yer aldı bugünkü Hürriyet’te… Beden hücresi kimyasal olarak veya başka bir yolla aynen bir beyin hücresi gibi davranabilir mi?..

Üstad

− Evet çalışabilir!.. Bütün hücreler göz gibi, kulak gibi çalışabilir ehlinde!

Soru

− Üstadım, zikir çeken birisi anlamını bilsin veya bilmesin, anlasın veya anlamasın beyinde açılım oluyor; ama namaz ve diğer ibadetler adı altındaki zikirleri gerçek mânâda yapmadığınız takdirde sadece hanenize sevap olarak işlenir diye biliyoruz, bu durumda neden parelellik yok?..

Üstad

− Kelime zikrinde süreklilik var aynı kelime frekansı üzerine... Ötekisinde ise bir defalık okuma var bir sûreyi... Bu yüzden de her gün belli bir oranda yapılan Esmâ zikri kadar netice vermez.

Soru

− Müslüman cinlerin insanlarla ilişki kurması yasaklanmışken, neden kabirdekine yöneldiğini zanneden insanlara cevap verebiliyorlar?..

Üstad

− Buradaki yasaklamayı iyi anlamak gerekir. Sistemde kesin olmazlar vardır ve olabilirler vardır. Din kapsamındaki “yasak”lar olabilirlerin oldurulmamasını tekliftir! Bunu çok iyi anlamak gereklidir öncelikle..

İnsanlara ve cinlere din gereği olarak yapılmış bulunan, onların yararına olarak yapılan teklifler vardır… Ayrıca burada direkt ilişki yok... Yardımcı olmak söz konusu sadece... Bu da onlara açıktır.

Soru

− Sistemde her şey özden geldiğine göre evliyalardan gelen feyz nasıl olur?..

Üstad

− Evliyadan gelen ya da burçların hakikati olan meleklerden gelen, “ÖZ” kapsamı dışında mı?..

“ÖZ” kavramını, tanrı kavramında olduğu gibi öteye atmayın lütfen!

Soru

− Sigara kullanan birisinin “Mutmainne”ye geçebilmesi mümkün müdür?

Üstad

− Kesinlikle hayır!

Sistemin hakikati hakkında “mutmain” olan biri nasıl kendisini “Allâh”tan engelleyen şeyde devam eder ki?

Soru

− Üstadım, sadece idrak ettiklerimi yaşayabileceğime göre; idrak etmek melekî tesirle mi olur?.. Öyleyse sisteminden biraz bahseder misiniz? Teşekkür ederim.

Üstad

− İnsanın bilinçli yaşamı, idrakı kadarıyladır... İçgüdüsel davranışlar idrak kadarıyla kontrol altına alınır...

Soru

− Bazı nakillerde cinlerin ilim almak için bazı kişileri ve sohbetlerini izledikleri bahsediliyor... Yanıltıcı bir yanı var mı?..

Üstad

− Hayır, doğrudur...

Soru

− Allâh’ı zikretmek ile tespih etmek arasında ne fark vardır?..

Üstad

− Bilinçli bilinçsiz tüm varlıkların yaptıkları, “Tespih” kapsamındadır... Bilinç eseri açığa çıkan ise ZİKİR hükmündedir...

Soru

− “Doğumdan sonraki ilk haftalarda yaşananlar ve elde edilen izlenimler, o insanın gelecekteki yaşamı ve beyin yapısı üzerinde çok etkili olmaktadır. Ve beyin yapısının asıl gelişme ve bağlantılarının biçim alması ilk üç ay içinde olmaktadır.”

Bu görüş doğru mudur? Teşekkür ederiz.

Üstad

− Bildiğim kadarıyla doğrudur.

Soru

− Burçların, Esmâ kökenli melâike oluşundan dolayı, insanlarda köklü bir değişim yaptırabilmeleri mümkün müdür?..

Üstad

− Burçlar, Esmâ kökenli melâike de, insanlar Esmâ kökenli melâike değil mi?.. Her biri kuvveti oranında tasarruf eder...

Soru

− Evliyanın feyzinden anlaşılan nedir ve bu feyz sistem içinde nasıl bizlere ulaşır?..

Üstad

− “Feyz”; kişinin beyninde meydana gelen açılımdır. Bir velînin beyninden çıkan kuvvetli dalgaların diğer beyni kendi frekansına programlayarak onda benzer açılımı oluşturmasıdır.

Soru

− Bir hadisinde Rasûlullâh şöyle diyor: “Kim şöyle derse, ‘Ben razı oldum Rab olarak Allâh’tan, Din olarak İslâm’dan, Rasûl olarak Muhammed’den’; o, cennete girer.”

Bu hadisteki bazı kavramların karşılaştırılmasını nasıl anlamalıyız?.. Mesela Rab olarak Allâh’tan nasıl “RAZI” olunur?..

Üstad

− “Beni var edip yönlendirenin “ALLÂH İsmiyle İşaret Edilen” olduğunu idrak ettim ve bu gerçeği yaşıyorum” demektir anlamı... Diğerlerini de bu açıdan değerlendir...

Soru

− Tasavvufta bahsedilen “Velîlere önce sır verilir, sonra fetih” sözü ile, Nebilere tebliğinden sonra kader sırrının açılmasını nasıl birleştirebiliriz?..

Üstad

− Kader, sır olarak ifade edilmiştir... Sistemin işleyişi ve sistemin bilinci anlamında olarak...

Soru

− Üstadım; her şeyden geçip tamamen zikir ile yaşamak isterken okul, aile çevre tarafından boğazlanırcasına sıkıştırılıyoruz ve tüm söylediklerinizin ciddiyetini bilmemize rağmen; “etraf putu”na mı tapıyoruz?

Zamanın daraldığının farkındayız, ama köşeye çekilip tam anlamı ile zikir yapamadığımı; bunun bana neler kaybettirdiğini bilmek beni çok rahatsız ediyor…

Sanki levm eden nefs boyutunda tıkanıp kaldım. Okul, aile ve çevrenin beklentilerini nasıl karşılayacağım bu gerçeklere rağmen?..

Üstad

− Yüksek raftan kristal vazoyu alırken alt raftakileri kırmamaya dikkat gerekir!

İnsanların görüşlerine saygılı olmak, ilminin gereğini uygulamak!..

Yaşam ve dünya devam ediyor... Dünya için çalışıp geçimini bağımsız temin edecek duruma ulaşamazsan, insanların kölesi olursun ve o zaman hiçbir şey yapamazsın...

Soru

− İbni Arabî, “Zikri terk, her şeyin efdalidir” derken neyi kastetmektedir.

Zikrin terkinin mümkün olabileceği bir boyutu mu kastetmektedir?.. Teşekkür ederim.

Üstad

− Kişinin ötedekini zikretmesini terktir bunun anlamı... “YezkurunAllâh...” ifadesini unutmayalım!

Soru

− Üstadım, “Allâh’ın merhameti yenene midir, yiyene mi?..” dediniz. Bunu biraz açmanız mümkün mü?..

− Eğer rıza hâlinde olsak bizim için takdir edilen her şeyin hayatımız boyunca düzenli olarak bize ulaşacağını bilsek, dua ettiğimizde, eğer bize ait, katındaki bir şeyi istediğimizde O’nu suçlamış, bize ait olmayan bir şeyi istiyorsak o zaman hata yapmış olmaz mıyız?..

Üstad

− Sende, isteyenin O olduğunu fark ederek bu sualini bir daha gözden geçir...

Soru

− Gerek astrolojik etkiler, gerekse Esmâ zikri sonucu insanda karakter değişmesi söz konusuyken; Allâh Rasûlü’nün “iki dağın yer değiştirdiğine inanın, insanın huy değiştirdiğine inanmayın” sözünü nasıl değerlendirebiliriz?..

Üstad

− Buradaki “huy” kelimesi, “fıtrat” anlamında kullanılmıştır...

Soru

− Zikrine devam ettiğimiz Esmâ’ların vekflerini şartlarına uymak kaydıyla taşımamızı tavsiye eder misiniz?..

Üstad

− Taşıdığın baldan miden yarar görür mü?..

Soru

− İlmin kapısı, Hz. Âli (r.a) “İnsanlara akılları derecesinde söz söyleyiniz” buyurmuşlar. Bu, başarıncaya kadar söz söylememek anlamına mı gelir? Nasıl anlamalıyız?

Üstad

− Yutamayacağın kadar bardağı kaldırırsan su dışarıya dökülür, bir yararı olmadığı gibi üstünü de ıslatırsın!

Soru

− Üstadım, kendini transseksüel hisseden birisi Esmâ zikri ile bu hislerini değiştirebilir mi?

Üstad

− Denemesi gerek...

Peki herkese çok teşekkür ediyorum beni burada yalnız bırakmadığınız için…

İyi geceler, iyi sohbetler...

6 TEMMUZ 1998

Üstad

− Herkese böylece selâm vermiş olduktan sonra sorayım...

İlim hazinesinin anahtarı hangi kelimedir?

Cevap

− “İkra”, Üstadım.

Üstad

− Okuyabilenlerden değilsen, ne getirir “ikra” kelimesi sana?..

Cevaplar

− Soru?..

− Bilmiyorum...

Üstad

− Bilmiyorsan öğren!

Cevaplar

− Üstadım, AHHU (benim için)...

− B sırrı

− “Elif” Üstadım...

− SEVGİ

− Aliym

− İhlâs

− NOKTA..

− Tefekkür etmek

− İNSAN...

Üstad

− Hikmetin anahtarı hangi kelimedir?..

Cevaplar

− Âdem

− Rü’yet olabilir mi?

− Lâ ilâhe illâllâh

− Hakiym

− Ahad

− Niçin, Neden, Nasıl..

− Kelime-i Tevhid...

− Ahad…

− Hikmetin anahtarı araştırmak olabilir mi?

− TEFEKKÜR...

− “Soru” ilmin yarısıdır.

− Yakîn

− İhlâs ve ilim

− İstemek.

− Aliym.

− Anahtar kelime, Cebrâil veya Akl-ı Küll’dür.

− İdrak

− Hikmetin anahtarı, objektifliktir...

− AKIL?

− Samimiyet.

− Kur’ân

− Araştırmak, tahkik

− Teslimiyet

− İdrak ve huşû.

− B sırrı ile her an şuurlu bir şekilde yaşamak; her an kendinde olarak yaşamak...

− Nefsimiz… “Nefsini bilen rabbini bilir.”

− Kader−Çalışmak− Bilgiyi Yaşamak...

− Uyanmak

− Hiçbir şey karşılıksız kalmaz...

− “Müriyd” ismi

− Hikmetin anahtarı ilimdir...

Üstad

− Evet, soruyu tekrarlıyorum...

İnsana ilim−hikmet getiren kelime hangi kelimedir?

Cevaplar

− Allâh’ı bilmek..

− Bismillâhirrahmânirrahıym

− İlme ulaşmak için araştırmak yani tahkik...

− İdrak’tır, Üstadım.

− Beşerî değer yargıları ile kavramlardan kurtulmaktır.

− Aliym

− Dua

− Tahkik...

− Himmet.

− Akıl ve İman..

− Razı olmak

− Aliym ve Hakiym isimleri…

− Hayy..

− İman

− Fettah isminin zuhura çıkması.

− Birimin Elf’i

− Feyz’dir..

− HAKİYM

− Sabah ilk kalktığında Besmele ile uyanabilmektir.

− İlmin başı ALLÂH bilmektir...

− Öz’ümüz...

− Zikir...

− İkra bismi rabbikellezi alak...

− ZİKİR...

− “Nasıl” kelimesi olabilir mi?..

Üstad

− İçinizden birinin cevabı benimkine çok yakın çıktı...

Cevapların Devamı

− Tahkik ve Tefekkür.

− ÖNYARGISIZ BİR ANLAYIŞ İLE OLUP ZİKİR...

− Yönlendirilmiş zikir...

− İnsan−İlim kendin bilmektir.

− Kim Üstadım?..

Üstad

− Benim bu soruya cevap olarak vereceğim kelime şu olurdu: “NİYE”...

Soru

− Açıklar mısınız Üstadım?..

Üstad

− Ne anlatılırsa anlatılsın onun ötesi vardır ve ötesine bu kelimeyle erişilir diye düşünüyorum.

İlimden−hikmetten kim, neye, ne kadar ulaşmış olursa olsun, onun daha ötesi mutlaka vardır... Kendisinde açığa çıkan ilim ile yetinen, orada kalır ve ötesinden mahrum olur.

Oysa açığa çıkan ilim ve hikmet açığa çıkmamışlar yanında bir damla gibidir...

Dolayısıyla ilim ve hikmetin ötesine ulaşmak isteyen hiçbir zaman eline geçenle yetinmemeli, daima ötesini “NİYE” kelimesiyle araştırmalıdır; diye düşünüyorum.

Soru

− Kendisinde ilim açığa çıkan biri, bu ilim yoluyla da fazlasını fark edip de mevcut ile yetinebilir mi?..

Üstad

− Elbette, pek çok kişi geldiği kadarıyla yetinip; aldığı ilmi bir yana koyup, gene eski işlerine dönüyorlar... Bunu çok defa gördük...

Soru

− Zan üzere olmadığını nasıl anlarız, Üstadım?

Üstad

− Aldığınız ilim konusunda ZAN üzere olmadığını tespit etmenin yolu, o aldığın ilmi sisteme uygulamaktan geçer... Dişliler birbiriyle uyumlu olup çarklar dönüyor ve sistem çalışıyorsa, cevap muhtemel doğru olabilir...

Şimdi bir başka konu üzerine eğilelim isterseniz..?

Rasûlullâh zamanında bir kısım insanlar O’nun yanına gelir ve “Senin dediklerine ve Rabbine inandık” derlerdi...

Evet, bu insanlar gelir Rasûlullâh Aleyhisselâm’ın yanında “Sana inandık, Rabbine inandık”, derlerdi ve yanından ayrıldıktan sonra da kendi RABlerine tapınarak öğrendikleri ilme ters düşen bir şekilde yaşamaya devam ederlerdi...

Bunlara MÜNAFIK denilmişti!..

İman ehli, iman ettiği konuda malıyla-canıyla mücahede ederken; münafık sadece “evet doğru söylüyorsun inandık” der; sonra da evine dönüp bildiği gibi yaşamaya devam eder...

Ölçü budur!

Herkes bu kritere göre kendini, imanını değerlendirsin; kendisini aldatmadan!..

“O GÜNDE HESAP GÖRÜCÜ OLARAK BİLİNCİNİZ (nefsiniz) YETER” anlamındaki âyetin uyarısını düşünün!

Bugünden kendinizi test edin... Ne kadar imanlısınız?..

Bunu size, ortaya koyduğunuz fiiller yansıtsın!..

Vereceğiniz cevap sizi tatmin ediyorsa, mesele yok!

Bakın şurada yüz küsur bilgisayar görüşmedeyiz aynı anda...

Ama herkesin çevresinde de bir o kadar insan var...

Bunlar çevreleriyle birlikte bu testi bir uygulasalar, gerçekte, münafıklıktan uzak, imanlı kaç kişiyiz acaba?

Kaçımız başımıza gelen her olayı “bu Allâh’ın takdiridir; yaşamamız yazılmıştı, yaşadık” diyerek gönül huzuru içinde o olayı geçiştirebilir?

Kaç kişi, “yaşadığımız süre alt tarafı sınırlı yıllardır, bu da geçer” deyip içinde bulunduğu şartlardan yakınmadan; kendini boş vaktinde ilme vererek yarına hazırlanmakta?

Bu konuda şunu çok iyi bilelim ki, otokontrol ve ototest çok önemlidir!

Biliyorsunuz ki...

Allâh’ın varlığı ile kaîm varlıklarsınız!..

Ne kadarıyla Allâh’la yaşayıp; O’nun bakışıyla bakıp, algılayıp, değerlendirmelerinizi ne kadarıyla O’nun değerlendirmesi gibi yapıyorsunuz?

Bu suale vereceğiniz cevap, sizin aynanız olacaktır!

Bilgisayara bütün bildiklerimi virgülüne kadar yükleyebilirim... Ama bu ilmi bilgisayar yaşayamaz ki!!!

İnsan, öğrendiği ilmi yaşamına geçirebildiği kadarıyla bilgisayardan ayrılır...

İlmini yaşama geçiremeyen insan, gelişmiş bir bilgisayar olmanın ötesine asla geçemez!..

Eskiyince de eskimiş bilgisayarların âkıbetine düçar olur!..

Dün ICQ’daki …’in bana yolladığı “Bilinç beynin kuklasıdır” adlı bilimsel verilere dayanan yazıyı pek çoğunuza forword ettim.

Herkesin o yazıyı okumasını isterdim...

Yapılan bilimsel bir çalışmanın sonuçlarını açıklıyordu o yazı beyinle ilgili olarak...

Hatta o yazıyı bulup çoğaltarak dostlarınıza bile dağıtabilirsiniz...

5 Şubat tarihli Aktüel dergisinde yayımlanan “Bilinç beynin eseridir” başlıklı yazı!

Evet, o yazı tahmin edemeyeceğiniz kadar önemli bir yazıdır, getireceği sonuçlar itibarıyla düşünebilen beyinler için!..

Bizim “AKIL ve İMAN” isimli kitapta açıkladığımız KADER konusunun bilimsel açıklamasıdır o yazıda anlatılanlar...

Okumamış olanlar o yazıyı edinsinler...

Soru

− Özgür irademizin olmayışının ispatı olabilir mi bu yazı?

− Üstadım, onu ihâta etmek mümkün olmadığı için; onun bildirdiğinin üstüne ilmimiz olmadığını; yarının ipoteğini şimdiden verdiğimizi ve yaptıklarımızın karşılığından başka bizi karşılayan olmadığını her an farkındalıkla yaşamak çok zor... Ne tavsiye edersiniz?

Üstad

− Herkes, mazeretin geçerli olmadığı bir boyutta; dünyadaki yaşamının sonuçlarına katlanacaktır!.. Bunu bilerek dilediğiniz gibi yaşamaya devam ediniz!

Evet dostlar... Farkında olmadan gene bir saati doldurduk... Sizleri daha fazla sıkmak istemiyorum... Cevabını kitaplarımızda bulamadığınız sorusu olan var mı?

Peki teşekkür ederim... Herkese iyi geceler diliyorum.

10 TEMMUZ 1998

Üstad

− Merhaba dostlar...

Düne ait ne varsa dünde kaldı cancağızım, demiş diyen! Doğru! Dün, yaptığın yanlışları, bırak dünde kalsın, onlarda ısrar etme! Ama unutma ki...

Bugün de dünün sonuçlarını yaşamaktayız! Tıpkı, yarın da bugünün sonuçlarını yaşayacağımız gibi!

Öyle ise yaşadığımız gün, her ne kadar bugün gibi ise de; gerçekte biz dünün sonuçlarını yani dolayısıyla dünü yaşamaktayız bugün!

Bu durumda, yarın pişmanlık duymayacağımız bir bugün yaşamak istiyorsak, bugünümüzü çok iyi değerlendirmek zorundayız!.. Dünle vaktimizi boşa harcamak yerine…

Geçen sohbette bir kelime üzerinde durmuştum...

“NİYE”...

Bu kelimenin önemini çok iyi anlamalıyız dostlar!

Bir arkadaş bir şeyler anlattığı zaman, hemen cevabını yapıştırıveririz; hatta sözünü yarıda keserek!..

Oysa bu davranış gelişmemişliği gösterir...

Önce o arkadaşımızın ne demek istediğini çok iyi anlamak gerekir... Bu da “NİYE” kelimesiyle olur!

Yani böylece, onun anlattığı olaydaki düşünce şeklinin gerekçelerini anlamış oluruz.

Birçok ifade bize ilk anda yanlış gibi gelebilir...

Oysa gerekçesini dinlediğimizde, karşımızdakine hak vermek zorunda kalırız...

İşte karşımızdakine ne kadar çok “niye?” kelimesini sorarsak, konuyu o kadar derinliğiyle anlar ve yanlış yapmaktan, yanlış yargıda bulunmaktan kendimizi korumuş oluruz!

Esasen insana yakışan en güzel davranış, düşünmektir!.. Her konunun nedenini, oluş sistemini, gerekçelerini...

Hayatta hiçbir konuya kişisel gözle yaklaşmamak gerekir, saf gerçeği algılayabilmek için!

Objektif ve global bakış açısı gereklidir, iyi değerlendirebilme yapmak için.

Bir yöreye, bir ülkeye, bir topluma GÖRE olan gerçeklerden değil, evrensel sistem içindeki yeri itibarıyla o konuyu değerlendirmek önemlidir!

Kozanızdan kurtulmak istiyorsanız, her şeyin hikmetini, oluş sistemini; hangi oluşların o şeyin olmasına yol açtığını düşünmeye çalışıp, sonra değerlendirmenizi yapın!

Hikmete erdikçe, sistemin öyle gerçeklerine yaklaşacak ve onları fark edeceksiniz ki, artık sınırlı ülke vatandaşı kişiliğiniz yanı sıra sınırsız evrensel gerçekler vatandaşı kişiliğine de yaklaşacaksınız!

Geçen sohbette sormuştum değil mi yiyene mi merhamet ediliyor, yenene mi diye?

Acınan varlık; yiyen mi, yenen mi?

Merhamet hangisine uygulanmada evrende?

“Bilen demez, diyen bilmez” diye eskilerden günümüze yansıyan bir söz var...

Acaba, denenler, henüz bizim ancak hazmedebileceğimiz, gerçeğe alıştırma sembolleri, mecazları mı ki?..

Anlayışı kıt olana bir şey anlatmak fevkalâde zordur!..

Misal yollu anlatırsınız, anlamaz!

Açık söylersin, üstüne almaz!

Kapalısının yanından geçemez!

Zift karası perde içine gömmüştür kendisini, dışarıdaki gerçekleri bir türlü fark etmez!

Kozasının içindeki hayal dünyasında kendi göresel gerçekleriyle yaşar; evreni ve evrensel gerçekleri bu dünyasındakiler sanır!

Aldanır, aldatır! Sonucunda ise yanar!

Niye?

Gerçeklerle yüz yüze geldiği zaman, hiçbir şeyin düşündüğü gibi olmadığını zorunlu olarak fark eder de ondan!

Hulûsi’yi yaşadığım zamanlar, seyretmekten – değerlendirmekten − bakmaktan korktuğum; kendime bile ifade etmekten kaçındığım; “ALLÂH”ın öyle bir SİSTEM ve DÜZENİ var ki; hazmını dilemekten başka bir şey gelmiyor elimden!

“ALLÂH Adıyla İşaret Edilen”in yarattığı evrende, bir köşedeki minicik −400 milyarcık yıldızlı− galaksinin bir yerinde ki, bir yıldızın uydusunda, kâinatın efendiliğini(!) taslayanlar(!!!)...

Yarın çırılçıplak dünyadan ayrılıp, bir başka boyutun yoksullar yoksulluğunu yaşayacağını fark edemeden; üç-beş kredi kartıyla veya etiketle, ya da bir önde gelen isme yamanarak kendini bir matah sanıp kasım kasım kasılanlar!..

Kendilerini nasıl bir cehennemin beklediğini fark edemeyecek kadar ahmaklar!

Yarın evrensel boyutun gerçekleriyle karşı karşıya geldikleri zaman dövünmekten ve keşke kocama, karıma uymasaydım diye kendi kendilerine sövmekten başka bir şey yapamayacaklar!

Kaybedecek bir şeyleri olan herkes, sonunda onu kaybetmenin azabını yaşayacaktır!

Kaybedecek şeyi olmayanların ise, korkacakları da olmaz elbette!

Azap, kaybetme duygusundan kaynaklanır!

Cehennem ve cenneti, gidilecek bir mekân olarak düşünmekten öte, içinde yaşanılan kişisel boyut diye düşünürsek, olayın şekli biraz daha değişebilir.

İnsanlar sahip olduklarını sandıkları her şeyi bu dünyada bırakarak başka bir boyutun şartları içine geçeceklerdir.

“Oraya gidince gökteki tanrı bana yardım eder” sanmak ise, temelde Uyarıcıyı inkârdır; getirdiklerini de!

Acaba nasıl bir boyuta ve şartlarına geçilecektir ki...

Kur’ân-ı Kerîm’e göre; İnsanlar o günde en yakınlarından kaçacak; birbirlerini suçlayarak “senin yüzünden bu hâllere düştüm” diyeceklerdir?

Bu konuda Kurân’da bir âyet var mı acaba H...? Yoksa benim zannım mı bu düşünce?..

Cevap

− Üstadım, birkaç âyet var...

Üstad

− Ne diyor?

Cevap

− “Aldatıcı, Allâh’la sizi aldatmasın... O gün kişi o ortamın azabını görünce oğullarını dostlarını, kardeşlerini, eşini, ailesini, YERYÜZÜNDE NE VARSA HEPSİNİ fedâ etmek ister... Fakat HAYIR (geçerli değil)... Ey iman edenler eşleriniz ve evlatlarınız düşmanınızdır… o hâlde onlardan sakının...”

Üstad

− 80. Sûrenin 34−36. âyetleri ne diyor acaba?

“O gün kişi kardeşinden, annesinden, babasından, eşinden ve çocuğundan KAÇAR... O GÜN, HERKESİN KENDİNE YETEN, −başını aşkın− MEŞGÛLİYETİ VARDIR...”

Şimdi şuna dikkat edin;

“Ben size ne bir zarar ve ne de bir fayda vermeye muktedir değilim... Beni, “ALLÂH Adıyla İşaret Edilen”den gayrısı kurtaramaz... Benim yapabileceğim ancak Allâh’tan olanı ve risâletin gereğini size bildirmektir...”

Bu yazdığım Allâh Rasûlü’nün Kurân’daki ifadesidir… Cinn Sûresi: 21-23… O böyle derken, ben kim olabilirim?

Benim de elimden gelen, ancak öğrendiklerimi sizinle paylaşmaktır...

Dileyen anlattıklarımı değerlendirir, dileyen de önemsemez!

Ve sonuçlarına katlanır!

Öyle ise...

Gerçekçi olup, vicdan muhasebesi yapalım...

Ben haftada bir-iki gün sizlerle beraber, düşündüklerimin bir kısmını sizlerle paylaşmaya çalışıyorum... Bunun ötesinde hiçbir şeyiniz beni ilgilendirmez; herkes kendi ilminin ve yaptıklarının sonucunu yaşayacaktır!..

Başta da yazdığım gibi...

Dün yaptıklarınızın SONUÇLARINI bügün yaşıyorsunuz, dün dünde kalmaz asla!

Yarın da bugün yaptıklarınızın sonuçlarını yaşayacaksınız kesinlikle; yaptıklarınızın sonuçları ötesinde bir şey beklemek ham hayaldir!..

Lütfen pişman olmamak için, konuşmadan ya da bir fiil ortaya koymadan önce iyi düşünün; zira atılan adımın geri alınması asla söz konusu değildir!..

Söylenen hiçbir söz, söylenmemiş olmaz!

Soru

− Bir şeyleri ilk olarak düşünüp ortaya koymak veya sistemde sağlamasını yapmak güzel ama karşılığı olan sebebiyetlerin sorumluluğundan bizi koruyan niyetimiz midir, yoksa bu noktada zarar görmeyi nasıl önleriz? Teşekkür ederim...

Üstad

− Yapılan hiçbir şey yapılmamış olmaz!..

Ne kadarıyla onu telâfi edebilirsiniz; bunu da ancak Allâh bilir!..

“Herkes düşüncesinden mesûldür” âyeti, daha sonra iptal olmamıştır bildiğim kadarıyla!..

Bu yüzden, açıklasanız da, içinizde kalsa da düşüncelerinizden mesûlsünüz!..

Çalışmakta olan, Allâh’ın yaratmış olduğu sisteme göre!..

Öyle ise bunu iyi düşünmek gerek...

Kişisel davranışlarınızla ilgili soru sormayın bana lütfen... Herkes ilmine göre dilediğini yapar ve sonucuna katlanır... Benim tek insanlık görevim, gerçek bildiğimi, ortam şartları elverdiği ölçüde sizlerle paylaşmaktır!

Evet, şimdi anlattıklarımla ilgili sorusu olan var mı?

Teşekkürler ve herkese iyi geceler...

13 TEMMUZ 1998

Üstad

− Merhaba dostlar...

Umarım pazar günkü SİSTEMİN SESLENİŞİ yazısını okumuşunuzdur... Bugünkü sohbetin konusu da gene aynı çizgide... İman bahsi...

Yûnus: 42; “Onlardan seni dinler gibi olanlar vardır. Eğer düşünmüyorlarsa, sağırlara sen işittirebilir misin?.. İçlerinden sana BAKANLAR vardır; eğer görmüyorlarsa sen onlara gösterebilir misin? Şüphesiz Allâh onlara zulmetmiyor, onlar kendi nefislerine zulmediyor.”

Yûnus: 54; “NEFSİNE ZULMEDENLER, eğer yeryüzünde bulunan her şeye sahip olsaydı, azabı yaşadığında onları fedâ ederdi ve pişmanlığını açıklardı... Ama, onlara yaptıklarının karşılığı verilir ve asla zulmedilmez.”

Yûnus: 100; “Allâh’ın izni olmadıkça kimse iman edemez!”

Evet... Konu iman!

İman niçin gerekli?

İman dünyada mı gerekli; âhirette mi gerekli?

İman edilmesi gerekli olan konular içinde, nelere iman dünyada gerekli, nelere iman âhirette gerekli?

Kıyamet gününe iman, ölüm sonrasında geçerli mi?

Öldükten sonra yeni bir bedenle var olmaya, “bâ’s”a iman, öldükten sonra gerekli mi?

Yani nelere iman öldükten sonra da söz konusu olabilir?.. Nelere imanın hükmü, ölümle son bulur!

Kimler imanlıdır; kimler imansızdır?

Kendimizi aldatmadan, objektif olarak bu konuyu tartışabilecek miyiz?

Dünya yaşamı iyi kötü geçiyor da, ölüm ötesi yalnızlığında, imanın sonuçlarını ne kadar yaşayabileceğiz?

Acı bir gerçek!..

Eğer size yazdıklarım ve açıkladıklarımın dayandığı ilim doğru ise...

Çevremdeki pek çok insanın, namaz kılıp Kur’ân okumasına rağmen, İMANSIZ görüntüsü verdiğini gözlemliyorum, açıkladıkları fikirleri kadarıyla!

Kendini müslüman sayan pek çok kişinin, Kevser havuzu başında Rasûlullâh’ın yanına yaklaşmak isterken, onların yollarının melekler tarafından çevrilerek oradan uzaklaştırılacakları anlatılır...

Cehennemde yanmakta olan insanlara; “Siz namaz kıldınız, oruç tuttunuz ama sizler de bizim gibi burada yanmaktasınız” denileceği nakledilir!

Öyle ise öncelikle ve acilen iman konusunu çok iyi anlamamız ve değerlendirmemiz gerekmektedir sanırım...

Kim Allâh’a şirk koşarak ölürse ateşe girer; kim, “lâ yüşrik Billâhi” (şirk koşmazsa Allâh’a, cennete girer (Müslim=iman bahsi)

Dikkat ediniz burada “BİLLÂHİ” denilmekte!

Şirkin “B” sırrı doğrultusunda Allâh’a koşulmaması üzerinde durulmakta!

Öyle ise...

Bu ilmi, ben size veriyorum, diye düşünme ahmaklığını yaşıyorsam, ben bir müşrik ve bir imansız olarak ölmeye kendimi hazırlıyorum, demektir!

Rızkını, ben veriyorum diye düşünen de böyle!

Çalışmamın karşılığında bu ilmi hakkettim diyorsam, bu da benim imansızlığımın göstergesidir!

Sistemde, kendi iradesi ve bilinci sonucu, benliğinin getirisi olarak, Hakketme=liyâkat düşünen, imansızlar arasında yer alır!

Yaradılmışlar boyutunda, hakketme değil, Yaratanın takdiridir esas!

Takdiri reddir, kişinin kendi ilmi ve iradesiyle hakkettiğini kabul; ki bu da, imansızlığın dışa vurumudur!

Ya, takdirin önceliği vardır; hakketme sandığımız şey, takdire ulaşmanın vesilesi olan fiilin kolaylaştırılmasıdır; Allâh’a iman vardır burada...

Ya da, takdir yok; çalışan, egosundan kaynaklanan çalışmasının karşılığını hakketmektedir; herkes yaptığının karşılığını, takdire RAĞMEN, almaktadır!

Ya, herkes tek tek yaratılmıştır, ulaşacağı hedef belli, kendi şâkılesi (doğrultusu−programı) üzere... Rızkı belirlenmiş olarak, daha o dünyada yaratılmadan önce...

Ya da, o kendi çalışmasıyla kendi rızkını yaratmaktadır, kendi yolunu çizmektedir; dilediğinde kendi özgür iradesiyle alıp vermektedir!..

Ya, Sistemin ve içindeki her zerrenin, en ince noktasına kadar bir Yaratanı vardır, her dem, her zerrede dilediğince tasarruf eden...

Ya da, herkes dilediğini alıp vermede, dilerse kısıp, dilerse arttırmadadır!

“Allâh dilediğini yapmadadır” lafını geveleyip, buna karşılık araya benliğini katan imansızdır; müşriktir!

Kim, neye kaç saatini ayırıyorsa, o yolda o kadar ilerler!..

Arpa ekip, gül derleyemezsin!

10 saat mal satmayı düşünürken, on saatlik tefekkürün getireceği Allâh’ı fark etme idrakı sende oluşmaz! Beynini ne yolda kullanıyorsan onun neticesine erersin!

“Allâh”ı kıymetini bilerek tanımamanın, nefsine yaptığın en büyük zulüm olduğunu idrak edemiyorsan; mübarek olsun dünyalığın!

Ama bu arada, “Allâh”ı ebeden tanımaktan mahrum bir hâlde; “Allâh”ın gazabına ve lânetine uğramış olarak bu dünyadan ayrılacağını da bilmelisin!

Bak aynaya! Seyret kendini, yaptıklarını!..

Günün ne kadarını, “Allâh”ı bilmeye ayırıyorsun; günün ne kadarında, dünyada bırakacağın şeylerle meşgûlsün?!!

“Bulûğa ermemiş çocuğa cinsel temasın−orgazmın ne olduğu anlatılamaz” derler!..

Gözünü ve kalbini dünyalık bürümüş, aklı bulûğa ermemiş koca insana, “Allâh”a yakîn elde edip, bunun sonuçlarını yaşamanın ne olduğunu da anlatmak elbette mümkün olmaz!

Ne amaçla olursa olsun, dünyalık kazanma hırsına bak bir… “Allâh”ı tanıma ve yakîn elde etme hırsına bak bir!… Hangisi ne kadar; koy terazinin iki kefesine; gör kendini!

Kırkında, ellisinde, altmışında bedene sahip olmasına rağmen çocuk beyniyle yaşayanın elbette iman bilgisi de olmaz! Bırak ki, imanın gereğini yaşamayı!

Çocuğun derdi, oyuncaktır!..

Büyük çocuklarınki de dünya!..

Dünyasız da yaşanmaz ki, deyip; Dini “hobi” edinene mübarek olsun dünyası!..

Mübarek olsun imansızlığı!

“Allâh”ı anlama, onun gereğini yaşama, yakîn ve sonuçlarını elde etme bir anlam ve değer ifade etmiyorsa birtakım insanlara, nasıl anlatılabilir ki “ALLÂH”a imanın önemi ve aciliyeti?

Âmentü’deki ana esas, “Allâh”a “B” sırrıyla iman edebilmektir...

Zerre kadar bu sırrı hissedip yaşamış olanlar, sonunda cehennemden çıkacak ve ebeden cennet boyutunda yaşayacaklardır!

İşte âhirette yaşayacaklarına yön verecek olan da, “B” sırrından anlamış olduğun kadarıyla, “Allâh”a imanındır!..

İman, cehennemden çıkmanın tek anahtarıdır!

İman bilgisi, iman değildir!

Yakîn bilgisi, yakîn değildir!

Tevhid bilgisi, tevhid değildir!

Vahdet bilgisi, vahdet değildir!

Bunu artık, umarım anlamışsınızdır!

İman, imanın gereklerini yaşadığın ölçüde, sende mevcuttur!

“Allâh” ismiyle kabul ettiğini “tanrılık kavramıyla” saksı gibi yukarı mı oturtuyorsun?

Yoksa, her varlığı, rızkıyla beraber, dilediği amaca göre yarattığını mı düşünüyorsun?

“Ben yapıyorum” diye düşündüğün her fiilin, senin cehennemdeki bir odunundur, yanmak üzere!

Kim ne zaman neyi benliğine bağlarsa, ve o hâl üzere ölürse, kendini yalnızca ateşe, azaba hazırlamıştır...

Arpa tohumu eken, gül derlemeyi beklemesin!

Gününün on saatini dedikoduya veya pazarlamaya ayıran; hokus pokusla “ALLÂH” ilminin yukarıdan kalbine iniverip, vahdet yaşamına ulaşacağını ummasın!

Bunu sanan, çok kötü aldatıyordur kendisini; ve çok kötü zulmetmektedir nefsine!..

Bak bir çevrene ve yakınlarına...

Onları neye teşvik ediyorsun?

Dünyalık kazanıp zevkini çıkarmaya, biriktirmeye mi teşvik ediyorsun?..

Allâh’ı bulmanın önemini idrak edip gereğini yaşamaya mı?

Onları Hakk’ı bulmaya yönlendirip; bunun yapılmamasının onlara neler kaybettireceğinin sohbetini mi yapıyorsun?..

Yoksa dünyalıkla vakitlerini nasıl değerlendireceklerini öğretip onlara zulüm yapmakta devam mı ediyorsun?

Rasûlullâh’ın mı yolundasın bu durumda, “Rasûllüğün” gereklerini tatbik ederek?

Yoksa insanları dünyaya yönlendirenlerin mi yolundasın?..

Evet kendimizi aldatmaya devam edeceksek, insanlara keyif veren, eroin veya kokain hükmünde nesneleri tavsiyeye devam edeceksek; İMANSIZ olarak ölmenin sonuçlarını da göze alabilecek kadar babayiğidiz demektir!

İmanımız uğruna nelerden fedakârlık yaptık veya yapabiliyoruz?

Gerçekçi olarak bir yarım saat bunu düşünelim...

Elbette ki, Allâh’ın iman nasip ettiği, sağır ve kör olamayanlar bunları OKUYUP gereğini de uygulayabilecekler!..

Diğerleri de, okuyup, bu gece de böyle geçti deyip yaşamlarını eskiden olduğu gibi sürdürecekler...

Bu yazdıklarımız, Allâh’tandır; Allâh’ın iman ile ölmeyi nasip edecekleri içindir...

Selâm olsun, bunları değerlendirerek fiilleriyle şükredeceklere.

Selâm olsun, bunları değerlendirmeyecek nankörlere!

Allâh dilerim ki “B” sırrının idrakının gereğini yaşamak üzere yaratmıştır bizleri...

Sürçi lisan ettiysek, affola!..

Niyetimizdeki; imanın önemini, her an imansızlıkla öteye geçme tehlikesiyle yüz yüze olduğumuzun önemini vurgulamaktı...

Selâmu aleykum ve rahmetullâhi ve berekâtuhu!

17 TEMMUZ 1998

Üstad

− Merhaba dostlar...

İnsanların büyük çoğunluğu, gördüğü kadarıyla yaşar...

Bir kısmı duyduğu kadarını da değerlendirir...

Pek azı da gördüklerine ve duyduklarına ilaveten, algıladıklarını üzerlerinde muhakeme yaparak düşünmek suretiyle, değerlendirme yaparak yaşar...

Düşünürlerin, yaşadıkları devirlerde, hep görünür yanları insanlar tarafından değerlendirilir; ve çoklukla düşünceleri ikinci plana atılır...

Görülen yan ise daima başkalarına ters gelir!

Çünkü herkesin genetik programı, melekî etkileri, şartlanmaları, değer yargıları diğerinden farklıdır!

Farklı olduğu için de herkesin davranışı bir diğerine göre eksik veya yanlıştır!

Bu Rasûller için bile böyle olmuştur!..

Kur’ân, insanların Allâh Rasûlü’ne bakıp, “bu çarşı pazar dolaşıyor nasıl Rasûl olabilir” şeklindeki nakliyle, bu gerçeğe dikkati çeker!

Oysa kişi bedenen ortadan kalktıktan sonra, kişiliğinden gelen uğraşılıp reddedilecek yanları ortadan kalkar; düşünceleri, getirdikleri ilim ortada kalır!

Bu defa artık herkes değil, ancak aklı olanlar onunla ilgilenir ve bu da ilim düzeyinde olur!

Akıl sahiplerinin, o kişinin ilmiyle ilgili değerlendirmeleri de, o kitleden nasibi olanları, o ilim doğrultusunda sürükler...

Bugünkü insanların pek çoğu, yaşadığı devirde yanında olsalardı Rasûlullâh’ın, O’nu inkâr ederlerdi! O’nun, on iki yaşındaki Hazreti Aişe ile evlenmesini, ya da daha başka olaylarının toplum şartlanmasına ters düşmesini öne sürerek!

Bilmeyiz ki, bizim için önemli olan, bize yarını kazandıracak olan ilimdir; ilmi getirenin yaşantısı değil!

Aklı olan ilimle ilgilenir, anlayışı kıt olan da kişilerin fiilleri ve organlarıyla!

İnsan gördüğünün ötesini araştırır; diğer mahlûkat gördüğüne hüküm vererek ona göre değerlendirme yapar!

Kurân’da çok tekrarlanan, “iman edip gereğini uygulayanlar” ifadesi bu konunun önemine işaret etmektedir zira...

Eğer bir ilmin doğruluğunu tasdik etmekteyse vicdanımız; ve biz de o ilmin gereğini yaşayamıyorsak, önemli bir sorunla karşı karşıyayız demektir!

Para için, dünyalık için, dünya güzelliklerini yaşamak için sevdiklerine(!) baskıda bulunup; onları daha çok kazanmaya, daha iyi yaşamaya, daha çok çalışmaya teşvik edeceksin…

Ama, onların ebedî hayatlarındaki saadetleri söz konusu olduğunda, kenara çekilp, onların aklı var, ben karışmam, ne isterlerse yapsınlar deyip; onları, yanmaya giden yolda yürüdükleri hâlde seyredeceksin!

Ve sonra da sevgiden, yakınlıktan söz edeceksin!..

Buna ben de gülerim; kargalar da güler!

İnsan sevdiğinin hem dünyada hem de ölüm ötesindeki ebedî hayatta mutlu olmasını ister!

“Dünyası iyi olsun da âhireti ne olursa olsun, bana ne” demek, hangi mantığa sığar bilemem!

Eğer Allâh Rasûlü’nün veya Rasûlullâh Halifesi olarak tayin edilen zâtın hayatına bakarsak...

Başta Mekke ve Medine’nin en zenginlerinden ve büyük tüccar olduğunu görürüz...

Rasûlullâh’ın getirdiği ilmin doğruluğunu diliyle değil kalbiyle tasdik ettikten sonraki yaşantısı ne oldu bu zâtın? Bu konuya ilgi duyan, 1965’te yazmış olduğum Sıddîk-ı Ekber Ebu Bekr’in hayatını okuyabilirler!..

“Siz yalnızca iman ettik demekle, daha öncekilerin yaşadıklarını yaşamadan cennete gireceğinizi mi umuyorsunuz...” yolundaki Kur’ân uyarısını unutuyoruz galiba?..

Bir bilgiyi tasdik etmek, akıl sahipleri için gereğini de uygulamayı getirir!

Uygulanmayan ilim, gereği ortaya konmayan iman, lafla tasdikten başka bir şey değildir; insana hiçbir getirisi de olmaz!

Herkes kesinlikle ilminin gereğini yaşar! Herkesin davranışı ilminin sonucudur. İlmi tasdik ediyorsan, davranışı da, “ilim doğru olduğuna göre mutlaka bu davranış da doğru olmalıdır, ben bu konuda ilmim yetersiz olduğu için hikmetini anlayamıyorum” diyerek tasdik etmek zorundasın ki, daha sonraki aşamaların kapısı sana açılsın!

Şeytan seni, karşındakinin senin değer yargılarına veya duygularına veya şartlanmalarına ters gelen davranışları dolayısıyla ilimden uzaklaştırmaya çalışır!

Oysa her insan, kesinlikle, ilminin-idrakinin sonucu olan davranışları ortaya koyar, aklı başından alınmadığı sürece!

Ya ilmi reddedeceksin, hâlle beraber; ya da hâli kabul edeceksin doğru olarak ilimle beraber!.. Çünkü teknik olarak insan ilminin yani beynindeki veritabanının sentezlerinin sonucunu yaşamaktadır otomatik olarak her an!

Eğer bu dediğimi anlarsanız, fark edersiniz ki, hâl, ilmin sonucu ve dışa yansımasıdır!

İnsanların anlayışları sınıf sınıftır...

Kimine sivrisinek sazdır; kimine davul zurna azdır!

Kimine kitap, hitap ermez; kimine bakış, bıçak gibi saplanır!..

Herkesi kendi anlayışı ile sınırlamak, kişinin büyük yanlışlarına yol açar! Ben tokmakla ayılırım, sen bakıştan incinirsin!

Bu, fıtrî incelikle alâkalıdır ki, inceliği, herkes kendi yaratılış inceliği kadar sanır; ötesini akledemez!

Hz. Ebu Bekr’in hassasiyetiyle, Ebu Cehl’in hassasiyet ve incelik anlayışı çok farklı idi... İkisi de aynı Rasûlullâh’ı dinlemesine rağmen!

Birisi günde 24 saat, Rasûlullâh’ın getirdiklerine kafasını yorarken, O’nun anlattıklarını değerlendirmeye çalışırken; diğeri O’nun açıkladıklarından uzak durup, dünyalığını arttırmak için elinden geleni ardına koymayıp, tüm kafasını bu işe yoruyordu.

Ebu Bekr, Rasûlullâh’ın, “Rasûl”lüğünün yolunda yaşıyordu... Ebu Cehil, dünyanın!

Beynini ne kadar “Rasûl”lüğün yolunda kullanıyorsun?

Doğru bildiğin, kabul ettiğin “Rasûlullâh” ilmini, en yakınlarından başlayarak yaymak için, gününün ve beyninin ne kadarını bu işe ayırıyorsun?..

“İkra kitabek”... “Kitabını oku” ve “Hesap görücü olarak nefsin yeter” uyarıları ışığında, vicdanınla, uygulamalarını ne kadar hesaba çekiyorsun?

Rasûlullâh’a bu yolda yaptığı çalışmalar yüzünden “cinne uğramış, deli” dedilerdi; sen bırak delilik derecesini, akıllılık(!) düzeyinde neler yapıyorsun?

Eğer yaptıkların yeterli geliyorsa, vicdanın rahatsa, düşün...

Sonra bir daha düşün...

Sonra bir daha düşünmeye çalış!

Acaba vicdanım da asliyetini yitirmiş olabilir mi, diye sor kendi kendine!

Bak Rasûlullâh’ın en yakınlarının, bu gerçekleri çevresindekilerle paylaşma yolunda verdikleri uğraşıya... ve tekrar dön bak kendine!

Hâlâ vicdanın rahatsa...

Yaratılış kemâlini yaşıyorsun elbette... Mübarek olsun! Selâm olsun!

Ama gene de, yarın pişman olmamak için, belki zamanı gelmiştir diye ara ara vicdan muhasebesi yapmayı ihmâl etme!

Dostlarım...

Allâh’a “B” sırrıyla iman ve bunun gereğini uygulayarak yaşamak yemin ederim ki, insan için en önemli ve en öncelikli konudur!

Lütfen bunu anlamaya çalışın!

Belki yarın, ben de ortadan kalkacağım bedenimle, ama bu yazdıklarımın gerçeklik payı, hiç değişmeden kıyamete kadar herkes için değişmez bir şekilde devam edecek...

Yarın Rasûlullâh’ın huzuruna çıktığınızda, “sana imanım dolayısıyla elimden gelen her şeyi yaptım” diyebilecek yüzünüz var mı?

Varsa, hiç bu chatlere ve bu ilme ihtiyacınız yok demektir!

Mübarek olsun yolunuz...

Ama vicdanımız bunu diyebilecek yüreği kendimizde bulamıyorsa, bu konuya daha fazla ağırlık vermek zorunluluğu söz konusu, demektir...

Evet, daha fazla vaktinizi almamak için şimdilik bu konuya ara verip, sorayım... Bu konuyla ilgili sorusu olan var mı?

Soru

− İnsan dünya için çalışmasın mı? Dünyalık için çalışılmayacak mı?.. İnsan dünyalık için çalışmayacaksa niçin Dünya’da yaratılmıştır?

Üstad

− İnsan öncelikle Allâh’a “halife” oluşunun hakkını vermek için yaratılmıştır; elbette buna fıtratı müsait olan “insan”lar!

İkinci olarak da ebedî yaşama, ancak bu dünyadaki bedensel ve beyinsel şartlarla hazırlanılabileceği gerçeği nedeniyle, bu dünyada var olmuştur...

Dünyalık, insanın yalnızca ölüm ötesi yaşama rahatça hazırlanmasını sağlayabileceği kadarıyla, insan için önemlidir!

Soru

− Yazdıklarınızdan oldukça istifâde etmeye çalışıyorum. Geçen haftaki sohbette yanlış anlamadıysam, “başkalarının hayatı beni ilgilendirmez” şeklinde bir ifade vardı.

Şimdi ise, “sevdiklerimizin hayatlarını düşünmeliyiz” şeklinde bir ifade var. Bu ikisini nasıl anlamalıyız? Teşekkürler.

Üstad

− Biz, Rasûlullâh’a gelen, “en yakınlarından başlayarak âhirete dönük gerçekler doğrultusunda onları uyar” hitabının gereğince, insanlarla ilişkimizi sürdüreceğiz.

“İnsanların benim hakkımdaki yorumları beni ilgilendirmez, hak bildiğim yolda” anlamındadır geçen haftaki cümle...

Oysa en sevdiklerinden ve yakınlarından başlayarak tüm ulaşabildiklerini ölüm ötesi yaşamın gerçekleri hakkında uyarmak hepimizin, yani tüm buna inananların görevidir.

Soru

− İnsanlara faydalı olmak; aç insana ilmi mi, ekmek mi?.. Her türlü zenginliği sarf şekli de ölüm ötesi hazırlığı değil midir?..

Üstad

− Aç insan, açlıktan dünyasını kaybeder; ilimsiz insan ilimsizlikten tüm ebedî hayatını kaybeder!..

Hangisi önemli öyle ise?.. Ayrıca Ebu Hureyre’nin günlerce açlığa, bir yudum süte muhtaç oluşuna rağmen Rasûlullâh’ın kapısından, ilmin kapısından ayrılmamasını ve pek çok sahabenin de bu yolu tutuşunu nasıl anlamalıyız acaba?

Soru

− “Âhir zamanda müminin zengin olanı daha hayırlıdır” hadisini nasıl anlamalıyız?

Üstad

− Yoksulluk içinde yaşam mücadelesine ayıracağı vakit dolayısıyla, gereken vakti bulamayacağı için kişi...

Soru

− Üstadım, “B” sırrı ile, Hz. Âli’nin “B” harfinin altındaki nokta “Benim”, demesi arasında bir fark var mı?

Üstad

− Hz. Âli’nin, kendini o “nokta”lık boyutunda tanımasıdır.

Soru

− Peki insanın bu vicdan muhasebesinde kendine geçer not vermesine yardım edebilecek bir yoldan yürütücünün peşinden gidip gitmeme zorunluluğu nedir peki?

Çünkü din konusunda birbiri ile çelişen o kadar çok varyasyonlar var iken, biz hangi normlara göre vicdan muhasebesini yapacağız... Bunların hepsi de Rasûlullâh’ın yolundan gittiklerini iddia eden insanlar... O zaman???

Üstad

− Rasûlullâh’ın ve O’nun yanındaki yakınlarının yaşam biçimlerine bakıp, kimseye tâbi olmadan, aklımızın gösterdiği yolda vicdanımızın bizi rahatlatacağı şekilde yaşayarak! Sadece Rasûl’e tâbi olmakla mükellefiz.

Bunun dışında herkesin ilminden istifâde edip, aklımızla gerekli sentezi yapıp, kararı kendimiz verip, sonuçlarına da kendimiz katlanacağız. Çünkü sistemde mazerete yer yoktur!

Soru

− Peki, ehli fetih olan kişilere de mi? Onlar, yoldan yürütücü görevini üstlenmiş kişiler değiller midir? Kaldı ki herkesin ilmi de farklı farklı; kötü olan ise, birbiri ile ÇELİŞKİ gösteriyor olmaları... Onlar bu hâldeyken, dışarıdan izleyici olan kişiler neyi kendisine referans alacak o zaman?

Üstad

− Her ilim sahibi, ilmini insanlarla paylaşmak zorundadır...

Bununla beraber herkes de Rasûlullâh’ın bildirdiklerine imanla mükelleftir...

Ben bildiklerimi yazarım...

Sen aklına, mantığına yatttığı kadarıyla, benim yazdıklarımdan yararlanır ve gereğini yaşarsın...

Ölüm ötesinde kimse sana, niye Ahmed Hulûsi’ye tâbi oldun veya olmadın diye bir şey sormayacaktır...

Karşındakinin fetih ehli olduğunu nereden biliyorsun?

Sen, o ortama kendini ne kadar hazırladıysan bunun sonuçlarını yaşayacaksın.

Önemli olan, insanın kendini ölüm ötesi boyuta hazırlamasıdır...

Dünya ile âhiret şu kesin çizgiyle birbirinden ayrılmıştır:

İlminde olup da dünyada yapmadığın şeyleri orada yapıp getirisini elde etme şansı yoktur!

Burada ne yapıp ruhuna yüklemişsen, o kadarını yaşayacaksın orada...

Bu yüzden Dünya, âhiretin tarlasıdır, denmiştir...

Bir soru soruyorum hepinize:

Rüyalarınızda, şu anki ilminizin ne kadarını yaşıyorsunuz?

İlminizin ne kadarını rüya boyutundaki yaşamınıza geçirebiliyorsunuz?

Rüya, ölümün kardeşi olduğuna göre?..

Hepinize çok teşekkür ederim değerli vaktinizi bana ayırdığınız için...

20 TEMMUZ 1998

Üstad

− Dostlarım…

Kimi “insan”, “Allâh” için yaşadı; “fiysebilillâh”!..

Kimi de yaşadı; dişiyse, mutfakla yatak arasında ya da erkekse dükkânla yatak arasında!

“İnsan” dışında kalan mahlûkat da yiyip içmek, çiftleşmek, üremek, gördüğü güzele sahip olmak ve yalnızca bunlar için!..

Ya da iniyle orman; ağılla otlak arasında!

Rasûlullâh, “İnsan” olana geldi ve tebliğ etti kendindekini ona!.. Yaşasın diye, ne için yaratıldıysa...

Kimi için de denildi ki, “onlar hayvan sürüsü gibidirler belki de daha aşağı”!..

Kimleri böyle tanımladı Kur’ân?..

“Halife” olarak yaratılmış olmanın idrakı içinde olmayarak yalnızca dünya nimet ve zevkleri için yaşayanları...

“Allâh” aynasında kendi hakikatini seyredemeyenleri!..

Onlar yalnızca beden olarak kabullendiler kendilerini ve bedene dönük zevkler için çalışıp yaşamayı edindiler gaye kendilerine!..

Onlar yalnızca dünya süsü oldular, gül gibi, karanfil gibi; yılan gibi çıyan gibi; dağ gibi taş gibi!..

Nuh Aleyhisselâm’a bu yüzden dendi, “o senin sulbündendir, ama oğlun değildir”! diye...

“İnsan” olanlar bir nesildir, “Allâh”ı tanıma ateşiyle yanan ve beynini buna çalıştıran...

Diğer mahlûkat bir nesildir, hayvan sınıfının tekâmül etmişi ve son sıradaki akıllı hayvan!

Bak kendine hangisindensin?..

“Allâh”ı tanımak, aynasında kendini seyretmek için yananlardan mısın?..

Yaşamında tek amacın bu mu?

Beynini buna dönük mü çalıştırıyorsun çoklukla?

Amacın bunu gerçekleştirmek için yaşamak mı?..

Yoksa, dünyalık havuç peşinde koşup; cehennem ateşinden kurtulup, cennet yeşilliği için bir şeyler yapıp; kendini bir koltuğa oturtmak mı tıpkı bütün mahlûkatta olduğu gibi?..

Sen bilirsin kendini.. Dışında altın sırma kaftan olup, içinde yün kaşağı fanilâ mı var?

Lüks görüntüsünde, tek odanda mı yaşıyorsun; yoksa giydiğin pılı-pırtıdan kurtulup, altın sırma elbiseler, lüks yatlarda yaşama hayali içinde misin?

Gününün ne kadarı “Allâh” ahlâkı ve bakışı ve değerlendirmesi ile geçiyor; gününün ne kadarında, “Allâh” aynasında kendini seyrediyorsun?

Gününün ne kadarında, dünyada bırakıp gideceğin şeyler için, beynini tüketiyorsun?

Bu nasıl idraktır ki, dünya yaşamının birkaç saniye olduğunu bilirsin de âhiretin milyarlarca sürecek boyutuna göre ve yalnızca burada edindiğin sermaye ile orada yaşayacağına; ona göre yaşamazsın?

Tehlikeyi hissettiğin zaman, paranı–malını−canını−yakınlarını başka diyarlara taşımayı düşünürsün de, sonunda, dünyada bırakıp belki de bir daha hiç göremeyeceğin hâlde; nasıl olur da bunları ebedî yaşam boyutuna transfer etmeyi düşünmezsin?..

Evet, Rasûlullâh, açıkladığı hakikati anlayıp yaşayamayanların ebedî olarak cehennem boyutunda kalacaklarını, açıklıyor... Hem de cehennem boyutu için yaratılanların oranlarını şu misalle açıklayarak:

“Bir siyah öküzün üstündeki kıllar kadar…”

Bunlardan kendini cehennem boyutundan kurtarabileceklerin oranını da şöyle vurguluyor:

“Bir avuç ayası kadar yerdeki beyaz tüylerin oranı…”

Kimsin?.. Gerçek dostların kim?..

Kimler cehennem boyutu dostların; kimler cennet boyutu dostların?..

Kimlerle hangi konuları paylaşıyorsun?

Paylaştığın konulardan da anlamıyor musun onların hangi boyut için var olduklarını?..

Dünyalık için yardımcı olduğun, teşvik ettiğin insanlara, cennet boyutu için ne kadar yardımcı oluyorsun?..

Dünyalık için bin türlü akıl öğretirken, cennet boyutu için “bir kere konuşup kimseyi zorlamam” diyerek nasıl bırakırsın?..

Dünyalık çalışmıyor diye bin kere kafasına kakmak varken; cennet boyutu yaşamaları için niye beş kere uyarmayı göze alamıyorsun?..

Alırsan kaybın neler olacak?.. Bu kayıp ne kadar ve nereye kadar sürecek?..

Dünya için çalışmayan neler kaybedecek ve nereye kadar?..

Cennet boyutu için gerekenleri yapmayan neler kaybedecek ve nereye kadar?..

“Dost’tan Dosta” kitabından uzun yıllar önce yazılmış bir söz:

“Kişinin teşvikine bak, ne için yaratılmış olduğunu anla!”

Dostlar bugün varız, belki de bir daha hiçbir araya gelemeyeceklerimiz var...

Lütfen şunu çok iyi anlamaya çalışın...

Ya da ben anlatamıyorsam daha iyi ve anladığınız gibi anlatan birini bulun... size anlatsın...

Bir daha dünyaya geri gelme şansınız yok!..

Geçen, boşa harcadığınız zamanı da telâfi etme şansınız yok!

Bugün çevrenizde olan herkesi burada bırakıp, tek başınıza yolculuğa çıkacaksınız; size en yakın olan eşinizi bile yan yastıkta bırakıp kendi rüyanıza, kendi dünyanıza daldığınız, gibi!..

Beyninize, ruhunuza yüklediklerinizle baş başa olarak, yalnızca!..

Eşimin benden gizli saklı hiçbir şeyi yoktur!

Benim de kaldırabileceği hakikatler için de öyle!

Ama buna rağmen, rüyamız ayrı; bazen bazı noktalarda kesişse bile!..

Peki, ideali ayrı, dünyası ayrı, rüyası ayrı insanlarla yaşamak uğruna “Allâh”ı yitirip; ebeden, bir insan öncesi mahlûk gibi yaşamayı kabullenmek niye?

Bir başağrısı düşünme yetinizi ortadan kaldırırken; yıllar ve alışkanlıklar beyninizi parça parça mahvedip tüketirken; beyninizin kalan ne kadarlık kullanılır kısmıyla ve önünüzdeki ne kadarlık bir zaman içinde “Allâh”ı tanıyıp, “ayna”sında kendinizi seyretmeyi düşünüyorsunuz?

Ne zamana kadar, Deccal süsü olan ve sizin dünya ile oyalanmanıza yol açan oyuncaklar ile zamanınızı boşa harcayacaksınız?

Alın bir Kur’ân meâlini ve bu idrak ile tekrar baştan sona okuyun bakalım; neler diyor, Allâh’ın sizin için daha hayırlı olması konusunda, dünya süslerinin sizlere neler kaybettirmekte olduğu konusunda...

Evet dostlar, ben demiyorum ki, dünya için çalışmayı bırakın...

Din, siyaset ve dünya saltanatı için gelmemiştir...

Din insana, geleceğini kurtarması, Hakikatini tanıması, “halife”liğini yaşaması için; “Allâh ahlâkıyla ahlâklanmış olarak” yaşaması için gelmiştir...

Öyle ise bu gerçek doğrultusunu benimsedik mi, yoksa bu hobiyle dünyamızı daha zevkli hâle mi getiriyoruz?

Lütfen bunun cevabını, yatınca gözümüzü kapadıktan sonra gerçekçi bir şekilde düşünelim... Dönüşü olmayan bir yolda hızla ilerliyoruz zira...

110 bilgisayar var şu anda AHAD odasında...

Acaba kaçı gerçekçi cevap verebilecek bu soruma, 110 pc başında bulunan yüzlerce kişiden?..

Neyse... haydi isteyenler sorsun sorularını, ben de bilgim dâhilindeyse cevaplamaya çalışayım...

Kimsenin bir sorusu yoksa...

Herkese iyi geceler... Katıldığınız için teşekkür ederim...

24 TEMMUZ 1998

Üstad

− Cümleten Merhaba!..

Hiç beklenmedik bir anda herhangi bir şekilde aranızdan, dünyadan ayrılabilirim... Ama Allâh’a ve sizlere karşı olan sorumluluk duygusu içinde yazdığım düşünceler sanırım hiç geçerliliğini kaybetmeyecektir!..

İnsanlar gelir-geçer ama belli bir temelden kaynaklanan düşünceler, asırlarla insanlara yön verir...

Tıpkı bizim asırlar öncekilerin yaşamlarını bilmememize rağmen onların düşüncelerinden istifâde etmemiz gibi...

Bizler kesin olarak bilmek zorundayız şu sorunun cevabını; ki sonra attığımız veya atacağımız adımlardan pişmanlık duymayalım...

Niçin var olduk; biz yaratılırken bizim ne yapmamız, hangi hedefe ulaşmamız istenmişti?

Yaradılış amacımızın farkında değilsek...

Veya...

Yaratılış amacımızı biliyor da gereği gibi yaşayamıyorsak...

Bizi kimsenin hiçbir şekilde pişmanlıktan kurtaramayacağını fark etmek zorundayız...

İnsan, düşünebilme kabiliyet ve istidadı kadarıyla, bildiğiniz gibi hayvan sınıfından ayrılır...

Çünkü bu fıtratla yaratılmıştır...

İnsanın kullandığı beden makinesi, hayvanın daha tekâmül etmişidir.

Ama insan, insan olarak yaratılmıştır, hayvansal özellikler taşıyan beden içinde!

Ne yazık ki, bazıları, insanlıklarının farkında olmadan, bedensel özellikleriyle bilincini kayıtlamış ve böylece, hayvandan aşağı duruma düşmüşlerdir, Kurân’a göre...

Vahdet bilgisi Kurân’ın temel anlayışına hiçbir zaman ters düşmemelidir...

Bazı anlayışı kıtlar şu soruyu soruyorlar...

Mâdem her şey Allâh’ın varlığıyla vardır, hayvanı niye aşağı görüyorsun?

Şurasını anlayamıyorlar;

Varlıkta her ne varsa, “ALLÂH Adıyla İşaret Edilen”in, kendi ilminde yarattığı özelliklerle var olmuştur... Ama onlar, o özelliklere göre de, gene yaratan tarafından tasnif edilmiştir... Mertebeleri de yaratan kendisidir!

Dolayısıyla, “yaratılmışların en şereflisi” olarak tanımlanan ile, o özelliklere sahip olmayan arasında elbette ki mertebe farkı vardır ve bu farkı vurgulamak, onu hor hâkir görmek değildir!

Dışarıdan birim nasıl görülürse görülsün; veya değerlendirilirse değerlendirilsin; kişi sonuçta, kendi yaşadıklarının neticesi olarak, yaşayacaklarına katlanmak durumunda kalacaktır...

Sizin bana verdiğiniz değer veya değersizlik, benim yaşamımı hiç değiştirmez; ve sonuçta, ben, yaşamakta olduğum idrakın sonuçlarını yaşarım, daha sonraki aşamalarda...

İnsanlara, “insan”lıklarının ne olduklarını fark ettirmek üzere, görevli (yani bunun farkında olabilecek fıtratla yaratılmış) kişiler gönderilmiştir geçmişte ki, bunlara Nebi ya da Rasûl denmiştir...

Bunlar fıtratlarının gereği olarak, geldikleri toplumun alabileceği düzeyde, onlara uyarılarda bulunmuştur...

Allâh indîndeki tek Din İslâm’ı, yani “Allâh’ın yaratmış olduğu sistem ve düzeni” onların seviyesine göre açıklamışlardır...

Şimdi bu olayları, Tek’ten çok’a bakışla değerlendirirsek...

Tek, “mertebeleri, mertebelerin ehillerini ve mertebelerin gereği olan özellikleri yaratmıştır”ı gözlemleriz... Ve herkesin yaratılış mertebesine göre özelliklerle donatıldığını görürüz...

Kim hangi görevle zâhir kılınmışsa, elbette ki görevinin kemâlâtına da hâizdir.

Ama o kemâlâta sahip olamayanlar tarafından, o kemâlât sahipleri noksanlı olarak mütalaa edilebilir doğal olarak ve bu da zaten olması gerekendir..

Şimdi bizler gibi normal insanlar, bir Nebi veya Rasûl’deki kemâlâtı kapsayamayız...

Onun için de, onları değerlendirmeye tâbi tutamayız!

Ancak biz, bir Rasûl tarafından bu konuda bilgi gelmişse, buna iman eder ve ona göre onları değerlendirmeye çalışırız...

Nebi’ler, kendi hakikatlerini bilerek, geldikleri toplumların yaşam düzeylerine göre, bir ileri basamağı öneren görevli zâtlardır...

“Rasûl”ler de Rasûllük ettikleri mertebenin “Rasûl”leridir...

Hazreti Muhammed’den sonra gelen bütün hakikate vâkıf olmuş zâtlarsa, vâkıf oldukları hakikat nispetinde, Hazreti Muhammed’in ilminin yayıcılarıdır ve hiçbiri Nebî olamaz!

Çünkü Nübüvvet devri kapanmıştır Hz. Muhammed ile birlikte...

Kıyamet alâmeti olarak bildirilen Deccal’in çıkışı gerçekleşmeden, o devrin Müceddidi’nin kim olduğunu da kimse bilemez!

Çünkü, “Müceddid”lik bâtında görülen bir işlevdir; ve Kutb-ul İrşâd gibi bâtınen yapılan bir yayın söz konusudur bu görevde... Geldikleri çağın toplumunun anlayışına göre İslâm Dini’ni anlatan, açıklayan, “Din” anlayışını geçmişteki eklenti ve hurafelerden arındıran zâtlarmış “müceddid”ler… Kendilerini yaşadıkları topluma açıklamaları gerekmezmiş…

Nitekim, şu an hicrî 1418’de olmamıza ve yüzyıl başını 18 sene geçmemize rağmen, −kesinlikle bu devrin müceddidi gelmiş olmasına rağmen− ortada bir müceddid görememekteyiz Dünya üzerinde!

Demek ki bu yüzyılın müceddidi de, −Allâh bilir nerede ve ne zaman− gelmiştir ve bâtınen görevini yapmaktadır… Ama ne yönde ve nasıl?

Ayrıca, “müceddid”ler, bir ülkeye değil, dünya toplumuna ve dünya yaşamına dönük olarak görev yaparlar duyduğum kadarıyla...

Hâlbuki insanların çoğu, siyasî anlamda bir müceddid ve halife hayaliyle yaşamaktalar; siyasî anlamda İslâm saltanatı beklemektedirler benim düşüncemin tersine olarak!

İnsanlar, İsa Aleyhisselâm’dan siyasî krallık ummuşlardır; yanılmışlardır; çünkü o kendi krallığına değil semânın krallığına yani ölüm ötesi boyutta saltanat sürmeye davet etmiştir onları... İnsanlar yanılmıştır O’nu değerlendirme konusunda...

İnsanlar, Muhammed Aleyhisselâm’ı da siyasî lider gibi görmek, kral gibi düşünmek istemişlerdir; yanılmışlardır; çünkü O da insanları gidecekleri boyutun sultanı olarak yaşamaya davet etmiş ve bu dünyada bir yolcu gibi yaşamaya davet etmiştir onları…

Rasûlullâh Aleyhisselâm’ın bütün vârisleri dahi, siyasetle ilgilenmemiş ve “Rasûl”lük yolundan yürüyerek, insanlara ölüm ötesi yaşama kendilerini hazırlamalarını; “Halife” olarak bu dünyadan ayrılmalarını tavsiye etmişlerdir… Bizim tespitimiz −yanılıyor olabiliriz ama− böyle!

Dünya’da rejimler gelir ve geçer... İnsanlar gelir ve geçer!..

Ama her dem geçerli olan bir hakikat vardır ki, insan olanı ilgilendirir bu da yalnızca...

O da “İNSAN” olanın “en şerefli mahlûk” ve “yeryüzünde halife” olarak yaratılması gerçeği...

“İnsan” olan, fıtratındaki “HALİFE” olma istidat ve kabiliyetiyle, bunun gereğini yaşamak ve bu özellikle bu dünyadan ebediyet boyutuna intikâl etmek için yaşar...

İnsan bedeni kullanan bazı beyinler ise, bu amaçtan farklı bir çizgide, yalnızca daha iyi yemek-içmek-çiftleşmek-uyumak ve sürekli, bir şeylere sahip olmak amacıyla beynini kullanıp, gününü bu doğrultuda harcar!..

İdraksızca, şartlanmalara dayalı olarak belki arasıra namaz kılıp, oruç tutup, sadaka−zekât verip, gününü bedensel arzularını tatminle geçirir...

Daha sıkışırsa, “gidip gören mi var?” deyip, neredeyse imansızlığını açık eder...

Elbette ki onları da Yaratan bu özellikleriyle yaratmıştır cehennem ahalisinden olarak!..

Cehennem dedim de...

“SPAWN” diye bir film oynadı televizyonda ve kasetleri satılıyor burada şimdi... “SPAWN” filminde bir çok sahneler, kutsal kitaplardaki cehennem tarifi üzerine öyle gerçekçi bir şekilde çevrilmiş ki, şaştım kaldım!..

M... sordu seyrederken filmi... “Gerçekten böyle mi cehennem” diye... “Hani cehennem şimdi olduğu gibi, duygu ve yanlış değer yargılarımızdan dolayı yanma değil miydi?” diye...

Ona anlatmaya çalıştım... “Nasıl, bu dünyada bir yanlış duygu veya şartlanmamızdan dolayı yanarken, aynı zamanda bedensel başka azap ve ıstıraplar da söz konusu ise... Cehennem ortamında da, aynı şekilde, hem yanlış değerlendirme şartlanmalarımızdan, hakikatimizi bilip hakkını verememekten dolayı yanma söz konusudur; hem de bedensel (yani ruh bedenin içinde bulunduğu Güneş’in içindeki bize alev gibi görünen) ortamdaki fiziksel şartlar dolayısıyla cehennem kavramı geçerlidir... dedim...

Rasûlullâh’ın anlattığına göre, kişi kabre konulduktan sonra ona cennet ve cehennem gösterilip, ona sonuçta gideceği yer bildirilir...

O da buna göre kabirde ya “bir an önce kıyamet kopsa da cennete girsem”, ya da “aman kıyamet gecikse de şu cehenneme girmesem” diye düşünerek yaşamını sürdürür...

Burada şunu hiç unutmayalım... Beden boyutu da ebedîdir; biyolojik−ruhsal−nûrsal beden şeklinde; bunun yanı sıra şuur boyutunda kişinin şuurunun erdiği idraktaki düşünsel boyut da ebedîdir…

Ama “İnsan” olarak yaratılmış olan, bunlarla beraber, “Allâh” ahlâkıyla ahlâklanmış ve Allâh değerlendirmesiyle varlığı ve yaratılmışları değerlendirir bir şekilde “HALİFE”liğinin gereği için yaşar...

Ne mutlu “ALLÂH RASÛLÜ” Muhammed Mustafa’nın ümmeti olup, O’nun ilmi gereğince yaşayıp yolundan yürüyenlere!

Evet... şimdi sorularınıza açığım bildiklerim kadarıyla...

Soru

− Düşünceyi durdurma çalışmaları nasıl olur?..

Üstad

− Olabildiğince Allâh gibi (!) düşünmek suretiyle!

Soru

− Cehennem’in zemheri’nden bahsedilir ve soğuk olduğu söylenir. Yanma dışında başka durumlar da mı olabilir?

Üstad

− Bize göre yanma söz konusuyken; başka yapıdaki varlıklara göre de donma söz konusu olabilir elbette...

Soru

− Abdest sadece şarj alımına yönelik bir olay mı? Eğer öyleyse, zâhir anlamda abdest almadan namaz kılınabilir mi?

Üstad

− Allâh Rasûlü abdestsiz namaz kılmadığına göre, kimse bunun olabileceğini söyleyemez...

Biz, abdestteki hikmetlerden birinin de bu olabileceğini ifade ediyoruz... Ayrıca, abdestten bir mânâ da dünyaya ait beşerî değer kirlerinden arınmak suretiyle varlığın hakikatine yönelmek olduğunu da unutmayalım...

Soru

− Hz. İsa, niçin dinini kendisini inkâr edeceğini söylediği havarisi üzerine kuracağını söylemiştir?..

Üstad

− Hz. İsa, Din kurmamıştır. DİN=SİSTEM kurucusu Allâh’tır... Burada yanlış anlama veya nakletme olduğu kanaatindeyim.

Soru

− Abdest ile beşerî kirlerden arındığımıza göre, namaza durunca ellerimizle attığımız nedir?..

Üstad

− Elimizle ne atıyoruz, anlayamadım..?

 Soru

− Namaza dururken tekbir getirerek misal yollu ellerimizi kulak hizasına kaldırıp beşerî değerlerimi atıyorum misali olarak attım dediğimiz düşünce…

Üstad

− Evet, elleri kaldırma, dünya değerlerini arkaya atma anlamında olabilir...

Soru

− Dünya eriyip bittiğinde, biyolojik beden boyutunda halifelik bitecek mi?

Üstad

− Yeryüzünde elde ettiklerin sonsuza kadar seninle beraber devam edecektir.

Soru

− Yapışık ikizler hakkında seyrettiğimiz bir belgeselde, ikizler aynı bedeni paylaşıyorlardı. Bu çift başlı, tek vücutlu ikizlerin ruh bedenleri nasıl oluşuyor?

Üstad

− Ruhu beyin üretir... Beyin sayısı kadar ruh söz konudur, bildiklerime göre...

Soru

− ALLÂH hakkında bilmediğimiz şeyleri söylemenin haram oluşu bizde düşünce maceramızda sınırlar olmalı anlamında mı?..

Üstad

− Hayır, “ALLÂH İsmiyle İşaret Edilen” hakkında yanlış ve beşerî değer yargılarına göre kanaat sahibi olarak “ALLÂH” gerçeğinden kendimi uzaklaştırmamak içindir.

Soru

− Enfüsî boyutta Deccal’i “cüz’i nefs” olarak düşünürsek, Müceddid’i ne olarak düşünmeliyiz?

Üstad

− İlim olarak...

Soru

− “Her şey bir anda olmuştur…”, “O her an yeni şândadır...” âyetleri arasındaki farkı nasıl anlamalıyız, ALLÂH’ın Tek’liği açısından?..

Üstad

− Allâh’a göre: her şey ilminde bir anda olmuştur; ezelden ebede kavramı bize göredir ve bu arada “O her an yeni bir şândadır” bize göre!..

Soru

− Kişi ölümü tattıktan sonra cenaze namazını kılanları, kendini yıkayanları görür, kabre koyanları ve gidenlerin ayak seslerini işitir... Bu duyma ve görme olayı, üst boyut algılayıcısına göre oluşan bir hâl midir? Bunun mânâ boyutu açısından Efâl’de algılanışı nasıldır?

Üstad

− Üst boyut algılayıcısına göredir elbette... İkinci soruna açıklık getir lütfen..

Soru

− O mânânın algılanışı o kişinin özelliklerini meydana getiren melekî katmanın sese ve görme fiiline göre mi tahakkuk eder?

Üstad

− Evet.

Soru

− Akıllanmayacak deliler insan boyutunda yer alır mı?.. Âhiret yaşantısındaki yeri neresidir?..

Üstad

− Dünyadakinin devamı olan bir boyuttur baştan beri hasta olanlar için... Sonradan aklını yitirenler ise son akıl kayıtlarına göre muamele görürler...

Soru

− “Ama o kemâlâta sahip olamayanlar tarafından, o kemâlât sahipleri noksanlı olarak mütalaa edilebilir doğal olarak ve bu da zaten olması gerekendir” neden?.. Bu da zaten olması gerekendir..?

Üstad

− Evet... olması gerekendir...

Soru

− 120. günden kısa bir süre sonra anne karnındaki yapının ölümü durumunda âkıbeti ne olur Üstadım?..

Üstad

− Beyninin açılımına göre imanlı veya imansız olarak genetiğindeki özellikler doğrultusunda bir yapıya ve ortama gider...

Soru

− Üstadım “Allâh” isminin mânâsını gerçek mânâda algılayamadığıma göre, bu anlayış bende oluşana kadar bir ateist gibi düşünmek mi daha faydalı olur yoksa şu anki tanrı anlayışıma devam mı edeyim?

Üstad

− Tanrı varmış gibi yaşa; ateist gibi düşün; “ALLÂH” gerçeğine ermek için duaya devam et!

Soru

− İman geni varsa 120. gün bir başlangıç değil, bir sürecin sonucu mudur? Bu durumda 120. günde olan olay nedir?..

− Üstadım, iman geni varsa 120. gün bir başlangıç değil, sonuç olmaz mı?..

Üstad

− İman geninin işlevini yapıp yapmayacağı o günde alacağı tesire bağlı olarak açığa çıkar, tıpkı diğer genetik özellikler gibi...

Soru

− Hz. Muhammed’in Kulluğu da Rasûllüğü gibi Allâh’a ve Hüviyete bağlanıyor... Bunu sistemsel olarak nasıl anlayabiliriz? Kulluğun Rasûllükten önce gelmesinin sistemdeki farklılığını nasıl anlamalıyız?

Üstad

− Kulluğun varoluşu yaratılış itibarıyla öncelik taşır, Tek’likten sonraki aşamadır... Rasûlluğü ise kesretin varoluşuyla bağlantılıdır; dolayısıyla ikinci sırada gelir.

Soru

− Üstadım... İnsanın yıldız haritası, “alın yazısı” olduğuna göre ve terkibiyetini ortaya koyduğuna göre, buna göre de zikir çalışması yapılıyorsa... Bir bilgisayar programı yapılıp insanın doğum tarihi verildiğinde eksik isimlerini görüp hangi isimleri ne kadar çekeceğini verebilir mi?

Üstad

− Doğum haritası çok genel bir olaydır ve çok kaba bir yaklaşımdır... Konuda göremediğimiz pek çok katkı vardır... Biz genel anlamda belli bir istikamette ilerlemeyi sağlayan isimlerin zikri konusunda yardımcı olmaya çalışırız... Onun ötesinde insanın ilmini geliştirerek idrakını arttırması çok önemlidir...

Soru

− Üstadım tâ ki, anlaşılana kadar denenecek, oluşumuz; Hz. İsmail’in boynuna inen bıçak mıdır? Yoksa, “hiç kimseye kaldıramayacağı yük yüklemedik” midir? Teşekkür ederim.

Üstad

− “Anlaşılana kadar denenecek olmamız” sembolik anlatımdır bize göre; olayın gerçeğini anlayana kadar (fıtratımız elveriyorsa) o olayla imtihan olacağımızı gösterir.

Soru

− Gen’ler, bir anlamda Levhi Mahfuz’un zâhire çıkışı olur mu?.. Şayet böyle ise astrolojik tesirlerin altındaki melekî fonksiyonların esprisi ne olmaktadır?..

Üstad

− Genetik özelliklerin açığa çıkmasına yol veren, melekî etkilerdir...

Soru

− “Huzura çıkmak, huzura ermişlerin hakkıdır” ifadesini nasıl değerlendirebiliriz?..

Üstad

− Allâh ile tatmin olmuş kalpler, bulundukları ortamda huzur duyarlar...

Soru

− Şayet bir insan kopyalanırsa o insan kendi ruhunu üretebilecek vasıfta olabilir mi?..

Üstad

− Her insan beyni, kendi ruhunu üretir...

Cevap

− Çok teşekkür ederim efendim..

Üstad

− Evet sizleri geç bıraktım... Özür dilerim...

Katıldığınız için teşekkürlerimi sunarım... Herkese iyi geceler...

27 TEMMUZ 1998

Üstad

− Merhaba…

Dostlar bilmem bilir misiniz, bana hayatta en zor gelen şey, düşünmektir.

O yüzden de yeni bir şeyler duyunca ne yapacağımı şaşırıyorum; elim ayağım dolaşıyor; bu yeni duyduklarımı nasıl değerlendirmem lazım diye!!!

Dün gece gene bizim Cem ile ELF’in bir sohbetinden kulağıma bir şeyler çalındı…!

Sonucuna katlanmak kaydıyla ister misiniz size duyduklarımdan bir şeyler aktarayım?

Peki... istemeyen oturumdan ayrılabilir...

Evet başlıyorum...

“Elf diyordu ki...

− Cem, sen, Allâh’ın kendine seçtiği ve görevle eskimolara yolladığı bir Nebi olmuş olsaydın...

Onlara soğuk suların, buzların, Güneş’in yakıcılığından uzak durmanın yararlarından bahsedip; sıcağın kendilerini yakıcılığından, Güneş’ten uzak durmanın iyi olacağından mı bahsederdin... Ve iyi birer insan olurlarsa soğuk, serin bir cennette buzlar arasında zevk içinde yaşamakla mükâfatlandırılacaklarından mı söz ederdin?

Eskimolara anlatılan cennet karlar içinde serin sular arasında olsa idi, acaba bunu nasıl değerlendirirlerdi?..

Cem cevap verdi ELF’e:

− Elbette ki aldığım vahiy, onlara göre olurdu ve soğukta donanlara soğuğun faziletinden bahsetmez ve buz gibi bir cennetten söz etmezdim!!!

− Peki Cem, sana başka bir soru… dedi Elf:

Elinde yüz milyon olan adama; sen bana yüz milyonu ver, ben sana bunun yerine elli milyon vereyim der misin?

Dersen, buna ne cevap alırsın?

Cem galiba sözü nereye getirmek istediğini anlamadı ELF’in; ve öyle şaşkın şaşkın baktı ELF’e bir süre; benim her zaman yeni anlatılanlara baktığım gibi!..

Sonra cevap verdi:

− Elbette demem!.. Kim yüz milyondan vazgeçer ki elli milyon için!??

− Peki öyle ise Cem, söyler misin bana... Her erkeğin parası kadar kadın satın alıp onunla beraber yaşadığı bir ortamda, kim âhiretteki bir hûri için, elindeki 20 taneden ya da daha az veya çoğundan vazgeçerdi?

“Rasûl” geldiğinde Mekke’ye... İnsanlar paraları kadarı ile diledikleri sayıda kadın satın alıyor ve onlarla beraber oluyorlardı... Onlara bu kadar sayıda kadından vazgeç, tek bir kadınla yaşa; âhirette de sana bir tek kadın yeter dense, o insanların kaçı bu teklife evet derdi acaba?

Cem isyanı bastı gene!

− ELF senin dediklerini hiç değerlendiremiyorum! Ve anlayamıyorum!

Yani, o insanlara, içinde bulundukları ortama ve şartlara göre mi teklifler getirildi?..

Ama, Kur’ân evrensel bir kitap ve evrensel gerçeklerden söz ediyor... Böylece inanıyoruz!.. Şimdi nasıl olur da, O’nun, lokalize ihtiyaçlara cevap vermek için geldiği anlamındaki fikirlere yer verebilirsin ki?

Yemin ederim gene kafamı allak bullak ettin!..

− Cem, kafandaki; “ALLÂH” ismiyle etiketlediğin TANRINDAN ve o TANRINA GÖRE FORMATLI “peygamber anlayışından” arınamadığın sürece; ne “ALLÂH RASÛL”lüğünün ne olduğunu idrak edebileceksin! Ne de hakikati!..

Gökte bir tanrı, belki Sirius’ta oturan; ve de O’nun postacısı olan bir elçisi aranızdan seçilmiş! Bunu kabullenmekten ne zaman vazgeçip, bu kelimelerin işaret ettiği gerçekleri tefekkür etmeye ve sırları çözmeye başlayacaksın?

Kur’ân adıyla bildiğiniz Yüce Kitap, “ALLÂH Adıyla İşaret Edilen”in kıyamete kadar değişmez “Sistem ve Düzeni”ni anlatan bir manueldir âdeta; ve bu arada da der ki:

“Bizim anlattıklarımızın bir kısmı net ve açık anlatılan gerçeklerdir, bir kısmı da sembol yollu, mecaz yollu size anlatmaya çalıştığımız gerçeklerdir...”

Buna niye dikkat etmiyorsun ki?..

Eğer bu kafayla gidersen, yakında “Allâh’ın eli” dendiğinde, gökten yere doğru uzanan beş ya da on iki parmaklı bir kocaman el de düşünmeye başlıyabilirsin...

Cem aptallaşmıştı; bense şaşkın!

Ne demek istemişti ELF?

Ne deyip, neyi fark ettirmek istemişti ELF, Cem’e...

Hz. Muhammed Aleyhisselâm, Mekke’de şartları artık çoğumuzca bilinen bir ortamda “RASÛL” olduğunu öğrenmiş, kendisinin bildiği bir yolla “ALLÂH” ile iletişim hâlinde sisteme ve düzene dair gerçekleri fark etmiş ve bunları münasip bir lisanla açıklamış; içinde bulunduğu ortamdan gelen sorulara GÖRE cevaplar vermış; insanlara ermeleri gereken en alt sınır olarak ve de en üst sınır olarak hedefleri göstermiş “ALLÂH” kulu ve Rasûlü olan bir Zât’tır.

Kendisine gelen âyetlerin kaçı ve hangi konularda olanı, direkt “ALLÂH RASÛL”lüğünden açığa çıkmış; buna karşın ne kadarı da, içinden çıkmış olduğu toplumun ve eskilerden gelen birikimin sorunlarına ve sorularına cevap olarak gelmiştir?

Kusura bakmayın benim kafam çok karıştı!..

Ben şehâdet ederim ki;

Hz. Muhammed Aleyhisselâm “ALLÂH” Rasûlü ve Kulu’dur... Ben O’nun bütün bildirdiklerinin doğru ve yerinde olduğu düşüncesindeyim!.. Herkes hakkettiğini Allâh’tan ve Rasülünden almıştır ve almaktadır!..

Benim gibi anlayışı kıtlara yakışan, sallâllâhu aleyhi vesellem Efendimiz’e körü körüne taklit yollu iman etmektir!..

Çünkü bende O’nu anlayabilecek yeterli kapasite yok!.. O’nu eleştirmeye kalkmam; O’nun getirdiklerini eleştirmem yalnızca ahmaklığımı itiraf olur!

Şehâdet ederim ki;

“ALLÂH” herkesi ne için yaratmışsa, ona yaratılış amacının kemâline ermesi için HAKKETTİĞİNİ vermekte ve onu o işle meşgûl etmektedir!..

Herkes yaratılış kemâline uygun işle meşgûl olmaktadır...

Yaratılış kemâline uygun olmayan, ilim yağmuru üzerine yağsa dahi, o bundan çok sıkı şekilde korunup, kuruduktan sonra da yaratılış amacı yolunda yoluna devam etmektedir...

Lütfen bana dua edin, ALLÂH benim basîret ve ferasetimi sayısız defa hazmıyla arttırsın ve kendine seçtikleriyle aynı ortamda yaşatsın!

Her defasında ELF’ten uzak durayım diyorum, ama olmuyor...

Ama sohbetin başında sizi uyarmıştım... İsterseniz, bu yazdıklarımı hiç okumamış olun!..

Zira bunun sonuçları hayli ağır olabilir ve size pahalıya patlayabilir...

Haydi şimdi bunları hiç okumamış gibi, dilediklerinizi sorun bakalım..?

Soru

− Rasûlullâh Efendimiz’in ruhuna Fâtiha okuyabilir miyiz?

Üstad

− Ben Rasûlullâh Efendimiz’e yalnızca boyun kırmak suretiyle yönelebiliyorum... Sizler içinse bir şey önerebilecek bir bilgiye sahip değilim!

Soru

− Üstadım, görüntüler beynin dışında değil, bizzat içinde oluştuğuna göre, bunların da alt boyutunun melekî olduğu düşünülürse, vahiy ile aralarında nasıl bir ilişki kurulabilir?

Üstad

− Bunu sen düşün... Hem de iyi düşün!..

Soru

− “Varlıkların özünde o varlıklar olarak yaşamaya başlayacaksın...” Bizim şu an anlamaya çalıştığımız sistemden farklı bir yaşam olmalı diye düşünüyorum. Çünkü bu sistem benim veritabanıma göre!

− Rahmân Sûresi’nde “Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlıyorsunuz?” ifadesinin birçok kez tekrarlanmasını nasıl anlamalıyız?

Üstad

− Rabbinin zâhir ve bâtın nimetleriyle varken, hâlâ bunu nasıl fark edemiyorsun anlamında uyarı; üstünde ciddi olarak durulması için de tekrarlanıyor...

Soru

− Ama mukallit sınıfından çıkıp gerçek kapısından içeri girebilmek için de önce bilmek gerekir galiba... Peki bu nasıl bir sistem Üstadım? Benim kıyametim bu sistemi fark etmek mi?

Üstad

− Kıyametten sonra benliğin kalmışsa, cehennemde yanacaksın demektir!

Soru

− Körü körüne taklit yollu iman edip tatbik etmek zorunluluğu artık düşünecek zamanımız kalmadığına mı işaret, Üstadım?.. Teşekkür ederim.

− Büyük patlama her şeyin başlangıcı olduğu gibi belki de “en mükemmel başka bir şeyin de sonu olmuştu”... “En mükemmel başka bir şey”i nasıl anlamalıyız...

Üstad

− “En mükemmel” hiç bitmez, çünkü özünde “GÖRE” vardır!..

Özünde “GÖRE” olan şeyler ise hiç bitmez!.. “O”nun yaratışının sonu yoktur!

Peki, katıldığınız için teşekkürlerimi sunarım. 31 Temmuz günü Merkür rötara giriyor, 23 Ağustos’a kadar. Bu arada herkese hiçbir konuda yeni karar almamasını ve davranışlarında istişareye büyük önem vermesini tavsiye ediyorum... Herkese iyi geceler...

31 TEMMUZ 1998

Üstad

− Merhaba dostlar...

Nasipte varmış, gene buluşturdu Mevlâ... Şimdi sizlere bir tasarımdan söz etmek istiyorum...

Bu chatleri gerek ICQ ve gerekse buradaki mIRC sohbetlerini “OKYANUS ÖTESİNDEN” adlı kitap olarak yayımlamamı uygun bulur musunuz?

Ayrıca uygun bulursanız; bu chatlerdeki isimlerinizi kitapta da koruyayım mı, sizce bir sakıncası var mı? Yoksa, hiç isimleri bahsetmeden “SORU” ve “CEVAP” şeklinde mi geçeyim kitaba?

Lütfen bu konuda herkes görüş bildirsin...

Cevaplar

− Çok iyi olur Üstadım.

− Sakıncası yok Üstadım...

− Uygundur, takdir sizin Üstadım.

− Çok güzel olur Üstadım.

− Elbette Üstadım.

− Takdir sizin Üstadım!..

− Siz nasıl uygun bulursanız öyle olsun efendim...

− Hayırlısı olsun. Takdir sizdendir Üstadım.

− Kitap fikri harika... İsimleri koruyalım... Bazılarımızın başka türlü ünlü olma imkânı yok...

− Nasıl uygun görürseniz Üstadım.

− Uygundur elbette Üstadım. Teşekkür ederiz...

− Siz bilirsiniz Üstadım...

− Siz en uygun olanını düşünürsünüz bugüne kadar olduğu gibi…

− Chatte bulunamayanlar açısından da çok faydalı olur Üstadım.

− Bizim kadar şanslı olamayan arkadaşlar için de çok iyi olur Üstadım.

− Elbette Üstadım.

− Çok iyi olur.

− Evet böyle bir kitap çok faydalı olur Üstadım, ayrıca bence isimler de aynen kalabilir...

− Takdir sizin Üstadım.

− Güzel olur Üstadım... İsim hakkında, nasıl uygun bulursanız.

− Çok iyi olur Üstadım. Çok seviniriz.

− Takdir sizin Üstadım...

− İsimlerin ardına geçmek için güzel bir fırsat, kitabınızı değerlendiririz inşâAllâh.

− Sizce uygunsa iyi olur Üstadım.

− Faydalı bir kitap olur, isimler aynen korunsun bence.

− Kitap olması çok iyi olur...

− Sevindik Üstadım. Çok iyi bir fikir.

− Takdir sizin Üstadım...

− Elbette Üstadım.

− İsimlerin olmasında bir sakıca yok. Hayırlı olsun...

− Takdir Sizin Üstadım.

− Memnun oluruz...

− Böyle bir projede yer almak bizlere mutluluk verir Üstadım.

− Paylaşmak isteriz Üstadım...

− Takdir sizin Üstadım.

− Kitap faydalı olacaktır diye düşünüyoruz, isimler önemli değil bizce (şahsımız adına).

− Bu Kitabı okuyacak bütün kardeşlerimize ALLÂH hazmını versin, mübarek olsun.

− Hayırlı olsun üstadım...

− Takdir sizin Üstadım...

− Kitap olması iyi olur Üstadım.

− Kitap fikri çok iyi... Soru ve cevap olsa daha iyi olur kanısındayız...

− İsimlerin takdiri sizindir Üstadım.

− Bence artık CD’de olması da oldukça ilginç olur.

− İsimlerin olup olmaması takdiri sizindir. Bize mânâlar gerekli Üstadım...

− Kitap çok iyi olur ama isimler önemli değil bizce...

− Teşekkür ederiz Üstadım.

− Hayırlı olsun Üstadım, isim konusunda siz ne uygun görürseniz bizce de uygundur.

− Her zaman ki gibi bizi düşündüğünüz için sağolun. Biz de değerlendirenlerden oluruz inşallâh.

− Kitap hâlinde yeniden ELİNİZDEN düzenlenmesi yepyeni bir oluşum ve enerji ifade edeceği kanısındayız... İsimlerin olmamasını TEKin hitabına daha uygun düşünüyoruz... Takdir sizindir...

− Çok iyi olur, isimlerin bulunması da faydalı olur görüşündeyim... Kitap fikrinize sevindik. Soru−cevap olması daha iyi olur kanaatindeyiz.

− Kitaba “Sistemin Seslenişi” de eklenebilir mi?

− Çok memnun oluruz. İsim gereksizdir.

− Orijinaliyle... Hayırlı olsun...

− Kitap fikri çok iyi olur.. İsimlerin olması kitaba ayrı bir hava verir... Her görüşten insanın chat’i izlemesi ve soru sormasının somutlaşması gibi, Üstadım...

− Çok iyi ve faydalı olacağı kanaatindeyiz...

Üstad

− Evet, genel istek doğrultusunda ICQ ve mIRC sohbetlerini revize ederek “OKYANUS ÖTESİNDEN” ismiyle önümüzdeki ay içinde yayına sokarız inşâAllâh...

Elbette ki, Remzi’nin istek ve desteğine bağlı olarak...

İsimler konusunda iki dosttan samimi uyarı geldi... Onları dikkate alıp, sizlere herhangi bir söz gelmemesi için “soru”− “cevap” şeklinde düzenleyeceğim...

Cevap

− KİTSAN her zaman emrinizde Üstadım.

Üstad

− Değerli dostlarım...

Her insanın nefsi, Rubûbiyet Sıfatından yaratıldığı için, kendisini daima en iyi ve mükemmel görür...

İlmi olan, ilmi yönünden; kredi kartı−parası olan o yönden, koltuğu etiketi olan o yönden; güzelliği olan o yönden; homeless bile yaşadığı özgürlük yönünden böyle düşünür!..

Sanır ki insanoğlu, kendisine hava verdiği şeyi kendisi çalışarak elde etmiştir ve hakketmiştir; lâyık olduğu için kendisine verilmiştir!

Düşünmez ve düşünce sistemini ona göre inşa etmez ki; ezelde senaryoyu yazanın verdiği rolü oynamaktadır ve sahneden çıktığı zaman; “KEŞFİ ŞAK” olunca; işin hakikati anlaşılacaktır ve pişmanlık da ondan sonra bir yarar sağlamayacaktır!

Bana bu rol ve gerekleri takdir edilmeseydi senarist tarafından, ben şu anda bu rolde karşınızda olamazdım!

Üzerimde olan hiçbir şey benim liyâkatim, hakketmem ve çalışmam karşılığı olarak bende açığa çıkmamıştır!

Bende ne görüyorsanız, o, senaristin takdiri, verdiği rol gereği kolaylaştırması, programımın o fiilleri ortaya çıkarması dolayısıyla daha sonra bu gördüklerinizin açığa çıkışıdır!

Şehâdet ederim ki, “ALLÂH” Tek’tir ve hatta “TEK”lik kavramından da münezzehtir ve ben, O’nun “yok”tan var ettiği − “yok” olan bir kuluyum! “Allâh”, neyi dilemişse, dilediği açığa çıkmakta, üzerimizde görünmekte ve bunun sonuçları da neler ise onlar yaşanmaktadır!

Dilediğini verir, dilediğini alır; dilediği gibi yaşatır, Hüküm O’nundur!

Mi’râcım, beynimden derûnuma semâma uzanan bir kuyu gibidir!..

O kuyuda derûna daldıkça; varlıklar, yaratılanlar kaybolur ve sonunda nefsim! Benden geride sadece bir HİÇ! “ALLÂH Adıyla İşaret Olunan” ise Bâkî’dir...

Kimi bugünden bu rolü yaşar, kimi yarın... Ama dünyadayken bunu yaşayamayan, senaristin hükmüne göre bir daha bunu hiç elde edemez!

Ben bir HİÇ’im ama “ALLÂH”, bildirdiğine göre “BÂKÎ” olduğunu bilmemizi istemektedir... Niye öyle istemektedir?

Niye “Allâh” öyle istemiştir bilemem ama, bildiğim bir şey vardır ki, bizim yaşadığımız boyutu ve şartlarını dilediğince düzenleyip yaratan, ona göre de, bilmemiz gerekenleri düzenlemiştir! Bu ille de böyle olması demek değildir!

“ALLÂH İsmiyle İşaret Edilen”i bir tanrı olarak düşünmeyi terk etmek, “zor” bile denemeyecek kadar zordur... Meğer ki, verilen rolde kolaylaştırılmış ola!..

“FAKR neredeyse küfr olacaktı” anlamındaki ALLÂH RASÛLÜ uyarısı bu konuda çok önemlidir.

Denizin yüzeyini kaplamış buzu, hâlâ deniz ismini verdiğimiz sudan ayrı düşünüp, buzdaki deliğin altındaki suyun, buzdan ayrı olduğunu sanıp; buzdan görünen suyu ayrı düşünmek, genele takdir edilmiş bir roldür ki, bunu tarif için “gaflet” veya “şirk” kelimeleri kullanılır!..

 Hele buzun, kendindeki su moleküllerini bir aracı eliyle; “deniz” adlı derûnundaki sudan aldığını düşünmek!!!???...

Ya da tersine, denizi gözünün gördüğü elinin altındaki buzla kıyaslamak???

Ben sizlerle bir arada olmasaydım...

Ya da, yakın çevremde sizler değil de, Çinliler olsaydı; benim yazdığım kitaplardaki cevaplar gene sizlerin konularına göre mi olacaktı; yoksa Çinlilerin sorduğu soruların cevapları mı?

Diğer taraftan Çinliler ile sizlerin ortak olduğu değişmez yanlar da var ki, o cevaplarım herkese göre aynı olacaktı sanırım...

Bilemiyorum, neler yazıyorum; belki de kafam çok karışık da neler yazdığımı fark edemiyorum... Yanlış şeyler geliyor da, boğaz dokuz boğum, duru düşünmeden yazıyorsam mazur görün beni...

Ama bıktım kendimi tanrı kulu hissederek olmayan şeyler peşinde koşarak yaşamaktan!

Hz. Muhammed’i “Tanrının elçisi” sanarak yaşamak zilletinden tiksiniyor ve bu zilletle öte dünyaya geçmekten çok korkuyorum!

Hanîf kökenli “ALLÂH” “RASÛLÜ” olan Zât’ı anlamış olan “Allâh” “Evliyasını”, “Tanrı’nın kendi hizmetine seçtiği özel bir ordu” gibi hayal etmekten sıkıldım artık!

“ALLÂH İSMİYLE İŞARET EDİLEN” nedir?

“RASÛL” ve “Rasûllük” nedir?..

“Nebi” ve “Nübüvvet” nedir?..

“Velâyet” ve “Velî”lik nedir?..

“Gaflet” nedendir?..

“Şirk” nedir ve nasıl kalkar?

Bilmek ve gereğini yaşamak istiyorum...

Birkaç saniyelik Dünya yaşamımı, ben bu hayallerle doldurup, bu masallarla kendimi aldatıp; çevreme güllâbilicilik yapmayı “ibadet” diye hayal ederek bu dünyadan geçip gitmek üzere verilen roldeysem... EYVAAAAH!!!..

Dünya yaşamı şak diye bitip “KEŞFİ ŞAK” olduğunda, geriye dönüş kapısı kesin kapandığında ne olacak benim hâlim?

Paranın, malın, mülkün, yakınların fayda vermediği günde “Tanrı” kavramından arınmış bir “selim” kalbe sahip değilsem ne olacak benim hâlim?..

“Allâh Rasûllüğü”nün ne olduğunu anlamamış, “Allâh Rasûlü” olarak Hz. Muhammed’in işlevini kavrayamamış isem, Nübüvvetin O’nda noktalanmasına karşın, hatem olmayan “Rasûl”lük kavramının ne olduğunu fark etmemiş isem; KURÂN’ı OKUyamıyorsam, “KURÂN’ın RUHU”nu algılayamıyorsam ne olacak benim hâlim?

Yıllar boyu namaz KILIP, KURÂN’ı tekrar edip, oruç tutup aç kalan insanların cehennemde yanmasının nedenini hâlâ fark edemiyorsam, rotamı nasıl çizeceğim?

Galiba en akıllıcası, biraz daha çalışıp para kazanıp, rahat ve zevkimizi oluşturacak imkânlara kavuşmak; sevdiklerimizle yakınlarımızla biraz daha dünyanın zevkini çıkarmak...

Haydi isterseniz bir balık yemeğe gidelim; bunlarla kafamızı yoracağımıza... Ya da bir tatile... Beş defa yerine bir defa düşünelim günde, diyorlar... Günde elli vakit düşünseydik adam olur muyduk acaba?..

Evet bugünlük de bu kadar... Sorusu olan var mı?

Peki, beni yalnız bırakmadığınız için hepinize teşekkürler... İyi geceler...

Web sayfamızdaki “Sistemin seslenişi” köşesinde çıkan haftalık yazıları okumayı ihmâl etmeyin!

AĞUSTOS AYI SOHBETİ

12 AĞUSTOS 1998

Üstad

− Merhaba dostlar... Bugün bir başka PC’den misafir olarak katılıyorum. A.H.

Kısa bir süre için USA’dan ayrıldım ve seyahatte olmam sebebiyle Eylül başına kadar bu sohbetlere ara vermek zorunda kalıyorum...

Bu ara biraz dolaşacağım Türkiye içinde... Bu sebeple de chatlere katılamayacağım...

Şu an KİTSAN’da OKYANUS ÖTESİNDEN isimli, ICQ ve MIRC sohbetlerini ihtiva eden kitabımız diziliyor...

İnşâAllâh o da bir ay içinde çıkacak, bir engel çıkmazsa... Bu arada biliyorsunuz Merkür rötarda...

Mars 21 Ağustos’ta Aslan burcuna giriyor ve aynı zamanda önce Neptün, sonra Plüton ve sonra da Uranüs’le önemli ve etkili açılara girecek... Bütün bu devreleri sakin, huzurlu, her türlü tartışma ve tatsızlıklardan uzak geçirmenizi dilerim...

Ben de insanlardan uzak köşelere gidip, oralarda dinlenmeye çalışacağım... Bu arada İzmir’e ve Ankara’ya da kısa seyahatlerim olacak sanırım...

Umarım Pazar sohbeti, beden−dünyamız SONRAsındaki ŞUUR âhiretimiz noktasında dikkatlerinizi çekmiş ve şuur boyutuna hitap eden cennet veya cehennem konusunda bazı yeni bakış açıları getirmiştir.

Evet, bu arada bana sormak istediğiniz bir şey var mı bu konuyla ilgili olarak?

Soru

− Üstadım, kişisel mi kitlesel mi tatsızlıklar söz konusu?

Üstad

− Hem kişisel hem de toplumsal olabilir, ancak bunun açığa çıkması bir-iki ayı bulabilir…

Cevap

− Teşekkür ederim Üstadım...

− Üstadım... Şuur boyutumuz âhiretimiz olduğuna göre, bugünden âhiretimizi bilmemiz mümkün müdür? Teşekkür ederim.

Üstad

− Size daha önce bir soru sormuştum, cevap vermediniz; gündüzki düşünceleriniz ile geceki rüyalarınız ne kadar bağdaşıyor diye...

Esasen, rüya bir yana, şuursal durumun bugünkü âhiretin olduğuna göre, şuursal olarak ne kadar cenneti ve ne kadar cehennemi yaşadığını kendine sorabilir herkes...

Soru

− Üstadım, İslâm’daki mezhepler hakkında ne düşünüyorsunuz?

Üstad

− “Mezhep”, anlayış demektir.

Soru

− Biraz açar mısınız?..

Üstad

− Allâh Rasûlü’nden sonraki asırlarda gelen bu konudaki belli araştırmacılar o günün şartları, örf ve âdetlerine GÖRE anladıklarını açıklamışlar, kendi aklıyla hareket edemeyenler de onları kendilerine örnek alarak bugünkü “mezhep” kavramını oluşturmuşlardır...

Bizler sadece Kurân’a, Rasûlullâh’a ve dolayısıyla ALLÂH’a tâbi olmakla mükellefiz.

Soru

− Ama toplumda bir kesim diğer bir kesimi, sırf inanç sistemi farklı diye kötülemeye devam ediyor.

Üstad

− Mezhep imamları ya da tarikat şeyhlerinin âhiret itibarıyla hiçbir tâbi olunurluğu yoktur... Ama bütün onlardan yansıyan bilgilerden, günümüz şartlarına uygun olanlarından istifâde edilebilir.

İslâm Dini’ni bilen, başkalarını kötülemekle vaktini aleyhine değerlendirmez; kendini âhirete hazırlamakla zamanını değerlendirir; başkalarına da doğru bildiğini söyler, geçer...

İnsanları yargılayacak olan ve dolayısıyla değerlendirmeye tâbi kılacak olan Allâh’tır; bana göre...

Soru

− Peki, bu yansıyan bilgilerin hangisinin günümüz şartlarına uygunluğunu nasıl tespit edeceğiz?..

Üstad

− Şunu kesinlikle bilelim ki;

Herkes, Hz.Muhammed’e tâbi olup yolundan gitmekle mükelleftir; kendi yararı için... Bunun dışında hiç kimseye tâbi olmakla mükellef değilsiniz...

Herkes kendi ilmi ve aklı kadarıyla kendi yolunu çizecek ve sonucuna da hiçbir mazeret gösteremeden kendisi katlanacaktır...

Bu konu sizin için ne kadar önemli ise, ona göre değer ve zaman verip ona göre de yolunuzu çizersiniz... Kimsenin kimseye talimat verme veya din koltuğunu kullanarak hükmetme hakkı ve yetkisi yoktur...

Artık şunu iyi bilin ki...

Günümüzde birtakım insanlar hâlâ bir Müceddid, bir MEHDİ, bir kurtarıcı bekliyorlar; gelip kendilerini kurtarsınlar diye...

Eğer bugüne kadar kendini Mehdi(!) ilan edenler bir yana konursa; bilin ki, bundan sonra ortaya çıkacak olan yeni bir müceddid veya mehdi olmayacaktır!

1400’ün ilk on yılı içinde (İmamı Rabbanî’ye göre), ya böyle biri çıktı ve Dünya’nın herhangi bir yerinde kendi hâlinde görevine devam etmede; ya da böyle biri hiç gelmeyecek.

İşte bu sebeple, beklentileri bırakıp, herkes kendini geliştirmeye ve hazırlamaya baksın... Öbür boyuta geçiş, beklentilerimizden çok daha yakın bizler için!

İsimler daima perde teşkil etmektedir müsemmaya!..

Soru

− Ölüm ötesi yaşamın gerçeğinin rüya olarak yaşanacağını düşünürsek rüyadaki yaşam mertebelerini nasıl fark ederiz?..

Üstad

− Önemli olan mertebe isimleri değil, yaşamının kendini tatmin etmesidir.

Soru

− Üstadım, Mars’ın 21 Ağustos’ta Aslan burcuna girmesi ve söylediğiniz planetlerle yaptığı açılar bizi nasıl etkileyecek, mümkünse açıklar mısınız?..

Üstad

− O konuyu Astroloji uzmanı Nuran Tuncel’den sorabilirsiniz... Önemli toplumsal olaylar ve değişmeler bekleyin...

Soru

− Üstadım... Vicdan, değişmez doğruları olan bir olgu mudur; yoksa edinilen bilgiler ışığında olgunlaşan şuurun ifadesi mi?..

Üstad

− “Vicdan”, “insan”da bulunan ve hak ile bâtılı ayırt eden muhakeme gücünün adıdır!

Soru

− Rüyada yaşadığımızın tatminini nasıl fark edebiliriz Üstadım?

− Üstad, siz mezhep imamlarının, tarikat şeyhlerinin tâbi olunurluğu olmadığını, ama bunlardan yansıyan bilgilerin günümüz şartlarına uygun olanlarından istifâde edilebilineceğini söylediniz... Ama sonra da Hz. Muhammed dışında kimseye tâbi olmakla mükellef olmadığınızı söylediniz... Burada ben biraz çelişki hissediyorum.

Üstad

− İnsanlar benim bilgi birikimimden de istifâde ediyor ama bana tâbi olmak diye bir kavram söz konusu değildir... İslâm’da değerli olan “Tahkik”tir; taklit değil!

Soru

− Yoo, size tâbi olmaktan bahsetmiyorum... Başkaca mezhep imamları ya da tarikat şeyhleri...

Üstad

− Bilgiden istifâde etmek ayrı şeydir, tâbi olmak ayrı şey... Bütün insanlar her dalda birbirlerinden yararlanırlar ama tâbi olunacak tek Zât, Rasûlullâh’tır!..

Ben tahkike erecek gücü-aklı kendimde bulamıyorum diyenler, diledikleri kişinin görüşlerinin yolundan gidebilirler... Ama hataları ve sevapları kendileri sırtlanarak!..

Öbür tarafta, “ben şuna tâbi olmuştum da ondan dolayı bu yanlış fikre kapıldım” ya da “şu yanlış davranışı ortaya koydum” gibi bir mazeret geçerli olmayacaktır.

Kişinin sorularının bittiği yer, onun tatmin olma noktasıdır... Buna da duygularla değil akılla erişilir!..

Hz. Muhammed aklı olanlara ve ilmi duyguyla değil, akılla değerlendirebileceklere yararlı olmuştur.

Duygu ve şartlanmalarla O’na yanaşanlar ise neticede O’na karşı cephede yer almışlardır...

Dostlar, ilme sarılan kurtuluşa erer.

Kişilere sarılanın işi ise şansa kalmıştır!

Sağlam yoldan gitmek isteyen daima akıl ve mantığını kullanarak ilim yolunu seçsin...

Soru

− Üstad, yani onca bilgili insanları bir yana bırakıp, Amerika’yı tekrar mı keşf edeceğiz?.. Tabii yine de aklımızı kullanalım ama bilgilerini de bir yana atmayalım...

Üstad

− Âhirete taşıyacağınız gerçek sermayeniz ilminizdir. Bilinçsiz tâbi olmalar size yalnızca TAKLİT getirir.

Bugün bilgisayarlardan daha büyük âlim yoktur yeryüzünde!..

Soru

− DOST nedir?..

− Lütfen Üstad... Tarihteki onca âlimleri bir yana bırakıp insan yapısı bilgisayarı nasıl en büyük âlim yaparsınız?

Üstad

− Ben bilginlerin bilgisinden yararlanın ama körü körüne tâbi olmayın, aklınızı kullanarak ele aldığının konunun her yönünü kavrayın, taklitten kurtulun diyorum.

Soru

− Evet. Neden?..

Üstad

− Bilgi ezberlemek değil, irfan tahsil etmektir önemli olan...

Bilgi insanın kendisini geliştirmesi ve gereğini yaşayabilmesi içindir.

İlim sahiplerinin ilminden istifâde edilecektir elbette ama körü körüne, kafa çalıştırmadan ben falancaya bağlıyım diyerek, yaşamak bana göre yanlıştır.

Soru soranlara dokunmayın lütfen.

Cevap

− Tamam.. O konuda hemfikirim, yeter ki âlimleri bir köşeye bırakmayalım...

Üstad

− İlim adamlarını hiçbir yere atamayız, çünkü onların bize aktardıklarıyla bugünlere geldik.

Cevap

− Evet... Çok doğru ve güzel...

Üstad

− Biz insanların taklit yolundan gitmeyi bırakıp, tahkike yönelmelerini ve Din konusunu hobi olmaktan çıkartıp hayat memat meselesi olarak değerlendirmelerini arzu ediyoruz. Çünkü herkes sonuçta her şeyini bu dünyada bırakıp, sonsuzluk boyutuna geçecek ve orada yalnızca bu dünya yaşamında edindiği sermaye ile yaşayacaktır.

Soru

− Evet, sanırım, Din biliminde aptalca ayrılıklardan sıyrılarak ikisini bir arada yürütürsek çok büyük doğrulara erişebiliriz...

Üstad

− Dünya hayatı her yönüyle sonuçta bir oyun-eğlence olarak nitelenmektedir...

Öyle ise, herkesin tek hedefi, ölüm ötesi yaşam yolunda Hz. Muhammed adı altında birleşerek yürümek olmalıdır.

Cevap

− Dünya hayatını sadece oyun-eğlence olarak görmeyelim lütfen... Bizler, bizlerden sonra gelecek nesilleri de çok fazlaca düşünmeliyiz.

Üstad

− Herkes kendi meşrebine göre bir anlayıştan hoşlanabilir ama bu onun özel hayatı olmalı; diğer insanlarla ilişkilerinde bu husus araya girmemelidir.

Soru

− O yüzden dünya yaşamındaki kötülükleri−bozuklukları mümkün olduğunca çalışarak ortadan kaldırmalıyız...

Üstad

− Allâh kolaylaştırsın...

Cevap

− Amin...

Üstad

− Peki kısmetse Eylül’de görüşmek üzere herkese iyi geceler...

Cevap

− Teşekkür ederiz Üstadım...

AHMED HULÛSİ KİMDİR? AMACI NEDİR?

Değerli okurum;

Ahmed Hulûsi kimdir, amacı nedir diye çok merak ediliyor...

Çok özetle anlatalım...

21 Ocak 1945 tarihinde İstanbul, Cerrahpaşa’da dünyaya gelmiş bulunan çocuğa annesi Ahmed, babası da Hulûsi adlarını koymuşlar.

18 yaşına kadar Hz. Muhammed’i dahi tanımayan bir zihniyetle yalnızca bir yaratıcıya inanmış ve Din konusundaki her sorusuna karşılık olarak “sen bunları sorma, sadece denileni yap” cevabını aldığı için de, hep din dışı yaşamıştır çevresindekilere göre!

Babasının vefatından üç gün sonra 10 Eylül 1963 günü annesinin ısrarıyla gittiği Cuma namazında, içine gelen bir ilhamla Din konusunu tüm derinlikleriyle araştırma kararı almış, o günden sonra beş vakit namaza başlamış ve abdestsiz dolaşmamaya karar vermiştir.

Din konusuna önce Diyanet’in yayınladığı on bir ciltlik Sahihi Buhari tercümesini, sonra tüm Kütübi Sitte’yi ve Rahmetli Elmalılı’nın “Hak Dini” isimli tefsirini okuyarak girmiştir. İki yıla yakın bir süre zâhir ilimleri itibarıyla olabildiğince geniş kaynakları incelemiş, yoğun riyâzatlar ve çalışmalarla kendini tasavvufa vermiş; ilk kitaplarını 1965 yılında yazdıktan sonra kendindeki açılım ve hissedişleri 1966 yılında yazdığı TECELLİYÂT isimli kitabında yayınlamıştır. Bu kitap onun 21 yaşındaki bakış açısını ve değerlendirmelerini ihtiva etmesi itibarıyla geçmiş yaşamı hakkında önemli bir değerlendirme kaynağıdır. 1965 yılında tek başına hacca gitmiş ve hayatı boyunca kendi yolunda hep tek başına yürümüştür!

Prensibi, “Kimseye tâbi olmayın, kendi yolunuzu kendiniz çizin, Rasûlullâh öğretisi ışığıyla” olmuştur.

1970 yılında AKŞAM Gazetesi’nde çalışırken RUH ve ruh çağırmalar konusunu incelemeye almış ve bu konuda Türkiye’de konusunda ilk ve tek kitap olan “RUH İNSAN CİN”i yayınlamıştır.

Kurân’daki “dumansız ateş” ve “gözeneklere nüfuz eden ateş” uyarılarının “ışınsal enerjiye” işaret ettiğini keşfetmesinden sonra, Kurân’ın işaret yollu açıklamalarını değerlendiren, bundan sonra dinsel anlatımdaki işaretlerin bilimsel karşılıklarını deşifre etmeye çalışan Ahmed Hulûsi, bu alanda ilk çalışmasını 1985 yılında “İNSAN ve SIRLARI” isimli kitabında açıklamıştır.

Daha sonraki süreçte Kurân’da kelimeler bazında yaptığı çalışmalarla keşfettiği gerçekleri hep çağdaş bilgilerle bütünleştirmiş; kendisini, “DİN” olayını, ALLÂH adıyla işaret edilenin tamamen entegre bir Sistem ve Düzen’i temeline oturtarak, Hz. Muhammed (AleyhisSelâm)’ın neyi anlatmak istediğini “OKU”maya vermiştir. Bu yolda edindiği bilgilerin bir kısmını kitapları ve internet aracılığıyla da toplumla paylaşmıştır.

İslâm Dini’ni, Kur’ân-ı Kerîm, Kütübi Sitte (altı önde gelen kitap) hadisleri temelinde kabul ederek inceleyen, geçmişteki ünlü tasavvuf sîmalarının çalışmalarını değerlendirerek gereklerini yaşadıktan sonra, bunları günümüz ilmiyle de birleştirerek değerlendiren ve mantıksal bütünlük içinde BİR SİSTEM olarak açıklayan Ahmed Hulûsi, insanların, kişiliğiyle değil, düşünceleriyle ilgilenmesini istemektedir.

Çünkü, bu alanda tek örnek Hz. Muhammed’dir!

Basit beyinler yaşamlarını, kişiliklerle ve doğal sonucu olarak dedikodu ve gıybetle tüketirlerken; gelişmiş beyinler, fikirlerle ve düşünce dünyasının verileriyle ömürlerini değerlendirirler!

Bu nedenledir ki, Ahmed Hulûsi kendisini ön plana çıkartmamakta, kitaplarına 40 yıla yakın zamandır “soyadını” koymamaktadır; insanların şu veya bu şekilde çevresinde bir halka oluşturmaması için... Bugün dahi, görüştüğü çok az sayıda insan vardır. Bu yüzden aşırı boyutlarda tepki almasına rağmen bu konudaki tutumunu ısrarla sürdürmektedir.

Anadolu’nun beş-altı yerinde bazı kişilerin kendilerini “Ahmed Hulûsi benim” şeklinde tanıtıp, çevrelerine insanlar toplayıp, onlardan maddi menfaat toplama girişimlerini duyunca da, kitaplarına resim koymak zorunda kalmış, bu suretle söz konusu sahtekârlığı önlemiştir.

Sürekli Sarı Basın Kartı sahibi gazeteci Ahmed Hulûsi, bu alan dışında profesyonel olarak hiçbir işle uğraşmamış, hiçbir teşkilat, dernek, parti, cemaat üyesi olmamıştır. Bütün yaşamı, çağdaş bilimler-İslâm-Tasavvuf araştırmalarıyla devam etmiş, kitap ve yazılarıyla, sesli ve görüntülü sohbetlerinin tamamını internet üzerinden okuyucularına ücretsiz ve tam metin olarak indirilebilir şekilde yayınlamış İLK yazardır. Tüm düşünce ve bakış açılarıyla beklentisiz olarak apaçık ortadadır!

28 Şubat öncesi şartlar dolayısıyla, eşi Cemile ile önce Londra’da bir yıl yaşayan Ahmed Hulûsi, 1997 yılında Amerika’ya yerleşmiş ve hâlen orada yaşamını sürdürmektedir.

Mevcut bilgileri ışığında, tamamen insanlardan uzak kendi “köy”ünde yaşamayı tercih edip, herkese, orijinal kaynaklara göre Rasûlullâh’ı ve Kurân’ı aracısız olarak yeniden değerlendirmeyi tavsiye etmektedir!

Zira, Hz. Muhammed’in açıkladığı SİSTEM’e göre, “DİN ADAMI” diye bir sınıf asla söz konusu değildir! Her fert direkt olarak Allâh Rasûlü’nü muhatap alıp O’na göre yaşamına yön vermek zorundadır! Tâbi olunması zorunlu tek kişi, ALLÂH Rasûlü MUHAMMED MUSTAFA AleyhisSelâm’dır. O’nun dışındaki tüm kişiler istişari mahiyetteki kişilerdir ve yorumları kimseyi bağlamaz!

Herkes yalnızca Allâh Rasûlü ve KUR’ÂN bildirilerinden mesûldür! Bunun dışında kalan tüm veriler kişilerin göresel yorumlarıdır ve kimseyi BAĞLAMAZ!

İşte bu bakışı dolayısıyla da Ahmed Hulûsi insanların kendi çevresinde toplanmasını veya kendisine tâbi olmasını kesinlikle istememektedir. Anlattıklarının sorgulanmasını, araştırılmasını tavsiye etmektedir. Bana inanmayın, yazdıklarımın doğruluğunu araştırın, demektedir!.. Bu yüzden de insanlardan uzak yaşamayı tercih etmektedir.

Bu bakışı dolayısıyladır ki, Ahmed Hulûsi’nin ne bir tarikatı vardır, ne bir cemiyeti ve ne de herhangi bir isimle anılan topluluğu!

Ahmed Hulûsi, çeşitli çevrelerce kendisine yakıştırılan her türlü pâye, ünvan ve etiketlerden berîdir! O, sadece Allâh kuludur!

Kimseden maddi veya siyasî, ya da manevî bir beklentisi olmayıp, yalnızca kulluk ve bir insanlık borcu olarak bilgilerinin bir kısmını okuyucularıyla paylaşmaktadır.

Ahmed Hulûsi, yalnızca...

Düşünebilen beyinlerle düşüncelerini paylaşmaya çalışan bir düşünürdür!

Hepsi, bundan ibaret!

Hiçbir yazılı, sesli veya görüntülü eserinin TELİF HAKKI OLMAYAN yazarın eserleri, pek çok değerlendiren tarafından orijinaline uygun olarak bastırılıp, karşılıksız olarak çevrelerine dağıtılmaktadır... Bugün milyonlarca ailenin evinde Ahmed Hulûsi imzalı eserlerin var olması, onun için yeterli şereftir.

Bu konulardaki detaylı çalışmaları aşağıdaki bazı internet sitelerinden inceleyebilir, dilediklerinizi tümüyle kendi bilgisayarınıza indirebilirsiniz.

www.ahmedhulusi.org

www.okyanusum.com

www.allahvesistemi.org

Sonuç olarak şunu vurgulayayım...

Herkesin görüşü kendi bilgi tabanının sonucu kadardır! Bu eserleri kendiniz değerlendirmeye çalışın! Yazarla değil, yazılanla ilgilenin. Sizlere karşılıksız olarak verilen bu Allâh hibesi ilmi hakkıyla inceleyin.

Ebedî yaşamınıza yön verebilecek düzeyde Allâh ve Sistemi’ni (Sünnetullâh’ı) anlatan bu eserler umarım sizlere yeni ufuklar açar.

Saygılarımla,

AHMED HULÛSİ

AHMED HULÛSİ’NİN ÜCRETSİZ OLARAK HEDİYE EDİLEN ESERLERİ

1.      ALLÂH İLMİNDEN YANSIMALARLA KUR’ÂN-I KERÎM ÇÖZÜMÜ, 2009

(Semih Sergen’in sesinden “KUR’ÂN-I KERÎM ÇÖZÜMÜ” CD’si ile birlikte)

2.      DUA VE ZİKİR, 1991

3.      YAŞAMIN GERÇEĞİ, 2000

4.      İSLÂM’IN TEMEL ESASLARI, 1997

5.      HZ. MUHAMMED’İN AÇIKLADIĞI ALLÂH, 1989

6.       YENİLEN, 2005

Hayırseverler tarafından basılan bu eserlerden, http://www.ahmedhulusi.org/kuran_talep.php linkindeki formu dolduran kişilere, yalnızca nakliye ücreti karşılığında ve her adrese birer tane olmak üzere yollanacaktır.

Bu eserlerin temin edilebileceği adres aşağıdaki gibidir:

DAĞITIM MERKEZİ: Kuyumcukent Yan Hizmetler Binası 1.Kat 1.Yol No: 5 Yenibosna/İSTANBUL

Tel: 0212 603 19 20

www.kuraniste.org

* Ahmed Hulûsi’nin tüm eserlerini www.ahmedhulusi.org adresinden indirebilirsiniz.

AHMED HULÛSİ’NİN DİĞER KİTAPLARI

1. MANEVÎ İBADETLER REHBERİ, 1965

2. EBU BEKİR ES SIDDÎK, 1965

3. TECELLİYÂT, 1967

4. RUH İNSAN CİN, 1972

5. İNSAN VE SIRLARI (1-2), 1986

6. DOST’TAN DOSTA, 1987

7. HAZRETİ MUHAMMED’İN AÇIKLADIĞI ALLÂH, 1989

8. EVRENSEL SIRLAR, 1990

9. Gavs-ı Â’zâm ABDULKÂDİR GEYLÂNÎ “GAVSİYE” AÇIKLAMASI, 1991

10. DUA VE ZİKİR, 1991

11. HAZRETİ MUHAMMED NEYİ “OKU”DU?, 1992

12. AKIL VE İMAN, 1993

13. MUHAMMED MUSTAFA (a.s.) (1-2), 1994

14. KENDİNİ TANI, 1994

15. TEK’İN SEYRİ, 1995

16. İSLÂM, 1996

17. İSLÂM’IN TEMEL ESASLARI, 1997

18. OKYANUS ÖTESİNDEN (1-2-3), 1998

19. SİSTEMİN SESLENİŞİ (1-2), 1999

20. “DİN”İN TEMEL GERÇEKLERİ, 1999

21. CUMA SOHBETLERİ, 2000

22. MESAJLAR, 2000

23. YAŞAMIN GERÇEĞİ, 2000

24. BİLİNCİN ARINIŞI, 2005

25. “B” SIRRIYLA İNSAN VE DİN, 2005

26. YENİLEN, 2007

27. ALLÂH İLMİNDEN YANSIMALARLA KUR’ÂN-I KERÎM ÇÖZÜMÜ, 2009

(Semih Sergen’in sesinden “KUR’ÂN-I KERÎM ÇÖZÜMÜ” CD’si ile birlikte)

AHMED HULÛSİ’NİN VİDEO SOHBETLERİ

A. ALLÂH İLMİNDEN YANSIMALARLA KUR’ÂN-I KERÎM ÇÖZÜMÜ

            1. Kurân’ı Anlamak İçin Ön Bilgi

2. Semih Sergen’in Sesinden Türkçe “Kur’ân-ı Kerîm Çözümü” Okunuşu

3. Abdulbasît Abdussamed’in Sesinden Arapça Orijinal Okunuşu ile Birlikte “Kur’ân-ı Kerîm Çözümü”

B. SON SOHBETLER

            1. Hologram Dünyan

            2. Beyin Sırları

            3. Beyin – Dua Mekanizması

            4. Ehl-i Beyt’te Namaz

C. İNSAN VE DİN SOHBETLERİ

            1. Ben “Muhammedî”yim

            2. Kaynaktan Yarına

            3. Kurân’ın Ruhu

            4. Salât (Namaz) Ne İçin?

            5. Hz. Muhammed’e İman

            6. Tanrı(!)nın Ayak Sesleri

            7. Hazineyi Okumak

            8. Sünnet Ne Değildir?

            9. Püf Noktası

            10. Hz. Muhammed Farkı

            11. Eski ve Yeni

            12. Sünnetullâh

            13. Sünnet-i Rasûlullâh

            14. Bi-izni-hi

            15. Enfüste ve Âfakta

            16. “Tanrı Merkezli Din”mi?

            17. İlim - İrade - Kudret

D. YENİLEN SOHBETLERİ

            1. Tanrı Ulu mudur?

            2. Anladığım İslâm

E. İSLÂM VE BİLİM (1990-1997)

            1. Dostça Bir Söyleşi

            2. “Tanrı” mı “Allâh” mı?

            3. Allâh’ı Tanıyalım - 1

            4. Allâh’ı Tanıyalım - 2

            5. Sohbet

            6. Hakikat

            7. Uyanış

            8. Üst Madde

            9. Dost’tan Dosta

            10. Ruh Cin Melek

            11. Sorular ve Cevaplar

            12. Kaza ve Kader

            13. Kader ve Astroloji

F. KONFERANSLAR

            1. Hamburg Konferansı

            2. Gelsenkirchen Konferansı

            3. Berlin Konferansı

            4. Londra Konferansı

            5. İzmir Konferansı

            6. Antalya Konferansı

            7. Antalya Falez Sohbeti

            8. Bebek Sohbeti

* Ahmed Hulûsi’nin tüm eserlerini www.ahmedhulusi.org adresinden indirebilirsiniz.

* Ahmed Hulûsi’nin yabancı dillere çevrilmiş tüm eserlerine www.ahmedhulusi.org adresinden ulaşabilirsiniz.

AHMED HULÛSİ’NİN SESLİ SOHBETLERİ

A. ALLÂH İLMİNDEN YANSIMALARLA KUR’ÂN-I KERÎM ÇÖZÜMÜ

            1. Kurân’ı Anlamak İçin Ön Bilgi

            2. Kur’ân-ı Kerîm Çözümü ile İlgili Önemli Açıklama

            3. Kur’ân-ı Kerîm’in Çözümü

            4. Zorunlu Bir Uyarı

5. Allâh Esmâ’sındaki Muazzam, Muhteşem ve Mükemmel Özellikler (Esmâ ül Hüsnâ)

            6. Semih Sergen’in Sesinden Türkçe “Kur’ân-ı Kerîm Çözümü” Okunuşu

B. YENİLEN SOHBETLERİ

            1. Anladığım İslâm

            2. Şeriat Devleti

            3. Açık Konuşalım

            4. Tanrı Ulu mudur?

            5. Yanmamak için

            6. Taoizm-Budizm-Totemizm-İslâm

            7. Salâvat ve Ayna Nöronlar

            8. Kurân’ı Neden Anlamıyoruz?

            9. Kur’ân ve Yeni Çağ

            10. Kur’ân Mucizesi “Ekber”iyet

            11. Kur’ân Sırlarının Derinliğine

            12. Muhteşem Kaynak

            13. Örtülen Gerçekler

            14. Allâh Rasûlü’ne Gerçekten İman Ediyor muyuz?

            15. “İman” Neye?

            16. Muhteşem İrsâl

            17. “İlmî Sûret” ve Hologram

            18. Niçin “Data”?

            19. “Nokta”ndaki Kudret

            20. Yenilenin Artık

C. SESLİ KİTAPLAR

            1. Hz. Muhammed’in Açıkladığı Allâh

            2. İslâm

            3. İslâm’ın Temel Esasları

            4. Hz. Muhammed Neyi Okudu?

            5. Akıl ve İman

            6. Tecelliyât

D. SİSTEM SOHBETLERİ

            1. İnsanın Gerçeği

            2. İnsan ve Ölüm Ötesi-1

            3. İnsan ve Ölüm Ötesi-2

            4. Okumak

            5. Korunmak İçin

            6. Âmentü-1

            7. Âmentü-2

            8. İslâm

            9. Gerçekçi Düşünce

            10. Akıl ve İman

            11. Tekliğe Giriş

            12. Tekliğin Esasları

            13. Mi’râc

            14. Ruh İnsan Cin Melek

            15. Kadir Gecesi

            16. Halifetullâh

            17. Nefs Nedir?

            18. Bilincin Arınışı

            19. Öz’ün Seyri

            20. Tek’in Takdiri

            21. Üst Madde

            22. Kaza ve Kader-1

            23. Kaza ve Kader-2

            24. Kader ve Astroloji

* Ahmed Hulûsi’nin tüm eserlerini www.ahmedhulusi.org adresinden indirebilirsiniz.

* Ahmed Hulûsi’nin tüm eserleri KİTSAN’dan temin edilebilir.

AHMED HULÛSİ’NİN TV SOHBETLERİ

A. ASTROLOJİ SOHBETLERİ (15 Bölüm) – TRT2 (1992)

B. EVRENSEL GERÇEKLER (36 Bölüm) – FLASH TV (1993)

C. KIRMIZI KOLTUK SÖYLEŞİ – STAR TV (2003)

D. EXPO TV (2005)

            1. Selâm

            2. Sünnet

            3. Kurân’ın Ruhu

            4. “B” Sırrı

            5. Bismillâh

            6. Allâh’a İman

            7. Kilitlenmişlik

            8. İsimler

            9. Neyi “Oku”du?

            10. Sünnetullâh

            11. Din Adına

            12. Muhammed Farkı

            13. Ölüm

            14. İbadet

            15. Namaz

            16. İlim - İrade - Kudret

            17. Tanrı Merkezli

            18. Ruhlar

            19. Reenkarnasyon

            20. Sistem

            21. Oruç ve Zekât

            22. Beyin ve Dua

            23. Hac

            24. Kadir

            25. Akıl - İman

            26. Kanmayın

            27. Faytoncu

            28. Muhammedî

            29. Hazine

            30. Veda

AHMED HULÛSİ’NİN YABANCI DİLLERE ÇEVRİLMİŞ KİTAPLARI

1. ALLÂH İLMİNDEN YANSIMALARLA KUR’ÂN-I KERÎM ÇÖZÜMÜ

İngilizce (Yeni)

2. İNSAN VE DİN      

İngilizce (Yeni)

3. TEK’İN SEYRİ       

İngilizce (Yeni)

4. EVRENSEL SIRLAR      

İngilizce (Yeni Çeviri), Fransızca

5. HAZRETİ MUHAMMED’İN AÇIKLADIĞI ALLÂH       

İngilizce (Yeni Çeviri), Almanca (Yeni Çeviri), Fransızca, İspanyolca, Rusça, Azerice, Arnavutça

6. İSLÂM

Almanca, Fransızca, İspanyolca, Rusça, Arnavutça

7. SİSTEMİN SESLENİŞİ 1-2      

Almanca, Fransızca

8. DİN’İN TEMEL GERÇEKLERİ       

Almanca, Fransızca

9. YAŞAMIN GERÇEĞİ      

İngilizce (Yeni Çeviri), Almanca, Fransızca, Flemenkçe, Boşnakça, Rusça

10. DOST’TAN DOSTA      

Fransızca

11. MESAJLAR

Fransızca

12. TECELLİYÂT

İngilizce (Yeni Çeviri)

13. RUH İNSAN CİN      

İngilizce

14. DUA VE ZİKİR      

İngilizce (Yeni), Almanca (Yeni Çeviri), Azerice

15. İSLÂM’IN TEMEL ESASLARI

Azerice

16. KENDİNİ TANI

İngilizce

* Ahmed Hulûsi’nin yabancı dillere çevrilmiş kitap ve videolarına www.ahmedhulusi.org adresinden ulaşabilirsiniz.

AHMED HULÛSİ’NİN ÜCRETSİZ IPHONE, IPAD VE PODCAST UYGULAMALARI

A. IPHONE UYGULAMALARI

            1. Kur’ân Çözümü

            2. Dua ve Zikir

            3. Esmâ ül Hüsnâ

            4. Dost’tan Dosta

B. IPAD UYGULAMALARI

            1. Kur’ân Çözümü

            2. Dua ve Zikir

            3. Esmâ ül Hüsnâ

B. PODCAST UYGULAMALARI

            1. Ahmed Hulusi – Kur’ân-ı Kerîm Çözümü – Türkçe

            2. Ahmed Hulusi – Kur’ân-ı Kerîm Çözümü – Arapça

            3. Ahmed Hulusi – Son Sohbetler

            4. Ahmed Hulusi – İnsan ve Din Sohbetleri

            5. Ahmed Hulusi – Yenilen Sohbetleri

            6. Ahmed Hulusi – İslâm ve Bilim 1990-1997

            7. Ahmed Hulusi – Evrensel Gerçekler – Flash TV 1993

            8. Ahmed Hulusi – Astroloji Sohbetleri – TRT2 1992

            9. Ahmed Hulusi – Konferanslar

            10. Ahmed Hulusi – Expo TV Sohbetleri 2005

            11. Ahmed Hulusi – Star TV Kırmızı Koltuk

* Ahmed Hulûsi’nin eserlerinin yeni uygulamaları ile ilgili duyuruları www.ahmedhulusi.org adresinden takip edebilirsiniz.

NOTLAR