AHMED HULÛSİ

OKYANUS ÖTESİNDEN - 2

www.ahmedhulusi.org

KAPAK HAKKINDA

Ön kapak zeminindeki siyah renk karanlığı ve bilgisizliği, üzerindeki harflerin beyaz rengi ise aydınlığı ve bilgiyi temsil eder.

Kapakta yer alan amblem, Kûfi hat sanatı ile yazılmış olan "Lâ ilâhe illâ Allâh; Muhammed Rasûlullâh" cümlesidir ve bu “tanrılık kavramı yoktur, yalnızca Allâh adıyla işaret edilen vardır; Muhammed (aleyhisselâm) bu anlayışın Rasûlü’dür” anlamını taşır.

Amblemin ön kapakta ve her şeyin üzerinde yer alması, Ahmed Hulûsi’nin bu anlayışı tüm eserlerinde ve hayatı boyunca her anlamda baş tacı yapmış olmasının sembolik ifadesidir.

Karanlıktan aydınlığa açılan Kelime-i Tevhid penceresinden Allâh Rasûlü’nün nûrunu temsil eden yeşil renkte yansıyan ışık, Ahmed Hulûsi’nin kaleminden, işaret ettiği konuda aydınlanmayı amaçlayan “kitap isminde” beyaz renkte somutlaşmıştır.

Allâh Rasûlü’nün nûruyla yayılan bilginin, onu değerlendirebilenlere sağladığı aydınlanma da kitap içeriğinin özetlendiği arka kapak zeminindeki beyaz renk ile ifade edilmiştir.

Tüm eserlerimiz gibi, bu kitabın da telif

hakkı yoktur.

Bu kitap orijinaline sadık kalmak kaydıyla

herkes tarafından basılabilir, çoğaltılabilir,

yayımlanabilir ve tercüme edilebilir.

Allâh ilminin karşılığı alınmaz.

AHMED HULÛSİ

OKYANUS ÖTESİNDEN - 2

AHMED HULÛSİ

Yayın ve Dağıtım: KİTSAN

ISBN: 978-975-7557-63-0

1. Baskı: 1998

. Baskı: 2014

Kapak Tasarımı: Serdar Okan

Grafik Tasarım: Öznur Erman

Film, Baskı ve Cilt:

İKON Matbaacılık ve Yayıncılık San. Tic. Ltd. Şti.

Çobançeşme Cad. NO: 14

Kağıthane - İstanbul

Tel: 0212 3211193, Faks: 0212 2959334

info@ikonmatbaa.com

www.ikonmatbaa.com

KİTSAN KİTAP BASIM YAYIN DAĞITIM LTD. ŞTİ.

Divanyolu Cad. Ticarethane Sok. Tevfikkuşoğlu İşhanı

No:41/3, 34400 Cağaloğlu - İstanbul

Tel: 0212 5136769, Faks: 0212 5115144

www.kitsan.com

AHMED HULÛSİ

OKYANUS ÖTESİNDEN - 2

www.ahmedhulusi.org

Aptal, kendini âlim sanır;

bilmediklerini bilmediğinden!

Ahmed HULÛSİ

Hikmetine ermeden seyir mahlûkata;

hikmetini bilerek seyir “halife”ye aittir.

Ahmed HULÛSİ

İnsanlara, Hz. Muhammed’in açıkladığı

Allâh adıyla işaret edileni anlatmaya çalıştım;

tanrılarını “update” ettiler.

Ahmed HULÛSİ

İÇİNDEKİLER

Sunu

Mart Ayı Sohbetleri

1 Mart 1998

3 Mart 1998

6 Mart 1998

8 Mart 1998

10 Mart 1998

13 Mart 1998

15 Mart 1998

17 Mart 1998

20 Mart 1998

22 Mart 1998

24 Mart 1998

27 Mart 1998

29 Mart 1998

31 Mart 1998

Nisan Ayı Sohbetleri

3 Nisan 1998

5 Nisan 1998

7 Nisan 1998

10 Nisan 1998

12 Nisan 1998

14 Nisan 1998

17 Nisan 1998

19 Nisan 1998

Ahmed Hulûsi Kimdir? Amacı Nedir?

SUNU

Bu kitabın konusu, Amerika’daki çalışmalarım sırasında, çeşitli ülkelerden arkadaşlarımla yaptığım internet sohbetleriyle ilgilidir...

Şimdilik ortalama 110 civarında bilgisayarın aynı anda katıldığı “chat”=“sohbetler”de sorulan sorulara verdiğim cevaplarla ve benim açtığım bazı konularla, “DİN” ve “Tasavvuf” anlayışına dayalı mecaz ve benzetmelerin bilebildiğim kadarını, toplumsal anlayışın müsaadesi nispetinde, gerçek yanlarıyla işlemeye çalıştım.

“OKYANUS ÖTESİNDEN” adını koyduğum bu ve devamı olacak kitaplarda, genellikle yeni bazı açıklamalarım olacak... Bunlar benim kişisel tespitlerim veya anlayışımdır ki, kimseyi bağlamaz! Ancak okuyanlar, bu konulara böyle de bakılabiliyormuş, düşüncesini edinip; yeni değerlendirmeler yapabilirler...

Daha önceki kitaplarımda “TANRI” kavramının yanlışlığından ve bu kavramın unutulması gereğinden söz etmiştim...

Farsçadan dilimize giren “PEYGAMBER” tâbiri de en az “tanrı” kavramı kadar yanlış bir tâbirdir... Ve artık bu tâbirin kullanılmasının yanlışlığını vurgulamam ve bu kelimenin kullanımdan kalkması yolunda bir düşünce oluşturdu bende Cenâb-ı Hak!

Kur’ân-ı Kerîm’de “peygamber” kelimesi geçmez! Kurân’a göre “NEBİ” vardır; “RASÛL” vardır... Yani “NÜBÜVVET” ve “RİSÂLET” vardır...

Bir “Nebi” dendiğinde, O’nda açığa çıkan “Nübüvvet” vasfına işaret edilir...

Bir “Rasûl” dendiğinde, O kişide açığa çıkan “Risâlet” vasfına işaret edilir...

Konunun ilgili alanına göre de, Kur’ân-ı Kerîm’de bu iki kelimeden birine işaret edilir.

Bu konu hayli derinlikli bir konudur; ve pek çok sır, bu kullanılan “peygamber” kelimesi yüzünden örtülmektedir.

İşte bu gibi pek çok konuya, Amerika’dan düzenlediğimiz internet sohbetlerimizde işaret etmeye çalışmaktayız.

Okurlarımdan dileğim, okyanus ötesinden yayınladığım görüşlerim üzerinde, objektif-önyargısız düşünmeleri ve “Sistem” anlayışına dayalı bir şekilde değindiğim önemli sırları değerlendirmeye çalışmalarıdır.

Kitap metninde sohbete katılan pek çok arkadaşın soru ve görüşleri, isimleri kullanılmayarak, “Soru” başlığı altında yazılmış; buna karşılık, verdiğim cevaplar veya anlattıklarım ise “Üstad” başlığı altında düzenlenmiştir.

Ocak 1998’de başlayan sohbetlerin birinci bölümü olan Ocak-Şubat metinleri “OKYANUS ÖTESİNDEN - 1”de, Mart-Nisan metinleri ise elinizdeki bu kitapta yer almaktadır... Kısmetse, “OKYANUS ÖTESİNDEN - 3”te de bu sohbetlerin devamı yayımlanacaktır...

İnşâAllâh, “İSLÂM DİNİ” tanımlamasıyla bildirilen, “ALLÂH Adıyla İşaret Edilen” tarafından yaratılmış “SİSTEM ve DÜZEN”i anlamada, bu metinler sizlere yeni bakış açıları ve yeni değerlendirmeler sağlar...

Ahmed Hulûsi
New Jersey-USA

MART AYI SOHBETLERİ

1 MART 1998

Üstad

− “FITRAT” nedir ve nasıl oluşur?..

Cevaplar

− Fıtrat, herhangi bir şekilde halkeden değil, varoluş gayesine bağlı olarak halkedendir. Bütün mevcudatın halkedilişindeki ilk aşamadır.

− Birimin ya da varlığın varoluş gayesini oluşturan programdır. Kudret sıfatının zuhuruyla oluşur, diye düşünüyorum.

− Varlığın özündeki yaratıcılığın kendi mânâlarını seyretmek için Esmâ’sını belli terkipler hâlinde programlaması ve aşikâre çıkartması.

− Allâh’ın seyretmeyi dilediği terkibin oluşması fıtrat’tır. Dilemesiyle oluşur.

− Dilediği gayeye uygun olarak birimlerindeki Esmâ terkibine denir fıtrat...

− Öz yapının dilediğini oluşturma mekanizmasıdır.

− Yaradılış özelliğimiz, programımızdır. 120. günden oluşarak doğum anına kadar sürer.

− Seyretmeyi dilediği mânâları, Esmâ terkipleriyle, mânâlara uygun bir biçimde ortaya koyan...

− Tek’in dilediğini dilediği programla oluşturmasıdır.

− Fıtrat, ilâhî programlamadır. Tüm mevcudatın özündeki programlamadır.

− Teslim olunan program. Boyutsal inişle tafsile gelen ayânı sâbite’nin çoklukta algılanışı.

− Var edilenin varoluş programı (düzeltme).

− Fıtrat, mânâlarımın seyridir. Ne oranda dilediysem seyri de ona göre oluşur.

− Varlıkların varoluş gayesi.

− Fıtrat, varoluş programıdır...

− Ortaya çıkacak tecellilerin programlanması ve yaratılmasıdır...

− Allâh’ın programlamasıdır... Dilemesiyle oluşur...

− Her boyuttaki birimlerin varoluş amaçlarına uygun olarak formatlanmasıdır.

Üstad

− FITRAT nedir, nasıl oluşur idi sorum..?

Cevaplar

− Fâtır’ın dilediğini gerçekleştirmek üzere oluşturduğu terkip… Fıtrat, ilk yaratmak demek olan yaratılışın ilk tarz ve hey’etini ifade eder…

− Fıtrat ana programdır ve çevre, yüksek enerji, sistemin çıkarlarına göre şekillenir.

− Varoluş programıdır. 120. günde oluşur.

− İlk yaratılış programı...

− Programlanış ve yaradılıştır.

Üstad

− Ek soru:

Benim FITRATIM ne zaman oluştu?.. Evrenin oluşuyla mı, dünyaya gelmeden önce mi; yoksa bir başka zaman diliminde mi?..

Ezel ne zamandır?

Cevaplar

− An içinde olup bitti.

− Bahsettiğim format, “fıtrattır” diye düşünüyorum, ama insan için kuvveden fiile çıkışında ilk adım 120. gün desek bile, diğer birimlerinki ne zaman bilmiyorum.

− Evrenin oluşumuyla diye düşünüyorum Üstadım..

− Hepsi “Dehr” anında Allâh’ın ilminde olup bitti. Zuhura çıkışı ‘bize göre’ değişik zamanlarda ve genişletilmiş biçimde oluşuyor.

− Noktanın açılmasıyla bütün evrenin yaratıldığı anda. Ki o an da tek bir andır.

− Düşüncede bir anda olup bitti. Zaman bize göre var.

− “DEHR” de...

− Fıtrat, zuhura gelecek tecellilerin Ezel-i İlâhî’de programlanışı ve yaratılışıdır... Sizin fıtratınız, ilk akıl denilen Akl-ı küll’de oluştu.

Üstad

− Nerede Akl-ı Küll?

Cevaplar

− Akl-ı Muhammedî = Akl-ı Küll.

− Dehr’de.

− Fıtratın “An” içinde oluştuğunu sanıyorum...

− Kâinatı yaratmazdan önce kazası ile...

Üstad

− Bir arkadaş önceki sohbetlerden birinde “Aşk nedir?” demişti... “Fıtratında olup da kendinde aşikâr olmayanı bulduğuna yönelme şiddetidir” demiştim... Bunu bana kim açabilecek?..

Cevaplar

− Bilinç, salt enerji hâlinden yüksek frekanslı bir dalga boyu olmayı DİLER. Dilemesi fıtratını oluşturmasıdır.

− Genetik intikâlinde olup, açığa çıkmamış özellik olarak düşünüyorum...

− Kişi elbet fıtratında olanı yerine getirecektir. Çokluk âleminde bir sebep ile bir başlangıç söz konusudur.

− Kendini TÜM olarak hissedebilmek için, eksik gördüklerini tamamlayabilme arzusu...

− “HÛ” kendini seyr etmek dileyince, yarattığı ilk mahaldir, ki AŞK’ın da ilk zuhur mahallidir... O sebepten HABİBİM buyurmuştur... İşte insan da gerçek anlamda ÂŞIK olabilirse ÖZ’üne yönelir...

− Tıpkı elementlerde olduğu gibi hep elektronlarını arttırıp düzenli olmayı dileyen elementler gibi, kendinde olmayanla karşılaştığında, bilinç boyutunda yükselmek için farkında olmaksızın oluşan çekim gücü...

− Tümel oluşta hangi katmanlar ve mekanizmalar geçerli ise birimsel oluşlarda da aynı katmanlar ve sistem geçerli olur kanaatindeyim... Dolayısıyla FITRAT, zuhura gelecek oluşların ilim boyutunda programlanışı olup her neye nispet edilirse geçerlidir, kanısındayım…

− Birimin fıtratını yaşaması, bu kabiliyetle donanmış bir birimle karşılaşmasına bağlıdır.

− Aşk, iki ayrı varlığın birbirine karşı duyduğu bir çekim değildir tabii ki... Benim fıtratımda olup da, yeterince açığa çıkmamış; yaşayamadığım mânâyı fark ettiğim an, o mânâyı algılayıp, hissedip yaşamak istemem dolayısıyla, o mânâlarla özdeşleşme arzumdur! Onları yaşama arzumdur...

Üstad

− Sorumu yeni girenler için tekrarlıyorum...

FITRAT nedir?.. Benim fıtratım ne zaman oluştu?..

Aşk−fıtrat bağlantısının birime veya “Allâh”a olması arasında ne fark vardır?..

Cevaplar

− Yaradılış amacı henüz gerçekleşmemiş olmasına rağmen kişide o amaç için oluşmuş kapasite, o kişiye o boşluğun dolmasına yönelik bir enerji verir ki bu da aşk ile ifade edilir gibi geliyor bana.

− Her an oluşmakta Üstadım... fark yoktur; volume farkı vardır...

− Açıklayabildiğim kadarıyla, fıtrat, ezelde oluşur! Ancak, “ezel”, evrende, dışarıda, zamanın en gerisinde anlamına değil, “varlığın boyutsal öze iniminde” diye anlaşılmalıdır. Bu itibarla, birimin fıtratında olan, aslında özünde mevcut olandır! Özünde mevcut olup, hakikatinin gereğini ortaya koyamadığı, ancak seyrettiğine kapılması, aşktır... O özellikler O’na ait olduğu için, sevilen Allâh’tır...

− Genetik intikâlinde olup da açığa çıkaramadığı mânâları bulduğu mahalle yönelmesi...

− Aslında bir fark yoktur; fark, “farkında olmamak”tır…

− Vuslata ermesi hâlinde sonuç farklıdır...

− Birime olanda şirk vardır. Allâh’a olanda ise TEK’liği kavramak, ÖZ’ünü anlamak vardır, sanırım.

− Birime olan aşk, kendimiz dışındakiler içindir. ALLÂH’a olan aşk Öz’ ümüze olan ve fıtratımızdan gelen bir çekim gücüdür...

− Mevcudatta Allâh’tan gayrı olmadığı için birim eğer âşık olduğunun hâliyle hâllenirse, yine kendi terkibini aşmış olacağı için Allâh’a erme yolunda adım atmış olur. Tabii eğer âşık olduğu kişinin düşünce dünyası gelişmiş ise bu Allâh’ın hâliyle hâllenmesine vesile olur.

− Fıtrat “K”nın çıkış noktası olan gendir diye düşünüyorum…

− Birime bağlı olması, o kişinin terkibiyetine muhabbet duyulması ve şiddetli şekilde yaşanmasıdır. Hakikat boyutunda AŞK ise, sıfatlardan ve isimlerden soyutlanınca ancak mümkün olur... VUSLATA ERME hâli... ALLÂH severse... bu da ancak mümkün olur!!!

Üstad

− Fâtır, fıtratı, ilminde oluşturmuş, ve her şey ilminde olup bitmiştir!..

Yaratılmışların tümü bunun içine dâhildir!..

Dehr, ilmindeki AN’dır!..

Sonsuz an bize göredir... Ve o sonsuzluğu geçmişten geleceğe olarak değil, aynı zamanda özden dışa doğru olarak anlamaya çalışın demek istiyorum...

Bigbang’deki gibi mekânsal bir genişleme hayal etmeyin!..

Noktadaki âlem, sonsuz, sınırsızdır bize göre ve “Her an yeni bir şandadır” uyarısı ile değerlendirilmelidir!..

Bireysel fıtrat bizim anlayışımızdan doğmaktadır!.. Tek bir fıtrat söz konusudur!..

Resim içindeki, fırçanın kıllarından birinin darbe izidir Hulûsi!.. Resim, yapılmadan önce tahayyül edilmiştir ressam tarafından; ondan sonra dökülmüştür tuvale!..

Bendeki bu aşk, fıtratımdandır!.. Fıtrattandır!..

Ezel, mekânsal değil boyutsal ise, bunu nasıl anlayacağız?..

Ezel göresel mi? Mutlak mı?..

Aşk birime midir; birimdekine mi?..

Cevap

− Mecazî aşk birime, mutlak ve gerçek aşk birimdekinedir.

Üstad

− Birimdekine ise; birimdeki fıtratında olmasa, ona âşık olunur mu?..

Şirk birime aşktan mı doğar; birimdekine gâfil olmaktan mı?..

Âşık olduğun birimdeki ise böyle... Allâh’a âşık olmak nedir?..

Allâh’a âşığım diyen neye âşık olduğunun acaba farkında mıdır?..

Soyuta âşık olmak niyedir, nasıldır; sonucu nedir?..

“Allâh” somut obje olmadığına göre... O’na âşık olmak ne demektir?..

Birime ve bedene âşık olan, Allâh’a yüz çevirmiş mi olur?..

Bütün bunları ciddi olarak düşünmek ve tefekkür sistemimizde yerli yerine oturtmak zorundayız…

“TAKLİDÎ kabulün” ötesine geçmek istiyorsak... “Dediler, öyleyse öyledir”den, geçmek zorundayız; bilinçli bir kişi olmak istiyorsak...

Evet, bunları yeniden düşünüp tartışalım...

Soru

− Üstadım… Âyette geçen, (5:110) “Ey Meryem oğlu İsa seni Ruh-ül Kuds ile kuvvetlendirip...”, “Tevrat’ı ve İncil’i ÖĞRETTİĞİMDE...” diye bahsederken, Efendimiz için; “Sen ÜMMÎsin; bundan önce bir kitap okumuyordun, sağ elinle de onu yazmıyordun...” diye Efendimizin ÜMMÎliği ve daha önce bir kitabı okumadığı vurgulanırken; İSA (a.s.)’ın Tevrat ve İncil’i öğrenmesini ve ÜMMÎ vasfının diğer Nebilerde geçmemesini nasıl anlamalıyız?..

Üstad

− Efendimize kadar olan Nebiler, insanlara yaşam ve ölüm ötesine yönelinmesiyle ilgili hükümleri açıklamışlardır...

Efendimiz ise Hanîflikle başlayıp, sistemi okuduktan sonra Zâtını tanımanın getirdiği ilimle, insanlara sistemi ve kendini tanımayı öğretmiştir... Bu yüzden de ümmî kökenlidir, denmiştir... Daha önceden Tevrat ve İncil’i de okumamıştır. “Ümmî”liğin bir anlamı da bu kitapları okumamış olandır.

Teşekkürler ve hepinize iyi geceler...

3 MART 1998

Soru

− “Amerika Birleşik Devletleri, Nasa için yaptığı harcamaları beynin keşfi için sarfetse insanlık şimdi çok değişik, ileri pozisyonlarda olabilirdi” diyorsunuz. Bunun nasıl olabileceğini anlatır mısınız? Teşekkür ederim...

Üstad

− Beynin, aldığı dalga boylarını ne kadarıyla, nasıl değerlendirdiği; dalga boylarının ihtiva ettiği anlamlar yönünden...

“Tek fıtrat” tanımlamasını ne için kullandığını açıklar mısın ...?

Cevap

− Geçen günkü chat’te bireysel fıtratın, bizim anlayışımızdan doğduğunu söylemiştiniz...

Üstad

− Bireyin veya birimin fıtratından söz edilebilir de, “TEK”in yani “FÂTIR”ın fıtratından söz edilemez gibi geliyor bana... Bilmem yanılıyor muyum???

Gelelim, “çok”u algılamamıza...

FÂTIR, beyinlerimizi, “TEK”i çok olarak algılayacak bir özellikle yarattığı içindir ki, biz “TEK”i çok görmeye sonsuza dek devam edeceğiz!..

Ancak, şuurda, bunu aşıp, “TEK”i hissetme” imkânımız da yok değil!..

Soru

− Üstadım... Bir hadiste geçen, Nuh (a.s.)’ın ümmetine yaptığı tebliği; kıyamette ŞAHİT olarak Hz. Muhammed’i ve ÜMMETİNİ göstermektedir... Nuh’dan sonra İbrahim, Musa, İsa vb... Nebilerin gelmesine karşın özellikle Hz. Muhammed ve ÜMMETİnin ŞEHÂDETini nasıl anlamalıyız..? “ŞehidAllâhû” âyeti ile ilgisi var mı?..

Üstad

− Ümmetçe hakikati kavrama olayı Muhammed Ümmetine nasip olan bir olay olduğu için, daha önceki ümmetlerde açığa çıkmadığı için, bu böyle denilmiştir...

Cevap

− “EZEL”, algılanan boyuta GÖREdir! “MUTLAK”, sözü dahi öyledir...

“AŞK” fıtratından gelen bilinme, bilme muradının şiddetidir... “Hiçbir şeyde zâhir olmadım, “İnsan”da oluşum gibi” sözüyle anlatılmak istenen de bu mânâya gelir. “AŞK”, özden seyredene; seyredenden özedir!

“ŞİRK”, birim adı altındakinden gâfil olmaktır, birim görmekdir... Her şey VAHDET oyunundan ibarettir. Bir yönden seveni, bir yönden sevileni oynar... Birime ve bedene duyulan aşk, aslında ALLÂH’a duyulan aşktır (Allâh’ın İştiyakıdır), âşıkla mâşuk arasında perdedir! Her şeyin mânâ olduğu, somut obje diye bir şeyin var olmadığı, ne algılanıyorsa; yoktan var olduğudur... Kendini, kendinde, kendinden seyredendir diye düşünüyorum...

Üstad

− ... geçen oturumdaki Ezel nedir ve aşk konusundaki soruların cevabını verdi... Teşekkür ederim... Feyizlendik inşâAllâh!..

Soru

− Düşünmekten, yaşamaya nasıl geçeceğiz Üstadım?

Üstad

− Önce taklitçi bilgilenmeyi terk edip, tahkikçi idrakı elde etmemiz gerekir ki, bundan sonra, yani idrakın doğal sonucu olarak yaşam açığa çıksın!..

Taklitçilikle yaşam asla oluşmaz...

Taklidi terk etmenin yolu da, kabullenmeyi terkten geçer!.. Sürekli tefekkürle yaşamakla başlar...

“Nasılsın?” sorusuna “iyiyim” veya “iyidir” gibilerden bir cevap bile taklitçiliğin eseridir!..

Oysa taklit, en mükemmeliyle maymuna ait bir özelliktir; insana yakışmaz!..

Demek ki önce yaşamaktan − − > düşünmeye geçmek lazım...

Soru

− Kabullenmek, rıza makâmı mıdır?..

Üstad

− Kabullenme gerekçesine bağlı olarak; kabullenmek, rıza makâmıdır!..

Soru

− Üstadım, tahkik çabası çerçevesinde bazı yanlışlar yapmayı da göze almamız gerekmiyor mu?

Üstad

− Yanlış yapmadan doğru bulunmaz!..

Sorular

− Sıralama; yaşamak−düşünmek−yaşamak şeklinde oluyor sanıyorum... Yanılıyor muyum?

− Düşünmek ve yaşamak iç içe tamamlar gibi anlıyorum, biri diğerini destekliyor gibi...

− Üstadım!.. Amerikalı papaz’ın “Allâh” kitabı ile ilgili konuşmasını video kasetten izledim... Yakup (a.s.)’ın “Rabbimle, pineal denen yerde görüştüm” sözünü, ve beyindeki bu bezle ilgisini vurguladı... Guyton Physyology kitabında pineal gland için “seat of the soul” yani “ÖZ’ün yeri” dendiğini gördüm...

Bu salgı bezi ile vurgulanmak istenen nokta nedir?.. Teşekkür ederim..

Üstad

− Chakralardan yedincisi olan Pineal gland, insanda soyut kavramların başladığı ve değerlendirildiği alandır...

Bunun faaliyeti beyinde düşünsel yaşama boyut atlatmaktadır...

İnsan ezbercilikten ve taklitçilikten çıkmadan düşünerek yaşayamaz...

Attığın her adımda, o yaptığını niye yapmakta olduğunu düşünmek ve sonuçlarının sana neler getirebileceğini de hesaba katmak zorundasın... Ki, sürekli düşünme melekesi gelişsin...

Aklına estiği gibi, gözlüğünü çıkartıp bir yere bırakıyorsan... Sonra da nerede diye arıyorsan; sonra üstüne oturup kırıyorsan...

Bu, senin tamamıyla güdülerinle yaşadığını; düşünme melekenin gelişmediğini gösterir...

Daha gözlüğü gözünden çıkartırken düşünmeye başlıyorsan, bunu çıkartıp şuraya koyayım... Sonra da şuradan alayım diye... Bu sendeki düşünme melekesinin harekete geçtiğini gösterir; en ilkel hâliyle!..

Yani, bir fiil ortaya çıkmadan evvel, nedenlerini ve sonuçlarının neler olabileceğini düşünemiyorsa birim; o henüz ilkel güdüleriyle yaşamını sürdürüyor, demektir…

Bu da taklitten çıkmak için hayli zor bir pozisyondur!

Bir şeyi, kendinle ilgili yapıyorsun, ama, o şey acaba senin yakın çevreni, arkadaşlarını, anneni-babanı, kardeşlerini veya içinde yaşadığın toplumu nasıl etkiliyor; bunu o işi yapmadan önce düşünemiyorsan; bu senin henüz düşünen insan noktasına ulaşmadığını gösterir!..

Öyle ise “ezberci ve taklitçi yaşam”dan, “her an düşünerek yaşam” boyutuna sıçrama yapmak zorundayız...

Ya da bulunduğumuz düzeyde hâlimizden memnun, devam edip gideceğiz...

Şimdi, “Ölmeyecekmiş gibi dünyaya; yarın ölecekmiş gibi âhirete çalış” sözünü nasıl anlıyoruz acaba?..

Herkese soruyorum… Ve herkesten tek tek cevap bekliyorum..?

Cevaplar

− Her şeyin hakkını vererek...

− Bu boyutun hakkını vererek yaşa, öbür boyutun hakkını almak için ibadet et.

− İlgilenilen şeye bütün dikkatiyle yönelerek bir insanın o şeyin tam olarak hakkını vermeye çalışması olarak anlıyoruz.

− Dünyaya çalışıyormuş gibi görünse de aslında yaptıklarımızın sonucunun neleri etkilediğini fark edebilmek.

− Dünya için çalışmaktan anladığım, her anını değerlendirerek âhiret yaşantısına hazırlanmak.

− Tanrı yokmuş gibi düşün! Varmış gibi yaşa!.. anlamında olarak algılıyorum...

− Bedensel boyutun ve düşünsel boyutun hakkını vererek yaşamak...

− Ölüm ötesi yaşama geçmek, “ölmek” demek olmadığına göre; devamlı surette Dünya’da yaşarken, âhiretimiz için bilincimizi arıtma yolunda çalışmamız gerektiğini ve yaşadığımız bu boyutun da hakkını vermek gerektiğini düşünüyorum...

− İçinde yaşamış olduğun boyutun hakkını, kendinin sistem içindeki yerini anlamaya çalışarak vermek.

− Dünyasını terk eden Dünya’da rezil, âhiretini terk eden âhirette rezil olmaya mahkûmdur.

− Her iki yaşamın da hak olduğunu bilerek çalış...

− Dünya işlerini boşverirsek âhirete de gerektiği gibi hazırlanamayız. Bu yüzden Dünya’ya çalışmalıyız ama bunun dışında yaşadığımız “Sistem”i çok iyi kavramalıyız.

− Basılan her basamağın bir sonrakinin altyapısının farkında olmak...

− Hiç mümkün olmayan bir şeyin hakkını ona göre... Çok mümkün olan bir şeyin hakkını da o nispette ver!.. Ölmemek mümkün değil!.. Ama yarın ölmek: Evet!..

− Dünya, âhiretin tarlasıdır ne ekersek onu biçeriz..

− Dünya’da ne için yaşadığını algılamak − değerlendirmek, âhiretin hakkını vermektir.

− Aslında her iki söz de bence âhiret için yapılan çalışmaları kapsıyor; temelde üzerimize aldığımız işi en iyi şekilde yapmayı kapsıyor ama ne için çalışıldığının en az o kadar önemli olduğunu düşünüyorum, ne için, ne yaptığımızı bilerek çalışmayı kastediyorum...

− Her şey bu dünyada, ama gerçekler âhirette; diye düşünürsek ne yapmamız gerektiğini biliriz.

− “Ölmeden önce ölünüz” hitabını almamışlar için olabilir diye düşünüyorum...

− Âhiret için soyunurken, her zaman giyinik olarak görün...

− Düşünmeye başlarsak, uygulamakla her ikisini devam ettirebiliriz… diye düşünüyorum.

− Bendenize göre, her iki anlayış da bireysellikle ilgilidir...

− Dünya’da ve âhirette yaşayacağımız süreyi dikkate alarak değerlendirmeliyiz…

− Dünya işini yaparken âhireti unutup ibadetten eksik kalmamayı... tamamen ibadete yönelerek dünya çalışmalarını da bırakmamak...

− Efâl’de Hakikati idrak edip marifet ile bu boyutun hakkını vererek yaşamak. “Her nefs ölümü tadacaktır” hükmünce de birimselliğin kalkmadan, âhiret yaşamının şartlarına ubûdiyet idrakınca geçiş...

− Ölmeyecekmiş gibi dünyaya çalışmanın sonucu, âhiret yaşantısını getirmeyeceğinden, yarın ölecekmiş gibi âhiret yaşantısına hazırlanmak gerekir...

− 8 saniyeni öyle bir değerlendir ki sana sonsuzda yarar sağlasın...

1) Bilinçli yaşamak, yaşamın ve boyutların hakkını vermek için bir işarettir...

2) Ölmeden önce ölmüşlerin indînde bu farkın kalmayışına bir işarettir... Kanısındayım.

− Hakk’ı unutmadan yapılan her çalışma, ibadettir...

− Sonuçları düşünülerek yaşanan her an, bir sonraki yaşamın altyapısının kalitesini oluşturacaktır.

− Bütün ilimlerin başı “Allâh”ı bilmektir; “Allâh”ı bilmeyenin ilmi ise boşa emektir!..

− Bu sözü, “hiç ölmeyecekmiş gibi âhirete yarın ölecekmiş gibi dünyaya çalışmak” şeklinde düşünüyorum... Hiçbir hâl ile kayıtlanmayıp, her an yeni şeyler düşün ve gereğini ortaya koy... Bir günün, bir sonrakinin aynı olmasın...

− Dünyanın hakkını verirken diğer boyutları göz önünde bulundurarak ver ki, KİŞİnin dünyası âhiretini oluştursun..

− Âhirete çalışmak tek bu dünyada mümkün olduğu için, yarın ölecekmiş gibi ruhumuzu hazırlamak gerek, her şeyin değerini bilerek...

− Dünya ve âhiret ayrımı, algı yetersizliğinden kaynaklanmaktadır. Hatta, “El an”, tüm boyutları yaşamaktayız! Algılayabildiğin kadar boyutu algıla ve hakkını ver demektir; kanımca...

− Âhirette (çalışma yapmak için) artık hiçbir şansımız olmayacağına göre; bu dünyada inşâAllâh ölmeden önce ölmeyi Allâh nasip etsin.

− Her şeyin hakkını ver... “Bu dünyada ne hâl ile ölürsen o hâl ile dirilirsin” hükmüne bağlı olarak, bu dünyada her şeyin hakkını ver; ki âhrette de o şekil devam edesin... diye düşünüyorum...

− Her şeyin dünyada kazanıldığını düşünürsek âhiret hayatına kazandıklarımızla devam edeceğiz...

− Ölmeden önce ölmenin tek şansı olan dünya hayatında yapılan çalışmalardaki ümit ve korku dengesini anlatılıyor...

− Atılan her adımda gelecek adımların idrakinde olmaya çalışmak... diye düşünüyorum.

− Dünya yaşamında âhireti düşünmek...

− Birinci bölüme kesinlikle katılmıyorum. Yarın ölecekmiş gibi âhiret için çalışmak gerekiyor. Her ne kadar doğduğumuz anda ve öldüğümüz anda artı−eksi aynı durumda olsak da...

− Üstadım, ayakkabılarımı çıkardım, kutsal vadideyim...

Üstad

− ... dikkat et, ayağına çivi batmasın!..

Cevaplar

− Dünyaya ne için geldiğimizi önce düşünelim, ne için var olduğumuzu algılamak bize takdir edildi ise, hakkını vermek de nasip olur inşâAllâh, benim algılamama göre...

− Sistemde “yaptığının karşılığını görme” geçerli olduğuna göre, bilinçli olarak fiiller ortaya koymaktır.

Üstad

− Evet... Bir de şöyle sorayım...

Verdiğiniz cevapların gereğini yaşıyor musunuz?.. Ne kadar?..

Cevap

− Cevaplarımız, yaşantımızın ürünüdür.

Üstad

− Yani herkes yazdığının gereğini de tam olarak yaşıyor kanaatindesin… Acaba gerçekten öyle mi; yoksa temennin mi?..

Cevaplar

− Hayır... Dünyayı ihmâl ediyorum...

− Etrafını yeni fark etmeye başlayan bir bebek kadar...

− Nasibimiz kadarını...

− Takdir ALLÂH’a aittir.

Üstad

− Evet, twist’siz cevaplar bekliyorum..?

Cevap

− Galiba henüz taklit aşamasındayız; inşâAllâh tahkik aşamasına geçebiliriz...

Üstad

− Ahmet ile Mehmet’in hikâyesini okumuş muydun?..

Cevaplar

− Evet Üstadım, yaşıyorum bile.

− Bütün amaç gereğini yaşayabilmekte zaten, çabalıyoruz…

− Düşüncemde evet, fakat fiillerde tam değil...

− Gereğini yaşayamadığımı ve aldığım yol var ise bunun da aslında ne kadar geride olduğunu fark etmek olduğunu söyleyebilirim, ama bu bile çabaları teşvik ediyor.

Üstad

− ...’den de cevap gelmedi?..

Cevaplar

− Üstadım, sözün ilk kısmına katılmadığım için seyretmekle yetindim...

− Emeğimizin boşa gitmeyeceğini umuyoruz...

− Ben herkesin “inancı” oranında yaşadığını düşünüyorum, kendim dâhil. Elimizi ateşe soktuğumuzda yanacağını biliyoruz ve asla bunu bilerek yapmıyoruz. Âhirette başımıza gelecek şeyleri biliyor olmamıza rağmen durumun aciliyetine uygun fiiller ortaya koyamıyoruz. Demek ki aslında tam olarak inanmıyoruz. Bu perdeleri kaldırmak için nasıl bir yol izlemek gerektiğini de ne yazık ki bilemiyorum...

− Dünyayı seyrediyorum; Âhiret için çalışıyorum...

− Kendini bilme yolundaki bir mahal için, Dünya ve Âhiret kavramları ile ilgili bir yaşantının yaşamımızda yeri olmaması gerekir diye düşünüyorum.

Üstad

− Dünya’da mı yaşıyoruz; dünyaMIZda mı?..

Cevaplar

− MIZda…

− Dünya yaşamının TAKLİDÎ, âhiret yaşamının da TAHKİKÎ olması gerektiğini düşünüyorum…

− MIZda...

− Dünya’da yaşanılmasına karşın her birimin kendine ait bir dünyası vardır...

− Fiziki olarak Dünya’da yaşıyor olmamıza rağmen, algılama ve bilinç açısından dünyamızda yaşıyoruz.

− DünyaNIZdaki DünyaMIZda...

− Dünyamızda...

− MIZlarımızda...

− KozaMIZda yaşıyoruz...

− DünyaMIZda Üstadım...

− Algılama kapasitemiz açısından Dünyamızda.

− Dünya’da dünyamızı yaşıyoruz.

− Dünya’da Chatte kalmayı yaşamaya çalışıyoruz...

Üstad

− Öyle ise, “MIZ” olan dünyaya göre “Âhiret” neresidir?.. Ne zaman dünya“MIZ” bitip, “Âhiret”e geçebileceğiz?..

Cevaplar

− Taklitten Tahkike geçebildiğimiz zaman…

− Amacımız Âhireti Dünya’da yaşarken algılayarak gereğini yaşamak olmalı diye düşünüyorum...

− Ölmeden evvel ölerek...

− AhiretleriMİZe...

− Benliğimizi kaldırdığımız zaman...

− İçinde bulunduğumuz AN’ı yaşayabildiğimiz de...

− Benliğimizden kurtulabildiğimiz zaman.

− Beden kabrimizden kurtulunca...

− Tek’liği kavradığımızda…

− Algılama araçlarımızın dışı Âhirettir!

− DümyaMızdaki iyi şeyler ile Dünya’daki kötü şeyler aynı seviyeye geldiği zaman...

− Ölünce uyandığımızda...

− Varoluş gayesine erildiğinde, âhiret boyutuna geçmek salondan odaya geçmek gibi bir şeydir, salonda üzerinde hangi kıyafetler varsa tabii ki onunla...

− Bilincimizin daima şu veya bu bilinç düzeyinde “Dünyamızda”, bilincin kullandığı bedenimizin de o günkü fiziksel koşullara uygun ortamlarda yaşayacağını düşünüyorum. Daima bir âhiret olacak sanıyorum.

− Dünyamızdan âhiretimize geçeceğiz diye düşünüyorum...

− Kıyamet koptuğunda (bireysel anlamdaki) âhirete geçmiş oluruz...

− Gerek genel anlamda ve gerekse de özel anlamda ölümü tadınca veya ölünce...

− Dünyamızla âhiretimize geçeceğiz.

− DünyaMIZA göre de âhiretiMİZ mevcut, mukallit olduğumuz için. Vehmimizden kurtulduğumuz zaman gerçekleri yaşayacağız takdir olundu ise...

− Her birim algılama kapasitesine ve idrakına göre kendi oluşturduğu dünyasında... Beş duyu kaydından, göresel değerlerden kurtulunarak geçilen boyuttur âhiret… Ölmeden önce ölmek ile...

− Âhiretin mânâsını hakkıyla idrak ettiğimiz zaman...

− Ne hâl ile ölürsek o hâl ile dünyamızdan âhiretimize geçeceğiz.

Üstad

− “Âhiret” ne anlamlara geliyor acaba?..

Cevap

− Dünya’da yaşadıklarımızın karşılığını alma...

Üstad

− Şu anda “âhiret”te olan var mı aramızda?..

Cevaplar

− Âhir, sonraki demekse!.. Bir an sonrası bu anın âhireti oluyor. Eğer “MIZ”dan kurtulamazsak, “ÂHİRET”i DEĞİL, “ÂhiretiMİZİ” YAŞARIZ.

− Dünya yaşamının devamı olan, ancak değerleri itibarıyla dünyada olmayan bir boyuttur...

− Varım Üstadım…

− Herkes... çünkü yaşadığımız anın sonrası olarak algılıyorum âhireti…

− Ölmeye kim hazır ise o birim âhiret yaşamını da yaşıyordur...

− Bugün her birim dünün âhiretini yaşıyor.

− Dünya’da iken yaptıklarımız ve düşündüklerimizden oluşturduğumuz esas dünyaMIZ...

− Kozamızın dışı...

− Algıladığımız boyutun, bir üst boyutu olarak düşünüyoruz.

− Evet, kesitsel algılama araçlarının dışına çıkmış, beden kaydından çıkmış olanlar âhiret ve dünyayı bir arada yaşamaktadırlar.

− Âhirette değiliz.

− Şu andan sonraki ve içinde “sonsuz sonralar barındıran” süreç. Bu anlamdaki “âhiret”te olunabilir mi bilmiyorum.

− Bir bilinç titreşimi olmamıza rağmen, beş duyu kaydında olarak dünyaMIZda yaşıyoruz...

− Vardır Üstadım...

− Âhir bir sonraki an demek; takip eden an anlamında; dolayısı ile içinde bulunduğumuz idrak ve yaşantı olarak anlattığımız dünyamızın getirisi olacak olan bir sonraki aşamayı hesaplamak ve neticelerini tespit etmek, o hâlimizin âhiridir... Âhiret de işleyen bu sisteme verilen genel bir adlandırmadır...

− Vardır; Üstadım!..

− Âhir, en son gelinen nokta olarak düşünülürse, bu noktaya gelebilmenin kolay olmadığını düşünüyoruz Üstadım.

− Sistem önceki = sonraki.

− Hiç var olmadığımızı, var olanın O olduğunu, O’nun kendi kendini seyretmekte olduğunu, bilinç, Allâh’ın dilemesiyle algılarsa, birimsel kıyameti kopmuştur, kanaatindeyim...

Üstad

− Peki, “Âhiret” kelimesini boyutsal olarak da düşünebilir miyiz acaba?.. Bu takdirde nasıl anlamamız gerekir?..

Cevap

− Mekân ve zaman kavramının olmadığı yer, Boyutsaldır. Âhiret bu boyutu kapsar...

Üstad

− Dünyayı “mız” olarak algılarsak, otomatikman “âhiret”i de aynı seviyeden boyutsal olarak değerlendirmek gerekmez mi?..

Cevaplar

− Amerika’ya giderken havaalanında “herkes sanıyor ki dünya ve âhiret diye iki farklı yer var, oysa ki fark yok; buraya kadar dünya, buradan sonrası da âhiret” diyerek elinizdeki şemsiyeyi ortasından tutup iki yarısını göstermiştiniz Üstadım.

− Boyutsallık ne demektir Üstadım?

− “AN”ını yaşayan Âhiretini yaşamaktadır... diye düşünüyorum...

− Âhiret, boyutsal bir yaşam biçimi...

− Âhiretimiz, üretmekte olduğumuz “ışınsal bedenimiz”dir diye düşünüyorum...

Soru

− Boyutlar sanki bir anlamda da mertebeleri içeriyor, âhirette herkes Dünya’daki çalışmalarının sonucu olarak farklı mertebelerde olacaksa, algılayabildikleri boyutlar çerçevesinde cenneti ve iletişimi, paylaşımı yaşamayacaklar mı? (mıyız?)...

Üstad

− İnsanlar şu anda bedenleri itibarıyla Dünya’da; bilinçleri itibarıyla da Âhiret’te yani cennet veya cehennemde yaşamaktadırlar da diyebilir miyiz? Bedensel ortaya koyduğumuzun âhiretini bir an sonra bilincimizde yaşamaktayız; olabilir mi?

Fizik ölümle bu rüya bitip, beraber olduğumuz her şeyi terk ederek yeni dünyamıza geçeceğimize göre...

O dünyada, bu dünya bir rüya hükmünde olacağına göre...

Mahşer ortamına kadar devam edecek o dünya dahi, sonraki evreye göre rüya hükmünde olacağına göre...

“MIZ” olan dünyadan çıkıp “âhiret”e intikâl edemezsek... ölüm=uyanma bizim için gerçekleşmeyecek demektir...

Bu durumda, uyanmak için, şu ana dek yaptıklarımız yeterli midir sizce?..

Tatmin ediyor mu sizleri yapagelmekte olduklarınız?..

Yarın aniden fiziki ölümle ayrılsak bu dünyadan, “MIZ”dan ayrılamayacağımıza göre, nasıl bir yaşantı içine gireceğiz?..

Cevaplar

− Maalesef!.. Ama iyi yoldayız galiba!..

− Fizik bedenimiz beş duyu boyutu olan Dünya’dan ölümü tadarak ölüm ötesi boyuta yani bir anlamdaki âhirete geçecek. Ancak bilicimiz yeterli gelişimi gösterirse ölümü tatmadan da o boyutta yer alabilir... Bedenin âhireti ile bilincin âhireti her zaman senkronize olarak ilerlemeyebilir. Son sorunuzun cevabını daha önce verdiğim için tekrar edip işgal etmiyorum.

− Evet... doğru yerde, doğru zamanda, doğru ZÂT’la aynı chatteyiz...

Üstad

− Sizleri daha fazla uykusuz bırakmak istemiyorum... Hepinize iyi uykular, hayırlı geceler... Allâh rahatlık versin...

6 MART 1998

Üstad

− Geçmiş sohbetlerin dosyalarını ben birçok arkadaşa postaladım...

Sadece benim düzenlemiş olduğum metinleri çoğaltıp diğer arkadaşlara verin...

Evet dostlar...

Allâh, bir adamın nimetlerinden mahrum kalmasını isterse, onun üzerine gurur elbisesini giydirir... O kişi mağrur olur, kendini beğenmiş olur ve kolay kolay kimsenin yanına gitmez; kimseyi beğenmez olur!..

Bu gurur öylesine gözlerini KÖR eder ki, karşısındakinin hakikatini göremeyerek, ondan neler açığa çıkabileceğini düşünemez olur!..

“Her gördüğünü Hızır bil!” sözü boşuna söylenmemiştir!.. Hele bilip tanıdığınız kişilere karşı gurur duygusunu atabilmek en zor iştir...

Dersin ki, “Canım bunca yıldır tanıyorum, ondan ne gelir ki bana!..”

Evet, insanın en kör oldukları, en yakınlarıdır!..

Kişinin hakikati “O” ise... O, her an yeni bir şanda ise... Bilin ki, kimden hangi anda hangi hakikati dillendirip; sizi nasıl uyaracağını asla tahmin edemezsiniz...

Ben burada sadece, belki benim bir yerlerde gördüğüm bilgilerden istifâdeniz olur diye buradayım...

Bunun ötesinde bir şeyi sakın hatırınıza getirmeyin!.. Yoksa, bu chatlere kimse katılmak zorunda değil!.. Ben, sohbete ihtiyaç duyarsam, bir iki arkadaşım bana çok bile!..

İlim bâbında öğrenmek istediğiniz bir şey varsa, sorarsınız, biliyorsam, hazmedebilecek gibi görürsem, size cevabını yazarım...

Hâlâ bir çoğunuz, Dünya’da yıkılmış Berlin duvarını beyninizin içinde hazine gibi saklıyorsunuz!..

O duvarların arkasında, kendi hayallerinize göre oluşturduğunuz dünyada yaşamak sizi mutlu ediyorsa, buyurun mutluluğunuz daim olsun!..

Ne sizin yaptıklarınız beni ilgilendirir; ne de benim yaptıklarım sizi ilgilendirir!.. Herkes kendi yaşantısının sonuçlarına katlanacaktır!..

Bu gerçekler doğrultusunda hepimiz HADDİMİZİ bilmek zorundayız!..

Berlin duvarları değil; ÇİN SEDDİ ile kuşatılmış beyin köyünüzün içinden evreni yargılamaya kalkarsanız, hâliniz komik diye bile nitelendirilmez!..

Köyünün değer yargılarıyla, galaksiyi yargılayan ahmaklardan olmayı sanırım hiçbir aklı başında insan istemez!..

Evrensel değerlerden haberiniz var mı!??

Evrensel değerlerden ve sistemden haberi olmayanın, “ALLÂH” sözcüğünü ağzına alması; anadan doğma körün gökkuşağını tarife kalkmasına benzer!..

Tanrından, tanrının dünyasından, tanrının elçisinden, tanrının cennet ve cehenneminden mutlu isen, sakın bizi dinleme!.. Çünkü hayal balonun zarar görür!..

Hazmedemezsin!..

Ağır gelir!..

Ölümün lakırTısını etmeyi bırakın bir yana!..

Ne demek ölümün lakırTısını etmek!??

Ölümle, her şeyi Dünya’da bırakıp gideceğini idrak edememiş kelime ezbercileri, ancak o sözcüklerin lakırTısını yaparlar!..

Yaşantıda kaç kişi yarın ölecekmiş gibi yaşamına yön veriyor?..

Kaç kişi eline geçene sevinmeden; elinden çıkana üzülmeden “Allâh verdi, Allâh aldı” deyip geçebiliyor?..

Beyler dünyada en büyük zulüm, insanın kendini aldatmak suretiyle kendine yaptığı zulümdür!..

İlminin gereğini yaşamadığın sürece, ya ilmin yok, ya da kendini aldatmak yoluyla sürekli kendini tatmin etmek hoşuna gidiyor!..

Dostlarım...

Dün Türkiye’de vardım... Bugün yokum!.. Yarın burada da olmayacağım...

Acaba, vicdan muhasebesi yapıyor musunuz?.. Gerçekçi olarak... Bilgimin yüzde kaçının gereğini yaşayabiliyorum; diyerek!..

Dün beni görüyordunuz; bugün yalnızca yazdıklarımı okuyabiliyorsunuz... Öbür günlerden birinde bunlar da olmayacak!..

Yine eskisi gibi, bunları zaten biliyorum, diye kendinizi aldatarak eski günlerinize mi döneceksiniz?..

İlim, bilgi, beyninizi kuşatan hangi surları yıkabildi?..

Yoksa yıktı bazı şartlanma surlarını da; böylece daha mükemmel şekilde beden yaşantısına dönmeyi; şartlanmasız bir şekilde beden boyutunun zevklerini mi yaşamayı başardınız!..

Dostlarım...

Söze başlarken dedim ki, insan başındaki en büyük belâ, gururdur!..

Ben biliyorum, onu da tanıyorum, öyle ise ona ihtiyacım yok; demektir...

Hepiniz hepinize muhtaçsınız!..

Hepinizin hepinizden öğreneceği pek çok şey var...

İnkâr ettiğin her kişide dahi senin muhtaç olduğun pek çok kemâlât vardır!..

Kişiyi değil, kişidekini göremiyorsan; zaten acil servise kaldırılma durumundasın!..

Bir insanın, akıllıyım sanarak, ahmak rolünde olması inanın ki başına gelecek en kötü hâldir!..

Dünya’da hangi noktaya gelirsen gel, DAHAsı vardır... Ve tümü de sonunda terk edilecektir...

Gerçekte yalnızsın!.. Uyuduğundan da mı ibret almıyorsun!..

Her gece her şeyi bırakıp yalnız yolculuğa çıkıyorsun başını yastığa koyunca, hâlâ yalnız olduğunu fark edemiyorsun!..

Ölüm, her an başının üstünde Demokles kılıcı gibi; farkında değilsin!.. Ne karın, ne kocan, ne çocuğun, ne yakınların; hiçbiri ölüm ötesinde yanında olmayacak!..

Pişmanlık sana hiçbir şeyi geri getirmeyecek!..

Sistemde, doğada, Allâh düzeninde DUYGULARA ve MAZERETE asla yer yok!..

Geçen hiçbir şeyi asla telâfi edemeyeceksin!..

Ya ilmini bil, ya da haddini!..

Aklını başına topla ve tek başına gideceğin sonsuz yolculuğa hazırla kendini!..

Beynindeki Çin seddini burada yıkamazsan, ölüm ötesinde kesinlikle böyle bir şansın olmayacak!..

Cehennemdeki en büyük azap, insanların Allâh’tan mahrum kalmalarının azabıdır... Hüküm bu!..

Ne demek Allâh’tan mahrum kalmanın azabı, bunu anlayabilecek biri içinizde çıkar mı ki?..

Azap deyince, ancak el yanması ya da diş−baş ağrısı bilen insanlara ben nasıl anlatabilirim ki, Allâh’tan mahrum kalmanın azabını?..

Cehennemdeki en büyük azap, Allâh’tan mahrum kalmanın azabı iken...

Cennet ehlinin büyük çoğunluğunu da “AHMAK”ların oluşturacağını bilmemize rağmen, bunun anlamının ve öneminin kaçınız farkındaki acaba?..

Farkındayım, diyenler ne yapıyor ki?..

Cevaplarınız sizi tatmin ediyorsa, kendinizi tatmin etmeye devam edin gitsin!.. Ama gördüğüm kadarıyla büyük çoğunluk kendini aldatarak kendini tatmine devam edip gitmede!..

Mehdi mi çıkacak?.. Deccal mi gelecek?..

Sen kendindeki MEHDİ’ye eremiyorsan; zaten Deccal’ine uymuşun; Deccal’inin cennetinde yaşamını devam ettiriyorsun!.. Dışarda Mehdi çıksa ne kazanacaksın; Deccal çıksa ne kaybedeceksin!..

Hz. Muhammed’in veremediğini Mehdi mi verecek!??

Şu iş saatim bitse de bir an önce eve gidip iki ilim öğrensem, onu düşünüp tartışacağım iki dostla beraber olup, onu konuşarak hazmedebilsem, diyen kaç kişi var aranızda!..

Arkadaşlar...

Bu sağlıklı günler asla geri gelmeyecek... Yaşadığınız günü telâfi edemeyeceksiniz!..

Topladığınız ilmi hazmetmeye ve gereğini düşünüp yaşamaya ağırlık vermezseniz, yemin ederim ki, hepiniz çok pişman olacaksınız, bu ilmime göre!..

Önemli olan benim yanımda olmanız değil; bu ilmin içinizde olmasıdır!..

Denizde yüzüyor olsanız, susuzluğunuzu deniz gidermez, suyu içip hazmetmedikçe!..

Evet... Bugün çok başınızı ağrıttım... Ama bazı gerçeklerin bilinmesinde büyük yarar vardır diye düşünüyorum...

Bu sohbeti de en kısa zamanda belli odaklara dağıtacağım... Benim dağıttığım ve düzenlemiş olduğum dosyaları okumanızı tavsiye ederim... Ama isteyen de elbette dilediği gibi dilediğine dağıtabilir...

Hepinize hayırlı geceler, iyi uykular... Allâh hazmını versin!..

8 MART 1998

Üstad

− Chat dosyalarını birbirinize ulaştırırken bu dosyalarla birlikte virüs de gidiyor... Bunu en iyi bulan program Norton antivirüs 4.0...

Ben şu anda temizim... Yolladığım dosyalar da temizdir... Antivirüs programı edinin...

Arkadaşlar bugün sizlere 30 küsur sene önce 90 yaşlarında birinden dinlediğim masal(?)dan bölümler nakledeceğim... Dinleyenlere eğlence...

Bu masalı(?) ancak böyle bir Pazar akşamı ve de programımın doğru dürüst çalışmadığı bir anda anlatabilirdim sizlere...

Bir gün bir zât ile oturmuş konuşuyordum bundan 30 küsur yıl önce...

Sordum, gençlik hayalleri içinde...

− Dedem, kıyamete ne kadar var?.. diye...

− Hulûsi, kıyameti hiçbirimiz görmeyiz!.. Ama kıyametten önce pek çok olay var ki, onların bir kısmını siz göreceksiniz!.. dedi...

Merak ettim, sordum...

− Dedem onlar ne ola ki?..

− Bak, Hulûsi, eğer Mehdi’nin çıktığını duyarsan, sürünerek bile olsa, hemen yanına koş!.. O Mekke’de açığa çıkınca, pek çok kişi onu inkâr edecek!.. Ama sen onun yanında olmaya bak!.. O açığa çıkmadan önce, evliyaullâhın çok büyük bir kısmına bile gizli kalacak!..

Ama bundan mühimi, o çıkmadan önce pek çok önemli olay cereyan edecek!..

− Hayrola dedem neler var ondan önce?..

− Önce 3. Dünya savaşı çıkacak; ve Avrupa’da taş üstüne taş kalmayacak!..

− Dedem Türkiye de perişan olmaz mı o zaman?..

− Türkiye pek o savaşa girmiş sayılmaz... Çünkü o savaştan önce Avrupa Türkiye’yi dışlayacak ve atacak!..

− Ama biz NATO’dayız?..

− Nato’dan da çekilir o zaman Türkiye herhâlde!.. Çok üzülecekler Avrupa bizi dışladı diye o zaman bazıları; ama bunun ne büyük rahmet olduğunu geride kalanlar anlayacak... O zaman Ruslar 6 ay süreyle İstanbul’u işgal edecekler!..

− Dedem biz bir şey yapamayacak mıyız?.. Ruslar nasıl işgal eder İstanbul’u?..

− Muhyiddini Arabî’nin kitabında gördüm ben, Rusların 6 ay İstanbul’da kalacaklarını ve bu sürenin sonunda İstanbul’u terk edeceklerini...

− Dedem Avrupa bizi niye dışlasın ki?..

− Müslüman olduğumuz için!.. Elhamdulillâh müslüman insanlar başımızda olacaklar!..

− Dedem Avrupa’nın bizi dışlaması 3. Dünya savaşının habercisi mi yani?..

− Evet ama ondan önce de bazı olaylar var...

− Ne onlar?..

− Türkiye’de idare öyle bozulacak ki, yeniden bir (ben kendi tâbirimi kullanıyorum burada) yapılanma olacak, zorlu bir ameliyattan sonra!..

Bu arada Yunanistan’la da bir savaş olacak... O savaşta Yunanistan haksız olup, çok şeylerini kaybedecek!..

− Peki dedem, dedim, ben... Amerika ne olacak?.. Biz oradan da mı kopacağız?..

− Hayır, Avrupa bizi attığı zaman, o bize destek verecek!.. Ruslar, Avrupa’da taş üstüne taş bırakmayacaklar!..

Suriye bize düşmanlık ederken, Yahudiler dostluk gösterecekler! Suriye Hatay’ı isterken, Yahudiler Şam’a kadar gelecekler... Bu Mehdi çıkana kadar devam edecek!..

− Peki dedem, o harpler sonrasında insanlık ne hâlde olur?..

− Perişan... Ellerinde, dinlerinden başka bir şey kalmayacak!..

Mehdi’nin çıkışından sonradır ki Deccal çıkacak... Sonra İsa Aleyhisselâm’ın nüzûlü var... Ondan sonra da Çinlilerin Türkiye’ye kadar ve Orta Doğu’yu istilâsı... Yecüc Mecüc diye bahsedilen kavimler Çinliler ile Ruslar’dır!..

− Dedem, dedim... Bunlar ne zaman olur?..

− Hepsinin başı Avrupa’nın Türkiye’yi aralarından atmasıdır!.. Ondan sonra dökülen tespih taneleri gibi olaylar birbirini takip eder!..

− Dedem, o günde bizler ne yaparız?..

− Hulûsi, korkunun ecele faydası yoktur!.. Allâh ne takdir etmiş ise onu yaşayacağız... Takdir ezelde olmuş bitmiş!..

Evliyaullâh bunların olup bittiğini görmüş... Herkes kaderini yaşayacak!..

Sen elinden geldiği kadarıyla sağlıklı olup, ibadetini yap, âhiretine hazırlanmaya bak... Mehdi’nin çıktığını duyarsan, sürünerek bile olsa ona katıl!.. İsa Aleyhisselâm da O’nun yanına gelecek!..

İstanbul’da iken Deccal çıkacak!.. Ve sonra da İsa Aleyhisselam inecek!..

Allâh bunu hazmetmeyi hepimize kolaylaştırsın Hulûsi...

Evet... Size bir Pazar masalı(?) anlattım!..

Dedem dediğim, Rahmetli Seyyid Hacı Osman Akfırat (Beykozlu) efendinin bana anlattığı masal(?)dan bazı bölümler... Olabildiğince kafa karıştırmayacak bir biçimde!..

Rasûlullâh Aleyhisselâm’ın bir uyarısında da Hakiki Deccal’den önce otuza yakın sahte Deccal’in çıkacağından söz ediliyordu...

Şu anda konu zevkli bir masal olduğu için listede 65’e yakın dost dinliyor görünmekte...

Oturuma başlayınca kimseye tek tek selâm vermiyorum ve tek tek selâm da alınmasını istemiyorum, çünkü 60 kişinin birbiriyle selâmlaşması ne kadar yer kaplar siz düşünün... Bunu bazı arkadaşlar duymamış herhâlde...

Bu oturuma katılan herkesin karşısındaki her arkadaşa saygı ve sevgisi vardır elbette çünkü karşısındakinin hakikatinin ne olduğunu en azından duymuştur...

Bu programı dedikodu veya biribinizin özel hâllerini araştırmak yerine, ilim öğrenmek ve fikir alışverişinde kullanırsanız, sizin için çok yararlı olur!..

Yakın çevrenizde bulamayacağınız birçok derinliği olan arkadaşı bu programda bulmanız mümkün...

Ayrıca, kendi görüşünüzde olmayan arkadaşlar ile sohbet SİZE YARAR SAĞLAYACAKTIR!..

Vaaz değil, tartışma; insanın yeni fikirlere ulaşmasında yarar sağlar... Çünkü tartışırken beyniniz çok daha kapsamlı çalışır!..

Beyninizi allak bullak edecek fikirleri ile mesela bir ...!

Fikirlerini ister kabul edin, ister etmeyin ... kan deveranınızı arttıracaktır!..

Nereden mi biliyorum?..

Benim öyle oluyor da ondan ... bu!..

Fikirlerini paylaştıklarınızla ancak tatlı bir uykuya geçebilirsiniz!..

Cevap

− ... has left the chat.

Üstad

− Left chat’le takdirden asla kurtulamazsınız!.. Yazılı olan başa gelecektir!..

Peki bu gecelik de bu kadar...

Hepinize katıldığınız için teşekkür ederim...

ANTİ VİRÜS PROGRAMI edinip dosyalarınızı kontrol edin...

10 MART 1998

Üstad

− Pazar günü yazdığım masalı(!) herkes ciddiye alıp hemen savaş var ve Mehdi çıkacak zannetti... Mevlâna’nın zamandaşı Sadreddin Konevi de o zaman yazdığı eserinde birkaç yıl içinde Mehdi çıkacak diye yazmıştı... Aradan asırlar geçti ve hâlâ birkaç yıl içinde Mehdi çıkacak diye bekleyenler var!.. Sanki çıkması için gerekli bütün şartlar oluşmuş gibi! Naklettiğim şartların hangi biri oluştu ki, gerisi oluşsun!..

Öyle yakında harpti, Mehdi’ydi falan beklerseniz, bin sene önce bekleyenler gibi olursunuz!..

Sakın ola ki, pazar günü anlattıklarımı hemen yarın olacakmış gibi düşünüp yaşam düzeninizi bozmayın!.. Ama yarın ölebilecekmiş gibi ölüm ötesi yaşama hazırlanmayı da ihmâl etmeyin!..

Savaşlar değil ama, ölüm hemen yanımızda... Belki bana, belki sana, belki bir yakınına!.. Kimin sırada olduğu hiç belli değil!..

Ben, her hâlükârda sizleri yeniye ve geleceğe açık olmaya davet ediyorum...

Şu sohbetler yüzünden şimdilik en az 100 kişi bilgisayar alıp, internete girdi, dünyaya pencere açtı evinden... Nice yeni dostlar edindi... Evinden çıkmadan, pek çok dostla görüşüp, fikir alışverişinde bulunup, yeni şeyler düşünebiliyor...

Daha ötesi bu arada, birbirimizle telepatik bağ oluşturup, direkt beyinsel bağ oluşturabiliyoruz CHAT süresi içinde!.. Kitaptan alamayacağınız açılımı bu chat sırasında alabiliyorsunuz... Çünkü PC konsantrasyon ve yönelim aracı oluyor...

Dostlarım...

Kesinlikle yeni olan her şeye açık olun ve o yeniye önyargısız bir şekilde yaklaşın!..

Her yeni Allâh’ın bir lütfudur!..

Eğer onu sisteme oturttuğunuz zaman size geleceğiniz yönünden yarar sağlamıyorsa, terk edin... Ama sisteme uyuyorsa, o zaman hemen değerlendirin...

Evet, epeydir soru almamıştık... Ben kısa kesip sorularınızı alayım..?

Soru

− Üstadım... Füsûs da geçtiği gibi; İlimde Mürsel Nebilerin rütbesini ve Rubûbiyetin özelliklerini bilen bir yapı Firavun... ve cennette olduğunu söyleyen Arabî, Ciylî ve diğer evliyaullâh...

Buna göre, hadisde geçen; Firavun’un suda boğulduğu sırada, CEBRÂİL’in: “Ey Muhammed sen beni, denizin çamurundan alıp Allâh’ın RAHMET’i ona ulaşıverir korkusuyla ağzını tıkarken görseydin…” hadisini nasıl anlamalıyız?..

Üstad

− Hadiste bundan sonra “Firavun imansız öldü” eki var mı?..

Cevap

− Hayır, Üstadım...

Soru

− Âyette: “Musa dedi ki: Ey Rabbimiz!.. Hakikaten sen, Firavun ve ileri gelenlerine dünya hayatında ziynet ve nice mallar verdin... Ey Rabbimiz, senin yolundan insanları saptırsınlar diye mi (bu nimetleri verdin)... Ey Rabbimiz, onların mallarını yok et, kalplerine sıkıntı ver, çünkü AZABI GÖRÜNCEYE KADAR İMAN ETMEZLER!.. ” buyuruluyor...

Firavun’un imanla vefat edeceğine bu âyette ayrıca işaret etmez mi?..Teşekkür ederim...

Üstad

− İman, ölmeden önce geçerlidir!.. Azabı görünce Firavun’un iman ettiği de bu âyetten çıkartılabilir elbette... Teşekkür ederim...

Soru

− İlmin malûma tâbi oluşu ile malûmun ilme tâbi oluşu arasındaki farkın, kemâlât mertebelerine göre oluşunu tam anlayamıyorum. Bir örnekle yardımcı olmanızı rica ediyorum.

Üstad

− Ortada birtakım nesneler var ve sen onlardan mı bilgi alıyorsun; yoksa dilediği gibi dilediklerini mi meydana getiriyorsun...

Yani Allâh dilediği gibi mi yaratıyor; kendisi dışında var olan şeyleri mi değerlendiriyor...

Cevap

− Teşekkürler Üstadım.

Soru

− “Cem’de kalıp farka gelmeyen zındıktır” diyen Hz. Âli’nin sözü hangi hikmete dayanmaktaydı?..

Üstad

− Allâh’ın Esmâ’sının zuhurunu zâhirde seyirden gâfil olana “zındık” derler...

Soru

− Üstadım, ölümden önce uyanamamışsak ölümle birlikte buna benzer bir rüyayı yaşamak zorundayız (yanlış anlamamışsam) ama burada “ahmağın cennetini” anlayamıyorum.

Üstad

− Ölümden önce hakikati idrak edip yaşayamayan, ölüm ötesinde de bunu yaşayamaz!..

Hakikatin irfanı olmayan; demektir bunun anlamı...

Cehennemde insan kalmayacaktır!..

Bütün insanlar cennete gececektir!..

Ama insanların önemli bir kısmı İRFAN sahibi olamadıkları için, cennette de, buradaki gibi kendi güzellikleriyle kifâyet edecek, Allâh’a yakînin sonuçlarını elde edemeyeceklerdir!..

Soru

− Fâtiha’yı yaşamak, içerdiği anlamlarla hâllenmek şeklinde anlayabilir miyiz? Eğer doğruysa bu konuyu biraz daha açmanız mümkün olur mu? Teşekkürler...

Üstad

− Fâtiha “OKU”nunca, zaten yaşanır...

Cevap

− Teşekkürler, Üstadım...

Soru

− Einstein’a ait genel görecelilik kuramı, holografik evren kuralına göre önemini yitiriyor mu?..

− Bazı huylarla mücahede Mele-i Â’lâ’nın buğz etmesine sebep olabilir. Bu durumda mücahedeye devam, sisteme meydan okumak olmaz mı?..

Üstad

− Mücahede, müşahedenin kapısıdır; diyen Abdülkâdir Geylânî... Ondan daha iyi kim biliyorsa, bana söyleyin yararlanayım...

Soru

− Kurân’da Hz. İsa için, “Abdullâh” olma tâbiri var... Bu anlam ilâhî hüviyetten sahip olduğu Abdullâh’lık vasfı ile eşdeğer midir?..

Üstad

− Abdullâh olmanın da mertebeleri varmış; tıpkı İnsan-ı Kâmil’ler arasındaki kemâlât farkı gibi...

Soru

− Bazı kemikleşmiş huylar var ki, sadece şuurda terk yetmeyebilir. Bu durumda mücahedeyi fiiliyatta yapmak gerekir mi?

Üstad

− Toplum düzenine ters düşmüyorsa,evet!..

Soru

− Ölümü tatmış kişilerin, Dünya’da olanlarla iletişim kuranları var mıdır? Varsa sistemi nedir?..

Üstad

− Dünya’da iken, ölüm ötesi boyutta diledikleri ile görüşebilenler, ölüm ötesinden de buradakilerle görüşebilirler...

Soru

− Rüyada kan görmek o rüyayı iptal etmektedir!.. Nedenini açıklar mısınız?..

Üstad

− Bilmiyorum!..

Soru

− Bir hadîs-î şerîf’te “Hamd, şükrün başıdır. Allâh’a hamd etmeyen şükretmiş olmaz” demektedir. “Hamd”ın ve “Şükr”ün kullanım alanları ayrı olduğu dikkate alındığında, bu hadîs-î şerîf’i nasıl değerlendirilebiliz? Teşekkür ederim...

Üstad

− Hamd, değerlendirmektir... Değerlendirilemeyen şeyin elbette ki şükrü de olmaz...

Soru

− Üstadım... “Şükr eden oruçsuz kimseye, sabreden oruçlunun sevabının misli verilir” hadisinde “ŞÜKR eden oruçsuz” kişiyi nasıl anlarız?..

Üstad

− Sabırda tahammül, katlanma vardır... Şükürde ise nimeti vereni görme vardır... Bahsedilen oruç da Ramazan orucu değil, yararlı oruçtur! Yararlı orucu katlanarak tutmaktan ise nimeti vereni görerek yemek daha iyidir, anlamınadır...

Soru

− Allâh Rasûlü’nün “İnsanın Kâbe’ye gözü değdiği vakit; Allâh’tan ne dilerse olur” hadisine göre gerçek ‘dua’ mı kast edilmektedir?.. Şayet bu şekilde ise bu fonksiyon bir insanda nasıl meydana gelir?.. Teşekkür ederim...

Üstad

− Gözden (nazar=bakış) murat, Kâbe’nin hakikatine yönelen, şuurdur... Öyle olursa, sonucu da oluşur!.. Kâbe’nin hakikatine nazar edebilenin edeceği istek de oluşur zaten!..

Soru

− Vehim gücünün yaşamı meydana getirdiğine, yaşam da istidat ve kabiliyet doğrultusunda ortaya çıktığına (şekillendiğine) göre... Bu noktada, kaderin değil de, kişinin yaşamının değişiminden (değişmesinden) söz edilir mi?..

Üstad

− Yaşamın, Kadere uygun bir şekilde yönlenmesidir söz konusu olan...

Soru

− Bir hadiste; “Bâyezid-i Bistamî ve İsa (a.s.), İsrafil’in kalbindedir” denmektedir... Bu hadiste İsa (a.s.) ile Bâyezid-i Bistamî’nin müşterek olan yönleri nedir? Açıklar mısınız... Teşekkür ederim...

Üstad

− Teşbih hakikatinin fıtratlarında ağırlık kazanmış olması... Ancak bunun hadis olduğunu sanmıyorum.

Soru

− Hawking’in öne sürdügü Evren içinde artan ısı ve düzensizliğin bir sonucu olarak, Evren için de bir kıyametin söz konusu olduğuna Kur’ân-ı Kerîm’de işaret edilmekte midir? Eğer böyleyse mevcuttakine benzer bir evrenin ve insanlığın belki de kıyametten sonra tekrarlayacağını düşünebilir miyiz?..

Üstad

− Evren içre evrenlerden söz eden bölümü okumamışın... “ALLÂH” kitabına son ilave edilen 13. - 18. bölüm arasını oku... “Allâh ve nokta” ile ilgili bölümü...

Soru

− Aktif mücahede mi, pasif mücahede mi; yani olayların üstüne gitmek mi, olayların seni bulmasını beklemek mi; hangisi kestirme yol?..

Üstad

− Elinden ne geliyorsa onu yapman en iyisidir kanaatimce...

Soru

− İbni Arabî; “Zikri terk her şeyin efdalidir” derken, zikrin hangi yönünü kast etmektedir?..

Üstad

− Tanrı’yı zikretmeyi terk!..

Soru

− Bazı kemikleşmiş huylar var ki sadece şuurda terk yetmeyebilir bu durumda mücahedeyi fiiliyata sokmak gerekir mi?

Üstad

− Evet!..

Soru

− Klasik anlatım dışında, Teklik yönüyle mekr kavramını açar mısınız?..

Üstad

− Teklikte kesret olmadığı için, mekr de olmaz!..

Soru

− Üstadım... Anlatmış olduğunuz pazar masalında, Hz. İsa İstanbul’a mı gelecek?.. Çıkacak olan 30’a yakın Mehdi, Mehdiliğini alenen açıklayacak mı? Teşekkürler...

Üstad

− Hz. İsa hadise göre Şam’da ortaya çıkacak... O sırada Deccal, kendisine inananlarla birlikte Mehdi’yi muhasara etmiş vaziyette olacak Şam yakınlarında; diye yazıyor kitaplar...

Sahte Mehdi’ler −ki bunlar cinler tarafından aldatılan insanlardır− kendilerini Mehdi olarak ilan edecekler ve insanları kendilerine davet edeceklerdir...

“Mehdilik” bir işlevdir ve bu işlevi yapanın adı “Mehdi”dir... Bu işlevi yapmayana “Mehdi” demek; şarkıcıya “paşa” demek gibidir.

Soru

− Üstadım, Efendimiz kendisinden 250 yıl sonra yaşamış Bâyezid-i Bistamî’yi hadisinde anmış mı gerçekten yoksa bir karışıklık mı oldu?

Üstad

− Sanırım bir yakıştırma...

Soru

− Evliyanın, Rasûlullâh Efendimiz (a.s.) ile görüşüp almış olduğu şeyler de hadis olarak anılır mı?

Üstad

− Görüşenler Ricali Gayb ise, inananları tarafından öylece kabul edilebilir...

Soru

− “Abduhû ve Rasûluhû”, yani Abdullâh ve Rasûlullâh dediğimizde, “Hû” isminin kulu ve Rasûlü olmakla Allâh isminin kulu ve Rasûlü olmak arasındaki anlam farkı nedir...

Üstad

− Birisi Allâh’ı Hüviyetinde bulmayı anlatır... Öteki, Allâh ahlâkıyla ahlâklanmış olmayı...

Dikkat!.. İsmin kulu olunmaz!.. İsimle işaret edilen mânânın zuhurundan söz edilebilir.

Arkadaşlar yeniler için söylüyorum... Bu oturumlar dışında yazılarla meşgûl olduğum için ikili chatlere vaktim yok... İsteyenler mesaj atabilir... Fakat özel, kişisel konularda sorulara cevap veremem... Herkes kendi ilmine göre ne yapacağına kendisi karar versin...

13 MART 1998

Soru

− “Allâh, Seriy’ül hisabtır” âyetini şöyle anlayabilir miyiz?

İlminde yarattığı sistemde, herhangi bir mânânın zuhuru ile ortaya çıkan fiilin karşılığı şeklinde çalışan bir mekanizma...

Beşer için bu mekanizmanın çalışma şekli ise, düşüncenin veya yapılan fiilin karşılığı olarak kendi programında ve hem de genetiğinde oluşan değişiklik midir?..

Üstad

− Evet doğru düşünüyorsun...

Dostlar...

Bugün “isim” kavramı üzerinde duralım mı biraz...

Şunu önce iyi anlayın...

İsim, işaret içindir!.. İsim müsemma değildir!..

İsim, objeye işaret eder, düşünceyi objeye yönlendirir...

İsmi obje kabul etmek, insanı önemli düşünce yanlışına sürükler!..

Gerek obje ismi olsun; gerekse objeye ait bir sıfat yani vasıf ismi olsun hiç fark etmez; hep, o isimle işaret olunana, düşünceyi yönlendirme amacı güder!..

Dolayısıyla... “ALLÂH” ismiyle işaret edilenin ismi, asla kendisini tarif etmez... Üzerinde düşünülmesi gereken adresi tarif eder!..

Keza, “ALLÂH İsmi ile İşaret Edilen’in, bütün diğer isimleri dahi, ismin işaret ettiği mânâya düşüncemizi yönlendirmek içindir!..

Mesela “Rahıym” dendiği zaman, bir rahim düşünmeyeceğiz...

“Rahıym” ismiyle acaba hangi özellikler vurgulanmak isteniyor diye yaklaşacağız...

Şimdi bu durumda olayı baştan sona yeniden değerlendirmek gerek bence...

“Allâh” ismini verdiğiniz “tanrı”NIZdan; nasıl arıtıp şuurunuzu “Allâh İsmiyle İşaret Olunan”a geçeceksiniz ve bunun sonucunda sizin için “HANÎF”lik söz konusu olabilecek?..

Şimdi bu anlattığım konuyla ilgili olarak, ben Tanrı kavramı düşünmüyorum, denebilir...

Tanrı düşünmediğini söyleyen kişi, “SİSTEMİ okumuş” mudur?..

Sistemi OKUmadığınız sürece, şuurunuzda şöyle veya böyle bir tanrı kavramı vardır, demektir!..

Tanrı kavramının gerçekten kalkmış olması için... Şuur boyutunda, karşındakiyle, yaşam ve içindekilerle, evrenle bütünleşmiş olup; her an her yerde, kendindekinin Tek ve mutlak fâil olduğunu müşahede etmen gerekir!.. Bunu da yapamadığın sürece; ŞİRKTESİN!..

Karşındaki birimi, parmağın, ya da dudağın, ya da kulağın, gözün gibi göremediğin sürece ŞİRKTESİN!.. Hanîf değilsin!..

Mâdemki algıladığımız kadarıyla evren, gerçek boyutu itibarıyla TEK’tir...

Senin, “benim şuurum” dediğin şey de, evrensel şuurdan başka bir şey değildir!..

Bu da demektir ki, karşında cereyan eden olayda, beğenmediğin fiilin kökeninde sen yatıyorsun, ama birimselliğinle değil!..

İşte tasavvuftaki nefsin (bilincin) beşinci mertebesi olarak anlatılan “Nefs-i Radiye” mertebesi, şuurun bu idraka ermesi hâlinde, gereğini yaşamasına verilen isimdir... Ve burada dahi “gizli şirk” kısmen mevcuttur!..

Konunun tahkikine yönelmek istiyorsak, “Esmâ” yaradılmışın tanrısı olmamalıdır!..

Yani, isimlerin çokluğu, varlığın TEK’liği anlayışımızı örtmemelidir...

“ŞİRK”in kökeninde, şuura yerleşmiş olan isimlere varlık vermek yatar!..

Denizin her bir dalgasına ayrı isim vermek... Her dalgayı şekline göre ayrı özelliklerle tanımlayıp, çeşitli isimlerle bunların üzerinde durmak...

Neticede bilinci, global görmekten perdeler ve “â’mâ” eder!..

“Â’mâ”lıktan kurtulmanın da yolu; dalgaların, “her an yeni şanda, yeni dalgalarla görünen” görüntüsünden; “Global tek deniz” değerlendirmesine sıçramaktır...

Arkadaşlar...

Şirkten, “â’mâ”lıktan kurtulmak istiyorsak... Ona göre yaşamak ve değerlendirmeler yapmak zorundayız, kesinlikle!..

Akan çeşmeyi bırakıp gidenin, susuzluktan yakınması, kendini aldatmakta olduğunun açık göstergesidir!.. Ya da o sudan nasipsizliğinin açığa çıkışı!..

Öyle ise sürekli ilim alıp, sürekli o ilim üzerinde düşünmek, ve yaşamımıza o ilim doğrultusunda yön vermek mecburiyetindeyiz; “â’mâ”lıktan kurtulmuş olarak sonsuzluk boyutuna geçmek istiyorsak...

Hay Allâh!.. Gene bir kaptırdık, kimseye söz bırakmadık...

Evet, bütün bu anlattıklarımdan sonra... Sizler neler diyorsunuz... Bekliyorum...

Cevaplar

− “Allâh” deriz...

− Hazmetmeye çalışıyoruz...

− Şu an bize ulaşan yüksek seviyeli ilmi hayata geçirmeyi diliyoruz.

− Biz de!..

− “Â’mâ”lık sistemden perdeli olmaktır. İlim ise perdeyi kaldırır. Allâhû Teâlâ bizi, bu dünyada hidâyet nasip ettiklerinden eylesin.

− DİLbilim, insanîdir... DÜŞÜNbilim için zorunludur!.. O nedenle dilbilimi ne kadar iyi kavrarsak, düşünce dünyamız da o denli gelişir ve böylelikle de Kozmosdan ve Özümüzden aldığımız verileri algılayabiliriz... İsimler ve tanımlamalar da bu açıdan ele alınmalıdır...

− Üstadım... Â’mâlıktan kurtulmak istiyoruz, inşâAllâh bu anlattıklarınızı ALLÂH değerlendirmeyi nasip etsin, kolaylaştırsın, hazmını versin derim cümlemize...

− İlmi alıp da değerlendiremeyip yeni ilim talebinde bulunmak kendini aldatmaktır.

− İnsan her zaman bir kozanın içindedir! Benliğinden geçmedikçe...

− Allâh, öğrendiklerimizi yaşamımıza geçirebilmeyi nasip etsin...

Soru

− Üstadım, İhlâs Sûresi’ndeki sınırsız−sonsuz sözcüklerinin ikisi de aynı mânâya mı işaret ediyor? Yoksa sınırsız, sonsuz ayrı anlamlar mı?

Üstad

− Sınır mekânsaldır; sonsuzluk ise boyutsallığı da içerir!..

Soru

− Üstadım, bir sorumuz var. Fakat chat’e yeni girdiğimiz için konularınızı bilmiyoruz. Farklı bir konu olabilir, sorumuzu yöneltelim mi?..

Üstad

− Evet...

Soru

− Kur’ân-ı Kerîm’in tamamlanmasındaki 3 âyetten ibaret olan, Mâide Sûresi’ndeki bölüm der ki: “Burada bugün dininizi kemâle erdirdim ve üzerinizdeki nimetimi tamamladım” ile bize verilmek istenen mesaj nedir?..

Üstad

− “Din” = “SİSTEM” anlamına alındığında... “Sistemi anlama konusundaki bilgilerinizi kemâle ulaştırdım ve böylece size halifelik nimeti nasip ettim”... anlamında olabilir.

Cevaplar

− Teşekkür ederiz Üstadım.

− İnşâAllâh doğru soruları doğru zamanda soruyoruzdur. Desteğiniz için çok teşekkürler.

− Evvelce “Bir’imiz hepimiz, hepimiz bir’imiz için” derdik; amma ne olduğunu bilmezdik! Üstadımızın ışığıyla anlama noktasına ulaştık Elhamdulillâh...

Üstad

− G... ben tanrıya inanmadım hiç, diyorsun... Nickname’nin mânâsı, işareti ne?..

Cevap

− İyi nokta! Mısırlıların ölüm tanrısı demek “osiris”... Ama bu ismin bir hikâyesi olduğu için kullanıyorum.

Üstad

− Sen şimdi bizim chatlerin ÖLÜM TANRISI’sın yani!..

Cevap

− Doğruyu söylemek gerekirse evet... Çünkü ben “hacker”im ve uzun süredir internette bu tip işler ile uğraştım.

Üstad

− Men dakka dukka; diye bir söz işittin mi?.. Bu sözün SİSTEMDEKİ yeri ne olabilir dersin?

Cevap

− Hayır işitmedim ve mânâsını ve sistemdeki yerini bilmiyorum...

− Her “hacker”ın üzerinde bir FAKÎR vardır!..

− Bu ne demek..?

Üstad

− “Fakîr”; ALLÂH’a sığınmış, garîb zavallı, “ene”si yok olmuş kul demektir; ki tasarruf edeni Allâh’tır!..

Genele, özet bilgi... “Hacker” hakkında bilgi, Aktüel’in bu haftaki sayısında var...

Cevap

− Teşekkürler Üstadım!..

Üstad

− Bu sözün anlamını ve sistemdeki yerini anlatabilecek olan var mı?..

Cevaplar

− Arapça anlayabildiğim kadarıyla... Sana vurana sen de vur... Umarım doğru anlamışımdır...

− Çalma kapıyı, çalarlar kapını...

− Ne ekersen onu biçersin...

− Düşündüğüm ve işlediğim her fiilin karşılığını alırım...

Üstad

− Evet arkadaşlar, başka sorusu olan yoksa, oturuma ara verelim Pazar’a kadar... Sizi bu kadar saat yorduğum için bağışlayın... Ama yazdıklarım önemli düşünce anahtarlarıdır, iyi değerlendirmeye bakın!..

15 MART 1998

Üstad

− Selâmu aleykum... Hepiniz hoş geldiniz...

Arkadaşların tam olarak girişini bekliyoruz...

Yerküremiz, Güneş’in çevresinde saniyede 30 km. hızla dönüyor... Güneş, galaksi çevresinde saniyede 220 km. hızla dönüyor... Galaksi, yerel galaksi kümesi çevresinde 50 km. hızla dönüyor... Yerel galaksiler kümesi de, Virgo (Başak) süper kümesi çevresinde (kabaca) saniyede 20 kilometre hızla dönmekte... Dönme bir o zaman başlamış ve hâlâ devam etmede...

Biraz bunu düşünmeye çalışır mısınız?..

Haddini bilmek, ne demektir acaba?..

“İnsanın YERYÜZÜNDE halife olmasının” anlamı üzerinde düşündünüz mü hiç?..

Ya ilmini değerlendir, ya da haddini bil; ne demek ola ki?..

Bütün bunlardan sonra, biraz çelişkilerimden söz edeyim size...

Yazdıklarım, açıkladığım bilgiler, bu kapsamıyla, Dünya’da kimse tarafından açıklanmamıştır!..

Hodri meydan, aksini iddia edene!.. Yazsın kitap ve yazdıklarımı çürütsün!..

Burada yazılanlar, Allâh’ın bu devir insanına “Rahmet”inin açığa çıkışıdır!.. Rahmân’ın rahmetidir bu!..

Dileyen bu pınardan istifâde eder; dileyen de yüzünü çevirip gider; ve sonuçlarına da katlanır!..

Tanrısı ile başbaşa yaşar...

“Kıyamet gününde, ‘Herkes neye tapıyorsa gene onun peşine düşsün!..’ fermanının yayılmasıyla birlikte, herkes neye tapıyorsa onun peşinden giderek cehenneme yuvarlanır”... hadisini hatırlayalım...

Tanrınıza tapınıyorsanız, bilin ki, yaşadığınız cehennem bunun sonucudur...

Tanrıya tapınanın cehennemden çıkması mümkün değildir; tanrısına tapınmaya tövbe etmedikçe!..

Geçen sohbette ağırlıklı olarak, “İSİM” kelimesinin anlamı üzerinde durmuştum... İsimle uğraşmayı bırakıp, ismin içeriğine yönelmek zorunludur, taklitten çıkıp, tahkike yönelmek için!..

Bilgi tekrarı taklitten başka bir şey değildir!..

En mükemmel taklitçi hangi hayvandır bilir misiniz?.. Maymun mu, papağan mı?..

Beni, ezberlediğiniz bilgilerle anlamaya çalışırsanız, bu olanaksızdır!..

Bu bilgileri sıfırdan ele alıp, düşünce dünyanızı yeni baştan oluşturmadıkça asla bir yere varamazsınız!.. Gecekondu üstüne gökdelen inşa edemezsiniz!..

Önce SİSTEMİ OKUMAK zorundasınız!..

Sistemi okumadıkça olayı çözemezsiniz! Ana SİSTEM içinde İNSANIN yerini; fıtrat, istidat, kabiliyet doğrultusunda varlıklar arasında nereye ne kadar erişebileceğini fark etmek zorundasınız!..

Düşünen beyin insana verilen en büyük “belâ”dır!..

“En büyük “belâ” Nebi ve Rasûllere, sonra sırasıyla mertebesine göre velîlere ve müminlere verilir” yolundaki hadisi; bir de bu bakışla değerlendirin bakalım...

Acaba “belâ”, hastalık-kaza-işsizlik gibi şeyleri mi anlatıyor, ki bunlarla insan tekâmül etsin; yoksa DÜŞÜNMEYE başlayan beyni mi?..

Çok yıllar önce birilerine demiştim... Bu ilimden üstününü bulursanız, bana haber verin, gidip o çeşmenin önüne kova olayım!.. diye...

Ama hâlâ, önüne kova olacağım bir çeşmeyi kimse bana bulamadı!..

Öyle ise; kendi kovamdaki suyla yetinmek zorunda olduğum gerçeği ile yüz yüze idim!.. Ve kovamdaki suyu, susuzlarla paylaşmak, fıtrî görevim olduğu için de, bu suyu dileyenlerle paylaşıyorum...

Kimseden bir talebim YOK!..

Ama insanlara şu sorunun da sorulacağını çok iyi biliyorum:

“Size yaşadığınız zamanda, bu gerçekleri açıklayan bir kovayı üzerinize boşaltmadık mı?.. Niçin o suyu değerlendirmediniz?..”

Evet Dostlar...

Şimdi gerçekçi bir biçimde düşünelim...

Tüm çevremiz her an hızla değişirken; biz hâlâ, atalarımızdan, ana-baba-şeyhimizden naklolan eski hikâyelerle yetinip; yeni ufukları değerlendirmeyecek; eski mecaz-sembol anlatımlar gözlüğü ile mi Din’i-Sistem’i ve Rasûlü ve Kurân’ı değerlendirmeye(?) devam edeceğiz?..

SORUYORUM...

Acaba Türkçem yetersiz de, onun için mi sizlere düşündüklerimi nakledip bir şey hissettiremiyorum; ve bu yüzden de beyninizde devrimler oluşturamıyorum!..

Soru

− Ben hâlâ sorumun cevabını bekliyorum, Kurân’da neden hep Allâh “biz” diye kendinden bahsetmiş, nedir buradaki “biz”den kastedilen?

Üstad

− Neyse... Bağışlayın; verdim, talkını; yuttum salkımı!.. İşte bu da benim çelişkim!.. Haddimi bilmezlik edip, yordum kafanızı!..

Cevap

− Subhaneke...

Üstad

− Evet, gelelim senin soruna...

Allâh İsmiyle İşaret Edilen’in ne olduğunu anlamadan, bu sorunun cevabı çözülemez!.. Bu yüzden önce “ALLÂH” kitabını bir defa daha çok iyi okuman lazım...

Zaman göresel!..

Yaşam göresel!..

Yalnızca yaşadığın andan ibaret bir dalga boyu... İnsan!

Dostlarım...

Kendimizdeki çelişkileri nasıl çözüp aşabiliriz?..Lütfen bu konudaki görüşlerinizi ve önerilerinizi yazar mısınız...

Çünkü bu önemli bir sorun gibi geliyor bana..?

Cevaplar

− Bence çelişkilerdeki iki tarafı ayrı ayrı inceleyip çelişki olmaktan çıkarabiliriz...

− Gerçeği idrak edip, yaşama sokabildiğimiz ölçüde!..

− Çelişiyor gibi gözüken şeylere iman eder geçerim, üzerinde düşünmem, zamanı gelince onlar kendiliğinden zuhur eder... Tabii ne ölçüde olacağına ben karar veremem.

− Önce kendimizdeki çelişkileri fark etmemiz lazım ki çözmek için metod arayalım bence...

− Bahşettiğiniz ilmi yaşantımıza geçirmeye çalışmakla. Mücahedeyi sürdürüp, tahakkuk ve dolayısıyla taklitten tahkike geçişi gerçekleştirmek. Allâh nasip etsin.

− GERÇEKÇİ düşünerek... Sistemdeki kendi yerimizi objektif bir biçimde belirleyerek... Rahmân’ın rahmetini en büyük bir şans olarak değerlendirerek...

− Kendi varlığımızın ne olduğunu anlayarak.

− Çelişki, tekâmülün göstergesidir. Tekâmül gerçekleştikçe, çelişkinin aldığı isim değişecektir...

− Çelişki, tekâmülün göstergesidir; tekâmül gerçekleştikçe, çelişki gelişecektir...

− Denizler durulmaz, dalgalanmadan!..

− Yaşayarak deneyerek, düşünerek...

− Bence, karşılaştığım bütün problemler, aslında kendimdeki farkında olmadığım çelişkilerden kaynaklanıyor gibi geliyor... Bunu fark etmek, çözmeye yardımcı olur mu bilemiyorum...

− Bu çelişkilerin bir süreç olduğunu düşünüyorum. Galiba bunu yaşamak kaçınılmaz.

− Paraşütle ilk atlayışa geçecek olanların kendini boşluğa bırakmaları zordur!.. İlmini bilse de...

− Önce taklidi terk; sonra araştırma; sonra araştırmalarım ve çalışmalarım ile tefekkür...

− Kova’dan üzerimize dökülen rahmeti hayatımıza geçirerek...

− Önce bu çelişkileri fark etmek lazım, şayet edebiliyorsak, tefekkür ederek ve kendimizi tanımaya çalışarak aşabiliriz.

− İnsan önceden bildiklerinden dolayı çelişki duyar; ama yeni öğrenenlerde bu çelişki olmaz...

− Önce fark ederek, sonra kabullenerek ve daha sonra sabredip tahkik ederek...

− Mekke’deki Kâbe, Hz. İbrahim’in yaptığı sembolik bina. Esas Allâh yapısı Beytullâh, insanın içindedir. Önemli bir nokta var... Gerçek Beytullâh harâb ise, sembolik Beytullâh’ı ziyaret ne ifade edecek!!!

− Yayın doğruluğunu eğriliğinde görebilmek ile... diye düşünüyorum...

− Çelişkiler, kendimizdeki problemleri ortadan kaldırmak için önemli basamaklardır...

− Sizden öğrendiklerimde bir çelişki aradım, ama bulamadım. Ne çelişkisi? Belki hayata geçirmek zor; o kadar!

− Sükûtuhayal yeniliğin oluştuğunu gösterir.

− Şuurumuzda TEK’i hissetmedikçe çelişkilerden kurtulunabileceğini düşünmüyorum.

− Çelişkiler, zanlardır...

− Hakikatini öğrenerek...

− Çelişkiyle karşılaştığımızda, o çelişkileri aşmış olan insanların bu durumda ne yapacaklarını veya ne yaptıklarını düşünmeye çalışarak.

− Göresel gerçeklere sahip olan birimler mutlak gerçekliğe göre her zaman çelişkidedirler, bunu fark etmek mutlak gerçeğe bir adım daha atmaktır.

− Veritabanındaki bilgilerin kullanılır hâle gelmesi ile...

− Çelişki varsa, mevcut aklımla o çelişkiden kurtulmam mümkün değil; çünkü zaten mevcut aklımla o çelişkiyi görüyorum...

− Çelişkinin varlığını kabul; çözümünün de başlangıcıdır. Yeniye açık olma durumu, biraz da çelişkilerin varlığından ve onu yok etmek için harcanan çabalardan doğar...

− Vehmi benliğimizi kovanızdaki suda eriterek kurtulabileceğimize inanıyoruz Üstadım...

− Çelişkiye dışardan bakabilmek, onu çözmeye yardımcı olur kanaatindeyim...

− Çelişkiler kişinin yetersizliğini fark etmesine bir vesiledir. Kişi eğer bunu anlayabilirse eksikliklerini giderme tavrı içerisine girmelidir.

− Çelişki bence iyi bir şey! Beş duyumla yaşıyorum ve bunun dışına çıkabilmem için çelişkiler yaşamak benim hayrıma olur, yoksa taklitten öteye geçemem diye düşünüyorum.

− Terkibiyet gereği senaryonun bir bölümü... “Her an yeni bir şandadır” hükmünce çelişkiler de olmaktadır, olacaktır... Şuurda TEK’i idrak ederek çelişkilerin mağfiret yollu seyri, hazımlı bir şekilde gerçekleşebilir...

− Olanı, olduğu gibi kabul edememektir, çelişki.

− Algıladığını, doğru algıladığını sanmak, çelişkiyi meydana getirir...

− Benim düşündüklerim (sırat-ı müstakim’im) hakikatle uyuşmuyorsa (sistemle), çelişkiler doğar... Çelişki benliktendir.

− Benlikte olanlar, her zaman çelişkide midir?

Üstad

− Yukarıda seni hesaba çekecek bir tanrının olmadığı boyuta; Dünya’dan hiçbir şey götürmeden â’mâ olarak gitmek mi güzeldir; yoksa Dünya’da bırakıp da gideceklerini biraz ikinci plana bırakarak; gözünü gerçeklere açıp, perden kalkmış olarak o boyuta intikâl etmek mi?..

Yaptığın iyilikler ve kazandığın sevaplarla “Bühl” cennetinde yer almak yeterli oluyor mu sizlere?..

Şu Dünya’da AHMAKlarla −anlamadığını bile anlayamayanlarla− yaşamak, ne kadar mutlu ediyor ki sizi, ölüm ötesinde bile onlarla olmayı kabullenebiliyorsunuz?

Dünya’dan ayrılıp cennet yaşantısına gitmek tüm mutluluk umudumuz; ama, o cennetin buradan yapılan çalışmalar sonunda şekilleneceğini ve oluşacağını hâlâ anlamadık mı?..

Ahmaklar cennetinden kurtulup, İrfan cennetinde yer almanın yolunun “ALLÂH İsmiyle İşaret Edilen”in kendinde açığa çıkmasını oluşturamadıkça...

ALLÂH İsmiyle İşaret Edilen’de, kendini bulamadıkça; bir diğer deyişle...

Allâh bakışıyla mevcudata bakamadıkça çelişkiler bitmez, diyebilir miyiz?..

Cevaplar

− Diyebiliriz...

− Sen yoksun, ki... ilk çelişki... sen varsan çelişkidesin!.. çelişki aranıyor!!!

Soru

− Üstadım bir sorum var. Arkadaşımın sorusu...

Zikrini yaptığımız Esmâları teyp kasetlerine adedince yüklesek ve bunları çalışırken, başka işler ile meşgûl olurken hatta uyurken dinlersek, bilince zikirleri yüklemiş olur muyuz? Eğer bu mümkünse bunları hızlı devirde dinlesek, bilinç kendi içinde bunun çözümünü yapıp yüklemeyi kaydetmiş olur mu? Zikretmiş sayılır mıyız?

Üstad

− Zikirde esas olan, beynin kendi içinde bu dalgasal faaliyeti tekrar ederek, yeni hücre gruplarını o dalga boyu istikametinde programlamasıdır...

Dinlemek, açılmış kadarıyla olan alanda değerlendirilir. Bizâtihi tekrar zorunludur.

Beyin kullanılır kapasitesinin istenen istikamette geliştirilmesinin, bildiğim kadarıyla tek yolu budur... Bunu değerlendiren sonucunu alır, değerlendirmeyen de YAYA KALIR!..

Sizleri çok uykusuz bıraktım... Özür dilerim... Herkese iyi geceler...

17 MART 1998

Üstad

− Deminki sorumu yeni girenler için tekrarlamak zorundayım galiba...

“Mallarınız ve evlatlarınız sizi ALLÂH İsmiyle İşaret Edilen’in zikrinden alıkoymasın!.. Bunu yapanlar hüsrana uğrayanlardır”!.. (63.Münafikun: 9)

“Mallarınız ve evlatlarınız sizin için bir imtihandır; Allâh indînde ise büyük mükâfat vardır”!.. (64.Teğabun: 15)

Evlat ve maldan yüz çevirip, bir köşeye oturup, her gün birkaç bin defa “ALLÂH”, “Rahmân” kelimelerini tekrar etmeyi ihmâl etmemek Mİ?..

Yoksa daha başka bir mânâ da var mı bu Kur’ân uyarısında?..

Cevaplar

− Dediklerinizi anlamaya çalışıyorum Üstadım.

− Evlatlar tâbiri Esmâ’yı ifade ediyor sanırım... Esmâ müşahedesine takılı kalmak sıfat ve zâttan, dolayısı ile Allâh zikrinden uzak kalmak demek olabilir...

− Evlat ve malla perdelenmeyip, her şeyin hakkını vererek Rasûlullâh Efendimiz’in getirdiklerini en iyi şekilde değerlendirip ölüm ötesine hazırlanmak...

Üstad

− … Esmâ, sıfat gibi mecazları geç artık!.. O kelimelerin ardındaki anlamla konuş!..

Cevaplar

− Evlat ve mal ile kastedilen meşgaleleri, onlardan yüz çevirmeden doğru yerlere oturtup asıl hedefe ulaşmak için çalışmalar yapmak gerektiğini anlıyorum.

− 1. ALLÂH’ı zikirden gâfil olmamam... 2. İnfak etmek...

− Malları, evlatları vb. gayrı görmeyip hakkını vermek olarak algılıyorum.

− Allâh ismini tekrar etmek kolaydır, dile sığar... O isimle İsimleneni zikretmek zordur, dile sığmaz! “Yerlere ve göklere sığmam mümin kulun kalbine sığarım!” Burada kalp, şuur mânâsına. 13 Mart sohbetinde belirttiğiniz gibi, “isim”i değil o isim adresinde ki özellikleri bulup yaşantıya geçirmek gerekli diye düşünüyorum...

− “Mal ve evlat dünya hayatının süsüdür. Bâkî kalacak güzel işler ise Rabbinin katında daha hayırlıdır.” (18.Kehf: 46)

Üstad

− Evet... Bu âyetleri nasıl anlayabiliriz?..

Cevap

− Bu dünyanın gailesinin yanında aslolanın gaflete düşülerek unutulmaması ikaz ediliyor.

Üstad

− Aslolan ne?..

Cevap

− Aslolan; “ne yana dönersen vechini görürsün”ü yaşamak...

Üstad

− … “SEN” “O” nu görsen ne olur, görmesen ne olur!..

Cevap

− Evladı ve malı olan insan her ne kadar üst seviyeden ya da hangi mertebeden konuşursa konuşsun, âyetin tembihatını her an akılda tutarak her zuhuru yerli yerine koyarak müşahede kopukluğuna meydan vermemektir!..

Üstad

− Âyetin tembihatını akılda tutmak ne demektir?..

Âyette iki ana yön var;

1. Evlat ve malın Allâh zikrine engel olmaması...

2. “Allâh zikrinden” gâfil olunmaması...

Evlat ve malın engel olmasını nasıl anlamalıyız?

“Allâh zikrinden” gâfil olmamak nasıl olur?..

Cevaplar

− “Allâh’ın zikrinden” yüz çevirene biz şeytanı musallat ederiz. Evlat ve mallarınız size fitne aracı olmasın...

− Allâh İsmi ile İşaret Edilen’i Efâl’de her an müşahede edebilmen için uyanık ol!..

− Mal ve evladın aslının Tek’in değişik görünümleri olduğu idrakı ile davranmak ve hakkını vermek olabilir...

− Hakikati yaşamamıza engel teşkil eden ve kişiyi benlik içerisinde hapseden tasarufunda bulunduğu mal ve yakınları ile hak düşüncesi ile değil de halk düşüncesi ile yaşaması neticesinde perdelilik hâlinin devam etmesi...

− Evlat-mal-mülkten kasıt bu atomlar deryasında varsandığımız ve “ben” diye tanımladığımız bu bedenimizle sahip olduğumuzu düşündüğümüz semboller... Sembollere takılmayın, Tek’i müşahede etmeye çalışın...

− Allâh zikri, her an yüzünü ne yana çevirirsen Allâh’ın vechini görürsün hükmünü ifade eder. Her an her zerrede bu hakikati göremeyen ise bu duruma evladı veya malları ile perdelenmesi nedeniyle düşmüştür.

Üstad

− “ALLÂH ZİKRİ” ne demektir?..

Cevaplar

− Âyetteki tembihatı yaşama geçirmektir...

− Ruhu teyit etme yani kuvvetlendirme...

− “Nefsinize zulmetmeyin” âyetinin uyarısı istikametinde anlamalıyız...

Üstad

− Mal ve evlatlar ALLÂH zikrine mâni olmamalı!.. diyor... Allâh zikrine nasıl mâni olur mal ve evlatlar?..

Cevaplar

− Kendisinin yarattığında kaybolmamaktır...

− Allâh’ı zikir: mal ve evladın, birimi Allâh’ı müşahededen alıkoymamasıdır. Mal ve evladı sahiplenmeme; onlara Hakk’tan ayrı bir varlık atfetmemek, tasarruf edenin Allâh olduğu bilincinde olmaktır...

− Hiçbir şey müstesna olmaksızın her şeyde O’nu görebilmektir, Allâh zikri...

− Mal ve evlat düşünürken beş duyu ile perdeleniriz...

Üstad

− “ALLÂH”ı zikir; konusunu, “ALLÂH İsmiyle İşaret Edilen’in zikrinden geri kalan hüsrandadır” gibi anlarsak, bundan ne anlam çıkar?..

Cevaplar

− Benlik duygusunu ve vehmimizi arttırmak şeklinde mâni olur.

− Allâh isminin işaret ettiği mânâyı algılayabilmek için, mal ve evlat sevgisinden geçmek yeterli değildir. Anlatılmak istenen de, maddeye olan bağımlılık; mecazen bu şekilde ifade edilmiştir...

Üstad

− “Allâh ismiyle işaret edilenin zikrinden mal ve evlat yüzünden geri kalmak” nedir ki, insanı hüsrana uğratsın?..

Cevaplar

− Mal; insanların sahip olma, kazanma hırsı ve benliklerini, evlat; duygu ve şartlanma perdelerini körüklediğinden, onlarda Hakk’ı müşahede edemeyip yanılabiliriz. Bu da bizi hüsrana götürür.

− Hâlâ dünyevî şeylerin etkisi altındaysak hüsrandayız...

− Mal ve evlat, vehmî varlıklardır... Vehim, şeytan ameli ve şeytan Allâh’a uzaklık mânâsında olduğundan her vehim, mutlak fâili müşahedeye perde olur...

− Evladı severken de Allâh’ı zikrettiğini fark etmek, mala sahip olurken nereden geldiğini görebilmek...

− Zaman ve mekân kayıtları...

− ALLÂH zikri, yaşanan her an’ı ALLÂH kavramı ışığında değerlendirmektir. ALLÂH kavramı yerine, mal veya evlat gibi değer yargılarının kaydında kalmak; ve hakikatini düşünmekten uzak kalmak, zikirden yüz çevirmektir. Hüsran, mevcut olanı hakkıyla değerlendirememenin tabii sonucudur.

− Hâlâ malımız, evladımız diyorsak perdeliyiz. O hâlde hüsrandayız. Ama şu anda farkında değiliz...

− Sürekli kesret müşahedesi içinde olarak, Tek’likten uzak kalmak...

− Gerek eşyanın gerekse evladın hakikatini göremezsen, hüsrandasın; şuurun bu kavramlarla meşgûl olması sonucu, kendini tanıyamamaktır...

Üstad

− “Allâh zikri, Rahmân zikri” nedir ki, o zikirden geri kalan hüsrana uğrayıp çok büyük kayıplar içinde oluyor?..

Cevaplar

− Yaradılmışın hakikatini idraktan perdelenen azaptadır...

− Mal ve evlat, madde boyutunu sembolize eder. Bunlara sevgi ve bağlılık insanın birimsellikten kurtulamama sonucunu hazırlar. Bu durum; özünü tanıma yolunda yapacağı çalışmalardan alıkor, uzaklaştırır...

− Allâh’ın zikri; namazlarımız, ibadetlerimiz, hayat ve mematımız Âlemlerin Rabbi olan Allâhû Teâlâ’yadır...

Üstad

− ... duymamış olayım!..

Cevaplar

− Allâh İsmiyle İşaret Edilen’in mânâlarını ortaya koyamamak...

− Allâh zikri ile Rahmân’ın zikri arasında tabii ki fark vardır. Rahmân’ın zikri, öze giden müşahedenin ilk adımıdır. Allâh zikri ise, bütün mânâları ihâta eden bir kavramdır bütün bu idrakın dışında kalan hâliyle hüsranda olacaktır...

− Rahmân zikri, karşılaşılan ve zorluk ifade eden hâllerde dahi Hakk’ı fark etmeye vesile olan bir Rahmetin gizli olduğunun farkında olunmasıdır. Bu Rahmetten istifâde edememek hüsrandır.

− “Kendi Özümüz”!.. Dolayısıyla, kendi özümüzle çelişen bir şeyi iddia etmemiz hüsrana yol açar.

Üstad

− “Yapamayacağınız şeyi niçin söylersiniz?.. Yapmayacağınız şeyi söylemeniz, Allâh indînde en büyük gazabı davet eder!.. ” (61.Saff: 2-3)

Bu âyet neyi anlatmak istiyor?

“Allâh zikrinden geri kalan ne yapmıyor”, neyi eksik bırakıyor ki, hüsrana uğruyor?

Ve... Yapmayacağını, yaparım diyen Allâh indînde gazapa NASIL düçar oluyor?..

Evet, ne anlıyorsunuz?..

Cevaplar

− Bir insanın kendini tanımadan yapamayacağı bir şeyi dilemesi, gazabı davet eder diyebilir miyiz?..

− Kendini tanımadığını itiraf edip, kendinden perdelenmiş oluyor; yapamayacağını yaparım diyen birim...

− Yapamayacağını yaparım diyen, bir anlamda olayı soyuttan somuta geçirmiş olur, ancak kapasitesi buna yeterli olmadığı için veya “özü” aslında bunu istemediği için sonunda “gazaba” uğramış olur...

Üstad

− … İyi bir şey anlatmak istediğini anladım da; ne anlatmak istediğini anlayamadım... Bağışla!..

Cevaplar

− Üstadım siz beni bağışlayın...

− Gerçek mânâda “Eşhedu en lâ ilâhe illâllâh” dememiş olur ki, bu da kişiyi perdelilikten kurtarmaz...

− Benlik, birimsellik var olduğu sürece “Allâh zikri” zuhur etmez. Bu hâl, terkibiyet hükmü ile kalmak ve yaşamak anlamına gelir. Bu cihet itibarı ile söylenen bir şey de zuhura gelmeyecektir. Şirki oluşturduğundan insanın nefsine zulmetmesi konumuna gelmesinden ötürü, azabı da kendi kendine oluşturur. Gazabın davet edilmesi de budur. Bütün bu anlatılanların dışında kalmak insanı hâliyle hüsrana uğratacaktır.

− İkilikte olan gerçek anlamda gazaptadır...

− Gazap, Rahmetin zıddı bir mânâ taşır ki birimlilik ile bloke olmanın neticesinin ifadesidir...

− Allâh zikrinden geri kalan özünü tanımadan ve bilmeden yaparım diyendir. Özünü tanımadan yaparım dediği için de gazapa uğramış olur...

− Birimsellikle, gerçek fâili idrak etmeden yapamayacağını söyleyen bir başka deyişle gizli şirkten kurtulmamış demektir. Bunun sonucu olarak da nefsine zulmedip gazaptadır diye düşünüyorum.

− Hevâsını İLÂH edinenin ulaşacağı sonuç ancak, gazaptır...

− Yapamayacağı şey için söz verip, yerine getirmeyen iki yüzlü durumuna düşer ki bu da onu ALLÂH’ın gazabına davet eder şuurlu yaşamadığı için. Allâh zikrini geri plana atar, ki bu da onun hüsrana uğramasına sebep olur...

− Bir boyutun gerçekleri, üst boyutun işaretidir; işaret edileni anlamadıkça kişi, farkında da olmasa, bakana göre gazaptadır!.. Kanaatindeyim...

Üstad

− “Allâh zikri” nedir?.. “Allâh indînde büyük gazapa düçar olmakla” bağlantısı nedir?

Gazap nasıl oluşur?.. Sonucu ne olur?..

Cevaplar

− Yaptıklarınız ve yapacaklarınız Allâh indînde bellidir. Gerçeğini idrak ve gereğini yaşayamama neticesinde her oluşu kendine bağlama, beraberinde gazabı oluşturur, diye düşünüyorum.

− Fiili, “fâili hakiki” yerine “birimsel (izafî) benliğe” bağlamak, neticede gazabı oluşturur...

− Taklidî zikirdeki gibi, günlük yaşam içerisinde karşılaştığımız olaylara olan tepkilerimiz de beynimizde belli kayıtlar yapıyor. Bu da ruhumuza yükleniyor. Bu tepkiler ne kadar beş duyu ile sınırlı ve perdeli olursa zikrimiz de o kadar eksik olur. Bir insanın fikri neyse zikri de odur...

− “Hiçbir şey hariç olmamak üzere her şey Allâh’ı zikretmektedir” âyeti bize Tekliği anlatmaktadır. Gazabı oluşturan ise Tek müşahedesini yaşayamamaktır...

− Kendini birim kabul etme sonucu doğar... Yani Allâh zikrinden geri kalır...

Üstad

− “Allâh zikri” bir köşeye çekilip “Allâh” kelimesini tekrar değilse; “ALLÂH Adıyla İşaret Edilen’in zikrinden mal ve evlat yüzünden geri kalmamak” ne demektir?..

Cevaplar

− “Allâh zikri”, varlığın Tek oluşunu müşahede etmektir. Gazaba düçar olmak ise Allâh’tan perdeli, şirk ehli olmaktır. Bu hâlin tabii sonucu “gazaba düçar olma” diye ifade edilir...

− “Allâh zikri”nden geri kalan, her şan’da O’nun olduğunu inkâr etmiş olur; bu inkârın neticesi onda nefsine zulmü oluşturur. Bu zulüm ise, Allâh indînde gazaba düçar olmaktır.

Üstad

− Allâh isminin işaret ettiğinin zikrinden geri kalındığında, gazap nereden ve nasıl üzerimize gelir ve bizde açığa çıkar?..

Bu gelecekte bir zamanda mı olacaktır?.. Yoksa şimdi mi oluşmaktadır?..

Eğer bu durum benim için oluşuyorsa, ben bunu nasıl anlayabilirim?..

Cevaplar

− İndînden sözü Zâtî İlim, Rahmet, Kudret’e işaret. Zâtî Rahmet, Zât’ın İlim Sıfatının ürettiği mânâlar diye düşünüyorum... Bu mânâları bilinçli olarak ortaya koyamayan bu mânâların otomatik olarak çıkışını yaşar; ki bu da onun gazapa düçar olmasıdır diye düşünüyorum...

− Onların hakikatini göremeyip kendine ve onlara varlık vererek şirke düşmek ve giderek perdeliliğin artması.

− Kendinden perdeli olarak yaşamımızı sürdürmek bizim için her iki âlemde de hüsrandır...

− Terkibimizdeki Esmâ’ları idrak edebilmemiz Esmâ zikirleri ile mümkün olup bunun neticesinde birimsellikten, şirkten kurtulmaktır. Dünya’da bırakıp gideceğimiz mal ve evlatlarımız Esmâ zikirlerini çekmeye mâni olursa nefsimize zulmetmiş olacağımızdan gazaba uğrarız...

− “BEN” olduğum sürece, bende açığa çıkar! Şimdi oluşmaktadır, “BEN”in olması yeterlidir...

− Gazap, kendi zannımızdan oluşur... An’ı müşahede edememenin gazabı bir sonraki anda oluşur. Gerçeği bildiği hâlde yaşayamamak azaptır...

− Sistemi ve oluşumu tefekkür etmemekle DünyaMIZda her an gazap oluşmaktadır...

− Gazap özümüzden Efâl’imize yansır ve şimdi oluşmaktadır, çünkü Efâl’imizle de âhiretimizi hazırlarız...

− Şuurun sistemi idraka yönelik tefekkürü ve bunun gereğinin yaşanması −ölmeden önce− gerçekleşmediği takdirde kişi sürekli fiilin fâilinden perdeli olarak algılamasına devam eder ki bu da beraberinde gazabı oluşturur, nelerin yitirildiğinin fark edilmesi bu gazabın yaşanmasıdır.

20 MART 1998

Üstad

− Selâmu aleykum dostlar...

Hacc’a gitmek üzere yakında yola çıkan bütün dostlara...

Allâh kolaylaştırsın, idrakına erdirsin, değerlendirmeyi nasip etsin!.. Orada bugüne kadar öğrendiklerinizin imtihanını yaşayacaksınız... Başarılar dilerim...

Cevaplar

− Amin.

− Sağolun Üstadım.

− Amin...

Üstad

− Sorarlarsa bana “Dünya’da ne yaptın?” diye, cevabımı hazırladım şimdiden:

Müslümanlar tek Tanrıya inanıyorlardı... Onlara “ALLÂH” adıyla işaret edileni anlatmaya çalıştım... Anlattıklarımla, “TANRI”larını “update” ettiler... (Dosttan Dosta: 987)

Bazı dostlar beni eleştirdi... Bu yaptığın belki iyi; ama gelen cevapları görüyoruz; hiç kimseye hiçbir şey verememişsin!.. Acaba bu chat’lerin faydalı olduğuna inanıyor musun? diye...

İnsanlara boşa masraf kapısı açmışım!.. Ama ben kimseyi DAVET etmedim ki, birkaç çok yakın arkadaşım dışında!.. Biz dostlarla sohbet ediyoruz, dileyenler de katılıyorlar...

Allâh hidâyet etmedikçe ben edemem!..

Allâh şefaate izin vermedikçe, kimse şefaat edemez!.. Değerli bulmayan, değerli bulduklarıyla meşgûl olur...

Acaba bu anlatılanları anlamış olanlar, en yakınlarından başlayarak kaç kişiye gerçeği göstermek suretiyle onlara zulmetmekten vazgeçti!.. Bu ilim gerçekse, bundan yüzçeviren “ALLÂH”tan yüzçevirmiştir!..

Bu anlattıklarımız yalansa, o zaman burada vakit kaybeden kendine zulmediyor demektir!..

Ya erkek gibi inandıkların doğrultusunda yaşa, ya da hanımağa ol, hanımla gönül eğlendir!.. Ya da beyle!..

Anlattıklarımı iyi dinleyip, anlamaya çalışın; boş yere saatler boyu boşa telefon parası ödemeyin...

Benim anlattıklarımı dinlemek istemeyenlere ben de gene masal anlatırım sonra...

Hani geçenlerde bir masal anlatmıştım ya!..

O zaman birisi gelip, Rahmetli Osman Efendi’ye sormuştu...

− Hocam İstanbul’da ev almak istiyorum, ne dersiniz; diye...

Rahmetli de;

− Oğlum, kirada oturmaya devam et... Evler çok pahalı... Yarın Yunanla savaş olunca bütün Ege sahillerinde evler bedava verilecek de alan olmayacak, para orada pul olacak...

Ondan sonra da İstanbul’u Ruslar işgal edince herkes evini satıp Anadolu’ya gitmek isteyecek; yok pahasına ev alabilirsin o zaman... demişti...

O zamandan bu zamana 30 küsur yıl geçti ve henüz ne Ege’de ev alanların parası pul, oldu; ne de İstanbul’dakilerin... Ama rahmetli, böyle olacağına inanıyordu...

Bu devirde savaş çıkacaksa eğer, herhâlde en akıllıca iş, parayı altında tutmak olur, zira döviz de para etmez, mülk de toprak olur; ve altın patlama yapar gibi geliyor bana...

Ama bu dediklerimi hemen yarın gibi de algılamayın... Dövizin değer yitirip yalnızca altının değerli olması ancak üçüncü Dünya savaşı yani Avrupa’nın Rus işgaline girmesiyle mümkündür gibime geliyor... Bu düşüncem yanlışsa, uyarın lütfen beni...

BÜHL’ün korkusu dünyayı (elindekileri) kaybetmek, ârifin korkusu da Allâh’tan perdeli yaşamakmış!..

İlme nankörlüğün cezası, ilimden ebeden mahrum kalmakmış!..

Aptallar arasında en az aptal olan, akıllı demek değilmiş, âkiller indînde!..

Zulmeden, zulüm bulurmuş; da, neden bu zulme uğradım dermiş... “Zulüm” nedir ki?..

Valla ben pek yazacak bir şeyler bulamıyorum böyle vakit geçiriyorum...

Bâri siz bir şeyler anlatın bakalım... Belki bana, kendimi aldatmaktan kurtulup, gerçekten Rasûlullâh yolunda İNSANLARA SIRF ÖLÜM ÖTESİ BOYUTUN GERÇEKLERİNİ İDRAK ETTİRMEM İÇİN YAŞAMIMI DEĞERLENDİRMESİNİ öğretebilirsiniz...

Cevaplar

− Üstadım, size bahşedilen deryadan kıyıya vuran “inci tanelerini” toplamaya çalışıyoruz...

− Çok faydalanıyoruz. Lütfen böyle kalsın Üstadım.

− Üstadım, ne kadar şükretsek şükrümüzü edâ edemeyiz. Biz bu üç günü iple çekiyoruz sizinle beraber olabilmek için. Bu nimeti değerlendirebilmek kolaylaşmış olsun hepimize.

− Şükründen âciziz Üstadım...

− Siz yavrularınızı sütsüz bırakmazsınız Üstadım...

− Hayır Üstadım.

− Şükründen âciziz Üstadım!..

Üstad

− Teşekkür ettiğinizin kim olduğunu bilmediğiniz sürece “şükür” etmiş olmazsınız!..

Cevaplar

− Mahrum bırakmayın Üstadım...

− Sudan çıkmış balığa döneriz...

− HAYIR Üstadım...

Üstad

− Evet çoğunluğun fikri belli oldu... Sorularınız neler bakalım?

Soru

− Allâh ilminden yüz çevirmek; Allâh zikrinden yüz çevirmek midir?..

Üstad

− Evet!..

Soru

− “Sarhoşken namaza yaklaşmayınız” âyetinde ifade edilen sarhoşluğu, fiziki sarhoşluğun dışında “benlik sarhoşluğu” olarak da algılayabilir miyiz?

Ayrıca “yaklaşmayınız” ifadesini “yakîn elde edemezsiniz” olarak düşünürsek, o hâlde “benlik sarhoşluğu ile namaz kılarsanız yakîn elde edemezsiniz” olarak düşünmemiz gerekir “zan” ediyorum!..

Üstad

− Sarhoşken namazın mümkün olamayacağına işaret ediliyor...

“SARHOŞ” olmanın ne demek olduğunu anlarsak, o durumda iken namazın mümkün olamayacağını, namaz Mi’râc olduğuna göre bunun da yaşanamayacağını fark etmiş oluruz...

Soru

− Zikrin sırdan, ahfâdan olması gibi mecazî anlatımları nasıl anlamalıyız, bugünün gerçeği ile..?

Üstad

− Esmâ ve Sıfat boyutuna dair müşahedelerdir bu zikirler...

Soru

− İlk defa görülen bir müminin karşısında yapılan dua kabul olunur mu?.. O müminin kalbi Beytullâh sayılabilir mi?..

Üstad

− O “MÜMİN”i bulursan, evet!.. Bunun için “Mümin müminin aynasıdır” hadisinin mânâsını araştır...

Soru

− “Zerre küllün aynasıdır”ın mânâsını “Mümin müminin aynasıdır” sözü ile bağdaştırabilir miyiz Üstadım?..

Üstad

− Hayır... Allâh indînde ne küll vardır ne de zerre!.. Mümin ise isimler içindeki bir “ALLÂH İsmiyle İşaret Edilen”in isimlerinden biridir...

Soru

− “Rahmân’ın iki eli”nden murat olarak Celâl ve Cemâl sıfatlarını da düşünebilir miyiz?..

Üstad

− Evet...

Soru

− Ocak sohbetinde cennetin Galaksi ile sınırlı olduğundan söz ediliyordu... Diğer galaksilerden haberdar olanlar için, cennette olmaması gereken sıkıntıyı yaratmaz mı?..

Üstad

− Eğer görüş alanının o galaksileri kaplamadığını FARK EDERSEN elbette yaratır!.. Ayrıca...

Galaksinin göze hitap eden madde yapısını cennet olarak düşünmek yanılgıdır... Cenneti bu yapıdaki boyutsal yaşam olarak değerlendirmeyi unutmayın.

Soru

− Zikir ile tespih diye anlatılanların kesiştiği noktalar nelerdir... Zikir hangi durumda tespih diye de anılabilir?..

Üstad

− Zikir, “Allâh”ın sende kendine bakışıdır!.. Bu da Sıfat, Esmâ yollu veya sana izafeten Efâl yollu olabilir!.. Varlığın ise, tespihindir!..

Soru

− “Mümin rüya görmez” hadisi ile Hz. Rasûlullâh’ın 6 ay boyunca rüya görmesini nasıl anlamalıyız?..

Üstad

− Benim tüm yaşantım rüya olduğuna göre, bu sorunu cevaplamakta yetersizim.

Soru

− Kâbe, Zât’a işaret ediyor ise; oluşan tecellinin sadece Celâl yönlü olmasını nasıl algılayacağız?..

Üstad

− Ona Celâl yakışır!..

Soru

− Mutlak değerlendirme ALLÂH’a aittir idrakıyla ALLÂH’a hamd edebilir miyiz?

Üstad

− Allâh’a ancak Allâh HAMD eder... Okumuyor musun, “HAMD ona aittir”i... ”Hamd”ı ancak ve yalnızca O yapar!..

Soru

− Mutlak varlık “Hayy” ise ve Hayat dahi bir sıfat ise, düşünüyorum ki Hayat yaratılmış olamaz. Çünkü “Hayat” sıfatı “Tekvin” sıfatından öncedir.

Yani “Hayy olan” yaratır. O hâlde Hayat mutlak varlık için bir “sebep” midir? Yoksa bir “gerek” midir?..

Üstad

− Hayat, bize göre bir gerektir... Mutlak Zât bu kavramdan da münezzehtir!.. Soruna teşekkür ederim...

Soru

− Üstadım sanırım benim gibi herkes şok oldu... Bu zorlu devrede manevî ve dünyevî yapılması gerekenleri daha açmanız mümkün mü?.. Teşekkür ederim...

− “Size hesap görmeye nefsiniz yeter” âyeti doğrultusunda Münkir ve Nekir meleklerinin fonksiyonlarını nasıl değerlendirmeliyiz?..

Üstad

− Bakın... Burayı iyi anlamaya çalışın, boş şoklardan çıkarak!..

Ölüm belki yarın kapınızda, bunu düşünüp şok olmuyorsunuz da, masalları kafanızda büyüterek kendinizi şoka sokuyorsunuz...

Olacaksanız, hâlâ “Allâh Adıyla İşaret Edilen”in ne olduğunu anlamayışınıza ŞOK olun!..

Bu durumda geçseniz öbür tarafa ne olacak?..

“Allâh Adıyla İşaret Edilen”in sayısız özellikleri, bazen de birbiriyle çelişki gibi görülen anlatımlarla bize anlatılmaya çalışılıyor...

Allâh isimlerini, biz Hulûsi’nin isimleri gibi anlamayalım!..

Kaldı ki, Hulûsi’nin isimleri bile, Hulûsi’yi anlatmaya yeterli değildir!..

İsimlerle nereyi yakalamaya kalkarsan, oradan eli boş çıkarsın!..

Ne zaman o isimle O’nu kayıt altına alırsan, yalnızca bilincini kayıtlamış olursun!..

Hangi anda hangi boyutta nasıl açığa çıkarsa, algılayana göre; orada bir isim yaratılır!.. İsim perdesi kalkmayan sağlıklı düşünemez!..

İsimler bize yolda ışık tutan fener gibidir... “ALLÂH Adıyla Anılan”ın isim ve sıfatları dahi, bizim düşünmemiz dilendiği biçimde bize bildirilmiştir ki; bildiren, bildirdiklerinden MÜNEZZEHTİR!..

Bilmem anlatabildim mi?..

Cevap

− Merhaba Üstadım, sohbetler haftanın her günü olsa azdır, gonca güller susuz kalır!

Üstad

− Gonca güller bugüne kadar nasıl susuz yaşıyorlarsa yine öyle yaşamaya devam edebilirler!.. Zor olmasa gerek... Yolunu bulmuşlar demek ki!..

Soru

− “Hedef ZÂTÎ hiçliğinin sonsuz ve sınırsızlığına ulaşmaktır” ifadesini biraz açar mısınız?

Üstad

− İsmi terk etmeden resme eremezsin!..

Tasavvuf mecazdır...

Tasavvufun “vuf”una eremezsen, “tasa”sında kalırsın!..

Allâh isimlerinin dahi mecaz olduğunu ve bu mecazların neye işaret etmek istediğini bilmiyorsan, “ZÂT” kelimesi de bir isim olarak şuurunu işgal etmez mi acaba?..

İsimsiz düşünmek nasıl olur?..

Bunu bana anlatacak var mı?..

Soru

− Resme ermek... ne demektir Üstadım?..

Üstad

− Kendini aradan kaldırıp, Tek’i müşahede etmek!

D... kaç yaşındasın?..

Cevap

− 15...

Üstad

− F… kaç yaşındasın? Neredesin?..

Cevap

− Üstadım 18 yaşındayım... Berlin’de...

Üstad

− F..., isimden geçip resme ermekten ne anlıyorsun?..

Cevaplar

− İsmi unutup aslına yönelmeyi Üstadım!..

− Benlik yoksa isim de yoktur. Bunun için benlikten kurtulmak gerekir.

Üstad

− “İnsanlara, “ALLÂH”ı anlattım... “TANRI”larını “update” ettiler!” sözünü iyi düşünün!.. İyi geceler...

22 MART 1998

Üstad

− “ŞİRK” ile “NANKÖRLÜK” arasında acaba bir ilişki var mıdır... İkisi de niçin en büyük suçlar arasındadır?..

Siz bunu düşünürken... Aptal ile ahmak arasındaki bir farktan söz edeyim...

Aptal pişmanlık duyar... Ahmak ise pişmanlık duymaz!.. Niçin duymaz?.. Çünkü neleri yitirdiğini ve telâfi edemeyeceğini anlayamaz ve düşünemez de ondan!..

Aptal, yanar; yitirdiklerinden dolayı; ve bu yanma ile de zararın neresinden dönülse kârdır, deyip daha fazla çalışır...

Ahmak ise, neleri yitirdiğini anlayamadığı için ne yanar, ne de telâfiye çalışır; salar ipin ucunu keyfine bakar!..

Cennette yanma yoktur!..

Bu ne demektir, düşünebiliyor musunuz?..

Bilincinizin kilitlenmesi!..

Ama Elhamdulillâh bazıları burada cenneti yaşıyor; bilinci kilitlenmiş bir hâlde!.. Yanmadan!..

Yanmak şu Dünya’da bir rahmettir aptallar için!.. Ahmaklar ise yanmaz!..

TANRI’nın kaderine sığınır bazıları da!.. Bu ne demektir bilir misiniz?.. Hele bunu da bir düşünün bakalım; eğer düşünebilecek bir beyin varsa takdirinizde!..

Aslan ne yaptı da Rahmete nail olarak kuzu düştü önüne?.. Kuzu ne yaptı da gazaba uğrayıp Aslana yem oldu?!!

Birine Rahmet diğerine gazap oluyorsa; rahmette miyiz; gazapta mı?..

Hâlâ düşünmüyor musunuz?..

Hâlâ serdettiğimiz misallerden ibret almıyor musunuz?.. diyordu Kitap!..

Düşmemeye bakın; düşen giremiyor yeniden; kolay kolay...

Evet dostlar...

Düşenlerin yerine yeniler geldi... Gidenin yeri boş kalmıyor demek!..

Hatta dışardakiler, birileri gitse de bize yer açılsa diye bakıyorlar...

Evet arkadaşlar... Düşünün bakalım... Gazap kime göre; Rahmet kime göre?..

“GÖRE”li kozalılar, kozalarından nasıl çıkarlar?..

Yaşadığınız kozadan mutlu iseniz, mutluluğunuz daim ola!..

Değilseniz, gong çaldığı anda sahadan çıkacaksınız ve geri gelip sahneye çıkmayı yeniden deneme şansınız olmayacak!..

Şunu kesinlikle biliniz ki; vermeden alamazsınız!..

“İslâm” kitabındaki “zekât” bölümünü adam gibi düşünerek; ve sistem içindeki bir mekânizma oluşunu değerlendirerek okuyup anlamaya çalışın; ve zekâtla tıkanıklığınızı giderip, perdenizi kaldırmaya, kozanızı delmeye çalışın!..

Perdeyi kaldıran en önemli faktörlerden biri, VERDİKLERİNİZDİR!..

Tüm hayvanlar alıcıdır... İnsan ise verici...

Veren, Allâh’tır... Alan, mahlûktur!..

Evet, baştaki sorumla ilgili cevaplarınızı bekliyorum...

“ŞİRK” ile “NANKÖRLÜK” arasındaki ilişki; ve neden bu ikisinin en büyük suçlardan olması yolundaki sorum...

Cevaplarınızı bekliyorum...

Cevaplar

− Gerçeği görüp de değerlendirememektir NANKÖRLÜK... Şirk içinde olan da, nankör de özündekileri ortaya koyamadığı için aynı âkibete düçar olur... Değişik yollardan aynı neticeye varılır: Hakikatten ebediyen perdeli olmak...

− Şirk, başka varlıklar varmış gibi davranmak; nankörlük ise verilenin aslını göremeyip; kabullenmemekten doğacak sonuçlara katlanmak.

− Her ikisi de birimselliğinin ve dolayısıyla bir “Allâh” var ve bir de “ben” anlayışının zuhuru oluyor.

− Nankörlük, kendindeki hilâfet boyutunun değerini bilmemek, hakkını verememektir. Bunun sonucu da şirktir diye düşünüyorum Üstadım...

− Şirk kapısından giren nankörlük kapısını ardına kadar açmış olur; bu da o kişinin ahmak olmasına vesiledir.

− Şirk gerçeği örtmek, nankörlük verileni değerlendirememek.

− Müşrik ve nankör... İkisi de, ALLÂH isminin işaret ettiği mânâdan perdelidirler... Bu nedenle her iki düşünce ve davranış biçimi kişiyi Öz’üne götüren yoldan alıkoyar... Şekavetlerine neden olur...

− Halifetullâh özelliğimizi açığa çıkaramamanın azabını yaşayacağız ve de bunu bildiğimiz hâlde gereğini yaşayamamak nankörlüktür diye düşünüyorum.

− Nankör olanda ben olgusu ortadan kalkmamıştır. Bu da hâlâ şirkte olduğuna işarettir ve hâlâ mahlûktur...

− Kendindeki özellikleri fark etmeyen şirktedir. Bu özelliklerin kapısını kendisine açana teşekkür etmeyen NANKÖRDÜR, dolayısıyla şükretmemiştir...

− Allâh’ın fiilerinin açığa çıktığı birimin, o fiilleri kendine mâl etmesi şirktir...

− Nimetin geldiği yeri göremeyen nankördür. Bu da “ALLÂH” isminin işaret ettiği mânâyı idrak edememekten kaynaklanır...

− Şirk, tanrı anlayışıdır ki enfüsî bir keyfiyettir... Nankörlük ise nimeti yerli yerinde ve hakkıyla değerlendirmemek; nimet sahibinden dahi (şirk hâlinin sonucu) perdeli olmak; O’na şükretmemektir...

− Öz benliğini bilmemek şirk; kendisine ulaşan Rahmeti eliyle itmek nankörlüktür.

− Allâh’ın ahlâkı ile ahlâklanmış yaşam formları, “Hakkını vermek” sistemi üzerine pozisyon aldıklarından, onlar için nankörlük söz konusu değildir... Birimin, sistemi fark etmek ve sistemle ilişkisini kavrayabilmek için tek seçeneğini imha etmesi önce kendisine zulümdür... Ve yazık olur anlamında, suçtur!..

− “Nankörlük, insansıların en belirgin özelliğidir!” (DOST’tan Dosta: 895)

Şirk ise Öz’de Bir olduğunu idrak edemediğinden dolayı İnsansı olan birimlerdedir diye düşünüyorum.

− Allâh kavramını şuurunda oturtamayan ve bu paralelde gerektiği gibi yaşayamayan, şirk durumundadır. Şirkte kişi kendi hakikatine perdeli olduğu için nefsine zulüm (nankörlük) eder. Nankörlük şirkten doğar denebilir.

− İlmin gereği olarak herhangi bir çalışmada bulunmamak, kişinin kendine yapabileceği en büyük nankörlüktür diye düşünüyorum...

− “Ya idrakın kadar konuş, ya da haddini bil” hitabı gereği, idrakım kadarıyla birkaç cümle söylemek istiyorum.

Bir süre önce Özürlüler Derneği’ne üye oldum... Dün de rozetimi aldım! Gururla taşıyorum!

Çünkü hakikaten özürlü olduğumu fark ettim... Görme Özürlü!!!

O; sonsuz sınırsız diye lafını edip, idrak edemediğim; hesabı 1 mikron bile şaşmayan “Tek”te hata, kusur görme özürü!

Öyle bir özür ki, hâlâ farkına varamadığım; ve zannımda, hata ve kusur diye tanımladığım oluşumlar; yapının Tek olmasından dolayı katlanarak yine dönüp dolaşıp benim başıma geliyor ve ben üstel olarak, artan bir negatiflikle, giderek benlik batağında batmaktayım! Fark etmeye başladığım, yaşadığım şirk ve nankörlük hâlimin ifadesi...

− Kişinin kendisini tanımadığını fark ederek bu yolda herhangi bir çalışmada bulunmaması kişinin kendisine yapabileceği en büyük nankörlüktür; zulümdür!..

− Şartlanmalarını terk edememe dolayısıyla verilmiş olan halife olma özelliğini açığa çıkaramama olabilir mi Üstadım...

− ŞİRK: özünden gâfil olma... Nankör: Öz bilgileri değerlendirememek.

− Nankörlük, şirkin sonucunda oluşan bir davranış biçimidir ki; Vereni müşahede edememenin sonucudur...

− Şirk, Allâh’a eş koşmaktır, Nankörlük ise, kendisine yetişen uyarıları ve tebliği kabul etmeme hâlidir. Arasındaki fark ise, varlığını tanımama, diğeri tanıdığını kabul etmeme hâlidir.

− Şirk, bencillik kozasından çıkmamak; nankörlük hakikatine ulaşamamaktır.

− Enfüste veya âfakta şirk görmek ŞİRKtir!.. Ulaşanı değerlendirememe nankörlüktür...

− Nimeti vereni müşahede edemeyen şirktedir... Dolayısıyla da nankördür kanaatindeyim...

− Şirk, “Allâh”tan perdeli olmak; nankör, bilip yapamamaktır.

− İkisi de benlikten, bencillikten kaynaklanır... Kendini ayrı bir varlık olarak vehmeden de, öz boyutundan gelenleri değerlendirip yaşayamaz... Bu da gazabına sebep olur.

 − Verileni ve özünü düşünmeyen şirktedir, nankörlük ise verdiklerini inkâr etmektir.

Üstad

− En başta sorduğum “ŞİRK” ve “NANKÖRLÜK” kavramları aralarındaki ilişki ve anlam?

Cevaplar

− Şirk, Allâh’tan perdeli olmak... Bunu bilerek ilmin gereğini yerine getirememek, nankörlük...

− Her iki kavram da iç içe geçmiş durumdadır. Nankör; gelen nimeti geri teper, şirk içinde olması nedeniyle! Şirk ehli ise, gelen nimete şükretmez ve nankörlük yapar nereden geldiğini göremediği için.

− Nankörlük, şirk varsa vardır...

− Kendinde benlik görmek şirk, özündekinin hakkını vermemek de nankörlüktür.

− Dünya’da yaşananlara dünyaMIZda hoşumuza gitmediği zaman gösterdiğimiz tepki, nankörlük; iyi şeyleri kabullenip (kendimizce) kötü şeylerin başkalarından geldiğini düşünmek, şirktir.

− Özündekinden perdeli olmak Şirk, Chat oturumlarında verilmekte olan ilmi değerlendirememek ise Nankörlüktür...

− Şirk; “1”i 2 görmektir. Kendini bilme istidadı ile yaratılanın özünde “1”liği inkâr etmesi, nankörlüktür.

Şirk, tüm günahlara kaynak teşkil etmesi hasebiyle suçların suçudur ve aynı zamanda da en büyük zulüm olan nefse zulmün zeminidir...

− Her an bizimle olanı başka yerde aramak ve idrak edememek, hem şirk hem de nankörlük olabilir mi Üstadım?..

Üstad

− “Marifet” şirkten kurtulmak, değildir!..

Dostlar... Bu yanlızca başlangıçtır!.. Konuya girmektir!..

Arkadaşlar; bilin ki, “şirk”ten kurtulmak, yalnızca bir başlangıçtır bu işte!.. Çelişkisiz bir biçimde, tanrı kavramından arınmadan okula başlayamazsınız.

Yani, beyninizdeki “şirk” oluşturan düşünceler kalkıp; “ALLÂH Adıyla İşaret Edilen”e “iman” ettikten sonra “İSLÂM” ÜNİVERSİTESİNE BAŞLAYABİLİRSİNİZ!..

“ŞİRK” olduğu sürece düşüncenizde, henüz “ALLÂH Adıyla İşaret Edilen”e iman etmiyorsunuz; yalnızca “tanrınızı update” ediyorsunuz!..

Günlük yaşantınız, dikkat edin, hep “tanrınız üzerine kuruludur”!..

Bu takdirde de “Allâh”a iman ediyorum, düşüncesiyle yalnızca kendinizi aldatırsınız!..

Soru

− Üstadım, benim anladığım, daha “lâ ilâhe”den geçemediniz! “İllâ Allâh”ı yaşamak şöyle dursun!.. Ki bu da işin ilk basamağı!.. diyorsunuz...

Üstad

− “ALLÂH Adıyla İşaret Edilen”in ne olduğunu hâlâ anlamadığınız için; hayalinizde ötelerde bir hiçliğe atıyorsunuz “tanrınızı”; bu da sizin “tanrınız”ın yeni bilgiler ışığında “update” edilmesinden başka bir şey değildir!..

Şurası kesin ki;

FÂNİ, zaten fânidir; ve Bâkî de Bâkîdir...

Bu ne demektir hiç düşündünüz mü?..

Gelecekte bir gün Bâkî’nin kalıp da O’nun “HİÇ”liğine ulaşacağınızı sanmanız bir başka ham hayaldir!..

“HİÇ”lik ötede değil, içinizdedir!..

Bâkî de sen!..

FÂNİ, hiçbir zaman var olmadı!.. “Fânî”, yok olacak olan, değil!.. “Yok” olandır!..

Sen sendesin; ve bana da hiçbir zaman ihtiyacın yok!..

Ben sana hiçbir şey veremem!.. Zaten her şey sende var!..

Benden hiçbir şey ummayın gelecek diye!..

Siz kendinizdekini bulup, sefasını sürün; beni de bırakın dünyamda, kendimi yaşamaya devam edeyim sizsiz!..

Denenmişi denemekte fayda yoktur!.. Deneyip de faydasını görmediğiniz şeyi, niye tekrar deneyerek vaktinizi boşa harcayacaksınız!..

Akıllı, ibret alan; ahmak da aynı hataya sürekli devam edendir!..

Beni yargılamak, elbette hakkındır!..

Ama dikkat et...

Sakın haaaaa!..

“ALLÂH Adıyla İşaret Edilen”i yargılayıp suçlamaya kalkma!.. Perişan olursun; seni iki âlemde hiç kimse kurtaramaz âkıbetinden!..

Bunu anlamıyorsan, git iki budak deliği al da tak basîretine, belki daha yararlı olur sana!..

Kimliğin ile İlimi birleştirirsen, ortaya kilim çıkmasın!..

Yani, ilimin başına kimliğini sokup, onu kilim etme!.. Herkes basıp geçmesin üstünden!..

Dün kamburuyla, bugün odasına giremezsin!..

Sen, nasibi varmış gibi vermeyi dene; o, nasibim yok, deyip geri çevirsin!.. Böylece belki kendi kendine ettiğini fark eder!

Küsen, kendine küser; karşısındakine küstüğünü sansa bile!..

Perdeyi dışarıda aramayın... Perde, senin bilincin ile ilmin arasındadır!..

Yemin ederim ki, kimse seni cezalandırmıyor ve cezalandırmayacak... Yalnızca sen kendi kendini cezalandırıyorsun! Kozanı örmekte devam edip, sonra da yaptıklarıyla filanca beni kozaladı deyip, kendini tatmin ediyorsun!..

SİSTEMDE MAZERETE YER YOKTUR!..

Yapmadığın çalışmanın karşılığının sana havadan ulaşacağını sanıyorsan, kendini ALDATIYORSUN!..

NE yapman gerekiyorsa; ilmin neyi öneriyorsa; vicdanından gelen sesleniş neyse, onu dinle!.. Ki, bir aptal olarak yanmayasın!.. Ahmak isen zaten yanmazsın!..

Neler kaybetmekte olduğunu idrak eden kişi, yanan odadan kaçmaya çalışan insana benzer!..

Eğer bu telaş içinde değilsen... Allâh rahatlık versin!.. Hepinize hayırlı geceler!..

24 MART 1998

Üstad

− Bilgisayarı bilir misiniz?

Bilgisayarın bedeni vardır, motherboard, derler... Bir de ana hızını sağlayan CPU’su... Benimki öyle yüksek bir zekâ değil, yalnızca II 233! Onun yanı sıra bir de Hard diski vardır, hafızası... Aklının olduğu merkez!.. Bir de ram denen, ön bellek yani acil devreye giren zekâ gibi... Alır o, ana belleğe, hard diske yükler... Ve orada her şey değerlendirilir!

Neye göre değerlendirilir?..

Daha önce veritabanına neler yüklenmiş ise, onlara göre!..

Ham pc’nin hard diski, önce veri kabulü için formatlanır, gelen verileri kabul etsin diye...

Biz doğarken, beynimizin yüzde üç-beşi, gelen kozmik etkilerle, genetik tabanımızdaki bilgilere göre formatlanır...

Eğer yeni bir formatlama yapmazsak ilk formatlanan alana ek olarak; daha sonra o ilk formatlanan alandaki kadarlık veritabanına göre; mevcut bilgilerimizi değerlendirmek suretiyle ölene kadar yaşar; ve gideriz bu dünyadan!

Hard diskteki bilgiler formatlandığı alanı aşamaz...

Bu alan doldu ise, biz ram kapasitemizi kullanarak; pc açık olduğu sürece onları kullanırız; ama, pc kapanınca, ram’daki yani geçici bellekteki tüm bilgiler havaya uçar; ve bizde yalnızca hard diskimizin formatlanmış bölümündeki eski bilgilerimizle başbaşa kalırız...

Bu arada elbette, internet bağlantısı kurarak, modemimizin hızına ve interneti kullanma kabiliyetimize göre başka dünyalara da girebiliriz ki bunu beyninde başarabilenlere “Ricalullâh” diyorlar galiba!..

Beynimizde acil olarak ne yapabiliriz?..

Benim gibi yaşı geçiklerin ilk yapabileceği şey, hard diske yeni alan formatlayana kadar ram belleği arttırmaktır!..

Ram belleğimizi arttırmanın yolu da ZİKİRden geçer!..

Yeni veriler buraya yüklenerek; yaşamımızda bazı yeni idraklara yol açar ki; insanın ortaya koyduğu bütün fiiller, idrakının doğal sonuçlarıdır...

Hard diskin yeni formatı, doğumdan sonra, ancak fiile dönüşen bilgilerle oluşur!..

Fiile dönüşen bilgiler ise, ram’e yani zikirle açılan geçici alana yerleşmiş bilgilerin idrakı yönlendirmesi ile mümkündür!..

Ram, yani geçici belleğin çok sınırlı ise -zikrin yetersizse-, bu defa aldığın bilgiler kayda girmez, taşa dökülen su misali üstünden akar gider!..

Ram’e, yani zikirle açtığın ek kapasiteye yüklediğin bilgiler doğrultusunda eyleme geçemezsen; bunlar hard diske yüklenemeyeceği için; kısa süre el malıyla iş görürsün; sonra da onlar uçar gider başını ellerin arasına alır, düşünmeye başlarsın, niye ben adam olamıyorum diye!..

Beynini, yani ilminin gereğini, ister duygusallık, ister başka bir sebeple değerlendiremezsen, bunun sonuçları otomatik yaşanır; kimse de bunu değiştiremez!..

Temelde, görüntüyü sağlayan video kartın, ses kartın, iletişim araçların hep hard diskinin kapasitesiyle orantılıdır... O kapasite yetersiz ise, video kartının gelişmişi orada kendini gösteremez; yüklenemez… daha başka özellikler de!..

Olay, beynini kullanmaktan; mazeretlerden geçmekten, sistemin gereğini uygulamaktan geçer!..

İnsanca duygular ve insanca düşünme, kozalıların ilkel yaşantılarından başka bir şey değildir!..

İsa (aleyhisselâm)’ın şu uyarısına dikkat edin:

“Sen insanca düşünüyorsun; Allâh gibi değil!..”

Hz. Muhammed (aleyhisselâm)’ın şu uyarısını da “ahmak”lar veya “aptal”lar gibi değerlendirmeyin sakın!..

“Allâh’ın ahlâkıyla ahlâklanın!..”

“ALLÂH” adıyla işaret edilen, evren içre evrenler ve içlerindeki tüm oluşumları yaratanın “ahlâk”ı ne ola ki?..

Bunu adam gibi bir düşünsenize, eğer düşünebilecek kapasite var ise; yeterli veritabanı bulunuyorsa beyninizde!..

Ahmaklar değerlendirir Hz. Muhammed’i kendilerince...

Aptallar değerlendirir Hz. Muhammed’i kendilerince...

Âlimler değerlendirir Hz. Muhammed’i kendilerince...

Ârifler değerlendirir Hz. Muhammed’i kendilerince...

Evliyaullâh değerlendirir Hz. Muhammed’i kendi mertebelerince…

Ahmaklar değerlendirir Hz. Muhammed’i... O ne büyük adamdı; çarşı-pazar dolaşıp, ailesiyle hâlleşir, çoluk çocuğuyla oynaşırdı; sökük diker, taş taşırdı!..

Aptallar değerlendirir Hz. Muhammed’i... Ne büyük Nebi’ydi!.. İnsanlara iyiliği tavsiye eder, sosyal yardım yaptırır, onları ne güzel idare ederdi... Kimseyi kırmazdı... Sekiz hanımı arasında hiçbirinin hakkını geçirmez; herkese her şeyin ortasını tavsiye ederdi... Ne mükemmel insandı!..

Âlimler değerlendirir Hz. Muhammed’i... Ne büyük Rasûl’dü!.. Allâh’ın elçisiydi; Allâh’ın emirlerini bizlere bildirdi... cenneti gördü, cehennemi gördü rüyasında ve insanlığı idare için ne güzel yollar koydu... Ama ne de olsa bir Nebi’dir!.. İnsandır!.. Söylemiş ve dedikleri tam olarak bize ulaşmamıştır; bize sadece Kur’ân yeter!.. Gerekirse, aklımızın yattığını Onun dediklerinden, kabullenebiliriz!.. Aklımız yatmazsa dediklerine, mantığımıza uymazsa dedikleri, onları bir yana koyar, Kurân’a döneriz!.. Mucizeleri mi? Onlar hadisle bize geliyor, aklımız almazsa, bir kılıfına uydurur, kenara koyarız!.. Biz iman değil, akıl dinine tâbiyiz!..

Âriflere gelince... Hz. Muhammed büyük adam değil, Hak’tır!.. O’nda konuşan Hak’tır!.. Tanrı, Muhammed sûretinde aşikâr olmuştur!.. Her şey Hak’tır; dolayısıyla o da Hak!.. Ben, sen, o, herkes Hak!.. Gerisi yok!.. O gün Hak, ondan öyle konuşmuş; bugün de bizden böyle konuşuyor!.. Her şey Hak ise beden de Hak!.. Öyleyse yok fazla bir fark Muhammed’le aramızda!.. Ben, sen, o, biz, siz, onlar hep Hak!.. Ama gene de Hz. Muhammed çok büyüktür!.. Âlemler onun için yaratılmıştır!.. (bunlar da mülhimedeki irfan sahipleri…)

Evliyaullâh’a gelince...

Ben o sınıftan değilim ki; onlar nasıl değerlendirir bileyim!..

Ama bana göre...

Önce, ALLÂH İsmiyle İşaret Edilen; kâinat içre kâinatlar yaratanı anlayabilmem için, beyin kapasitemi bilgilerim doğrultusunda, gereken çalışmaları ortaya koyarak genişletmem gerek; ki önce ALLÂH Adıyla İşaret Edilen’in ne olduğunu fark edeyim...

Sonra da buna dayanarak “ALLÂH RASÛLLÜĞÜ”nün ne olduğunu fark edeyim...

Sonra da “Allâh ahlâkıyla ahlâklanmış” olarak SİSTEMİ ve SİSTEM İÇİNDEKİLERİ değerlendirmeye başlayayım!

Bu bilgileri, ilmimin zekâtı ve sadakası olarak dağıtıyorum insanlara! Ki yerine misli misli gelsin!..

Ne verirsem ne yoldan, biliyorum ki, SİSTEM gereği onun misli gelecek bana aynı türden ve aynı yoldan!..

Arpa dağıtıp altın toplayamazsın!.. Altın dağıtıp irfana eremezsin!..

Zulüm yapıp, Rahmet bekleyemezsin!..

Bina yapıp, ilim alamazsın!..

Ne yapıyor, yaptırıyorsan, karşılığını da o yoldan alırsın SİSTEM gereği!..

Tüm sistem, bir mekanik düzen olarak çalışmaktadır ve bu yüzden sistemde mazerete yer yoktur işte!..

Bu “ALLÂH” ismiyle etiketlediğin tanrına; ve kozanın içindeki yani hard diskinin veritabanına göre, içinde yaşadığın dünyana göre, mutlu oluyorsan; cennette senin gibilere de yer var ve onlarla beraber hiç yanmadan yaşarsın da!..

Ya bilgisayarın nasıl çalıştığını iyi öğren; ve onu duygularla, şartlanmalarla değiştiremeyeceğini fark et; ya da koyver kendini hayal dünyanın içinde...

Ben meşgûlken “chat” atıp soracakları olanlar, “available” olmadan boş yere chat atmasınlar çünkü o zaman zaten meşgûlüm cevap veremem chat çağrılarına... Buyurun meydan sizin dilediğinizi sorun...

Soru

− Londra’dan... Ben süper PC’ci değilim. Sadece öyle olmaya çalışıyorum... Elimden geldiğince... Anlattıklarınız o kadar mükemmel ki verecek cevap bulamıyorum...

− Üstadım, “Allâh” kendini bu mekanik olarak çalışan “Sünnetüllâh” düzeni altına sokar mı?

Üstad

− Senin bu sorunun altında, ALLÂH İsmiyle İşaret Edilen’i biraz tanrı gibi mülâhaza etme kokusu alıyorum! Mekanik tâbiri insanca bakışın ifadesi olan bir tâbirdir...

Soru

− Ram’deki bilgiler genetiğe işlenmiyor mu; ki ölüm ötesinde hard diskte bulalım...

Üstad

− Ram bilgileri fiillerle hard diske yüklenir... Bilip de uygulamıyorsan hard diske yüklenmez!.. Yani, beyindeki olayı anlatıyorum.

Soru

− Bilgisayara giren virüs programı ile vehim eşdeğer midir? İkisi de tabii programın doğru çalışmamasına sebep olmakta mıdır?

Üstad

− Virüsün beyinden beyine geçişi vardır ve çok önemli bir konudur!..

Onu başka bir sohbette ele almak istiyordum, fakat mâdem sordun ona da girelim biraz...

İnsan beynindeki, genetikten gelen veya sonradan şartlanma yollu edinilmiş bilgiler − veriler, PC’deki virüslere benzer!..

Bu virüsler bazen kapalı kalıp harekete geçirecek bir dış etki beklerler; ve bu yüzden de, dışarıdan virüs yok sanılır; bazen de hemen yayılıp kişiyi duygusallık batağında perişan edip, tüm hard diski çökertirler... Yeniden hard diskin çalışır hâle gelmesi uzun yıllar alır!..

Virüsün olan şartlanmalar yerleşmiştir hard diskinin bir köşesine; farkında değilsindir!

İlim gelir, hard diskinin çoğunluğunu kaplar...

Sonra öyle bir olayla -imtihan derler tasavvuf dilinde buna- karşılaşırsın ki, o olay gider şartlanma−değer yargısı virüsünü aktive eder!..

Haydi al başına..! Virüs, bir anda bütün bilgilerini imha eder; ve hard disk güm!.. Yanarsın!.. Sonra da ilim bana faydalı olmadı dersin, suçu oraya yıkarsın!

Oysa, ilim öncesinde, yüklendiğin şartlanman−değer yargın, beynine yerleşmiş virüsü temizlemediğin için; o virüsü aktive eden olay PC’ni darmadağın etmiştir; ve yapabileceğin de hiçbir şey yoktur artık; PC’ni yeni baştan formatlamaktan başka!..

“Evrensel Sırlar” kitabının başına ise, tüm virüsleri imha edecek ana “ANTİ−VİRÜS” programını koymuştuk!..

Onu kullanmazsanız, PC’niz her an, bir olayla aktive olacak virüsle çökmeye mahkûmdur!..

Ayrıca bilgisayar bağlantıları ile de birbirine virüs geçebilir dosya alış−verişiyle!..

Beyinler arasındaki bilgi alışverişinde, virüslü bilgiyi, siz bile farkında olmadan, karşınızdaki PC’nin beynine yüklersiniz!..

Bana PC uzmanı, HACKER …, tavsiyede bulundu; hemen antivirüsü yükle diye, ve yolladı... Hemen yükledim... Antivirüsüm hayli güçlü şimdi... Eğer siz de antivirüs yüklemezseniz; içinizdeki virüs, ne zaman, hangi olayla, aktive olup beyninizi dağıtır bilemem!.. Sonra da cinci cinci dolaşıp beyninizi tamire uğraşırsınız!..

Bilin ki PC’nizin beyni, yaşamdaki en kıymetli aracınızdır ve onu derhâl antivirüsle koruma altına alın!..

Cevap

− Bu yol mecburlar yolu!.. Yansa da, gümlese de, ne vazgeçilir, ne de kaçılacak gayrı bir yer vardır! Topal karınca misali... ALLÂH derim...

Üstad

− Günde 3000 defa de!..

Soru

− Bilgisayarda “Upgrade”, nefsin mertebelerine mi karşılık gelir? Üstadım...

Üstad

− Hacker ..., ...’e cevap versene..?

Cevap

− Selâmun Aleyküm.

Üstad

− Aleykum selâm... kapanışa yetiştin!.. Buna da şükür!.. Yavaş yavaş açılışa doğru gelirsin...

Cevap

− Ben şimdilik bilgisayarca cevap verebilirim ve “upgrade” kelimesi ile yenileme veya genişletmeyi ifade ederiz.

Üstad

− Anlattıklarım PC’ceye uygun mu peki?.. “Uydurabildim mi”?..

Cevap

− Ayrıca “upgrade” kelimesi bir üst mertebeye geçiş şeklinde bilgisayarcılar arasında kullanılıyor.

− Daha iyi açıklayamazdınız Üstadım...

Soru

− Genetik temizlenme hakkında ne düşünüyorsunuz?..

Üstad

− Olanaksız!..

Tek şansınız, antivirüsü devreye sokmanız!..

Arkadaşlar...

“Allâh” kelimesi ve ismi nasıl bir işaret kelimesi ise... Dikkatlerimizin “işaret edilen”e yönlenmesi isteniyorsa...

“DİN”, “Sistem” gibi kelimeler de, hep işaret amacıyla kullanılan, birer isim kelimeleri; ve bizim altyapımıza göre verilen isimler...

Burada önemli olan, bunların kelimesel varlıkları değil, işaret ettikleri anlamlar...

Var olan bir şey var!.. Buna ne isim verirseniz verin!..

Var olan O şey, sayısız oluşumların hem kaynağı, hem de kendisi!..

Ve O, her şeyi kendi mantığı-düzeni içinde oluşturuyor!..

Bizde de, bunu anlamayı âşikar edince, biz buna “sistem” veya “düzen” gibi adlar takıyoruz... Takan ise, gene kendisi!..

Şimdi bizim, O şeyi, tam olarak algılamamız, tümüyle olanak dışı! Resim, ressamı içeremez; ressamın dilediği özelliklerini yansıtabilir ancak!..

Dolayısıyla, bizim bunu anladıktan sonra, yapacağımız tek bir iş kalır...

O şeyin çalışma mantığını algılayabilmek!..

Buna da benim anladığım kadarıyla, din dilinde “ALLÂH’ın ahlâkıyla ahlâklanmak” denmiş...

Yani, kendi hard diskindeki virüslü veya dar kapasiteli kapsamdan kurtulup; ana merkezin NETWORK’üne bağlı olarak PC’ni kullanabilmek!..

Bunu boyutsal olarak anlayın; yani network merkezini...

Peki dostlar; sizleri çok yordum...

Hepinize, virüsten arınmış PC’ler temennisiyle iyi geceler diliyorum!

Tanrı, virüsten korusun sizleri!!!

Hac yolcularına mübarek olsun yolculukları; Allâh kolaylaştırmış olsun!..

27 MART 1998

Üstad

− Sorular birikti mi?.. Yalnız şunu bilin... Cevabı kitaplarımda olan soruları cevaplamıyorum!..

Cevap

− Sizi kitaplarınız ile, kitaplarınızı da bilgi ve suallerimiz ile kayıtlayamayız Üstadım!..

Soru

− “Halifetullâh”, sistem içindeki bir oluş mudur yoksa sistemin kendisi mi?..

Üstad

− “Halifetullâh” kelimesiyle neyi kastediyorsun?..

Cevap

− Kurân’da geçen Üstadım...

Soru

− Doğuştan sağır olarak doğan kişide Kelâm, Sıfat terkibinde olmayıp halifetullâh özelliğine sahip olarak yaratılmamış mıdır?

Üstad

− Dostlar...

Kurân’da geçen tâbir “YERYÜZÜNDE HALİFE” şeklindedir!.. Bunun dışında nerede geçiyor “HALİFETULLÂH”?..

Cevap

− Üstadım!.. Kurân’da “Halifetullâh” tâbiri yoktur... Sadece “Yeryüzünde halife” veya “Halifeler” tâbiri var...

Üstad

− Y... bu açıdan bakarak... Yeniden sormak istediğini sor bakalım...

Soru

− “Halifetullâh” ile “Yeryüzü halifesi” arasındaki fark nedir?..

Üstad

− Halifetullâh, “Allâh halifesi” demektir ki, eğer böyle bir birim varsa, tüm evrenlerde Allâh adına söz sahibi demektir...

“Yeryüzünde halife” ise... Önce, kimin halifesi, bunu anlamak gerek!..

İnsan, yeryüzünde, kimin HALİFESİ olarak meydana getirilmiştir?..

Soru

− Biz bu ilmi sizin dağıttığınız zekâtlarınızdan alıyoruz; zekâtın zekâtı olur mu?

− Teşekkürler Üstadım...

Üstad

− Neye teşekkür..? Ben anlamadım ki daha, “İnsan”ın kimin halifesi olduğunu?.. Kim söyleyecek?..

Cevap

− Yeryüzü melâikesi, cin ve insin Üstadım...

Üstad

− Evet, İNSAN YERYÜZÜNDE KİMİN HALİFESİ KURÂN’A GÖRE?.. KİM TARAFINDAN HALİFE NASBEDİLMİŞ YANİ?

Cevaplar

− İnsan, Allâh’ın halifesi olarak yaratılmıştır.

− RAHMÂN’ın halifesi...

− “Allâh halifesi” mecazî bir ifadedir... Tek’e bağlı olarak bir de O’nun yanı sıra, halifesi değildir, kastedilmek istenen!.. Belki, O’na ait diye anlatılan özelliklerin, İNSANda müşahede edilebileceğine işarettir...

− İnsan, Allâh ismiyle işaret edilenin yeryüzündeki halifesi...

− ALLÂH Adı İle İşaret Edilen’in yeryüzündeki halifesi insan olabilir mi, Üstadım?..

− Hz. Muhammed (s.a.v.) Mi’râcta kiminle görüştü ise... SANIRIM...

− ALLÂH Adı İle İşaret Edilen’in halifesidir. Bunun için de terkibinde Esmâ’nın tamamını idrak edip yaşaması kaydıyla.

Üstad

− Ya hû, Allâh için cevap verin ey ilim sahipleri!..

Cevaplar

− ALLÂH İsmi İle İşaret Edilen’in, yeryüzünü oluşturan isimlerinin aşikâr olduğu, tam tasarruf mahallinin aldığı isim!

− Hayırlı akşamlar Üstadım, halife TEK’tir ve O, ALLÂH’tır!

Üstad

− Evet, iki-üç kişi dışında Kurân’a göre bu sorunun cevabını verebilecek yok mu?.. Kurân’ı bu kadar mı anladık?.. Ve anlattıklarımı, yazdıklarımı?..

Cevaplar

− Yeryüzünde halife olması, “K” noktasının açılımından meydana gelen boyut için geçerli olup... Allâh İsmiyle İşaret Edilen’in ise bu nokta gibi sonsuz noktalar indînde bir hiçtir.

− Allâh’ın özellikleri ile bezenmiş olma hâli.

− Allâh’ın halifesi...

− İnsan yeryüzünde Halifetullâh özelliğini açığa çıkarabilecek şekilde yaratılmıştır... Yeryüzünün halifesidir.

− Allâh vardır ve O’nunla beraber hiçbir şey yoktur, yani halifelik kavramı anlatma bâbında bize göredir...

− İnsan yeryüzünde Rabbi’nin halifesidir... diye düşünüyorum...

− Allâh’a ayna olandır zannımca Üstadım!..

− Rabbin mânâlarının yeryüzündeki seyir mahallinin adıdır halife...

− İnsan, Allâh adı aynasında, hilâfetini ortaya koyandır...

− İnsanın halifeliği Rubûbiyet Sıfatının gereği Hakk’a ait isimlerin halk üzerinde ortaya çıkabilmesidir diye düşünüyorum...

Üstad

− Bu en basit konuda böyle tutulursanız, biraz daha ağırlaşırsa konular ne yapacaksınız?..

Soru neydi?.. Kurân’a göre diyordu!..

Öyle ise cevap da bir kere Kurân’a göre diye başlamalı değil mi?..

Ben Kurân’ın şu âyetinden bu konuda şunu anlıyorum, diye cevaba girmek gerek değil mi?..

Kur’ân insanın ALLÂH’ın halifesi olduğunu yazıyor mu HÂFIZ ...?

Cevap

− Kelime kelime o tâbir yok...

Üstad

− O tâbir olmadığına göre, kimsenin de “Allâh’ın halifeliği”ni öne sürme hakkı yok!..

Çünkü önce burada o sözün geldiği yeri anlamak durumundayız... Hangi mertebeden gelen bir söz bu?..

“Yeryüzünde halife olarak meydana getirdik” sözü, hangi mertebenin ifadesi acaba?..

“ALLÂH” de ötesini bırak, ise konu... tamam öyle deyip kapayalım!

O zaman yukarıda bir tanrı düşünelim; burada da onun namına işleri yürütecek bir kâhya... pardon, bir halife!

Şimdi eğri oturup doğru konuşalım...

Bir kere “ALLÂH” kelimesini değil; “ALLÂH Adıyla İşaret Edilen” cümlesini beyninize kazıyarak düşünmeye başlayın...

İşaret edilen, NE ve NEREDE?..

Bu takdirde, kendisiyse, zaten halifesi olmaz!..

Kendisi değilse; o zaman NESİ?..

Halifelik sonradan mı oluşuyor; anadan doğma mı?..

Sonradan olma ise, “insanı” lafzı hangi şartlardaki kime işaret ediyor?..

Anadan doğma ise, o takdirde bütün insanlar mı halife?..

Kadın-erkek ayırımı olmaması bu hitapta, neyi gösteriyor?..

Yeryüzünde halife ise, bu âhiret, cehennem ve cennet boyutlarını da içeriyor mu?..

Yoksa sadece Dünya (âyette ARZ) yaşamını mı içine alıyor?..

Evet bu soruların cevaplarını bekliyorum..?

Haydi ..., ilk cevap senden gelsin bakalım...

Cevaplar

− Sadece Dünya için geçerlidir... Âhirette vahdet söz konusudur...

− Arz kelimesinin karşılığını, “semâ” kelimesini “gökyüzü” olarak anladığımız gibi yorumlarsak; sadece “yerküre” gibi anlaşılır... Oysa, “semâ” nın karşılığı, “Esmâ boyutu” olabildiği gibi; “arz”ın karşılığı da “beş duyu boyutu” şeklinde anlaşılabilir!

Bu durumda, insanın “yeryüzü halifesi” olarak var olması, onun “beş duyu ile algılama” boyutunda Allâh İsmiyle İşaret Edilen’e ait diye bilinen özellikleri yaşayabilme kapasitesi ve istidadı üzere var olmasına işarettir, şeklinde anlaşılabilir.

− “Semâ”da yani evrende ve her boyutta dahi halife mevcuttur… (TEK’İN SEYRİ)

− Doğduğu anda halife olur insan; beyniyle. Beyinde cinsiyet yoktur. Âhirette de ortamı paylaştıklarımız farklı olmaz ise eğer, halifelik devam eder diye düşünüyorum. Teşekkürler.

− Allâh adı ile işaret edilenin ilmindeki sonsuzluk değil mi Üstadım?..

− En’am: 165’de “RABbin halifesi” olduğu belirtiliyor ki, “her şeyin de Rabbi ALLÂH”tır... Tüm insanlar yeryüzünde ilâhî isimlerin mânâlarını ortaya koymak suretiyle hilâfet görevini ifa etmektedir... Halife, cennet ve cehennem boyutlarını kapsamaz...

− Allâh ismiyle işaret edilenin ilminde olmuş bitmiş, anadan doğma programında bu kolaylaştırılmışsa, cennet ve cehennemi de içeriyordur bilgime göre...

− Âhiret, cehennem, cennet boyutlarını da içerir diye düşünüyorum...

− Halifelik, Rubûbiyet boyutunda geçerlidir; anadan doğma oluşur; insan vasfında olan herkes için geçerlidir; önemli olan, doğuştan gelen bu özelliğin ‘Hakkını’ verebilmektir; âhiret, cennet ve cehennemde de geçerlidir...

− Anladığım kadarıyla, “halife” kavramını anlayabilmek için “yeryüzü” tâbiri yanı sıra, “halkolma” veya “yaratma” dediğimiz kavramın dahi neye işaret ettiğini açıklığa kavuşturmak gerekiyor...

− Her insan, kendi kapasitesi oranında fıtrî hilâfet görevini yerine getirmek üzere yaratılmıştır...

Üstad

− Hiç akıl ve mantıkla konuşamayacak mıyız bu konuları...

Hep klişe ezberlediklerinizi ve onda da yanlış anladıklarınızı tekrarlayarak, â’mâ bir hâlde Dünya’dan ayrılmayı mı düşünüyorsunuz şerefli bir HALİFE olarak?..

Cevaplar

− Sorunuza cevap veremediğim için özür dilerim... BİLMİYORUM! Üstadım...

− Bütün insanlar halifedir, yeryüzündeki halifeden kasıt Güneş sistemidir, kadın erkek ayırımının olmaması, isimlerinin melekî güçlerindendir, meleklerde cinsiyet yoktur, işaret edilen varlığın özündedir, halifelik; cennet, cehennem boyutlarını da içerir kanaatindeyim...

− Kurân’dan anlaşıldığına göre;

1) Halife, cin ve melâikenin secde ettiği; sözü ve hükmü hem madde boyutuna (kuşlara, dağlara…) hem de ötesine (cinlere, meleklere) geçen İNSAN’dır...

2) Genel anlamda madde boyutu itibarıyla her insan halife olsa da Kurân’da asıl vurgulanan (1.deki vasıflı...)

a. Bakara: 30’a göre, Mutlak BENliği aksittirecek Esmâ bilinci ile var olan,

b. İsra ve Mi’râc âyetlerinde Cebrâil’in de kılavuzlandığı urûc’ta Rabbi olarak kulunu kabul edenin... SANIRIM...

− Kendini tanıması ile birlikte tasarruf ettiği boyutların halifesi...

Üstad

− Herkesin içinde yanlış cevap verirsem, adıma leke gelir; bu kadar yıldır bu konuyla ilgileniyor, bir bunu bile bilmiyor demesinler benim için; diye cevap vermiyoruM!.. mu?..

Gururla yaşadı, hüsran ile öldü!..

Etraf için yaşadı; kendini tanıyamadan öldü!..

Desinler için yaşadı; dediler, oh kurtulduk!..

Allâh için yaşadı;

Halifeliğinin gereğini ortaya koydu!..

Cin ve meleklerin insana secde etmesi, ne demektir?..

Cevaplar

− İnsan, zâhir ve bâtın tüm mânâların seyir mahalli olduğuna göre Efâl’deki tüm oluşumlarda da bu geçerlidir...

− Arz tâbiri, beden boyutuna işaret eder; Semâ tâbiri ise, şuur boyutunu ifade eder; gibi anlıyorum...

− Dünyamızdan kurtulmaya başlayıp; dünyayı algılamaya ve boyutsal düşünebilmeye inşallâh başlayabilirsek, halifeliğimizin hakkını hakkımızda herhâlde daha iyi bir hâle getireceğiz diye düşünüyorum şu anki bilgimle...

Üstad

− Halife olacak mıyız?.. Halife miyiz?..

Cevaplar

− ...YİZ.

− Halifeyiz...

− İnsansılıktan kurtulduğumuz kadar...

Üstad

− …YİZ olduğuna göre, nedir bu “YİZ”?.. Bilmiyorsak; neye göre halifelik?..

Cevaplar

− Halifeyiz Üstadım...

− ALLÂH BİLİR... DİLERSE biliriz...

− Halife olarak yaratıldık; halife özelliğimizi açığa çıkaracağız diye anlıyorum...

− Halife olmayı bekleyen(!) halifeLER gibiYİZ!

− Halifeliğimizi idrak etmek üzere, bu ilme talip olduk...

− Allâh’ın dilediği kadar halifeYİZ.

Üstad

− Halife olarak yaratılanın, bu amaçla yaratılmış olanın, bunu yerine getirmemesi mümkün mü?.. Yerine getirdiğimiz HALİFELİK nedir?..

Cevaplar

− Allâh diyorum; ama şu andaki boyutuma göre, maalesef tanrının halifesi...

− İsimlerin mânâlarını ortaya koyabilme özelliğiyle varedilmiş olmamız dolayısıyle halifeyiz...

− ...’ın halifeliğini, fazlası ile yerine getirdiğime inanıyorum; bundan kurtulabilmeyi diliyorum...

− Yokluğumuz kadar halifeyiz.

− Farkında olmayan HAKkını veremez diye düşünüyoruz!

− Ne için var olduğumuzu fark etmemiz için halifeyiz...

− Allâh ahlâkıyla ahlâklandığımız kadar, halifeyiz!..

Üstad

− İPUCU veriyorum;

“İnsanları ve cinleri yalnızca bana kulluk etmeleri için yarattım” âyetini hatırlayın!..

Cevaplar

− Fıtrî kulluktur...

− Allâh adı ile işaret edilenin bizden açığa çıkmasını dilediği fiilleri açığa çıkarabildiğimiz kadarı ile olabilir mi Üstadım?..

− Kendi mânâlarını seyretmeyi dilemesi ve seyredilir hâle gelmesi benim idrakıma göre halifeliği meydana getirir...

− Anladığım kadarıyla; ALLÂH İsmi İle İşaret Edilen’e ait mânâları ortaya koyabilme istidat ve kabiliyeti ile var kılınan İNSAN, Tek’in yeryüzündeki halifesidir... O’na ait isimlerin mânâlarını dengeli bir şekilde ortaya çıkarabilen, “ABDULLÂH”dır...

− AYNA olmak için değil mi Üstadım?

− Kulluğumuz kadar halifeyiz.

− Fıtrî halifelik...

− Varediliş amacımızın farkında olarak, yaşamamızın gerektiğine inanıyorum...

Üstad

− Anlaşılıyor ki, “Hz. Muhammed NEYİ OKUDU” kitabı pek okunmamış...

Yeni WEB sayfamıza bütün Türkçe kitaplarımız giriyor... Oradan okuyabilirsiniz...

Eğer bugünkü soru, sınıf atlama sorusu olsaydı... Kaç kişi sınıf geçmişti?..

Özür dilerim, sizleri fazla yordum... Herkese iyi geceler!..

29 MART 1998

Soru

− Sizinle tanışma fırsatım bir türlü olmadı, çok istememe rağmen kısmet Chat’teymiş... Yardımlarınıza ihtiyacımız var...

Üstad

− Selâm üzerinizde açığa çıksın ey tanrılarının kulları!..

“ALLÂH” size kendini idrak ettirsin ve gereğini yaşamayı kolaylaştırsın...

Benim burada bütün dünyam Cemile!.. Dün arabada giderken bana tatlı sesten türküler dinletti!.. Tatlı olan ses diyordu ki:

“Âli bizim şahımız; mir’âc’taki Muhammed, padişahımız!.. Lâ ilâhe illâllâh!..”

Sonra da hemen arkasındaki parçada da devamı şöyle geldi...

“Tombul tombul memeler; kapatmıyor düğmeler”!..

Ve ben elimde olmaksızın, “padişahımız Muhammed”i; Mir’âc’ı düşündüm ve beynimde bir âyet yanıp söndü:

Dinlerini oyun ve eğlenceye çevirenleri gördün mü?..

Sonra gene de iyi kullandım arabayı...

Ahmağın birine anahtar vermişler ve demişler: “Bu anahtar ile bir ton altının olur”...

Ahmak takmış anahtarı ipe, geçirmiş boynuna; bir yandan kuru ekmeği kemirirken, bir yandan da zil çalıp oynuyormuş... Ben çok zenginim, yeryüzünün halifesi benim!.. diye...

“ALLÂH” sohbeti yapıp; “tanrı” kulu olarak yaşamak da ne demek ki acaba?..

Bal kavanozu yalayıp da, aç kalmak nasıl bir şey ola ki!

Tanrı dostlarım benim!..

Allâh cehennemden azât etsin sizleri, ilminizi değerlendirterek!..

“İman nûru cehennem ateşini söndürür.”

buyuruyor Allâh Rasûlü...

Cehennem ateşimiz hâlâ bizi yakıyor ise; bu nedendir acaba?..

Neyse...

Siz dünyanızda, tanrınızla mutlusunuz ki; bu düzeninizi değiştirme yolunda, günlük yaşamınızda bir şeyleri değiştirme gereğini duymuyorsunuz!..

Her biriniz memnun ki yerinden, hiç kalkıp gelen yok yerinden!..

Neyse geçelim bunları... Biz gelelim hobimiz olan din konusuna...

Soru

− Davud’u yeryüzünde halife kıldım, İbrahim’i de insanlara imam yaptım demekte... M.Arabî, halifeliğin Allâh(!)tan değil, RASÛLLERden geldiğini söylemekte... Buna göre insanlar, Rasûllerin halifeleri midir?..

Üstad

− … iyi bir noktaya değindin...

Biz ve pek çok tasavvuf ehli “Halifetullâh” sözünü kullanmıştır ki; köken olarak yanlış değildir...

Ancak...

Muhyiddini Arabî’nin bahsettiği Rasûller, meleklerdir... Kurân’da yanılmıyorsam, melekler için de Rasûller, denilir…

İnsan yokken, yeryüzünde Nebi de olmayacağına göre; ve ilk insan dahi halife olduğuna göre; burada insan Rasûlleri, anlamak mümkün olamaz kanaatimce!..

Ne dersin ... hoca?..

Cevap

− Evet Üstadım.

Soru

− Üstadım... Fûsûs’da geçen; Musa (a.s.)’ın “Rabbim bana HÜKÜM vermekle kudreti bağışladı” sözünde HÜKÜM ile HALİFELİĞİ kastettiğinden bahsetmekte. Bu yüzden her Rasûlün ve her Nebinin halife olmadığını söylemekte... Buna göre bazı Nebilerde açığa çıkan HÜKMÜN halifelikle bağlantısını nasıl anlamalıyız?..

Üstad

− Rasûl, Nebi olmayabilir... Kurân’da Nebiler dışındakiler için de Rasûl tâbiri geçer bildiğim kadarıyla...

Hüküm ise, “Allâh” bakışıyla bakma sonucu oluşabilen bir şeydir!

Beyler unutmayınız ki bu sohbetlerin genel adı: TAKLİTTEN TAHKİKEdir...

Geçmişte ezber yollu öğrendiğiniz şeylerin acaba ne kadarı tahkike dönüp, sizi o konuda YAKÎNe erdirdi?..

Kendinizden veremediğiniz isâbetli cevap, taklidin SONUCUDUR!..

Taklidiniz ile tahkikinizi terazinin iki kefesine koyup bir tartar mısınız; lütfen!..

Dışardan aldıklarınız, bir kefeye; kendi buluşunuz, sizden açığa çıkan isâbetli cevaplar diğer kefeye!

Mukallit, tanrısıyla yaşar!..

İlim geldikten sonra hâlâ onların hevâsına tâbi oluyorsa mukallit; iyi bir müşrik olarak tanrısına kulluk ediyordur!..

Ne zaman kendiniz için ve kendinizdekini açığa çıkarmak için var olduğunuzu fark edip, bunun gereğini yaşamaya başlayacaksınız?..

Cevabı sakın Tanrınıza bağlamayın!..

Devâ Kurân’dadır!.. Kur’ân “OKU”maya çalışın!..

Kurân’ı “OKU”yamayan, “ÜMMÜL KUR’ÂN”ı hiç okuyamaz!..

Gününüzün ne kadarını Kurân’ı “OKU”mak için değerlendiriyorsunuz?.. Ne kadarını da dünyada bırakıp gidecekleriniz için harcıyorsunuz?..

Evet, Kurân’ı “OKU”yabilmem için bana ne tavsiye edersiniz?.. Hangi hocaefendi ya da şeyhefendiye devam etsem ki, bunu okuyabilmek için?.. Bana tavsiye edebileceğiniz biri var mı?..

Ona her şeyimi bağışlamaya hazırım; iş ki bana Kur’ân “OKU”masını öğretsin!..

Bir ton altın olan kasa anahtarı boynunda, kuru ekmek kemirmekte olan pozisyonundan kurtulabileyim!..

Yok mu bana bir diyeceği olan?..

Cevap

− Bir ton altınımız yok ki!..

Üstad

− Anahtar boynunuzda, altın da kasanızda!..

Cevap

− Başımızdaki gözlüğü veya takılı olan gözlüğü aramaktayız. Bunun anahtarını arıyoruz.

Üstad

− Bu hâl üzere ölmek mi istiyorsunuz, hâlinizden memnun olarak?..Yoksa…

Cevaplar

− Ben kendi adıma; insan ilişkilerini aşmaya çalışmakla uğraşıyorum. İnsanlara bakış açım değişti ve insanlar bana, bendeki neyi anlatıyorlar diye bir bakışla düşünüyorum ve kendi adıma bunun iyi başlangıç olduğunu düşünüyorum.

− Ne diyelim Üstadım!.. “Kuran’ı OKU’yun” diyorsun... Kurân’da da “Tâhir olmayanlar el sürmesin” yazılı... Ne yapalım??!

Üstad

− Duş al temizlen!..

Cevaplar

− Biz aradığımızı bulduk!.. Bulmayan düşünsün!

− Bize zaman lazım Üstadım...

Üstad

− Yaşam garanti belgen kaç yıllık?..

Cevaplar

− Bilinçli olduğum her an OKU’maya çalışıyorum.

− Anahtarı kullanmayı başaramıyoruz Üstadım.

− Korkunun ecele faydası var mı?

Üstad

− Günün 24 saatinin ne kadarında bilinçlisiniz?

Cevap

− AHH... Bize HİMMET lazım Üstadım!..

Üstad

− Size gayret lazım dostlarım!..

Cevaplar

− Hayır ölmeden önce ölememe durumundan (yani idraksızlığımızın nedeninden) kurtulamıyoruz nedendir???

− Üstadım, kilidimizin pasını çıkarmaya çalışıyoruz...

− Yeni katılanlar var; konuya vâkıf olmaya çalışıyor...

− “OKU”yamıyoruz Üstadım.

− Her an...

− OKU’mak veya OKU’yamamak... İşte tüm mesele bu...

− Ben de en azından, karşımdakinin kim olduğunu düşünerek, hiçbir şeye kızmamaya, sinirlenmemeye çalışıyorum... Bunu da kendi adıma bir aşama olarak görüyorum.

− Hadiyd: 22-23. âyetler bize bazı şeyleri apaçık ortaya koyuyor bence...

Üstad

− Şunu kesinlikle bilin ki...

Yanan bir odadan kaçıp kurtulma arzusu ile yapacaklarınız gibi; “OKU”ma gayreti içinde olmadıkça, asla “oku”yamayacaksınız!..

Kendinizi ALDATMAKTAN VAZGEÇİN!..

Cevaplar

− Bilginin kemâle ermesi ve gereğini yaşayabilmek, bilinçlenmek ise; henüz bu ilim yolunda bilinçlenemedik.

− Henüz okuyamadığını idrak ile başlamaz mı okumak?.. Demek ki her birim ucundan köşesinden okumaktadır gerçekte... Önemli olan, bundan sonra perdeyi ve pencereyi açıp temiz hava almak...

Üstad

− Gençler, yeni girenler daha konuyu yeni fark ediyorlar... Ya eskilere ne demeli?..

Cevap

− Bir şey olmaya çalışmak mı yoksa ölmeye çalışmak mı Üstadım?

Üstad

− Daha ne zamana kadar isimle uğraşıp, resme yönelmekten geri kalacaklar?..

Adamlar on sene evvelki asılsız, yakıştırma haberi bize yamalayıp, gerçeği örtmeye çalışıyorlar!..

Onlar gibi yaşamak hoşunuza mı gidiyor?..

Neydi o âyet... İman ettik deyip de, imtihanla karşılaşınca bahaneler bulup zordan kaçanlar ve evlerinde karılarıyla yaşamayı tercih edenler hakkındaki?..

İmtihanı gökten düşecek dosya kağıdındaki sorular zannedenler hakkındaki...

Gece yarısı bu sohbetleri yalnız başınıza okuyup, kendi yaşamınızla karşılaştırarak uyumaya çalışsanız...

Soru

− Güneş’ten kaçabilecekler mi Üstadım?..

Üstad

− Kurân’ı okuyup, “ALLÂH”a iman etmeyenler, kaçamazlar!..

Soru

− Peki kaçınca nereye gidecek, bütüne mi?..

Üstad

− … “ALLÂH” kitabını iyi oku!.. Parça yok ki, bütün olsun!..

Gelelim “hilâfeti” tanımaya!..

Bütün varlıkların ve dolayısıyla cinlerin hakikati, alt boyutu melekler olması hasebiyle; cin için ne kadar, melektir, denebilirse; insan için de o kadarıyla Halifetullâh denebilir...

İnsan, kendi derûnundaki melekiyet boyutuna ermeden; “ALLÂH”ı bilmesi kesinlikle mümkün değildir!..

“ALLÂH Adıyla İşaret Edilen”, genel bir oluşa yönlendirir düşünceyi...

Önce bu oluşu anlayacaksın, ve bunun sonucu olarak şirkten arınıp, “tanrı” kavramından kurtulacak ve böylece duş alıp arınacaksın...

Ondan sonra genel oluş içinde kendini tanımaya başlayacaksın... Hayvan olan yanınla; cin olan yanınla; melek olan yanınla, insan olan yanınla...

Ve tüm bunların sonunda da “Allâh kulu” olduğunun ne demek olduğunu fark edeceksin!..

Bunlar, bilgi ve ezberle değil, yaşam ve hissedişle olacak!..

Bunun sonucunda Allâh ahlâkıyla ahlâklanmış olacaksın ve seyredeceksin âlemleri, “Allâh bakışı”yla!..

Özünüz aşkına aldatmayın kendinizi; benim yapmadığım zulmü ediyorsunuz kendiniz nefsinize!..

Yarın yukarıdan tanrınız megafonla mı seslenecek sizlere, falancanın ağzından uyarmıştım, sizleri; diye?.. Ne diyor imtihan konusunda?..

İmtihan hangi üniversitenin hangi salonunda olacak?..

Peki bu kadar dostun bana bir tavsiyesi olmayacak mı?..

Cevaplar

− “İnsanlar içinden bazıları vardır, “Allâh’a ve Âhiret gününe inandık” derler ama onlar inanmış değillerdir.”

− “Allâh’ı ve inanmış olanları aldatma yoluna giderler. Gerçekte ise onlar kendilerinden başkasını aldatmıyorlar...”

− “Ne var ki, bunun farkında olamıyorlar.” (2.Bakara: 8-9)

− “İnsanlar imtihandan geçirilmeden, sadece iman ettik demeleriyle bırakılıvereceklerini mi sandılar..?” (29.Ankebût: 2-3)

Üstad

− Ne yapayım ki, çok âciz kalıyorum, düşündüklerimi size fark ettirme yolunda!.. Ve haklı olarak sizler de, yaşantınızda, olayı hobiden, yaşam savaşına döndüremiyorsunuz!..

Haklısınız; özür dilerim!..

Cevap

− Eksiklik bizde, biz özür dileriz Üstadım.

Üstad

− Ya Hû!.. Bu kadar PC’den yok mu bana bir tavsiyede bulunacak?..

Cevaplar

− Bahşettiğiniz bunca ilimden sonra, hâlâ daha boy abdesti alıp, arınamadık!.. Hayıf bize, vah bize, eyvah bize...

“...Andolsunki biz onlardan öncekileri de imtihandan geçirmişizdir. Elbette ALLÂH doğruları ortaya çıkaracak; yalancılarıda mutlaka ortaya koyacaktır.”

− İşletmelerde ve çalışma yerlerinde “şeytan avukatlığı” diye bir kavram vardır ben bunu tavsiye ederim...

Üstad

− ...’ın tavsiyesini anlamakta gene âciz kaldım..?

Cevap

− Zaten her an kendim ile savaş hâlinde iken ne diyebilirim... Herhangi bir salonda değil... Hesap görücü olarak nefsim yeter!..

Üstad

− ... sen ne diyorsun?..

Cevap

− Üstadım düşünüyorum...

Kur’ân-ı Ferah, feza, Muhayyer... makâmlarında okuyabilmeye ayırdığım zamanı düşünüyorum...

Ömrüm boyunca “ne güzel Kur’ân okuyorsun” diyenleri düşünüyorum... Hocaları, ilim adamlarının bu konuda değerlendirmelerini düşünüyorum.

Şu anda Ringte çok kuvvetli bir yumruk yiyen bir boksör durumundayım.

Fakat bu manevî yumruk tam Hacc’a gideceğim sırada ne büyük bir rahmet oldu bana.

Allâh razı olsun Üstadım. Devamlı himmetlerinizi bekliyorum.

Üstad

− Mühürlenmemişsen, açılıyorsun, demektir ... Hoca!.. Mübarek olsun!..

Cevaplar

− Bu kapı YOK’luk kapısı, zor girilir denmedi mi!..

Bu bir rıza lokmasıdır hazmı zordur, denmedi mi!..

Ezel-i ilâhî’de takdir olunanlar yaşanır denmedi mi!..

Ben hepsinden vazgeçtim sadece Kul olayım yeter...

− 9.Tevbe: 86-87;

“Allâh’a (B sırrıyla) inanın ve Rasûlü ile beraber mücahede edin diye bir sûre indirildiğinde: servet-dünyalık sahipleri izin istediler ve dediler ki: bırak bizi, oturanlarla beraber olalım...”

“Geride kalanlar (kadınlar)la beraber olmaya razı oldular... Onların kalplerine mühür vuruldu; dolayısıyla anlamazlar...”

Üstad

− Teşekkür ederim... Mühürsüz olanlara bu âyet yeter sanırım...

Tek dileğim, mühürlenmemişlerden olduğumu değişen yaşam ve amellerimde görebilmek!..

Allâh gelecek olan imtihanlarımda, mühürlülerin cevaplarını vermekten korusun beni!.. Sizler zaten mühürsüzsünüzdür elbette!..

Peki dostlar... Hepinize iyi geceler... Burada saat 14:48... Ben yeni uyanıyorum... Sizlere iyi uykular!..

Cevaplar

− Teşekkürler Üstadım... NJ’deki dünyanıza selâmlar...

− Uyanabilmek dileği ile...

31 MART 1998

Üstad

− Selâmu aleykum, tahkike ermek için mücahede eden mukallit dostlarım...

El kör, ben kör!.. Bilmem yolumuz nere varır!.. Kılavuzu kör olanın yolu sarpa varır... Ama demiş ya, “hiç olmazsa o yolda öldü derler...”

Tahkik ile hakikatin ne olduğunu hissedip yaşayamıyorsak da, hiç olmazsa taklidin ne olduğunun farkına vardık ve iyi bir MUKALLİT olduğumuzu anladık...

Bana göre bu da iyi bir gelişme... Doğru teşhis, yarım tedavidir derler... Artık en azından kendimizi aldatmıyoruz, bu dini anladım, “ALLÂH”ı anladım diye...

Açılamayıp kör de gitsek, hiç olmazsa kör olduğumuzu bilerek yaşayacağız ve kendimizi aldatmayacağız... Bu çok önemli... Çünkü, körlüğün acısını hissetmeyen, bu konuda başkalarına da yardımcı olmaz...

Bari sen kurtul, der!.. İşte o yüzden bunları yazıyorum ben de!..

Bakarsınız bir bilen, tutar elimizden!..

Evet var mı bana TAKLİTÇİLİKTEN kurtulmam için önerisi olan?..

Cevap

− Seyret!!!

Üstad

− Göremeyen nasıl seyreder?..

Cevap

− Bakan göz görür..!

Üstad

− Yoksa gördüğünün farkında olamayan, kendini kör mü sanır?..

Cevaplar

− Doğru!..

− Gören haşyet duyar! Baktığında haşyet duymayan, gördüğünü idrak edemiyordur diye düşünüyorum.

− Bir gün haşyetim de biter, diye de düşünmezsin; olduğu gibi görürsün..!

Üstad

− Önceki gece İbrahim Aleyhisselâm ile ilgili bir bilgi aldım... Ve anladım ki, O’nun hakkında biraz daha konuşmamız lazım...

İbrahim Aleyhisselâm ile ilgili üç önemli olaydan daha söz edilir...

1. Nemrud tarafından ateşe atılması...

2. Kuşu öldürüp dört parçaya ayırarak dört uzak mesafeye atıp, onu tekrar canlandırması...

3. Kâbe’yi inşa etmesi...

Bu olayları, masal gibi okuduk iyi bir MUKALLİT olarak!.. Hemen hepimiz biliriz...

Ama benim merakım tuttu işte!..

Bu olaylar acaba, nasıl, hangi duygu ve düşünceler içinde ve hangi şartlar altında yaşanmış acaba?.. Bu olaylar niçin bize anlatılıyor?.. Ne anlamamız, nasıl değerlendirmemiz isteniyor?..

Düşüncelerinizi ve beni aydınlatmanızı istirham ediyorum!

Evet, LÜTFEN cevaplarınızı bekliyorum!..

Cevap

− Nemrud’un Hz. İbrahim (a.s.)’ı ateşe atması; ilmin ateşin ardında oluşu, buna mukabil Hz. İbrahim’in hiçbir tereddüt etmeksizin ateşe atılışını kabul edişi...

Üstad

− İbrahim Aleyhisselâm’ın kuşu dört parçaya ayırıp dört yöne savurup sonra da canlandırması?..

Kâbe’yi inşa etmesi..?

Nemrud ateşinden sağ sâlim çıkması... gibi olaylar nasıl, hangi duygu ve düşünceler içinde ne şekilde yaşanmıştır?..

Herkesten cevap bekliyorum...

Herhâlde masal gibi okuyan MUKALLİTLER, için yazılmadı Kurân’da bunlar?..

Cevaplar

− Belli mücahedeler, arınmalar sonrasında birimin Allâh’ı tanıyabileceği mi anlatılmak isteniyor?..

− Kuşu dört parçaya ayırıp kendine çağırması, kendinde hayat ve kudret sıfatlarının zuhurunu bir olay ile göstermesi; bütün bunların yanı sıra Hz. İbrahim’in Hakk-el yakîn mertebesine işaret edişi...

− Kâbe’yi de inşa etmesi de Kâbe’nin hakikati ile kendi hakikati arasında bir paralellik taşımasıdır.

Üstad

− Kimin testisinde ne varsa o dökülür... Kâbe olan, Kâbe yapar, okul olan okul yapar mı demek istiyorsun?..

Cevaplar

− Evet Üstadım...

− Kayıt altına almak yok..!!

Üstad

− Ameline ve yaşantına bak, ne için yaratıldığını anla!.. Perdeli yaşayıp, perdeliliğe hizmet için mi varsın?.. Perdesizlik için mücahede edip bu yolda ameller mi ortaya koyuyorsun; DELİCESİNE!

Hz. Muhammed’e bu yoldaki çalışmaları yüzünden deli demişlerdi...

Amelinin karşılığını alacaksın!.. Herkes kendi kendini kayıtlar; kayıtlamış olan ol Allâh olur!..

Cevaplar

− Bu konuda beni mazur görmenizi istirham ediyorum... Sizi anlamak için yırtınmama rağmen, hiçbir gelişme kaydedemiyor iken; tanımadığım zâtların duygu ve düşünceleri hakkında rasyonel bir değerlendirme yapamayacağımı düşünüyorum... Üstadım...

− Kâbe’yi inşa etmesi, kendinde bulduğunu Efâl’de açığa çıkarmasıdır ve tüm insanlarda da bu hakikatin olduğunu işarettir... Kuşu canlandırması kudret ve ilim sıfatlarının ortaya konuşudur...

− Allâh’ı bilme ve tanıma yolunda yaşamış olduğu aşamalar olarak değerlendirebilir miyiz?..

− Ateşin yakmaması vehmin hükmünden kurtulmuş olmasını gösterebilir mi?.. Ateşten sağ çıkmasını ise kudretine bağlıyorum...

− Kuş ile ilgili âyette: “Kuştan (cinsinden) dört al; onları kendine yönelt-alıştır... Sonra her bir dağın başına onlardan bir cüz koy... Sonra çağır; sana koşarlar…” ifadesi ile Hac konusundaki âyette: “İnsanları çağır sana gelirler…”

ifadeleri arasında bir bağlantı olduğunu... Hz.İbrahim’in, Kâbe’yi tespitinden de anlaşılacağı gibi; ZÂT’ında bilerek her mertebeden seyir ve güç sahibi olduğunu; bununla dört kuş mecazı ile dağlara (benliklere) bu tesiri koyup inşa ettiğinin hakikatine çağırdığını... düşünüyorum.

1. İsimlerden geçip resme ulaşmak,

2. Emmâre, Levvâme, Mülhime, Mutmainne makâmları...

3. Kâbe’nin inşası Hakk-el Yakîn oluşu diye düşünüyorum… Üstadım.

− HANÎF olarak, dışarıda değil, kendinde olan güçleri ile Kâbe’yi inşasıdır... Bu güçler ile varoluşu da (ŞİRK EHLİ OLMAYAN), şirk ateşi (Nemrud) yakamaz... Kendi Hanîfiyetinden emin olan da, bilir ki onu yakacak ateş yoktur! Çünkü ateş müşrikleri yakar...

Üstad

− Önce Nemrud olayı üzerinde; ikinci olarak kuş olayı üzerinde; son olarak da Kâbe olayı üzerinde duralım ve bu sıralamaya göre olayı çözmeye çalışalım isterseniz?..

İbrahim Aleyhisselâm’a dışarıdan birileri mi yolladı bu talimatları... Yoksa kendi özünden mi?.. Nasıl; NEDEN?..

Cevaplar

− İbrahim Aleyhisselam’ın Kâbe’yi inşa etmesi, Hayy ve Kayyum olan Allâh’ın Bâkî oluşuna...

Kuşu dört parçaya ayırıp sonra canlandırması varlığın dört unsurdan meydana gelişine; hava, ateş, su ve toprağa;

Nemrud’un ateşe atması da, “sümme redednahu esfele sâfilin”e, yani insanın en üst bir hâlde varolup, sonra aşağıların aşağısına itilmesine işarettir, bildiğim kadarıyla...

− Üstadım, kendi özünden olduğunu biliyorum ama nasıl ve nedeni anlamama yardımcı olur musunuz?

− Mümkünse bu konuyu sizden dinleyebilir miyiz Üstadım?..

Üstad

− Ben sizlerden yardım bekliyorum... saç kalmadı başımda; benim acil merheme ihtiyacım var!..

Soru

− Sizinle ilişkimizi sağlamlaştıracak bir konu olabilir mi acaba Üstadım... ???

Üstad

− Ben de o arayış içindeyim, sizlerden kopmamak için!..

Cevaplar

− Nemrud olayında, ateşin hakikatinin “Allâh” olduğu bilincini taşıyordu. Kuş olayında, Allâh’ın kudret ve ilim sıfatının açığa çıkması; Kâbe olayı ise Zâtî hakikatine işarettir...

− Nemrud, akıl ve iman nûrunun vehme galip gelişi, dört kuş olayı ilâhî sıfatlarla tahakkuk edişi; Kâbe’nin inşası Bakâbillâh oluşuna işarettir.

− 1) Kendi özünde Tek’i seyrettiği için ateş yakmadı, 2) Dört makâmı geçip cem etmesi kuşun canlanması, 3) Özünde şirkin kalkıp Halifetullâh olmasıdır... çok acemiyim uzun açıklayamıyorum... Özür diliyorum, Üstadım.

Üstad

− Dışardan İbrahim Aleyhisselâm’ı değerlendirmeye çalışmak yerine... O olaylarda neler düşünmüş veya hissetmiş olabilir ki, olaylar bu şekilde gelişti diye düşünsek, acaba bir yere varabilir miyiz?..

Cevap

− BEN kendimle kavgayı bıraktım her yönden gelene de eyvAllâh diyorum ve seyrediyorum..!

Üstad

− Yani?..

Cevap

− Ne ile vazifeli isem en iyisini yapmaya çalışıyorum..!

Üstad

− Çok iyi yapıyorsun da; ben şimdi bu mukallit kafamı İbrahim olayının tahkikine ermek için yoruyorum... Buna yardımcı olur musunuz LÜTFEN!..

Hikmetine ermeden seyir, tüm mahlûkata; hikmetini bilerek seyir ise insana yani “Halife” olana aittir!

Cevap

− BEYNİMİZİN %5’i ile çok cesurca bir teşebbüs olur... Üstadım.

Üstad

− Ama bu arada da nazikçe uyarıyor beni...

Sen bu %5’lik beyinle nasıl anlarsın bunu diye...

Haklısın ..., ama programım bunu bildiği hâlde, gene de araştırıp anlama gayretinden geri kalmıyor...

Göz odur ki ibret ala!..

Ve bunlar benim ibret almam ve kendi şartlarımda değerlendirmem için bana aktarılıyor diye düşünüyorum...

Bana ne diyorsam, bu da, bu konudaki nasipsizliğimdendir; diye sanıyorum...

Nasibi olan, üstüne gider ve alır!.. Nasibi olmayan da, bana ne, deyip bir yana bırakır eline verileni; gibi geliyor... Yanlış düşünüyorsam; uyarın LÜTFEN!..

Cevaplar

− Zâtî kimliği ile ilâhî sıfatlarla tahakkuk etmiş bir mahal olarak, insanlığa istikamet verme; yeni bir jenerasyon oluşturma gücünü kendinde bulmuş; ve bunun gereğini yürürlüğe koymuştur!.. Bu olaylar da, çeşitli yönlerden, bu sıçramayı sembolize eder diye düşünüyorum...

1) Ateş terkibiyetin hükmündeki birimi yakar.

2) Terkibiyetin hükmünden kurtulmuş bilincin, kendindeki Hayat ve Kudret sıfatını ortaya koyması, kurtulmuş “olanın” kendindeki...

− Özünden özüne tam teslimiyet mi acaba Üstadım..?

− O zaman, İbrahim ismi ile çıkar Kâbe’ye çağırır insanları hakikate erdirmek için; bugün de bu isimle çıkar, insanları chat’e çağırır Beytullâh’ı anlatıp yaşatmak için!!!

− Hz. İbrahim’in özünden gelenleri kendisinde fiiliyata dökememesi Nemrud’un kendisini ateşe atarak yanması olarak değerlendirilebilir.

Bilâhere bu yanma neticesi Zâhir, Bâtın, Ezel ve Ebed olanın da “O” olduğunu anlaması, kuşu dört parçaya ayırması ve bunları kendisinde cem ederek tekrar canlandırması olabilir. Daha sonra da tekâmülünün tamamlanarak Kâbe’yi özünde inşa etmiştir... düşüncesindeyim.

− Hz. İbrahim’in ateşte yanmaması beden kayıtlarından çıkışını sembolize ediyor. Kuşu dörde ayırıp sonra diriltmesi ise kendinde ortaya çıkan ilim, kudret, hayat sıfatlarıdır. Bunların neticesinde özündeki gerçeğe Zât boyutunda vâkıf oluyor...

Üstad

− Hz. Muhammed “Ene beşerün MİSLİKUM” diyorsa... Hz. İbrahim de öyledir, demektir... Bu durumda Ben de kendimde bunları aramayayım mı?..

Aramak için de, önce ne olduğunu anlamam gerekmez mi?..

Günahını bilmeden tövbe ediyorsun, bu nasıl tövbe; diyor Yunus!..

Öyle ise, önce kendimde olanları bilip, onların ne ve nasıl, neden oluştuğunu kavramam gerekmez mi?..

Olayı, bu şudur, bu şudur gibi etiketleyerek nereye varabilirim ki?..

Aksine böyle yaparak yolumu kendi elimle kapatmış olmaz mıyım?..

Arabadan haberin yoksa; ya da var da ne olduğunu bile anlamadan, güzel şeymiş deyip olayı kapatıyorsan; nasıl araba sahibi olup kullanıp, bir yerlere varabilirsin?..

Ne olacak şimdi benim hâlim?..

Hiçbirinizden olayı anlamama ve kendimde aramama çare olacak cevabı alamadım!..

Cevap

− O zamanki Hz. İbrahim’den anlatırsak, ciltlerle kitaplar yazılmış... Sıfatlarla anlatmaya, veya nefis mertebeleri ile anlatmaya çalışırsak, tanrıya varırız ve mukallit oluruz!

Kendimize ve bizdeki İbrahim’i anlatırsak, kendimizdeki, yöneldiğimiz Kâbe’yi inşa etmiş isek ve ki bu Kâbe’yi inşa edeni, hangi isim altında ateşe atmak isteyen olursa Onu yakamaz!!!

Üstad

− DIŞARDAN BAKARAK DEĞİL, olayı İÇERDEN DIŞARI DOĞRU çözebilirsek konunun ipucunu yakalamış olabiliriz diye düşünüyorum...

Cevaplar

− İbrahim Aleyhisselâm’ın bu üç olayda kemâlâtını ortaya koyuşu sembolize ediliyor...

1. Putlarını kırdığı için kavmi onu ateşe attı... Ama ateş onu yakmadı...

2. Kuş olayını henüz anlayamadım...

3. Kâbe’nin inşası Zâtî Sıfatlar ile tahakkuk ettiğini anlatıyor olabilir...

− Kuşu dörde bölüp uzaklara atması ve çağırdığında gelmesi; Hz. İbrahim (a.s.)’ın dört unsura ait özellikleri, mânâları dilediğinde ortaya koyabilmesini de anlatır mı?

− Bütün bu anlatımlar Allâh ismi ile işaret olunanın bir yerlerde değil... Hanîfliğin sonucu olarak kendinde bulduklarının dışarıda sembol yollu anlatımı olarak, bu oluşumları İbrahim (a.s.) ortaya koymuştur...

− Bu üç olayla Hz. İbrahim özündeki hakikati hissedip düşünüp yaşayarak kemâle ermiştir...

Üstad

− Evet, bana bu olayı açıklığa kavuşturmak için ne yapmamı tarif edecek kimse yok mu?..

Cevap

− Hz. İbrahim adı altındaki mahallin, ilâhî sıfatlarla tahakkuk edişi, kendinden izhar ettiği ilim nedeniyle, ateşin onu yakamaması; ve Kâbe’nin hakikatini ihâta eder bir yaşam biçimine sahip oluşu; sorduğunuz suallerin bendenize göre cevabıdır...

Sembolize edilen tüm olayları enfüsümüzde bulmaktır. Hz. İbrahim veya diğer Nebilere, Rasûllere, Evliyaullâha, avam düzeyinde yaşayan insanlara ait olaylar da anlatılanlara dâhildir...

Üstad

− Bu olaydan bizim alacağımız hisse nedir?..

Cevaplar

− İlim ateştedir, tahakkuk olmadan tasarruf olmaz, aldığımızı da paylaşmalıyız...

− Yönelimimizin dışa değil, özümüze olması gerektiği... Bunun için de şartlanmalardan arınmamız gerektiği... Ancak bu şekilde Allâh’ı tanımamızın mümkün olduğu...

− Böyle bir gelişmenin bizler için kabiliyetimiz doğrultusunda açığa çıkabileceğinin ve özümüzde var olduğunun göstergesidir.

− Yormadığınızı biliyoruz... Lütfen anlatır mısınız? Belki ALLÂH rahmet eder de anlarız... Üstadım... ALLÂH DİLEDİĞİNİ YAPAR... Affınıza sığınırım İNŞÂALLÂH.

Üstad

− %5’lik beynimle anlayabildiğim tek şey, “Allâh” kelimesini ağzıma aldığımda yalan söylediğimdir!.. Hiç, o kelimenin işaret ettiğini kavrayamadım!..

Onun için de, o kelimenin işaret ettiği anlamı bir yana bırakıp; Dünya’da yaşamış bizim gibi örneklerden ibret almaya çalışıyorum!.. Belki komşuda pişenden bize de düşen olur diye... Hoşgörün yetersizliğimi!..

Neyse... Hâlimi gördünüz... Hiçbir şeyi bırakın çözmeyi, anlayamıyorum bile!..

Bir İbrahim Aleyhisselâm’ın yaşadığı olaydan nasıl ibret alıp; onları kendi bünyemde NASIL DEĞERLENDİRECEĞİMİ bile çözmüş değilim!..

Anlaşılan MUKALLİT kalıp, BÜHL olarak gitmek benim kaderim!.. Hayırla anın beni kardeşlerim... Allâh rahatlık versin hepinize... İyi geceler!..

NİSAN AYI SOHBETLERİ

3 NİSAN 1998

Üstad

− Arkadaşlar, önceki sohbet konusunu düşündünüz mü... O konuda bir şeyler diyeceği olan var mı?..

Cevap

− Kaynak olmak oldukça zor!.. Ama buna rağmen vesile olabilmek de çok güzel. Hiç değilse bunu yaşamak istiyoruz.

Üstad

− Dostlar... İbrahim Aleyhisselâm, bütün bu olayları yaşarken, dışarıda birinden talimat alıyor muydu?..

Cevaplar

− Hayır Üstadım.

− “Hanîf” Nebi İbrahim (a.s.)’ın Nemrud tarafından ateşe atılıp ateşin O’nu yakmaması; İsimler terkibi olarak yaratılan insanın terkibiyetini meydana getiren isimlerin kaydından çıkabildiğinde (Allâh ahlâkıyla ahlâklanabildiğinde), Tevhid anlayışına varabileceği... Kuşu öldürüp dörde bölmesi: şuursal urûcun dört aşamada olacağı (Efâl−Esmâ−Sıfat−Zât); Kâbe’nin inşası: bu şuursal urûc neticesi, insanın hilâfet sırrını açığa çıkarabileceği, bu âyetlerde misal yollu anlatılmakta diye düşünüyorum...

Üstad

− Olayı, mecazından giderek çözmeye çalışmayın!..

Asırlardır bu şekilde, hep işin hikâye yönü üzerinde duruldu!..

Ya da, yukarıdaki bir sihirbaz değneği gibi tasavvur edilen, elinde yıldızlı sopasıyla bir dişi meleğin yardımı olduğu yönünde hayaller kuruldu!..

Oysa, bugüne kadar edindiğiniz ilim ışığında, bu olayların nasıl meydana gelmiş olabileceğini düşünün bakalım...

Haydi chat dostlarım... Bırakın artık taklitçiliği ve ezberciliği... cevaplarınızı bekliyorum..?

Cevaplar

− Öz’ünden...

− Hayır Üstadım, özünden alıyordu...

− Üstadım, kendi özünde, benim tahmin edemeyeceğim bir şekilde!..

Üstad

− Evet dostlar sorumun cevabını bekliyorum burada olduğunuza göre?..

Soru

− Üstadım, sorunuzu yinelemek mümkün mü?..

Üstad

− Sorum şu idi... İbrahim Aleyhisselâm’la ilgili olarak önceki sohbette konuştuğumuz üç olay... Ateşe atılması, kuşu diriltmesi, Kâbe’yi inşası...

Bunları dışarıdan birinin talimatıyla veya dışarıdan birinin yardımıyla mı yaptı?.. Yoksa nasıl?

Biz de, onun misli bir insan olduğumuza göre, o bize örnek midir?.. O bir Nebi idi biz de bir sade vatandaşız; ama ondan ve olaylardan örnek almamız gereken bir YÖN yoksa niye anlatılıyor bunlar bize?..

Cevaplar

− Chat’in baş kısmını kaçırdık ama İbrahim Nebi için onun hanîf oluşu her şeyi özünden aldığını gösterir diye düşünüyoruz.

− Ortada bir diyalog yoktu ki, ayrı odak yoktu ki diyalog olsun...

− Sembol yollu şu anlatılmak isteniyor yanılmıyorsam...

Marifete ulaşmamış bilinç, ölü gibidir. Marifet ilimle gerçekleşir. İlmin tahakkuku sonucu kişi bilir ki, Evvel−Âhir, Zâhir−Bâtın hep aynı sonsuz sınırsız Tek’ten başkası değildir. Bunu ilmi ilâhî ile bilir ve ilâhî kudretle izhar eder. Müşahede sonucu Mutmain olan nefs, bilinci itibarıyla “Kâbe” diye sembolize edilen imar edilmiş beyt hâlini alır. Dolayısıyla da birimselliğe ait yanma olayı (Nemrud’un ateşi) yakmaz diye düşünüyorum.

− Üstadım, özden gelen bir tahakkuk olduğunu düşünüyorum...

− Nemrud olayı, vehmin tesirinin beyin gücü ile atılabileceğini; kuş olayı Allâh’ın bütün canlıları nasıl dirilteceğini ve buna kesinlikle iman edilmesini; Kâbe olayı ise, kendi hakikatinin açığa çıkmasıdır diye düşünüyorum...

− İbrahim Aleyhisselâm’ın Nübüvvet vasfı, özündeki hakikate ulaşmasını zaten gerekli kılan bir vasıftı... Dolayısıyla çokluk âlemine ait hiçbir olay O’nu kaydı altına alamazdı; biz sade vatandaşın da özü Hz. İbrahim’inkiyle aynı; önce bunu idrak etmeliyiz! Nübüvvet vasfı taşıma şansımızın olmayışı, özümüzdeki hakikati yaşama sürecimizi tamamen ilim ve imanımızın gücüyle sınırlamaktadır.

− Anladığım kadarıyla, bu işaretlerin bir anlamı da, İbrahim Aleyhisselâm’ın bir beşer olarak, etrafa rağmen hak bildiği yolda, kendi özünden aldığı güçle yürümesi, bunun sonucu olarak dışarıdan bir zarar görmemesi, fizik kurallar üzerinde hüküm sürebileceğini göstermesi ve de inancını yeryüzünde bina ederek insanlığa yeni bir yol açması...

− Tamamıyla ÖZünden geldiği şekilde yaptığını, bize örnek olduğuna göre de hangi YÖNe bizim de yönelmemiz gerektiği anlatılıyor şeklinde algılayabiliriz...

− Okuduklarımdan anladığım kadarı ile ateşe atılıp kurtulması birimsellikten çıkıp hakikatine ermesi. Dört kuş hikâyesinden anladığım, kendi programının (Su, Hava, Toprak veya Ateş) dışındaki bütünsel programı yaşaması sonra kendi Kâbe’sini kurup hakikate ermesi (Taklitten taklit..?)

Üstad

− Şimdi İbrahim Nebi olayında olduğu gibi, aynı şeyleri diğer Nebiler ve Rasûller ve olaylar için dahi düşünelim...

Bunlar bize tarih bilgimiz artsın diye mi anlatılıyor Kurân’da?!!

Cevap

− Rabbanîlikten kurtulup ilâhîliğe ulaşıp seyir hâlinde iken İbrahim Aleyhisselâm gibi olunabilinir ancak diye düşünüyorum...

Üstad

− Yahû ne oldu bugün sizlere?.. Nefesinizi bile duyamıyorum!.. Ölü toprağı mı attılar üstünüze?..

Cevaplar

− Varlığımızdaki evrensel özü fark ettirip, bu özdeki mânâları ortaya koyabilme yeteneğine sahip olduğumuzu fark ettirmek için...

− Tarih tekerrürden ibarettir, deniyor. Belki, o anlamda tarih bilgimizi de geliştiriyordur... Zira, insanlara hakikati bildiren her zât, benzer şekilde olaylarla karşılaşmış...

− Kendimizi tanımamız yolunda rehber olma gayesiyle...

− Neler olabileceği konusunda bilgimiz olsun, görüşümüz genişlesin diye sanırım...

− Üstadım... Âdem’in Rabbine âsi oluşu rubûbiyetin özelliğinden değil midir?.. Rubûbiyetin özellğinden ise Âdem Rabbine nasıl âsi olur? Rubûbiyetin hükümlerini yaşayan ilâhî huzurdan tard olur mu?..

Üstad

− O konu “AKIL ve İMAN “ kitabında... Lütfen o konu için “AKIL ve İMAN” kitabını okuyun...

Cevaplar

− Nemrud’un ateşi Hz. İbrahim’in özündeki seyrinde geçtiği cinlerin boyutu olabilir mi Üstadım?

− Nemrud’un ateşi âdeta Deccal’ın cehennemi hükmünde; benliğin önündeki ilk imtihan olup, her bir insan için geçerliliği söz konusudur! (Gene olayın bize uygulanırlığını da dikkate alarak), Kâbe’yi inşasına: “Allâh’ın mescitlerini, “B” sırrıyla Allâh’a ve Âhir güne iman edenler ANCAK imar eder” işaretinin yüklediği mesûliyeti ve şartları yerine getirmeyi; anlıyorum... (Kuş âyeti hakkında önceki görüşlere ilave edecek orijinal bir fikrim yok)...

− Üstadım, Hz. İbrahim İsimli Nebi, kendisini “Allâh” ismi aynasında görmüştür! Önce bunu idrak etmek gerekiyor!.. Her Nebi bu vasfı elde etmiş midir, bu tartışılır... Ancak, Hz. İbrahim Kendini (hakikatini) gördüğünde; gören artık Hz. İbrahim değildir! Var olan mutlak varlık, kendini seyretmededir! Bu vasıf (yani görenin gördüğünde sahip olduğu özellikler), Hz. İbrahim adı altında muhtelif misallerle anlatılmıştır...

Âyetler, Hz. İbrahim adı altında olayları analiz etmek gerekirse, Kâbe’yi inşası, Kâbe’nin hakikatine vâkıf olması; kuşa can vermesi, ilâhî vasıflarla tahakkuk etmesi; Ateşte yanmaması ise mutlak benlik idrakına sahip olan bir birimin terkibiyet hükmünde yaşamadığını ve herhangi bir kimse tarafından sınırlandırılamayacağını göstermektedir! Teşekkür ederim.

− Mevzu edilen Nemrud’un ateşi, belki biz insanların her gün karşılaştığımız ve yaşadığımız; bize dokunduğunda, üzen, yakan olaylar olduğunu; ancak bu yanmaları bünyemizde erittiğimizde; bu olaylara karşı güç kazanmamız ve bir daha başımıza geldiğinde bizi etkilememesi ateşten çıkmaktır!.. Tüm bunların neticesinde de bizde kuvvede kalmış özelliklerin cebimize giren üzerinde tasarruf ettiklerimiz olduğu kanaatindeyim...

− Kendini−ÖZ’ünü bilmiş; ve dahi varlığında mevcut olan güçlerinin hakkını verebilen; ATEŞte yanmaz! Bu güçleri ile tahakkuk edebilen, Kâbe’sini inşa etmiştir; ve insanları da buna davet eder! Olaylar tamamen kendimizi tanımamızın çeşitli merhaleleridir; diye düşünüyorum...

− Bu olayların asıl anlamları direkt olarak insanlara verilseydi kolay idrak edilmezdi! Hazmederek araştırmak insan için daha doyurucudur. Zaten takdir edilmişse karşısına da çıkacaktır.

Üstad

− Yiyip−içip, gezip−tozup gönül eğlendirirken; günde veya haftada bir−iki saat de hobi kabilinden bu konuya eğilerek nasıl anlayacağız ki biz bu SIRLARI?.. Bunun nasıl gerçekleşebileceğini bir bilen varsa, lütfen anlatsın bana?..

Cevaplar

− Kuşu dörde bölüp, tekrar diriltmesi Allâh’ın kudret sıfatının tezahürü olan dört meleğin varlığı ile meydana geldiği anlatılmak mı isteniyor Üstadım?..

− İbrahim (a.s.)’ın bu üç aşamalı olayı “öz”e seyri tarif ediyor... Varlığının gereğini idrak ile kavminin putlarını kırmıştı... Kavmi onu ateşe attı, (aleve değil) ama kavminin ateşi onu yakmadı...

Kuşu dört parçaya ayırdı dört yöne attı (bu ise Efâl−Esmâ−Sıfat ve Zât boyutlarını müşahededir)... Sonra bu parçaları birleştirdi (Vahdeti idrak)... Nihayet Kâbe’yi inşa etti; ki bunu etraftaki yedi dağdan gelen taşlarla yaptığı söyleniyor... Yani Zâtî Sıfatlarla tahakkuk etti... anladığım budur Üstadım...

Üstad

− Dostlarım...

Kur’ân bizlere, bizden öncekilerin yaşadığı olayları, ibret olsun diye anlatmıştır...

Nesiyle ibret olsun diye?..

Onların yaşadıkları hâllerin, bizim için de söz konusu olabileceğini bildirme yollu ibret olsun diye... O tarihlerde, bu gibi olaylar cereyan etmiş bilfiil!

Geneliyle, bunları sembol kabul edip, mecazmış gibi yorumlamak yanlıştır!.. O bilfiil yaşanmış olan olaylarda, özellikle Nebiler ve Rasûller nasıl davranmış, bu çok önemlidir!.. Çünkü, Rasûller, bize örnek olacak davranışlar için görevli kişilerdir!.. Yani, bizim yapabileceklerimizi bize bildirmek için görevlidirler!

Bu sebeple, olayları, öncelikle, bize ne tür davranmayı veya düşünmeyi öğretmek istiyor gözüyle değerlendirmemiz gerekir...

Cevaplar

− Okumaya, anlamaya, yaşamaya çalışıyoruz Üstadım! Allâh ne kadarını kolaylaştırmışsa!..

− Hz. İbrahim kendisini ateşe atanın da Hak olduğunun bilincinde idi; çünkü o bir “hanîf”ti! Bu yüzden Rabb-ül âlemîn’e kayıtsız şartsız teslim olmuştu diye düşünüyoruz...

− Yanma olmayınca, arınma olmaz! Arınma tamam olduğunda ise ateşin yakma gücü biter!

Bâtınında, Zâtî boyutu yaşama noktasına ulaşan Hz. İbrahim, zâhirde de Kâbe’yi inşa ederek, enfüsî ve âfakî seyrini tamamlamıştır. İzafî benliğini terk edip, “HİÇ”lik boyutunda yaşayan ise ZÂT’en yanmaz!

Bizim, kendi adımıza çıkaracağımız hisse: Yaşamımızdaki yanmaları arınmamıza vesile kılacak şekilde değerlendirebilmek; ve izafî benliğimizi terk edebilmek için gelecek belâları rahmet olarak değerlendirmektir.

− Onların yaşantılarından çıkaracağımız bir ders olmasaydı, şu anda bunları konuşmazdık...

− Ben neyim?.. Nereden geldim?.. araştırması içindeyken ateşteydim... İlim geldikten sonra ateş dediğimin, gül bahçesi olduğunu anladım inşâAllâh! Zannımda olanları dört unsura dağıtınca, baktım hepsi toplanıp Tek’e döndü, şuuru mamûr etmeye Kâbe’mi inşaya uğraşıyorum!..

− Dışarıdan gelenlerden değil de özümden gelenle yanmayı diliyorum!.. Diskimi o kadar bir dışarı ile doldurmuşum ki boş yere!.. İnşâAllâh diskimi formatlayıp, hakikatimin gereğini yaşayabilirim...

Üstad

− Evet başka?..

Cevaplar

− Dünya hayatında çektiğimiz her eziyet Rabbimizin bizi terbiye ederken hissettiğimiz yanmalardır... Gönül Kâbe’sinde Hz. İbrahim’in devirdiği putların sesleridir... Bu lütufları değerlendirebilmemiz gerekir... diye düşünüyorum Üstadım.

− Herhâlde sizin söylemek istediklerinizi söylüyordur. Yani taklitten tahkike geçin…

Üstad

− Önceki gece İbrahim Aleyhisselâm ile ilgili bir bilgi aldım... !!!

İbrahim Aleyhiselâm olayının Kurân’ı anlamada bir ANAHTAR olduğu; ve bu konudaki SIR, tefekkür dünyamızda açıklık kazanmadan, Kurân’ın tarafımızdan asla değerlendirilemeyeceği; bu yüzden de bu konunun TAKLİDİNDEN TAHKİKİNE GEÇİLMESİ yolunda bir bilgi aldım... ve size naklettim...

O yüzden de bu konu üzerinde hassasiyetle duruyorum... Ve görüyorum ki; bir çoğunuz, daha değil konunun önemini; getirmek istediğim bakış açısını bile edinememişsiniz!

Öyle ise bu konu üzerinde biraz daha düşününüz, geçmiş sohbeti de okuyarak lütfen...

İyi geceler...

5 NİSAN 1998

− Ruslar, ruhun varlığını kanıtladıklarını iddia ediyorlarmış... Söz konusu enerjiyi, özel cihazlarla görüp ölçebiliyorlarmış.

Üstad

− Evet dostlar...

Geçen sohbetlerden çözüme ulaşmamış konulardan biri “HALİFETULLÂH” konusu idi...

Genel anlamı itibarıyla böyle olmasına rağmen, özel anlamı itibarıyla “İNSAN YERYÜZÜNDE kimin halifesidir?” sorusunu sormuştum...

Bunlar, hiç üzerinde durulmamış konulardır...

Elbette ki her şey “ALLÂH İsmiyle İşaret Edilen”den geliyor...Ve O’nun yaratmasıyla var olmuştur!..

Ancak, “Seni kim doğurdu?..” sorusuna, beni annem doğurdu, diye cevap veriyorum; Allâh doğurdu demiyorum!..

Bunun gibi, Yeryüzündeki halife olması da insanın dikkatli bir şekilde incelemesi gereken bir konu olarak karşımıza geliyor sanırım!..

Kimin veya neyin, ya da hangi mertebenin “halifesi”..?

Ne kadar “halife”?.. Herkes mi?.. “Halife” olarak yaratılanın “halifelik” görevini yapmaması mümkün mü?..

Evet, bu konuda düşünceleri olan var mı?..

Cevaplar

− İnsan yeryüzünde belli yüzdelerle tahakkuk ettiği tüm isimlerin halifesidir!.. Herkes halifedir!.. Halifelikten kaçılamaz!..

− Cüneyd-i Bağdadî Hazretleri diyor ki; “Kimi vardır Abdülcennet olur, kimi varır, Abdüllezzet olur ama önemli olan Abdullâh olmaktır...”

− Her halifenin üzerinde bir halife var mıdır, Üstadım?..

− Yaratılmışlar içinde bütünü idrak edebilme kabiliyeti insana verildiği için halifedir.

− Genel olarak tüm insanlar “Ruh” adlı meleğin halifesi olmazlar mı Üstadım?..

− İnsan, “k”daki gibi, BİR noktadan açılan bizim Evrenimizin Ruhu’nun halifesidir... diye düşünüyorum...

− Yaratan veya yaratılan ikilisi olmadığına göre; herkes kendi fıtratına göre, kendi mertebesinin halifesi olduğunu düşünüyorum.

− Genel mânâda Allâh’ın halifesiyiz fakat özel mânâda bizim “k”nın halifesiyiz!..

− İlâhî isimlerin terkibi olması nedeniyle insan, bu isimlerin halifesidir! Halifelik görevini yapmaması mümkün değildir.

Üstad

− YERYÜZÜNDEKİ kelimesini sakın aklınızdan ÇIKARTMAYIN!

Cevaplar

− İNSAN isminin işaret ettiği vardır ancak ALLÂH ismi ile işaret edilenin (beşer değil) diye düşünüyorum ki o da yeryüzünde!

− İnsan-ı Kâmiller; İnsan-ı Kâmil ve yeryüzü İnsan-ı Kâmilleri şeklinde ikiye ayrılıyor... Yeryüzü İnsan-ı Kâmili olarak bilinen Hz. Muhammed Aleyhisselâm’ın varlığı, şayet Ahadiyet’ten zuhur eden bütün mânâların en kapsamlı ve kâmil zuhur mahalli olan “Ruh”a dayanıyorsa; ve bu mânâ Rasûlullâh Efendimiz’in hakikatine işaret ederse; “Halife” özellğinin Ruh kapsamında bulunduğu kaçınılmaz olur!.. Esasen, Kurân’da, “İmamı Mübin” kavramıyla bu konuya yaklaşımda bulunmuştur.

“Halifetullâh”, “Ruh”tur!.. Yani, “Ruh” adlı “melek”tir! Hz. Muhammed Aleyhisselâm ise O’nun halifesidir!..

Diğer yeryüzü İnsan-ı Kâmilleri de, Hz. Muhammed’in halifesidir!.. Mesela, Hz. Ebu Bekr, “Halife-i Rasûlullâh” olarak anılır!.. Ki bu kanaatımca yanlızca “zâhirî hilafet”i kastetmiyor!.. Teşekkür ederim...

− Tüm insanları, aynı kesitsel algılama araçları ve tabii yapılarındaki oranlarının aynı oluşu itibarıyla, sanki TEK BİR BİRİMmiş gibi düşünebiliriz... Böylece, kimin halifesi diye sorarsak... Ve dahi, öyle mahal var ki, tüm bu insanlık yelpazesi kadar bakışa ve algılayışa sahip... Bu kimin halifesi diye de sorarsak, cevap bana göre, “RUH” adlı “Melek”tir!..

Üstad

− “Âdem’e isimleri talim ettik” diyen KİM?.. Meleklere; “Ben kesinlikle yeryüzünde bir halife meydana getireceğim” diyen kim?..

Cevaplar

− Hz. Muhammed’in Rabbi! (Bakara: 30’a göre)...

− Biz hükmüyle, çokluk boyutunda olan!..

− Her insan, hangi isimlerin mânâlarının seyri dilendi ise o mânâları ortaya koymak durumundadır! Bu da, halife oluşunun işaretidir... “Ben insi ve cini yalnızca bana kulluk etsinler diye yarattım”, işareti!..

YERYÜZÜNDE halife olması işareti de, bu amaçlar ile varedilmişin, bunların dışında bir amaç yaşamasının MUHAL olduğunu gösterir! Sadece kendi EVRENinin halifesidir! Bu isimleri ona talim eden, kendi Rubûbiyet boyutundan gelen bir şekilde, isimlerinin mânâlarını ortaya koyabilecek özelliklerle var olduğunu bilmesidir...

− Görüntülerdeki gerçeklik bakımından halifelik söz konusudur.

− “Halife” yani “İlâhî özelliklerle bezenmiş” olma hâli her insana verilmiş! İdrakı kadar HALİFE, inkârı ölçüsünde halifelik görevinden perdeli kalır.

− İnsan Allâh’ın özelliklerini ortaya koyabilen bir yapıdır fakat kendi kapasitesi ve kabiliyeti oranında ortaya koyacaktır. Her bilenin üstünde bir bilen vardır...

− Herkes, kendisine ve kendisinin dışındaki birimde ortaya çıkan Efâl’de mutlak fâili müşahede ettiği kadar halife ve halifelik görevi bir gerek anlamında olduğundan, her müşahedede ya da her körlükte zâhir olur.

Üstad

− Evet, diğer cevaplar?.. Sanıyorum bu konu üzerinde biraz daha çalışmaya ihtiyacınız var...

Arkadaşlar...

Bir konu hakkında tüm sorularınızı cevaplamadan o dosyayı kapamayın!..

“DİN”, yani ALLÂH Adıyla İşaret Edilen’in bu “Evren” diye tanımladığımız sistemi ve düzeni, akıl sahiplerince değerlensin ve gereği yaşansın içindir!..

Cevapların Devamı

− İnsan, İlâhî Esmâ’nın terkibi olarak meydana gelmiştir!.. Kendisindeki, ağırlıklı Esmâ’yı ortaya çıkararak halifelik görevini yerine getirmektedir herkes, her insan...

− Mutlak “Halifetullâh”, “Ruh-u Â’zâm”dır!.. Diğer bir ifade ile “İnsan-ı Kâmil”dir...

Varlığını, “Ruh-u Â’zâm”dan alan insan ise, kendisinde O’na ait bulduğu mânâlar kadar “halife”liğini yaşayabilir... Hz. Muhammed Aleyhisselâm, en geniş bir yelpazede bu mânâları yaşayabildiği için, “Abdullâh” olduğu için “Halifetullâh”tır...

− Orijini itibarıyla melek olan insan, tüm meleklerin taşıdığı isimleri bünyesinde barındırmasi ile Melekût âleminin halifesi olabilir diye düşünüyoruz...

− Halifetullâh, İnsan-ı Kâmil’dir... Yeryüzünde halife, Âdem Neslidir! İnsansılar değil!.. Âdem ve Havva’dan gelen nesil olan İNSANlardır...

− Yeryüzündeki halife olan Âdem’e isimleri “Mele-i Â’lâ” talim etmiştir.

Üstad

− Soyut kavram olan “Mele-i Â’lâ”yı sakın somut birimler olarak düşünmeyin!.. Bu da deşifresi zorunlu bir anlamdır.

Cevaplar

− Yeryüzündeki herkes, Allâh’ın Esmâ’larını temsil ettiği için, temsil ettiği Esmâ’lar kadarıyla “halife”dir!..

− Yaratılmış her insan, varoluş gayesini açığa çıkarttığı nispette halifelik özelliğini ortaya koyar... Bu ortaya çıkış Allâh’ın dilemesi ile mümkündür...

− İnsan Rabbinin yani terkibiyetinin halifesidir diye düşünüyorum.

− İnsan yeryüzünde Hz. Muhammed Aleyhisselâm’ın Rabbinin halifesidir.

− Rasûlullâh Efendimiz’in Rabbi Allâh’tır. Hepimizinki Allâh olsaydı, hepimiz İnsan-ı Kâmil olmaz mıydık Üstadım?..

Üstad

− ..., “İnsan ve Sırları” 1. cildin konuyla ilgili bölümlerini bir daha oku...

Yeryüzünde halife olarak meydana getirilen insanın, kendini tanıması için, öncelikle “Halife”liğinin ne olduğunu anlaması ve kimin ne kadar “halifesi” olduğunu bilmesi gerekmez mi?

Cevaplar

− Bence bunun için, insanın öncelikle kendini meydana getiren isimlerin mânâlarını bilmesi gerekir, diye düşünüyorum...

− Sonsuz ve sınırsız kavramı içinde tek bir halife olamayacağı gibi; yeryüzünde halife kavramı içersinde en geniş daireyi çizen tek Rasûlullâh adı altıdaki yapı, Ruh-ül Kuds’ün halifesidir. Diğer yapılar bunların altında ortaya koyabildikleri kadar halifedirler...

Üstad

− Arada sorduğum soruları da atlamayın lütfen, dikkat edin... Onlar ipucu sorulardır...

Unutmayın, “Soru ilmin yarısıdır” sözünde anlam soru sormak değil; sorunun mahiyeti, anlamındadır!..

Sorular

− Bu, her insan için geçerli mi Üstadım?..

− “Kıyamet günü Rabbinizi göreceksiniz” anlamında bahsedilen Rabbimiz, Sistemin Ruhunun halifesi olabilir mi?

Üstad

− “Göreceksiniz” kelimesini yalnızca gözle bağlantılı olarak mı anlamalıyız?

Cevaplar

− Gerçekte varolan Allâh’ın vechidir. Halifetullâh aynasında kendini seyreden Allâh’tır. O isim altında kendini seyretmekte olan, kendinden kendine tecelli etmiş olan “Allâh” olur...

− Bize isimleri talim eden ABDULLÂH’ın halifeleriyiz...

Üstad

− Biraz durun!..

Ve düşünmeye başlayın şunu:

“ALLÂH Adıyla İşaret Edilen” ne ola ki..?

O’nun nasıl bir “halife”si ola?..

Ya da, ALLÂH İsmiyle İşaret Edilen’in nesinin, nasıl “halifesi” oluna..?

Ya da, “halife” kavramıyla ne anlatılmak; yani insandaki hangi özelliğe işaret edilmek isteniyor ola?..

Şu bakış açısını hatırlayın...

Kurân’daki hikâye edilenleri nasıl yorumlayacağız, değil... Kur’ân, bendeki hangi özelliğe bu anlatımla işaret etmiş!..

Bu, kavranılması zorunlu çok önemli bir ipucudur; TAKLİTTEN TAHKİKE GEÇMEK isteyenler için!..

Sistemdeki bu özelliğe, Kur’ân-ı Kerîm nasıl işaret etmiş acaba, diyerek; somuttan, soyuta bakışı ön plana alırsanız, bu tahkik kapısını açar size...

Bu bakışta tıkandığınızda ise, Kur’ân acaba şu anlatımıyla neye işaret ediyor, bakışına geçebilirsiniz...

Cevaplar

− Allâh ismi içerdiği mânâlarla, mutlak varlığa işaret ettigi gibi; bu ismin mânâları ile meydana getirilmiş insan da, onu işaret etme anlamında halife denilebilir mi?..

− Tanrı kavramı geçerli olmadığına göre; işaret kelime ile anlatılan özdür! O’nun dışında bir varlık olamayacağına göre, “Halife” adı altında zuhur eden kim olabilir ki!

Bu mânâyı algılayan, “halife”nin bir birim olmadığını idrak eder... Aynen, tahkiki duayı eden gibi... Kur’ân, tanrısallığın olmadığına işaret ederek, işaret kelime olarak “insan”ı gösteriyor önce... Ahseni takvim...

− İnsan, “Yeryüzünde” belli isimlerin terkibi olarak var olmuştur. Yeryüzündeki hilâfet, Esmâ boyutunun hilâfeti olabilir... diye düşünüyorum.

Üstad

− Bu sohbetleri, hoşça vakit geçirmek için yapmıyorum herhâlde!..

O hâlde, anlatmaya çalıştığım inceliklerin üzerinde durarak düşünün... Ve aranızda, birbirinizle tartışın ama önyargısız, ve karşınızdakinin fikrine açık olarak ve onun bakış açısını kendinizde hissetmeye çalışarak!..

Bakın, Kur’ân Besmele ile başlıyor ve daha Besmelede, “ALLÂH” kelimesinin yalnızca bir isim olduğu vurgulanarak, bu ismin işaret ettiğini anlamamız isteniyor!..

İsmi “ALLÂH” olanın neresinde veya nesinde bu evren ve bizler?..

Cevaplar

− İLMİNDE!..

− “Rahmetim herşeyi kuşatmıştır” sözünde olabilir mi?..

− İlminde; yani hayalinde!..

− Bütün insanlar yeryüzünde halife olarak meydana getirilmiş... Önemli olan bu halifeliği bilinçli olarak hissedip yaşayabilmek... Bizler, ismi “ALLÂH” olanın, ilminde varolan ilmî sûretleriz...

− Hükmünde...

Üstad

− Varlığı, “İlim”de mevcut olan “YOK”lar olarak; insanların nasıl bir “YERYÜZÜ halifeliği”nden söz edilmektedir acaba?..

Cevaplar

− “YERYÜZÜ” kavramı, göreseldir... Algılama araçlarına göre değişir; dolayısıyla kişi, algıladığı boyutun halifesidir; ki algıladığı boyut için, “Yeryüzü” ifadesini kullanabiliriz!

− Rahm’inde var kabul etmesi ile Rahmetinin eseri olarak mı?

− Terkibiyet hükmü altında olduğumuz için söz edilebilir diye düşünüyorum...

− Zâtın kemâli olan fiiler boyutunda, somut varlık olarak...

− “Halife”, ALLÂH’ın tüm isimlerine mazhar olan demektir. Ki bu da “Âdem”de görülür! Âdem, Allâh’ın 99 isminin ortaya çıktığı yegâne varlıktır! Ve Ruh-u Â’zam, Akl-ı Küll adıyla anılan Muhammed, Âdem’in Rabbidir. Yani, Âdem Muhammed’in yansımasıdır...

Üstad

− “Varlığı ilimde mevcut olan “yok”lar olarak insanların yeryüzü halifeliği” şeklindeki sembolik anlatımın TAHKİKİ, somut karşılığı NEDİR?..

Cevaplar

− Yeryüzünden kasıt, insanın biyolojik bedeni mi?

− İnsan-ı Kâmil’dir.

− Besmele’nin B’sinde işaret edilen “O” olarak mevcut.

− İnsan-ı Kâmil...

− “O” diye işaret edilenin, “insan” adı altındaki seyri...

− BEYİN’dir...

− Kulluktur.

− Akıldır...

− İlim yollu ALLÂH İsmi İle İşâret Edilen’i tanıyabilmek, kendi hakikatini tanıyabilmek ve kendinden çıkan fiillerin Allâh’ın halifesi olarak kendinden zuhur ettiğinin her an bilincinde olarak (B sırrıyla) varlığını sürdürmek...

− Noktanın yapmış olduğu projeksiyon sonucu; bu seyri yapması ile almış olduğu isim “halife”dir.

Üstad

− Bir anda toplayın beyninizde, tüm kitapları, hadisleri, âyetleri, chatlerde yeni açıklananları ve çözün bakalım sorunları!..

Cevaplar

− “Lâ mevcude illâ hû”; mevcudat vücud kokusu almamıştır. Dolayısı ile insan, yegâne varlığı temsilen, yeryüzü halifesidir diye düşünüyoruz...

− ÖZ’ü orijinalliği ile aksettirecek mânâ yapısı ile zuhur etmesi ve bu zuhurunda insan ismiyle boyutlarını seyretmesidir...

− Vehim gücü...

− “ALLÂH Adı İle İşâret Edilen”, kendi mânâları ile yarattığı insan ile, “esfeli sâfîliyn” adı ile anılan en aşağı boyutu değerlendirmesi ve onunla tasarruf etmesi diye anlayabilir miyiz?..

− Hayal âlemindeki yerinin yokluk olduğu bilincine erişmek diyebiliriz...

− Birimin hakikatte TEK’in aleti, organı olduğuna işaretle HALİFELİK kavramı, kelimesi kullanılmış... Ama bu organlarda, aletlerde (birimsel) benlik nasıl oluşuyor bunu da tam oturtamadım Üstadım...

Üstad

− Hac Bayramı hepinize mübarek olsun!.. ALLÂH Adıyla İşâret Edilen’in, bize “haccı mebrur” takdir etmiş olmasını temenni ederim!..

“TEMEL ESASLAR”daki “HAC” bölümünü bir daha okumanızı tavsiye ederim...

Bayramın ana konusu olan “HAC”cı bir yana bırakıp; teferrüatı olan “kurban”ı öne çıkaranlara, mutlu bayramlar dilerim...

Kitsan, İsmail Hakkı Bursevî’nın “KENZÜL MAHFİ” isimli eserini basmış... Herkese ivedilikle tavsiye ederim okunmasını...

7 NİSAN 1998

Cevap

− “İnsana bilmediklerini talim etmiştir.” (96.‘Alak: 5)...

“Âdem’e isimlerin tümünü talim etmiştir.” (2.Bakara: 31)

“İLMÎ SÛRET” olarak varedilen insan, “İlim sıfatının mazharı” olan “SALT ŞUUR”un halifesidir!

“Halife” kavramıyla, insandaki düşünebilme ve ortaya koyabilme özelliğine işaret edilmektedir.

Bir başka açıdan;

“Gökleri, yerleri, o ikisi arasındaki şeyleri HAK olarak ancak biz yarattık.” (46.Ahkaf: 3)

“Gökleri, yeri ve bunların arasındakileri HAK ile yarattık.” (15.Hicr: 85)

“Rahmân, Âdem’i kendi sûretinde yarattı.” (hadis)...

“Beni gören HAKK’ı görmüştür.” (hadis)...

Bizler, ALLÂH İsmiyle İşâret Edilen; kendinden gayrı olmayan; AHAD olanın, İLMİNDE VARETTİĞİ İLMİ SÛRETLERİZ!

Bu itibarla, varlığı ilimde mevcut olan “YOK”lar olarak; insanların “Yeryüzü halifeliği” şeklindeki sembolik anlatımın, TAHKİKİ−somut karşılığı; BÜRÜNÜLMÜŞ MÂNÂLARdır! O, “insan” adı altında, Kendi isimlerinin mânâlarını seyreder.

Bu bakışla baktığımızda; “İNSAN”, varlıkların-fiillerin-görüntülerin orijinal mânâları olması dolayısıyla “ESMÂ MERTEBESİNİN HALİFESİ”dir!

Diğer bir deyişle; İsimlerin mânâlarının sahibi olan varlığa işaret olarak “HAKK’IN HALİFESİ”dir... diye düşünüyorum...

Üstad

− Teşekkürler...

Hepinize tekrar, bayramın hayrına ermeniz dileğiyle merhaba...

− S... neye katliam diyecekler?..

Cevap

− Üstadım, kurban edilen hayvanları kasdettim... Bazıları kendilerini Allâh’tan daha merhametli görüyor… diyeceğim ama dilim varmıyor!..

Üstad

− Kurban edilen hayvanlara çok yazık arkadaşlar; çok acıyorum!!! Hadi balık avlamaya gidip biraz stres atalım mı!!! Olay merhamet değil, İslâm Dini’ni eleştirmek!

Soru

− Üstadım!.. Rasûlullâh (s.a.v), kurban keserken: “Bu senden sanadır” tâbirini kullanıyor... Bu ne demektir?..

Üstad

− Bu mecazî bir anlatım elbette ki; anlamı ne olabilir; bu ifadeyle ne anlatmak istiyor acaba Rasûlullâh bize?

Soru

− Üstadım, bugün Yahya Efendi Hazretlerine ziyarete gittik. Kitabesinde “Hızır Aleyhisselâm’dan Ledünn ilmini öğrenmiştir” yazıyordu. Biraz açıklar mısınız?

Üstad

− Benim başucumda yazmıyor ki!.. Kimin başucunda yazıyorsa, ona sor o açıklasın!..

Soru

− Üstadım, kurban kesmenin bilimsel açıdan faydası nedir? Aynı fayda vekâlet vererek kesmede de var mıdır?

Üstad

− ... Ledünnî ilim ne demektir?..Başkasından naklen gelene Ledünnî ilim denir mi?..

Cevap

− İndînden, özünden gelen ilim olabilir mi?.. Ayrıca bu ifadenizden Hz. Musa’nın da Hızır’dan Ledünnî ilim almadığı ortaya çıkıyor...

− Kurban kesilirken, neden “Bismillâhir Rahmânir Rahıym” denmiyor da, “BİSMİLLÂH ALLÂHU EKBER” DENİYOR?

Üstad

− Beyler… Hanımlar...

Karşınızda din adamı veya şeyhefendi yahut bir hocaefendi yok; ve sanırım bazılarınız bunun hâlâ farkında değil!.. Tanrının şeyhi değilim ben!.. Bunu iyi düşünün lütfen!..

LEDÜNN NE DEMEKTİR H...?

Cevap

− Kelime olarak; elinde olan, katında-indînde olan, kulunda bulunmayan demektir...

Üstad

− Peki... “Allâh”, kulun neresinde ki, “O”nun indînde olan, kulunda nasıl açığa çıkıyor?..

“Ledünn İlmi” kitabını hangi kitabevinden ya da kişiden temin edebilirim?..

Hızır, Musa’ya Ledünn ilmini mi öğretti?..

Hızır, Musa (a.s.)’a nasıl talim etti. Ledünn ilmi, nasıl talim edilir?..

Hızır Aleyhisselâm bir Rasûl idi... Evet, ustalar, cevap bekliyorum...

Cevaplar

− Allâh diye işaret edilen varlık benim Öz’ümdür. Öz’üm ise sözümdür, kulağımdır, gözümdür; bilirim ki özümden söylerim. Kendimle hâl ve yâr olurum...

− Yukarıdaki ifadenizden anladığım kadarıyla Hızır, Musa’ya Ledünn ilmi vermemiştir... Zira... Bu ilim bilfiil yaşanacak bir olay!.. Kuvvende kemâliyle var olan ilmin fiiliyata çıkışı ile gerçekleşir!.. Kısaca böyle ifade edebilirim...

Nitekim Abdulkerîm Ceylî hz.leri: Hızır’ın ağzından: “ENE MUALLİMU MUSA’Z ZÂHİR” yani “Ben Zâhir Musa’nın muallimiyim” diye...

− Ledünn İlmi, Allâh’ın kendi İNDÎ’nde olan ilimdir... ÖZ boyuta aittir! Bu ilmi ancak Kendi izhar edebilir! Efâl boyutundan, melekût boyutundan alınan bir ilim değildir...

Üstad

− ..., bana İLMİ LEDÜNN öğretir misin?..

Cevaplar

− Hızır Aleyhisselâm Hz. Musa’ya Bâtın ilmini aktarmıştır! Kurân’da Kehf Sûresi’ndeki âyetlerden anlaşılan budur. “Tâ ki iki denizin birleştiği yere kadar varacağım” âyeti açıklamaktadır.

Anladığımız kadarıyla, Musa’ya verilen ilmin, ilmi ledünn olmadığı ortaya çıkıyor. Hızır için ise, Kur’ân, İlmü Ledünn sahibidir, demekte... Bu nedenle Hz. Musa bir Nebi ve Rasûl olmasına karşın, ilim yönü ile ona ağır bastığı için onu etkilemektedir. İlmi ledünn, Mutlak Zât’ın kendini mânâ yollu seyridir. Esmâ’nın müşahedesi değildir. İlmi Ledünn öğretilemez ancak yaşanır. Teşekkür ederim...

− Ledünn ilmini Hızrıyetiyle Musa adı altında izhar etti!..

− Hz. Hızır ismi altında Ledünnî İlmi öğreten, Allâh’tır... kanaatindeyim... Ledünnî İlme sahip olan, onu dilediğine verebilir...

Üstad

− Nakli ilim sınıfında mıdır Ledünn ilmi?..

İlim Ledünn, birisinden diğerine naklolan bir nakli ilim midir; yoksa kişinin indînden yani özünden gelen bir ilim midir?..

Cevap

− Nakli ilim değildir, diye düşünüyorum Üstadım...

− “Ben bunu kendiliğimden yapmadım”dan hareketle sormak istiyorum... İlmi Ledünn, Fenâ hâlinde mi izhar olur?

Üstad

− İLMİ LEDÜNN tanımlamasıyla ne anlatılmak isteniyor acaba?..

Cevap

− Hızır Aleyhisselâm’ın şahsına verilen bir ilimdir. İlmi Zâhir ve İlmi Bâtın’ın fevkinde bir ilimdir...

Üstad

− İlmi Ledünn’ü nasıl anlamalıyım?.. Bana kim öğretebilir bu ilmi?.. Sakın “Allâh” deyip kısadan cevap verme!..

İlmi Ledünn nedir; neden bahseder?.. Ne anlatır, neyin hakkında?..

Şu ilmin ne olduğunu bir anlatan çıksa da, sonra o ilim hakkında bir yorumda bulunabilsem ben de!..

Horasan’da halı denir bir şey dokunurmuş, ama eni nedir, boyu nedir, kaç ilmektir bilmem ben!..

Cevaplar

− Üstadım, sözlükte Ledünn İlmi karşılığı SIR diye geçiyor...

− “Dua ve Zikir”de, “Ledünn nimetiyle kudret sırları seyredilir”…

− Eşyanın var oluşundaki gayeye yönelik ilim olabilir mi?..

− İdrakının oluşturduğu hâldir bu ilim diye düşünüyorum...

− Zât’ın İlim Sıfatının ürettiği mânâlara olan seyridir... diye düşünüyorum...

Üstad

− Tanrımın evliyası!.. Tanrımın özel, kendine mahsus ilmi!.. Tanrımın mertebeleri!.. Benim elimden tutacak tanrımın has kulları!.. Tanrımın Cehennem’i!.. Tanrımın Cennet’i!.. Tanrımın... ???

Bir de, “ALLÂH Adıyla İşaret Edilen” varmış!.. Her ne ise... Bir anlayabilsem onu!.. O zaman tüm hard diskimi yeniden formatlamam gerekecek galiba!

Cevaplar

− “İlmi Ledünn sadece Mardiye nefs düzeyinde yaşanmakta olan, Arifi Billâh’ın Allâh’ın ilmiyle; ilim sıfatıyla tahakkuk etmesi hâlinde ortaya çıkan bir ilimdir. Yalnızca yaşanır, kelimelerle ifadesi yoktur, izahı da yoktur, tamamen özden gelen bir biçimde yaşanır” diye açıklamıştınız bir sohbetinizde Üstadım...

− Dünya üzerinde her oluş bir hikmete dayalıdır. Bu nedenle, “Dünya hikmet yurdudur” denmiştir. Ve, Dünya üzerinde olmuş ve olacak her şey “Levhi Mahfuz”da yazılıdır. Ledünn ilmine sahip olan Zât, Levhi Mahfuz’u okuyarak kader sırrına vâkıf olur. Ve, Kudret Sıfatı ile tahakkuk ederek, dilediğini ortaya koyabilir...

− Merhaba Üstadım, sistemin kendisi olur diye anlıyorum. Birinden nakil ya da kendinden ortaya çıkması diye bir şey olabilir mi?..

− Birimin gaybından, bilincine ulaşan ve Kudret Sıfatıyla özünden aşikâre çıkan ilimdir...

Üstad

− Adamın biri Mısır’daki piramitlere özenmiş, getirtmiş taşları bahçeye tam tekmil göstermiş millete işte piramit diye! Piramit görmemişler de kabullenmişler taş topluluğunu piramit diye... Sonra bir piramit gören demiş ki, “Bunlar piramitin taşları ama piramit denmez bunlara... Bunları istifleyip düzenlemek gerek... ”

Bilgisayarda da çeşitli dosyaları toplayıp bir Windows’u oluşturamaz ve çalıştıramazsınız... Onun kendini “setup” yapması yani bir bir piramit gibi, alttan zirveye kendini düzenlemesi gerekir...

“Allâh” isminin işaret ettiği mânâyı kavramadan, bu kavrayışa dayalı düşünce sisteminizi oluşturmadan, konuların TAKLİDİNDEN TAHKİKİNE geçmenize asla imkân yoktur!..

Seyir ikidir; Âfakî ve Enfüsî seyir.

Enfüsî seyir tamam olmadıkça, kişide piramitin tepesine çıkıp, oradan aşağıya bakmak mümkün olmaz...

Kendi cebindekinden söz et bana, dediklerinde, cebinizde ne var baktınız mı hiç?..

Falancanın dediğine göre cebiMde şu varmış!..

Bu cevap sonrasında sizi nasıl değerlendirir o soruyu soranlar; düşündünüz mü hiç?..

Argoda bir tâbir vardır, “paran kadar konuş!” derler... Ya, “cebindeki ilmin kadar konuş” derlerse ne yapacağız?.. Dönüp dolaşıp, “falancanın dediğine veya falanca yerde yazılı olana GÖRE böyleymiş” diyerek imtihanı geçeceğimizi mi sanıyoruz!..

Kabre girenlere sorulan sorulara, münafıkların verdiği cevap olarak hadislerde şu açıklama vardır:

“Duyduğuma göre Rabbim Allâh’mış; Muhammed Rasûlullâh’mış; kitabım Kur’ân...”

Okuyup ne olduğunu anlamadığın şeyi nasıl tasdik veya reddedersin ki?..

İçindeki vurgulanmak istenen mânâyı anlamadıkça, kitabın sayfaları veya kapağı mıdır, senin kitap sahibi olman demek?..

Görmediğine nasıl şehâdet edip yani şahitlik yapıp, “Eşhedü”yü söyleyebilirsin?..

İlim odur ki, günlük yaşamında seni kendi doğrultusunda yaşatır... PC’de harf kaybolmadan bilgiler saklanıyor, ama insan demiyoruz, ona!..

Dünya’dan â’mâ olarak ayrılmak, “idrak körlüğü” olduğuna göre; bilgimiz ne kadarıyla beynimizde “setup” oldu?..

Sanırım ana problem, aldığımız ilim programını setup yapamamamız! Yani sistemli düşünemememiz!..

Bu yüzden de konuşurken veya düşünürken çelişkilerimiz bitmiyor!..

Bu açıdan bakarsak geçmiş olaylara, onları dışardan bakarak deşifre edebilir miyiz; yoksa kendimizi o olayları yaşayanların yerine koyarak mı anlamaya çalışmalıyız?..

Bakın şunu fark etmeye çalışın...

Demokrasi, İslâm Dini’nin sonucu ve gereğidir... Demokrasinin olmadığı yerde İslâm uygulaması yoktur!.. İslâm Dini’nin anlaşıldığı toplumlarda ise demokrasi zorunlu olarak ortaya çıkar!..

İslâm Dini, insanlara teklifler getirmiştir, geleceklerine dönük olarak... Kişiler bunu isterlerse, içlerinden gelirse, uygular ve karşılığını alır; istemezlerse de uygulamaz ve sonuçlarına katlanırlar!..

Saltanatla veya diktatörlükle idare olan yerlerde İslâm uygulanmıyor demektir!..

İslâm etiketinin, demokrasi olmayan rejimlere etiketlenmesi, onları İslâm uygulamalı rejimler yapmaz!..

Cumhuriyet idaresi, demokrasi değildir. Sovyet Cumhuriyeti veya İran, İslâm Cumhuriyeti’dir. Bunlarda demokrasi olmadığı için, “İslâm” Dini gereği rejim yoktur, demektir; adı “İslâm” bile olsa!..

İslâm, demokrasinin olmadığı rejimlerde yaşanmıyor, demektir.

Nasıl tanrıya “Allâh” etiketi yapıştırmak; kişiyi ALLÂH Adıyla İşâret Edilen’e inanıyor gibi yaşatmıyorsa; ve o kişi bu yüzden cehennemden çıkamıyorsa!

Demokrasi, İslâm’ın gereği ve sonucudur; çünkü zaten herkes kendi fıtratının gereğini yaşayacaktır; dış zorlama ile bunu değiştirmek mümkün değildir!..

Ayrıca dinsel baskı ve zorlama kişiyi riyakâr yapacaktır, Allâh’a veya kendini yönetenlere karşı!.. Münafık olacaktır bu durumda!

Bu da neticede saatli bombaların oluşmasından başka bir şeye yol açmaz!..

Öyle ise, öncelikle, insanların, fıtrî varoluşları gereği, demokratik bir yaşam içinde, her türlü zorlamadan uzak, kendi kabiliyet ve istidatlarının gereğini yaşamalarına saygılı olmasını öğrenmek, insan olmanın ilk şartıdır!..

“Merhamet etmeyene merhamet olunmaz” ile “zarar vereni öldürün” şeklindeki Rasûlullâh açıklamalarını iyi değerlendirmek gerekir...

Akrepten söz edip öldürebilir miyiz dendiğinde bu söylenmiştir, hatırladığım kadarıyla...

Yani, bir başkasının yaşamına zarar veren, veremez hâle getirilir; demektir bu!..

Öyle ise, İslâm Dini’ne göre, yani Sistem, uygulamada insanların başkalarına zarar vermedikleri sürece dilediklerini yapabilmesi esasına göre düzenlenmelidir!.. Bu olmadan, insan yaptığından mesûl tutulamaz ve mükâfat da alamaz!..

Herkes, kendi fıtratı doğrultusunda yaşayacak ve yaşadıklarının sonucuna da ulaşacaktır!..

Beşerî kanun ya da düzenlemeler, pek çok toplumda, “sisteme” göre düzenlenmediği için, zorlamaları beraberinde getirir ki, bu da ya bireysel çıkarlara dayanır, ya da şartlanmışlığa!..

İnsan bunları aşabildiği ölçüde kendi hakikatine yönelebilir...

Ve sistemli düşünce sonucu çelişkilerinin kalktığı nispette dinginleşir!..

Acaba ne demek istediğim açıklık kazandı mı?..

Peki şimdi çelişkisiz düşünmeyi nasıl elde edeceğiz?.. Bunun yolu ne olmalı?.. Bu konuda fikirleriniz nedir arkadaşlar?..

Cevap

− Çelişki için gelişmiş bir beyin şart...

Üstad

− ..., biraz daha açar mısın anlayabileceğim şekilde?

Cevap

− Denizler durulmaz dalgalanmadan... Şüphe, bilimin temel taşıdır!..

Üstad

− Ben konulara şüphe ile değil, nasıl ve nedenle yaklaşıyorum; bilim adamı kökenli olamadığım için sanırım!

Cevap

− Biz sizinle chat’te ancak 2 saati paylaşırız... Ötesi hayal...

Üstad

− Aynı özden gelen bizler, sözümüzle birliği nasıl yakalayabiliriz?..

Cevaplar

− Yakalayamayız...

− Üzerimizdeki Hilâfetin değerini iyi anlamamız gerekir!

− Samimiyet...

− İlim kendimize ait olmadıkça, bizler ilmin sadece dedikodusunu yaptıkça, çelişkilerden kurtulmamız mümkün değildir...

− Önyargısız yaklaşımla diye düşünüyoruz.

− Hâlis niyet, tam TESLİMİYET...

− Temel kavramları çok iyi anlamak ve uygulama yolu ile çelişkilerden kurtulabiliriz diye düşünüyorum.

− Her oluşta bir hayır olduğu mantığını her an hatırda tutarak ve bir sonraki olayın zuhurunda da sadece kendi kendinle olduğunu ve yine ne yaparsan sadece kendine yaptığını bilerek hareket etmek...

− Samimiyet, SEVGİ.

− Doğru referansa dayalı sistemi kavramak ve sistemli düşünmeyi elde etmek...

− İçinde bulunduğumuz sistemi kavrayıp öze yönelmeyi sağlayan böylesi tavsiyeler kesinlikle baskı oluşturulmadan sunulduğu hâlde, bizler maalesef bunların tam tersi olan kesitsel algılama araçlarının somut hâle getirdiği bir yaşam biçimine eğilim duymaktayız. Tabii sonucunu da hep beraber izliyoruz.

− Benim anlayabildiğim, çelişkisiz düşünebilmek için “Allâh” sözcüğü ile işaret edilen şeyin ne olduğunu anlamamız lazım...

− İlk önce âfaktan vazgeçip enfüse yönelmemiz gerekir.

− Her olaya, insana veya diğer varlığa karşı herhangi bir gorüş ve yargı oluşturmadan sadece gözlemlemek önemli bir basamak olabilir diye düşünuyorum.

− “B” sırrı ile sırlanmak lazım...

− Gözlük takıp çıkarmayı terk edip, gözlerimizi kapatmakla başlamak...

− GÖRE’lere göre düşünmekten Sistem’e göre düşünmeye geçebildiğimizde...

− Çelişki olmazsa her duyduğumuzu kabul etmemiz gerekir. Tahkike geçmeyi denemek istiyorsak her şeyi kendimiz idrak yoluna gitmeliyiz herhâlde... Ama sizin yol göstermenize her zaman ihtiyacımız olacak.

− Çelişkisiz düşünce, ancak sistemin ne olduğunu anlayıp, tarafsız bir şekilde kararlar alarak mümkün olur.

10 NİSAN 1998

Soru

− BİLİM VE TEKNİK, NİSAN/98:

Altı, yedi milyar yıl sonra Güneş ölmeye başlayacak... Can çekişirken öyle büyük bir yıldız olacak ki; Merkür, Venüs ve Dünya’yı yutacak! Dünya’da yaşam sona erecek... Satürn’ün uydusu TİTAN’da yaşam ortaya çıkabilir... Arizona Üniversitesi’nden RALPH LORENZ ve DONATHAN LUNİNE’ye göre... (Discover, Mart 1998)

− Aynı dergide, “Tek’in Seyri” kitabında geçen “Fotonların birbirinden haberdar olması” deneyinin şemalarla gösterilmişi ve deneyin ayrıntıları var...

Üstad

− Teşekkürler!..

Hac’dan dönüp ayağının tozuyla aramıza katılan dostlar hoşgeldi!.. Mübarek olsun!..

Bayram nasıl geçiyor, kimsenin bana havâdisi yok mu?..

..., nasıl geçti Hac yolculuğu, nasıl buldun oraları?..

Cevap

− Hoşbulduk Üstadım... Şükrünüzden âciziz. Bahşettiğiniz ilmi her an değerlendirmeye çalıştık.

En heyecanlı anlar: Ravza-ı Mutahhara ve Hacer-ül Esved’i öptüğümüz an;

En etkilendiğimiz yer: Müzdelife’de sabahlayışımız;

En huzur duyduğumuz yer: Bayramın 1. günü Mina’da sabahlayışımız;

En çok ders aldığımız yer: Tavaflarımız oldu...

Arafat’ta yeniden doğduk Elhamdülillâh... AMİN AMİN AMİN.

Soru

− Her bilinç seviyesinin mutlaka bir gerisi olduğuna göre, göresellik nasıl kalkar? Her bilinç seviyesi, ancak sahip olduğu ilimle değerlendirme yapıyorsa, bunun bir üstü de mutlaka varsa, nasıl “görecelik” kalkacaktır? Teşekkürler.

Üstad

− Hiçbir zaman kalkmayacaktır!..

Arkadaşlar bugün size başıma gelen bir olaydan söz etmek istiyorum... (başıma nerede geldi!!?)

Burada, korunun içinde, çimlerin arasında, tepede sayılan bir yerde oturuyorum...

Çevrede herkesin en az iki arabası var, arabasız bir yere gitmek mümkün değil!.. Araba ayakkabı hükmünde!.. Mesafeler hayli uzak!..

Baktık olmayacak, bir süre evvel biz de eski (üç yıllık) bir araba aldık! Ama arabaya bakmak gerek... Elbette gözle değil!..

Herkes kapının önünde arabasını yıkıyor... Biz de herkes gibi mi yapsak!??

Arabanın camlarından başlayıp, nikelajlarını, kapı kollarını, tamponlarını temizlemeye başladık... Saatlerce, arabanın bakımını yapıyor, her gün yağını suyunu kontrol ediyor; sonra da benim iki kişilik mezar kadar olan PC odama çıkıp, burada günlük çalışmalarıma devam ediyorum...

Ertesi günü yine arabayla başlıyorum uğraşmaya... (bilenler bilir, ne de düşkünümdür bu işe ya!!!)...

Arabayı gene silip parlatıyorum; yağına suyuna bakıyorum; lastiklerin havasını kontrol ediyorum... Pasta-cila yapıyorum!.. Ve gene çıkıyorum çalışma odama; PC ile geçiyor bütün günüm...

Sonra gene aynı işlem!..

Gene arabaya bakma!.. Gene yağlama-cilalama, toz alma, parlatma... Sonra gene PC odasına çıkıp çalışma!..

Derken komşu geldi ben buna devam ederken!..

− Are you crazy?.. dedi!.. Yani, bana dedi ki, Türkçe tercemesiyle...

“Her gün bu arabayı, silip temizleyip parlatıyorsun, yağına suyuna bakıyorsun, cilalayıp yepyeni yapıyorsun; sonra da içeri girip kapanıyorsun!.. Sen DELİ MİSİN?.. Bu araba iyi-kötü bir yerlere gitmek için alınır!.. Sen aldığın arabayı, her an bakım yaparak gıcır gıcır tutuyorsun; ama bir yere gittiğin yok!..

Yarın öleceksin ve çocuklarına miras kalacak araba! Ama sen eline kocaman bir sıfır geçmiş olarak öleceksin!..

Bu arabayı, yeni yerler görmek ya da bir yerlere gidip iş bitirmek için alır “İNSAN”lar!.. Sense sadece bakım yapıp, sonra da evine kapanıp, bir yığın işle oyalıyorsun kendini!.. Öyle ise buraya niye geldin; bu arabayı niye aldın; sana ne faydası var?..”

Şaştım, şaşakaldım!.. Dondum, donakaldım!..

“Crazy” miydim ben!??

Bana verilen bu beden arabasıyla, “ALLÂH İsmiyle Tarif Edilen”e yolculuk yapıp; “O”na ermek için gelmiştim buraya!..

O yüzden altıma böyle bir beden vermişlerdi!..

Her gün yıkayıp, paklayıp, yağlayıp-ballayıp, allayıp-pullayıp; ondan sonra da başlıyordum, arabanın amacıyla ilgisi olamayan birtakım başka işlerle vaktimi harcamaya!..

Soruyorum şimdi sizlere... Lütfen cevap verin!.. CRAZY miyim ben?..

Kimse okumuyor mu beni; chat’ten düştüm de haberim mi yok?..

Cevaplar

− Görüyoruz...

− Olta balığı!.. Beykoz!

− Bu tarifiniz bize uyuyor Üstadım, size değil!..

Üstad

− Yok mu bana bir tavsiyesi, diyeceği olan?.. Sağırlar diyaloğunda mıyız?..

Soru

− Arabayı amaç edinmeyip, araç olduğunun farkına vararak, ona öylece binelim...

Üstad

− Bir binmeye başlasam, zaten sorun çözülecek!.. Yaptığım iş yalnızca, yağlayıp ballamak, cilalamak!.. Bindiğim yok ki!..

Soru

− Niye Üstadım benzini mi yok?..

Üstad

− Pardon, baştan beri anlattıklarımı size ulaştıramadım galiba?

Bizim burada bir galon (3.5 litre), 93 oktan benzin 1 dolar 14 cent... 400gr. içme suyu plastik şişe de 1 dolar!..

Gel de arabayı doldurup bir yerlere gitme!.. Ama hâlâ duruyor araba kapıda!..

Cevaplar

− Kelin merhemi olsa, başına sürerdi Üstadım.

− Arabayı satın, Üstadım!..

Üstad

− Satıcam da, ona Cemile müsaade etmiyor; ben arabasız ne yaparım, hayatın benim için varlık nedeni kalmaz; deyip duruyor!..

Cevap

− !!!

Üstad

− Tabii gülersin... Geldin buraya, gördün benim eski arabayı!..

Soru

− Üstadım... İmamı Rabbanî: Nübüvvet derecelerinin sonu “İmamet” Makâmı... Velâyet derecelerinin sonunda “Hilâfet” Makâmı verilir demekte. İmamet ile halifeliği nasıl anlamalıyız...

Üstad

− Soruna cevap vermem için benim o makâmlarda olmam lazım!.. Millet bana, sen deli misin derken; ben, nasıl olur da sana Hilâfetin, İmametin zirvesinden söz edebilirim!..

Bir “deli misin” hitabına daha beni maruz bıraktıracaksın!..

Soru

− Arabadan “ İmamete” nasıl geldik... ???

Üstad

− Bugün Bayram... Bize her gün de, size son gün!.. Dolayısıyla bugün de sizlere bir şey öğreterek kafa şişirecek hâlimiz yok!..

İşte o yüzden böyle havadan, sudan, arabadan bahsediyorum... Sıkılan varsa isteyenler ayrılabilir!..

Bizim ... dün soruyordu, ben babama benzemişim değil mi; diye...

O en büyük kardeş ... Yani ilk gelen!.. Onun için de pek çok özellikleriyle babasına çekmiş!..

Diğer kardeşlerin yaşam felsefesi ise daha ziyade annesine benziyor!..

Dedim, ilk çocuklar çok büyük bir çoklukla babaya benzer; daha sonrakiler ise anneye!..

“Niye?” dedi...

Dedim Rasûlullâh bir konuşmasında diyor ki...

“Cinsel birleşme sırasında erkeğin suyu önce gelirse, çocuk babaya; kadının suyu önce gelirse, çocuk anneye çeker!..

Genellikle evliliğin başında erkeğin suyu önce gelir ve bu yüzden de ilk doğan çocuklar çoklukla babaya çekiyor... Daha sonra doğan çocuklar da anneye...

Sahi, Hz. Rasûlullâh 1400 sene evvel, o günün şartlarında, nasıl bildi bunu?!!

Cevap

− Üstadım, sizden ehliyet almaya çalışıyoruz.

Üstad

− Akıllı dostlarım... Bana diyecek kimsenin bir şeyi yoksa, size iyi geceler dileyeceğim... Zira bende anlatacak bir şey kalmadı!.. “Crayz man”im ya!..

Cevaplar

− Estağfirullâh Üstadım!..

− Biz şişmekten memnunuz... Umarız yeterince şişip bir gün uzamaya başlayabiliriz.

− Üstadım, zaten sohbete yeni başlamıştık

− Üstadım sizin araba gibi bir fırsat da bize çıktı; ama biz size sorup da, bu arabayı bir türlü kullanamıyoruz!..

− Herhâlde bu ICQ fırsatını çok daha iyi değerlendirmeliyiz, öyle değil mi?

Üstad

− Bu bilgiyle de bu arabayı hareket ettiremiyorsam, artık diğer insanlar ne yapsın!..

Peki herkese iyi geceler!.. Hoşça kalın!..

Cevap

− Hz. Muhammed Aleyhisselâm için de çarşı pazar geziyor; yiyip içiyor bizim gibi, diyorlardı.

Üstad

− Giremeyenlere iletin; beni “Offline” görseler dahi chat yollasınlar!..

12 NİSAN 1998

Üstad

− Cümleye Selâmu aleykum! Bugün niye geciktim biliyor musunuz? Araba yağlayıp paklıyordum da ondan!..

Soru

− Komşu da lafa tuttu mu(!!!)...

Üstad

− Bazı anlayışı kıt arkadaşlar beni gerçekten araba yıkamakla meşgûl sanmışlar, espriyi anlayamayıp!..

Ve bazı ahmaklar da, hâlâ beni bir tarikati olan şeyh sanıyorlar; veya kasıtlı olarak etrafa öyle empoze etmeye çalışıyorlar!

“İSLÂM” ve daha birçok kitapta yazdığım hâlde bir şeyh ya da hoca olmadığımı, gene de öyle sanmak veya görmek; tek kelime ile ahmaklıktan başka bir şey değildir!..

Ben, yalnızca, İslâm Dini’ni en geniş kapsamlı şekilde bugünün ilimleri ışığında değerlendirmeye; ve bulgularımı da yayın yoluyla insanlarla paylaşmaya çalışan bir sufî okur-yazarım; hepsi o kadar!..

Kim bunun ötesinde bir şey düşünüyorsa, bu, onun vehminden başka bir şey değildir!.. Ve ne yazık ki, benim insanların vehimleri üzerinde tasarruf gücüm de yok!

Yazdığım kitapları okuyup, düşündüklerimi öğrenmeden, dedikoduya dayalı bir biçimde hakkımızda karar verecek olan AHMAKLARA da bu dünyada yer var elbette!.. Dünyada dikenler güllerden çok daha fazla!..

İnsanlar asırlardır hayal kurarak yaşıyorlar kendi kozaları içinde!..

Cemile’yle Manhattan’da yürüyorduk... Empire State’in yanından yukarı doğru... 50−70−100 katlı binalar...

“Bunlar da bize göre yüksek, şimdiye göre!..” dedi Cemile...

Aklıma önce rahmetli 90’ına yakın 1966’da ölen anneannem geldi...

İstanbul’daki dört beş katlı binaları görüp şöyle demişti... İşte bunlar kıyamet alâmeti... Rasûlullâh; “Kıyamet alâmeti odur ki bina ile zina çoğalacak, insanlar göğü delen binalar yapacak” demiş!..

Hemen aklıma, Rasûlullâh’ın, kendi devrinde tek katlı evinin üstüne ikinci kat çıkan adama küsmesi, ve sonra o kişinin bu katı yıktırması olayı geldi!..

O zaman, iki katlı ev göğü deliyordu; kıyamet yakındı!!!

Sonra asırlar geçti, bizim 4−5 katlı binalar göğü deldi, kıyamet hemen kapıda, diye düşündük!!!

Ve biz, kıyamet kapıyı çalıyor, Mehdi çıktı; İsa hemen köşe başında, Deccal da ortalarda kol geziyor diye düşünüyoruz!!!???..

Belki torunlarımız 800−1000 katlı binaları görüp de, naklolanları düşününce, bizler gibi bir duygu ve düşünceye kapılacak; kıyamet kapıda!

Bu nice asırlar içinde, Mehdi−Deccal−İsa−Kıyamet beklentisiyle milyarlar geldi−gitti; çoğunluğu eli boş!..

Birisi soruyor Allâh Rasûlü’ne:

“Kıyamet ne zaman?..” Cevap geliyor:

“Senin kıyametine ne hazırlığın var?..”

Benim gibi, araba kullanmadığı hâlde sürekli yağlamayla vakit harcayıp; Çin’ce elektronik araba kullanma kılavuzunu anlamadan ezberleyerek; araba kullanabileceğini sanan akıllılar, acaba kıyamette ne yapacaklar ki!??

Elbette şimdi de, bazılarınız benim Çin’ce araba kullanma kılavuzu ezberlediğimi, ama anlamadığım için kapımdaki arabayı kullanamadığımı düşünebilirler!!!

Beykoz’da iyi olta balığı var mı?..

Hay Allâh; bu balık sohbeti de nereden karıştı buraya!..

Ben kaç kişi için bu sohbetleri yapıyorum; gerçekten çok merak ediyorum!..

Neyse... Ben gene devam edeyim...

1400 sene önce, Allâh Rasûlü, Mekke’den yaşlı ve çocuklarla Arafat’a 16 kilometrelik yola yaya gidip dönerken yolda konaklıyor, herkes yayan o yolu yürümek zorunda, yoruluyorlar, takatları kesiliyor diye...

Biz, arabayla yarım saatte (trafik sıkışık diye o kadar), gidilecek yere, Allâh Rasûlü öyle yapmış diye, gidip dağ başında konaklayarak Hac yapıyoruz!.. Sünnete uyduk, diyoruz!..

Acaba bugün yaşasaydı Allâh Rasûlü gene böyle yapar, milyonlarla insanı dağ bayır yürütür, şeytan taşlamada birbirine kırdırır mıydı!..

Bunu, benim gibi sıradan biri düşünemeyeceğine göre, insanlara kendilerinden daha fazla düşkün olan Allâh Rasûlü yapar mıydı?

Aahhh; gerçekçi düşünebilmek!..

Körü körüne söylenenleri tekrar etmek yerine; neden niye, nasıl niçin sorularıyla söylenenleri kavrayarak yaşayabilmek!..

Aklının mantığının almadığı şeyi sana naklediyorlar, Üstad böyle demiş, ya da yapmış diye...

Ya Hû, bir düşünsene, acaba bu bilgiye sahip bir Üstad gerçekten böyle der veya yapar mı, diye!..

Kozadan çıkmadan, kör bir basîretle öbür dünyaya gitmek istiyorsanız, mesele yok!..

Ama basîret gözünüz (kalp gözünüz) açılıp; gerçekleri görüp, yaşayıp, hissederek öbür boyuta geçmek istiyorsak, gerçekçi DÜŞÜNMESİNİ öğrenmek, medyanın−toplumun programladığı ilkel robotlar pozisyonundan çıkmak zorundayız!..

Öyle ise gerçekleri fark etmeye başlayalım!.. Nasıl?.. Buyurun top sizde!!? Okuyor musunuz beni?..

Cevaplar

− Hayret etmeyi bırakabilmek bir başlangıç olabilir diye düşünüyorum...

− BEYKOZ...

− Ekrana bakıyoruz...

− Okuyoruz...

− Anlayamamakla birlikte chatteyim...

− Siyasal boşluk, meydanı medyaya bıraktı Üstadım. Bir de buna toplumun hiçbir değeri olmayan, değer yargıları eklenince iki katlı ekmek kadayıfı oluyor. Bendenize göre ilminiz bize tek referansdır. Hareketlerimizi buna göre değerlendirmeliyiz...

− Basîreti açık olan Tevhid’i yaşar...

− Hikmetini idrak etsek de edemesek de vermek. Ufak da olsa vermek... Devamlı bir şeyler vermeye çalışmak; bir gülümsemeyi dahi küçümsememek gerekir diye düşünüyorum... Çünkü sistem muazzam hassas çalışıyor.

− En kesin kabul ettiğimiz gerçeklerin dahi, yanlış olabileceğine ihtimal verip; tüm ihtimalleri tek tek değerlendirmeye çalışarak...

− Daha açmadın ki Üstadım...

− Gerçek, KÂBE’ye gidip dört taş duvarı görebilmektir...

Üstad

− Dört taş duvarda neyi GÖRMEK?..

Cevaplar

− Neyin gerçek olduğunu!.. Gerçeğin de, bilinçte olduğunu!..

− Olayları bize hangi doğrultuda vermek istediklerini önce onların yerine kendimi koyarak cevaplarım. Daha sonra bilgim dâhilinde sorular sorarak cevapları bulmaya çalışırım...

− GÖRE ile değil gerçek ile hareket ettiğimiz zaman doğruyu yakalamış oluyoruz...

− Hani bazı insanlar, güzelliğin göreceli olduğunu söylerler; bence gerçekler için de aynı şey söz konusu. Amaç burada bize göre doğru olanları değil; Allâh Rasûlüne göre olan doğruları GÖREBİLMEKtir! Tabii kurtulmak istiyorsak.

Üstad

− Yiyen-içen-çiftleşen; toplumun−medyanın programladığı doğrultuda yaşayan güdüsel varlık olmaktan sıyrılmamız gerekli mi?..

Değilse mesele yok, aynı yolda, masallarla gönül eğleyerek devam!..

Gerekli ise bir yerden başlayalım mı?.. Nasıl?.. Ne yapıyor başlayanlar?..

Cevaplar

− “El âlem ne der?” cümlesini sözlüğümüzden silerek başlayabiliriz sanıyorum...

− Nasıl KÂBE’ye gitmenin birden fazla yolu varsa, başlamanın da yolu birden fazladır... Önemli olan başlamak, yarına bırakmamak, çünkü yarınlar hiçbir zaman bitmez!

− Beyinlerinde kayıtlı bilgileri sorguluyorlar öncelikle sanırım Üstadım.

− Başlayacakları konunun dibini öğrenerek mi?

− Desinler, demesinler perdesini aşarak...

− Toplumu ve medyayı güdüyorlar... Sonra da şikayet ediyorlar! Harika oluyor!..

Üstad

− Her sürü için bir güdene ihtiyaç yok mudur?.. Biz sürüden sayılmamak isteyenler için konuşuyoruz...

Cevaplar

− Kendini tanıyarak başlaması...

− Önce hiç kayıt yapılmamış bir hard disk alıyoruz...

Üstad

− Konunun ciddiyet ve âciliyetini, önemini insanlara anlatmak nasıl mümkün olur..?

Cevap

− Anlayabilsem, anlatmaya çalışacağım...

Üstad

− Sende süper elektronik PC beyni var; sen bir HACKER’sin!.. Sen anlayamazsan, başkaları nasıl anlayacak bunu?..

Cevaplar

− Herhâlde yeterince çalışmaları yapamıyorum ve dolayısı ile de anlayamıyorum veya anlamaya çalıştıklarımı hazmedemediğimi düşündüğüm için biraz daha yavaş gidiyorum.

− Taşladığımız üç şeytanın bâtınî anlamını yaşantımıza geçirmeye çalışmak, sanırım bu işin başlangıcı olacaktır.

− Olanlardan ibret almasını bilerek ve “İLİM” ile yaşayarak...

− Akıl ve mantık çerçevesinde elimizdeki doneleri (mazereti ortadan kaldırarak) değerlendirerek; gerçekleri normal olarak algılayamadığımız frekanslarda da yakalamaya çalışarak.

− İBADET İBADET İBADET… Kimi bunu namazla yapar kimi zekâtla, kimi sadece ZİKİR ile. Ama bu yolda İBADET olmadan ayakta durulmuyor. Burada tabii ki bizden istenen hepsini yapmak ama illâ ki; kolayından başlamakta fayda var. Dinde zorlama yoktur; dileyen dilediğinden başlar; ne mutlu hepsine birden başlayabilene...

Şehirde yaşayan birine, “tarlada yürü” dersen ayağını burkar. Ama köylü de asfaltta yürürken zorlanır. Ama ikisi de yoldur ve bir yere gidiyordur.

− Aşk ve tefekkürle...

− Ayrıca araştırmacılığı elden bırakmadan hikmetleri çözmeye çalışmak, kendi sistemimizi oluşturmak; ve bundan da tâviz vermeden yaşamak gerekir, gerçekleri yaşamaya başlamak için!

Son seyrettiğim Titanic filminden aldığım en güzel mesaj; sistem gerçeği ve sistemin kurallarının acımasızca işlediği. Bu yüzden de hakikaten çok ciddi bir işle uğraştığımızın farkında olmamız gerektiğini düşünüyorum.

Biri, “Gemi batıyor herkes filikalara!” dediğinde; başımızı kaldırıp, “Ne oluyor?” diye bir bakınsak; ciddiyetin farkına varabiliriz belki...

Üstad

− ..., galiba anladığım kadarıyla demek istiyorsun ki:

Şöyle bir içinde yaşadığımız ortam ve şartların dışına sıyrılıp, tepeden bu ilim açısından, sisteme ve sistem içindeki yerimize bakıp; yaşantımızın dâhil olduğumuz sistemle ne kadar uyuştuğunu değerlendirebilsek...

Öyle mi?..

Cevap

− Evet Üstadım, sistemdeki yerini bilebilmek...

− Titanic’in içinde; aldığımız ilimle diğer insanlara göre 1.sınıf olarak seyahat ettiğimizi düşünürken; eğer bunları yaşama geçiremezsek, bir gün sistem gereği gemi batacak ve bizde herkesle birlikte boğulup feci şekilde can vereceğiz! Ve yazık olacak o ilmimize! Hakikaten çaba harcıyoruz öğrenmek için...

Üstad

− Sohbethanedeki filmi seyretmeye gelen konuk arkadaşlarımızın film hakkında bir değerlendirmeleri olmayacak mı acaba?..

Malûm biz bu sohbeti sadece 3-5 kişi için yapıyoruz ya!!!

Böyle giderse, listeme sadece sohbete aktif olanların numarasını koyup, diğerlerini “ignore” listesine alabilir ve sohbeti birkaç kişiyle devam ettirebilirim...

Cevap

− Olağanüstü... Bir de fark edebilsek...

Üstad

− Nedir olağanüstü olan..?

Cevap

− Senaryo Üstadım...

Üstad

− “ALLÂH”ın dahi yapamayacağı iş vardır!.. demiş bir bektaşi...

Saldırmışlar üstüne müslümanlar; boğazına sarılıp; sormuşlar...

“Söyle ulan, neymiş o “ALLÂH”ın yapamayacağı iş?.. Kâfir-zındık, mel’ûn!..”

Bektaşi tık nefes, zor duyulan bir sesle konuşabilmiş:

“Kudreti yetiyorsa, beni mülkünün dışına atsın!.. ”

“Allâh ahlâkı”yla ahlâklanmış olanların gücü neye yeter ki acaba?..

Cevaplar

− Değerlendirme yapabilecek durumda değil, sadece âciz olduğumuzu biliyoruz...

− Sistemdeki işleyiş düzenine göre bize bildirilenleri, ne için bildirilmiş bunu sorgulayarak; ve tatbikinin bize getirisini idrak ederek yaşama geçirmek gerekir diye düşünüyorum... Yeni katılmaya başladığım için adapte olmaya çalışıyorum...

Üstad

− Peki dostlar, sabır ve tahammülünüz için hepinize takdir ve teşekkürlerimi sunar; hepinize iyi uykular ve ardından hayırlı sabahlar dilerim... Hoşça kalınız!..

14 NİSAN 1998

Üstad

− Selâmu aleykum dostlar...

Bugün size yazabileceğim hiçbir şey yok kafamda... Bomboş bir boşluktayım!..

Ben güya Kurân’ı okuduğumu sanırdım!..

Dün gece gizlice kulak misafiri oldum ELF ile Cem’in bir konuşmasına ki, kafam karıştı...

Yirmi sene aradan sonra ELF tekrar CEM ile buluşmuş!.. Neler konuşmuşlar, neler olmuş, belki ilerde Cem’den dinleriz... Ama bir şey var ki, onu size anlatmadan geçemeyeceğim... İster misiniz anlatmamı?

Cevaplar

− Lütfen Üstadım... (chat’e katılanların ortak cevabı)

Üstad

− Yirmi yıllık çalışmadan ve uğraşıdan sonra sen Kur’ân “oku”duğunu sanıyorsun artık değil mi Cem?

diyordu... Cem cevap verdi...

− Evet, artık o âyetlerde neler denmek istediğini anlıyorum galiba!..

− Zaten eski yorumcular da senin gibiydiler hep Cem!..

− Nasıl yani?.. Âyetleri okuyup, o kelimelerin geniş kapsamlı olarak mânâlarını ortaya koyarak; neler denmek istediğini araştırıp, çözüyorum!..

− Doğru Cem!.. Evet aynen öyle yapıyorsun!.. Zaten bütün MUKALLİT YORUMCULAR da bunu yapıyor işte!..

− Elf, lütfen..! Daha geldiğin gece benim kafamı allak bullak etmeye başladın!.. Başka nasıl yapılabilir ki?..

En geniş kapsamlı olarak oradan mânâ çıkarmaya çalışıyorum, bu kadar yıllık birikimim ve bilgisayar gibi çalışan beynimle... Daha ne yapabilirim ki?..

− Hiçbir şey yapamazsın; yaşayabilirsin!..

− Cem olarak yaşıyorsun!.. Cem’likten soyun; ve okuduğunu, SÖYLEYEN olarak YAŞA!.. O an’ı ve olayı yaşayan olarak yaşa!..

Ki böylece okuduğun yazıların, metinlerin, uyarıların gerçekte neye işaret ettiklerini hissederek fark edesin!..

− Elf, sen neler diyorsun... Ben onları anlamak için bütün ilmimle yöneliyorum okuduklarıma!..

− Evet, tam mükemmel bir MUKALLİT gibi!..

− ELF yapma ne olur, beni perişan ediyorsun!..

− Gerçek seni perişan ediyorsa, ol! Ne çıkar! Kör bir MUKALLİT olarak boyut değiştirmektense; perişan olmuş, ama gerçeği bulmuş, yaşamış ve hissetmiş bir MUHAKKİK olarak boyut değiştirmen bence çok daha iyidir!..

− Bu kadar yıllık çalışmam boşa mı gitti yani?

− Bu kadar yıllık çalışman, geldiğin noktada, iyi bir mukallit olduğunu fark etmene ve kavramana yaradı!.. İyi bir gelişme değil mi?..

− Peki benim bu kadar anladıklarım ne olacak?..

− Onlar senin, veritabanına GÖRE, yorumlarındı!.. Bir de olayı ve kişiyi YAŞAYARAK, bak bakalım o konunun içyüzüne; acaba ne göreceksin?

− ELF bu kadar yıldan sonra bana bu yapılır mı?..

− Cem, eğer sana bunu yapmasaydım, kendini işin hakikatine ermiş mutlu bir fâni olarak sanıp, öylece cennetini yaşayacaktın; kör olarak!

− Oysa şimdi ne olacağım ELF?

− Belki, işin hakikatini, kişi ve olayın hakikatiyle özdeşleşerek fark etmeye; ve ona göre boyutsal yaşamaya geçeceksin! Varlıkların özünde, o varlıklar olarak yaşamaya başlayacaksın!..

Sonra da yeni açılımlara geçeceksin...

Bu yalnızca MUKALLİT sınıfından çıkıp, Gerçek Kapısı’ndan içeri girebilmek için gerekli adım Cem!..

− Elf inan ki sana duygularımı anlatamam!.. Beni gerçekten yıktın!.. Bu kadar yıllık çalışmadan sonra..!

− Unutma “sen” olarak da yaşayabilmekteyim, ve seni çok iyi anlamaktayım! Sükûtuhayaller daima gerçeklerle karşılaşmaktan doğar... Ne kadar çok sükûtuhayalin varsa, o kadar gerçekle karşılaşırsın... Bu da senin yararınadır.

Evet dostlar, dün geceki ELF ile CEM’in sohbetinden size kısa bir bölüm naklettim... Ve şu anda benim de kafam hayli karışık!..

Lütfen bana biraz akıl verir misiniz bu konuşmalar ışığında ne yapmam hakkında?..

Cevaplar

− Estağfirullâh. Bizim yapmamız gereken ve işin anahtarı, sanırım, mücahede ve tahakkuk yoluyla tahkike geçmek, diye düşünüyorum Üstadım.

− Istırap çeken bir hastanın acısını aynen duyabildiğimiz gibi...

Üstad

− Anladım, anladım… yazdıklarımı görmüşünüz!..

Özür dilerim kendi derdimle sizi meşgûl ettim!..

Cevaplar

− “Biz, senin bize öğrettiğinden başka bir şey bilmiyoruz!.. ”

− Yanlış yazdıysam kusurumu bağışlayın. “Himmete muhtaç bir dede, nerede kaldı himmet eyleye”...

− Öğrendiğimiz olaylarda, o olayı bizzat biz yaşamışız gibi değerlendirip; günlük hayatımızda sürekli olarak kendimizi karşımızdaki insanmış gibi hissederek yaşamaya çalışmalıyız...

Üstad

− Haydi konuyu siz seçin de o konuda laflayalım biraz!..

Cevap

− Okumuşsunuz diyebilmenizi tercih ederdik Üstadım...

Üstad

− “Keşke” diyebilseydim!..

Cevaplar

− Keşke!!!

− Sizin ilminizi, taklidî dahi olsa değerlendirmek isterdik...

− Mukallitlikten çıkış, daha önce birbirinden bağımsız olarak düşündüğü her olay ve birimin aslında tek bir sistemin yansımaları olduğunu idrak etmesiyle başlar... Bunun hemen ardından gelen ise, o zamana kadar nasıl yanılmış olduğunu anlayan birimin hüsranıdır diye düşünüyorum...

− Üstadım, umut edebilir miyiz en azından...

Üstad

− Anlıyorum... Size bildiğiniz bir hikâyeyi tekrarlayayım...

Delikanlı çok istiyormuş Allâh Rasûlü Efendimiz’i rüyada görmeyi...

Bir gün ehil olduğunu düşündüğü bir zâta gidip bu arzusunu anlatmış!..

Demiş o zât:

− Ne dersem yapar mısın?..

− Elbette, ne dersen yaparım!..

− Öyle ise buradan çıkınca köşedeki kasaba git; yarım kilo pirzola al... Eve git, akşam yemeğinde onu güzelce kızart, üstüne kekik, karabiber, tuz ek ve bütün açların ruhu şâd olsun de ve ye!.. Sonra da sakın üstüne su içme uyuyana kadar... Yatmadan evvel de dua et, ben Rasûlullâh’ı göreyim diye!.. Yarın gel bana anlat ne gördüğünü...

Genç adam aynen denilenleri yapmış...

Gece rüyasında bir çağlayanın aktığı gölde bulmuş kendini... Sulara atlamış ve yüzmeye başlamış... Kenarda hûri gibi kızlar… bu arada tatlı mı tatlı göl suyundan içiyormuş...

Ertesi gün, gelmiş hocaya delikanlı ve gördüklerini anlatmış...

Hoca buna yorum yapmış:

− Evladım sen suya kanmıştın, rüyanda su gördün!.. Eğer suya yandığın gibi Rasûlullâh’a da yanarsan, elbette ki onu da görürsün!..

Biz acaba suya yanan kadar, bu konuda hakikati aramaya yanıyor ve gereğini yaşıyor muyuz dersiniz?..

Cevaplar

− Hayır diye düşünüyorum... Rasûlullâh yandırmadıkça yanabilir miyiz??..

− Suyun metabolizma için yararını bilgi yollu öğreneni HARARET BASMAZ!.. Bünyenin kendisi susuzluk hissettiğinde hararet olur...

Üstad

− Benzin yanar, taş yanmaz!.. Taş ancak cehennemde yanar!..

Cevaplar

− Daha yanmanın ne olduğunu öğrenemedik Üstadım...

− Teşekkür ederim Üstadım...

− Kendini karşındakine feda etmedikçe, bu kapının açılacağını tahmin etmiyorum.

− Oktanımızın yükselmesi gerektiği düşüncesindeyim.

− Taş ısıyı emer ve sonrada yansıtır Üstadım... Benzin fosil yakıttır ve terk edilmek üzeredir...

− Her şey ısınır sonra buharlaşır, her şey buharlaşacak ve enerji olacak...

− Bence hayır... Eğer yanANımızın kıymetini bilerek ve değerlendirmeye çalışarak geçirirsek... Yanan insan DELİ gibi çırpınır yaşayabilmek için. Geçen hafta İstanbul’a giderken arabalı vapurdayım. Kendi kendime diyorum, “şu an’ı değerlendirmen” lazım. Önümden bir hanım geçiyor belli ki bir şey arıyor, hemen “camı açıp sor” dedim. Camı açıp sordum “Pardon tuvaletimi arıyorsunuz?.. Hanım, “evet” dedi ve ben hemen tuvaletin yerini tarif ettim.

Denizi seyrediyorum, vapur yanaşmaya çalışırken... Baktım bir yaşlı karı-koca ellerinde çantaları çıkışa doğru ilerliyorlar. Lütfen sor dedim, muhakkak vasıtaları yok ve yolunun üzerinde ise sen bırakabilirsin... Hemen sordum ve düşündüğüm veya hissettiğim gibi oldu olaylar. Yani yana yakıla BU AN’I NASIL DEĞERLENDİREBİLİRİM? diye yanmak gerektiğini düşünüyorum...

− Ne benzin taşa dönüşebilir ne de taş benzine! Kendimizi kandırmayalım! Hakkında hiçbir şey bilmediğimiz ve sürekli değişen bir yapıda yanabileceğimizi düşünmüyorum. Teşekkürler.

Üstad

− Evet, bana anlatacaklarınız varsa, sizleri dinliyorum... Yoksa ayrılayım... Sizi daha fazla meşgûl etmeden!..

Peki teşekkürler ve herkese iyi geceler... Hoşça kalın...

17 NİSAN 1998

Üstad

− Sorun, zaten başında açıklıyor olayı... “Öz”e ermeyi veya “ÖZ”ün ne olduğunu anlamış biri azap−nimet gibi kavramlarla uğraşmaz!..

Azap−nimet kavramı içinde yüzen biri de, zaten “ÖZ” kavramından henüz nasibini alamamıştır!.. Onun için, önce olayın ne olduğunu kavramalıyız!..

Soru

− Üstadım!.. Bugün Cuma namazından sonra biri, televizyonda bir İlâhiyat Profesörü’nün: Hacc’ın Şevval−Zilkade− Zilhicce denilen Hac aylarında, kolaylık için, taksim edilerek yapılmasının doğru olduğunu söylemesini bana sordu...

Ben de: “Bu uygulamayı bir Allâh Rasûlü ancak değiştirebilir” diye o anda aklıma geleni söyleyerek o kişiyi cevapladım...

Bu mevzuda ne dersiniz?.. Teşekkür ederim...

Üstad

− “Bu aylarda haccedin, yani zamanını siz seçin” uyarısına göre; Rasûlullâh o tarihi uygun bulup seçmiştir; ki bizim de “O”na ittibâmız var ise aynı tarihi değerlendiririz...

Bildiğiniz gibi, bilgi yükleme işini, harf ya da virgül bile kaçırmadan bilgisayarlar da yapıyor...

İnsanı, “insan” kabul ettiren faktör, bilgisi değildir!..

İdrakı oluşmamış ilim, yüklenilmiş yüktür!..

“İnsan” ancak başkalarına bir şeyler verebilirse “insan” olur!..

Karşınızdakine, “acaba ona ne verebilirim” diye mi yaklaşıyorsunuz, gidiyorsunuz, kabul ediyorsunuz evinize?..

Yoksa, acaba ne alırım; diye mi gidiyorsunuz?..

Kendinize bunu sorun!.. Kendinizi aldatmayın!..

Kim olursa olsun, onunla bir araya gelmeden önce, niye ben bununla görüşüyorum; almak için mi, vermek için mi? diye sorun kendinize!

Görüştüklerinizden kaçıyla bir şeyler vermek için görüşüyorsunuz?..

Sakın kaçmayın sağa sola!.. Bende verecek bir şey yok ki, ne vereyim, gibilerden cevaplarla konuyu saptırmayın, kendinizi aldatırsınız!..

İnsan, insanlığını yitirir, idrak melekesini kilitleyip, taklitle yaşadığı zaman!..

Toplumun robotu “insan” olmaz!..

İnsan yolunu kendi aklıyla seçmelidir!..

Bunun için de ilim elde edip; aklı ile kendi yolunu kendisi çizmek zorundadır!..

Söylenenleri tekrarlamak ve nakletmek, insanı “insan” yapmaz!..

İnsan, özünden ürettikleri kadarıyla insandır!..

Lokomotif olun, vagon değil!..

Bunun için de tek şart, düşünmesini öğrenmektir!.. Ezberciliği terktir!..

Konuşmadan önce düşünün; bu cümlede şu kelimeyi söylersem, neler anlaşılır; bu kelimeyi kullanırsam neler anlaşılır diye!..

Her an ne yaparsan yap; niye yapıyorum, sorusunu sormaya alıştır kendini!..

Bütün mahlûkat kendi menfaati için yaşar!.. Vermek ise, “ALLÂH” ahlâkıyla ahlâklı olana aittir!

“Allâh ahlâkıyla ahlâklanmanın” lafını çokça ediyoruz da; bir de bunun anlamı nedir, diye düşünsek ya!..

“Allâh” ahlâkı nedir?.. Soru bu!..

Sen, “Allâh” ahlâkıyla ahlâklandın mı; demeden önce, bunun ne olduğunu idrak etmek; ve dahi hissetmek gerek!..

Kim bana tarif edecek, “ALLÂH AHLÂKI” nedir?..

Cevaplar

− Bence, kayıtsız şartsız sevgidir...

− Karşılıksız üretmek olabilir mi?..

− Allâh’ın Tek’liğini bilip; Allâh’ın kaderinden razı olmak...

− Taklitten tahkike geçmek için mücahede; neticesinde müşahede yoluyla yaşantıya geçeçek; ilmi idrak etmek, tahkiki getirecektir diye düşünüyorum Üstadım! Sadece tefekkürle, gereğini yaşamak mümkün olmamalı! Bu da Allâh ahlâkıyla ahlâklanmaktır; diye düşünüyorum...

Üstad

− “İnsan” dışında bir varlığa “ALLÂH AHLÂKIYLA AHLÂKLAN” uyarısı yapılmamıştır... Niye?..

Cevaplar

− 99 ismi câmi olan insandır...

− Bürünmektir, bütün Esmâları ortaya koymaktır, kalıplaşmamaktır!

− Bence, Halifetullâh olarak yaratılmanın getirisi olsa gerek diye düşünüyorum...

− Çünkü İnsan DÜŞÜNEBİLEN bir varlıktır. Düşünebilen ve gereğini ortaya koyabilen...

− Allâh’ca düşünüp Allâh’ca yaşayabilmek, bakabilmek, görebilmek ALLÂH’CA...

− Vasıfsız olmaktır!

− Allâh Esmâsının mânâlarının hakkıyla birimde açığa çıkması diye düşünüyorum...

− Karşılıksız sevebilmek yalnızca insana mahsustur!..

− Ulûhiyete ait özellikleri kuvveden fiile çıkarabilmek...

− Sistemdeki her şeyi yerli yerinde müşahede edip yaşamaktır; diye düşünüyorum...

− Vehmî, varsaydığın benliğinin, yok olduğu idrakıyla; benliğinin “O”nun benliği olduğu idrakına varmak diye düşünüyorum...

− Allâh ilmini idrak edip, insanlarla paylaşabilecek özelliğinden dolayı olabilir mi?..

− Beşerî değer yargılarından sıyrılıp; oluşları yorumsuz olarak seyretmektir!.. “ALLÂH İsmi İle İşaret Olunan”a ait mânâları, aşikâr edebilecek kapasitede yaratılmış varlık olan insan, halife olması özelliği ile Allâh ahlâkıyla ahlâklanabilme yetisine sahiptir; diye düşünüyorum...

− Yeryüzünde halifelik insana verildiği için...

− Terkibi gereği, Allâh Ahlâkıyla Ahlâklanın uyarısının mânâsını ortaya çıkarabilecek birim, yeryüzünde yalnızca insandır. Dolayısıyla bu uyarı yalnızca insan için geçerlidir...

− İnsan, varlığındaki özü açığa çıkarabilecek sûrette yaratılmıştır, halifedir.

− Özünü, hakikatini idrak edebilme kapasitesi yalnızca insana verilmiştir ve algılayabildiği kadar kendi özüne yönelir...

Üstad

− “Sonsuz”luk ve “sınırsızlık” özellikleriyle tanımamız istenenin “ahlâk”ı nedir ki?..

Cevaplar

− Pozitif, negatif ayrımı olmaksızın tüm mânâları eşit olarak ortaya koyabilmektir. Yeryüzündeki “halife” insan olduğu için, bu uyarı insana yapılmıştır.

− Hatta nötr bile olmamak...

− Hiçlik...

− ... yok, gibi düşünebilmektir!..

− Aynı anda dışarıda çokluğu, içinde ise HİÇiği yaşamaktır. “Hep”te HİÇ’lik...

Üstad

− Yaşanılıyorsa, o “Hiç”lik değildir!..

“ALLÂH İsmiyle İşaret Edilen” NEDİR ki; “AHLÂK”ı ne ola? Ki biz de o “ahlâk” ile ahlâklanalım..?

Cevaplar

− Hiçbir şeyin kaydı altında kalmadan tüm özellikleri kendinde bulabilmek ve bunları dilediği şekilde ortaya koyabilmektir; Allâh Ahlâk’ı... DOST’tan Dosta 772.

“Sonsuz, sınırsız, niceliksiz ve niteliksiz, kayıtlardan berî, Allâh’ın ahlâkıyla nasıl ahlâklanılır?”

− Halifetullâh olma özelliğinin hakkını verebilmektir...

− Hiçbir şeyle kayıtlanamayan O’nun, özelliklerinin özünde açığa çıkması...

− İnsan yani Âdem, ALLÂH’ın 99 isminin açığa çıktığı yegâne varlıktır. İşte bu 99 ismin kayıtlarından kurtulabilen kimse ALLÂH’ın ahlâkı ile ahlâklanmış olur ki, artık o varlığını Hakk’a vermiştir...

Yürüyen, konuşan, hâsılı her hâlinde Hakk’la beraberdir... Halkın içerisinde olsa bile...

Üstad

− Evet, “İNSAN”a yapılan bu teklifin hakkını verip, üstümüze alınmamız için ne yapmamız gerek?

Cevaplar

− Sonsuz ve sınırsız yaratması sonsuz cömertliğini göstermez mi?

− Allâh’ın Esmâsını dengeli olarak ortaya çıkarabilme sonucunda birimsellikten çıkıp, ALLÂH’ın kalmasıdır!

− Allâh’ın isimlerinin mânâlarını ortaya çıkarabilmektir Allâh ahlâkı...

− Allâh’ın Ahlâkı; ahlâk“sız”lıktır; yani herhangi bir huy (özellik) ile kayıtlanmamaktır! Hiçbir ahlâkın (yaratılış özelliğinin) kaydında olmamaktır... ALLÂH, “huy” − “ahlâk” kavramından münezzehtir!..

− İNSAN; diğer varlıklardan farklı olarak ALLÂH ismiyle işaret edilen’e ait özelliğiyle var edilmiş olması dolayısıyla “Allâh Ahlâkıyla Ahlâklanması” önerisine muhatap olmuştur...

− “Allâh güzeldir, güzeli sever...” hadîs-î şerîfini nasıl anlamalıyız Üstadım?

− Esmâ’nın genişliğine yayılmak!..

− Şuurumuzun bütün beşerî kirlerden arınmasıdır...

− Kendimizi tanımaya çalışmamız ve özelliklerimizi fark etmemiz gerekir diye düşünüyorum Üstadım.

− Mücahede; bunun sonucu tahakkuk; sonucu tahkik; sonucu TEK’liği idrak ve yaşantısına geçme; netice: Allâh ahlâkıyla ahlâklanmak olmalı, Üstadım.

− Ahlâklanacak KİMSE varsa!!!???

− Sistemi idrak ederek, hazmetmeye çalışmaktır “Allâh Ahlâkıyla Ahlâklanmak” diye düşünüyorum...

Üstad

− “Hazmeden” sen olmaz mısın?..

“Allâh ahlâkıyla ahlâklanmak”, büyüklerin ellerinden, küçüklerin gözlerinden öpmektir!.. (canlarım)!!!???

Cevaplar

− “SEN”im “BEN”; bana, “SEN” diye bakma!” diyebilmektir Üstadım...

− Üstadım içime bir ok sapladınız...

Üstad

− ALLÂH Adıyla İşâret Edilen’i bilmeyenler; “O”nun yarattığı isimlerle “O”nu tanımaya çalışanlar; Kurân’ı kelimelerine bakarak anlamaya çalışanlar; nereden bilsin “ALLÂH Adıyla İşaret Edilen’in Ahlâk”ını!!! (ELF)...

Cevap

− Teşekkürler Üstadım...

Üstad

− Bir şey değil... (ELF)...

Soru

− İhlas Sûresi’nin mânâsının bizde açığa çıkması olabilir mi Üstadım..?

Üstad

− “BİZ”de!!!???

Sizleri bilmem ama... Ben, şu aşamada ne “Allâh”a iman etmekten söz edecek durumdayım, ne de meleklere!..

Tek iman ettiğim ve tasdik ettiğim şey, Allâh Rasûlü Muhammed Mustafa’nın dediklerinin doğruluğudur... O ne demişse doğrudur!..

Ama dediklerini de, henüz idrak etmiş değilim ki, iman ettiğimi söyleyebileyim!..

Bu sebeple diyorum ki; Allâh Rasûlü’ne inanıyorum ve doğruyu bize bildirdiğini kabul ediyorum... Ama dediklerini de daha anlayamıyorum!..

Bir mantık düzeni içinde, sistem olarak; dediklerini kavramaktan âcizim!..

Cevap

− “OKU”mak, gerek olsa!

Üstad

− Bilgi diye, duyduklarımı ard arda sıralıyorum bütün din adamları, Prof.lar gibi!.. Böylece de, kendimi tatmin ediyorum, bir şeyler yapıyorum, diye!..

Bazen sağa sola akıl veriyorum; bazen hayrı olur dediler diye elli kitap alıp dağıtıyorum; bazen çocuk okutup, okul− hastaneye yardım yapıyorum; belki varsa(!?) beni de unutmaz; diye!..

Ama içten içe iyi biliyorum ki; YALNIZCA KENDİMİ ALDATIP, kilometre dolduruyorum!..

Dostlar bana bir akıl, meded???!!!

Herhâlde kimse okumuyor beni!..

Cevaplar

− AAH!.. Bir “oku”yabilsem!..

− Beykoz...

Üstad

− Aaaaah vatanım!.. Keşke vatanımda olsaydım da, Beykoz’da balık yiyebilseydim, herkes gibi!..

Cevap

− Akıl yok ama bALIK var... “Bana dünyaNIZdan... ” diyenin soyundan Üstadım!..

Üstad

− Chat’e giremeyen arkadaşlara söyleyin kaybettikleri bir şey yok!..

Dönüp dolaşıp aynı tezgâhlar arasında, akıl arayıp duruyorum!

Elimde fener, yaz güneşinde, düşünen, ne söylediğini bilen, beyni düşünmek için de çalışan, “halife” arıyorum!..

Hilâfet yanlısıyım da, “HALİFE” bulabilsem!!!

Bugün yeryüzünde ne “İSLÂM”î rejimi olan devlet var; ne de “HALİFE”si!.. Bilmiyorlar ki, “İslâmî” devlet olmaz; “İslâm”ı yaşayanların devleti olur!

Devleti “İslâm” yapmaya çalışanlar, önce kendileri “İslâm”ın ne olduğunu öğrenip, MUHAMMEDÎ olabilseler; hiç değilse âhiretlerini kurtaracaklar!..

Tarihteki BARABBAS’ı iyi bilmek; ve ALLÂH Rasûlü olan İSA Aleyhisselâm’ın, ona karşı tavrını iyi değerlendirmek gerek!..

Ama sistem!..

İSA mahkûm olur, Barabbas serbest kalır!.. Taşları bağlayıp, saldırganları salarlar!

Aaaaah “ahlâk”!..

Hayrola dostlar, bıktınız bu beraberlikten anladığım kadarıyla, ki kimse bir şey demiyor!..

Cevaplar

− Olur mu öyle şey Üstadım...

− Üstadım, saldırganları salan Kim?..

− Estağfirullâh Üstadım, hayretimi dinliyorum!..

− Hayır!..

− Sizi dinliyoruz, Üstadım...

− Dili tutulanın konuşması söz konusu mudur?..

Üstad

− Biraz da lütfetseniz, ben sizi dinlesem!..

1967’de demişlerdi ki, “AYNA” olacaksın!..

Otuz yılda kırık cam bile olamadım; bırakın “sır”lanıp da ayna olabilmeyi!..

Cevaplar

− Üstadım, bizler daha yeni doğmaya çalışan ana karnındaki ceninler gibiyiz...

− “Oku”yamayan nasıl konuşsun!??

− Çağlayanın yanında, musluktan çıkan ses ancak “tısss” olur!..

− Benim gibi cahil ve zâlime neden emanet verilmiş Üstadım?

Üstad

− Senden daha mükemmelini bulamadıkları için!..

Cevap

− Üstadım sizin kitaplarınızı “OKU”mayı başarabilen okurlarınızın AYNA’dan nasıl istifâde ettiklerini yakından müşahede ŞAHİDİZ!

 Üstad

− Peki; herkes gitti yalnız kaldık “MEY”hanede!.. Öyle ise kalanlara iyi geceler... Hoşça kalın!..

19 NİSAN 1998

Üstad

− Evet, bundan sonra sizleri daha fazla işgal etmemek için, haftada iki defa bu kanalda olacağım Salı ve Cuma akşamları... Böylece sizlerin vaktini işgal etmeyeceğim olduğunca...

Şimdi bana sormak istedikleriniz var mı?..

Cevap

− Bizim vaktimizi işgal etmiyorsunuz Üstadım; üç gün bile bize az...

− İki gün çok az! Bizim bundan bir şikâyetimiz olamaz!

− Kâbe yeryüzünde, insan bedenindeki yürek midir Üstadım?

Üstad

− Kâbe, yeryüzünde belli enerji merkezlerinden biridir... Ve kişinin özündekiyle iletişim kurmasını sağlayan iletişim ve konsantrasyon merkezidir!..

Soru

− Pozitif diye tanımladığımız enerjinin, idraka etkisi var mıdır?

Üstad

− Sevap karşılığı olarak kullandığımız pozitif enerji, kişideki kudretin açığa çıkmasıyla ilgilidir, ilimle değil!..

Soru

− Allâh ahlâkıyla ahlâklanmak, iç güdüsel yaşamanın ve de tabiatın, vehmî benliğin ve şartlanmaların kaydından kurtulmaktır diyebilir miyiz?..

Üstad

− Yazdıklarından kurtulmak, Üniversite kapısından içeri adım atmaktır...

Soru

− Kurân’ın ahlâkı ile ahlâklanan, Allâh’ın ahlâkı ile ahlâklanmış olur mu?..

Üstad

− “OKU”yabilirsen Ümmül kitab’ı; “ALLÂH Adıyla İşaret Edilen’in Ahlâkı”yla ahlâklanırsın!..

Kur’ân “OKU”yamayan, nasıl Kurân’da anlatılmaya çalışılanın ahlâkıyla ahlâklanır?..

Soru

− Yeryüzünde başka enerji merkezleri de olabilir mi?

Üstad

− Sanırım evet!..

Soru

− Sizce nereleri olabilir Üstadım?..

Üstad

− “Ahlâklanmak” ne demektir?.. Bunu nasıl anlamalıyız?

Cevaplar

− Beşeriyetin getirdiği kısıtlı değer yargılarından arınabilmek, muhakeme ve tefekkür gücü ile mânâyı özünde müşahede etmekle mümkündür...

− Allâh’ın ahlâkı ile ahlâklanmak haddini bilmek olabilir mi Üstadım?..

Üstad

− Hayır!..

Soru

− İnsanın kendi özünde olan ve Halifetullâh özelliğini yaratan isim ve sıfatlarının idrak edilerek gereğini yaşamak ve sistemden olabildiğince gâfil olmamaktır.

− Üstadım, “Evrensel Sırlar” kitabının başına koyduğunuz duanın ne olduğunu açıklayabilir misiniz?..

Üstad

− Nedir o..?

Cevap

− Daha önce belirtmiştiniz... Korunma ile ilgili...

Üstad

− “Evrensel Sırlar” kitabının başında dua görmedim ben!.. Orada, yaşanması zorunlu bir hâlin şartlarından bahsediliyor; gelecekteki yakıcı olaylardan korunmak için...

Başka diyeceği olan?..

Cevaplar

− İlâhî isimlerin mânâlarını kendinde bulmak, bunların kaydında olmadan bu mânâları yaşamak Allâh’ın ahlâkıyla ahlâklanmaktır...

− Allâh ismi ile işaret olunanı bilemeyeceğimize göre, Allâh’ın ahlâkı ile ahlâklanmak, O’na ait mânâları yaşayan Zât’ın hâli ile hâllenmektir... O Zât’ı sevmektir, mutlak olarak O’na teslim olmaktır... diye düşünüyorum...

− ‘Öz’ yaşanmaya başladığında, ‘Ahlâklanma’ gerçekleşir...

Üstad

− Genel hatları ile tasavvufun laklakasını ne güzel yapıyor; lakırtısını ediyor; cümlelerini kullanabiliyoruz değil mi?..

Ama gene de, böyle devam edersek, bu imanla sonunda cennetlik oluruz; hiç şüpheniz olmasın!..

Ahmed Hulûsi’nin kitaplarını görmüş olanlar böyle olursa; ya diğerleri?..

Cevaplar

− Amacımız cennetlik olmak değil Üstadım...

− İnsan ne yapması gerektiğini bildiği hâlde, bildiklerini uygulayamıyorsa o noktada tatmin mi olmuştur?..

Üstad

− Bilmek ayrı şeydir, idrak yani inceliği kavramak ayrı şeydir!..

İnsanın doğal davranışı, bildiklerine göre değil kavradığı kadarına göre oluşur!..

Soru

− Üstadım, bildiğim kadarıyla emaneti ehline verme konusunda âyet ve hadisler var. Allâh’ın CAHİL ve ZÂLİM olan insana emaneti yüklemesindeki veya insanın yüklenmesindeki hikmet nedir acaba?..

Üstad

− Sorunun cevabı; “İnsan-ı Kâmil” kitabında, İnsan-ı Kâmil bölümünde var, oradan oku tafsilâtlı olarak...

Cevaplar

− Teşekkür ederim Üstadım...

− Üstadım, Allâh ahlâkı ile ahlâklanmak, her an yeni bir şanda olabilmektir... diye düşünüyorum...

− Şevkimizin artması için bize bir dua önerir misiniz Üstadım...

Üstad

− “Dua ve Zikir” kitabında önerdiğim duaları ediyorsan, zaten neticesini alacaksın demektir!..

Cevaplar

− Bu “ahlâklanma” insanın halife olma özelliği “sınırları” içindedir; mutlak mânâda değildir...

− İncelik nasıl kavranır?..

Üstad

− Ciddi şekilde aklını o konuya vererek ve bilenlerini bulup onlarla sohbet ederek!..

Cevap

− İnsan olarak “Hilâfet”ini yaşayabilmenin yolu da öncelikle kendi hakikatini bilmekten, tanımaktan, gereğini yaşamaktan geçer... Bunu en kolaylaştıran yol da ilim ve zikirdir. İlmi değerlendirecek olan beyin, zikirle kapasitesini arttırabilir ve o nispette de hakikatini fark eder (ALLÂH AHLÂKI İLE AHLÂKLANIR)...“İSLÂM” Kitabından...

AHLÂK bir modeldir... Sahibinden algılamak, eserinden algılamaktan daha zor ama süratlidir...

Üstad

− Başka sorusu olan?..

Soru

− “Âdem’e bütün Esmâ’yı talim eyledi, sonra o âlemini Melâikeye gösterip şunları isimleri ile haber verin buyurdu.”

Bir mânânın ortaya çıkabilmesi için, meleğin o mânâyı kendinde bulması gerekmiyor mu? Bu doğrultuda Âdem’in Esmâ’ları meleklere haber vermesini nasıl düşünmeliyiz?..

Üstad

− O melekler neredeydi?.. Neydi?.. Âdem’in neresindeydi?.. Âdem onlara neyi nasıl gösterdi?.. Meleklere kim hitap etti?.. Nerelerinden hitap etti?..

Soru

− Üstadım, sadece ADN cennetinde mi daimî olarak Allâh’ın Cemâl’i seyredilir?..

Üstad

− ADN cenneti nerededir?..

Cevaplar

− İmamı Rabbanî’nin ‘Kıymetsiz Yazılar’ adlı bir kitabında okuduğumu hatırlıyorum. Cennet boyutunda bulunduğunu bildirerek böyle bir bilgi ile birlikte diğer cennettekilerin muhtelif zamanlarda Allâh’ın Cemâli’ni seyrettirilmek için ADN cennetine götürüldükleri gibi bir şey hatırlıyorum, bu nedenle sordum.

− Bizim algıladığımız veya algılayamadığımız her mânâ kâmil insanın açığa çıkan mânâları mıdır..? Teşekkürler.

− ADN cenneti bir mekân değildir! Sıfat boyutunu idrak etmiş zât’ın hâlidir. Bu Dünya için de geçerlidir.

− Boyut olduğunu biliyoruz... Allâh’ı bilen ve tanıyan için dünya yaşamında da geçilecek bir boyut diye düşünüyorum...

− Üstadım, ADN cennetinin “DNA”ile yalnızca harf benzerliğimi var?

Üstad

− Evet!.. İkisi de ayrı şeyler!..

Allâh Cemâli’nin seyredildiği yer olabilir mi; yoksa bundan kastedilen bir boyut mudur?.. Bu boyut, dünya yaşamında da geçilebilecek bir boyut olabilir mi; yoksa mutlak cennet ortamında görülecek midir?

Cevaplar

− Dünya yaşamındayken de şuur boyutunda yaşanabilir diye düsünüyoruz...

− ADN cenneti mümin kulun kalbidir, diye düşünüyorum... Bu boyut dünya yaşamında da geçilecek boyuttur sanıyorum...

− ADN cenneti, içinde yaşadığımız ortamda şuurda yaşanılan bir hâldir ki; bu hâlde her an ALLÂH Cemâli seyredilir, diye düşünüyorum...

− Hz. Âdem’in yeryüzüne indirilmesinden önceki yerleştiği cennet mekânını ADN olarak biliyorum.

Üstad

− İnsanın, kendi hakikatini tanıyıp, gereğini yaşaması için mi DİN tebliğ edilmiştir insana? Yoksa bir tanrıya tapınarak kulluk görevini yerine getirmesi için mi?..

Önce varlığı Tek’e bir indirsek nasıl olur?!!

Cevaplar

− Üstadım, Allâh’ın ahlâkı ile ahlâklanmak, dört aşamada anlatılmış kitaplarınızda... Birincisi; tabiatından kurtulmak. İkincisi; terkibiyetinden kurtulmak. Üçüncüsü; mutlak Ben diye anlatılan noktada kendini bulmak ve daha sonra da en son aşamada Rasûlullâh Efendimiz’in getirdiği gerçekleri algılayıp yaşamak.

Dolayısı ile bu öneri bence en azından üçüncü aşamada olanlar için getirilmiştir. Birinci ve ikinci aşamada olanların bunu yapması mümkün değil gibi geliyor bana...

Ahlâklanmak, algılamak ve hâllenmek anlamında kullanılıyor sanırım... Yanılıyor muyum?..

− Efendimiz’in sînesinden şeytanın payı çıkartıldığını okudum. Bu, şeytanın vücudumuzda maddi olarak bir payı olduğu anlamına gelir mi?..

Üstad

− Dışarıdaki “şeytaniyet” vasfının insan bedenindeki karşılığı “VEHİM” kuvvesidir. Düşünce sisteminde vehmin tesirinden kurtulması anlamınadır, bu sembolik anlatım.

Soru

− Hakikatin yaşanması tebligatla olmaz Üstadım...

Üstad

− Sana bilmediğin bir şey bildirilir ve arzu ediyorsan al kullan denilir...

Cevaplar

− Din ayrı, İslâm ayrı olarak telâkki edilmelidir. Din, sistemi anlatır. İslâm ise, sistemi vareden varlığın özünde olduğunu anlatır. Dinî tebliğleri yapmak, tanrıya tapınmak değildir. Bu hükümler sistemin şartlarına anti tesirler olarak yapılır, İslâm’ı anlamak ise, tanrıya tapınmanın ötesinde Allâh ismiyle işaret edilen mânâyı özünde bulmak demektir...

− Kadr Sûresi’nde ki “Ruh ve MELÂİKE...” ifadesindeki MELÂİKE kelimesi, Bakara: 30’daki “Hani Rabbin MELÂİKE’ye dedi ki...” ifadesindeki MELÂİKE kelimesi ile aynı anlamda mıdır?.. Teşekkür ederim...

Üstad

− Melekût boyutu kastediliyor melâike ile... RUH kelimesi ise burada Ruh-u Â’zâm’ın ilim yönünün zâhir oluşudur...

İlim, melekî güçlerle kişinin şuurunda açığa çıkmak için fırsat bekler bu anda; gibi bir mânâ algılayabiliriz sanırım!..

Soru

− Mi’râc Rabbine; secde Allâh’a cümlesi doğru mudur?.. Nasıl?.. Teşekkür ederim...

Üstad

− Mir’âc Rabbine olur… Secde Allâh’a olur, sonucu haşyettir!..

Haşyet bitmeden vahdet başlamaz!..

İrfanda haşyet, Vahdette seyr vardır!..

Beşerî değer yargıları kalkmadan, kimse kendini, tasavvufa girmiş saymasın!..

Kendi kendinize sorun; “Bu tamamıyla kalktı mı benden..?” diye; cevap, vicdanınızdan hayır diye geliyorsa, sakın kendinizi aldatmaya kalkmayın, sonra ilerde daha büyük hüsrana uğrarsınız!..

İnandığınız uğruna nelerinizden vazgeçebildiniz?..

Her şeyden; de diyebilseniz; bilin ki hâlâ benliktesiniz; ve benlikten geçememişsiniz!..

Kapı gibi ortada dururken benliğiniz ve onu oluşturan öğeler; nasıl özde bir olmaktan söz edebilirsiniz ki?..

Evrende üç tür vardır...

Özünde Allâh ahlâkı tâbirinin ifade ettiği mânâ ile yaşayanlar; kendini arayanlar; varlığının gereğini yaşayanlar...

Kendini arayanlar derken, din ya da tasavvufla hobi kabilinden ilgilenenleri kastetmiyorum elbette!..

Kendini arayanlara ayna olarak Din tebliğ edilmiştir!..

Kendini aramak ve tanımak gibi bir derdi olmayanları din enterese etmez!..

Onlar, diledikleri gibi yaşarlar ve sonucuna da katlanırlar!..

İnsan aynada kendini seyredemiyorsa, ya kördür, ya da ayna adıyla ve sanarak duvara bakıyordur!..

Kendindeki hangi özelliği keşfederek onu kullanmak suretiyle bir cehenneminden kurtulup, karşılığı olarak o cenneti yaşayabildin?..

Varsa eğer böyle bir şey, o sana örnek olsun!.. Daha geride hayalinden bile geçmeyen neler var!..

Ama bütün bunlar için gerçekten KENDİNİ TANIMAK değerli bir şey olmalı senin için!..

Yaşamının değil, günün kaç dakikasında, karşındakine, kendine davranılıyormuş gibi davranıyorsun?..

Karşındakinin, “sen” olduğunun; LAKIRTISINI etmek çok kolaydır!.. İki nefes yeter!.. Ya onu idrak ile hissedip, yaşamak!??

Başına ne gelirse, “ALLÂH”tan bilip, asla karşındakini yaşadığın o olaydan dolayı suçlamamak?!!

Bir yandan bunlar uygulanıp yaşanacak; diğer yandan da “Ümmül kitab”ı başlayacaksın “OKU”maya ki, ALLÂH ahlâkının ne olduğunu öğrenesin!..

Ümmül kitab’ı okuyup, idrak edemeyen, ne bilir ki “ALLÂH Adıyla İşaret Edilen”in Ahlâkını?..

Anlıyorum, uzattım!.. Özür dilerim... İyi geceler...

Hazmedebileceğiniz ölçüde duymadığınız yeni gerçeklerle yeniden buluşmak ümidiyle...

AHMED HULÛSİ KİMDİR? AMACI NEDİR?

Değerli okurum;

Ahmed Hulûsi kimdir, amacı nedir diye çok merak ediliyor...

Çok özetle anlatalım...

21 Ocak 1945 tarihinde İstanbul, Cerrahpaşa’da dünyaya gelmiş bulunan çocuğa annesi Ahmed, babası da Hulûsi adlarını koymuşlar.

18 yaşına kadar Hz. Muhammed’i dahi tanımayan bir zihniyetle yalnızca bir yaratıcıya inanmış ve Din konusundaki her sorusuna karşılık olarak “sen bunları sorma, sadece denileni yap” cevabını aldığı için de, hep din dışı yaşamıştır çevresindekilere göre!

Babasının vefatından üç gün sonra 10 Eylül 1963 günü annesinin ısrarıyla gittiği Cuma namazında, içine gelen bir ilhamla Din konusunu tüm derinlikleriyle araştırma kararı almış, o günden sonra beş vakit namaza başlamış ve abdestsiz dolaşmamaya karar vermiştir.

Din konusuna önce Diyanet’in yayınladığı on bir ciltlik Sahihi Buhari tercümesini, sonra tüm Kütübi Sitte’yi ve Rahmetli Elmalılı’nın “Hak Dini” isimli tefsirini okuyarak girmiştir. İki yıla yakın bir süre zâhir ilimleri itibarıyla olabildiğince geniş kaynakları incelemiş, yoğun riyâzatlar ve çalışmalarla kendini tasavvufa vermiş; ilk kitaplarını 1965 yılında yazdıktan sonra kendindeki açılım ve hissedişleri 1966 yılında yazdığı TECELLİYÂT isimli kitabında yayınlamıştır. Bu kitap onun 21 yaşındaki bakış açısını ve değerlendirmelerini ihtiva etmesi itibarıyla geçmiş yaşamı hakkında önemli bir değerlendirme kaynağıdır. 1965 yılında tek başına hacca gitmiş ve hayatı boyunca kendi yolunda hep tek başına yürümüştür!

Prensibi, “Kimseye tâbi olmayın, kendi yolunuzu kendiniz çizin, Rasûlullâh öğretisi ışığıyla” olmuştur.

1970 yılında AKŞAM Gazetesi’nde çalışırken RUH ve ruh çağırmalar konusunu incelemeye almış ve bu konuda Türkiye’de konusunda ilk ve tek kitap olan “RUH İNSAN CİN”i yayınlamıştır.

Kurân’daki “dumansız ateş” ve “gözeneklere nüfuz eden ateş” uyarılarının “ışınsal enerjiye” işaret ettiğini keşfetmesinden sonra, Kurân’ın işaret yollu açıklamalarını değerlendiren, bundan sonra dinsel anlatımdaki işaretlerin bilimsel karşılıklarını deşifre etmeye çalışan Ahmed Hulûsi, bu alanda ilk çalışmasını 1985 yılında “İNSAN ve SIRLARI” isimli kitabında açıklamıştır.

Daha sonraki süreçte Kurân’da kelimeler bazında yaptığı çalışmalarla keşfettiği gerçekleri hep çağdaş bilgilerle bütünleştirmiş; kendisini, “DİN” olayını, ALLÂH adıyla işaret edilenin tamamen entegre bir Sistem ve Düzen’i temeline oturtarak, Hz. Muhammed (AleyhisSelâm)’ın neyi anlatmak istediğini “OKU”maya vermiştir. Bu yolda edindiği bilgilerin bir kısmını kitapları ve internet aracılığıyla da toplumla paylaşmıştır.

İslâm Dini’ni, Kur’ân-ı Kerîm, Kütübi Sitte (altı önde gelen kitap) hadisleri temelinde kabul ederek inceleyen, geçmişteki ünlü tasavvuf sîmalarının çalışmalarını değerlendirerek gereklerini yaşadıktan sonra, bunları günümüz ilmiyle de birleştirerek değerlendiren ve mantıksal bütünlük içinde BİR SİSTEM olarak açıklayan Ahmed Hulûsi, insanların, kişiliğiyle değil, düşünceleriyle ilgilenmesini istemektedir.

Çünkü, bu alanda tek örnek Hz. Muhammed’dir!

Basit beyinler yaşamlarını, kişiliklerle ve doğal sonucu olarak dedikodu ve gıybetle tüketirlerken; gelişmiş beyinler, fikirlerle ve düşünce dünyasının verileriyle ömürlerini değerlendirirler!

Bu nedenledir ki, Ahmed Hulûsi kendisini ön plana çıkartmamakta, kitaplarına 40 yıla yakın zamandır “soyadını” koymamaktadır; insanların şu veya bu şekilde çevresinde bir halka oluşturmaması için... Bugün dahi, görüştüğü çok az sayıda insan vardır. Bu yüzden aşırı boyutlarda tepki almasına rağmen bu konudaki tutumunu ısrarla sürdürmektedir.

Anadolu’nun beş-altı yerinde bazı kişilerin kendilerini “Ahmed Hulûsi benim” şeklinde tanıtıp, çevrelerine insanlar toplayıp, onlardan maddi menfaat toplama girişimlerini duyunca da, kitaplarına resim koymak zorunda kalmış, bu suretle söz konusu sahtekârlığı önlemiştir.

Sürekli Sarı Basın Kartı sahibi gazeteci Ahmed Hulûsi, bu alan dışında profesyonel olarak hiçbir işle uğraşmamış, hiçbir teşkilat, dernek, parti, cemaat üyesi olmamıştır. Bütün yaşamı, çağdaş bilimler-İslâm-Tasavvuf araştırmalarıyla devam etmiş, kitap ve yazılarıyla, sesli ve görüntülü sohbetlerinin tamamını internet üzerinden okuyucularına ücretsiz ve tam metin olarak indirilebilir şekilde yayınlamış İLK yazardır. Tüm düşünce ve bakış açılarıyla beklentisiz olarak apaçık ortadadır!

28 Şubat öncesi şartlar dolayısıyla, eşi Cemile ile önce Londra’da bir yıl yaşayan Ahmed Hulûsi, 1997 yılında Amerika’ya yerleşmiş ve hâlen orada yaşamını sürdürmektedir.

Mevcut bilgileri ışığında, tamamen insanlardan uzak kendi “köy”ünde yaşamayı tercih edip, herkese, orijinal kaynaklara göre Rasûlullâh’ı ve Kurân’ı aracısız olarak yeniden değerlendirmeyi tavsiye etmektedir!

Zira, Hz. Muhammed’in açıkladığı SİSTEM’e göre, “DİN ADAMI” diye bir sınıf asla söz konusu değildir! Her fert direkt olarak Allâh Rasûlü’nü muhatap alıp O’na göre yaşamına yön vermek zorundadır! Tâbi olunması zorunlu tek kişi, ALLÂH Rasûlü MUHAMMED MUSTAFA AleyhisSelâm’dır. O’nun dışındaki tüm kişiler istişari mahiyetteki kişilerdir ve yorumları kimseyi bağlamaz!

Herkes yalnızca Allâh Rasûlü ve KUR’ÂN bildirilerinden mesûldür! Bunun dışında kalan tüm veriler kişilerin göresel yorumlarıdır ve kimseyi BAĞLAMAZ!

İşte bu bakışı dolayısıyla da Ahmed Hulûsi insanların kendi çevresinde toplanmasını veya kendisine tâbi olmasını kesinlikle istememektedir. Anlattıklarının sorgulanmasını, araştırılmasını tavsiye etmektedir. Bana inanmayın, yazdıklarımın doğruluğunu araştırın, demektedir!.. Bu yüzden de insanlardan uzak yaşamayı tercih etmektedir.

Bu bakışı dolayısıyladır ki, Ahmed Hulûsi’nin ne bir tarikatı vardır, ne bir cemiyeti ve ne de herhangi bir isimle anılan topluluğu!

Ahmed Hulûsi, çeşitli çevrelerce kendisine yakıştırılan her türlü pâye, ünvan ve etiketlerden berîdir! O, sadece Allâh kuludur!

Kimseden maddi veya siyasî, ya da manevî bir beklentisi olmayıp, yalnızca kulluk ve bir insanlık borcu olarak bilgilerinin bir kısmını okuyucularıyla paylaşmaktadır.

Ahmed Hulûsi, yalnızca...

Düşünebilen beyinlerle düşüncelerini paylaşmaya çalışan bir düşünürdür!

Hepsi, bundan ibaret!

Hiçbir yazılı, sesli veya görüntülü eserinin TELİF HAKKI OLMAYAN yazarın eserleri, pek çok değerlendiren tarafından orijinaline uygun olarak bastırılıp, karşılıksız olarak çevrelerine dağıtılmaktadır... Bugün milyonlarca ailenin evinde Ahmed Hulûsi imzalı eserlerin var olması, onun için yeterli şereftir.

Bu konulardaki detaylı çalışmaları aşağıdaki bazı internet sitelerinden inceleyebilir, dilediklerinizi tümüyle kendi bilgisayarınıza indirebilirsiniz.

www.ahmedhulusi.org

www.okyanusum.com

www.allahvesistemi.org

Sonuç olarak şunu vurgulayayım...

Herkesin görüşü kendi bilgi tabanının sonucu kadardır! Bu eserleri kendiniz değerlendirmeye çalışın! Yazarla değil, yazılanla ilgilenin. Sizlere karşılıksız olarak verilen bu Allâh hibesi ilmi hakkıyla inceleyin.

Ebedî yaşamınıza yön verebilecek düzeyde Allâh ve Sistemi’ni (Sünnetullâh’ı) anlatan bu eserler umarım sizlere yeni ufuklar açar.

Saygılarımla,

AHMED HULÛSİ

AHMED HULÛSİ’NİN ÜCRETSİZ OLARAK HEDİYE EDİLEN ESERLERİ

1.      ALLÂH İLMİNDEN YANSIMALARLA KUR’ÂN-I KERÎM ÇÖZÜMÜ, 2009

(Semih Sergen’in sesinden “KUR’ÂN-I KERÎM ÇÖZÜMÜ” CD’si ile birlikte)

2.      DUA VE ZİKİR, 1991

3.      YAŞAMIN GERÇEĞİ, 2000

4.      İSLÂM’IN TEMEL ESASLARI, 1997

5.      HZ. MUHAMMED’İN AÇIKLADIĞI ALLÂH, 1989

6.       YENİLEN, 2005

Hayırseverler tarafından basılan bu eserlerden, http://www.ahmedhulusi.org/kuran_talep.php linkindeki formu dolduran kişilere, yalnızca nakliye ücreti karşılığında ve her adrese birer tane olmak üzere yollanacaktır.

Bu eserlerin temin edilebileceği adres aşağıdaki gibidir:

DAĞITIM MERKEZİ: Kuyumcukent Yan Hizmetler Binası 1.Kat 1.Yol No: 5 Yenibosna/İSTANBUL

Tel: 0212 603 19 20

www.kuraniste.org

* Ahmed Hulûsi’nin tüm eserlerini www.ahmedhulusi.org adresinden indirebilirsiniz.

AHMED HULÛSİ’NİN DİĞER KİTAPLARI

1. MANEVÎ İBADETLER REHBERİ, 1965

2. EBU BEKİR ES SIDDÎK, 1965

3. TECELLİYÂT, 1967

4. RUH İNSAN CİN, 1972

5. İNSAN VE SIRLARI (1-2), 1986

6. DOST’TAN DOSTA, 1987

7. HAZRETİ MUHAMMED’İN AÇIKLADIĞI ALLÂH, 1989

8. EVRENSEL SIRLAR, 1990

9. Gavs-ı Â’zâm ABDULKÂDİR GEYLÂNÎ “GAVSİYE” AÇIKLAMASI, 1991

10. DUA VE ZİKİR, 1991

11. HAZRETİ MUHAMMED NEYİ “OKU”DU?, 1992

12. AKIL VE İMAN, 1993

13. MUHAMMED MUSTAFA (a.s.) (1-2), 1994

14. KENDİNİ TANI, 1994

15. TEK’İN SEYRİ, 1995

16. İSLÂM, 1996

17. İSLÂM’IN TEMEL ESASLARI, 1997

18. OKYANUS ÖTESİNDEN (1-2-3), 1998

19. SİSTEMİN SESLENİŞİ (1-2), 1999

20. “DİN”İN TEMEL GERÇEKLERİ, 1999

21. CUMA SOHBETLERİ, 2000

22. MESAJLAR, 2000

23. YAŞAMIN GERÇEĞİ, 2000

24. BİLİNCİN ARINIŞI, 2005

25. “B” SIRRIYLA İNSAN VE DİN, 2005

26. YENİLEN, 2007

27. ALLÂH İLMİNDEN YANSIMALARLA KUR’ÂN-I KERÎM ÇÖZÜMÜ, 2009

(Semih Sergen’in sesinden “KUR’ÂN-I KERÎM ÇÖZÜMÜ” CD’si ile birlikte)

AHMED HULÛSİ’NİN VİDEO SOHBETLERİ

A. ALLÂH İLMİNDEN YANSIMALARLA KUR’ÂN-I KERÎM ÇÖZÜMÜ

            1. Kurân’ı Anlamak İçin Ön Bilgi

2. Semih Sergen’in Sesinden Türkçe “Kur’ân-ı Kerîm Çözümü” Okunuşu

3. Abdulbasît Abdussamed’in Sesinden Arapça Orijinal Okunuşu ile Birlikte “Kur’ân-ı Kerîm Çözümü”

B. SON SOHBETLER

            1. Hologram Dünyan

            2. Beyin Sırları

            3. Beyin – Dua Mekanizması

            4. Ehl-i Beyt’te Namaz

C. İNSAN VE DİN SOHBETLERİ

            1. Ben “Muhammedî”yim

            2. Kaynaktan Yarına

            3. Kurân’ın Ruhu

            4. Salât (Namaz) Ne İçin?

            5. Hz. Muhammed’e İman

            6. Tanrı(!)nın Ayak Sesleri

            7. Hazineyi Okumak

            8. Sünnet Ne Değildir?

            9. Püf Noktası

            10. Hz. Muhammed Farkı

            11. Eski ve Yeni

            12. Sünnetullâh

            13. Sünnet-i Rasûlullâh

            14. Bi-izni-hi

            15. Enfüste ve Âfakta

            16. “Tanrı Merkezli Din”mi?

            17. İlim - İrade - Kudret

D. YENİLEN SOHBETLERİ

            1. Tanrı Ulu mudur?

            2. Anladığım İslâm

E. İSLÂM VE BİLİM (1990-1997)

            1. Dostça Bir Söyleşi

            2. “Tanrı” mı “Allâh” mı?

            3. Allâh’ı Tanıyalım - 1

            4. Allâh’ı Tanıyalım - 2

            5. Sohbet

            6. Hakikat

            7. Uyanış

            8. Üst Madde

            9. Dost’tan Dosta

            10. Ruh Cin Melek

            11. Sorular ve Cevaplar

            12. Kaza ve Kader

            13. Kader ve Astroloji

F. KONFERANSLAR

            1. Hamburg Konferansı

            2. Gelsenkirchen Konferansı

            3. Berlin Konferansı

            4. Londra Konferansı

            5. İzmir Konferansı

            6. Antalya Konferansı

            7. Antalya Falez Sohbeti

            8. Bebek Sohbeti

* Ahmed Hulûsi’nin tüm eserlerini www.ahmedhulusi.org adresinden indirebilirsiniz.

* Ahmed Hulûsi’nin yabancı dillere çevrilmiş tüm eserlerine www.ahmedhulusi.org adresinden ulaşabilirsiniz.

AHMED HULÛSİ’NİN SESLİ SOHBETLERİ

A. ALLÂH İLMİNDEN YANSIMALARLA KUR’ÂN-I KERÎM ÇÖZÜMÜ

            1. Kurân’ı Anlamak İçin Ön Bilgi

            2. Kur’ân-ı Kerîm Çözümü ile İlgili Önemli Açıklama

            3. Kur’ân-ı Kerîm’in Çözümü

            4. Zorunlu Bir Uyarı

5. Allâh Esmâ’sındaki Muazzam, Muhteşem ve Mükemmel Özellikler (Esmâ ül Hüsnâ)

            6. Semih Sergen’in Sesinden Türkçe “Kur’ân-ı Kerîm Çözümü” Okunuşu

B. YENİLEN SOHBETLERİ

            1. Anladığım İslâm

            2. Şeriat Devleti

            3. Açık Konuşalım

            4. Tanrı Ulu mudur?

            5. Yanmamak için

            6. Taoizm-Budizm-Totemizm-İslâm

            7. Salâvat ve Ayna Nöronlar

            8. Kurân’ı Neden Anlamıyoruz?

            9. Kur’ân ve Yeni Çağ

            10. Kur’ân Mucizesi “Ekber”iyet

            11. Kur’ân Sırlarının Derinliğine

            12. Muhteşem Kaynak

            13. Örtülen Gerçekler

            14. Allâh Rasûlü’ne Gerçekten İman Ediyor muyuz?

            15. “İman” Neye?

            16. Muhteşem İrsâl

            17. “İlmî Sûret” ve Hologram

            18. Niçin “Data”?

            19. “Nokta”ndaki Kudret

            20. Yenilenin Artık

C. SESLİ KİTAPLAR

            1. Hz. Muhammed’in Açıkladığı Allâh

            2. İslâm

            3. İslâm’ın Temel Esasları

            4. Hz. Muhammed Neyi Okudu?

            5. Akıl ve İman

            6. Tecelliyât

D. SİSTEM SOHBETLERİ

            1. İnsanın Gerçeği

            2. İnsan ve Ölüm Ötesi-1

            3. İnsan ve Ölüm Ötesi-2

            4. Okumak

            5. Korunmak İçin

            6. Âmentü-1

            7. Âmentü-2

            8. İslâm

            9. Gerçekçi Düşünce

            10. Akıl ve İman

            11. Tekliğe Giriş

            12. Tekliğin Esasları

            13. Mi’râc

            14. Ruh İnsan Cin Melek

            15. Kadir Gecesi

            16. Halifetullâh

            17. Nefs Nedir?

            18. Bilincin Arınışı

            19. Öz’ün Seyri

            20. Tek’in Takdiri

            21. Üst Madde

            22. Kaza ve Kader-1

            23. Kaza ve Kader-2

            24. Kader ve Astroloji

* Ahmed Hulûsi’nin tüm eserlerini www.ahmedhulusi.org adresinden indirebilirsiniz.

* Ahmed Hulûsi’nin tüm eserleri KİTSAN’dan temin edilebilir.

AHMED HULÛSİ’NİN TV SOHBETLERİ

A. ASTROLOJİ SOHBETLERİ (15 Bölüm) – TRT2 (1992)

B. EVRENSEL GERÇEKLER (36 Bölüm) – FLASH TV (1993)

C. KIRMIZI KOLTUK SÖYLEŞİ – STAR TV (2003)

D. EXPO TV (2005)

            1. Selâm

            2. Sünnet

            3. Kurân’ın Ruhu

            4. “B” Sırrı

            5. Bismillâh

            6. Allâh’a İman

            7. Kilitlenmişlik

            8. İsimler

            9. Neyi “Oku”du?

            10. Sünnetullâh

            11. Din Adına

            12. Muhammed Farkı

            13. Ölüm

            14. İbadet

            15. Namaz

            16. İlim - İrade - Kudret

            17. Tanrı Merkezli

            18. Ruhlar

            19. Reenkarnasyon

            20. Sistem

            21. Oruç ve Zekât

            22. Beyin ve Dua

            23. Hac

            24. Kadir

            25. Akıl - İman

            26. Kanmayın

            27. Faytoncu

            28. Muhammedî

            29. Hazine

            30. Veda

AHMED HULÛSİ’NİN YABANCI DİLLERE ÇEVRİLMİŞ KİTAPLARI

1. ALLÂH İLMİNDEN YANSIMALARLA KUR’ÂN-I KERÎM ÇÖZÜMÜ

İngilizce (Yeni)

2. İNSAN VE DİN      

İngilizce (Yeni)

3. TEK’İN SEYRİ       

İngilizce (Yeni)

4. EVRENSEL SIRLAR      

İngilizce (Yeni Çeviri), Fransızca

5. HAZRETİ MUHAMMED’İN AÇIKLADIĞI ALLÂH       

İngilizce (Yeni Çeviri), Almanca (Yeni Çeviri), Fransızca, İspanyolca, Rusça, Azerice, Arnavutça

6. İSLÂM

Almanca, Fransızca, İspanyolca, Rusça, Arnavutça

7. SİSTEMİN SESLENİŞİ 1-2      

Almanca, Fransızca

8. DİN’İN TEMEL GERÇEKLERİ       

Almanca, Fransızca

9. YAŞAMIN GERÇEĞİ      

İngilizce (Yeni Çeviri), Almanca, Fransızca, Flemenkçe, Boşnakça, Rusça

10. DOST’TAN DOSTA      

Fransızca

11. MESAJLAR

Fransızca

12. TECELLİYÂT

İngilizce (Yeni Çeviri)

13. RUH İNSAN CİN      

İngilizce

14. DUA VE ZİKİR      

İngilizce (Yeni), Almanca (Yeni Çeviri), Azerice

15. İSLÂM’IN TEMEL ESASLARI

Azerice

16. KENDİNİ TANI

İngilizce

* Ahmed Hulûsi’nin yabancı dillere çevrilmiş kitap ve videolarına www.ahmedhulusi.org adresinden ulaşabilirsiniz.

AHMED HULÛSİ’NİN ÜCRETSİZ IPHONE, IPAD VE PODCAST UYGULAMALARI

A. IPHONE UYGULAMALARI

            1. Kur’ân Çözümü

            2. Dua ve Zikir

            3. Esmâ ül Hüsnâ

            4. Dost’tan Dosta

B. IPAD UYGULAMALARI

            1. Kur’ân Çözümü

            2. Dua ve Zikir

            3. Esmâ ül Hüsnâ

B. PODCAST UYGULAMALARI

            1. Ahmed Hulusi – Kur’ân-ı Kerîm Çözümü – Türkçe

            2. Ahmed Hulusi – Kur’ân-ı Kerîm Çözümü – Arapça

            3. Ahmed Hulusi – Son Sohbetler

            4. Ahmed Hulusi – İnsan ve Din Sohbetleri

            5. Ahmed Hulusi – Yenilen Sohbetleri

            6. Ahmed Hulusi – İslâm ve Bilim 1990-1997

            7. Ahmed Hulusi – Evrensel Gerçekler – Flash TV 1993

            8. Ahmed Hulusi – Astroloji Sohbetleri – TRT2 1992

            9. Ahmed Hulusi – Konferanslar

            10. Ahmed Hulusi – Expo TV Sohbetleri 2005

            11. Ahmed Hulusi – Star TV Kırmızı Koltuk

* Ahmed Hulûsi’nin eserlerinin yeni uygulamaları ile ilgili duyuruları www.ahmedhulusi.org adresinden takip edebilirsiniz.

NOTLAR