AHMED HULÛSİ

OKYANUS ÖTESİNDEN - 1

www.ahmedhulusi.org

KAPAK HAKKINDA

Ön kapak zeminindeki siyah renk karanlığı ve bilgisizliği, üzerindeki harflerin beyaz rengi ise aydınlığı ve bilgiyi temsil eder.

Kapakta yer alan amblem, Kûfi hat sanatı ile yazılmış olan "Lâ ilâhe illâ Allâh; Muhammed Rasûlullâh" cümlesidir ve bu “tanrılık kavramı yoktur, yalnızca Allâh adıyla işaret edilen vardır; Muhammed (aleyhisselâm) bu anlayışın Rasûlü’dür” anlamını taşır.

Amblemin ön kapakta ve her şeyin üzerinde yer alması, Ahmed Hulûsi’nin bu anlayışı tüm eserlerinde ve hayatı boyunca her anlamda baş tacı yapmış olmasının sembolik ifadesidir.

Karanlıktan aydınlığa açılan Kelime-i Tevhid penceresinden Allâh Rasûlü’nün nûrunu temsil eden yeşil renkte yansıyan ışık, Ahmed Hulûsi’nin kaleminden, işaret ettiği konuda aydınlanmayı amaçlayan “kitap isminde” beyaz renkte somutlaşmıştır.

Allâh Rasûlü’nün nûruyla yayılan bilginin, onu değerlendirebilenlere sağladığı aydınlanma da kitap içeriğinin özetlendiği arka kapak zeminindeki beyaz renk ile ifade edilmiştir.

Tüm eserlerimiz gibi, bu kitabın da telif

hakkı yoktur.

Bu kitap orijinaline sadık kalmak kaydıyla

herkes tarafından basılabilir, çoğaltılabilir,

yayımlanabilir ve tercüme edilebilir.

Allâh ilminin karşılığı alınmaz.

AHMED HULÛSİ

OKYANUS ÖTESİNDEN - 1

AHMED HULÛSİ

Yayın ve Dağıtım: KİTSAN

ISBN: 978-975-7557-61-6

1. Baskı: 1998

. Baskı: 2014

Kapak Tasarımı: Serdar Okan

Grafik Tasarım: Öznur Erman

Film, Baskı ve Cilt:

İKON Matbaacılık ve Yayıncılık San. Tic. Ltd. Şti.

Çobançeşme Cad. NO: 14

Kağıthane - İstanbul

Tel: 0212 3211193, Faks: 0212 2959334

info@ikonmatbaa.com

www.ikonmatbaa.com

KİTSAN KİTAP BASIM YAYIN DAĞITIM LTD. ŞTİ.

Divanyolu Cad. Ticarethane Sok. Tevfikkuşoğlu İşhanı

No:41/3, 34400 Cağaloğlu - İstanbul

Tel: 0212 5136769, Faks: 0212 5115144

www.kitsan.com

AHMED HULÛSİ

OKYANUS ÖTESİNDEN - 1

www.ahmedhulusi.org

SORU İLMİN YARISIDIR.

Hz. MUHAMMED (a.s.)

DOST odur ki sesleniştedir…

Susunuz, dinleyiniz; seslenişi değerlendirmeye çalışınız…

Ahmed HULÛSİ

İÇİNDEKİLER

Sunu

Ocak Ayı Sohbetleri

3 Ocak 1998

9 Ocak 1998

10 Ocak 1998

15 Ocak 1998

16 Ocak 1998

17 Ocak 1998

18 Ocak 1998

19 Ocak 1998

20 Ocak 1998

22 Ocak 1998

23 Ocak 1998

24 Ocak 1998

26 Ocak 1998

27 Ocak 1998

28 Ocak 1998

29 Ocak 1998

30 Ocak 1998

Şubat Ayı Sohbetleri

3 Şubat 1998

6 Şubat 1998

7 Şubat 1998

10 Şubat 1998

11 Şubat 1998

15 Şubat 1998

16 Şubat 1998

17 Şubat 1998

20 Şubat 1998

22 Şubat 1998

24 Şubat 1998

27 Şubat 1998

Ahmed Hulûsi Kimdir? Amacı Nedir?

SUNU

Bu kitabın konusu, Amerika’daki çalışmalarım sırasında, çeşitli ülkelerden arkadaşlarımla yaptığım internet sohbetleriyle ilgilidir...

Şimdilik ortalama 110 civarında bilgisayarın aynı anda katıldığı “chat”=“sohbetler”de sorulan sorulara verdiğim cevaplarla ve benim açtığım bazı konularla, “DİN” ve “Tasavvuf” anlayışına dayalı mecaz ve benzetmelerin bilebildiğim kadarını, toplumsal anlayışın müsaadesi nispetinde, gerçek yanlarıyla işlemeye çalıştım.

“OKYANUS ÖTESİNDEN” adını koyduğum bu ve devamı olacak kitaplarda, genellikle yeni, bazı açıklamalarım olacak... Bunlar benim kişisel tespitlerim veya anlayışımdır ki, kimseyi bağlamaz! Ancak okuyanlar, bu konulara böyle de bakılabiliyormuş, düşüncesini edinip; yeni değerlendirmeler yapabilirler...

Daha önceki kitaplarımda “TANRI” kavramının yanlışlığından ve bu kavramın unutulması gereğinden söz etmiştim...

Farsçadan dilimize giren “PEYGAMBER” tâbiri de en az “tanrı” kavramı kadar yanlış bir tâbirdir... Ve artık bu tâbirin kullanılmasının yanlışlığını vurgulamam ve bu kelimenin kullanımdan kalkması yolunda bir düşünce oluşturdu bende Cenâb-ı Hak!

Kur’ân-ı Kerîm’de “peygamber” kelimesi geçmez! Kurân’a göre “NEBİ” vardır; “RASÛL” vardır... Yani “NÜBÜVVET” ve “RİSÂLET” vardır...

Bir “Nebi” dendiğinde, O’nda açığa çıkan “Nübüvvet” vasfına işaret edilir...

Bir “Rasûl” dendiğinde, O kişide açığa çıkan “Risâlet” vasfına işaret edilir...

Konunun ilgili alanına göre de, Kur’ân-ı Kerîm’de bu iki kelimeden birine işaret edilir.

Bu konu hayli derinlikli bir konudur; ve pek çok sır, bu kullanılan “peygamber” kelimesi yüzünden örtülmektedir.

İşte bu gibi pek çok konuya, Amerika’dan düzenlediğimiz internet sohbetlerimizde işaret etmeye çalışmaktayız.

Okurlarımdan dileğim, okyanus ötesinden yayınladığım görüşlerim üzerinde, objektif-önyargısız düşünmeleri ve “Sistem” anlayışına dayalı bir şekilde değindiğim önemli sırları değerlendirmeye çalışmalarıdır.

Kitap metninde sohbete katılan pek çok arkadaşın soru ve görüşleri, isimleri kullanılmayarak, “Soru” başlığı altında yazılmış; buna karşılık, verdiğim cevaplar veya anlattıklarım ise “Üstad” başlığı altında düzenlenmiştir.

Ocak 1998’de başlayan sohbetlerin birinci bölümü olan Ocak-Şubat metinleri, bu elinizdeki kitapta yer almaktadır...

Kısmetse, “OKYANUS ÖTESİNDEN - 2”de ve “OKYANUS ÖTESİNDEN - 3”te de bu sohbetlerin devamı yayımlanacaktır...

İnşâAllâh, “İSLÂM DİNİ” tanımlamasıyla bildirilen, “ALLÂH Adıyla İşaret Edilen” tarafından yaratılmış “SİSTEM ve DÜZEN”i anlamada, bu metinler sizlere yeni bakış açıları ve yeni değerlendirmeler sağlar...

Ahmed Hulûsi
4.8.1998
New Jersey-USA

OCAK AYI SOHBETLERİ

3 OCAK 1998

Soru

− Üstadım, geçen Cuma, Ahmed Kayhan Dede’de; (merhum) dedeye gelenlerden bazıları, Türkiye’deki karışıklıkların giderilmesi için camilerde cemaatle kılınan namazlardan sonra Salâten Tüncina ve Âyetel Kürsî okunması konusunda Diyanet’e dilekçe verildiği ve Nuri Yılmaz’a bu konunun bizzat iletildiği söylendi.

Üstad

− Bana göre okuyanların kendileri dışında hiçbir faydası olmaz! Çünkü takdirdekiler yerine gelecek...

Soru

− Mi’râcta Âdem (a.s.)’ın ilk yaratıldığı gibi olduğundan bahsediliyor. Bu ne anlama geliyor?

Üstad

− Âdem, ilk yaratılışı itibarıyla bildiğiniz gibi cennette yaratılmıştı... Yaratılışındaki orijinal haliyle... Yani kendini madde olarak, beden olarak hissetmeksizin, “Halife” olarak demektir bunun anlamı, anladığım kadarıyla...

Soru

− A’raf Sûresi 46. âyette: A’raf üzerinde her iki tarafı (cennet ve cehennemi) sîmalarından tanır birtakım adamlar (erler) vardır... Buradaki erlerden kimler kastediliyor Üstadım?

Üstad

− Allâh nazarıyla, âlemleri ve insanları seyreden RİCALULLÂH!

Soru

− Üstadım burada... ve... da var.... Ricalullâh’ın ne olduğunu merak ediyor.

Üstad

− Allâh’ı iyi tanımış olan kişilere verilen isimdir RİCALULLÂH!..

Soru

− Ricalullâh’ın bulunduğu mertebeyi cennetin hiçbir boyutu olarak düşünemez miyiz Üstadım?

Üstad

− Cennetin dışında başka bir boyut yok ki! Siz hâlâ cenneti bir mekân olarak düşünüyorsunuz!.. Hâlbuki cennet mekân değil, yaşam boyutudur!.. Bunu çok iyi anlamaya çalışın!

Cehennem bir mekândır! Fakat cennet ise bir yaşam boyutudur... Orada kişi, kendi gelişme seviyesine göre oluşan bir boyutun sonucunu yaşar! Anlatabildim mi?

Soru

− Yani kişiye özel bir boyut mudur Üstadım?..

Üstad

− Genel bir alanda, kişiye özel boyuttur!

Soru

− Cehennemin oldukça düşük bir enerji boyutuna yakın bir kavram olduğunu düşünmekteydim. Yani cennet ve cehennem aynı boyutun farklı mertebeleri diye düşünüyordum; konuyu biraz daha açabilir misiniz, Üstadım?

Üstad

− Cehennem; Güneş’in manyetik çekim alanı içinde kalan ruhların toplu olarak yaşadıkları ortamdır... Orada herkes birbirini görür… Ancak herkesin azabı farklıdır...

Mesela iki insan yanyanadır... Biri şiddetli diş sancısı içindedir; diğeri ise kanser acısı... Her ikisi de farklı azap içindedir... Ne var ki birbirlerinin çektiği azabın ne olduğundan haberdar değillerdir... Cehennemde de böyle!

Cennet ise; galaktik genişliğe yayılmış NÛR bedenli insanların, Dünya’da edindikleri gelişmeye göre, bâtınlarında keşfettikleri özelliklere göre, kendi boyutlarında yaşamalarıdır... Cennet yaşamı ile cehennem yaşamını karşılaştırmak asla mümkün değildir!

Cehennemdekiler oranın şartlarına göre yoğunlaşıp bir tür maddeleşmiş bedenlerle yaşamlarına sonsuza dek devam ederken... Cennet ortamına geçmiş olanlar, NÛR bedenle ve edindikleri özellik kadarıyla, zaman ve mekân kaydının dışında yaşarlar!

Soru

− Cennette farklı boyutlar birbirlerini hissedebilir mi?

Üstad

− Cennette farklı boyutlar yoktur!.. Farklı boyutLARINDA yaşayan insanlar vardır!

Soru

− Farklı boyutlarda yaşayan cennet ehlinden alt boyuttaki, üsttekini görebilir mi?

Üstad

− Alt boyuttakinin üst boyuttakini görmesinden murat şudur;

Mesela senin, benim iç dünyamı görüp hissedebilmen... Bu durum Dünya yaşamında ne kadar mümkün ise, cennet yaşamında da o kadar mümkündür!

Dünya’nın madde kavramı başkadır... Âhiretin başka! Rüyada da bir tür, o ortamın madde bedeniyle yaşıyorsun... Esas olarak iki tür yaşam vardır... Bir mücerret-soyut yaşam; bir de bedenli yaşam... Bedenli yaşamın bir şekli ve görüntüsü vardır... Mahiyeti ne olursa olsun! Bedensiz, yani mücerret-soyut yaşamda ise algılanacak bir şekil ve görüntü yoktur! Şuur yaşamıdır!

Soru

− Cehennemde herkesin azabı birbirinden farklıdır. Fakat “Orada herkes birbirini görür...”den kastınız nedir anlayamadık Üstadım?

Üstad

− Dünya’da nasıl insanlar birbirlerini görüyorlarsa, orada da herkes birbirini görür...

Soru

− Avam için, hayal ettiği cennet boyutu, alt boyuttaki yaşantıda da, hayal dahi olsa mekân ve sûretler yok mudur?

Üstad

− Vardır! Ayrıca üsttekiler de Allâh’ın kudretiyle bunu oluşturup gereğini yaşarlar...

Soru

− Cennette de azap var mıdır? Vuslata erip de dîdarı müşahede edememenin azabı?

Üstad

− Cennette azap yoktur! Herkes elindekinin en iyi olduğunu düşünüp, daha üstünden de haberi olmayacağı için hiçbir cennet ehli azap duymaz!

9 OCAK 1998

Üstad

− Cennete giden herkes orada Dünya’da edindiği kapasite kadarıyla yaşayacak, demiştik... Eğer kişi, Dünya’da iken bazı gerçekleri fark edememiş ise; ya da anladığını sanmış fakat gerçekten anlamamış ise; bu takdirde cennette zaten onun araştırmasına girmeyecektir... Bu yüzdendir ki, dünya yaşamı içinde bir kısım gerçekleri anlamamış insanların, cennette onları fark etmesi diye bir şey söz konusu değildir.

Soru

− Selâmun Aleykum Üstadım. Yılbaşı ile Ramazan ayının aynı zamana denk gelmesi 99 senede bir oluyormuş. Bu olay Dünya’mızı etkiledi mi?

Üstad

− Hiçbir ilgisi yok!

Soru

− Üstadım, “Dua ve Zikir”de Vâkı’a Sûresi’nde 11. âyette “Onlar mukarreblerdir...” deniyor ve ardından da “çoğunluğu öncekilerden, bir kısmı da sonrakilerdendir” deniyor... Burada önceki ve sonrakilerle anlatılmak istenen nedir?

Üstad

− Anladığım kadarıyla... Evvelkilerden murat, geçmişteki nesillerdir... Bir kısmı da bu nesildir...

Soru

− “Geçmiş nesil…” derken, neyi kastediyorsunuz Üstadım?..

Üstad

− Âdem’den önceki nesiller!

Soru

− Ancak, Abdülkerîm Ceylî, Abdülkâdir Geylânî ve İmam Mehdi... gibi zâtların yer aldığı ve zirve noktaya varılan Âdem’den sonraki nesillerde mukarreblerin daha fazla yer alması gerekmez mi?

Üstad

− Öncekilerden; kaç bin ASIRDA ne kadar insan yaşadığından, kimlerin gelip geçtiğinden haberimiz var mı?.. Dünya’da insan 100 milyon senedir var... Ve o insanlık içinde kaç defa zirveye çıkıldı?.. 100 milyon sene yanında 1400 senenin yeri ne?..

Ayrıca saydığın hakikati anlamış kaç kişi var yeryüzünde?.. Evliya dediklerinin, öyle sandıklarımızın; acaba kaçta kaçı kozasının tanrısından kurtulup Allâh nazarıyla âlemleri seyreden olabilmiş?..

Soru

− Şu anda yanımızda olan arkadaşımızın eşinin ve annesinin selâmları var. Bu sene inşâAllâh Hacc’a niyetlendiler. Tavsiyelerinizi soruyorlar. Allâh RAZI olsun, diyorlar.

Üstad

− Allâh haclarını kolaylaştırsın; nimetlerine erdirsin...

Soru

− Vâkı’a Sûresi 61. Âyette: “Sizi benzerlerinizle değiştirmeye (bedeniniz) ve yeni bir yapıya kavuşturmaya kadiriz.” denilmektedir. Bunun kopyalamakla da bağlantısı kurulabilir mi?

Üstad

− Hayır! Âyette anlatılan, ölüm ötesi yaşamla alâkalı... Kopyalama sadece şekildir... Âyet ise bedenin benzeri olan ruhsal bedene işaret etmektedir.

Soru

− Üstadım! Yâsiyn Sûresi 12. âyette; “…İmam-ı Mubiyn’de İHSA ettik” deniyor, “ihsa”nın “inzâl” ile olan farkı nedir?

Üstad

− Bilmek ile uygulamak arasındaki fark gibi... Bilmek şuurdadır... Uygulamak Efâl âlemindedir. İhsa, ilimledir... İnzâl, zuhurdur...

Soru

− Âdem’den önceki nesillerde İnsan-ı Kâmil veya İnsan-ı Kâmil mertebesinde olan birimler mevcut muydu?

− İnsan-ı Kâmil’ler kaç mertebe üzerinedir?.. Aralarında nasıl ve ne kadarlık mertebe farkı vardır?.. Bu tefriki İbni Arabî’nin kitabında görmüştüm...

Üstad

− Evet..?

Soru

− Sorum; İnsan-ı Kâmil var mı idi?

Üstad

− Benim kendi yaşadığım devirden haberim yok; sen bana Âdem öncesi nesillerden soruyorsun!!!

Soru

− Ramazan ayı ve Kadir gecelerindeki rahmetin doğum anındaki etkileri, bildiğimiz astrolojik etkileri değiştirir mi?

Üstad

− Değiştirmez, bildiğim kadarıyla...

Hoşça kalın... İyi geceler!..

10 OCAK 1998

Soru

− Tekviyr Sûresi 7. âyetinde “Ruhlar çiftleştiği zaman...” ne demektir?

Üstad

− Ruh yaşamı kıyamete kadar kabir âleminde devam edecektir... Kıyamet ertesinde Ruh bedenler yeniden o boyut şartlarına göre oluşan bir bedene bürünerek Dünya’daki yaşamda olduğu üzere mahşer ortamında yer alacak ve bu bedenler cehennem ortamında da devam edecektir.

Soru

− “Allâh Âdem’i kendi sûreti üzerine yarattı”daki “sûret”ten ne anlamalıyız?

Üstad

− “İsimlerinin işaret ettiği mânâlarla”... diye anlıyorum ben...

Soru

− “Cennet ehli 120 saftır. Sekseni bu ümmetten, kırkı ise diğer ümmetlerdendir.” (Hadis)

Dün akşam bahsedilen Vâkı’a Sûresi’ndeki “Bir çoğu önceki ümmetlerden, bir çoğu sonraki” âyetini (ÖNCEKİ NESİLLER) demiştiniz. Peki, bu hadisi nasıl anlayacağız?..

Üstad

− Kemiyet ve keyfiyet meselesi..! “Cennet ehlinin çoğunluğunu AHMAKlar teşkil eder” uyarısını niye dikkate almıyorsunuz?

AHMAK sözü ile ne anlatılmak isteniyor?.. “Ahmak”; anlamadığını anlamayandır!..

Cennet ehli esas itibarıyla iki tabakadır;

İrfan sahipleri... Ve ahmaklar!.. Yani, irfanı olmayanlar... Yani “iman” ehlinden olup da “Allâh’a iman” etmemiş olanlar…

Soru

− Hepinizi OKUYORUM ama YAZAMIYORUM, bunu biraz açar mısınız?

Üstad

− Programımda Türkçe karakterler çalışmıyordu bundan önce... Windows 98’i yükledikten sonra, Türkçe karakterlerle yazmaya başladım... Herhâlde rahat okuyorsunuz artık beni?..

Soru

− “Beynine hükmedemeyen kaderine razı olur...” Buradaki beyne hükmetmekten ne anlamalıyız?

Üstad

− Düşüncelerini kontrol edemeyen... diye anlayabiliriz.

“ALLÂH” kitabının yeni eklenen 13. - 18’inci bölümler arasında bahsedilen “ALLÂH ve NOKTA” konusunu okumanızı tavsiye ederim!

İnsanların kafalarındaki tanrı kavramından arınmaları fevkalâde zor!..

“Allâh” kelimesinin, yalnızca bir isim olduğu ise hiç fark edilmiyor! İsmin işaret ettiği ise, insanların kavrama kapasitesinin çok ötesinde!

“ALLÂH” kitabının 13. - 18. bölümler arasını çok çok dikkatli olarak herkesin bir kere daha okumasını tavsiye ederim...

İnsanlar detaylarla uğraşmaktan derinliğe dalamıyorlar!.. Bütün kitapların son baskılarında bazı eklemeler vardır sanıyorum...

Soru

− Üstadım hurmadaki sır nedir?..

Üstad

− Hurma, beyin hücrelerinin tek girdisi olan glikozu ihtiva eden Arabistan’daki yegâne bitkidir. Orucu hurmayla açmanın sebebi de âcilen beyne glikoz göndererek onu beslemektir!

Soru

− Kurân’da “Yakılacak şeyleri insanlar ve taşlar olan” ateşten bahsediyor. Buradaki “ taştan...” kasıt nedir?

Üstad

− Dünya!.. Cehennemde yanmanın iki boyutuna işaret ediliyor bu âyette...

Birinci boyut; şuursal yanma... Buna “İNSAN” kelimesiyle işaret olunuyor…

İkinci boyut; maddesel yanma.. Buna da “TAŞLAR” kelimesiyle işaret olunuyor; anladığım kadarıyla!

Musa aleyhisselâm’daki kudret sıfatının işareti veriliyor! Musa (a.s.), Nübüvet göreviyle zâhir ilmi üzereyken O’na bâtınındaki sırların fark edilmesi amacıyla Hızır (a.s.) görevlendiriliyor... Hızır Aleyhisselâm’da kudret sıfatı zâhir olmaktadır...

Kişinin bâtın sırları ile tahakkuku, ancak kudret sıfatının kendisinde açığa çıkmasıyla mümkündür. Musa (a.s.) da, kudret sıfatının kendisinde izharıyla pişmiş balığı canlandırıyor... Bilmem anlatabildim mi?

Soru

− Üstadım, Kurân’da Hızır (a.s.) için Kudret sıfatının kendisinden izharından ziyade, “Ledünnümüzden ilim verdik” diye bahsolunuyor... Deminki açıklamalarınızla bağlantısı..?

Üstad

− Ledünn ilminin verilmesi ile Kudret izharı oluşur! Kudret sıfatının zuhuru ledünn ilmine bağlıdır genelde... “Ledünn” kelimesinin anlamını öz’ünden gelen bir şekilde anlamak gerekir... İçten dışa bakarak...

Soru

− Cennet ehline oradaki meyvelerden ikram edildiğinde “Bu, evvelce yediğimiz şeylerdir” derler diye yazıyor Bakara Sûresi’nde. Bununla ilgili açıklama yapar mısınız Üstadım.

Üstad

− “SANKİ” eki de var o âyette...

Soru

− “Biz, emaneti yere, göklere ve dağlara arz ettik, kabullenmediler... İnsan kabul etti. Çünkü O, zâlim ve cahildi...” ifadesindeki, insanın zâlim ve cahil olduğunu bildiren “BİZ” hangi boyuttan işarettir..?

Üstad

− Melekût boyutuna...

Dün akşam Star’da bir konuşma yapılmış... Seyrettiniz mi?

Soru

− Evet arkadaşlar izlemişler...

Üstad

− Namaz Fâtiha’sız olurmuş! Namazda Türkçe Kur’ân okunmalıymış!

Soru

− Evet Üstadım, izledim.

Üstad

− Kadınlar aybaşı hâliyle namaz kılıp oruç tutarmış!

Soru

− Evet bu varmış…

− Kadınlar da cenaze namazı kılabilir, diyor…

− Ve… Ölülerimizin arkasından Kur’ân okunmazmış!!?

Üstad

− Peki bunlara cevap verebilecek kimse çıkmıyor mu?

Soru

− İzmir’de kadınlar ilk kez cenaze namazı kıldı...

Üstad

− Harika!.. Türkiye’de devrimler başladı demek!!!???..

Evet, demek artık namazda Kurân’ın Türkçesini okuyabileceğiz?

Soru

− Öyleymiş.

Üstad

− Fâtiha’sız da olabiliyormuş namaz...!!?

Evet... Sorusu olan var mı?

Namazın Kurân’da tarifi yoktur!

Namaz hadislere dayalı bir şekilde edâ edilir...

“Fâtiha’sız namaz olmaz” sözü de Allâh Rasûlü’ne aittir!

Soru

− Üstadım, ben dinledim. Eğer hiçbir şekilde Fâtiha’yı Arapça okuyamıyor ve bilmiyorsa, namaz kılmak istiyorsa Fâtiha’nın Türkçe mânâsını söyleyerek kılabilir. Onu da yapamıyorsa... Herhangi bir sûreyi okuyarak namaz kılabilir… dedi.

Üstad

− Teşekkür ederim..!

Soru

− Rüya nedir?..

Üstad

− Bu konuyla ilgili olarak “HZ. MUHAMMED NEYİ OKUDU?” kitabının yeni baskılarındaki ek bölümü okudun mu? Orada geniş bir açıklama var, rüyalarla ilgili olarak!

Soru

− Tevbe Sûresi 20. âyette “iman edip hicret edenlere” kurtuluş vadediliyor... Buradakı “Hicret”in mânâsı nedir?

Üstad

− Kişinin iki dünyası vardır!.. Birinci dünyası, madde dünya; ikinci dünyası da bâtın yani iç dünyası...

Bu âyet, kişinin zâhir ve bâtın dünyasında hâkim olan tek kudretin Allâh olduğuna işaret ediyor... İmanın neye olduğunu “AKIL VE İMAN” kitabında açıklamıştım...

“Ey İMAN EDENLER, “ALLÂH”a iman edin!”

deniyor; biliyorsunuz!..

Yani, iman edenlerin hayal edip varsaydıkları tanrı kavramından arınıp, “ALLÂH İsminin İşaret Ettiği”ne iman etmeleri isteniyor...

Bundan sonra da onlardan talep edilen şey; varlıklarını oluşturan “ALLÂH İsminin İşaret Ettiği Varlığa” hicret ederek onun gereğini yaşamaları!..

Bir kişiyi sevip onsuz yaşayamayacağını söyleyen kişi, imanı reddetmektedir! İnsanlar iman edip, “ALLÂH”a hicret etmek mecburiyetindedir; eğer iman ediyorlar ise gerçekten “ALLÂH” ismiyle işaret edilene!

Soru

− İnsan-ı Kâmil isimli eserde; “Hak denilen yüce Zât, “ALLÂH” ismini, insana ayna yapmıştır”... diye yazılı... Bunu açıklar mısınız?

Üstad

− İnsan, aynası olmadan kendini görebilir mi? Aynaya bakarak insan, kendini tanır!

İnsan, Allâh’ın yeryüzündeki halifesi ise; kendindeki halife olma özelliğini de bir aynada seyrederek tanımak zorundadır!

Kişide kudret sıfatının açığa çıkması ayrı şeydir... İlim sıfatının açığa çıkması çok çok ayrı şeydir!

Kendini tanımak, hakikatini bilmek; ancak ilim sıfatının açığa çıkmasıyla mümkündür... İlim sıfatının açığa çıkması da topluma dönük olarak; Muhammed Aleyhisselâm ile gerçekleşmiştir...

Kudret sıfatı da en geniş şekliyle Deccal’de açığa çıkacaktır..!

İlim sıfatı, ancak Zâtına seçtiklerinde açığa çıkar... Kudret sıfatından daha faziletlidir!..

İlim sıfatı ise o devirde Mehdi’de de açığa çıkmaktadır! Bu yüzden de Mehdi, Deccal’den değerli olmuştur!..

Daha önceki kavimlerde de kudret sıfatının açığa çıkmasıyla büyük gelişmeler yaşanmıştır o toplumlarda... Medeniyet ve teknoloji olarak bizden çok daha ileri toplumlar da olmuştur geçmişte... Ama ne var ki o toplumların hiçbiri Muhammed ümmetindeki İLİM zuhuruna ulaşmamıştır!

Bunun sonucunda da kudret zuhuru onların zehiri olmuş ve helâk olmuşlardır!.. Bu yüzdendir ki, ilimsiz kerâmet açığa çıkarmak, bütün evliyaullâh nazarında, aybaşı gören kadının kanı olarak nitelendirilmiştir! Anlatabildim mi?

Soru

− Üstadım, geçmiş derken... Âdem Aleyhisselâm’dan önce mi?

Üstad

− Evet!

Soru

− Üstadım, Fiyl Sûresi’ndeki Ebabil kuşlarını ve attıkları sicciynleri açıklar mısınız?

Üstad

− Ebabil kuşları yaşanmış bir olay olarak tarihte geçiyor... Yorumu yoktur...

Soru

− Üstadım, Rasûl, Nebi ve Peygamber kelimelerini biraz açabilir misiniz…

Üstad

− Rasûl=Elçi anlamındadır... Nebi=Görevli olarak insanları Allâh Dinine davet edendir... “Peygamber”, Farsça’da “Nebi” anlamındadır ve kesinlikle kullanılmaması gereken yanlış bir kelimedir. Bu kelimeyi silin hafızanızdan!

Soru

− Üstadım, bu gece İlâhiyat prof.larından birisi ilk defa elest bezmin’deki “elestü birabbiküm” hitabının ana rahminde gerçekleştiğinden bahsetti HBB de.

Üstad

− Eeee? Ana rahminde kim kime böyle hitap edip soruyormuş? Ana rahmindeki ceninde bu soruyu cevaplayacak bilinç var mıymış?

Soru

− Üstadım, Prof. öyle söyledi...

Üstad

− Prof. söyledi; dinleyenler de Prof. öyle söyledi diye kabullendi!!!

Soru

− Dedi ki; Âdemoğullarının sûlbünden zürriyetlerini almış ve onları kendilerine şahit tutmuştur; bu yüzden de; ruhlar evvelce yaratılmış değildir!

Üstad

− “Ruhlar evvelce yaratılmış değildir!..” ifadesi biraz yapıştırma gibi geldi bana!

Soru

− Nasıl yani?

Üstad

− Söylüyor doğruyu ama, nasılını bilmeden anlamında!

Soru

− Üstadım, Talâk Sûresi 12. âyetini açıklar mısınız? “Allâh yedi kat gök ve yeri yarattı... Emirleri bunların arasından geliyor..”

Üstad

− Bunun cevabını anlamak için, önce kafamızdaki tanrı kavramından kurtulmak gerekir...

Soru

− Dedikodu şirk midir?..

Üstad

− Kimin hakkında dedikodu veya gıybet yaptığını bilmeyen, fark etmeyen, zaten “MÜŞRİK”tir!..

Karşındakinin hakikatini göremediğin sürece et kemik görüp secde etmeyen şeytan gibi olursun...

Doğru mu acaba? Günlük yaşantı içinde nasıl fark edeceğiz karşımızdakini..? Üstelik onunla diyalog hâlinde iken!

Soru

− Üstadım şu anda Star TV’de “Diyanet İşleri Başkanı, kadınları Bayram Namazını birlikte kılmaya davet ediyor...” diye altyazı geçiyor.

Üstad

− Namaz kılmayı önce öğrenseler de... “Namaz” nedir onu öğretseler de...

Soru

− Üstadım, Nostradamus gelecekten nasıl haber veriyor? Dinî kitap satan birçok yerde kitaplarını görüyoruz... İlhamı cinnî midir?

Üstad

− Mesajlarından ve o günkü çalışma tarzından bize intikâl eden bilgilere göre cinlerle ilişkili olduğunu düşünüyorum!

Soru

− 2000 yılının cinlerle bir ilgisi var mıdır?

Üstad

− Sorunun mahiyetini anlayamadım?..

Soru

− Cinlerin insanları kandırmak için 2000 yılına kadar süreleri olduğuna dair haberler duymuştuk.

Üstad

− Benim o konuda bir bilgim yok!

Soru

− Talâk Sûresi 12. âyeti olan; “Allâh yedi kat göğü ve bir o kadar da yeri yarattı. Emirleri bunların arasından geliyor” açıklar mısınız?

Üstad

− O âyetin mânâsını Allâh Rasûlü’nün sahabesi içindeki, Rasûlullâh’ın “âlim” diye nitelendirdiği zât olan Abbas bile “İnsanlar benim boğazımı keser” diyerek açıklamamışken; ben nasıl açıklarım!!!

İlimde o olgunluğa gelirseniz, ne anlam taşıdığını bu cümlelerin, kendiniz görürsünüz...

Soru

− Üstadım, mahşer günü ile ilgili kaynaklarda Mîzan olayından bahsediliyor...

Yani kişinin günahları ve sevaplarının tartılacağı; günahları ağırsa cehenneme, sevapları ağırsa cennete gideceği belirtiliyor. Diğer taraftan başka kaynaklarda da kişinin günahları kadar cehennemde kalacağı, daha sonra cennete gideceği belirtiliyor. Bu ikisi aynı şey midir?.. Yoksa nasıl birleştirebiliriz..?

Üstad

− Bu olay sembolik bir anlatımdır... Kişinin yaptıklarının hesabı zaten “Allâh Seriy’ul Hisab’tır” hükmünce anında değerlendirilmektedir...

Cennete girecek olan herkes cehennem ortamından geçmek mecburiyetindedir... Sevapları, yani onu cehennemin azabından koruyacak enerjisi daha fazla ise, yanması az olur...

Cehennemin maddi azabından hadsiz hesapsız güçlü olan mânevî yanı, düşünsel azabıdır! Kişi kendisine azap veren yanlışlarından arınmadıkça cehennemden çıkamaz!..

Meğer ki o arada kendisine ŞEFAAT ulaşsın! Bu ulaşacak olan şefaat nedir?..

Burada fark etmemiz gereken çok önemli bir husus var..!

Cehennem ortamıyla ilgili ŞEFAAT hadislerini hatırlayın...

“Nebi ve Rasûl ve Evliyaullâh mertebelerine göre, Allâh’ın izniyle cehenneme girer ve tanıdıklarına şefaat ederek cehennemden çıkarırlar...”

anlamında açıklamaları var Rasûlullâh’ın... Nedir bu olay?..

Önce dünya yaşamından bir örnek verelim... Gerçek itibarıyla Dünya, cehennem ortamı içindedir!.. Ayrıca bu cehennem ortamında herkesin yanışı da; kendisine yerleşmiş olan şartlanmalar, değer yargıları ve bedene bağımlılık (tabiat) oranındadır!

Bu gerekçeler dolayısıyla, dünya yaşamında çeşitli olaylarla birlikte yanmaya başlarsın! Bu, uykularında da devam eder!.. Dolayısıyla ölüm ötesine de sıçrar!.. Yanmana sebep olan şartlanma veya değer yargısından arınabilirsen, o takdirde yanman biter! Bu da ancak sendeki değer yargısının yanlış veya yersiz olduğunu bildirecek yani sana ŞEFAAT edecek bir zâtın varlığı ve aracılığıyla olur!

ŞEFAAT, seni yanlış bilgiden arındırarak gerçeği idrak ettirme olayıdır!..

İnsan cehennemden, imanlı ise ancak şefaatle kurtulur! Bunun sonucunda da cennet yaşamına ve daha doğrusu boyutuna adapte olur... Anlatabildim mi dostlar..?

Başka sorusu olan?..

Peki öyle ise, hepinize iyi geceler... Hoşça kalın!

15 OCAK 1998

Üstad

− Hepinize hayırlı akşamlar...

Soru

− Terakkinin ilâ nihaye devam etmesini Teklik açısından nasıl değerlendiriyorsunuz?..

− Dünya’da öz benliğini bulmuş kişilerin, öldükten sonra kendi “özüne” doğru yolculuğunun devam edeceğini ve nihayet, tümel akıldan çıkıp, O’nda kendini bulmuş olursun, Çıkış noktana dönmüş olursun... cümlesini biraz açar mısınız?

Üstad

− Kendi hakikatini bilmiş kişiye düşen iş, artık kendi hakikatini detayları ile tanımak ve kendisindeki özellikleri ortaya koyabilmektir... Bu da sadece dünya hayatında bitirilebilecek bir iş olmayıp, ölüm ötesi sonsuz yaşamı kapsayan bir konudur!

Soru

− Efendim, âciz görüşüm şudur ki, günümüzde Allâh’ın gazabı, rahmetini geçmiştir... Olabilir mi ki, bunun sebebi düşünce kirliliği olsun! Arafat olayından hareketle düşünürsek, beyin dalgalarımız hava atmosferi gibi Dünya çevresinde bir düşünce atmosferi oluşturuyor. İnsanların genel yayınları bu atmosferin renk ve karakterini belirliyor. Düşünce kirliliği ile gazap birbirlerini karşılıklı güçlendirerek büyüyorlar. Bunun sonucunda da insanlar düşünce şekillerini değiştirerek, kanserli hücreleri yiyen yamyam hücreler gibi beşere göre güzel diyebileceğimiz bir hâl oluşturabilecekler. Bu düşüncemi yerinde buluyor musunuz?

Üstad

− Genel olarak sistemin işleyişi itibarıyla doğru... Ancak, Allâh’ın rahmetinin gazabını geçmesi şeklinde ifade edilen hususu bununla birleştirmemek gerekir kanaatindeyim...

Evren içre sayısız evrenlerin söz konusu olmasının yanı sıra, sayısız evrenlerin indînde var olduğu Allâh ismiyle işaret edilenin ana hükmünü, galakside toplu iğne ucu kadar yer tutmayan dünya yaşamıyla bağdaştırmak, olayı koza değerleriyle değerlendirmek gibi olur diye düşünüyorum...

Soru

− Üstadım, gafletin doğal sonucunun Celâl olmasını açabilir misiniz?

Üstad

− “Gaflet”, koza içinde kalmış olmanın getirdiği; gerçeklere göre geleceğe hazırlanamama hâlidir... Kendimizi yüz yüze gelmeye hazırlayamadığımız her gerçek, karşılaşıldığında bizim tarafımızdan “Celâl tecellisi” olarak algılanır!

Soru

− Üstadım, Gülşen-i Râz’da sorduğunuz ve cevabını göremediğimiz hususlar var. Cabelka âlemi, Cabelsa şehri, Kaf dağı, Simurk nedir?

Üstad

− Benim Gülşeni Râz diye bir kitabım yok...

Soru

− Şebüsteri’nin kitabının açıklaması demek istemiştim… Özür dilerim…

Üstad

− Yazar, kendi düşüncesindeki bazı kavramları, sembolik bazı isimlerle anmıştır... Neyi kastettiğini kesin olarak kendisi bilir...

Soru

− “Allâh’a güzel bir borç verecek yok mu?” (2.Bakara: 245); “Eğer Allâh’a ödünç verirseniz onu kat kat artırır.”

Üstadım, Allâh’a borç vermek nedir?..

Üstad

− Yapılan iyilik veya hizmet, sûreten falanca kişiye; fakat hakikati itibarıyla onun öz boyutundaki TEK’edir... Dolayısıyla kim kime iyilik yaparsa, veya kim kime kötülük yapar yüz çevirirse, hep TEK’e yapmış olur bu davranışını; kanaatindeyim...

Soru

− Terkibiyet ne zaman kalkar?

Üstad

− Terkibiyetin sonsuza dek kalkmayacağını söyledik...

Terkibiyet ile kişinin varlığı oluşmuştur. Bu varlık kendi özünde eğer hakikatine doğru bir yolculuğa çıkarsa... Kendini Efâl boyutunda, Esmâ boyutunda, Sıfat boyutunda ve Zât boyutunda tanıyabilir!..

Esmâ boyutunda tanıdığı zaman şuurunda çokluk kavramı değerini yitirir...

Eğer Esmâ boyutundan Sıfat boyutuna geçerse, ilminde terkibiyet hükmü kalkar...

Zât boyutu itibarıyla ise yaşayan bilir...

Esmâ boyutundaki, şuurda çokluk kavramının kalkması, kısmen terkibiyetin kalkması diye ifade edilir...

Sıfat boyutunda olanda ise terkibiyet hükmü kalmamıştır... İlminde!..

Ancak hiçbir şekilde, kesret boyutundaki yani Efâl boyutundaki birimsellik ortadan kalkmaz!.. Yani terkibiyet hiçbir şekilde ortadan kalkmaz... Anlaşıldı mı?

Soru

− Efendimiz bir hadisinde “Arzda Kâbe’nin 14 tane daha benzerinin olduğunu…” söylemektedir. “Benzer...” kelimesi ile ne kastedilmiştir?.. “Arz”dan kastı 7 kat semâ mıdır?

Üstad

− Nerede bu hadis?..

“Arz”dan murat, Dünya’dır...

Eğer Hazreti Rasûlullâh, Dünya üzerinde Kâbe’nin 14 benzerinin olduğunu söylemiş ise, biz de Dünya üzerinde bu merkeze benzer 14 merkez daha olduğunu kabul ederiz... Muhakkak ki o doğruyu söylemiştir...

Bana hadisin kaynağını söyleyin... Nerede okudunuz?

Soru

− Avamın nasıl fitre vereceğini biliyoruz. Havâssın fitresi nasıl olacak Üstadım..?

Üstad

− Fitre; zekâtın herkes tarafından verilmesi gereken zorunlu miktarıdır... Zekâtın eğer ne olduğunu TEMEL ESASLAR kitabında okuduysanız, fitrenin de bu yoldan anlamını çözersiniz.

Soru

− Üstadım, Yokluk âlemini, bu âlemin çok geniş ve ferah olmasını, burada yaşayan halkları biraz açarmısınız?

− Fukaranın kökü olan “fakr” kelimesinin anlamını, hadislerden ve açıklamalarınızdan anlamaya çalışıyoruz. Ancak gurabanın kökü olduğunu düşündüğüm “garîb” kelimesiyle ilgili elimizde pek veri yok. Bu konuda burada sizden bir şeyler okuyabilir miyiz?

Üstad

− “Yokluk âlemi” kavramı mekânsal bir olayı değil, boyutsal bir yaşamı anlatır...

Yokluk kelimesi, Rasûlullâh hazretlerinin kullandığı “FAKR” kelimesinden kaynaklanır...

Kişi “fakr=yokluk” boyutunda kendini bulduğu takdirde onu sıkacak hiçbir olay olmaz ve hiçbir şeyden de sıkılmaz... Bu boyutta yaşayanlara tasavvufta “fukara” veya bunların daha da üstündekilere “guraba” denilir... Olay tamamıyla boyutsal=içsel yaşantıyla ilgilidir... Sembolik bir anlatımdır sizin işaret ettiğiniz...

Yaşamakta olduğu boyut itibarıyla, kimseyle hâlleşemeyen; insanlar içinde yalnız (boyutsal olarak) kalmış; yaşadıklarını dile getirmesi mümkün olmayan Vahdet ehline verilen addır “Garîb”!

“Fakr”; Esmâ boyutuna işaret eder;

“Garib” ise, Sıfat boyutunda yaşayanın adıdır...

Peki... Hepinize iyi geceler...

16 OCAK 1998

Soru

− Rasûlullâh (a.s.); “Size iki emanet bırakıyorum.. Kur’ân, ehli beyt...” demiştir buradaki “ehli beyt”ten ne anlamalıyız?

Üstad

− “Ehli beyt”; Hazreti Rasûlullâh’ın zâhirde sûlbünden gelenlerdir... Bâtın mânâsı itibarıyla ise, Verâseti Muhammediyi devam ettiren ehlullâhtır..

Onlar bâtınî mânâdaki hane halkıdır!.. Ehlullâh, diyorum, dikkat edin “Ehli Rab” değil!

Soru

− Bu ehlullâh aynı zamanda zâhirde Rasûlullâh’ın sûlbünden gelenler midir?

Üstad

− Zâhiren çoğunluğu öyledir; ama istisnalar da vardır...

Esasen ancak o genetik taban o kemâlâtı getiriyor...

Genetik veritabanı, velâyette yüksek kemâlâtlar için çok önemli...

Soru

− Namazda tahiyyattan sonra okuduğumuz Salli ve Barik’te İbrahim (a.s.) zikrediliyor... Hikmeti nedir?

− Üstadımın cevabı şuydu: İbrahim (a.s.); insanları tanrı kavramından kurtarmak için gerekli açıklamaları yapan ilk Nebidir... Tevhidin de babası...

17 OCAK 1998

Üstad

− Gelen astrolojik etkiler, aklın yönlendirmesiyle mi beyne ulaşır?.. Onların değerlendirmesini şuur mu yapar?.. Yoksa onlar beyin üzerinde ilgili alanlara ulaşıp, kişinin veritabanına göre tesirlerini mi açığa çıkartırlar?.. Müzikte de olaya bu yönden bakmakta yarar olduğu kanısındayım!

Soru

− “Üç kez Cuma namazına bilerek kasten gitmeyenin, Cenaze namazı kılınmaz” şeklindeki hadisi hanımlar için nasıl yorumlayabiliriz?..

Üstad

− Toplumu takmayanın toplumdan beklentisi olmaz; demektir bu...Önce Cuma namazı nedir onu anlamak gerekir...

Yöneticinin toplumsal tebliğ toplantısıdır, Cuma namazı!.. Cuma namazı, toplu olarak kılınan bir toplumsal tebliğ namazıdır… Normal 4 rekât olan öğle namazının iki rekâtı kaldırılmış ve o iki rekât yerine insanlara dini (sisteme dair) veya sosyal uyarılar yapmak üzere hutbe eklenmiştir... Haftada bir kere bütün o yöre halkının toplanması amacıdır olay... Böyle olunca, Cuma namazına gitmeyen kişi, o toplumu ve yöneticisini yani yönetici imamını hiçe saymış olur.

Toplumu ve yöneticiyi hiçe sayanın Cenaze namazına, o toplumun da katılmasına elbette ki gerek yoktur!

Konuları ve hadisleri ele alırken daima o işin gayesini ve orijinal devrindeki uygulamayı esas almak gerekir... Cuma namazına kadınlar da gider isterlerse... Yani Cuma namazı topluluk olayıdır; ferdî olarak uygulanacak olan bir şey değil!..

Soru

− Üstadım âyette sekiz çift olarak bahsediliyor “çift”ten murat nedir?..

Üstad

− Zâhir ve Bâtın yan.

Soru

− “Musa asasını taşa vurdu taştan 12 pınar aktı” âyeti ile kastedilen zâhir ve bâtın isimler ise, örnekleme yapar mısınız...

Üstad

− Zâhirde o taşın altından 12 yöne akan su fışkırmıştır... Tasavvuf ehline göre de bu Musa Aleyhisselâm’ın kendi ümmetine açtığı oniki yoldur... Yahudilerin inancı da şu anda oniki ayrı daldadır... Tıpkı müslümanların 73 fırkaya ayrılması gibi...

Soru

− Üstadım, namazdan çıkarken verilen selâmı biraz açabilir misiniz?

Üstad

− Namaz; kişinin beşeriyet dünyasından arınıp; Allâh hakikatine yönelmesidir!.. “Namazdan çıkmak” demek; tekrar insanların arasına dönmek, aralarına girmek demektir... İnsanların arasına girerken de elbette selâm verilir...

Soru

− Rasûlullâh Efendimiz Mekke’de doğduğunda geçerli olan son din Hristiyanlıktı... Hz. İsa, içinden geldiği dindendi, YAHUDİ idi... Efendimizin, kendisine Risâlet görevi gelmeden Hz. İsa’ya tâbi olması gerekirken pas geçtiğini görüyoruz bunun sebebi nedir?..

Üstad

− İSLÂM’dı!!! Bir kere hristiyanlık diye bir din yoktur ki o dine girsin... Musa’dan sonra Hz. İsa yeni bir din getirmemiş; mevcut anlayışı revize etmişti... Musevîlerin yanlışlarını düzeltmişti...

Hristiyanlar, Hz. İsa öğretisinden tamamıyla sapmışlar ve Göktanrı ile oğlu İsa diye bir din anlayışı getirmişlerdi ki buna “Hristiyanlık” deniyordu... Bu inancı da, HANÎF idrakında olan bir zâtın kabullenmesi elbette ki imkânsızdır...

Buna karşın, kendisi İbrahim, Musa ve İsa’nın Nebi olduğunu biliyor ve onları tasdik ediyordu... Bugün de biz, Hazreti Muhammed’i, getirdiklerini tasdik ve kabul ediyor, ama müslümanlığı kabul etmiyoruz!

Şimdi bizim, saptırılmış bir inanç olan müslümanlığı kabul etmeyişimiz, mümin olmadığımızı ve Hz. Muhammed’i kabul etmediğimizi mi gösterir?..

Üstad

− Şimdi ben size bir soru sorayım... Hepinize...

Namazda Fâtiha’yı Türkçe olarak okumak namazın ikamesi için yeterli olur mu?..

Cevaplar

− Hayır, olmaz…

− İkame için, okumak yeterli midir?..

− Namazdaki âyetlerin sadece Arapça’sını okumak mânâ yönüyle değil, enerji cihetiyledir! Bunun teyidini “Mâûn Sûresi” veriyor. Mânâsını bilerek, hangi lisanda olursa olsun, yaşantıya, dolayısıyla ikame edilmesine kapı açacaktır Üstadım...

− Üstadım, bence namazın ikamesi beyinde yaşanılan boyutsal bir olaydır... Ayrıca Fâtiha da aynı şekilde!.. Bu yüzden kullanılan dilin önemi yoktur.

− Namazını ikame eden için böyle bir kayıtlılık yoktur.

− Bismillâh’ın B’si olmadan Fâtiha olmaz...

Üstad

− Fâtiha Sûresi’nin mânâsını anlamamış olan biri, o anlamı düşünerek namazı ikame edebilir mi?

Cevaplar

− Arapça’da cem olan mânâların bizdeki açılımı neticesinde, idrakımız da o nispette olacağından zikir hâdisesinde olduğu gibi yansıyacaktır diye anladım…

− İkame için yalnızca Türkçe’sini veya Arapça’sını okumak yeterli olmaz. “Mâliki yevmiddiyn, iyyake na’budü ve iyyake nesta’iyn” âyetlerinin hem mânâ yönüyle hem de beyinde bu mânâya ilişkin kapasitenin (frekansın) açılması ve yaşanması gerekir.

− Herkes kendi açılımına göre ikame edecektir yani her birim anlayabildiği mânâ kadarıyla ikame edebilecektir.

Üstad

− EDÂ etmekle İKAME etmek arasındaki fark nedir?.. Bunu herkes düşünsün!!?

Önce B....’tan, sonra diğerlerinden cevap bekliyorum?

Cevaplar

− Üstadım, yani sistemi tamamen anlayamamış birisi edâ eder ve daha sonra o birimde hakikat kendisinden ortaya çıkınca mı ikame etmiş olur?

− Burada önemli olan; öz boyuttaki frekans ve titreşimin getirisi ile elde edilen açılım neticesi ile ikame oluşmaya başlar diye düşünüyorum...

− Namazı edâ etmek bilfiil kılmaktır... İkame etme ise yaşamaktır...

− İkame eden, yalnız namazda değil, her an Fâtiha Sûresi’nin anlamını yaşıyor ve okuyordur!..

− Anlamak ve yaşamak (ikame etmek) için en iyi hâkim olduğum dili tercih ederim.

Üstad

− Hepiniz sırayla şu soruma cevap verin, teker teker... Namazda FÂTİHA OKUMAK ne demektir?

Evet, cevapları bekliyorum...

Cevaplar

− Fâtiha okunmadan namaz edâ edilmez, namaz edâ edilmeden ikame olmaz. Kısaca Fâtiha’nın anlamını bilmeyen, namazı ikame edemez...

− Fâtiha’nın okunma şekline göre namazı ya kılar, ya ikame eder ya da daimî namazda olursunuz!

− Fâtiha, fetih kelimesinden geliyor. Hakikatin fethi! Bu fetih ise bir anahtarla olur! Anahtar ise, Fâtiha Sûresi’nin anlamının idrak edilip; sonucunun şuur boyutunda yaşanması ile başlar.

− Besmele, bâtındır… Sessiz söylenir veya yaşanır... Fâtiha şeriattır. Kâinatı okumak demektir. Kul, vekâleten başlar asâleten bitirir. Amin.

− Fâtiha, açan mânâsına gelir, yani açan-idrak eden kimse fâtih olmuştur; fâtih olan da şehîttir; yani Fâtiha’nın Besmelede saklı olduğunu; Besmele’nin de B harfinin altındaki nokta olduğunu idrak eden birim her an namazdadır! Bunu da Fâtiha’daki “iyyake na’büdü ve iyyake nesta’iyn”deki şifreyi çözerek elde etmiştir... Yani her an o olduğu için, her birim kulluk hâlindedir diye düşündüm...

Üstad

− Evet diğer cevapları bekliyorum..?

Cevaplar

− Fâtiha Sûresi’nin anlamını, mânâsını bilen Mâûn Sûresi’nin ilk iki âyetiyle bağlantı kurmalıdır...

− Allâh’a en yakın olunan hâl, namazdaki secde hâlidir... “Bismillâhir Rahmânirrahıym”le başlayıp; “O” dilimizde okuyorsa!.. Fâtiha’sız namaz olamaz!

− Fâtiha’nın anlamının idrak edilmesi, okunması demektir. Bu hâl Mî’râc’ın oluşmasını sağlar. (Her an Allâh’ın varlıktaki tasarrufunu seyir hâlinde olduğunun idrakı).

− Namazda Fâtiha’nın idrak edilerek okunması, namazın ikame edilmesine işarettir... Amaç bu olmalıdır...

− Fâtiha’yı okumak iki namaz arasındakı günahları affettirmektır...

Üstad

− S....n cevabını hatırlıyor musunuz?

Namazın ne olduğunu ve namazda FÂTİHA OKUMANIN ne olduğunu iyi anlamak gerekir...

Arapça Fâtiha Sûresi’ni bilmezsen, o kelimelerin işaret ettiği mânâları bilmezsen, Fâtiha’nın mânâsını nasıl tercüme edeceksin ki, Fâtiha okumuş olasın?

Bugün Fâtiha’yı ezberleyip mânâsını düşünemeyecek kadar AHMAK bir insan varsa, ona da Fâtiha okumak zaten gerekli değildir!..

Evet arkadaşlar bu akşam da bu kadar... Allâh’a ısmarladık!

18 OCAK 1998

Üstad

− Hepinize Aleykum selâm...

Kimsenin bir şey soracağı yok mâdem öyle, ben soruyorum hepinize!

Cenaze namazını kadınlar da kılabilir mi?

Cevaplar

− Evet, kılabilir.

− Evet kılabilir... Rasûlullâh (a.s.) zamanında olduğu gibi...

− Evet çünkü cenaze namazı bir duadır, duayı herkes yapabilir.

− Namazın ne olduğunu bilmeyen, cenaze namazını taklidî yapsa ne olur yapmasa ne olur?..

− Kurallara uymak şartıyla evet...

− Vakit namazı şartlarını yerine getirerek kılabilir.

Üstad

− Peki şimdi herkese tekrar soruyorum... Cenaze namazı nedir, niyedir, cenaze namazı kılmakla ne olur?..

Sakın ola ki DUADIR diye cevap vermeyin...

 Cevaplar

− Ölüye rahmettir...

− Cenaze namazı mevtânın son müşahedesine yardımcı olmak için kılınır.

− Ölümü tatmış kişiye, yakınları ve dostları tarafından, imam önderliğinde son kez enerji takviyesi yapılması, kabir yaşamına geçişte mevtâya kolaylık sağlamasıdır.

 − Ölen kişi için Allâh’tan af dilemektir...

 Üstad

− Evet cevapları bekliyorum... Ölülerle sohbet etmiyorum... Dirilerden cevap bekliyorum..!

Ben bu kanalı vaaz vermek için açmadım! Ne soru soruyorsunuz; ne cevap veriyorsunuz!

Böyle giderse, sadece istediğim kişilerle özel ikili görüşme yaparım...

Size aktif kanal açtım, değerlendirmiyorsunuz...

Bilmemek ayıp değil...

Cevaplar

− Mürşitler ölmeden evvel ölüme hazırlarlar kişiyi, cenaze imamını da burada bir mürşit olarak düşünürsek... Müridlerinin ölmeden ölümü tatmasını kolaylaştırır, anlamında algılıyoruz.

− Nasıl mezarlığa gidince ölümü hatırlıyor isek... Cenaze namazını kılan da, kendi cenaze namazını kılmış olabilir...

− Son bir pozitif enerji akımı gercekleşir.

− Ölü için mağfiret talep etmektir...

− Bir yönüyle de kul hakkının kaldırılması...

 − Son defa pozitif enerji yüklemek amacıyla olabilir...

Üstad

− Cenaze namazında amaç nedir?.. Neden kılınır?..

Peki ben anladığım kadarıyla anlatayım dinleyenlere...

Mevtâ (yani ölümü tatmış kişi) o anda şuurlu ve dışarıdakileri görür vaziyettedir... Bunu biliyorsunuz...

Allâh Rasûlü bunun böyle olduğunu söylüyor... O anda orada toplanan kişiler onun arkasından değil, gözünün önünde ona temennide bulunuyorlar, yeni ortamında zorluklarla karşılaşmaması amacıyla...

Ve hepsi de ona beyin dalgalarını yollayarak o ortamda güçlü olması için destek veriyorlar... Kişi o anda kendisine bu desteği verenleri görüyor ve seyrediyor...

Gene Allâh Rasûlü’nün bir açıklaması var;

“Kırk sâlih kişi, bir kişinin cenaze namazını kılarsa o kişinin günahları bağışlanır...”

Bu arada başka bir ifade daha var...

“Ölen sâlih kişi ise, cenaze namazındakilere şefaat eder...” diye...

Yani buradan da anlaşılıyor ki, olayda karşılıklı bir alış-veriş söz konusudur!..

Soru

− Peki “sâlih kişi” ile ifade edilen nedir, Üstadım?

Üstad

− Beşerî kavramlardan arınıp bilinç boyutunda kendini bulmuş ve bilincini istediği gibi kullanarak ruhunu yönlendirebilen kişi anlamında... Tanrı kavramından kurtulup kendi hakikatini tanıyarak gereğini yaşayan da diyebiliriz...

 Soru

− Üstadım, bu insanlara velî diyebilir miyiz?..

 Üstad

− “Velî” ismi, asker kelimesi gibi genel bir anlam taşır... Sâlih ise, asker içindeki general sınıfına örneklenebilir...

Soru

− Yani en az Mülhime nefste kendini bulmuş diyebilir miyiz?..

 Üstad

− Mardiye bilincini yaşayanlardır Sâlih’ler... Yani; yedinci sınıftan, beşinci ve yukarısı...

Mülhime’de olanlar, hâlâ tanrı kavramından kurtulamamışlardır...

İnsanın hele bugünkülerin, “Allâh” adıyla etiketledikleri tanrılarından arınabilmeleri fevkalâde güçtür!

Sen, kendin veya karşındakinin ötesinde yönelecek bir varlık düşündüğün anda, tanrıya tapanlardansın demektir! Bunun anlamı da dinde KÂFİRdir... Yani Allâh gerçeğini örten!..

Ancak, gördüğünle de asla kayıt altına alıp, O’nu sınırlama!

Karşındakini kendinden ayrı gördüğün, ve bedenine veya ruhuna bir ayrıcalık verdiğin sürece de ŞİRK içindesin; demektir...

Küfür ve şirkten arınmamış olanın ise “tanrı” kavramından arınmış olması mümkün değildir... Çünkü henüz tevhid ehli olmamıştır... Hep tanrısını Allâh etiketiyle bezemiş olarak kozasındaki yaşamına devam ediyor ve kendini avutuyor demektir!..

Soru

− Peki Üstadım zaten Radiye’nin üst sınıfından bir kişi bile o ölenin günahlarını bağışlayamaz mı? Niçin kırk kişi?..

 Üstad

− Kırk mümin diyor, kırk sâlih kişi değil!.. Mümin de, sınıf sınıftır... Mümin vardır, ama hâlâ gizli şirk içindedir!.. Vahdeti anlamamıştır; tanrı kavramından kurtulamamıştır...

Bizim “AKIL ve İMAN” kitabımızı yazmamıza sebep olan âyeti bir hatırlayın bakalım... Bir kitabı, yalnızca bir âyeti açıklamak için yazmıştık...

Neydi o âyet:

“EY İMAN EDENLER... ALLÂH’a “B” sırrıyla İMAN EDİN!..”

Soru

− Üstadım, benim anladığım kadarıyla bayanlar da cenaze kılabiliyor... Ben kıldım.

− Üstadım... Hz. Ebu Bekr’in döneminde, zekât vermeyen kişiyi katlettirdiği olayını “Dinde zorlama yoktur” âyeti ile nasıl bağdaştıracağız?..

 Üstad

− Zekât, kişinin içinde yaşadığı topluma karşı, kişinin toplumsal borcudur!..

Vergi vermeyeni hapse atınca, bu zorbalıktır, zorlamadır diyor musun ki?..

Devlet yapınca iyi de, Din insanlara o toplumdan kazandığının kırkta birini o toplumdaki fakirlerle paylaş deyince mi zorbalık?!!

 Soru

− O zaman din birey için gelmemiştir Üstadım bu doğru mu?

Üstad

− Yavrum, Din; “Allâh Adıyla İşaret Edilen”in yaratmış olduğu sistemdir...

Sistem insan için kurulmamıştır; insan sistem içinde var olmuştur!..

Sistemdeki bir anayasa da şudur: “İnsan, başkalarını kendine tercih etmedikçe; kendisini başkalarından üstün ve ayrı gördükçe, “İnsan” olamaz ve hakikatini idrak edemez!..” Bu sebepledir ki paylaşmak, en büyük insanî değerdir... Bencillik de tam anlamıyla hayvani bir sıfattır!

Soru

− “Ruh üretimi yoktur!” demekle ne kast ediliyor, biraz açar mısınız?

 Üstad

− Âdem’in Âdem olması ve Allâh’ın yeryüzündeki halifesi olma özelliğini kazanması, ancak beynin aldığı melekî etkilerle mutasyon geçirmesi ve ondan sonra da bu mutasyonun genetik olarak nesline geçmesi dolayısıyladır... Bu konuyu “TEK’İN SEYRİ” kitabında yazmıştım sanırım...

 Soru

− Cennette herkes 33 yaşında olacak, deniyor... Bazı birimler yontulmadan, şekillenmeden ancak ruhlarını üretmiş olarak hayata veda ediyorlar… Onlar cennete nasıl 33 yaş ile anlatılan kemâle erecekler...

 Üstad

− 33 yaş, fiziksel olgunluk olarak anlatılmıştır... Aksine bunu şuur düzeyi olarak anlarsak, o takdirde cennete giden herkesin aynı idrak ve mertebede olması gibi bir sonuç çıkar ki, bu ne Dünya’da mevcuttur, ne de cennette!

Soru

− Üstadım, son günlerde devamlı bahsi geçen klonlama (canlı kopyalama) tekniği hakkında ne düşünüyorsunuz?

Üstad

− Klonlama konusunda Londra’dayken, Londra Türk Radyosunda bir panele katılmış ve görüşlerimi orada açıklamıştım... Bunun yazılı metni İstanbul’da H.... de var... Onu ara, sana bu konuda yardımcı olsun...

Başka sorusu olan yoksa bu akşam da bu kadar olsun... Ayrıca bu canlı ve aktif bir program... Karşımda ölüler görmek istemiyorum...

19 OCAK 1998

Üstad

− Aleykum selâm hepinize dostlar...

Dostlar Ramazan’da iftar sohbetleri bir başka oluyor iftar yemeklerinden sonra herhâlde?..

Şimdi Terâvih namazı, sekiz rekât mı yirmi rekât mı bir karar verildi mi acaba?..

Cevap

− Türkiye’de bütün camilerde yirmi rekât kılınıyor Üstadım…

Üstad

− Buna televizyonlar karar vermiyor mu?.. Yoksa hâlâ Diyaneti mi dinliyorlar!??

Soru

− Üstadım bu sene Kadir gecesi hangi güne geliyor?

Üstad

− Ramazan’ın son on gecesinde arayın buyurmuş Rasûlullâh... Bu geceleri değerlendirmenizi önermek durumundayım!

Soru

− Rasûlullâh (a.s.) diyor ki:

“En çok korktuğum, Deccal’den başkalarıdır sizin için; Deccal’den daha çok, başka şerrlilerden korkarım.”

Başka şerrlilerle kastedilen nedir, Üstadım?

Üstad

− Deccal açık açık tanrı olduğunu ilan ederek geleceği için, onu tanımak ilim sahipleri için hiç zor olmaz... Bu sebepten de onun fazla bir korkulacak yanı yoktur...

Kurân’da anlatılan “ALLÂH” gerçeğini idrak edenlerin, Deccal’a inanması mümkün değildir...

Ama ondan evvel otuza yakın sahte Deccal’in; yani insanlara yanlışı doğru imiş gibi gösterenlerin geleceğinden söz ediyor ki, Allâh Rasûlü, işte bu esas tehlikeli olandır, demek istiyor anladığım kadarıyla... Çünkü onlar sûreti Hakk’tan görünerek insanları yanlışa sürükleyecektir.

Soru

− Bebeğin cinsiyeti döllenme anında babanın kromozomuna bağlı olarak belli olduğuna göre, 120. gündeki oluşumun katkısı nedir?

Üstad

− İnsanın bütün özellikleri genetik yapıda BİLKUVVE gizlidir... Bu bilkuvve (potansiyel olarak) mevcudiyetin açığa çıkması ise dışsal tesirlerle, yani onun dışındaki tesirlerle mümkündür... Ki buna genel anlamı ile “melekî tesirler” denilmiştir...

Bizim doğa şartları dediğimizden tutun, astronomik bütün etmenlere kadar, beynin bir organ üzerindeki tasarrufuna kadar her olay, gerçekte din ıstılahında “melekî tesir” diye anlatılır...

Soru

− Vitir (teklemek) namazında, Türkçe dua yapılır mı ve Vitir namazı niçindir?..

Üstad

− Vitir namazının dua bölümünde içinizden geldiği gibi dua edebilirsiniz...Yatmadan önce “Tekliği” hatırlamak için…

Soru

− “Mir’âc odur ki, ölümü tadan kişi intizar vaktinde gözlerini ona diker”, ne demektir?

Üstad

− Mi’râcın mekânsal değil boyutsal bir olay olduğunu “KENDİNİ TANI” kitabımızda geniş bir şekilde anlatmıştık...

Ölümü tatmakta olan kişi de boyut değiştirme durumuna girer ve tüm dikkati, dış yani bizim boyutumuzdan ayrılarak ruh boyutuna yönelir... Bu bakışın ve o boyuta yönelişinin ifadesi olabilir!

Soru

− Ömür ve rızkın melekî tesirle oluşuma geçmesini anlıyorum; ama melekî tesirlerden önce döllenme anındaki etkiyi yerine oturtamıyorum...

Üstad

− İnsan organlarının tümünün çalışması dahi dinsel tabirle melekî tesirledir... Mesela, “düşünme melekesi” der eskiler... “Düşünme” dahi, melekî boyuta dair bir olaydır... Eğer bir kitabımda “MELEK”ler ile ilgili olarak yazdığım bölümü okursanız, “Melek” kelimesinin kapsamına giren, atomüstü boyutun tüm birimlerinin gerçekte “melek” diye anlatılmak istenen “boyut varlıkları” olduğunu fark edeceksiniz...

Dolayısıyla genetik yapının dahi bir melekî kökenli yapı olduğunu değerlendireceksiniz...

Burada bütün mesele, melek kavramını en kapsamlı biçimiyle algılamaktır sanırım...

Soru

− Üstadım, vefat olayı ile ilgili Kurân’da fâile nispetle dört tâbir var: “Allâh vefat ettirir”, “Melekülmevt vefat ettirir”, “Melâike vefat ettirir”, “Rasûllerimiz vefat ettirir” diye, fark ne?

Üstad

− Melekî boyut, Teklik boyutu ile Efâl âlemi arasındaki elçilik boyutudur!..

Birincide ana yapının ismi veriliyor, diğerlerinde aracı yapının ismi veriliyor, sonuncuda ise o yapının vasfından söz ediliyor... Yani olay dört başı mamûr anlatılmış oluyor... Ayrıca “Rasûl” kavramını ileride daha geniş anlatacağız.

“Rasûl”lük “Tanrının elçiliği” değildir!

Soru

− Düşünme meselesinin melekî olması, bizim ruhumuzdan mı kaynaklanır yoksa onun da temelde melekî olmasından mı?

Üstad

− İnsanın veya daha geniş kapsamlı anlatımıyla varlıkta var olan her şeyin kökeni, dinde “Melekî” yapı olarak isimlendirilmiştir... Dolayısıyla insanın varlığı gerçekte bir melekî yapı ve özellikler toplamıdır... İnsan kendi hakikatini anladığı anda, melekî boyutta kendini tanımaya başlar... Tasavvuftan amaç da insanın kendi orijinini tanıması çalışmalarıdır... Kişi, kendi özüne doğru olan bu yolculuğu yapmazsa, cennet ortamının melekî varlığı olmak yerine ruh boyutunda hakikatten perdeli olarak yaşamak zorunda kalır...

Soru

− Rasûlullâh (a.s.) diyor ki; “Her kim Deccal’e yetişirse ona karşı KEHF Sûresi’nin evvelinden ve âhirinden on âyet okusun... Bu âyetler sizi onun tasallutundan korur...”

KEHF Sûresi’nin özelliği nedir? Ve özellikle bu âyetlerin belirtilmesinin sebebi nedir?..

Üstad

− Bu âyetler dikkat ederseniz insanın varlığa ve yaşama Kurân’ın bakış açısıyla bakmayı, Efâl âleminin sonsuzluğunu ve bu sonsuzluğu yaratanın ona göre ne olabileceğini anlatıyor... Deccal ise, sonlu sınırlı bir tanrı...

Bu âyetleri okumak, bildiğiniz gibi kelimeleri tekrar etmek demek değil! Anlamını idrak etmek!..

Böyle olunca, insan ister istemez Deccal’in şerrinden kendisini korumuş olur... Ayrıca... Biiznillâh, ben hayatta olursam, onun Deccal olduğunu size fark ettirir ve dinlerseniz beni, şerrinden sizi koruyabilirim. Çünkü benim görevim; tanrı kavramının yanlışlığını ve geçersizliğini açıklamaktır...

Soru

− “Bugün için “Hamidiyet” mertebesinin; kıyamet ve sonrası için de “Mahmudiyet” mertebesinin mazharı olan Hz. Muhammed” cümlesinden ne anlamalıyız? Hamidiyet ve Mahmudiyet’in farkı nedir, kıyametle ilişkisi nedir?

Üstad

− Hamid ve Mahmud kelimelerinin anlamlarını Elmalılı Hamdi Yazır’ın tefsirinde okursanız ilgili bölümde, bu sorunun cevabını orada bulursunuz... Burada ona giremem...

Soru

− Bir hadiste: “Deccal en büyük yalancıdır...” diyor... Niçin?

Üstad

− Bir mahlûkun, bütün yaratılmışları vareden bir TANRI olduğunu iddia etmesinden daha büyük yalan olabilir mi?..

Soru

− İstanbul’dan soruldu; Allâh soyut mu somut mu?

Üstad

− Algılayana GÖRE, soyut ve somutluktan söz edilir!.. ALLÂH İSMİ İLE İŞARET EDİLEN için soyut veya somut gibi kavramlarla söz etmek mümkün değildir!

ALLÂH; “TEK”tir... “AHAD”dır..

Soru

− Diğer bir hadiste: “Deccal şehrime giremez!” diyor... Bu, Medine şehri için: “İbrahim Mekke’yi haram kıldığı gibi ben de Medine’yi haram kıldım... İbrahim’in Mekke’ye yaptığını ben Medine’ye yaptım” buyuruluyor... Ne demek?..

Üstad

− Burada çok büyük bir UYARI var gibime geliyor... Bence üzerinde durulması gereken taraf, Mekke veya Medine olayı değil; İbrahim’in ve Rasûlullâh Muhammed Mustafa’nın YAPTIĞI olmalıdır!.. gibime geliyor...

Soru

− Deccal’in oluşmasında etken olacak kozmik etkileri dikkate alarak, ne zaman ve nerede geleceğini hesaplamak mümkün mü?.

Üstad

− Ben astrolojiden fazla anlamam... Ama Neptün’ün Kova burcunda olduğu bir süreç içinde olabilir diye kulağıma ilişmişti... Neden böyle olabilir, bunu astrolojiyi iyi bilenlere sormak gerek sanırım...

Soru

− N....hanıma mı?

Üstad

− Belki bu konuda bir fikri olabilir!!?

Soru

− Kurân’da birçok âyette sabrı tavsiye var... Ancak Efendimiz, sabır isteyen birine... “Allâh’tan belâ istedin...” demiştir... Hem tavsiye var, hem de tavsiyeye uyana uyarı var... Biraz açar mısınız?..

Üstad

− Sabredilecek şey, BELÂDIR...

Belâ olmadığı zaman zaten sabredilecek bir şey yok demektir... Eğer sen talep etmeden belâ gelmişse başına, SABIRLI olmayı tavsiye ediyor; çünkü bir süre sonra devran dönecek ve sana gelen o olay kendiliğinden geçip gidecektir!.. Ama başında bir belâ yoksa, sakın sabır isteme çünkü sabrın sende açığa çıkması için önce belâya ihtiyaç vardır ki, bu yüzden de sen sabır istersen, belâyı davet etmiş olursun; demek istiyor...

Soru

− Bakara Sûresi’nde söz edilen, “Siz, sizin için neyin hayır, neyin şerr olduğunu bilemezsiniz...” yolundaki ifadeyle bunu nasıl bağdaştırmalıyım?

Üstad

− Esasen, Sabır, gâfilin kendini koruma mekanizmasıdır!..

Biz genelde, nefsimize hoş gelmeyen şeyleri ŞERR olarak görürüz... Hâlbuki nefsimize hoş gelmeyen şeye sabredersek, o şerr gördüğümüz şey, bizim şuur boyutunda kendimizi daha iyi tanımamıza yol açmak için, âmiyane tâbirle yontulmamız için başımıza gelmiş bir BELÂdır! Biz o andaki şartlarımıza GÖRE o olayı şerr olarak, belâ olarak nitelendirirsek de daha sonraki bir aşamada onun nimet olduğunu fark edebiliriz...

Soru

− Peki bu durumda başımıza gelen her belâyı, hatta daha genel olarak her imtihanı nimet olarak değerlendirmemiz doğru mudur?

Üstad

− Gerçekte başa gelen her BELÂ bir nimettir! Çünkü bir arınma vesilesidir...

Onun için İbrahim Hakkı Erzurumî; “Deme niçin bu böyle bak sonuna; sabreyle”!.. demiştir…

Soru

− Efendimiz bir hadisinde “Şaban ayının ortasında oruca başlamayın...” demektedir. Açıklar mısınız..?

Üstad

− Bu, Ramazan’ı onbeş gün öncesinden başlatanlara söylenmiş bir sözdür... Ramazan tam bir aydır, bu sürenin bu âdetle uzama tehlikesine binâen o gün için yapılan bir uyarıdır...

Soru

− Üstadım; Fâsık ve Fâcir kişilerin gıybetini yapmak mübahtır... diye bir kitapta okumuştum. Bu doğru olabilir mi?

Üstad

− Tamamıyla gaflet eseri olan bir ifadedir bana göre...! Fâili hakikiyi gör ve “O”nu gıybetten uzak dur!

Evet başka soru yoksa sizi daha fazla buraya bağlamak istemiyorum...

Katıldığınız için hepinize teşekkür ederim... Kısmetse, Ramazan boyunca her akşam sizlerle olacağız... Sonrasını, sonra kararlaştırırız!

İyi geceler hepinize!..

20 OCAK 1998

Üstad

− Hepiniz hoşgeldiniz...

Soru

− Kurân’da bahsi geçen Tarık yıldızı: a) Yeryüzü semâsının dışında bir yıldız mıdır?.. b) “O delen bir yıldızdır” âyeti ile anlatılmak istenen nedir?..

Üstad

− Tarık; Cediy yıldızıdır! Yeryüzü semâsının dışında bir yıldızdır... Gün doğarken görünür, karanlığın ilk anında görülmesi sebebiyle karanlığı delip geçmesi sembolize edilmiştir...

Semâ; insanın şuur boyutuna işaret ettiği gibi; semâdaki yani şuur boyutundaki bazı gerçekler, insandaki bilgisizlik karanlığını delip geçer anlamındadır... Bu konuda Elmalı Tefsirinin 8. cildinde adı geçen sûrede bilgi bulabilirsin...

Soru

− Namazda Fâtiha okumak ile namazın iki rekât oluşu arasında bir bağlantı var mıdır? İlk rekâttaki Fâtiha, fenâfillâha işaret edebilir mi? İlk rekâttaki secdede “YOK”luğunu yaşayan birimin, fenâ buluşuna ikinci rekâtın başındaki Fâtiha mı işaret eder?..

Üstad

− Namazda Fâtiha’yı OKUMAMIŞ olan, zaten SECDE de yapmamıştır... Secde, ancak Fâtiha’nın “oku”nmasıyla mümkündür!..

Soru

− Güneş’in radyasyon büyüklüğü, görülen radyasyon kütlesinden fazla olduğu dikkate alınırsa; Dünya’yı içine almış mıdır? Şayet kapsıyor ise... Güneş’ten alınan can yani enerji, madde planımızın altında bir boyut olmuyor mu?..

Üstad

− Dünya şu an Güneş’in radyasyon alanı içindedir!.. Bu yüzden de bir mânâda, biz şu anda cehennemde yaşıyor sayabiliriz kendimizi!..

Soru:

− Güneş’ten alınan can yani enerji, madde planımızın altında bir boyut olmuyor mu?..

Üstad

− Oluyor!

Soru

− Üstadım, bir hadiste “Soru ilmin yarısıdır”, diğer bir hadiste ise “Allâh sizde görülen üç şeyden nefret eder: dedikodu, malı ziyan etmek, çok sual sormak…”

Yine Mâide Sûresi 101. âyeti kerîmede “Ey müminler, size açıklanması hâlinde fenanıza gidecek şeylerden Rasûl’e sormayın...” denilmektedir. Bunların ışığında soru sorma adabı ve hassasiyeti nasıl olmalıdır?

Üstad

− İki türlü soru sormak vardır;

Birincisi, ilim öğrenmek için olan...

İkincisi, başkalarının açıklanmamış hâllerini öğrenmek amacıyla olan… Buna TECESSÜS de denir... Kur’ân, “TECESSÜS ETMEYİN” diyerek; başkalarının açıklamadığı hâllerini sormanın yanlış olduğunu bildirmiş ve bunu yasaklamıştır...

Soru ilim öğrenmek içinse, insanı zirveye doğru yükseltir; tecessüs içinse batakta eritir!..

Soru

− “Cehennemde insan kaç yaşında ölürse, o sûretle var olacaktır” görüşünün esprisi neye dayanmaktadır?

Üstad

− Ruhun ölüm ötesi yaşamdaki sûreti, bedenle ilişkisinin bittiği son andaki görüntüdür... Bu mahşerde de aynen devam eder!..

Soru

− Efendimizin ümmî oluşunun bâtınını açar mısınız?..

Üstad

− Herhangi bir varlığa tapınmayan; bununla beraber Allâh sistemini de henüz okuyamamış olan anlamına olarak, “Ümmî” tâbiri kullanılmıştır.

Soru

− Işık hızını aşmak “Fetih” özelliğine sahip olmak anlamına gelir mi?..

Üstad

− Evet!

Soru

− “Allâh ilminde, şefaat bakımından en faziletlisi Kurân’dır... Ne Nebi, ne melek, ne de başkası...” hadisini açar mısınız..?

Üstad

− İlmin en geniş kapsamlısı Kurân’dır da onun için... ŞEFAAT konusun önceki günlerde işlemiş ve ŞEFAAT kelimesinin anlamını açıklamıştım... ŞEFAATİN anlamını oturumları takip eden bir arkadaştan alırsanız, olayı daha iyi anlarsınız...

Soru

− Efendimiz (a.s.) cennette yenen ilk yemeğin balık ciğeri olduğunu söylüyor, kastettiği acaba nedir?..

Üstad

− Onu cennete gidersem anlayacağım!..

Soru

− Sûretten kasıt bildiğimiz yüz şekli midir..?

Üstad

− Hayır, mânâ sûretidir!

Soru

− Vahdet-i şuhud ile Şuhud-u Zât arasında ne fark vardır?..

Üstad

− Vahdet-i şuhud ile Şuhud-u Zât arasındaki farkı anlatabilecek bir mertebede olmam için benim Şuhud-u Zât mertebesinde, yani Zamanın İnsan-ı Kâmili olmam gerekir... Oysa ben bir garîbim!.. Ne anlarım o mertebelerden!

Soru

− Âdem (a.s.)’a âsi olan İblis, kıyamete kadar yaşayacak olan mı..?

Üstad

− Hayır... İblis neslidir...

Soru

− Enbiyâ’ Sûresi’nin 7. âyetinde “... Bilmiyorsanız, kitap ehline sorunuz!”; “kitap ehli”nden ne anlamalıyız? Sadece Musevî ve Hristiyanlar mıdır?

Üstad

− Özel anlamıyla onlar olmasına karşın, genel anlamıyla bana göre “Kitap Ehli”nin anlamı; “OKU”MAYI başarmış olanlardır... Ancak onlar, sorulara, KİTABI “OKU”yarak cevap verebilirler...

Soru

− Birim ölümü tattıktan sonra, nasıl oluyor da kabre konana kadar artık ait olmadığı bir boyutu görüp, duyup, algılıyor; sorgu meleklerinin gelmesinden sonra neden algı kesiliyor?..

− Kişinin başına umulmadık şekilde belâ geldi… Veriler ışığında sabrı nasıl yaşamalı..?

Üstad

− Elinden geliyorsa o belâdan kurtulmanın yollarına başvurursun...

Elinden gelmiyorsa oturup sabreder ve bu arada da o belânın gerçekte sende hangi konuda bir arınmaya yol açacağını araştırırsın...

Soru

− Kâbe’nin kapısı... Neden hep O temsil ediliyor? Bir dostum Umre’den Kâbe’nin kapısını getirdi... Ben hediye olarak memnun oldum fakat ne mânâya geldiğini çıkartamadım?

Üstad

− Kapı bir giriş sembolüdür... Sana da o kapıdan girip içindekiyle tanışasın temennisi anlamında olsa gerek...

Soru

− Beni İsrail Nebileri Hz. İsmail’in mi, yoksa Hz. İshak’ın soyundan mı geliyor?..

Üstad

− İncelemediğim bir konu... Beni fazla ilgilendirmediği için... Bilmiyorum...

22 OCAK 1998

Soru

− Mevcut olan mutlak ve yegâne varlık Allâh olduğuna göre; “Malîki yevmiddiyn”i nasıl anlamamız gerek?.. Acaba sistemin çalışma düzeni midir?

Üstad

− Her an kâinatta tasarruf eden tek bir beyin olduğunu kabullenmektir... Bedende, bütün organlarda hükmeden nasıl beyin ise... Yaratılmışların her birinde her an hükmedip onları yönlendiren demektir, “Mâlîki yevmiddiyn”...

Soru

− Kadir gecesini Ramazan’ın 27si olarak mı alalım, önerileriniz var mı?.. Tan yeri ağarana kadar diye bahsediliyor; her yerin tan yeri değişik... Esası hangisi? Neden kadir gecesi belli değil de diğer geceler kesin?

Üstad

− Kadir gecesi içinde, bilemedin 15 dakikalık bir zamandır KADİR SÜRECİ...

Soru

− Niye oruç tutarız?

Üstad

− Oruç tutmamızın sebebi; bedenî isteklerimize hâkim olmasını öğrenmektir!.. Beden doğal olarak her an yemek içmek ister... Biz ise gerçekte bedensel bir varlık olmayıp, bedeni kullanan şoför gibi olan, düşünceden ibaret varlığız...

Eğer gerçek kendimizi, yani bedenin ötesindeki gerçek beni tanımak istiyorsak; bunun için ORUÇ tutarak önce bedensel isteklerimizi kontrol etmeyi öğrenmeliyiz!

Bu anlattığım orucun beden boyutudur...

Orucun ayrıca bir de şuur boyutuyla alâkalı yanı vardır ki onu da “TEMEL ESASLAR” kitabında, “Oruç” bölümünde açıkladım...

Soru

− Niye oruç bozulunca 61 gün oruç tutarız?..

Üstad

− Oruca niyetlendiğin hâlde, eğer bedenine hâkim olamaz, istek ve arzularına hâkim olamazsan, ceza olarak 61 gün tut da aklın başına gelsin; bedeninin isteklerine hâkim olmasını öğren; diye!

Soru

− “Yeryüzünde halife yaratacağım” âyetindeki halifeyi hem kadın, hem erkek için mütalaa ettiniz. Ancak, Allâh Rasûlü; “Kadınlar, sizin dininiz eksiktir” diyor. Acaba bir tezat mı var?

Üstad

− “İnsan”ın “halife” olarak yaratılması söz konusudur... Ama “Halife” olarak yaratılmış insanların bir kısmının, bunun çeşitli sebeplerle hakkını verememesi de elbette söz konusudur...

“Dininiz eksiktir”, ifadesini her ne kadar belirli zamanlarda namaz kılınmaması veya oruç tutulmaması diye anlıyorlarsa da; ben bunu, “Allâh Sistemi’ni yeteri kadar anlayamama, düşünmeme” olarak algılıyorum...

Soru

− Üstadım, anladığımız kadarıyla Mehdi şu anda yaşıyor. (Deccal, Neptün’ün Kova’ya girmesi ile ortaya çıkacağından ve EPHEMERIDES’e göre Neptün’ün Kova’ya 30 Ocak 1998 de gireceğinden dolayı...) Deccal’in her an ortaya çıkma ihtimali var olduğuna göre, Mehdi kendini tanıttı mı?.. Mehdi’ye tâbi 300 küsur kişi olacağından, bu kişiler sadece Ricali Gayb üyeleri mi olacak?..

“Dua ve Zikir” kitabında Deccal’e uymayan müminler ölüm ötesi yaşama geçecektir, deniyor. Burada Deccal’e uymayan müminlerin tümünün öleceğini mi anlamalıyız?..

Bâtınî anlamda; Mehdi ve Deccal’in nefsimizle ilgili olduğunu biliyoruz... Bu ve diğer konularda bâtınî olaylar olurken, zâhirî olarak da bu olaylar vuku bulacak mı?..

Yani, Kur’ân ve hadislerde açıklanan belirtiler hem zâhirî, hem bâtınî mi, yoksa sadece bâtınî veya zâhirî mi olacak?..

Üstad

− Müceddid’in kendini topluma tanıtması şartı yoktur. Hatta her topluluk kendi önderini Mehdi kabul edebilir. Gerçek Mehdi ancak İsa Aleyhisselâm’la buluşup O’nun tasdikini alan olabilir, bana göre.

Deccal... Neptün’ün Kova’da olduğu 24 senelik süreçte ortaya çıkabilir de, çıkmayabilir de!.. Her olayın zâhiri ve bâtını vardır.

Soru

− Ben kanser hastasıyım... Hastalık insanlara neden musallat olur?

Üstad

− Hücrenin karakterinin değişmesi sebebiyle, sağlıklı hücreler değişir ve diğerlerini yemeye başlar, buna kanser denir... Hastalık ya kişinin psikolojisinden oluşur, ya da dışarıdan virüs girmesi nedeniyle.

Soru

− “Şeytanın hilesini vesveseye çeviren Rabbime şükrederim...” hadisinde açıklanmak istenen nedir?..

Üstad

− Hadis hangi olayla bağlantılı..?

Soru

− Vesvese duyduklarını söyleyen sahabelere, Allâh Rasûlü; “Bu imanın ta kendisidir...” buyuruyor... Ne demek?

Üstad

− İmanı olmayan endişe duymaz... Endişe de yakîn sahibi olamamaktan kaynaklanır... Vesvese iman sahibinde olur...

Soru

− Yönlendirilmiş dalgalarla hücrenin karakteri değiştirilebilir mi?

Üstad

− Yönlendiren beynin gücüne bağlı olarak mümkün olabilir.

Soru

− Üstadım, hadis âlimi Celâlettin Suyûti diyor ki: “Ben Allâh Rasûlü ile rüyada veya mânâ âleminde değil, bizzat bu âlemde yirmiden fazla defa görüştüm...” Bu nasıl mümkün olabilir açıklar mısınız?

Üstad

− Bunun nasıl olduğunu izah edersem, bu görüşmeyi ben de yapıyorum, anlamı çıkar... Böyle bir iddiam yok... Haddimi biliyorum... Suyûti bunu açıklayabilir.

Soru:

− Bir velînin velî olduğunu bilememesi için gerekli olan sebep nedir?

Üstad:

− Velînin kemâlâtının yeterli olmaması!

Soru

− Kâbe’nin ağlaması veya ilim sahiplerinin ağlaması ne anlama geliyor?

Üstad

− İlmin hakkının verilmemesi... Kâbe’nin hakkının verilmemesi, değerlendirilmemesi...

Soru

− Duaya icabet ile duanın kabulü arasında bir fark var mı? İcabet kavramını anlayamadım?

Üstad

− Dua edenin duasının neticesinin oluşması, “icabet” diyerek anlatılır...

Soru

− Üstadım, niçin Vitir namazı kılıyoruz? Kaza namazı yerine Tespih namazı kılınması daha iyi olur mu?

Üstad

− Dinde Kaza namazı diye bir namaz yoktur! Vitir namazı; çift rekâtlı namazların tek rekâtla sonlanması amacıyladır... İnsanın daima teke yönelmesi amaçlanmıştır...

Tespih namazı, ömrünün son günlerini yaşayan Allâh Rasûlü’nün amcasına tavsiye ettiği bir namazdır... Değerini siz takdir edin...

Soru

− Üstad, bir arkadaşım sordu, benim yanıtım onu pek tatmin edemedi (aslında beni de edemiyor)... Eğer amelimiz belli ise, Dünya’da imtihan var mıdır?.. diye soruyor... Ben de “yoktur” dedim. Doğru mu..? Açıklar mısınız lütfen?

Üstad

− “AKIL ve İMAN” kitabı bu sorunun cevabı için yazılmıştır... Onu okumanızı tavsiye ederim...

Soru

− Beyin, Allâh’ın ilminde olup da hiç ortaya çıkmamış mânâları ortaya koyar mı..?

Üstad

− Evet!

Peki... Bu gecelik de bu kadar...

Hepinize iyi geceler...

23 OCAK 1998

Üstad

− Selâmu aleykum hepinize...

Soru

− “İnsan ve Sırları” kitabınızda bahsettiğiniz ölümden sonraki idrak kapasitesindeki genişleme; yatay mı, yoksa dikey olarak bir genişlemeden de söz edilebilir mi?..

Üstad

− Ölümden sonra idrakte yatay genişleme söz konusudur... Dikey genişleme sadece dünya hayatı içinde mümkündür... Ölümle birlikte, dikey yolu kapanır.

Soru

− Üstadım, şu anki Âdem neslinde bilinç olarak en geniş daireyi çizen, mutlak şuurun özelliklerini tamamıyla ortaya koyabiliyor mu?

Üstad

− Hayır ortaya koyamaz.

Soru

− Bir hadisin sağlıklı olup olmadığı konusunda yapılması gereken şey nedir?

Üstad

− Eğer Kurân’a ters düşmüyorsa, kabul görür...

Soru

− Birim ölümü tadıp, ışınsal bedene geçtiğinde nasıl oluyor da artık ait olmadığı bir boyutu görüp, duyup, algılıyor ve kabirde sorgu melekleri geldikten sonra neden algı kesiliyor..?

Üstad

− Sorunda herkese genel olarak mı birim diyorsun, özel kişileri mi kastediyorsun?..

Cevap

− Genel anlamda kullandım Üstadım...

Üstad

− Genel anlamda soruyorsan eğer... Ölümü tadan kişi, sorgu sual aşamasından sonra kendi kabir âlemine geçer ve artık Dünya gözünden kaybolur... Sadece cennet ve cehennemi seyreder...

Soru

− Efendimizin Âhiret âlemindeki şefaatini nasıl anlamalıyız, Üstadım?

Üstad

− ŞEFAAT konusuna bir daha giriyorum...

Şefaat; kişinin perdeli olduğu hakikatten, o perdesini kaldırarak, o işin hakikatini idrak etmesini sağlamaktır!

“Şefaat etti”nin mânâsı; kişiye yemek, para, zevk aldığı şeyler elde etmesine yardımcı olmak değildir!

“Dünya’da Rasûlullâh’ın şefaatine nail olmak” demek, kişinin perdesinin kalkarak geleceğe dönük veya hakikatine dönük perdesini kaldırmak demektir...

“Cehennemdeki Rasûlullâh’ın ve mertebe sırasıyla diğer evliyaullâhın şefaati” demek; o ortamda bulunan imanlı kişilere ortamın gerçekleri ve kişinin ortamdan kurtulması amacıyla gerekli olan bilgilerin öğretilmesi demektir... Yoksa bu zâtlar, lokomotif; insanlar da vagon olup çekilip götürülmeyecekler...

İmanlı kişilerin cehennemde kalışlarının TEK sebebi, Dünya’da gerekli ilmi edinmemiş olmaları dolayısıyla karşılaştıkları o şartlarda neler yapacaklarını bilememeleridir...

İşte cehennemde, imanlı kişilere bu bilginin aktarılması ve onların bu ilmi aldıktan sonra gerekenleri yaparak cennete geçmeleri olayına ŞEFAATE NAİL OLDULAR deyimiyle işaret edilir!..

Bilmem anlatabildim mi?..

Soru

− Bireyin cehennem azabının sona ermesi, kişilere göre ise − Eflâtun’un cehennemde olup da idrak kapasitesine bağlı olarak azap çekmemesi gibi− M. Arabî’nin “Cehennemin azabı sona erdiğinde, Dünya’nın İkizler Burcu hükmü altına gireceği” açıklaması kişisel değil daha global bir hüküm olduğu yolunda değil mi?..

Üstad

− İkizler burcu bilgi ile bağlantılı bir burç olup, o ortamdaki kişilerin bilgilenmesine işaret eder... Azaplarını tamamlamış olanlar bilgilenirler, anlamında...

Soru

− Bu durumda şefaat ile hidâyet arasında ne fark var?

Üstad

− Hidâyet fıtrîdir... Şefaat âfakîdir!

Soru

− Allâh ilmini Dünya’da elde eden, ancak hasbelkader cehenneme giden bir insan, bu şartlar altında o ortamda azap görecek midir?..

Üstad

− Arınmamış olduğu kadarıyla azap görür. Önemli olan, bilgi birikimi değil; onun uygulanmasıdır.

Soru

− “Tecelli-i Vâhid”de, “an”ın bizim zaman birimimize göre süresi ne kadardır?

Üstad

− Böyle bir şeyden bahsetmek mahlûk için söz konusu değildir...

Soru

− “İmanlı”nın bir anlamı perdesi kalkmış değil midir?..

Üstad

− “İmanlı”nın anlamı birkaçtır;

Allâh Rasûlü’ne iman, imanın en alt düzeyidir...

“B” sırrıyla Allâh’a iman ise en üst mertebesi...

Müminler bu iki sınır arasında mümin sayısıncadır!..

Bu sırla Allâh’a iman edenleri zaten cehennem yakmaz; üstelik, “Aman bir an önce geç git, nûrun ateşimi söndürüyor...” der...

Cehennemde yanacak olanlar, Allâh Rasûlü’ne iman edip de, kafalarında yarattıkları tanrıya, “Allâh” etiketi yapıştırmaktan kurtulamamış, bu yüzden de Allâh’a iman noktasına ulaşamamış kişilerdir!..

Soru

− Üstadım, bir hadiste: “Bana ilk kavuşacak olanınız, elce en uzun olanınızdır...” buyrulmaktadır. Nasıl anlamalıyız?

Üstad

− “El”; tasavvufta ve Kur’ân anlatımında “KUDRET”i sembolize eder... Yani insanlara ölüm ötesi yaşam konusunda en güçlü şekilde yardımcı olandır mânâsını anlıyorum, ben bundan...

Soru

− Cehennemin yakmayacağını madde beden yaşamıyla ölçebilir miyiz?.. Mihengi nedir?

Üstad

− Dünya yaşamında Allâh Rasûlü’ne imanı olduğu hâlde ALLÂH’a iman etmemiş herkes cehennemde yanacaktır...

Ancak Allâh’a hakkıyla iman etmiş olanlar cehennemden Dünya’da iken azât olurlar... O da Âmentü’de belirtilen hususlara mutlak iman ve tasdik gerekir...

Kişinin vicdanı bu konuda en önemli mihenkdir... Terazinin bir kefesine ilmini, bir kefesine de vicdanını koyar ve bakar ne kadar ilminin gereğini yaşadığına... Kişi dediklerinin değil, yaşadıklarının sonucuyla karşılaşacaktır...

Soru

− Muttakinin âhirete ikân sahibi oluşu, bu zümrenin velâyet mertebesine adım attığının göstergesi değil midir?..

Üstad

− Muttaki sınıfı evliyâdır denemez! Velî, takva sahibidir!

Soru

− Üstadım, yatay genişleme için örnek verebilir misiniz?

Üstad

− “Yatay genişleme”; senin ilmin kadarıyla Dünya’da karşılaştığın değişik olaylardan edindiğin tecrübe ve buna dayalı yeteneklerindir...

Soru

− Üstadım, ölüm ötesinde kişiden sâdır olan Esmâlar, dünyadayken aşikâre çıkarabildikleri kadar mı olacaktır?

Üstad

− Evet!..

Soru

− Efendimiz bir hadiste: “Münafığa efendi demeyin. Zira eğer o, seyyid (efendi) olursa Allâh’ı kızdırırsınız.” Ne demektir?

Üstad

− Bu kavramların insan için açık veya gizli değerler taşıması dolayısıyladır... Esasında bu kavramların sembolize ettiği bâtın değerlerdir orada söz konusu olan... “Seyyid” o cümlede “efendi=baş” anlamındadır... Başınıza münafığı geçirirseniz gazap üzerinize olur, anlamındadır...

Soru

− Allâh’ın takdiri, programı asla değişmez; “lâ tebdiyle lihalkillâh” ile “Allâh her an yeni bir şan’dadır”ı nasıl bağdaştıracağız?..

Üstad

− O takdirin gereklerinin her an, an be an açığa çıkması şeklinde...

Soru

− Keşfin ve fethin basamakları birbirine ayna mıdır?..

Üstad

− Sanmıyorum...

Soru

− Üstadım, rüyada dikey yükselme elde edebilmek için ne yapmamız gerekir?

Üstad

− Rüyada dikey yükselme yapmak senin elinde değildir...

Soru

− Güneş’in görünmeyen radyasyon kütlesi, tüm planetleri kapsıyor mu?..

Üstad

− Satürn’e kadar alanı, sanırım.

Soru

− “İlim bir noktadır, cahiller onu büyüttü” sözü neyi anlatıyor..?

Üstad

− Gerçek ilim, “Nokta” ilmidir. Kitaplarımızda açıklaması var.

Soru

− Televizyon programına gideceğim... Konuyla ilgisi yok ama, kafam Küba ziyareti ile meşgûl… Bu konuda ne düşünüyorsunuz..?

Üstad

− Vatikan kendi yönünden yayılma umuyor; Castro da halkına bu yönde biraz afyon vererek sempati toplama amacında... gibi geliyor...

Soru

− Üstadım... Bir hadiste, Cebrâil’in yeryüzünde dolaşırken uyanık bulduğu kimselere selâm verdiğini ve kanadıyla sırtını sıvazladığı, her kimsenin günahlarını sildiğini söylüyor... Bunu Arafat’taki silinme gibi mi anlamamız gerekir?

Üstad

− Orada “uyanık” kelimesiyle, bildiğimiz uykudan uyanmak kastedilmiyor herhâlde... Cebrâil’in temsil ettiği özelliğin, o kişide açığa çıkmasıyla, günah olan davranışının ortadan kalkması anlatılmak isteniyor...

Soru

− Efendim, “Yere göğe sığmam müminin kalbine sığarım” hitabında “El Mu’min” ile işaret edilen bilinç, galaksiyi mi kapsıyor?

Üstad

− “Kalp” kelimesi tasavvufta ŞUUR anlamındadır... “Kalp sahipleri” denince, yüksek bilinç sahibi kişiler kastedilir... Allâh’a iman etmiş kişinin bilinci tüm yaratılmışlara Allâh bakışıyla bakar...

Müsaadenizle... Bu akşam da bu kadar... Sizler birbirinizle sohbet edip, numaralarınızı alarak iletişime devam edebilirsiniz elbette...

24 OCAK 1998

Soru

− “İllâ Bisultan!” mânâsını biraz açar mısınız?

Üstad

− Kendinizde KUDRET sıfatının nasıl açığa çıkarılacağını bilmedikçe... diye anlıyor bu garîb!..

Soru

− Ramazan normale göre bir gün önce başladığına göre bu akşam Kadir gecesi mi Üstadım?

Üstad

− “Kadir gecesini son on günde arayın” buyruluyor... Son geceye kadar arayın... O gece içinde sabaha karşı kısa süren bir zamandır... diye duymuştum...

Soru

− Tasarrufta bilinçli olarak ortaya çıkarma var mıdır, yoksa belirli bir ruh gücü ile mi tasarrufunu gerçekleştirir?..

Üstad

− Bilinçli olarak kullanım söz konusudur; kemâlât ehli için... Kendiliğinden ortaya çıkan ise, özel ikram bâbındandır...

Soru

− Mahşer anında herkesin lâtif bedenleri olacağına göre birbirlerine şahitlik nasıl olacak... HÛD Sûresi, âyet 103 olacaktı.

− Aziz Nesefi’nin “İnsan-ı Kâmil” kitabında, “lâ havle çeken iblisler”den ve “eûzü çeken şeytanlar”dan bahsediyor. “Lâ havle çeken iblis”i, “ilmine mağrur olan âlim” diye anlıyoruz. “Eûzü çeken şeytan”ı nasıl algılayacağız?

Üstad

− Çok güzel bir konuya değindin... Umarım bu cevabı herkes çok iyi okur!..

“Lâ havle çekmek” ne demektir?..

“Eûzü besmele çekmek” ne demektir?..

“Lâ ilâhe illâ ente subhaneke inniy küntü minez zâlimin çekmek” ne demektir?..

Kurân’da, falanca şöyle zikretti, tespih etti gibi ifadeler ile ne anlatılmak isteniyor?.. İsterseniz bu oturumda, ... Hanım’ın sorusu vesilesiyle sizlere bunu anlatmaya çalışayım... Misal olarak Yunus (a.s.)’ın Kur’ân-ı Kerîm’de anlatılan ve çoğumuzun her gün okuduğu bir duadan söz edelim...

“Lâ ilâhe illâ ente subhaneke inniy küntü minez zâlimin”...

Yunus Nebi, Nübüvvet görevini ifa ederken, insanların gerçeklere olan ilgisizliği nedeniyle yaptığı işe üzüldü... Ve o da, ne hâlleri varsa görsünler; diyerek tebliği bırakıp, dünya işlerine daldı (böylece balığın karnına düştü!)...

İşte böyle devam ederken yaşantısı... Fıtratından gelen dürtü ile, vahiy ile, kendi hakikatine baktı; hakikatinin gereğini yaşamadığını, böylece de nefsinin hakikatinin hakkını vermediğini; bundan dolayı da nefsine zulmetmekte olduğunu İDRAK ETTİ!..

Allâh’ın sonsuzluğu ve hakikati olması itibarıyla, Subhaniyetini; kendi yaptıkları itibarıyla da, nefsine zulmetmekte olduğunu idrak edince de; bunun sonucu olarak, “Allâh, Subhan’dır”, bense hakikatimin hakkını vermemek suretiyle nefsime zulmediyorum!..” noktasına geldi; ve öyle düşündü...

Şimdi DİKKAT edin...

Yaşanan bir hâl, erişilen bir İDRAK sonucu olarak; dile gelen sözlerdir, bunlar!..

Gelelim şeytanın “lâ havle” çekmesine...

Gelelim şeytanın “eûzü” çekmesinin anlamına!..

Şeytanların yani cinlerin çok çok büyük bir kısmı, “ALLÂH” isminin işâret ettiği mânâyı, bugünkü TANRI’ya tapan müslümanların bildiklerinden çok daha iyi biliyorlar; ve de yaşıyorlar!.. Kendilerindeki kuvvet de zaten oradan geliyor!.. Şeytan bugünkü müslümanlardan çok daha fazla ALLÂH’a iman sahibidir!..

Eğer âyetleri iyi okursanız; “AKIL ve İMAN” kitabını iyi okur veya dinlerseniz, bunu fark edebilirsiniz!..

Şeytan kendisindeki kuvvet ve kudretin Allâh’tan geldiğine iman hâlindedir... Ve de şeytan, bir kısım hâllerinde Allâh’a sığınmaktadır!..

“Sığınmaktadır” sözcüğünün işaret ettiği mânâ nedir; “sığınma” işlemi nedir ve nasıl olmaktadır; bunu iyi düşünün ve anlamaya çalışın! Çünkü o kıyamete kadar izin verilmişlerdendir; bu yüzden de Allâh’a “sığınma” hakkına sahiptir!..

Ne yazık ki, “müslümanım” diyenlerin pek çoğu, gene şeytan kadar ALLÂH’a “sığınmamakta”dırlar!.. Allâh’a imanları “AKIL ve İMAN” kitabında açıkladığımız tarzda olmadığı için!.. Bilmem işin vahametini de bu arada anlatabildim mi?..

Soru

− Hz. İsa ve diğer Nebiler döneminde dahi Muhammedî ilim zuhur etmediğine göre; ve siz de Muhammedî ilim zâhire çıkmayan toplumlarda, kudretin, o toplumun zehiri olduğunu söylediğinize göre; İsa’daki kudretle Deccal’deki kudret arasındaki fark nedir?

Üstad

− “Kudret”, Sıfat mertebesidir... Muhammedî ilim ise Zâttan gelir!..

Sıfat mertebesinin kemâlâtından ve kudret sıfatının özelliklerini açığa çıkarabilecek şekilde yaratılan İsa Aleyhisselâm zaten bu yüzden kudret sıfatıyla zâhir olmuştur; bu yüzden de getirdiği ilim anlaşılmamıştır...

İlmin anlaşılır olması için, o kişinin fıtratının ilim sıfatından programlanması gerekir!..

Deccal ise, ilimde işin hakikatine ilmen vâkıf olmasına rağmen programı itibarıyla kudret zuhuruyla gelecektir...

Deccal ilmi ile İsa (a.s.) ilmi arasındaki fark ise şudur;

İsa (a.s.); enfüsî kemâlâta sahip olarak hakikate vâkıf olmuştur; bu yüzden insanları ALLÂH’a; semânın krallığına, yani düşünsel boyutun özelliklerine davet etmiştir... Buna karşılık Deccal ise, âfakî boyuttan seyirle hakikatine vâkıf olmuş, bu yüzden de kendisinde açığa çıkan kudret sıfatı desteğiyle de insanları kendine tapmaya davet etmiştir!..

İnsan, hakikati yanlızca âfaktan alırsa; enfüste seyrini tamamlayamaz ise, onda da deccalleşme tehlikesi baş gösterir... Bilmem açıklayabildik mi?

“Âfakta” algılamaktan anlatmak istediğim şu... Kesret=çokluk boyutunda bütün varlıkların aslında TEK varlık olduğunu fark ederek, kendisinde o çokluktaki tek varlığın kudretini fark edip açığa çıkarmak...

“Enfüste” algılamak ise, nefsinin hakikatinin Mutlak “TEK”e ait olduğunu fark ederek, herkesi kendi hakikatini tanımaya davet etmek...

Soru

− Hakikati âfaktan almak ile enfüsten seyretmek arasındaki farkı, “Akıl ve İman” kitabında anlattığınız vahiy ve ilham ile bağlantılı olarak anlayabilir miyiz Üstadım?

Üstad

− Hayır!

Soru

− “Allâh’a sığınanın şerrinden Allâh’a sığınmak” nasıl oluyor o zaman?.. İnsanların Allâh’a sığınmış olan bir varlıktan, Allâh’a sığınmayı talep –dua- etmeleri korunmayı sağlarken, beraberinde mahcupluk da getirmez mi?..

Üstad

− Allâh’a sığınmanın anlamını çok iyi fark etmek zorundayız... Yaptığın işin Allâh’ın kuvvet ve kudretiyle olduğunu fark etmek ve o gücü kullanabilmek, “O’na sığınmak” demektir...

Yoksa “Allâhım ben sana sığınıyorum” demek değil!..

Bu sebepledir ki... O kuvvetle sana zâhir olan biri, eğer seni hakikatini yaşamaktan veya Allâh’a sığınmaktan seni engellemeye çalışırsa, senin yapacağın iş; “Sen görevini yap, ben de...” diyerek ilminin gereğini yaşamaktır... Ki bu da gene ALLÂH’a sığınmaktır...

Soru

− Vahdet-i Vücud görüşü veya “ilmin malûma tâbi oluşu”, Ahadiyet sıfatının velâyet kemâlâtı ile algılanışından mı ortaya çıkıyor?

Üstad

− Velâyet kemâlâtının sınırlarından ileri geliyor... “Vâhidiyet” sıfatının müşahedesinden ileri geliyor...

Soru

− “Ölüm ötesi âlemin değer yargıları buradakinden çok daha farklı; hatta apayrı” cümlesini biraz açıklar mısınız?

Üstad

− Biz bugün genelde, toplumsal şartlanmanın getirdiği değer yargıları ve duygularla, bu yüzden de KOZAMIZDA yaşıyoruz!..

Ölümle birlikte, sistemin bir başka boyutuna geçeceğiz; ki o boyutun yaşam şartları ve değerleri, buradan tamamıyla ayrıdır... Burada değerli bulduğumuz, değer verdiğimiz pek çok şey, orada hiçbir şey ifade etmeyecektir!.. Kur’ân bunun sayısız misalleriyle doludur!..

Dolayısıyladır ki, biz önce ana sistem içindeki, boyutumuza ait değerlerin hangilerinin İZAFÎ=GÖRESEL olduğunu fark edip, ona göre gerçek değerleri anlamaya çalışalım, demek istiyorum...

Soru

− Kadında zuhura çıkan Kudret sıfatı âfakî midir?..

Üstad

− Muhammedî ilmin, bâtınî ilmin yer almadığı her kudret zuhuru âfakî seyrden olabilir... Ya da gafletten!

Soru

− Şehîdin cesedi neden yıkanmaz?..

Üstad

− Şehîd, kendi kanıyla yıkanmış−abdest almıştır, arınmıştır da ondan!

Soru

− “Allâh kendi katındaki rahmetinin yüzde birini tüm mahlûkata yaydı, doksan dokuzu kendinde mevcuttur” hadîs-î şerîfindeki “yüzde doksan dokuzu kendinde mevcuttur”daki mânâ nedir?..

− Hz. Hamza’nın şehâdetine sebep olan Vahşi için İmam-ı Rabbanî hazretleri, Rasûlullâh Efendimiz’i görmesinden dolayı “O fazilet itibarıyla Veysel Karani hazretlerinden daha hayırlıdır” demektedir. Siz bu görüşe katılıyormusunuz?..

Üstad

− Görmüş olma fazileti yönünden; görenle görmeyenin arasındaki fark olarak...

Soru

− Zuhurun kemâli ve kemâlin zuhuru... mânâlarını biraz açar mısınız?

Üstad

− İkisi birbirinden tamamen ayrı şeylerdir... Zuhurun kemâli, onun yaradılışındaki amacı yerine getirmesidir... Kemâlin zuhuru ise, o konudaki dilenen kemâlin açığa çıkartılmasıdır...

Soru

− “Dua ibadet’in özüdür” hadisini, ibadeti abdiyet olarak ele alınca nasıl anlamalıyız?..

Üstad

− “Dua, ibadetin özüdür” sözünde, önce “DUA” kelimesiyle neye işaret edildiğini iyi anlamalıyız...

“DUA”, yöneliştir!.. Dua, Allâh’a yapılır... “ALLÂH İsmiyle İşaret Edilen” ise, âfakta aranacak bir obje TANRI değil, kişiye şah damarından yakın olan “ÖZÜNDE” de mevcut olandır!..

Bu durumda DUA demek, özündekine yönelmek demektir... Bundan da şu sonuç çıkar:

En büyük ibadet özündekine yönelmektir!..

O yönelişin sonunda öze ERENlerden olursun elbette...

Soru

− 1) Kurân’daki âyetlerin sayısının 6666 olduğu söyleniyor. Fakat toplandığında 6236 olup, 114 Sûre başındaki Besmeleleri de kattığımızda 6350 adet oluyor. Acaba fark nereden geliyor?

2) Bu âyetlerin içinde yaklaşık 235 adedi sistemi açıklayan âyetler olup bakiyesi zâhirde tarih, sosyal, hukuk vb. gibi konuları işliyor. Zâhirde böyle görünen %96’lık kısımın bâtınî yönü var mıdır?

Üstad

− 6666 halk dilindeki kullanılan rakamdır, gerçek değil... Eğer az önce anlattığım tespih ve duaların gerçekte neyi anlatmakta olduğu konusunu anlayabilirseniz, sanırım bu sorunun cevabının EVET olduğunu fark edeceksiniz...

..... Hanım’la bu konuyu tartışabilirsiniz...

Soru

− “Allâh’ın insanı kendi sûreti” ile “Rahmân’ın sûreti” üzerine yaratması arasındaki farkı açıklar mısınız..?

Üstad

− Birincisi... İnsanın “Zâtî kemâlât” ile yaradılışına işaret ediyor, ikincisinde ise, “insanın sıfatlarının da hakikatinden gelen” bir şekilde var olduğuna işaret ediyor...

Soru

− Üstadım! Bizim özel zikir uygulamamızı, yayılmış (yavaşlatılmış) KADİR SÜRECİ olarak değerlendirebilir miyiz?

Üstad

− Evet!

Soru

− “Allâh’ın âlemlerden Ganî” oluşu, hüviyeti itibarıyla mı yoksa Ahadiyeti itibarıyla mı?..

Üstad

− Ahadiyet bahsolduğunda, kesretten, âlemlerden söz edilebilir mi?.. Vâhidiyeti itibarı ile…

Soru

− Genelde dualarımızda “Allâh’ım”, “Rabbim” ifadelerini kullanıyoruz.

“Dua ve Zikir”deki duanızda, “Efendimiz Muhammed Mustafa (s.a.v)’in Rabbi” olan Allâh’ım diyorsunuz. Bu şekildeki ifadede bir incelik ve farklılık var mıdır?.. Bunu açabilir misiniz?

Üstad

− “Muhammed Aleyhisselâm’ın Rabbi” demek, “O’ndaki kemâlâtı izhar eden Rabbim” demek... Aradaki fark, bizimle Muhammed Aleyhisselâm’ın arasındaki fark kadardır.

Soru

− “Cahillerden yüz çevir…” âyetini, “İnsan zâlim ve cahildir” âyetindeki “cahil”le düşünürsek nasıl anlamalıyız?..

Üstad

− “Cahil”, hakikatini bilmeyen ve dolayısıyla da hakikatinin hakkını vermeyendir... Hakikatini bilmeyen gâfillerden uzak dur, demektir bu...

Soru

− Üstadım, Süleyman (a.s.) ile ilgili kıssada bir inşaat sırasında Süleyman (a.s.)’ın cinleri de çalıştırdığı söyleniyor ve inşaat sırasında Süleyman (a.s.) ölüyor asasına yaslanmış durumda. Tâ ki asa kurtlar tarafından yendikten sonra dağılıp, Süleyman (a.s.) yere yıkılınca, cinlerin bu durumdan haberi oluyor ve şaşırıyorlar.

Âyette eğer cinlerin gelecekten haberi olsaydı şaşırmazlardı, deniyor... Fakat bazı tefsirlerde inşaatın bitirildiği, hatta Süleyman (a.s.)’ın başka işler de yapığı söyleniyor.

Üstadım, bu kıssanın bâtın yönü nedir? Misal olarak, asanın kurtlar tarafından yenmesi ne demektir? Ve sizin bildiğiniz kadarıyla Süleyman (a.s.) inşaat sırasında öldü mü, yoksa bir müddet daha yaşadı mı?

Üstad

− O konu üzerinde araştırma yapmadım ve şu anda bu soruya cevap verecek durumda değilim...

Hoşça kalın, hepinize iyi geceler...

26 OCAK 1998

Soru

− Kıbleteyn camisinde, Hazreti Rasûlullâh’ın, kıbleyi, Mescid-i Aksa’dan Mescid-i Haram’a çevirmesinin, bâtınî mânâsını lütfen açar mısınız?..

Bildigim kadarıyla “Aksa”, en uzak yer; “Harem”, herkesin girmesine müsaade edilmeyen yer yani mahremiyet ifade ediyor değil mi?

Üstad

− Kâbe öncesinde, insanlar âhirete ve tek tanrıya davet edilmişlerdi... Bu sebeple de Mescid-i Aksa’ya yönelinirdi...

İsa Aleyhisselâm ise, bir YAHUDİ olarak; Yahudilere yanlışlarını anlatıp “Tanrı”dan kurtarmak istedi, fakat yeni bir din anlayışı getirmedi... Hz. Muhammed Aleyhisselâm’ı müjdeledi...

Hz. Muhammed ise, “Arınmamış olanlar el sürmesinler” uyarısını ihtiva eden ve “ALLÂH ismiyle işaret edilen”i açıklayan ve dahi arınmamışların giremeyeceği “Beytullâh” sırrını getirdi...

Bu sebepten de Kâbe’ye dönüldü...

Ancak, şu da var ki;

Kudüs’teki radyasyon, insanların âhirete dönük çalışmalarında her ne kadar yeterli bir radyasyon idiyse de beyinler için...

Kâbe’deki enerji, hakikatin gereğini idrak etmiş olanlara bunu sağlayacak enerji potansiyeline de sahiptir... Elbette o kişi arınmışlardan olması ve bu fıtrata sahip olması şartıyla!..

Soru

− Üstadım, neden bazı evliyaların bedenleri öldükten sonra bozulmuyor?

Üstad

− Her bedeni bozulmayan mutlaka evliyadandır demek değildir... Toprağın killi olup oksijen geçirmemesi de çürümemede önemli bir faktördür... Bunun yanı sıra ruh gücünü de kullanan bazıları, bedenini çürütmeden tutabiliyormuş...

Soru

− “Ebu Bekir kapısı üzerinde bir ışık, başka kapılar üzerinde karanlık görüyorum” hadisinde başka kapılar, diğer halifeleri de kapsıyor mu?..

Üstad

− O söz o geceye mahsus bir sözdür; o geceki ve o tarihteki evleri kasdetmektedir...

Hadislerin bir kısmı, o günkü şartlarla ve kişilerle ilgilidir; bunları genellememek veya daha sonraki olaylarla karıştırmamak gerekir...

Üstünlük değil; bize göre öncelik söz konusudur...

Soru

− Cuma namazında hutbeyi kısa, namazı uzun tutmanın anlamı nedir?..

Üstad

− Halka dönük yan ile Hakk’a dönük yan arasındaki oranlamaya işaret gibi geliyor bana...

Şefaat olayını bir kere daha, ve daha geniş olarak açıklıyorum... Şefaat, anlıyorum ki pek çok arkadaş tarafından tam anlaşılmamıştır...

ŞEFAAT, perdesi kalkmış bir kişinin, diğerinin bilincindeki basîret perdesini açmasıdır; genel anlamıyla!..

Dünya’da şefaat, kişiye hem dikey planda getiri sağlar, hem de yatay planda...

Âhirette şefaat ise, yalnızca yatay planda getiri sağlar...

Kişi Dünya’da şefaati değerlendirirse, mânen yüksek mertebelere ulaşabilir... Kişi Dünya’da dikey planda gelen şefaati değerlendiremez ise; âhirette, Dünya’da değerlendirdiği kadarının, yatay planda olanını değerlendirmek kısıtlamasıyla karşı karşıyadır; ki bunu da hiç kimse değiştiremez!

Şefaat; insanların, kendilerini arındırmaları için yapacakları çalışmalar konusunda birisinden yardım almaktır!

Şefaat; müminlerin cehennemden çıkıp cennete girebilmeleri için arınma yollarını öğrenmeleridir...

Birisi kolundan tutup da cehennemden çıkarmaz kimseyi!..

Şefaat, hangi yanlış anlaması veya değerlendirmesi nedeniyle cehennemde yanmakta olduğunu ona idrak ettirip; onun bu eksiğinden arınmasını sağlar, böylece de ona şefaat etmiş olur!..

Cennette şefaat yoktur! Ölüm anından cennete girene kadar gelen bütün şefaatler; kişinin içinde bulunduğu süreç içinde kendisine azap veren değerlendirme yanlışından kurtulması amacına dönüktür...

Şefaat edilen kişinin, şefaat edene inanmış olması şartıyla mümkündür!..

Anlaşıldı mı ŞEFAATİN ne olduğu?.. Eksik kalan yerleri varsa lütfen sorun, biliyorsam açıklamaya çalışayım...

Şefaatçilerin şefaati, edilecek kişinin ancak şefaat edenlere inanmış olması şartıyla mümkündür, demiştim...

Mesela, bana inanmayan bir kişi benim verdiğim bilgileri değerlendiremez... Değerlendiremeyince de bu durum, ilim şefaatinden yararlanmaması demektir!

Soru

− Allâh’ın fazlı nasıl olur?

Üstad

− Fıtratında sana o kolaylığın sağlanmış olması dolayısıyla...

Soru

− Cebrâil (a.s.)’in Rasûlullâh Efendimiz’i sıkması olayı ile kadr anı arasında bir bağlantı kurabilir miyiz Üstadım?

Üstad

− Cebrâil’in sıkması deyimiyle tanımlanan olay, kişiye özel bir olaydır... Kişiye yönelimdir... Kadir süreci ise kişinin yönelimine bağlıdır!

Soru

− Tefsir ile Tevil arasındaki fark nedir?

Üstad

− Tefsir; gelen metni açıklamadır... Tevil ise, sembol yollu anlatılanı veya zâhirinde anlaşılandan farklı iç mânâ ihtiva eden metni deşifre etmektir!..

Soru

− Üstadım, namaz kılarken Kur’ân âyetlerinin sadece ayakta dururken okunmasının sebebi nedir?

Üstad

− Ayakta Kur’ân okurken, gerçekte dilinde okuyan Kur’ân sahibidir... O bâtınî hakikatin önünde zâhirinle sen eğilirsin...

27 OCAK 1998

Soru

− “Sarı boya Müslümanların, kırmızı da müminlerin boyasıdır...” hadisini biraz açar mısınız?..

Üstad

− Sarı ile kırmızıyı yan yana koyduğunda hangisi daha dikkat çekicidir?.. Bana göre kırmızı... Müminin nûru, müslümanın nûrundan daha güçlü ve dikkat çekicidir anlamında bir benzetme...

Soru

− Allâh’ın Ahadiyeti ve Ekberiyeti... Öz’e yakınlık ve kapsam itibarıyla nasıl bir değerlendirme yapabiliriz?.. Teşekkürler...

Üstad

− Ahadiyeti öz olarak düşünmek büyük bir yanılgıdır.

Ekberiyeti, yaradılmışa göredir.

Ahadiyetinden söz edildiğinde tüm kavramlar düşer; öz-dış gibi tanımlar düşünülmez.

Soru

− “Tecelliyât” kitabında kendilerine kimse ses etmeden gerçek yolu bulmaktan bahsetmişsiniz. Bunu biraz açar mısınız?..

Üstad

− Fıtraten Risâlet kemâlâtıyla gelenler… Fıtrat olarak Tek’ten çoka bakmak istidadına sahip olarak dünyaya gelen zâtlar, fıtratlarındaki bu özelliğin açığa çıkmasıyla kendilerindeki hakikati yaşayabilirler; aldatıcı dünya değerlerinden ve şartlanmalarından arınabilirler, diye anlıyorum...

Soru

− “Allâh vardı; ve Allâh’tan başka bir şey yoktu” ve “Allâh’ın ARŞI su üzerinde bulunuyordu” hadisini açıklar mısınız? Teşekkür ederim.

Üstad

− Bu konu kitaplarda yazılı... Yalnız “su”yun tasavvuf lisanında “ilim” olarak algılandığına dikkati çekmek isterim... Buna göre düşünün...

Soru

− Şehâdet, “HÛ”ya bağlanırsa, o şehâdetin izahı yapılabilir mi?.. Şayet yapılamaz ise Allâh nasıl şehâdet eder?..

Üstad

− Şehâdet kesrete ait bir kavramdır... Kesret sûretlerinden şehâdet etmektedir... “Atan bendim”deki gibi... “HÛ”ya yapılmayan şehâdetle tenzihiyet olmaz.

Soru

− Cenâb-ı Hakk’ın sıfatları arasında nisbî bir üstünlük var mıdır?

Üstad

− Üstünlük değil; bize göre, öncelik söz konusudur...

Soru

− İman nûrunun insanı cennete ulaştırması yanında, kişinin mertebesini tayin etmedeki faktörü nasıl yorumlanmalıyız?..

Üstad

− Ölüm anından sonra, iman nûru artmaz veya azalmaz...

Dolayısıyla kişi, iman nûru kadarıyla şefaatten faydalanır ve cehennemden çıkıp; iman nûru kadarının karşılığı olarak cennet boyutunda yaşar...

Soru

− Nisâ’ Sûresi’nin 100. âyeti “Kim Allâh yolunda hicret ederse, yeryüzünde gidilecek genişlik bulur...” diye devam ediyor. Buradaki “hicret”ten kasıt nedir? Teşekkürler...

Üstad

− Benim New Jersey’e gelmem!.. Burası hayli geniş ve ferah!..

Soru

− Ümmül Kitap, Sıfat tecellisine işaret ederse, tecelli olarak Kurân’dan farkı nedir..?

Üstad

− “Ümmül Kitap”, Esmâ mertebesinin zuhuru-Allâh’ın yarattıklarıdır; Kur’ân, o yaratılanları ve sistemi anlatandır!..

Soru

− Hedef Allâh’a ulaşma ise, iman kavramını sıratı müstakim olarak değerlendirebilir miyiz?..

Üstad

− Herkesin Allâh’a ulaşması bir değil, birbirinden farklıdır... İman, cennete giden yol için gereklidir... Allâh’a erenler ise ikân sahipleridir!..

Soru

− Üstadım İnsan-ı Kâmil’in, 99 ismin mânâsını eşit kullanması beynin yüzde yüzünü kullanması demek mi?

Üstad

− İnsan-ı Kâmil’in dahi beynin yüzde yüzünü kullanabildiğini sanmıyorum... Bunun birkaç sebebi var!..

Soru

− Rüya âlemi, misal âleminin bir parçasıdır. Rüya âleminde gelişen olaylar belirli rumuzlarla anlatıldığına göre, bu rumuzları değerlendirmedeki yöntem nasıl olmalıdır?..

Üstad

− Rüyada görülen sûretler bize dışarıdan gelmez...

Aynı, ilhamın bitişik yatakta yatan iki kişiye geldiğini düşünelim... Birisi beyin verilerine göre başka sembollerle görecektir o mesajı, diğeri başka...

Gün içinde, aynı astrolojik etkileri alan insanlar, nasıl farklı duygular hissediyorlarsa; bu da beyin açılımlarında ileri geliyorsa... Aynı şekilde rüyada görülen semboller de o kişinin veritabanına göre sûretlenir!..

Bu sebeple rüya yorumu, sezgi yollu rüyayı gören kişiyi OKUMAKTAN geçer!.. kanaatindeyim...

Soru

− Mânevî yanmanın maddi yanmaya nispetle daha uzun sürmesindeki sebebi nasıl izah edebilirsiniz?..

Üstad

− Maddi yanma, hücre yenilenmesiyle geçer; evladını kaybeden bir annenin yanması neyle ve ne kadar zamanda geçer?..

Soru

− Allâh’ın iki elinin olmasının, bir anlamda enfüsî ve âfakî boyutlar şeklinde kabul edebilir miyiz?..

Üstad

− İki el, İLİM ve KUDRET sıfatlarıdır... İLMİ, bâtın; Kudreti da zâhir -açığa çıkış- olarak değerlendirebilirsin belki; ama tam anlamıyla kapsamaz!.. Enfüs ve âfak, izafî yani göredir!

Soru

− İsim, işaret edilenin Zât’ına işaret etmesi yönüyle, sıfattan daha kapsamlı olmuyor mu?..

Üstad

− İsim, yalnızca işarettir!.. İsim, “var”a işaret eden “yok”tur!..

Soru

− Nebi ve Rasûllerde buluğ çağından önce görülen olağanüstü hâller nasıl açıklanabilir?..

Üstad

− Fıtrî istidat gereği melekî kuvvetlerin açığa çıkışı...

Soru

− Önceki konuşmalarınızda Hz İsa’nın Yahudi olduğunu söylemiştiniz, ve Yahudilerin yanlış anladıkları şeyleri düzelttiği için yeni bir din getirmediğini belirttiniz. Bu, Hz. Musa’nın tespih anlayışını ortaya koyduğunu gösterir mi?..

Üstad

− Hz. İsa’nın düzelttiği yanlış, insanların kendilerini yalnızca tenzih görüşüyle kayıt altına almaları...

Din, “Sistem” demektir... Yeni bir sistem getirmemiştir bu yüzden de... Sisteme yeni bir bakış getirmiştir Yahudilere...

Soru

− “İtimat ettiğini DOST seçebilirsin, ancak DOST seni itimattan arındırandır.” Bunu açar mısınız? Teşekkür ederim.

Üstad

− Bu hayli derin bir konu...

Senin kabul etmen başkadır; kabul edilmen başkadır; bu bir... İkincisi... DOST, ALLÂH’tır yalnızca!..

Bunun ne demek olduğunu idrak edersen; “Allâh dilediğini yapar” hükmünü de bir salise aklından çıkarmaman gerekir... Ötesini yazamam... Sen düşün, bu işin sonu neye varır...

Soru

− Hz. Âdem ve Hz. Havva hata işledikten sonra “Rabbimiz nefislerimize zulmettik. Bizi bağışla...” diye dua etmişlerdir. Onlar gerçekten böyle dua etmişler midir, yoksa bu mânâyı yaşamışlar mıdır?.. Teşekkürler...

Üstad

− Geçen gün, Kurân’da anlatılan bu olayların, bir yaşam sonucu erişilen idrakın dile gelişidir; diye anlatmıştım...

− Şimdi HERKESE SORUYORUM...

Şu anda çektiğiniz gerçek TESBİH veya DUA nedir farkında mısınız?.. BİLİYOR MUSUNUZ?..

Günlük yaptığınız dua ve zikirleri sormuyorum; bunu anlamışınızdır herhâlde... Neyse siz bunu düşünedurun...

28 OCAK 1998

Soru

− “Sizler çoğalacaksınız, Ensar cemaati gitgide azalacak, yemek içindeki tuz gibi olacak” hadisinde açıklanmak istenen nedir?..

Üstad

− Bu hadisleri okurken, daha önceki sohbetlerde de uyardığım gibi ne zaman ve nerede ve kimlere söylendiğine dikkat etmek gerekir...

Bu hadis, Medine’ye hicretten sonra Medine’deki birkaç zâta söylenmiştir; müslümanların sayısı artıp din anlayışı çevreye yayılmaya başlayınca...

Yani, müslümanlık öylesine genişleyecek ki, Medine halkı (ensar) onlar için çok ufak bir azınlık kalacak anlamına...

Hemen, “Hadis” deyip şu yaşadığımız gün ve saatle ilgili olarak değerlendirmek yanlıştır!..

Allâh Rasûlü’nün, o sözü kime, ne zaman, nerede, hangi şartlar altında söylediği işin en önemli yanıdır... Bunlar bilinmeden, bu “Hadis”tir deyip, bakkal Memet efendiye laf anlatılmaz...

Hadisleri okuyun, fakat anlamadığınız zaman onun yazdığım yönlerini araştırın...

Soru

− İnsan-ı Kâmil’in tercümesinden şu cümleyi açıklamanızı rica etmekteyim:

“Ahadiyet, Ulûhiyetin mertebe olarak daha altındadır. Ulûhiyet zâtın mazharlarının kendisine ve başkasına şumûl itibarıyla en faziletlisidir. Bundan dolayı Allâh ehli kimseler, Ahadiyet tecellisini men etmiş fakat Ulûhiyet tecellisini men etmemişlerdir.”

Üstad

− Ahadiyet sırrı, Zât’ına işaret eder ki orada kesret kavramı düşünülemez... Düşünülemediği gibi, kesret kavramına dönük bir şey de konuşulamaz... Zâtın kendi kendini bilişidir!..

Ulûhiyet ise, hem Ahadiyeti, hem de kesrete ait bütün kavramları içine alır... Bu yoldan da şuur, özüne döndüğünde, erebildiği noktaya kadar ulaşır...

Bu sebeble Ulûhiyetin kişideki tecellisinden söz edilebilir, fakat Ahadiyet tecellisinden söz edilemez... Edilse dahi, bu ancak anlatım sadedindedir...

Soru

− Zât’ın “İlim” sıfatının ürettiği mânâlar... Burada Sıfat mertebesindeki “Hayat” sıfatından sonra gelen “İlim” sıfatından mı bahsediliyor?..

Üstad

− Zâtî ilmin, ilim sıfatının değil!..

Soru

− “Melekler arş etrafında TESPİH ederler ki Âlemlerin Rabbi olan Allâh’a hamdolsun. Bunlar ARŞ’ı taşıyan Kerrubiyun meleklerdir. Bunların amelleri tespih ve HAMD ile müminler için DUA ederler.” (39.Zümer: 75)... Bu âyetleri biraz açar mısınız?

Üstad

− Bilemiyorum bunu anlatabilir miyim... Ama bir deneyeceğim... İnşâAllâh yüzüme gözüme bulaştırmam.

Şimdi önce dün anlattığım bir konuyu hatırlayın... Yunus’un tespihi ne demekti?..

“Şeytanın lâ havle çekmesi, eûzü çekmesi” ne demekti?..

Bunları izah etmiştim hatırlayacağınız gibi...

“Şeytanın lâ havle çektiği” ifade ediliyor ki, doğrudur, ne demektir?..

İşte bu bakış açısıyla olaya bakarsanız eğer... O zaman olay ipucu vermiş olur!..

Soru

− “Arşın şuur olduğu”, “Allâh arşı istiva etti” şuhuduna ne dersiniz..?

Üstad

− Arş nedir önce onu kavramak lazım... Sonra da arşı taşıyan MELEKLER nedir bunu düşünmek gerek...

Eğer bunu anlarsanız; meleklerin, şeytan denen cinler gibi somut objeler olmadığını da düşünürseniz; o zaman “Arş” ismi arkasında açığa çıkan mânâ nedir ve bu mânâ hangi özelliklerle ayakta durmaktadır; sorusunun cevabını düşünme noktasına geliriz...

O zaman “hamd”ın ve “tespih”in ne olduğunu düşünmek; ve burada açığa çıkan mânânın “hamd”ının ne şekilde olabileceğini fark etmek zaruretiyle karşı karşıya kalırız...

Arş, ilimde vahdetin kesrete dönüştüğü sınırdır!..

Yani ilmi ilâhî ile Esmâ ve Efâl boyutu arasındaki sınır... Efâl boyutunu kapsayan alan, arşın altıdır...

Bir diğer ifade ile, Esmâ ve Efâl boyutu arasındaki sınır...Efâl boyutunu kapsayan alan arşın altıdır...

Bir diğer ifade ile; arşın üstü ilmi ilâhî, içi de kesret âlemi-ilmin zuhur mahallidir...

Allâh’ın arşı istivası, kesret âleminin O’nun ilmiyle meydana gelmesi ve ezelden ebede bunun böylece devam etmesidir... İşte bütün bunları eğer hissedebilirsek o zaman bu âyetin mânâsına YÖNELMİŞ OLURUZ...

Soru

− Bugün “Bigbang” teorisinin doğruluğu, geniş ölçüde bilim adamlarınca iddia ediliyor... Kitaplarınızda ise bu teorinin yanlış olduğunu yazıyorsunuz... Bütün bilim adamlarının dediğine ters düşen bir şeyi neye dayanarak dile getirebiliyorsunuz?.. Hoşgörünüze sığınır, teşekkür ederim...

Üstad

− Bu konuda yola “Allâh” isminin işâret ettiği mânâdan yola çıkıyorum...

Eğer biz, “Allâh” isminin işaret ettiği mânâyı anlamamışsak; bu takdirde tanrının yarattığı, “Bigbang” ile bu evrenin oluşmasını kabul edebiliriz...

Eğer “ALLÂH” isminin işaret ettiği mânâyı kavrayabilecek bir akıl verilmiş ise bize, bu takdirde düşünebiliriz ki...

Her an başsız ve sonsuz olarak, bu Zât’ın Sıfatları ve Esmâsı sınırsız bir şekilde tecelli etmektedir!..

O’nun tecelliyatının, bir başı ve sonu olamayacağına göre, evrenin ve evren içre evrenlerin, ve evren dışı evrenlerin ne başı vardır ve ne de sonu vardır... Sürekli dönüşüm söz konusudur!..

Ayrıca... Evren kavramını, biz şu andaki bedensel boyutumuzun algılamasına göre kabul etmiş durumdayız... Bedensel alıcılarımıza göre kabul ettiğimiz evren kavramı, ölümle birlikte çok değişecektir!.. Cennete girenler için ise, bugün yaşayanların düşüncelerinin yanından bile geçmediği bir hâl alacaktır!...

Üstelik... Bundan bir iki ay evvel New York ve New Jersey’deki TLC kanalında, Stephan Hawking’in bir görüntülü açıklaması yayınlandı... Atasay ile beraber Dr.Gülay Hanım’ın Manhattan’daki evinde bu açıklamanın video kasetini izledik... Orada Stephan Hawking şu açıklamayı yapıyordu...

“Evren tek bir bingbangle oluşmamıştır, evren başsız ve sonsuzdur... Bigbang, evren içindeki sayısız bigbanglerden biridir”...

Not: Bu konuda detaylı bilgi 23 Şubat 1998 tarihli Sabah, Yeni Yüzyıl ve Milliyet Gazetelerinde yayınlandı...

Soru

− Varlığın “Tek” oluşu dikkate alındığında vahiy, kudsî hadis ve hadis arasındaki farkları açıklar mısınız..?

Üstad

− Bu konuyu “Tek”lik ifadesi kullanarak sorduğuna göre, Tek’ten çoka bakış açısıyla çözmek gerekir...

Vahiy; fıtrî melekî boyutun beşerî boyuta müdahelesidir... Nübüvvet ilmine dayalı bilgilerdir.

Kudsî Hadis ise; melekî boyuttan algılananın, beşerî veritabanına dayalı bir şekilde açığa çıkmasıdır... Risâlet ilmine dayalı bilgilerdir.

Hadis ise; İlâhî ilim ve sistem muvahecesinde insanlara içinde bulundukları şartlara göre, onlar düzeyinden açıklamalardır...

Soru

− Eğer sayısız bigbanglerin olduğu söz konusuysa, o zaman evrendeki genişleme her yerde farklı demektir, değil mi?

Üstad

− Evren acaba hangi evren; ve neye göre?.. Bu konular henüz kesinlik kazanmadı... Eğer bu böyle ise, bu da böyle ise; diye düşünülegiderek yapılan bir tahmin bugünkü teoriler...

Soru

− “Evrenlerin ne başı vardır ne de sonu vardır, sürekli dönüşüm söz konusudur” demiştiniz. Bu cümleden eğer evrenlerin kıyametleri sonucu dönüştüklerini anlarsak, kıyameti kopan yani dönüşen evren ne oluyor?

Üstad

− Bakın şurayı iyi anlayalım...

Dönüşme ve değişmeler hep BİZE GÖRE; yani bu mevcut duyularımıza, bedensel algılayıcılarımıza, bedensel sensörlerimize GÖREdir!..

Eğer Mutlak ilim ve kudret açısından olaya bakma kapısı bize açılırsa, görürüz ki, tanrının yaratmak için bigbangi kullandığı bir kâinat içindeyiz kavramı, çok başka bir anlam kazanır... Dönüşüm, oluşum, …şum ...şum vs. hep bizim bedensel algılayışımızdan doğan kısır yakıştırmalardır!

Soru

− İnsan ruhunun beyin tarafından üretildiğini söylüyorsunuz. Bu konuya ters görüş öne sürenlere, nasıl bir yanıt verebiliriz.

Üstad

− Eğer o kişi hâlâ tanrı kavramına dayalı düşünüyorsa, elbette ki dışarıdan gelen ve bedenden önce yaratılan bir ruhtan söz edecektir...

Ahmed Kayhan (merhum) adıyla çıkan kitaptaki Gazâli’den alıntıda, Hz. Muhammed’in ruhunun bile, bedeni oluşmadan önce var olmadığı yazılıdır...

Biz hâlâ dışarıdan, cin türü, şeffaf bedenli bir meleğin getirdiği ruhtan söz ediyorsak; buna verilecek cevap, “Anlayışın mübarek olsun!” demekten başka bir şey olamaz...

Tenezzülat mertebelerinin tamamı ruhtan meydana geldiği için; varlıkta olan her şey RUH ile kaîmdir; ve ruhtaki mündemiç şuur ile de şuur sahibidir!.. Ve bu yüzden de her şey hayat sahibidir...

Dünya’nın da Güneş’in de, ruhları ve dolayısıyla şuurları vardır... Ve her şey; hiçbir şey hariç olmamak üzere her şey, her an her yerde Allâh’ı hamd ve tespih etmektedir... Bu da onların ruh ve şuur sahibi olmalarından dolayıdır...

İnsan ruhunun farklılığı ise, tenezzülatın sonunda beden boyutundan urûc istikametine dönüşte ortaya çıkan bir ruh olmasıdır ki; bu ruh eğer urûcuna devam ederse daha sonra da NÛRa dönüşür ve cennet boyutunda yaşamaya devam eder...

Soru

− İnsanın kendi hissettiği-idrak ettiği şeyleri, klasik anlamın dışında bir tespih ve dua şeklinde kabul edebilir miyiz?..

Üstad

− İnsanın tespih ve duasının birkaç boyutu vardır... Bazen bir boyutta yaptığın tespih ve dua diğer boyuttakine ters düşer...

Bu yüzden de en içteki boyutta yaptığın tespih ve duanın sonucu senin için oluşur daima... Ve sen “Ben şöyle dua ettim tespih çektim ama neticesini göremedim” dersin...

Bu sebepledir ki, kişinin, dilindeki dua ve tespihinden öte; düşüncesindeki ve hâlindeki dua ve tespihi daha önemli ve geçerlidir... Tıpkı şeytanın “lâ havle” çekmesi gibi... O da dua ve tespih etmektedir... Daha önceki sohbetleri izleyenler bunu anlayacaklardır...

Soru

− Rasûlullâh Efendimiz, “Benim şefaatim, ümmetimden büyük günah sahipleri içindir” buyuruyorlar. Büyük günah sahiplerinden kastedilen kimlerdir? Açabilir misiniz Üstadım. Teşekkür ederiz.

Üstad

− Bu açıklamasından benim anladığım, şefaatin ŞİRKİ HAFÎ ehline olduğudur... Çünkü şirki hafî en büyük günahtır!.. Mutlak şirkin zaten bağışlanması yoktur... Şirki hafî ise bunun dışında kalan günahların en büyüğü ve bütün günahların kökenidir!

Soru

− Üstadım, sâlih bir rüyayı gören sâlih kişi, velâyet mertebelerinin üst kademelerinde yer alan kemâlât ehli midir..?

Üstad

− Sâlih kişi tâbiri çok yüksek bir kemâlâtı anlatır... Ben kendim için sâlih bir kişi diyemem... Dolayısıyla sâlih kişiler hakkında fazla bilgim yok!

Soru

− İnsan-ı Kâmil’den okuduğum ve anlayabildiğim kadarıyla aktarmaya çalışacağım: Cenab-ı Hakk’ın hâkim olan sıfatları Celâl ve Cemâl diye gruplanabiliyor. Ve biliyoruz ki insan Esmâ’dan terkip, ayrıca kitapta dendiğine göre ferdî vasıfları da dörde ayırmak mümkün... O zaman insan terkibinin de bu iki grup sıfattan oluştuğunu düşünebilir miyiz? Teşekkürler...

Üstad

− Sen beni çeşitli vasıflarımla kendine göre anlamak amacıyla çeşitli tasniflere tâbi tutabilirsin, ama bu ayırım ve sıralama ve öncelikler SANA GÖREdir!.. Ben ise tek bir bütünüm!

Soru

− “Hayır senin yeddindedir.” Meâlini lütfen açıklar mısınız? (Mâlik’el mülk’ten)

Üstad

− “Hayır”, senin kudretinle açığa çıkmaktadır, bunu idrak ettim demektir... Eden için tabii... Yoksa sadece lafını söylemiş olur...

Soru

− Nebi ile Enbiyâ arasındaki fark nedir..?

Üstad

− Nebi tekildir, Enbiyâ çoğuldur...

Soru

− Elmalı’nın tefsirinde bulunup, sizin de kitaplarınıza aldığınız bir bölümde “Belki âlemde ikrah vardır ama dinde yoktur” deniyor: Âlem(ler) din diye anlatılanın dışında olmadığına gore, bu alıntıyı nasıl anlamlıyız?..

Üstad

− Hamdi efendi orada “din” kelimesini “şeriat” ve “teklif” diye anlıyor ve dışardan bir başkası tarafından zorla uygulatmanın yeri olmadığını izaha çalışıyor... “Âlemlerde” derken, bâtından zâhire; “dinde” derken, zâhirden bâtına bakış açısıyla yazmıştır onu sanırım...

Soru

− Hûd 103’de; “O bütün insanların bir yerde toplanacakları bir gündür. Yine o günde birbirleri hakkında şahitlik ederler...”

Mahşer anında herkes lâtif bedenlere sahip olacağına göre birbirlerine şahitlik ne anlama geliyor? Açıklar mısınız?

Üstad

− Mahşerin bedenleri ruh bedendir ve şu anda bize göre lâtif bedense de o ortama göre somut bedenlerdir... Rüyada birisini gördüğünde onun lâtif beden olduğunun farkında mısın?.. Mahşerde de kimse kimsenin bedeni için, “bu lâtif bedendir”, demeyecektir... Herkes aynen burada olduğu gibi birbirini görecektir...

Soru

− “Cenâb-ı Hakk’ın yetmişten fazla nûr ve zulmetten hicabı vardır. O hicabı açacak olsa cemâlinin azameti kendine erişen gözleri yakardı...” (Rasûlü Ekrem buyurmuştu). Bunu açar mısınız?

Üstad

− “Zulmetten olan hicap”, insanın tabiat ve beden boyutuyla ilgisi olandır... “Nûrânî perdeler” ise şuur boyutumuzda olan perdelerdir... Eğer onlar da kalkarsa, o zaman “Musa’ya tecelli etti, dağ yarıldı (benliği ortadan kalktı); Musa kendinden geçti” olayı meydana gelir...

Bu gecelik de bu kadar... Sizleri bu kadar saat işlerinizden alıkoyduğum için bağışlayın... Hepinize huzur ve ilim dolu nice bayramlar dliyorum... Mekke’den Kemal telefon etti orada bayram ilan edilmiş bir saat kadar önce.

29 OCAK 1998

Üstad

− Bayram namazı kıldınız mı?..

Soru

− Evet Üstadım. Bayram namazında her rekâtta alınan üç adet tekbirin anlamını öğrenebilir miyiz?

Üstad

− Tekbirin anlamını bilmeden nasıl bayram namazı kıldınız öyle ise?..

Evet arkadaşlar, size sormuştum bundan önceki bir sohbette... “Şu anda her birinizin duası veya tespihi ne?” diyerek...

Yunus (a.s.)’ki “Lâ ilâhe illâ ente subhaneke inniy küntü minez zâlimin” idi... Şeytan bile Allâh’a sığınıyordu... Bu anlamda sizin dua veya zikriniz ne?..

Evet dostlar vaaz dinlemek herkesin işi... Sizin, düşünen değerli kişiler olarak, cevaplarınızı bekliyorum..?

Cevaplar

− Enfüse açılım…

− Kendimizi tanımak…

− Benim her yaptığım Allâh’ı tespihtir.

Üstad

− Doğru... Bu senin fıtrî tespihindir... Duan ne peki?..

Cevaplar

− Öğrendiklerimi hazmetmek, Dünya’daki zamanımı en iyi biçimde değerlendirmek…

− Olabildiğince hakikate ulaşmak...

− Ben ancak her şeyin, her zaman Allâh’ı tespih ettiğini söyleyebilirim. Duam ise, Allâh ilminin bende daha fazla zâhir olması yönündedir.

− Allâh’ın sevdikleriyle bir arada olmayı ve onların hâlleriyle hâllenmeyi ve hazmını...

− İlmimi arttır, hazmını ver ve bunu yaşamamı kolaylaştır...

Üstad

− Dostlarım...

Dua ikidir;

Bir... Mekanik, taklidî dua... Bu; kitaplardan okuyup, önde gelenlerden duyup, “Faydalıymış ben de yapayım” diyerek edilen dualar...

İki... Hâl ile DUA!..

Nedir hâl ile dua?..

Bakın geçenlerde misalini vermiştim; fakat chat e çok giren çıkan yüzünden arada kaynadı herhâlde...

Yunus Nebi, Nübüvvet görevinde gereken sonuçları alamayınca, bıraktı herkesi kendi hâline ve kendi müşahedesi kadarıyla dünyada yaşamaya başladı... Yani balığın karnına düştü!..

Bir süre geçince, fıtratının getirdiği şekilde o yaşam kendisini tatmin etmedi ve dünya yaşamından, gününü bedene dönük işlerle geçirmekten dolayı sıkıntıya düştü; balığın karnında boğulacak hâle geldi...

Bu sıkıntı ile Öz’üne döndü ve Allâh’ı müşahede ederek, kendi nefsinin hakkını, yani özünün gereğini yaşayamamakla nefsine zulmetmekte olduğunu fark etti... Ve bu, kelimelere döküldü!..

“Lâ ilâhe illâ ente subhaneke inniy küntü minez zâlimiyn”...

Yani bir yaşantının sonundaki nokta oldu bu cümle... Bir yaşantıyı ifade eden bir şekil...

Şimdi düşünün... Sizin şu andaki hâliniz sizde nasıl bir düşünce oluşturuyor?.. Nasıl bir hâleti ruhiye içindesiniz?.. Veya hangi noktaya ulaştığınızda, sizden hangi dua çıkacak; ki ona icabet ola?..

Anlatabildim mi acaba?.. İşte size sorduğum, “Hangi duayı etmektesiniz?” sorusu buydu...

Soru

− Mekanik dua, hâl ile duayı getirebilir mi?..

Üstad

− Mekanik namaz, hâl ile namazı getirir mi?..

Cevap

− Sanmıyorum...

Üstad

− Ben de sanmıyorum!..

Soru

− O zaman “Dua ve Zikir” kitabının yazılış amacı ne?..

Üstad

− Neler bildiğimi göstermek için yazılmış olabilir mi?..

Cevap

− Az kalır sanırım...

Üstad

− Ben boşuna mı emek verip “DUA ve ZİKİR” kitabını yazdım?..

Soru

− Üstadım “Dua ve Zikir” kitabındaki duaların hepsinin bizim için gerçekleşmesini istiyoruz! Duamız bu! Fakat sizin sorunuzdan anladığımız, hâlimizin neyi tespih ettiği... Buna cevabımız ise, Yunus Nebi’ninki ile aynı...

Üstad

− Eğer onu içinde gerçekten hissedebiliyorsan, o zaman o duayı yapıyorsundur!.. Buna vicdanın hüküm verecektir!.. Yargıcınız vicdanınızdır... O günde hüküm vermek için NEFSİNİZ (vicdanınız) yeter...

Şimdi düşünün bakalım, vicdanınızla başbaşa olarak düşünün!..

Çevrenize çelik dev duvarlar örülmüş, içinde yalnız olarak düşünün...

Ölümle birlikte dünya yaşamından, şuurlarınızı örtmüş tüm kabullenişlerden uzak bir ortama gireceğini bilerek düşünün...

Anne-baba, koca-karı-kardeş kavramlarının kaybolduğu; büyük büyük anneanne ile küçük torun farkının olmadığı bir günün mutlak; günümüz kabullerinin de izafî-göresel olduğunu hissetmeye çalışarak düşünün...

Şu andaki idrakınız ne?.. Şu andaki hissedişiniz ne?.. Bütün bunların sonucunda gayrı ihtiyarî DUAnız ne?..

Cevaplar

− Özümü yaşamak...

− Aslıma rücu etmek...

Üstad

− Dua noktasına gelebilmiş olanınız varsa eğer; o kesinlikle duasına icabet olunacağını bilsin!

Cevap

− Henüz rahatsızlığımı tanımlayamadım.

Üstad

− Teşekkür ederim H... doğru teşhis yarım tedavidir..!

Soru

− Gayrı ihtiyarî gelinmiyor mu?

Üstad

− Bilincinin eriştiği kadarının sonucudur..!

Cevaplar

− Bütün değer yargılarından, duygularımdan kurtulmak sureti ile ölmek...

− Aczimizi ifade edebilmek mümkün müdür?..

Üstad

− Hissedebilmek mümkündür...

Cevap

− Â’mâ boyutunda yaşamak!

Üstad

− “Â’mâ” bir isimdir... İsmin işaret ettiği mânâyı idrak etmişsen; zaten yaşamı da açılmıştır... Hissetmemişsen, isteğin taklidî istek ve duadır... Ki o zaman onu hissetmeye çalışmak gerek...

Cevap

− Ben şunu hissediyorum ki... Gelecekte yaptıklarımdan pişman olacağım; ama bunu şimdiden bilmem, aynı yanlışlara düşmemi engelleyemeyecek!

Üstad

− Önemli olan her an şuurlu bir şekilde ve belli bir noktaya, hedefe doğru yürümektir. İdrakın kadarıyla yanlışlardan korunursun... Nasıl yakacağını idrak ettiğin ütüye dokunmazsan, sana pişmanlık verecek yanlıştan da kendini öylece korursun...

Cevaplar

− Bu durumda idrakımı geliştirmekten başka çarem yok!.. Bu durumda benim duam: “Allâhım ilmimi, idrakımı arttır” olacak…

− Tüm bunların kolaylaştırılmış olmasını niyaz ediyoruz Üstadım.

− Allâh indîndeki gerçek değerleri idrak edip, bütün yaşamımızı ona göre yönlendirip neticesine ulaşmayı nasip etsin. Teşekkür ederiz Üstadım.

− Zannımdakiyle indîmde yaşamaktan; HUZURUNDA gaflette olmaktan sığınırım RABBİME... İNDÎNDEKİ gerçekleri VAHHAB ve LATİYF isimleri yönünden müyesser eyle, hazmını in’am eyle!

Üstad

− Karın, kocan, en yakın arkadaşın, çocuğun hepsi de zaman zaman belli şartlanmaların tesirinde oldukları için seni yanlışa sürüklemek isteyecektir...

Zaten bu düzen ve sistem, yaradılışı itibarıyla imtihanın ta kendisidir... Ya ilimden idrak ettiğin kadarını “....” rağmen yaşayacaksın; bu yüzden de sıkılacak, üzülecek, bunalacaksın; ama rotandan taviz vermeyeceksin...

En kötü ölene kadar; sonra zaten bütün bunlar yok, öyle ise şimdiden yok olsun deyip, ilminin, idrakının gereğini yaşayacaksın... Ya da güzel rüya iyi gelecek; uyandığında da hepsi kaybolup, dımdızlak ortada kalacaksın!..

Seçtiğin, beraber olduğun; vaktini geçirdiğin insan, senin yaşamının en önemli olayıdır...

Ya onunla ve onlarla sonsuz yaşamın zirvesine tırmanacaksın; ya da onlarla bataklığa saplanacaksın!.. Çünkü sen, idrakına göre duada olduğun gibi... İdrakına göre de çevre içindesin...Ya ortaklarınla yükselirsin ya da onlarla batarsın!

Özür dilerim, farkında olmadan çok vaktinizi aldım... Size bir soru ile bu akşam veda edeyim...

Cennette herkes kendi mertebesinin karşılığı yaşam içinde olacağına göre... Aynı mertebeyi paylaşmayan karı-koca veya yakın dostlar nasıl birbirleriyle olacaklar?.. Hepinize teşekkürler... İyi geceler... Allâh muîniniz olsun!

30 OCAK 1998

Soru

− Üstadım, zikir nedeniyle yeterince kitap okuyamıyoruz. Zikir ve kitap okumayı beraber yaptığımız zaman da, zikrin faydasının azalacağı endişesini taşıyoruz. Bu konuda ne tavsiye edersiniz?

Üstad

− Bir yandan zikir, bir yandan kitap elbetteki olur... Zikir yaparken araba kullanmıyor musunuz? Aynı şey!..

Soru

− Şu’arâ 28’de “Doğunun ve batının Rabbi”;

Rahmân 17’de “‘İki doğunun ve iki batının Rabbi” ve,

Me’aric 40’da “Doğuların ve batıların Rabbi” tanımlamalarındaki “DOĞU ve BATI” tâbirleriyle neye işaret edilmektedir?

Üstad

− Doğu ile enfüs, batı ile de âfak kastediliyor benim anladığım kadarıyla... Bir diğer mânâsıyla da yaşadığımız âlem ile ölüm ötesi boyutun enfüs ve âfaklarına da işaret edilmiştir...

Soru

− Neden “Lâ ilâhe illâllâh” denir de; “Lâ ilâhe illâ Rahmân” veya “Lâ ilâhe illâ Rahıym” denmez..?

Üstad

− Rahmân veya Rahıym ismi, belli sıfatlara işaret eden isimdir... Oysa “ALLÂH” ismi, orijin varlığa işaret eden isimdir...

Benim pek çok vasfımdan, sıfatımdan birine işaret eden isim ile, bana işaret eden arasındaki fark neyse, “Allâh” ile “Rahıym” arasındaki fark da, sanki öyle gibidir...

Soru

− Kadir an’ı fiziksel bir oluşum mudur? Yani Şiron, Jüpiter, Venüs gibi gezegenlerin yer ile belli açılar altındaki konumuyla ilgili olabilir mi?

Üstad

− Fiziksel bir oluşum değildir... Melekî boyuttan bir tenezzülattır!

Soru

− Hafıza, bellek dalgaları şeklinde ruha kaydediliyorsa, ruh beden terk edildiğinde durum ne olacak?

Üstad

− Hafızadaki bilgiler, ruhun beyin tarafından üretilişi anından itibaren otomatik olarak ruhun bünyesinde oluşturulduğu için, ruh bedenden oluşacak olan nûr bedene de gene otomatik olarak dönüşür...

Soru

− Yani ruhu olmayanın hafızası olmaz mı?

Üstad

− Ruhu olanın hafızası vardır; fakat her hafızası olanın ruhu yoktur... Yani ölüm ötesi yaşamını sağlayacak olan beyin üretimi kişilik ruhu, demek istiyorum...Unutmayın ki, genetik hafıza başka şeydir; ruh hafızası başka şeydir.

Soru

− Hafızası olup da ruhu olmayan hangi varlıklardır? Teşekkürler.

Üstad

− Hayvanlar ve diğer canlılar...

Soru

− Orijin varlığa işaret eden “Allâh” ismini harf harf açar mısınız?..

Üstad

− Sorunun cevabı; AbdülKerîm Ceylî’nin “İnsan-ı Kâmil” kitabında var...

Soru

− Melekî boyuttan tenezzülat, “an” ile kayıtlı mıdır?

Üstad

− Melekî boyuttan tenezzülat, o şuurun dilediği kadar bir süreçtir...

Soru

− Üstadım!.. Meleği tanımadan kendi hakikatini tanımak, idrak etmek, ALLÂH’ı kavramak mümkün değil, buyuruluyor... Melek boyutunu tanımak ne demektir?..

Üstad

− Kendini önce beden olarak tanırsın... Sonra idrak edersin veya takliden kabul edersin ki, bir de ruhun varmış... Bu derinliğine giden bir görüş keskinliğine yol açar; “basîret” de denir...

Bunun da ötesine geçebilirse idrakın... Tüm varlığın (elbette ben dediğin de buna dâhil) asıl kökeni melekî boyutmuş; bunu fark edersin...

Bu boyutu fark etmeden, anlamadan, idrak etmeden, hissetmeden kendi hakikatini kavraman, hissetmen de kesinlikle mümkün değildir!.. Hele ki ötesine geçmek!..

Bu gerçekleşmeden, ötesinden söz etmek, ancak laf salatası olur!.. Yani, takliden yapılan konuşmalar!..

Soru

− Ehli beyt, Kurân’a tamamen ayna olma vasfını taşıyor mu?..

Üstad

− Ehli beyt, fıtratları kadarıyla Kurân’dan aksettirirler...

Soru

− Herhangi bir şeyi değerlendirme; beyindeki genetik özelliklerin ve astrolojik etkilerin tesiri ile şekil alır. Bu boyut, yaşadığımız düzeyi oluşturur. Âhiret hayatında aynı astrolojik etkiler devam edeceğine, ruhta da Dünya üzerinde mevcut genetik kayıt olduğuna göre, âhiret boyutunda başkalaşım yavaşlatılmış bir şekilde mi olacaktır? Belirtildiği gibi dünya hayatında ki değerler âhiret yaşantısında hükmünü yitirmektedir...

Üstad

− Evet!..

Soru

− Efendimizin halifelerinin her hutbesinin farz oluşunun altında yatan espri neye dayanmaktadır?..

Üstad

− Soruyu daha aç...

Soru

− Halifelerin Cuma namazında yaptığı hutbeyi kastediyorum...

Üstad

− Cemaatin, yöneticisinden haberdar olması ve onu dinlemelerinin farziyetine işaret eder... Bu dediğim, şeriattaki farziyet anlamında değil, gereklilik anlamındadır.

Soru

− Kurân’ın Mekke’de ve Medine’de yani iki ayrı şehir de nâzil oluşunun ayrı bir hikmeti mevcut mudur?..

Üstad

− Kur’ân; yerleşim alanına değil, kişiye nâzil olmuştur!..

O Zât nerede ise oraya nâzil olur...

Mekke’nin fazileti bulunduğu yerden; Medine’nin fazileti orada bulunan kişiden ileri gelir!..

“Şerefil mekân bilmekin” uyarısını hatırlayalım Hz. Rasûlullâh sallâllâhu aleyhi vesellem’in...

Soru

− Bir hadiste bazı Nebi ve Rasûllerin yanlarındaki hayvanları, Efendimiz’in de devesini cennete götüreceği belirtiliyor. Hayvanlar ölüm ötesi yaşamda ruhunu üretemediğine göre bu hadisi nasıl anlamalıyız?..

Üstad

− Dün bir soru sormuştum kapatmadan evvel. Bu cevap onunla ilgilidir... Şimdilik erteleyelim...

Soru

− “Ebrâr’ın güzellikleri mukarreblerin kusurlarıdır” hükmünü açar mısınız?

Üstad

− Taklit ehlinin yaptığı davranışlar ve düşünceler, tahkik ehlinin bakış açısı içinde büyük noksanlıklar ihtiva eder... anlamındadır herhâlde...

Soru

− Üstadım, “Allâh razı olsun” derken kendimizin razı olduğunu mu ifade etmiş oluyoruz?..

Üstad

− Hakikatinin gereğinin senden açığa çıkmasını niyaz ederim, beni memnun kıldığın için... gibilerindendir, bu idrakla söylenmişse... Âdetten denmişse; tanrıya dönük; “Allâh şirk koşanın hiçbir ibadetini kabul etmez” âyetini hatırlamak gerekir...

Soru

− Nûh Sûresi, 26-27. âyetlerde “Rabbim yeryüzünde kâfirlerden kimse bırakma... Bırakırsan onlar kâfir ve fâcir evlatlar doğururlar”... deniyor. Burada vurgulanan “küfür” hâlinin kalıtsallığı ise, bu ne düzeyde geçerlidir?

Üstad

− “Küfür” kalıtsallığını değiştirecek bir melekî müdahele olmadığı sürece...

Soru

− Bir hadiste Efendimiz, “Ümmetimin ihtilafı rahmettir…” demektedir. İhtilafın rahmet oluşu, ne demektir?

− Hz. Musa’nın ümmetini oniki fırkaya, Efendimiz’in ümmetini yetmişiki fırkaya ayırması ile bir bağlantısı var mıdır?..

Üstad

− Hayır... Ayrı konulardır...

Birincide bahsedilen ihtilaf, araştırmayı teşvik anlamında kullanılmıştır...

İkincide ise, işin hakikatinden sapmalar anlamında...

Bayram gecesi sizleri daha fazla tutmayayım... Katılanlara teşekkürler ve iyi geceler...

ŞUBAT AYI SOHBETLERİ

3 ŞUBAT 1998

Soru

− Bir kişi eğer, kendisine sıkıntı veren bir olaya Hakk’tan geldiğinin idrakı ile değil de, içinde bulunduğu koşullar nedeniyle zorunlu olarak sabrediyorsa veya hoşgörüyle karşılıyorsa, ve bu durum onun bir süre sonra bu olayın kaydından kurtulmasını sağlarsa, söz konusu durum kendisine ölüm ötesinde bir arınma sağlar mı?

Üstad

− Evet!

Soru

− Zihinsel ve bedensel tüm faaliyetler aynen ışınsal bedende bellek dalgalarına aktarıldığına göre; 120. günden itibaren rahimde yaşanılanlar ölüm tadıldıktan sonra hatırlanacak mıdır? Ve nasıl değerlendirilecektir?.. Teşekkür ederim…

Üstad

− Yorumsuz olarak bir film seyreder gibi...

Soru

− Bu boyutta yaptığımız arınma çalışmalarını mevcut %5-6-7 gibi kapasitelerle yapmaya çalışmaktayız... Boyut değiştirdiğimizde yani ölüm ötesindeki süreçte yeni bir kapasite gelişmesi olmayacağına göre arınma yani nârî bedenden nûrî bedene geçiş nasıl olacak?..

Üstad

− Bu yüzde, bilgi kapasitesidir... Beden kapasitesi değil... İkisi ayrı şeylerdir...

Soru

− Bir hadiste geçen “Cennetteki uzun boylu adam İbrahim’dir...” sözündeki “uzun boy”dan ne kastedilmektedir Üstadım?

Üstad

− Hakikate yakîn elde etme!..

Soru

− Ankebût Sûresi’nin 67. âyetinde “haramen eminen” diye geçen ifadeyi birçok meâller “Mekke şehri ya da Kâbe çevresi olarak” değerlendiriyorlar. Mekke şehri veya Kâbe çevresi hırsızlık, tecavüz hatta işgal olaylarına sahne olduğuna göre, “Haramen eminen”den ne kastediliyor?.. Açıklar mısınız Üstadım... Teşekkür ederim.

Üstad

− Kâbe, Hakikati temsil eder; ve “o hakikati yaşayanların çevresi emin bölgedir insanlar için”de... gibi anlıyorum...

Soru

− “AKIL ve İMAN” kitabında; “Varoluş mertebelerinde birçok varlığın kendi görevlerini yapmaları veya imtihana tâbi tutulmaları Cinler aracılığı ile olacaktır” denilmekte. Konuyu biraz açar mısınız? Teşekkürler.

Üstad

− Somut âlemin en lâtif sûretleri olarak cin denen sınıf, kendinden kesif olan tabakadakilerin en büyük imtihan aracıdır...

Soru

− “Aşk” nedir?..

Üstad

− Fıtratında olup, kendinde bulamadığını bulduğun yere kapılmandır...

Soru

− Bir şeyi kendimizde bulamamamız mümkün mü Üstadım?..

Üstad

− Özünde vardır fakat bilincinde açığa çıkmamıştır... Kendinizde bulamadıklarınızın sayısı bilinemez.

Soru

− Vehim duygusu, insanda bulunan en büyük şerr güçtür. Bilinci âdeta esir eder (Akıl ve İman)... Mevlâna Mesnevîsi ve daha birkaç eski eserde, Azrâil (a.s.)’ın Vehim Meleği olduğundan bahsediliyor. Bu konuya bakış açımız nasıl olacak?

Üstad

− Vehim hem en büyük şerrdir; hem de en büyük hayır!.. Tamamen kişideki açılıma bağlı olarak değişir bu!.. Vehimler üzerinde tasarrufu olan melektir Azrâil...

Geçenlerde bir soru sormuştum sizlere... Cevabını bulan var mı?..

Soru

− Soruyu duymayanlar için tekrarı mümkün mü?

Üstad

− Sorum şuydu:

Yunus’un tespihi diye bildiğiniz, hâlinin dile gelişi olan duası “innî küntü minez zâlimiyn” idi...

Ya sizin hâlinizin, hissiyatınızın duası nedir farkında mısınız?

Cevaplar

− Rabbena zalemnâ enfüsena...

− Allâhümme einniy alâ zikrike ve şükrike ve hüsnü ibadetik.

− Bu durumda “Allâhım idrakımı arttır” derim...

− Allâhümme inni euzü bike en üşrike bike şey’en ve ene a’lem ve estağfiruke lima a’lem, inneke entel allamul guyub ve Allâhümme inna nes’elüke min hayri ma seeleke minhu nebiyyuke Muhammedun s.a.v ve neuzü......

Üstad

− … “Dua ve Zikir” kitabı bende de var!..

Cevaplar

− Sevdiklerinle ünsiyet edip onların hâlleriyle hâllenmemi hazmıyla nasip et, derim...

− Sistemi okumak...

− İman ve marifet nûru bağışlamasını ve hazmını ve sevdikleriyle bir arada olmak!

− Üstadım merhaba. Ben son zamanlarda kendimi terkip kalıbında sıkışmış hissediyorum. Bu durumu üzüntü veya kızgınlıkla karşılamıyorum ama bu kalıbı aşmanın yolunu kolaylaştırması için dua ediyorum. Ayrıca bu sene kısmetse Hacc’a gideceğim. Şimdiden burada ve gidince orada tavsiye edeceğiniz özel çalışmalar var mı? Teşekkürler...

− Şu anda hakikati bulmaya çalışıyorum. Allâh’ın bunu kolaylaştırmasını ve O’nun yolunda beni sâbit kılmasını diliyorum...

Üstad

− “Dua ve Zikir” kitabındaki dualar sizin duanız olmaz!.. Bu yaptıklarınız, taklittir!..

Siz taklit ehli olarak yaşayıp, mukallidandan biri olarak mı bu dünyadan ayrılmak istiyorsunuz?..

Ben ömrüm boyunca taklitten uzak durmaya çalıştım; her şeyin hakikatini düşünerek ve anlayarak yaşamaya çalıştım; ve idrak ettiklerimi, etraf ne derse desin, bildiğimden şaşmayarak uyguladım...

Başkalarının duaları, sizin dualarınız değildir!..

Bu demek değildir ki, yaptığınız dua ve zikirleri bırakın... Onların getirisiyle siz bugün buradasınız ve ilerleyebilirsiniz ancak... Bu hâl sizin gerçek duanızdır... Ve onun karşılığını alacaksınız... Ne alacağınızı merak ediyorsanız, duanızı fark etmeye çalışınız... Ne var ki bir de gelmiş olduğunuz idrak seviyesinin sizde oluşturduğu bir hâl vardır...

Cevaplar

− Şirk ağacımın meyvelerinden sakınıp nefsimin hakikatiyle meşgûl olurum...

− Benim duam hissettiklerimdir! Hissettiklerimin, benim tarafımdan oluşturulduğunu düşünmediğim için duam budur diyorum. Bu nedenle size klasik anlamın dışında bir tespih ve dua var mıdır şeklinde bir sual sordum...

− Duam duadan arınmış olmaktır, ne dersiniz?

− Hayatta en büyük isteğim ölmeden önce ölmek! Duam da budur, hedefim de...

− Dünkü sorumun bir devamı olarak: Ahadiyet mertebesinin tecellisinin olanaksız olduğundan yola çıkarak Ahadiyeti de içeren Ulûhiyet mertebesinin tecellisinin nasıl anlaşılması gerektiğini açıklar mısınız?

Üstad

− Bu konu “İnsanı Kâmil”de işleniyor. ..... hanım ile görüşün...

Cevaplar

− Şirkten arınabilmeyi, kendine seçtiklerinden olabilmeyi ve seçtikleriyle beraber olabilmeyi diliyorum.

− Sistemi çözüp, gereğini bilinçli şekilde yaşamak…

− Son bir yıldır bir tek duam var “Allâhım sana ulaşmama engellerden sana sığınırım.”

− Yaradanın beni en mükemmel şekilde yarattığına eminim; hedefim programımla barışmak; sistemle ilişkimi okumak ve zamanın yöneticisinin hakkımda (eğer varsa) bir modifikasyon takdiri varsa bunu hazmetmeye çalışmak ve şükretmek... Gecikme için özür dilerim...

Üstad

− Teşekkür ederim...

Peki şimdi hepinize soruyorum... Soruyu dikkatle okuyun...

Başımıza gelecek olanların, yaşayacaklarımızın ezelde takdir olduğuna inanıyorsak... Falanca şunu yaptı da başına şu geldi, böylece cezasını buldu sözünün; ya da o olayla ilgili olarak Mars-Satürn vs. vs. kavuşumlarından söz etmemizin anlamı nedir?..

Başımıza gelen belâ, cezalandırılma; takdirin mi, yaptıklarımızın mı sonucudur?..

Cevabını Cuma akşamı istiyorum... Hepinize iyi geceler...

6 ŞUBAT 1998

Üstad

− Evet sorularınız var mı?..

Soru

− Allâh’ın indînde, ilminde her şey “Dehr” anında olup bitmiştir. Ancak, tüm birimlerin terkibiyetleri gereği ortaya koyacakları ve Allâh’ca malûm olan fiilleri, O’nun her an yeni bir şanda olarak dilediği doğrultuda gerçekleşmesi durumunu, el’an kemâkan bize göre genişletilmiş zaman boyutunda yaşadığımız ve bizce malûm olmadığı için değerlendirmelerimizi yaparken sebep-sonuç ilişkisi kuruyoruz... diye düşünüyorum, Üstadım.

− Evvel ve Âhir “O”, Ezel=An olduğuna göre, sorunuzun cevabını “Beynine hükmedemeyen kaderine tâbi olur” ile anlamaya çalışıyorum... Üstadım.

− “Evren” diye algıladığımız, “Rahmân” isminin açılımındaki oluşumlar mıdır?

Üstad

− Rahmâniyet sıfatının ihtiva ettiği Esmâ’nın Rubûbiyet sıfatıyla açığa çıkmasının bir bölümüdür “Evren”...

Okyanusta bir kaşık su misali!..

Soru

− Rahıym isminin Rahmân’dan farkını açıklayabilir misiniz?

Üstad

− Rahmân ve Rahıym isimleri arasındaki fark “Hazreti Muhammed Neyi Okudu” ile “Temel Esaslar” kitabında geniş olarak açıklanıyor...

Soru

− Üstadım neler dua ile değişir, neler değişmez? Neden Allâhû Teâlâ çok sevdiği kullarının bile bazı dualarını kabul etmemiştir?..

Üstad

− Dua takdirdendir... Ancak ne şekilde ve ne zaman icabet olacağı da takdir sınırlarına dâhildir... Zaman kavramı ise bize GÖREdir... Bu sebeple, biz duam olmadı dersek de, o fıtrat ve istidadımız elveriyorsa, mutlaka olacaktır...Bu arada düşünün, duanıza icabet edecek olan nerededir?..

Soru

− İstidadımızın ve fıtratımızın elvermediği duayı etmemiz mümkün müdür?

Üstad

− Kabiliyetinden gelen bir şekilde etmen mümkün. Ayrıca, “Allâh istemedikçe siz isteyemezsiniz” âyetini hatırlayın...

Soru

− Kabiliyetinizden gelen bir şekilde ifadesini biraz açar mısınız?

Üstad

− İstidat ayrıdır; kabiliyet ayrıdır... Kişinin istidadı olur, kabiliyeti olmaz... Kabiliyeti olur, istidadı olmaz... İkisi de olabilir... İkisi de olmayabilir... Yani yöneldiği konuya demek istiyorum...

Şayet istidadı elvermediği hâlde, kabiliyetinin getirisiyle eğiliyorsa o konuya; bir süre sonra ondan vazgeçmesi mukadder demektir!..

Soru

− Hiçbir yorum ve kabul Allâh’ın AHADİYETİni gözardı edecek şekilde olmamalı... Çünkü mutlak olan Allâh’ın AHADİYETİDİR... Bu durumda gerçekte her şey bir HÜKÜMdür... Şuur ile şuurun hükmü arasında bir kopukluk, bir ayrılık ve bir zaman olur mu?.. Öyle ise ZÂT’ın ilmi dışında (ilmiNİN değil) hiçbir şey mevcut değildir... Yaşam da bu hükmün algılanışından ibaret bir bütünlüktür...

Üstad

− Teşekkürler...

Soru

− Hz. Meryem’in Hz. İsa’ya hamile kalışı ile ilgili soru: Hz. Meryem’e gelen melek ne yapmıştır? Sperm görevi nasıl oluşmuştur izah eder misiniz?..

Üstad

− Meleklerin yolladığı impulsların, genetiği etkileme ve mutasyonlar oluşturma özelliği vardır... Bu boyuttaki bir gelişme ile Hz. Meryem’in hamile kaldığını düşünüyorum... Bir şekilde yaratan, başka bir şekilde de yaratabilir...

Soru

− Zikreden, zikredileni zikrederken yaptığı zikrin bile farkında olmayış hâlini nasıl değerlendirirsiniz?

Üstad

− Tüm varlık yazdığın zikri yapmaktadır... DİNLEYEBİLENE; OKUYABİLENE...

Soru

− Namazda okunan tahiyattaki Kelime-i Şehâdeti Mi’râcta kim söylemiştir?..

Üstad

− O bölüm sonradan ilavedir... Mi’râctakinde yoktur...

Soru

− Hz. Âli, “Görmediğim Allâh’a kulluk etmem” nüktesi ile neyi anlatmak istiyordu?

Üstad

− Kendisindeki enfüsî ve âfakî müşahedenin tam oluşunu... Dolayısıyla “Ayn-el yakîn” müşahede sahibi oluşunu!..

Soru

− Ezelde (dehr=sıfat boyutunda) takdir edilmiş olanın yıldızlar ve burçlar âlemi vasıtasıyla Efâl âlemindeki zuhuru, vehmin hükmü altında olan terkipsel birimler tarafından, “falanca şunu yaptı da başına şu belâ geldi” olarak algılanır... Tabiatımız nedeniyle, “belâ” veya “ceza” olarak algılanmakta olan oluşlar, takdirin sonucu olmakla beraber, o irade bu birimden çıktığı için, yaptıklarımızın sonucu olarak da değerlendirilebilir diye düşünüyorum Üstadım.

− İlham meleği ile vahiy meleği arasında ne gibi fark vardır..?

Üstad

− Aynıdır... Fark yoktur... Gelen kişiye göre biz “ilham” veya “vahiy” diye ayırırız... Gelen kişi Nebi ise “Vahiy” deriz; Velî ise “İlham”!.. Sâdık olması şartıyla... Sezgi ile ilhamı karıştırmamak gerekir...

Cevaplar

− Başımıza gelenleri, belâ, cezalandırma diye değerlendirmemiz tamamen terkipsel oluşumuza bağlı bir perdelilik durumu olduğundan, sistemin işleyişindeki çeşitli vesileleri gerçek nedenlermiş gibi algılıyoruz. Yaşadığımız her şey takdirdendir.

− Mevcut olan aklım benim kaderimdir, idraka dayalı bir şekilde astroloji ile ilgilenir, gereğini mevcut olan kapasitesi kadar yaşarım. Başımıza gelen belâdan, sizin geçen gün belirttiğiniz gibi hangi yönde bir arınma oluşturduğuna bakmalı.

Soru

− Üstadım, iman sahibinin ibadetlerinden namazın, belli vakitleri var... İkân sahibinin ubûdetinin namazında vakti söz konusu olur mu?..

Namazın mi’râc olabilmesi için kişinin öncelikle hayatında tekliği yaşaması mı gereklidir? Yoksa bunu yaşamadan direkt olarak namaz mi’râc olabilir mi?

Üstad

− Namazın ikamesi, ve Mi’râcın oluşması kişinin yaşantısıyla bütünleşmiştir... Normalde yaşayamadığını namazda da yaşayamaz... Namaz, Mi’râcın yaşanması içindir... Müşriğin yaptığı hiçbir ibadetin yararı olmayacağı Kurân’da ifade edilmiştir...

Tasavvuf çalışmalarının temeli; şirki hafîden kurtulup, başını nereye döndürsen, yani ne yöne bakış atsan TEK’liği görebilmek içindir...

Namazdan amaç, Allâh’ı görebilmektir!.. Ama körlere de namaz yasaklanmamıştır!.. Zira kör de olsa, sağır değildir hiç olmazsa!.. Namazı kılamayan; yani âfakta, karşısındakinde Allâh nûrunu göremeyenin yaptığı ibadet, kendine ZULÜMDÜR!..

Soru

− Tasavvufta geçen Hullet makâmı Hz. İbrahim’e mi aittir..?

Üstad

− O’nda sembolize olan fakat daha sonraki İnsan-ı Kâmil’lerde de açığa çıkan bir tecellidir... Asâleten O’na; verâseten de O’ndan sonra gelmiş olanlara aittir...

Soru

− İmam Gazâli: “Küllî aklın feyiz saçmasıyla VAHİY; Küllî Ruh’un feyiz saçmasıyla da İLHAM doğar” diyor… Ne demektir?..

Üstad

− Kişide küllî ilmin açığa çıkması yönüyle; fıtratındaki ilham alma yeteneğinin açıklaması...

Nebilerde açığa çıkan “Vahiy”, Akl-ı Küll boyutunun ilminin açığa çıkması; Rasûllerde velâyetleri kanalından Ruh-u Â’zâm’dan alınan ilmin adının “İlham” olmasıdır.

Sonuçta her ikisi de aynı Tek kaynaktan olmasına rağmen, birincisi zâhire dönük ilmin adı ve aracısı; ikincisi ise, bâtına dönük ilmin adı ve aracısıdır.

Soru

− Hz. Meryem’in başına gelen bu mutasyon, yaşanan tek vak’a mıdır? Değilse bu şerefe nail olmuş başka yaşantılar da var mı?.. Varsa, habersiz olabilirler mi? Teşekkür ederim...

Üstad

− Kurân’da yalnızca Hz. Meryem’den bahsediliyor... Ama yalnızca ona mahsustur diye bir sınırlamanın farkında değilim... Allâh’ın sınırlamadığı şeyi benim de sınırlama hakkım yoktur... Dolayısıyla bu konuda kesin bir şey diyemem...

Soru

− Şeytaniyet bir vasıf ise, “halife” de vasıfsızlık demekse; şeytanın Âdem’e secde etmemesini nasıl anlamalıyız?..

Üstad

− Şeytaniyet; gördüğü ile kayıtlamak ve kayıtlanmaktır... Hilâfet ise gördüğünü kayıtlamamak, sınırlamamak ve sınırsızlıktan nasip almaktır!..

Şeytan gördüğüyle kayıtlandı... Halife ise, her an sınırsız ve kayıtsız olanın ahlâkıyla ahlâklanmış olarak, halife olmuştur...

Soru

− Hakikat-i Ahmediyet makâmını izhar eden bir birimin ilmi ne yönlüdür?..

Üstad

− Hakikat-i Ahmediye izhar edilmez!.. Edilemez!..Yaşanır o mertebedeki Zâtlarca...

Soru

− Rasûlullâh Efendimiz’in tebliğ ettiği dini inkâr ettiği hâlde, bir birimin antiçekim dalgaları almış olması sebebiyle cennete girmesi mümkün müdür? Bana değildir gibi geliyor, yanılıyor muyum?

Üstad

− Doğru ve isâbetli düşünüyorsun!..

Soru

− Madde kuantum boyutuna indirgendiğinde yerçekimi kanunu ispatlanabilir mi?.. Çünkü kütle ve yük ortadan kalkar... Alain Aspect deneyinin sonucu çıkar: Mekânsız iletişim ve sonuç beş duyunun algılayamadığı DEHR mi?..

Üstad

− Kuantsal boyutta olayı değerlendirdiğin zaman zaten madde kavramı olmaz, dolayısıyla yerçekimi kalkar... O boyut itibarıyla... Kuantsal boyutumuz itibarıyla hepimiz varlığımızı yitiririz... Ama gene de DEHR boyutu değildir bu kanaatime göre…

Soru

− Üstadım, başımıza gelecek olanların ve yaşadıklarımızın iyisi de kötüsü de takdirdendir bana göre. Muhakkak her olayın bir nedeni vardır. Bu nedeni oluşturan kim?

Üstad

− Bunlar Allâh’ın ilim ve iradesinin zuhura çıkmasıdır. O’ndan gayrısı olmadığına göre, her olanın TAKDİRİ ve TEZAHÜRÜ, O’na aittir.

Soru

− Rasûlullâh Efendimiz (a.s.)’ın “Beni gören Hakk’ı görmüştür” açıklaması ışığında düşünerek Rasûlullâh Aleyhisselâm’ın Ruh-u Â’zâm’ın mânâlarından sadece bir mânânın yeryüzünde açığa çıktığı mahal olmasını nasıl düşünelim açabilir misiniz?..

Üstad

− Hz. Muhammed Aleyhisselâm, BENİ derken, aslında beden boyutunu kastetmiyor… Kendisinde açığa çıkan Esmâ boyutuna işaret ediyor..!

Soru

− Düşündüklerim biraz uzunca... yazabilir miyim?

Üstad

− Evet... bekliyorum..?

Soru

− Anlayabildiğim kadarıyla, bir belâ ile karşılaşıldığında, “Bu ilâhî takdirdir” veya “Bu yaptığımın karşılığıdır” düşünceleri arasında yapılacak seçim son derece önemli...

Hangi bakış açısını seçmeliyiz ki, bu, bizi hakikati müşahededen uzak düşürmesin?..

ALLÂH isminin işaret ettiği mânâ hakkında bilgisi olan herkes biliyor ki, ALLÂH’ın takdiri dışında hiçbir iş meydana gelmez. Ancak burada çok ince bir noktaya işaret var...

Cevabımı Kurân’dan bir misalle vermek istiyorum.

Öncelikle, karşılaştığımız bir olayı “belâ” olarak nitelendirmek, o noktai hakikati müşahede edememekten kaynaklanır. Hakikati müşahede edememenin verdiği zorluktur, aslında karşılaşılan...

Dolayısıyla hakikati görememe durumu, “nefse zulüm” diye anlatılan hâli ifade eder. Böyle bir durumda bize yol gösteren Kur’ân işâreti: “Zulmeden ALLÂH değildir, onlar kendi nefislerine zulmettiler”dir.

İblis ve Âdem, cennetten kovulma hâdisesi sonrasında, bu işledikleri hakkında iki farklı sonuca varırlar. Her ikisi de yaptıklarının Allâh takdiri olduğu bilgisine sahip olmalarına rağmen, Âdem “Nefsine zulmedenin kendisi olduğunu” (yani kendi yaptığının neticesine katlandığını) itiraf ederken; İblis, karşılaştığı olayı, “Beni azdıran Sensin” diyerek ilâhî takdire bağlar...

Âdem, yaptığı hatayı kendine mâl eder: “Ben bu hâlde kendi nefsime zulmettim” der, ve bu değerlendirmesinden dolayı mağfiret bulur. İblis’in ifadesi ise, “Beni azdıran sendin.” Fakat bu değerlendirme onun helâkına sebep olur.

Kendinden istenenin zıddını yapmasıyla İblis’in helâkine sebep, işte bu sorunuzun cevabında gizli. O hâlde, karşılaştığı şeyden sıkılan, belâ algılayan demelidir ki:

“ALLÂH’ım, şu hâlde Sen, benim değerlendirmemden Subhansın; kendi nefsimin hakikatini görememekle bu duruma maruz kalarak nefsime zulmeden ise benim...”

Takdir, düşüncede bilinmeli, ancak belâyla karşılaşıldığında böyle diyebilmeli ve böylelikle “SEN”e değil “ÖZ”e dönmelidir... Hepinize sabrınız için teşekkür ederim...

Üstad

− Teşekkürler... Sanırım bana şunu anlatmak istedin;

İblis’in lânet almasına sebep, Allâh’ı enfüste seyredip âfakî seyrini tamamlamamış olması sebebiyle karşısındakinde göremeyişi ve karşısındakini inkâr edişi “şeytan” vasfını almaya sebep oldu!..

Bilmesine rağmen, bildiğini yaşayamaması yüzünden; yaptığının müsebbini ÖTEYE ATTI!.. Öteye atmakta ŞEYTANÎ VASIF olduğu için, LÂNETİ=UZAKLIĞI yaşamak durumunda kaldı...

Buna karşın Âdem ise, yeryüzünde halife olarak zâhire çıkarıldığı için, hilâfetinin bilinci içinde, yaptığını ÖTEDEKİNE mâl etmedi; fâili hakiki olarak kendindekini gördü... Ve yaptığını nefsininin hakikatine bağlıyarak; yaptığı gerçeği örtme işi dolayısıyla; nefsinin hakkını yemiş olarak, kendisine zulümde bulunduğunu idrak etti...

Bu idrak edişin anlatımı, içinde bulunulan idrak da; “Ben nefsime zulmettim” kelimeleriyle bizim anlayışımıza nakledildi...

Yani kalıp kelime olarak biz bu cümleyi tekrarladığımız zaman, ne tespih etmiş oluruz; ne de dua!..

O idrakın bize açılması, hissedilmesi ve yaşantımızda yer alması ise, Âdem’in istiğfarının bizim tarafımızdan paylaşılması demek olur; kanaatime göre...

Soru

− Bir olayla ilgili olarak Mars-Satürn vs. kavuşumlarından söz edilmesi, konunun Sistemin işleyişi açısından ele alındığına işaret eder. Yalnız sistemin ne olduğunun bilinmesi veya bilinmeden konuşulması mânâyı değiştirir. Olaya ezeldeki takdirin sonu diye bakmak şirke işaret eder. Allâh için ezel, ebed… gibi vasıflar kullanlmaz. Ayrca Allâh’ın tecellisi de yoktur. Konu Tek’lik açısından ele alınır ise, çoklukta teklik ifadesi olarak “BİZ” anlamında deriz ki; yaptıklarMIZın sonucudur. Yapılan ise ilim boyutunda Esmâların seyridir... Falanca şunu yaptı da bana şu geldi, böylece cezasını buldu... denmesi, söyleyen vahdeti yaşamıyorsa ötede bir Allâh yani tanrı inancı boyutuna işaret eder.

Üstad

− Bakın tahmin ederim bu oturumda aldığınızı hiçbir kitap veya kasetten alamazsınız.

Nedenini anlatmaya çalışayım...

Ortada A.H. yok!..

Bütün dikkatinizi okuduklarınızı anlamaya veriyorsunuz...

Bu arada beyniniz de tamamıyla yazana yönlenmiş telepatik iletişime açık bir hâlde... Tüm duyularınız ilme açık...

İşte bu sebepler dolayısıyla, bu chatten hayli yorgun ve dolu bir kafayla ayrılmanız muhtemeldir...

Bu sebeple başka sorusu olan yoksa oturuma ara verelim...

Soru

− İlim mi yoksa AŞK mı bu yolda (tasavvuf yolunda) kısa zamanda uzun mesafeler aldırır insana?..

Üstad

− Aşk ilme daha kolay erdirir...

Soru

− Kulun Rabbine âsi olması mümkün değilse, “VE ASA ADEMU RABBEHU FE ĞEVA”daki Âdem’in isyanı bir marifet midir, yoksa başka bir şey mi?..

Üstad

− Bu âyetten ben şöyle anlıyorum...

Âdem, Rabbi olan Esmâ terkibinin genişliği içinde hareket edemeyerek, beşerî kayıtlarla kayıtlanmak suretiyle hakikatine isyan etme durumuna düştü; ve sonra da bunun farkına vararak Nefsinin hakikatini yaşayamadığı için nefsine zulmetmekte olduğunu fark etti ve bunun üzüntüsünü yaşadı...

Soru

− İsteyerek ve hissederek akıldan geçirilen düşünce, takdiri ilâhî değil midir?..

Üstad

− Nefsinin takdiridir!..

Algılama daima değerlendirmeden önce gelir...

Soru

− “Allâh için nöbet tutanları, Allâh kabir azabından emin kılar” hadisinde bahsedilen nöbeti nasıl anlamalıyız ki bu nöbet kabir azabından emin kılıyor?..

Üstad

− Vatan sınırları senin izafî-göresel-geçici maddi vatanın değil; ölüm ötesi mutlak hakiki vatanındır... O sınırları koruman bu dediğin olaya vesile olur...

Peki herkese iyi geceler... Hoşça kalınız!..

Soru

− Üstadım, neden Rasûlullâh Efendimiz’in amcasının tevbesi için yaptığı dua kabul edilmedi?

Üstad

− Dua, fıtratı değiştirmez!

Soru

− “Hz. Muhammed Neyi Okudu?” kitabında... “Lâ havle velâ kuvvete illâ billâh” ifadesinin mânâsının Rahıym’den oluşunu nasıl algılamalıyız?

Soru

− Zâhir yönlü icazet sahibi kişilerin bâtınî yönden haberdar olmamaları mümkün müdür?

− Ve Teklik yönüyle mekr kavramını nasıl algılamamız mümkündür?

7 ŞUBAT 1998

Soru

− Sonsuz sınırsız TEK; hükmüyle AN içinde var ettiği sonsuz sınırsız âlemlerinden birinde insan adı ardında, kendi Esmâ ve Sıfatlarını terkibiyetler hâlinde seyretmede (kayıtlanmadan)... Ve “Hiçbir şeyde izhar olmadım insanda olduğum kadar”, “İnsanı kendi sûretim üzere yarattım” kelâmıyla da insandaki halife özelliğine işaret etmektedir.

Ne var ki yoktan var olan bu ayna, içinde yaşadığı boyut itibarıyla, bu özelliğini izhar edememekte... Özündekini bulamamanın sıkıntısıyla da takdirdeki olaylar karşısında azap çekmede ve olayları sebebe bağlayarak, sebepler girdabında boğulup gitmede, arınmamışlığı dolayısıyla izhar ettiği tüm düşünce ve fiillerin gerek enfüsî gerek âfakî sistem gereği karşılığını aldığı zaman da isyan etmede. Takdir edenle takdir olunan ve takdir, tek varlığın çeşitli algılanışından başka bir şey değildir diye düşünüyorum.

Üstad

− Teşekkür ederim...

E... dünkü yazını metinden okudum... Bu arada cevaplanmamış birkaç soru ile karşılaştım...

Şimdi dün soru sorup da cevap alamayan arkadaşlar, beni bağışlasınlar ve yeniden yazsınlar... lütfen...

Soru:

− “Ezanı işitene cuma namazı farzdır...” hadisini nasıl anlamalıyız?.. Teşekkür ederim...

Üstad

− Aynen okuduğun gibi... Zâhiren Cuma namazını işitip de gitmeyen farzı ihlâl etmiş olur...

Soru

− Azrâil kapıyı açık bulamazsa dönüyor mu Üstadım?

Üstad

− Cebrâil kapıyı açık bulmazsa döner!..

Soru

− Enfüste belli bir kemâlât, bir idrak oluşmasına rağmen, âfakta yaşayamama hâlini nasıl izah edebiliriz. Yaşam, idrakin tezahürü değil mi?..

İblis, “Bima ağveyteni” derken, öteye mi atıyor?..

Üstad

− Enfüste oluştuğunu söylediğin şey kemâlât değil, bilgidir!.. Eğer kemâlât olsa sonucu zaten otomatikman yaşanır... İlm-el ve Ayn-el yakîn ile HAKK-el yakîn arasındaki fark da buradadır zaten!..

Soru

− Üstadım... “124 bin Nebi vardır. Bunların 313’ü Rasûldür...” hadisince, “Dua ve Zikir”de geçen, “ala Muhammedin ve Ademe ve Nuhın ve İbrahiyme ve Musa ve İsa...” diye bahsedilen Nebilerin, 313 Rasûlden ayıran özellikleri nedir?

Üstad

− Kimi Nebidir, Rasûl değildir; kimi de Rasûldür, Nebi değildir... Bazıları hem Rasûldür, hem Nebi... Bazıları da bizler gibi ne Rasûldür, ne Nebi... Aksesuar!..

Nebi; dini yani sistemi anlatarak,insanların ölüm ötesi gerçeklere hazırlanması için görev almış kişidir.

Rasûl ise; velâyet hakikatinden gelen, varlığın hakikati ilmine elçilik yapan zâttır.

Soru

− Nefs boyutunda Nefs Tek’tir… Buyurulurken, diğer yerde de 7’ler için; “7 ayrı Nefs, Tek bilinç” tanımlaması yapılıyor... İzah eder misiniz?..

Üstad

− Yedi ayrı nefs kelimesindeki görüntüdeki kişi anlamına kullanılmıştır... Öz benlik anlamında değil...

Soru

− Her an var olup yok olma ile yaptıklarımızın sonucunu görme arasında nasıl bir ilişki var?..

− Üstadım... Dün size sorduğu “Neyi Okudu” kitabındaki − “Lâ havle velâ kuvvete illâ billâh” ifadesinin mânâsı dahi Rahıym’dendir cümlesini biraz açıp, bu ismin “Lâ havle velâ kuvvete illâ billâh” ile ilişkisini söyleyebilir misiniz?

Üstad

− “...illâ Billâh” uyarısındaki anlam, Rahiym isminin işaret ettiği özellikten açığa çıkmaktadır bizlerde!..

“...İllâ Billâh”taki anlamın gereğini açığa çıkaran kimse, Rahıym isminin işaret ettiği mânâdan kuvvet almıştır demektir bu!..

Soru

− Rasûlullâh Efendimiz s.a.v. mi’râca çıktığı zaman “Dur ya Muhammed, Rabbin namazdadır” hadîs-î şerîfini biraz açar mısınız, teşekkürler...

− Dünya’nın ikizi diğer planet ikizlerinden hangi mânâ olarak algılanır?

Üstad

− Dostlar bu oturumlarımıza bir isim koymaya karar verdim ve isim olarak da şunu düşünüyorum:

“TAKLİTTEN TAHKİKE veya GERÇEĞİNE... Hangisini tercih ederseniz onu yazıp enterler misiniz?..

Cevaplar

15 kişi “Taklitten Gerçeğine”, 17 kişi ise “Taklitten Tahkike” cevabını verir...

Üstad

− Kaç kaç oldu sayan var mı?

− Tahkike kelimesi ile gerçeğine arasında ne gibi bir anlam farkı var... Dil bilenlere soruyorum..?

Cevaplar

− Tahkikte araştırma da var.

− Tahkik: İncelemek; iç yüzünü araştırmak...

− Tahkik: araştırmak, gerçek: var olan ve kısmetse tahkikte bulunan hakikat.

− Fransızca’da Tahkik Etme: Rechercher; Gerçek: Realite olarak belirleniyor.

− Tahkik; araştırarak gerçeğine ulaşmaktır.Bu yönüyle onu seçtik.

− Tahkik: soruşturarak gerçekleme...

− Tahkik; gerçekleştirmek demektir, sözlük olarak...

− Tahkik kelimesinde, araştırma ve doğruluğunu inceleme vardır. Ama her araştıran gerçeğe eremez...

− Tahkik: araştırma,yaşama (tahakkuk ettirme), hakikat anlamlarını ihtiva ediyor, sanıyorum Üstadım...

− TAHKİK: Hakikati arama!

− Tahkik: Doğru olup olmadığını araştırarak gerçeği meydana çıkarmak.

− Araştırarak, hakikate doğruya ulaşmak...

− “TAKLİTTEN TAHKİKE” ifadesi amacımıza daha uygun düşüyor... kanaatindeyim..

− Tahkik: Hakikatine ererek gerçekleştirmek...

− Tahkik yaşanılması, gerçek yaşanılan...

− Taklit eden gerçeği bilebilir ama tahkik eden taklit edene gerçeği bilgi olarak verir, gerçekle kayıtlı olmaksızın...

− Tahkik; gerçeği araştırma... Gerçek; hakikat yani hedef…

− Tahkik: idrak ederek uygulamaktır...

− Tahkik kelimesi, kullanımı bakımından eskinin tekrarını çağrıştırırken “GERÇEĞİNE” daha güncel ve vurgulu...

− Meydan Larousse “Gerçek” için şöyle diyor: Tam anlamıyla var olan, bir olgu niteliğiyle mevcut bulunan, varlığı yadsınamayan.

− Araştırma sonucu gerçeğe ulaşamayabilirsiniz; Gerçek, kaynaktan vuku bulursa, hedefe ulaşılır...

− Tabanı hissetmeyle başlayan hakikat yaşamıdır.

− Tahkiki, Tetkik anlamında almak gerçeği ifade etmemektedir...

Üstad

− Şu ana kadar en doğru cevap ....’in...

Araştırma, soruşturma, inceleme yoluyla gerçeğe ermek demektir tahkik!.. Gerçek, ise hakikat anlamında kullanılır...

Bizim yaptığımız iş, TAKLİTinden arınıp hakikate ermek için gereken fikrî mücadele değil midir?..

Cevaplar

− Gerçek, sabit olan hakikattir. Tahkik ise gerçeğin hayata uygulanmasıdır.

− Tahkikin sonu tahakkukdur, diye düşünüyorum.

− Tahkik, yaşamı oluşturacak idrak kapasitesini oluşturmaktır...

− “Gerçek” sözcüğü, “hakikat”i ifade edememektedir, kanaatindeyim..

− Bütün uğraşımız taklitten kaçmak!

− İlim müminin yitiğidir, GÖRDÜ MÜ alsa iyi olur!..

Üstad

− Bulunduğu yere hiç bakmam; hemen alırım!.. İsterse bizim gibi çamurda olsun!

Cevap

− Estağfirullâh Üstadım... Doğru izafîdir.

Üstad

− Gerçekleri kabullenmek çok çok zordur! Allâh hazmını versin!

Soru

− İnceleme, araştırma, sorma, soruşturma ve teslimiyetten oluşan bir formül, Gerçeğin idrakına giden yolu açar kanısındayız.

Üstad

− P... baştakiler iyi de sonuncunun yerini anlayamadım orada (teslimiyet)…

Cevap

− Bizim Üstadımız var; araştırma, soruşturma bize yakışmaz... Biz şanslıyız... Nankör değil!

Üstad

− Hazır yemek ve taklit de size yakışmaz!..

Cevaplar

− Teşekkürler Üstadım...

− Gerçek=doğru. Tahkik=araştırmak

− Akılla çözülemeyenin teslimiyetle kabul edilmesi gerektiğini kastettik.

− Tahkik bâtıldan uzaklaştırır, Aşk ile teslim olursun...

− Gerçek, tahkikin götürecegi yerdir. Ki öyle bir yer de yoktur.

Üstad

− .... biraz daha açıklar mısın?

Cevap

− Her şey izafî, tahkikimiz de varsayımlara dayalı, böylece gerçeğimiz de izafî olur düşüncesindeyim...

Üstad

− Yani? Gerçek yoktur; gerçeklerİMİZ vardır mı demek istiyorsun?

Cevaplar

− Evet…

− Gerçek, her an yeni bir şandadır...

− “Gerçek” sözcüğü sınırsız sonsuz İlim içinde bir sınır getiriyor diye düşünüyoruz Üstadım...

− TEK bir mutlak vardır. O da mutlak diye bir şey olmadığıdır…

− Chat topluluğumuzun zihinsel ortalaması, gerçek eşiğimizi oluşturmakta, Ârif olan da bu olguya icabet etmektedir... MAALESEF!

− Taklitten Gerçeğine.

− Sonsuz süreç içinde her boyutun farklı gerçeği olduğundan, sonsuza uzanan araştırmada ne kadar nasip varsa o seviyenin hakikatine ulaşılır dersek yanlış mı olur Üstadım?..

Üstad

− Herkesin gerçeği, onun idrakının eriştiği kadarıdır!..

Soru

− Hz. Rasûlullâh’ın Mi’râcı sırasında Hz. Musa ile aralarında namaz rekâtlarının 50’den 5’e indirilmesi konusundaki diyaloğun bâtınî anlamı nedir?..

Üstad

− Hazreti Rasûlullâh Mi’râcta yaşadığı hakikatin bütün kendisine inananlarca yaşanmasını arzuladı... Müminlerle paylaşmak istedi...

Mi’râcta yaşadıklarını onlarla paylaşmak için de namazın onlara farz kılınması gerekliydi...

Ne var ki, O’nun bu çok büyük paylaşım arzusunun kaynaklandığı insanın hakikatini görme tespiti; insanın fıtrat, istidat ve kabiliyeti yönünden O’nu perdeledi...

İnsanlara olan bu sevgisi sebebiyle... Onlara namazı olabildiğince fazla yaşatmayı düşünürken; Musa Aleyhisselâm, insanlar hakkında yaşadığı tecrübeye dayanarak; insanların büyük çoğunluğunun bu olayı kaldıramayacağı gerçeğini O’na hatırlatmak istedi...

İşte bu hatırlatma, Rasûlullâh’ın müminlere olan teklifinde, “Senin isteğin Allâh’ın isteğidir” açısından, namazın 5 vakte kadar indirilmesine sebep oldu...

Özetle böyle; benim bilebildiğim kadarıyla demek istiyorum...

Soru

− Mi’râcta yaşananlar tahkik midir?.. Yoksa tahkikin daha ötesinde bir şey mi?.. Rasûlullâh’ın Mi’râcı...

Üstad

− Tahkikin tahakkuku!..

Soru

− Tahakkuk, Mutmainne ve Radiye çizgisi değil midir?..

Üstad

− Tahakkukun en alt sınırı MARDİYE NEFS’tir... bildiğim kadarıyla...

Soru

− Üstadım, merak ettiğim konu, Rasûlullâh Efendimiz namaz kılmadan Mi’râca çıkmışken bizler neden namaz kılıyoruz?..

Üstad

− 1. Rasûlullâh’ın Mi’râcı namazından önce gelir... Nüzûl yollu yaratıldıkları için...

2. Rasûlullâh Mi’râctan önce de namaz kılıyordu... Namaz, Nübüvvet görevinden az sonra başlamıştı... 5 Vakit namaza dönüşü Mi’râctan sonra oldu...

Soru

− Hz. Muhammed’in isteği Allâh’ın isteği iken, niye Mi’râc yaygın biçimde yaşanmıyor?..

Üstad

− Allâh’ın Muhammed Aleyhisselâm’dan isteği o iken, Ulûhiyetinin isteği de oluşmakta olandı!..

Elbette ki Ulûhiyetinin isteği kesin yerine gelecek olandır!.. Anlatabildim mi?

Soru

− Tahkikin tahakkuku, tasarruf mudur?..

Üstad

− Evet...Tarikata girip şeyhe bağlanma ilgili bir soru vardı, şimdi cevabını veriyorum...

“Tarikata girip şeyhe bağlanma” denen olay, bugünkü uygulamada görülen taklitçi zihniyet uygulaması değildir!.. “Şeyhe bağlanmak” demek şudur:

Orijinal adı şeyhin, “mürşid”dir... Bu kelimenin anlamı ise, “aydınlatan” demektir!.. Aydınlanma ise, asla taklit ile olmayıp, yalnızca tahkik ile gerçekleşir...

“Kişinin bir mürşide bağlanması” demek, o kişinin kendisini aydınlatacak bir fâniyi bulup, onun kendisine tutacağı ilim ışığına perdesini kapatmaması demektir... “Mürşide bağlanmak”, ilme bağlanmaktır, orijinal anlamıyla; ki ilmin elde edilmesi de ancak, araştırma, soruşturma, hakikati arayıp bulma şeklinde gerçekleşir...

Bugünkü tarikat uygulamalarıyla, gerçek mürşid-tâlip uygulamasının, isim benzerliğinden başka uyar tarafı yoktur kanaatime göre!..

Teslimiyet, körü körüne denileni yap diye anlaşılıyor ki günümüzde, bana göre bu anlayış da yanlıştır... İnsan beynini, aklını, en geniş şekilde kullanarak ancak hedefine varabilir...

“Teslimiyet” demek; kişinin kendisini İLME, İRFANA teslim etmesi demektir... Ayakkabı boyayıp, havlu tutmak demek değil; anlayışındayım... Bilmem yeterince açıklayabildim mi?..

Cevap

− Kesinlikle, teşekkürler...

Soru

− Terâvih namazına ilgi artınca, Efendimiz: “Farz olmasından korktum…” diyerek menediyor... Bu da Ulûhiyetle ilgili mi, yoksa başka bir şey mi?..

Üstad

− Evet...

Soru

− Rasûlullâh’ın Mi’râcta Sidre-i Münteha’yı geçtikten sonra kalemlerin hışırtılarını duyması, Ebu Bekr’in sesi, ve Rabbini âfak ve enfüste müşahedesi, Efâl içindeki oluşumlar mıdır?

Üstad

− Bunlar bazı sembollerle anlatılmak istenen bir olaydır... Şimdilik bu konuda açıklama yapmam mümkün değil...

Soru

− “Evrensel Sırlar” isimli kitabınız... “Anlatılanlar... İyisi mi uykuda kendi kendine yerleşsin hepsi yerli yerine”... Uykuda yerleşme sistemi nasıl oluyor?..

Üstad

− En sinirli veya üzüntülü anında derin bir uyku çekersen, uyandığında pek çok şeyin yerli yerine oturduğunu görürsün... İşte öyle bir şey...

Hepinize iyi geceler…

10 ŞUBAT 1998

Üstad

− Dostlar... Taklitten çıkıp, bilinçli olarak Kurân’ı ve Hazreti Muhammed’i anlamayı gerçekten istiyor musunuz...

Yoksa elinizdekiler size yeterli geliyor mu?..

Eğer taklitten tahkike geçmek istiyorsanız... Ne yapmanız gerek?.. Lütfen bu konuda beni bilgilendirir misiniz?..

Misal...

“Şeytan Rahmân’a âsi oldu” diyor âyet... Ben buna iman ettim, Kur’ân böyle diyorsa böyledir; diyorsam ben... Çok mükemmel bir mümin ve çok mükemmel bir mukallit olurum!..

Acaba burada “şeytan” kelimesinin anlamı ne; “Rahmân” kelimesinin anlamı ne; bu kelimeler hangi mânâlara işaret ediyor; âsi olmanın anlamı ne, âsi olmak ile ne yapmış oluyor, niye yapmış oluyor; diye düşünmeye başlarsam, işte o zaman mukallitlik sınırını zorlamaya başlamış olurum; ve de tahkike giden kapıyı zorlamaya başlamış olurum...

Doğru mu düşünüyorum dersiniz?..

Doğru diyenler bu konuda neler yaptılar bana fikir verebilirler mi?..

Yanlış düşünüyorsam, uyarılarınızı bekliyorum... Buyurun meydan sizin...

Cevaplar

− Anlamaya çalıştığımız, bahşettiğiniz ilmi yaşantımıza geçirmeye çalışmalıyız. “Feeynema tuvellü fesemme vechullâh” anlamaya ve her daim yaşamaya çalışmalıyız... diye düşünüyorum Üstadım...

− Şeytan, yaptığının müsebbibini öteye atarak, âsi olmuştu. İblis, beni azdıran Sensin, diyerek hâlâ sen ve ben ayrımında kalmıştı. Enfüsteki seyrini, iç dünyasında tamamlayıp Sıfat mertebesinin hakkını verememektir, diye düşünüyorum. Rubûbiyet mertebesinin hakkını verememek, kendisini Esmâ boyutunda tanımaya karşın, isimlerin gereğini ortaya koyamaması hâlidir.

− Keşke yaptığım bir şey olsaydı da anlatsaydım…

− Önce chat’in hakkını vermeye ve ondan azami faydalanmaya çalışarak başlamak, anlamlı olabilir mi acaba Üstadım?..

− Şeytan özde olayın teşvişe büründüğünü idrak etti; yani âsi olmasını Allâh diledi idrakına ulaştı; ve hitap mahallinin kendisinin dışında bir noktadan geldiğini anladı ve kabul etti... Benim varoluş gayem âsilik olarak yaratılmıştır. Esasen “bima ağveyteni” kelimesi şeytanın anlatılan durumu bilerek kabul ettiğini anlatıyor... Kendisinin dışında derken boyutsallığı kastettim...

− Şeytan vehmi dolayısıyla TEKliği müşahede edemeyip; ALLÂH’ı öteye atıp ikiliğe düştü... Ama Âdem, Rubûbiyette mağrifet yollu hakikatini yaşadı…

− Üstadım, sizden aldığımız bilgileri ilk önce taklit yollu da olsa, idrak edemesek de, doğrudur, deyip alıyoruz. Sonra da sorgulamaya başlıyoruz... Bu konuda sizin önerileriniz nelerdir?..

− Sıfat mertebesinin hakkını verememek; Allâh isimlerinin mânâsını bilememek ve bu isimlerin mânâlarını yaşayamamaktır. Rubûbiyet mertebesinin hakkını verememek, kendisindeki mânâları bilmesine rağmen hakkıyla yaşayamamaktır diye düşünüyorum...

− Şeytan benliğini biliyordu ancak Rabbinin kaydından kurtulamamıştı. Bilmesi, bilgiden öte gitmiyordu..!

Üstad

− Bilmesi bilgiden öteye gitmeyen, şeytan mı oluyor bu durumda?..

Cevaplar

− Birçok kavram; Rahmân, Rubûbiyet, Öz, Arş... gibi benim için kulak aşinâsı olmaktan öteye geçemezken, bir yandan da şeytanla ilgili bu anlatımın bir diyalog olmadığı açık gözüküyor.

Hangi boyuttaki nasıl bir oluşum olduğunu tam anlayamıyorum! Ama insanın dünyada olmasına bir vesile olduğu belli.

“Anlamak için ne yapmalıyız”ın cevabı sanırım üç ayağa oturuyor.

Araştırma, ibadet adı altındaki çalışmalar ve bunları günlük yaşantımıza sokmak. Tabii bunlar terkibimizle ilgili sınırlar... Şu andaki duam samimi çabalarımın karşılığını almayı Allâh’ın kolaylaştırması...

− Şeytan Rahmân’a âsi idi, çünkü bu onun programıdır. Rahmân’ın onu terbiyesidir...

− “Câmi” isminin açılımı ve buna istinaden diğer tüm isimlerin ortaya çıkışı sadece İnsan-ı Kâmil’de ortaya çıkması dilenmiştir. Bu noktada Şeytan, fıtratı gereği Sıfat mertebesinin hakkını verememektedir...

− “Senin isteğin senin için olan “BEN”İM isteğimdir!..”

− Şeytanın kendisine hakikatine ârif olması yönünden bilmeyene göre tahkiktedir?..

− Müsebbibi öteye atmak Şeytanî vasıfdır. Bu yüzden lânetlendi, bilmesine rağmen yaşayamadı.

− Sıfat boyutunun hakkını verememek Zât boyutuna geçememektir.

− Bildiğin hâlde o bilginin hakkını verememek Şeytanlık oluyor demek ki...

− Âdem’se, hakiki fâili kendinde gördü fakat beşerî kayıtlarla kayıtlandığı için Esmâ terkibinin genişliğini aşikâre çıkaramadı ve isyan hâline düştü...

Üstad

− Evet diğer arkadaşlar... Taklitten çıkmak istiyor musunuz?..

Cevaplar

− Sıfat boyutunun hakkını veremeyen şeytanını müslüman edememiştir...

− Şeytanlık; yaratılış itibari ile doğru olduğunu bildiği hâlde doğru olanı yapamaması...

Üstad

− ... güzel bir tespitle girdi, konuşmasını çok beğendim... Anladığı şey şu idi...

“Şeytanla ilgili olan olay bir diyalog değilmiş meğer... Yaşanan bir olayın hikâye yollu anlatımı imiş meğer!..” gibilerden bir açıklama getirdi..

Fevkalâde mükemmel bir tespit!..

İşte Kurân’ı, taklidî kabulden tahkiki kabule götürecek olan basamaklar...

Bu tespit, yalnızca o âyetler için değil, Kurân’ın tamamı için geçerli olan ana gerçektir...

Bunu çok iyi anlarsanız, işte o zaman size tahkike giden yolun kapısı açılacaktır... Teşekkür ederim...

Cevap

− Şükründen âcizim Üstadım!

Üstad

− Evet bu akşamlık da bu kadar olsun... Umarım bu konu üzerinde düşünür; ve birbirinizle tartışarak iyice yerleştirirsiniz...

Hepinize iyi geceler...

11 ŞUBAT 1998

Soru

− Rasûlullâh Efendimiz, sınırlı sayıdaki zevâta sistemi gerçek olarak anlatmış!.. Diğerlerine ise reddedemeyecekleri şekilde sembollerle anlatmış.

Bu sembollerin gerçeğini öğrendikçe, insanın hayret etmemesi mümkün değil.

Zaten, yazmış olduğunuz kitaplardaki bilgiye dört elle sarılmamızın nedeni de buradan kaynaklanmaktadır. Sembollere takılıp kalmak, gerçeği araştırmamak, taklit ehlinin davranışıdır...

İnsanın şu andaki şuuru ile diri diri toprağa gireceğini öğrendikten sonra, hâlâ tahkike ermek için gayret sarfetmemesi çok büyük kayıptır diye düşünüyorum...

− Uyuşturucunun da tesir edemediği bir noktaya çok çabuk gelinip, ondan sonra ne olacağını hayal edemediğimizde ne olacak Üstadım?..

Üstad

− Çokları onu yaşamıyorlar mı..?

Hastanelerde görmüyor musun?.. Sanırım Dr. ..., sistemin ve yaşamın gerçekleriyle bizden çok daha fazla yüz yüze ve iç içe!..

Soru

− Üstadım... Bu kıymetli ve de kıymetine binâen hazine olan sözlerinizle bizlerin hâlini çok güzel tasvir ettiniz... İnşâAllâh bu ayna bizlerin uyanmasına vesile olur...

− Şu anda hissettiklerimiz devam edemez mi?..

Üstad

− Bu acı gerçeğim ortada iken, hâlâ aklım dünyada bırakıp gideceğim ve bir daha da hiç beraber olmayacağım şeylerle uğraşıp duruyor... Ve ben bu gerçeğe rağmen hâlâ kendimi AKILLI kabul etmekle avunup duruyorum!..

Aslında yapılacak iş... User Sami has left chat!.. gibi bir şey...

User AHH has left the chat!..

SAVE BUFFER!..

Cevap

− User Honeywell has left the koza!

− ALLÂH bizlere, sizin hâlinizle yaşamayı her boyutunda nasip etsin!

15 ŞUBAT 1998

Soru

− Üstadım... Korku, duyduğumuz kadarıyla âlimde olurmuş; haşyet ârifte, cesaret de cahilde!.. Haddini bilmezlik olsa gerek, kusurumuzu bağışlayın...

Estağfirullâh, arkadaşlar, dün bir hatam olduğundan bahsettiler, elimde olmadan sebep olmuşum, onun için kusurumu bağışlayın demek istedim...

Üstad

− Düne ait ne varsa dünde kaldı cancağızım... Bugün artık yeni şeylerden bahsetmek lazım... Namazın kazası olmazmış diye yazıp duruyor A...

Arkadaşlar son günlerde özellikle üzerinde durduğum bir konu var...

Biz gelelim ana konumuza... Amerika’ya gelip sizden uzaklaştım(!) ya... Şimdi devamlı şu konu üzerinde duruyorum...

TAKLİTTEN TAHKİKE!..

Taklidî bilgi ve birikimden nasıl geçebiliriz Tahkike!..

Bu konuda nasıl bir çalışma yapmalıyız dersiniz?..

Falanca ya da filanca dedi, diye kabulden... Bizâtihi gördüğün bir şeyi kabul noktasına nasıl ulaşabiliriz?..

Dün akşam geç saatlerde ...le konuşurken; bazı idrakların kendisini, ürkme, haşyet noktasına götürdüğünü ve elinde olmadan duraksadığını ifade etmişti anladığım kadarıyla...

Sizde de bu konuda açılan bir şeyler var mı?.. Düşünmekten ürküntü duydunuz mu hiç..!

Sembol ve hikâyelerin işaret ettiği gerçekler acaba nedir diye düşünmeye başladığınızda, size ürküntü verecek bir noktaya ulaştınız mı HİÇ?..

Evet, ne diyorsunuz?..

Cevaplar

− Evet!

− Evet!..

− Sizinle konuşurken bile o duygu içerisindeyim...

− Bahşettiğiniz ilmi yaşantıma geçiremediğim için hayıflandım zaman zaman...

− Evet… Düşüncelerimden de sorumlu olduğumu anladığım zaman!

− Aldığımız bilgi birikimini yaşantımızda o kadar alt seviyede kullanıyoruz ki daha o ürküntüyü hissedemedim... Ancak, böyle bir ilimle karşı karşıya olmaktan haşyet duymaktayım Üstadım.

− Ben geçtiğimiz haftalarda öleceğim anda neler olacağını düşünürken içimi farklı bir his kapladı. İçinde bulunduğum an o anmış gibi geldi. Çok ürkütücüydü. Bir de, bazen birine kızarken çok ayıp bir şey yapıyormuşum gibi hissediyorum. Ama maalesef çok kısa bir an!

− Teslimiyetin hissi ile, hayır...

− Bu işin basit olmadığını; yaparım diye hissettiğim şey karşıma çıkınca, ürktüğümü; ve bir kez daha düşünmem gerektiğini hissettim ve ediyorum...

− Rasûlullâh’ın tam yanındaymışız gibi hissettiğimizde...

Üstad

− Sormak istediğimi sanırım anlatamadım...

Din kapsamı içinde öğrendiğiniz her şeyin, gerçekte bir şeylerin sembolü olduğunu; ve bu sembollerle çok daha farklı şeylerin anlatılmak istendiğini fark ettiniz mi?..

Cevap

− Evet…

Üstad

− Eğer fark ettiyseniz, bu fark ediş size neler düşündürdü?..

Cevaplarınızı burada istiyorum... Bana arkadan e-mail veya mesajla cevap vermeyin lütfen, onları okumuyorum...

Her şeyi burada açık açık konuşacak duygusuzluğu edinin artık!..

Eğer bu dediklerim size ulaşmıyorsa, o zaman bana hiç gerek yok; bir saygıdeğer şeyhefendi ya da hocaefendi de sizlere çok şeyler verebilir demektir!..

Cevaplar

− Allâh (C.C) ve sistemin büyüklüğünü, mükemmelliğini ufacık beyinlerimizle anlayabilmek zaten imkânsız!.. Ancak anlamaya çalışmak bile haşyet duymak için yeterli bence... En azından bende böyle oluyor Üstadım...

− Semboller ötesinde birtakım şeylerin olduğu kesin fakat, düşüncelerimi beş duyu ötesine yönlendiremedim, bir altıncı boyutta düşünemedim...

− Hiçbir şeyin gördüğümüz ve anladığımızı zannettiğimiz ve beynimizin içinde hayal ettiğimiz gibi olmadığını...

− Anlatılanların sembol olduğunu, zaman zaman, yoğun bir şekilde sohbetlerde idrak ettiğimde bunların tamamen yaşamımızda gerçekleştiğini düşündürdü...

− Ürküntü değil, kendini bulmanın idraki ve tadını hissetme, ne olduğunu bilerek her şeyle bütünleşmek... İşte o zaman, kâinatin rumuzları sembolleri bir bir çözülüyor... Yeniden doğanların safında yerini bilerek alıyorsun...

− Yanlış şartlanmalarımı düzeltmek için yaptığım çabanın çokluğuna karşılık, az olduğunu fark ettiğimde hep ürküntü içindeyim...

− Hiçbir şeyi çözemediğim için ürküntü içindeyim...

− Şartlanmalardan kurtulmak zorunda olduğumu, aksi hâlde hiçbir şeyi hakkıyla idrak edemeyeceğimi düşündürdü...

− Her an karşılaştığım sembolleri okuyamamanın sıkıntısını duyuyorum...

− Daha önce DİN konusunda şartlanma yollu da olsa hiçbir bilgim olmadığı için fazla şaşırmadım ve elimden geldiğince bu gerçekleri araştırmaya ve anlamaya çalıştım...

− Kendi hayalimizdeki bir âlemde yaşadığımızı; gerçek âlemin çok değişik ve acımasız olduğunu anlıyorum...

− O ilk fark ediş anım titretmiş ve ürpertmişti beni!.. Meğer her şey bir adım ötemdeymiş dedim... Daha önce bu idrak sınırından defalarca döndüğümü hatırladım...

Nihayet bu idrak ettiriliş sonrasında dönüş yolu yoktu; gidecek başka kapı yoktu!.. Ya ileri gideceksin ya da azaptasın dedim kendime..

− Şu an’a kadar öğrendiklerimden çıkardığım en önemli sonuç, var zannettiğim her şeyin aslının BEN’de olduğu, ayrıca bunları ortaya çıkaracak kuvvetinde halifetullâh olarak BEN’de bulunduğunu bilerek, her şeyin özünü bulmaya çalışıyorum.

Her farklı bilinç boyutunda gerçekler değişiyor gibi sanki, bu yüzden mecazlar veya şimdiki gerçek bildiklerim her an değişebilir gibi geliyor...

− Ürküntü olarak adlandırdığınız duygunun kişinin idrakı ile bağlantılı bir his olduğunu, herkeste farklı hislerle isimlenmesi gerektiğini düşünüyorum; tanrımı öldüremememin sıkıntısı ile tamamıyla taklit yaşamdayım...

− Bir şeyden ürkmek gerekseydi bu ürkmenin kendisi olurdu diye düşünüyorum...

− Epeydir chatte sorularımıza muhatap oluyorsunuz... Bizde bahsettiğiniz fark edişi algılıyormusunuz, ki açıklamamızı istiyorsunuz Üstadım!!?

− Sembollerle sınırlanmış olmak ürkütücü!..

− Sembolleri okumak zaten çözmek değil mi? Yani çözülmek...

− İdrak ettiklerim, edemediklerimin yanında çok azdır. Sistemin (Dinin) tarafınızdan yapılan rasyonel açıklamasıyla anladıklarım karşısında heyecan duyuyor, çözemediklerimin karşısında ise ilmimi ve kapasitemi arttırma çalışmaları yapmaya çalışıyorum...

Üstad

− Çoğunluğa, anlatmak istediklerimi anlatamamış olmanın acziyle üzülüyorum...

Demek ki gerçekten âciz ve garîbim... Bağışlayın beni!..

Cevaplar

− Bu idrakın geçmişi ile ilgilenmek istemiyorum... Geleceği için ise: Öz benliğimin gereğini şuurumda ... rağmen tavizsiz korumaya çalışırken; birimliliğime yüklenen acziyet ve mesûliyeti zaman zaman hayâ, haşyet ve huşû ile hazmetmeye çalışıyorum!.. Yegâne en büyük dikkatim ve kaygım ise, İNSANLIĞIN EN BÜYÜK ŞANSINI DEĞERLENDİREMEMEK VE ALGILAYAMAMAK!

− Sembollerın vurguladığı gerçekleri kullanma sınırına yaklaşmak...

− Ben şunu düşündüm. Niye acaba sembollerle anlatıyor?... Direkt anlatılması mümkün değil mi?.

Üstad

− KOZA’nın dışına dair, sembollerle anlatılanların gerçeğini merak etmiyor musunuz; diyordu Elf, Cem’e...

O takdirde çıkart başını KOZA’dan da bir bak bakalım çevrene!..

− Ama Kozamı delemiyorum ki!.. demişti ona Cem!..

− Ne olur Elf, dedi Cem...

Sen dışarıdan delsene kozamı!.. ki, ben kafamı çıkarabileyim kozadan dışarı..?

− Olmaz bu kesinlikle dedi Elf, Cem’e... Sen hiç yumurtanın kırılarak civcivin dışarı çıkarıldığını gördün mü?.. Belki yumurtasını içeriden kıran civcive, çıkması için yardımcı olunabilir... Ama yumurtasını kırmamış civcive, kesinlikle dışarıdan kabuğu kırılarak yardımcı olunmaz!.. Zira bu ona zulüm olur!..

Cem hâlâ anlayamamıştı Elf’in ne demek istediğini... Soruyordu...

− Ama niye... Ben kozamı delip de çıkaramıyorum başımı hâlâ dışarı!..

− Sen, dedi Elf... Dışarıda nefes alıp yaşayabilecek bir hâle gelmiş olsan, zaten kendin deler ve kırarsın kozanı; çıkartırsın başını dışarı; ve o havayı teneffüs edebilir ciğerlerin; yaşamaya başlarsın koza dışında!.. Ama şu anda kozayı kıramamanın sebebi zaten, ciğerlerinin koza dışındaki gerçekleri (pardon); havayı teneffüs edebilecek bir kapasiteye ulaşamaman!.. Bu durumda senin kozanı kırmak, sana yapılacak en büyük zulüm olur!.. Zira o hava zehir olur senin ciğerlerin için!..

Cem bir hayli zorlanmıştı, kozanın dışında bir yaşam olduğu hâlde, kozayı delip de o yaşamı fark edememekten dolayı...

İşte ben de garîbim o Cem gibi...

Fark ediyorum; kozamın dışında bir yaşam var ama... Hâlâ kozanın içindeki kendi hayal dünyamın içinde, kendi yarattığım değerler ile ömür tüketmekten başka bir şey gelmiyor elimden!..

Aslında biliyorum, benim bu çok önemli değerlerimin, Çin’in hong thukiyang köyünde sıfır değer ettiğini!..

Biliyorum ama; beni kozamın değerleri tatmin ve mutlu ediyor ya!..

Gidip bir balık yeyip boğazda, avunabiliyorum ya!..

Çevremdeki üç-beş dosta bir şeyler anlatıp, bilgiçlik taslayıp, kendimi tatmin ediyorum ya!..

Çaresizliğimi, avuntularımla örtmeye çalışıp, böylece kendimi aldattığımı sanıyor; uyuşturabiliyorum ya bilincimi; sanki uyuşturucu koklamış gibiyim!..

Neyse, başınızı ağrıttım, lütfen bağışlayın beni...

Kendi dertlerimle sizleri meşgûl etmek hiçbir yarar sağlamayacak bana! Gene de bazen insan, kendini dinleyecek birini bulunca böyle deşarj olmak istiyor işte...

Gelin, siz bana, dünyanızın güzelliklerinden söz ederek avutun beni lütfen!.. Yarama merhem olun!..

Cevap

− “Cem, artık herhangi bir konuda Elf’e ısrar etmenin faydasız olduğunu anlamıştı... Elf, daima ne diliyorsa onu yapıyordu... ve karşısındakinin ısrarı üzerine de yapmak istediğini asla değiştirmiyordu!..”

Üstad

− H....., “EVRENSEL SIRLAR” kitabına göz atacak vaktin oldu mu hiç?..

Cevap

− Kozam beni avutmuyor ki kozamın güzelliklerinden bahsedeyim... Evet Üstadım...

Üstad

− Bir soru sormuştum... Ayrı mertebelerdeki iki birbirini seven insan cennette nasıl bir arada olacak diye?..

Cevaplar

− Cennette ayrı mekânlar değil, farklı haz almalar vardır. Bu da dünyada elde edilen ilim seviyesine göredir...

− Şu anki zâhir âlemde mertebesi bir olanlar, ancak bâtında da beraber olabilirler...

− Kozamca; lüsid rüyalar görenler bilirler, o anda istedikleri hatta akıllarından geçen her şey anında yerine gelir...

Cennet hayatının da bundan geri kalmayacağını düşünürsek, cennetteki yakınlarımızı görmeyi dilememiz, onlarla birlikte olmamız için yeterli olacaktır. Sanırım ki, eğer biz cennette isek dilediğimizi görmemiz için onların da cennette olması gerekmez. Nerede ve ne hâlde olurlarsa olsunlar, biz onları kendi yanımızda ve istediğimiz hâlde görüp konuşabiliriz...

Bu arada cennet denilen boyutun kendi özellikleri haricinde, herkes istediğince cennet meyveleri yaratıp dilediğince yaşayacağını düşünecek olursak, buradan herkesin cennetinin kendine özel olacağı sonucunu çıkarabiliriz.

Kişinin hayal ve tasarruf gücüne göre özel bireysel âlemler...

− Bir birimin cennette olması, bence, onun şuurunun büyük bir kısmını istemli olarak kullanabildiğini gösterir; dolayısıyla istediği birimle de birlikte olabilir diye düşünüyorum, Üstadım...

− Melekiyet vasfını almış birinin bir alt boyutaki ile görüşmesi, birimdeki kün vasfı ile dilediği gerçekleşir diye düşünmüştüm...

− Arınmalardan geçtikten sonra cennette buluşulabilir, herhâlde yine mertebe farkı olur.

− Aynı mekânda olabilirler, ama buluşamazlar... Herkes ilmine göre bir yer edinir.

− Alt boyutta olan üst boyutta olanı kendi mertebesi kadar görebilir.

− Belleğinde hatırlayarak ve telepatik bağlantı kurarak...

− Olamayacaklar! Olmaya da ihtiyaç duymayacaklar!

− Cennette ayrı mertebeleri insanlar kendi benliklerinde yaşayacaklar yani bir arada yaşamalarına karşın herkes kendi cennetini yaşayacak sanıyorum...

− Cennete gidenin her istediği olacağına göre, kişi kapasitesi, oluşturabilme gücü kadar sevdiği ile birlikte olabilir diye düşünüyorum...

− Üst mertebedeki şuurun dilemesi ile görüşebileceklerini düşünüyorum...

− Bu dünyada da görüşüyoruz. Ama bu hayatı algılayışımız ve yaşama şeklimiz farklı, ilmimize göre... Aynı olay neden cennette olmasın?..

− Öğrendiklerimize göre; cennet tek bir boyuttur. Aynı bilinç mertebesini paylaşmadan cennete girenler, her ne kadar aynı boyutta görünseler de, bâtınlarında keşfettikleri özellikler, onların kendi boyutlarında yaşamalarına yol açacaktır. Bu nedenle mekânsal bir buluşma ifadesi, birimlerin âfakî algılamalarına işaret etmektedir...

− Birlikte olmaya ihtiyaç duyacaklarını (cennette) düşünemiyorum!

− Üst boyuttakiler alt boyutladakilerle ilişki kurabilirler...

− Cennette yaşayanların tüm istedikleri gerçekleşeceğine göre, diledikleriyle görüşebilirler. Tersi azap olur ki cennette azap yoktur, öğrenebildiğimiz kadarıyla...

− Cennette birimler birbirleriyle birlikte olacaklar ancak biri diğerinin yaşadıklarını algılayamayacak...

− Şu anda da nasıl aynı bilinç mertebesini paylaşamıyorsak, cennette de aynı algılamalar içinde olacağımızı zannetmiyorum...

− Alt bilinç boyutundaki, üst bilinç boyutundakini kendi kapasitesince algılayabilirken, üst bilinç boyutundaki dilediği anda alt bilinç boyutundakiyle algılayabilir...

− İstedikleri kişileri düşündükleri anda onlarla birlikte olabilecekler ancak bu kendilerindeki bilgi nispetinde, bir hayal ürünü olarak gerçekleşecek diye düşünüyorum...

− Bu boyuttaki gibi birbirlerini sûret olarak algılarlar; fakat Dünya’da tanıyabildikleri oranda bilirler birbirlerini...

− Cennete giden herkesin orada Dünya’da edindikleri kapasite kadarıyla yaşacaklarını bildiğimize göre, idraki ölçüsünde Dünya’da algıladığı birimsel yapılarlarla birlikte olacaktır, diye düşünmekteyiz Üstadım...

− Mertebeler bir arada olmasa dahi en azından haberleşirler diye düşünüyorum...

− Zâhir, bâtının aynası olduğuna göre... Nasıl ki burada birimler kendi cennetlerini veya cehennemlerini burada beraberken de yaşayabiliyorlarsa birisi nefsinde makâm sahibi olmasına rağmen pekâlâ eşi nefsi emmâre de olabiliyorsa, Âhiret dediğimiz âlemde de her birim, kendi boyutunda cenneti veya cehennemini yaşıyabilir sanıyorum...

− Arınmamışlar cennete giremez...

Üstad

− Emmâre nefs, cennete giremez!.. Niye?

Cevaplar

− Nefsine zulmetmektedir. Ancak (bana göre) gerçeğinin, kimliğinin farkına varamayan ve idrak ettiklerini yaşayamayan da emmâre nefs’tedir...Birçokları kendilerini bu sınıftan saymasalar da maalesef bu böyledir... diye düşünüyorum...

− Bu Dünya’da sizi ne kadar görebildik ki ÜSTADIM?..

− Bir arada olmak isteği gibi Dünya şartlarının oluşturduğu psikolojilerin cennette devam edeceğini sanmam...

− Üstadım, sizinle burada olmak cennetten başka bir şey değildir. Ben sadece akrabalarıma ihtiyaç duymayacağımı kastetmiştim...

Üstad

− Akrabaların okuyor mu bunları?..

Cevaplar

− Evet ben okuyorum Üstadım... Sonsuz bir hüzün duydum Üstadım...

− Ben de Üstadım...

− Ruhta görüşün keskin oluşu dolayısıyla âhiret, cennet ve cehennem boyutlarında birimler birbirini görebilir. Âyet ile; ve sizin anlattıklarınızla bu husus sâbitleşmiştir!..

Rasûlullâh da Bilâli Habeşi ile cennette görüşüyordu... Şu fark var; bâtınî boyutunu zâhire çıkarabilenlerin algılama kapasitesi daha fazladır... Önemli olan budur.

− İdraki geniş olan her boyutta, idraki dar olana göre daha farklı ve kapsamlı algılayacaktır. İleri bilinç düzeyindeki, alt düzeydekine ister açık olur ister kapalı. Alt düzeydeki daha üsttekine göre zaten her boyutta â’mâdır...

− Her insan veritabanında sahip olduğu bilgi kadar bulunduğu cennet ortamını değerlendirebilir. Bu Dünya’da da yan yana eşler cennet hayatı yaşıyor olabilirler, fakat değerlendirmeleri farklıdır...

Üstad

− Dostlar...

İnsanların anlayışı galiba birkaç mertebe... Herkesin anlayışı bu mertebelerden birisi içine giriyor...

Şimdi sizin anlayışınız çeşitli anlayış mertebelerinden hangisi içinde acaba?..

Birinci mertebe şu:

Adama diyorsun ki: Şirk koşma!.. Şirk büyük zulümdür...

Dinliyor seni ve cevap veriyor: Evet haklısın Allâh Tek’tir... O her an bizi görüyor!.. Yarın mahşerde huzuruna çıkıcaz! Hesap vericez yaptıklarımız için!..

İkinci mertebe de şudur:

Ben Allâh’a inanıyorum... Nasıl şirk koşarım ki... Emirlerini tutuyorum; yasaklarına uyuyorum; hem ben onu çok seviyorum!..

Üçüncü mertebe:

Evet, anladım ben asla şirk koşanlardan değilim!.. İyi ama ne diye bu işi yapıp başını derde soktun?.. Mâdem öyle işte böyle!..

Dördüncü mertebe:

Şirk derken herhâlde şirki hafî demek istiyorsun! Biz ondan gayrını görmüyoruz ki şirk düşüncesi içinde olalım!.. Ben, sen, o yok; yalnızca O var!.. Ama âyet ne diyor: “O yaptıklarından sorulmaz ama siz mesûlsünüz!..” Öyle ise sen yaptıklarından sorulacaksın!..

Beşinci mertebe...

O bizim özümüz, varlığımız, her şeyimiz... Ama biz bunu yaşayamıyoruz!.. Bir yaşayabilsem, o zaman nefsime zulümden kurtulacağım!..

Bir başka mertebe:

Sevdiğine: Sen Hak’sın ve gayrın yok!.. Her yerde seni görüyorum!.. Ama şu Ahmet abi yok mu!..

Bir başka mertebe...

“O” yok, ben varım!.. Senarist tek; senaryo tek; herkes hakkıyla rolünü oynuyor... Bırak içkisine, kumarına zevkine devam etsin; orada da öyle istiyor!..

Bir başka mertebe...

Tek olmasına tek de, nedir bu cehennem, cennet?..

Evet bir kısım düşünenlerin düşünceleri...

Aman Üstadım, canım Üstadım, ben seni çok seviyorum Üstadım, ben asla şirk koşanlardan değilim ve nefsime zulmetmiyorum!..

Ben TEK’i görüyorum ya... Boş ver diğerlerinde de Öyle O işte!..

Evet, şirk koşmayan çeşitli düşünceler ve bakış açıları!.. Bunlar imanlı ve cennete gidecekler ve orada Cemâlullâh’ı seyredecekler!..

Ha sahi...

Neydi o Rasûlullâh’ın işareti... Cennet ehlinin çoğunluğunu “bühl”ler oluşturacak anlamındaki hani..?

Bir neye, nasıl iman gerektiğini bilebilsem!..

Bir neyi, nasıl fark etmem gerektiğini fark edebilsem!..

Bir neyi, nasıl idrak etmem gerektiğini kavrayabilsem!..

Bir düşüncelerimdeki çelişkilerden kurtulabilsem!..

Bir idrak ettiklerimi tam uygulayabilsem...

Bilmeyenler için özetle anlatayım...

Adam tavuk gördükçe kaçıyormuş, çünkü “Ben mısır tanesiyim, görürse beni yer...” diye... Almışlar hastanede tedaviye... Öğretmişler ki, sen mısır tanesi değil, insansın!..

Bir gün gelmiş, yıllar sonra, “Öğrendim bildim ki ben insanım” demiş!..

Salmışlar dışarı...

Bahçede giderken bir tavuk görünce gene kaçmış... Başhekim yakalatıp getirtmiş, demiş adama:

− Yavrum öğrenmiştin ki insansın, niye kaçtın?

− İyi ama, o tavuk biliyor mu benim yem olmadığımı?.. Hikâye bu işte!

Ben öğrendim bildim de O olduğumu; karşımdaki acaba biliyor mu?..

Benim-senin-onun, bir olduğumuzu, hep biliyoruz da; onlar acaba öyle olduğumuzu biliyorlar mı?

“O”, diye düşünmek acaba şirk midir?..

“O”, diye düşünmeden yaşamak nasıl olur?..

Hesap sormadan yaşamak, ne demektir?.. Kimden hesap sorulur, ya da niye sorulmaz?..

Cehennem var mı, Hak mı, yalnızca ölüm sonrasında mı?.. Ölümden sonra neler yaşayacağız?

Efendim ölümden sonra şunları şunları yaşayacağız...

Nereden biliyorsun?..

Rasûlullâh dedi ki; falanca ermiş dedi ki, sen dedin ki!..

Dedim ki, dedin ki, dedi ki...lerle TAKLİTTEN ÇIKIP TAHKİKE ULAŞACAĞIZ, öyle mi?..

“Mukallidan, şirk ehlidir” diyen ne demek istemiş ki?..

Hangi bilgimiz YAKÎNE dayanıyorsa, onda şirk yoktur!..

Cebinde olmayan, üzerinde tasarruf etmemekte olduğun şey, senin değildir!

Şirkin zıddıdır yakîn!

Cebindekidir yakîn!..

Yakîn tasarrufu getirir, ki o da tahkikin sonucudur!..

En büyük yalancı, ilmini paylaşmadığı kişiye seni seviyorum diyendir!..

Sevgi, sahip olmak değil, paylaşmaktır!..

Bilincini paylaşmadığın kişiye seviyorum seni, demek, yalnızca onu aldatmaktır!..

Allâh Rasûlü: “Aldatan bizden değildir” demiş...

Bunu yalnızca maddi anlamda anlamak basitliktir!..

Çevrenle ilmini, bilincini paylaşmıyorsan; onların kendilerini cehennem ateşine atmalarına yol açacak davranışlarına göz yumuyorsan, onlara ihanet ediyorsun; onlara zulmediyorsun; onları harcıyorsun; demektir...

Allâh Rasûlü’nü sevdiğini söylerken bile yalan söylüyorsun; dediler bana!.. Niye dedim...

Çünkü O, bütün ömrünü insanlara ölüm ötesi yaşamı ve hakikati anlatmak için değerlendirmişti... Sen O’nun yolunda ne çalışma yapıyorsun ki, O’nu sevdiğini söyleyebilesin... Dünyada bırakıp gideceğin şeyler uğruna ömrünü tüketirken, çevrenle ilmini ve inancını paylaşmaya korkarken, nasıl O’na olan inancın ve sevginden söz edebilirsin ki... dediler!..

TAKLİTTEN TAHKİKE giden yol uzun; ve yaşamımız ortada!..

Kendimizi tatminse amaç, bunun bedeli hayli ağır!..

İlk şart Taklitten çıkıp, Tahkike ermek için... Kendimizi aldatmaktan vazgeçmek!

Düşünelim o zaman, ne kadar şuurlu yaşıyoruz... Ne kadarlık kabulümüz, falanca dediği için; ne kadarı da yakînimiz sonucu?..

Soru

− Eûzü çekmek hangi anlayış içinde olur veya çekince hangi idrak için çekeriz..?

Üstad

− Eûzü çekilmez, yaşanır... Tıpkı şeytanın yaşadığı gibi!

Özür dilerim sıktım sizleri... Yorulup düştü çoğunuz chatten!

Evet, bugünlük de bu kadar... Hepinize iyi geceler...

16 ŞUBAT 1998

Üstad

− Evet şimdi sorularınıza açığım...

Soru

− Evren devamlı genişliyorsa, Evrenin sonunda yani sınırından sonra ne var?..

Üstad

− Evrenin algıladığımız boyutu genişliyor... Ancak kendi öz yapısıyla gerçek evren sonsuz ve sınırsızdır... Ötesi diye bir şey yok!.. Olay boyutsallık içinde anlaşılmalı... Bigbang algıladığımız boyutla ilgilidir...

Soru

− “Gayyûr” ve “Gayretullâh” mânâlarını biraz açar mısınız?..

Üstad

− Allâh, varlığında her boyutta kendinden gayrısının olmadığını görmeyi diler demektir...

“Gayretullâh” o dur ki, açığa çıktığı yerde Ulûhiyet hükümlerinin gereğince oluşumların açığa çıkmasını ister...

Soru

− Yaşadığımız andaki düşüncelerimizin gelecekte yaşayacaklarımızı kayıt altına almaması için ne yapabiliriz?..

Üstad

− Hiçbir şey yapamazsın!.. Gelecek olan, her an yaşadığın an tarafından otomatik olarak oluşturuluyor... Tek şansın, yaşamakta olduğun an’ı, yarın olmasını istediklerine göre değerlendirmen...

Soru

− Ölümü tadan şuurdaki geriye dönme arzusu, pişmanlık hissi bir idrak genişlemesi midir? Dünya’da gaflet hâlinde olanların öldükten sonrada bu hâllerinin devam edecek olması..? O zaman pişmanlığın da gaflette olanların hissedeceği duygudur diyebilir miyiz? Teşekkür ederim...

Üstad

− “Pişmanlık”, gafletini fark etmenin sonucudur!..

Kişi ölümü tattığı anda geçtiği boyutla birlikte o güne kadar söylenenlerin doğruluğunu görüyor... Ve yapılan uyarılar istikametinde hazırlanmadığı için pişmanlık duymaya başlıyor...

Soru

− Üstadım, “Tecelliyât” isimli kitabınızda “Bütün ibadetlerin ecir ve sevabını onlara, ihtiyacı olanlara kendine hiç pay ayırmayacak şekilde vermeye çalış!..” diyorsunuz. Sevaplarını verenlerin sevaba ihtiyacı olmayacak mı?..

Üstad

− O düzeye gelene Allâh yeter!..

Soru

− Allâh’ın Sıfatlarının kula tecellisinde herhangi bir öncelik söz konusu mudur? Yoksa bu tamamen kulun vasıflarıyla mı ilgilidir?

Üstad

− ... o konuyu biraz daha düşün ve ... ile görüş... Bazı çelişkiler görüyorum sorunda...

Soru

− Yalnızlığı yaşamadan vahdete erilmez diyorsunuz... Yalnızlığın yaşanması ne demektir, “Yalnızlık Allâh’a mahsustur”, sözünün gerçek anlamı nedir?..

Üstad

− “Yalnızlık Allâh’a mahsustur”; sözünü herkes biliyor da; bunun ÖTEDEKİ Allâh isimli TANRI’ya ait olduğunu düşünüyor!..

Eğer ötedekine ait değilse yalnızlık, o zaman kime mahsus demektir yalnızlık?.. Yalnızlık ne demektir?.. Herkese soruyorum?..

Cevaplar

− Tekliği yaşamaktır.

− Varlığın tek oluşunu yaşayan yalnızdır…

− Kendisiyle bir olmaktır.

− Sadece Allâh demektir...

− Hiçliğini fark etmek…

− Bütün boyutları özünde bulabilmektir. Gayrında bir şey görmemektir...

− Nefsine ârif olmaktır.

− Kendinle bir olmaktır...

− Allâh’ın varlığını bilmektir.

− Varlıkta Hakk’tan gayrı olmadığını idraktır…

− Başka hiç kimse olmaksızın sadece kendimle olmak demektir.

− Çoklukta tekliği yaşayandır, yalnız...

− Kendinden başkasıyla olmamaktır, yalnızlık...

− Allâhu Ekber...

− Yalnızlık, çokluk boyutunda insanın kendi bilincinin ayırımına biraz da istemeyerek varmasıdır. Teklikte yalnızlık hissinin duyulabileceğini sanmıyorum.

− Karşımızdakinin bizden gayrı bir varlık olmadığını idrak edebilirsek yalnızlığı yaşayabiliriz...

− Gayrı kavramının düşmesi...

− Tek’in kendini bilişi’dir...

− Tek olmaktır.

− Benliğinden arınmaktır...

− Yalnızlık... AHADİYET’tir...

− Başka varlığın olmadığı...

− Kendinden başka var görmemektir.

− Halkın içinde HAK olarak...

− Uzlet...

− Güçsüzlüktür.

− Tek’liği, Hiç’liği yaşamak...

− Kendinde O’nu bulmak.

− Eğer kendime dost seçseydim Ebu Bekr’i seçerdim. Ancak bana Allâh yeter… gibi anlıyorum.

− Sıfat boyutunda nefsini tanımaktır...

− Tekliği yaşayandır.

− Peki ama bu kavram kimseyi ürkütmüyor mu..?

Üstad

− ... bilen mi ürker; hisseden mi?..

Cevaplar

− Hisseden Mİ?..

− Paylaşamamaktır diye düşünüyorum...

− Tek’in kendinden başkasının olmadığını bilmesi ve seyretmesidir...

− Zâtıyla zâtını yaşayan yalnızdır...

− Tek’in kendi kendine oluşu, ezel ve ebeddeki gibi..

− ALLÂH’ı bilen her insan yalnız olduğunu fark edecektir.

− Kendinden gayrını görmeyen yalnızdır.

Üstad

− Yalnızlık “ALLÂH İsmiyle İşaret Edilen”e mahsustur... cümlesini nasıl anlamalıyız bu durumda?.. Evet cevaplarınız?..

Cevaplar

− Yalnızlık yani Tek’lik O’na mahsustur.

− Allâh var idi O’nunla beraber hiçbir şey yok idi. Hadisi ile eş anlamlıdır...

− İngilizce ONLY kelimesine karşılıktır...

− Ancak, Tek’liği yaşayan bunu bilir...

− Kendinden başkasıyla olmamak, Allâh ismiyle işaret edilene mahsustur...

− Ben kavramını tamamıyla kapsayan Allâh ismiyle işaret edilen, kendisinden gayrı olmaksızın kendisiyle kaîmdir.

− Ahadiyet boyutuna işaret eder.

− Her şeyde, her birim ve her objede tasarruf eden Allâh’tır. Allâh her şeyi ihâta etmiştir. Gayrından söz edilemez.

− Allâh ismiyle işaret edilen varlık, yalnızlık kavramından münezzehtir...

− O’ndan gayrı olmadığı için..

− ALLÂHUSSAMED’dir...

− Allâh Ahad’dır, Tek’tir. Benzeri ve dengi yoktur. Her şey onun varlığındandır.

− “Allâh” ismi, yanına başka isim kabul etmez! Başka isimden bahsedildiğinde şirk oluşur...

− Allâh Ahad’dır.

− Öz boyuttaki varlığın hakikatine işarettir, bana gore...

− TEK’lik yaşamının bize göre ifadesidir...

− Allâh’ın yalnızlığı, Kendi özünde olması, ifade edilebilecek tüm fonksiyonların ve isimlerin sıfır hâlinde olmasıdır diye düşünüyorum...

− Kendinden gayrını görmeyen kendisidir...

− Allâh ahlâkıyla ahlâklananlardan bahsedilmektedir, kanımca…

− Ahadiyetin halktaki ifade şekli diye düşünüyorum...

− Ahadiyetinin, sınırsızlığının ifadesi yalnızlığıdır...

− Kendinden gayrı olmadığını bilmek...

− Allâh’ın yalnızlığını, anladığımız mânâda algılamak istemiyorum, çünkü bize GÖRE yalnızlık da çokluğa kıyasladır...

− Kendinden kendini kendisiyle AN içinde seyreden...

− Kendisinin dışında ayrıca bir varlığın olmaması da olabilir.

− Yalnızlık Ahadiyet boyutuna işaret eder, kanımca vehmetmenin olmadığı boyuttur.

− Ulûhiyet âlemine ait olan bilincinin, kozmik bilinç olarak, evrende bilinç boyutunda kendisini seyretmesidir.

− Bu soruyu, soranın cevaplaması daha doğru olmaz mı Üstadım?!! Yaşamadığımız bir olguyu iyi niyetle cevaplamaya çalışırken, yalancı durumuna düşme tehlikesi oluşmuyor mu?..

Üstad

− Aynı şey benim için de söz konusu... Ben de SİZİN GİBİ, bir beşerim!.. Anlaşılan bu konu boyumuzu çok aşıyor... Biz ...’ın gazına gelip derin bir denize daldık; az daha boğuluyorduk!.. Yaşamımız ne... Konuştuklarımız ne!..

Gene en iyisi, iyi bir TANRI kulu olmak galiba... mı?..

17 ŞUBAT 1998

Soru

− Bugün yaşananlar bir kez daha bana kaderimize hükmedemediğimizi gösterdi...

Üstad

− Nedir o?..

Cevap

− İşle birtakım değişiklikler Üstadım... Beklenmedik!

Soru

− Kapasitemiz kadar alabildiğimiz ilmi paylaştığımız çevremiz, bu çabamızı geri çeviriyorsa biz onları niye harcamış olalım? Bizim onlara ne yapmamız lazım?..

Üstad

− Şefaati tepen sonucuna katlanır... Üzülme!..

Soru

− Üstadım... Âdem’in Rabbine âsi oluşu Rubûbiyetin özelliğinden değil midir? Rubûbiyetin özelliğinden ise Âdem Rabbine nasıl âsi olur... Rubûbiyetin hükümlerini yaşayan, ilâhî huzurdan tard olur mu?..

− Üstadım “Selâmu aleykum”un açıklamasını yapar mısınız?.. Bir kişiye “selâm” diye selâm vermek yanlış mıdır?..

Üstad

− Selâmı verenin niyetine bağlıdır... “Selâm” derken ne düşündüğüne bak! Ağzından çıkan her kelimeyi, düşünerek çıkartmak... Robot gibi, aldığını yansıtmak değil!..

Son günlerde en çok üzerinde durduğum konu ŞUURLU yaşamak; TAKLİTTEN çıkmak!..

“Selâm” derken, Allâh’ın Selâm isminin mânâsının o kişinin özünden gelen bir biçimde kendisinde açığa çıkmasını temenni ederek, “Selâm” diyorsan, hiçbir mahzuru yoktur...

Ama, şartlanma yollu, taklit yollu, düşünmeden, koyun “meeee”ler gibi, “Es selâmu aleykum ve rahmetullâhi ve berekâtuhu” diyorsan... Biraz uzunca “meeeee”leme olur bu!.. Bilmem anlatabildim mi?..

Soru

− “Yalnızlık Allâh’a mahsustur” deyişini söyle düşünebilir miyiz... İnsanlar birlikte iletişim içinde olmalı, ilmini, bilinci, sevgisini vs. paylaşmalıdır şu anda chatta olduğu gibi...

− Yalnızlık “Allâh”a mahsustur lafının doğru olduğu kanaatinde değilim! Çünkü her şey, birbirine göre vardır!.. Az çoğa göre; soğuk sıcağa göre... Buna bağlı olarak, hiçlik veya teklik fark edilirse; yalnızlık denen bir şey olmayacağını düşünüyorum.

Üstad

− Teşekkürler B...’dan D...’a...

Soru

− Bir hadiste “Kurân’ı sesinizle güzelleştirin” denmektedir. Anlatılmak istenen mânâyı açıklar mısınız. Teşekkür ederiz...

Üstad

− Kurân’ı konuşma üslubuna uygun bir şekilde ve anlaşılacak bir şekilde birbirinize hatırlatın, demektir bu, anladığım kadarıyla...

Soru

− Üstadım, Firavun’un hatası neredeydi?..

Üstad

− Kendinde gördüğünü, karşısındakinde görememek!..

Soru

− Namazın ikame oluşunu ferd ile ilgili olduğunu düşündüğümüz zaman; “Namazın ikamesi, safların düzeltilmesiyle olur...” hadisini nasıl değerlendirmeliyiz?

Üstad

− Onu zâhir olarak almak lazım...

Ayrıca; bâtındaki tasarruf ehlinin hiyerarşisine de işaret vardır sanırım; tasarrufların bir sistem içinde oluşması itibarıyla; ama bunu henüz ben anlayamıyorum...

Soru

− Üstadım, “Mescid-i Haram” nedir?.. “Mescid-i Aksa” nedir?.. Mi’râc neden Mescid-i Aksa’dan başladı?.. Ve neden gece?.. Hz. Muhammed s.a.v. diğer Nebi ve Rasûllere namazı neden Mescid-i Haram’da değil, Mescid-i Aksa’da kıldırdı?.. Bu namazın mahiyeti nedir?.. Lütfen biraz açar mısınız?.. Teşekkür ederim...

Üstad

− N.... burada kitap yazmıyoruz... Vaaz da olsun istemiyorum... Öncelikle, bilgileri size ezberletmek artık hiç işime gelmiyor...

Burada artık düşünmesini öğrenmenizi ve taklitten çıkmanızı istiyorum...

Bakın arkadaşlar... Şu nedir diye soruyorsunuz, ben de diyorum ki budur!.. Ve de kabulleniyorsunuz!..

Bu da taklitçiliği arttırmaktan başka bir şeye yaramıyor... Artık lütfen düşünmeyi öğrenin...

Cümleleri kelime kelime ele alıp o kelimeleri düşünmek lazım... Taklitten kaçınmak ilk yapacağınız iş olmalı...

Bunun için de bana sorup, cevabı klişe olarak alıp, kabullenmekten vazgeçmelisiniz...

Size hep bir mantık sistemi içinde konuları ele alın diyorum...

Düşünün ve düşüncenin mahsulünü bir mantık içinde bana anlattıktan sonra açmazınızı sorun... Yoksa, falanca şöyle diyor, bu ne demektir, filanca kitapta böyle yazıyor, bu ne demektir ile, cami sohbetinden ileri asla geçemezsiniz!.. Ama ben de hoca veya şeyh efendi değilim ki, masallarınıza bir masal daha ekleyeyim...

Soru

− Peki Üstadım, taklitçilikten kurtulabilmek için ne yapmamız gerek?..

− Üstadım, şeriatta taklitçi olduk... Tarikatta taklitçi olduk... Nasip olurda Hakk’ın bizi kendine seçtiklerinden olursak, belki tahkik ehlinin sofrasının kenarına ilişebiliriz... Tabii ki himmet nimetiyle.

Üstad

− Taklitçilikle asla hakikate geçilmez... Geçilir diyen elma şekeri veriyordur ağzına... Bitince Dünya hayatı, elinde ne kalır sonra bilemem...

Soru

− “Verdiğin misliyle geri döner” ilkesine göre ilmimizi arttırmanın tek yolu bunu etrafımızla paylaşmamız mıdır?.. Sahip olduğumuz ilmi şu veya bu sebepten dolayı başkalarıyla paylaşamıyorsak bu, ilmimizi arttıramayacağımız anlamına mı geliyor?.

− “Mâlik - Melîk-i yevmid diyn; iyyake na’budü ve iyyake nesta’in”i hissedip yaşayamayan; dolayısıyla Mİ’RÂCını gerçekleştirememiş; fakat bunun mücadelesi ve çalışmaları içinde olan bir kişi, çevresinden gelen ve kendi şartlanmaları ile “belâ” diye nitelendirdiği oluşlara HAKK’a göre mi davranır? Halk’a göre mi?.. Teşekkür ederim...

− Debbağ’ın “El İbriz” kitabında vahiy inen Nebilerin ve Rasûllerin içinde bulundukları hâl ve düşünceleri anlamak için inen kitaplara bakmak gerektiği yazılı... Kurân’da kâfir olarak geçenlerin Hz. Rasûlullâh’tan sâdır olan hakikati önlemeye çalışanlar olarak anlayabilir miyiz?.. Aynı şey çağımızda yaşayan Mehdi (a.s) için de geçerli midir?..

Üstad

− Evet...

Soru

− Üstadım “KAADİR” isminin açıklamasını yapar mısınız...

Üstad

− Esmâ ül Hüsnâ kitabına bak...

Soru

− Kurân’da Allâh’ın kelimeleri, diyor; cümleleri demiyor... Bundan dolayı mı?..

Üstad

− Her birim bir kelimedir...

Soru

− Cümle, “İnsan-ı Kâmil” anlamına mı geliyor?..

Üstad

− Cümle yoktur, kitap vardır...

Soru

− Uyku nedir? Uyku anında beyin fonksiyonları beş duyu kayıtlarının dışında faaliyetini hangi sistemle devam ettiriyor. İlk insanda uyku var mıydı. Uyku genetik midir?..

Üstad

− Uyku beynin fonksiyonel işlevidir...

Soru

− Beyin bizde iken yaşadığımız her şey ruh bedenimize yükleniyor ve ölüm ötesinde karşımıza çıkıyor da, hastalık türü acı ve ağrılarımız ölümle bitiyor. Onlar ruha yüklenmiyor mu?..

Üstad

− Rüyada duyduğun acı, beynin ruha yüklediğini gösterir... Kabir azabı dahi bu yüklenmeden dolayıdır...

Soru

− Yâsiyn 51: “Sur’a üfürülür kabirlerinden çıkarak Rablerinin hükmüne yönelirler.”

Bu âyetteki “Sur’a üfürülür” ifadesi vehmî benliğinden kurtulanlar içinde geçerli midir? Yoksa; âhirete ait bir olgu mudur..? Benim anlayışıma göre, burada da geçerli, siz nasıl yorumlarsınız?.. Teşekkürler...

− Beynin ruha yükledikleri sadece bilincinde olduklarımız mıdır?..

Üstad

− “Düşüncelerinizden de mesûlsünüz” âyeti var mı Kurân’da; ve bu âyet daha sonra iptal olmamış değil mi..?

Cevap

− Evet…

Üstad

− Cevabı verdin!..

Soru

− Üstadım, insanların isimleri, taşıdıkları mânâ itibarıyla üzerlerinde etkili midir? Buna bağlı olarak çocuğa isim koyarken anlamının önemi büyüktür diyebilir miyiz? Teşekkürler.

Üstad

− Evet...

Soru

− Her saîd olan, boyutu ne olursa olsun vuslata erer mi?

Üstad

− Saîd olan cennete girer... Çoğunluğunu “bühl” olanların oluşturduğu cennete!..

... Bühl ne demek?.. Öyle diyor da Hazreti Rasûl?..       

Soru

− Saf, demektir, kelime olarak...Ayrıca “anlayışı kıt” anlamında...

− İbni Arabî Fütûhat-ı Mekkiye isimli eserinde İdris (a.s.)’ın cismaniyetiyle yaşadığını belirtmektedir. Cismaniyetiyle yaşaması sisteme ters düşmez mi? Yoksa başka bir ifade ile bizlere değişik bir anlayış mı sunmaktadır? Bu konudaki yorumunuzu almak isteriz. Teşekkür ederiz...

Üstad

− ... nerede?.. Kendi adıyla sorsun sorularını... Sizin adınızın arkasına saklanmasın... Bu soruyu M. Arabî’ye sorun!

Cevap

− Özür dilerim Üstadım.

Soru

− Üstadım mekr olarak gelen bir olayı müspet bir hâle çevirmek mümkün mü?..

Üstad

− Mekr olarak gelenden kurtulmak ilimle mümkündür... Tersine-artıya çevrilebilir...

Soru

− Belki de hiçbir şey anlamadan, sadece yap denilenleri yapan, 120. günde taşıyıcı dalgaları yüklenmiş, saf kişilerdir.

− Beyin dışardan aldığımız frekansları hologram hâlinde bir araya getirerek öğreniyorsa, bu hologramlar neye göre yorumlanır? Teşekkür ederim.

Üstad

− Kendi oluş programına göre...

Soru

− Üstadım; sistemi kavrama adına şartlanmalardan arınmamız gerekiyor. Ancak, şartlanmadır deyip de attıklarımızdan sonra, kişi olarak vicdanımız rahatken dışardan gören biri için de zındık olarak tanımlanabiliriz. Şartlanmalardan arınmamızın sınırını günah − sevap çizgisi dışında nasıl belirleyebiliriz?..Teşekkürler..

Üstad

− Şuurunu arıtman önemli, bunu insanlara göstermen değil!.. Ya içinde yaşadığın topluma uyacaksın, ya da çıkıp gideceksin, benim gibi!.. Şuurundaki arınmışlıktır, ölüm ötesinde sonuçlarını yaşayacağın... “Günah ve sevab”ı, sana yarar sağlayacak ya da zarar verecek fiilin olarak anla!

Soru

− Tasavvuf ve Felsefe birbirinden farklı olarak nitelendirilmiş “Akıl ve İman” isimli kitabınızda... Bugünkü bilimin özü doğa felsefecilerine dayanmaktadır. Her şeyi bilimsel olarak açıklamaya çalışmak felsefi bir yaklaşım olmaz mı?..

Üstad

− Sistem soyut mu somut mu?..

Soru

− Sistem her ikisini de kapsamaz mı?..

− Bir hadiste… “Kör şeytan” demenin o olayı negatif yönde arttırdığından bahsediliyor… İlâhî isimlerin de arttırıcı ve kesici özelliklerinin olduğunu anlayabiliyoruz... Şükür, hamd... gibi “Kör şeytan” demenin ilâhî isimlerle paralelliği nedir ki, bir olayı menfi yönde etkiliyor..?

Üstad

− Beyinde tekrarlanan kavramlar ona göre yer tutar... Buna göre gerisini sen düşün...

Soru

− Bir kişinin sevdiğinin hâliyle hâllenmesi için nasıl bir yol izlemesi gerekir? Teşekkür ederim, Üstadım.

Üstad

− Düşünen ve tahkiki seçen beyni sevdiğini söyleyen mukallit ise, sevdiğinin hâliyle hâllenmediği için, içinde bulunduğu hâlin gereğini gerektirdiği yerde yaşar...

20 ŞUBAT 1998

Üstad

− Selâmu aleykum... Keyifler nasıl?..

Cevap

− Birazdan belli olacak keyif eşiğimiz Üstadım...

− Görüntü bozukluğu olunca keyfimiz kaçık, görüntü net olursa keyfimiz iyi!

Üstad

− Görüntü hangi şartlarda ve nasıl net olabiliyor?..

Cevap

− Ayıkken, namazda iken.!!

Üstad

− Namaza başlayabilene, namazı mübarek olsun!.. Allâh bizlere de nasip etsin!..

Cevap

− Amiiiiiin!!!

Üstad

− Geçen zabıtları okuduğumda bazı soruların cevaplarını yetiştiremediğimi gördüm... Sayfa, devamlı girip çıkanlar yüzünden hızla akıyor... Bir de yazarken, o kadar dediğim hâlde bazıları mesaj atıyor ve bu yüzden bazı soruları okuyamadan gidiyor sayfa yukarı... Geri de getiremiyorum, çünkü devamlı yazılan yere dönüyor... Bu sebeple sorularına cevap alamayanlar, onları daha sonra tekrar sorabilirler...

Şimdi anlatacağım hikâyeyi sen de iyi dinle...

Efendim bazılarınız bilir ya...

Cami büyükmüş... Hoca hayli yaşlı, kürsüde vaaz veren... İhtiyar kadının da kulakları ağır işitiyor, arkada kadınlar safında... Malûm, kulağı ağır işitene işittirmek bir hayli zordur!..

Neyse, anlatılanları dinlemeye çalışmış, ömrünün son demlerini yaşayan kulağı ağır işiten! Ama bir yandan da, aklı bin türlü işte; bir hobisi de vaaz dinleyip tatmin olmak; işte bunu da yapıyorum, diye...

Bu arada anlatılanlar anlatılmış, herkes aldığı kadarıyla dışarı çıkmış, kulağı ağır işiten, yanaşmış hocaya sormuş...

− Hocam galiba sen çok güzel şeyler anlattın da, ben tam anlayamadım!..

Biraz uzak düştüm senden... Biraz da kulağım ağır işitiyor... Biraz da yaşlılık; kafam çok dolgun!..

Hani dedin ya, kadının biri kızını asacakmış ağaca da, yerden bir keçi fırlatmış melekler... O da o keçiyi asmış!.. Ne mübarekmiş o... Şunu anlayamadım?.. Keçiyi nasıl asarak kurban etmiş!!!...???

Hoca, kulağı ağır işiten yaşlıya bakmış, bakmış, bakakalmış!..

Uzun uzun ne diyeceğini düşünmüş, Allâh’ın ağır işitenini kırmamak için...

Sonra sakin sakin, baştan başlamış olayı yeniden anlatmaya...

Demiş... Anam, o kadının biri değildi... Tevhid Rasûlü İbrahim Aleyhisselâm idi... Söz konusu olan kızı değildi... Oğlu İsmail (a.s.) idi... Asmayacaktı, kurban etmesi gerekiyordu... Yerden değil... Semâdan!.. Keçi değil bir koçtu!..

Anacım... anladım, diye dinlemişsin; ama bakıyorum ki anlattıklarımın hiçbiri sana ya ulaşmamış, ya da bambaşka bir şekilde ulaşmış!..

Gel, yaşın epey ilerlemiş de olsa, gene de fırsat kaçmış sayılmaz!..

Yakın gel de artık; iyi dinle anlattıklarımı!.. Ona göre düzenle yaşamını... Bir daha dünyaya geri gelip, yanlışlarını düzeltme şansına sahip olmayacaksın, Kurân’a iman ediyorsan!..

İşte hikaye bu!..

Nereden geldi bu hikaye aklıma bilmiyorum ama... İbrahim Aleyhisselâm’dan galiba...

Size bir şey sorayım önce... Deseler ki size:

İbrahim diye bir Rasûl varmış... Önce yıldızlara yönelmiş, benim Rabbim bu diye, sonra Ay’a, sonra da Güneş’e... İnanırsınız MI?..

Evet, hepinize sorum bu?..

Cevaplar

− Hayır inanmayız!

− Tahkik etmek gerek...

− Evet inanırım...

− Önce yansıtıcılara, daha sonra yansıtana yöneldiğini düşünürüz. Taklitten tahkike gibi...

− Bir Rasûl’ün bunlara “Rabbim” diye yöneleceğini düşünmüyorum. O devirde insanların onlara taptığını, O’nun da oradan hareketle insanlara bir şeyler anlatmaya çalıştığını düşünüyorum.

− Hz. İbrahim’in “hanîf”liğin önderi olduğunu Kur’ân-ı Kerîm’deki âyetten öğrendiğimiz için inanmayız.

− Aslında İbrahim (a.s.)’ın bakış açısını bilmek lazım diye düşünüyorum. Eğer Güneş’e, Ay’a, yıldızlara tapınmak amacıyla bakıyor ise inanmak hata olur; fakat o, hepsini ortadan kaldırmış, hepsini Tek olarak görüyor ise inanırım.

− Ayn-el yakîn müşahedesine işaret edilmek istenmiş sanırım...

− Hayır inanmayız...

Üstad

− Anlaşılan ben size hiçbir şey anlatamıyorum...

Hele Pazar akşamına kadar bir düşünün bakalım... Hepinize iyi geceler...

Cevap

− Sevgili Üstadım, sorularımıza verdiğiniz kısa, öz ve kapsamlı cevaplarınızın takdiri benim haddim değildir.

Gerçekçi bir düşünce olarak cevapların tamamı asla tatmin etmemekte, birçok soruyu da beraberinde getirmektedir. İdraksizliğimden kaynaklanan aczimi sınırlı zaman ve ekran israfına taşıma hakkını kendimde görememekte, bu hâlimi zamana bırakıp tefekküre yönelmekteyim. Samimiyetkârınız...

22 ŞUBAT 1998

Üstad

− ... ?

Cevap

− Üstadım?

Üstad

− Önceki konuşmanın muhatabı seni mi sandılar?..

Cevap

− Galiba Üstadım..

Üstad

− Bizim bir atasözü vardır...

Kızım sana söylüyorum, gelinim sen anla! diye... Sanıyorum çoğu gelinler bunu duymamış!..

Cevap

− Tüm sohbetlerde muhatap benim.!!

Üstad

− Aynı anlayışa devam edenler, sanırım şimdi de sohbetlerin ..... için yapıldığını ve kendilerini ilgilendirmediğini düşünecekler!..

Şimdi gelelim önceki oturumda anlattığımız hikâyenin kökenine...

Arkadaşların pek çoğu İbrahim Rasûl’ün olayını bilmiyor; bunu fark ettik!..

….., İbrahim Rasûlullâh’ın Ay’a, yıldızlara, Güneş’e bakıp da “Benim Rabbim bu” demesiyle ilgili Kurân’daki âyetleri bize anlatır mısın lütfen?..

Cevap

− Üstadım! İzninizle, o âyetlerin sembolize ettiği mânâyı mukayese için kısaca İbrahim (a.s.)’ın kavminin inancından bahsederek meâllere geçeyim...

Üstad

− ….. âyetlerden ne anladığını sormadım... Sadece âyet meâllerini ver Kur’ân meâllerindeki...

Cevap

− Peki Üstadım…

En’am Sûresi, 74-79 arası âyetler:

“İbrahim babası Azer’e: ‘Putları İLÂHLAR mı ediniyorsunuz?.. Doğrusu ben, seni ve kavmini apaçık bir dalâlette görüyorum’ dedi...”

“Böylece, ikân−yakîn sahiplerinden olması için İbrahim’e, semâların ve arzın melekûtunu gösterdik...”

“Gece(nin karanlığı) O’nun üzerini örtünce−kaplayınca, bir KEVKEB (Gezegen) gördü de, dedi: ‘Bu RABBimdir!’ (O gezegen) batınca; ‘Ben batanları sevmem’ dedi...”

“Ay’ı doğarken görünce, ‘RABBim budur!’ dedi… (Ay) batınca, ‘Andolsun ki eğer RABBİM bana hidâyet etmeseydi, elbette ben de dalâlete sapmış kavimlerden olurdum’ dedi...”

“Güneş’i doğarken görünce de, ‘Bu RABBim?’ dedi... ‘Bu daha büyük...’ (Güneş) batınca da dedi ki: ‘Ey kavmim ben sizin şirk koştuklarınızdan berîyim!.. Ben VECHİMİ semâların ve arzın FÂTIR’ı olana, HANÎF olarak tevcih ettim... Ve ben müşriklerden değilim...” (6.En’am: 74-79)

Üstad

− Evet bu âyetleri okudunuz...

Şimdi soruyorum...

İbrahim Rasûlullâh gibi, tevhidin içinde olabilen, idrakı “hanîf” olmayı kavrayabilecek düzeyde beyne sahip, melekûtu seyretmiş (Kurân’daki okuduğunuz âyete göre) biri, gezegene, Ay’a, Güneş’e bakıp da bu benim RABBİM der mi?..

Cevaplar

− Demez…

− Demez…

− Bence Rabbim der, eğer onların altında gerçekten Rabbini görüyorsa...

− Fıtratı Hanîf olanın yönelişi, yalnız Fâtır’a olmaz mı?..

− Henüz Tahkike yeni yönelmesine yol açan Zühre yıldızının melekî kuvvelerinin tesiri altına girmediği ve kendisinde Cemâl isimleri yeterince açığa çıkmadığı için, Rabbim diyebilir diye düşünüyorum...

− Demediğini, buradaki gezegen, Ay ve Güneş’in farklı anlamları olduğunu düşünüyorum...

− Gerçeğe varabilmenin ancak derin düşünme yollu olabileceği, yönelimimizin dışa-öteye değil, içe-öze olması gerektiği bu âyetlerde mecaz yollu anlatılmakta... Ayrıca ilâhî kuvvetlerin, kuvveden fiile çıkışının da meleklerle olduğu bildirilmekte diye düşünüyorum…

− Kurân’da bahsedildiği için dediğine inanıyoruz, derinliğine anlamını da sizden okumayı bekliyoruz.

− Tevhidi anlatım gereği demiştir...

− Der, çünkü benzetme yollu kavmine düşünme yolunu göstermektedir...

− Nebiyullâh olarak Mardiye mertebesinde olduğu için demez diye düşünüyorum, Üstadım...

− Hanîfliğin babası olarak bilinen bir Zât’ın gezegeni, Ay’ı ya da Güneş’i ilk etapta bile olsa Rabbi olarak kabul etmesi düşünülemez. Ancak Kurân’daki âyetlerin çoğunun sembol yollu anlatım olduğu düşünülürse, bu âyetin de özellikle o zamanki halkın durumunu da ifade eden bir anlatım tarzı olduğunu düşünüyorum.

− Kurân’da müşriklerin taptıkları putların geçici olduğunu, buna mukabil Allâh’ın Bâkî olduğunu Ayn-el Yakîn olduğunu göstermek için sembol olarak anlatılmıştır…

− Demez; çünkü gök cisimlerine tapanlari kınamak; onların gittiği yolun yanlış ve sapıklık olduğunu göstermek olduğunu düşünüyoruz.

− O bir Rasûl olduğu için; insanları taklitten çıkarıp tahkike erdirmek için benzetme yollu anlatmıştır..

− Hayır demez. Buradaki anlatımın sembolik olduğunu düşünüyorum.

− Demez, insanları gerçeğe yönlendirmek amacıyla oluşturduğu bir senaryodur...

− Ay ve Güneş adı altında ki mânâları kendi özünde bulduğundan dolayı, mânâları yönünden bu benim RABBİM demiştir...

− En’am 74. âyetinde Hz. İbrahim’in, babası Azer ve onun toplumunun bir gezegene, Güneş’e ve Ay’a Rabbim dediğini anlıyorum... Hanîf olan Hz. İbrahim’in değil...

− O âyette kullanılan kelimelerin mânâlarına bakmak gerekli, acaba... hocanın yazdığı gibi mi kelime mânâları...

Üstad

− Bence bir araştır; acaba “....” doğru söylüyor mu?!!

− “.....” ben sana ve doğruyu yazdığına inanıyorum!..

Cevapların Devamı

− “Şir’a (Sirius) yıldızının Rabbi de Allâh’tır” diyor Kur’ân. Hz. İbrahim de, bu anlayış ile Rabbim demiş; ancak, bir yerde Allâh’ı kayıtlamamak için bir başka noktaya geçmiştir...

− Enfüsî olarak melekûtu seyretmiş olması ile birlikte, âfakî olarak böyle söylemek durumunda...

− Hz. İbrahim gibi bir Tevhid ustasının elbette böyle bir düşünce içinde olduğu düşünülemez.. Nitekim, semâların ve arzın FÂTIR’ına yönelmiş, Yaradanına veya Rabbine yönelmiş olduğunu söylemiyor... Burada Öz Boyut bilincine işaret var gibi geliyor bana...

− Rasûlullâh “Beni gören Hakk’ı görür” hadisinde anlatılmak istenen görmekle bu görmek arasında bir bağlantı olabilir diye düşündüm..

− Kavmine bazı gerçekleri anlatabilmek için bu yolu tercih etmiş olabileceğini düşünüyorum.

− Rabbin ilk tecelli ettiği an “Evet, Rabbimizsin” dendiği gibi bir anlam olduğunu düşünüyorum.

− Kınamak amacıyla... Çünkü putlara taptıkları için babasını ve kavmini ağır bir dille kınaması Hz. İbrahim’de “Tevhid” inancının mevcut olduğunu göstermektedir. Nitekim 78. âyette de bunu vurgulamaktadır.

Üstad

− Dikkat edin...

Niye İbrahim (a.s.) böyle düşündü; demedim!..

Lütfen sorumu dikkatli OKUYUN!..

Kurân’da anlatıldığı bu şekliyle, İbrahim (a.s.) böyle der mi?.. Derse, bir Rasûl bunu diyecek kadar olabilir mi?..

Kurân’da yazılı olan bu?..

Demez ise, o zaman Kurân’da yazılı olanları, yazılı olduğu gibi anlamayacak mıyız?..

Anlamayacak isek, bu defa nasıl anlamak durumundayız?..

Kur’ân eleştirisi yapan birkaç ton insan, Kur’ân hikâyelerle dolu diyor...

Cevap

− Kurân’da yazıldığının ardındaki mânâyı araştırmamız gerekir.

Üstad

− Bizler de hep Yunus’un hikâyesi, İbrahim’in hikayesi, Nuh’un hikayesi, Lût’un hikayesi vs. vs. deyip geçiyoruz... Sonra da, Kur’ân tarih kitabı deyip çıkıyoruz!..

Lütfen söyler misin ..., biz bu kitabı üzerinde düşünesiniz, veya çeşitli misallerle anlatmaya çalışıyoruz gibi çeşitli uyarıları Kurân’daki..?

Cevap

− “Andolsun ki biz bu Kurân’da her çeşit misalden (sembolden), İNSANLAR için sayıp döktük...” (18.Kehf: 54)

Üstad

− ... âyet numaralarına gerek yok, sadece meâlleri yaz... Ezberinden çevir...

Cevap

− “İnsanlar için misalleri saydık... Bilenlerden başka, nerede akıl eden?..

“Andolsun ki Zikr için Kurân’ı kolaylaştırdık... Nerede anlayan?..”

“Muhakkak ki bu âyetlerde akıl öz akıl sahipleri için alınacak ibretler var...”

“Bu mübarek kitabı ancak şunun için inzâl ettik; âyetleri üzerinde tedebbur etsinler (derin düşünsünler) diye ve de öz akıl sahipleri tezekkür etsinler...”

“Sağırdırlar, kördürler, lâldırlar; dolayısıyla akletmezler!..”

Yeterli mi Üstadım?..

Üstad

− Hâlâ on bin sene geriden çalışan beyinlerin kıyamete kadar geçerli ve çağdaş olacak kitabı anlaması çok zordur!..

Mâdemki taklitten tahkike geçmek gayemiz, Kurân’da sembol yollu yazılanların ardındaki mânâyı algılamaya çalışacağız...

Bu âyetlerden ben şunu anlıyorum;

Geldiği devirdeki insanların genel seviyesinden başlamak üzere, kıyamete kadar gelecek tüm insanlara ışık tutmak üzere, her devrin çağdaşı ve ötesi olacak kapasitede hazırlanmış ve cümleleri, kelimeleri ona göre düzenlenmiş bir kitap olan Kur’ân ile karşı karşıyayız...

Eğer beyin sahibi isek, beyni ebediyet ruhu üreten ve insan olduğunun bilincine ermeyi arzu eden bir beyin kapasitesine sahip bir birim isek...

Biz artık değişmek mecburiyetindeyiz!..

Ya sürüye sayılmayı kabulleneceğiz, Yunus Emre’nin dediği gibi...Ya da insanlık şerefinin gereğini yaşamak için beynimizi kullanmaya başlayacağız...

Bu iş hobi işi değildir!..

Arada sinemaya, tiyatroya gidip gönül eğlendirir gibi, “Biraz da DİN’le ilgilenelim, gönlümüzü eğleyelim” diyenlerin bu işte yeri yoktur!..

Giyin, süslen, tak takıştır, erkeğinin yanında, ben güzelim, diye dolaş...

Etrafa hava atıp, bedensel zevklerini tatmin için para kazanıp, ye iç eğlen... Sonra da haftada birkaç saat Din’le uğraş...

Aldatmayalım kendimizi!..

Bana göre hava hoş!.. Ben bugün olduğum gibi, yarın da gene ücra bir yerde kendi dünyamı yaşayacağım...

Acaba, siz bu basit mantıksal bakışları bile atamadığınız Kur’ân gerçekleriyle, yarın yüz yüze geldiğinizde ne hâlde olacaksınız?..

“Karının kocasından, ana babanın evladından kaçtığı o günde...” diyor âyet!..

Âyet doğru mu söylüyor acaba size göre?..

Bugün dilini ve ne anlattığını anlamadığın Kurân’daki gerçekler yaşamına yön vermiyorsa; beynini çalıştırmana-kendisine yönelmene sebep olmuyorsa... “Burada â’mâ olan âhirette de â’mâdır” hükmü gereğince hâlimiz ne olur ki?..

Lütfen ya kendinizi aldatmaktan vazgeçin... Ya da dinden!..

Kurân’ı, beyin sahibi olarak; âyetleri, anlatılan olayları, acaba bu anlatımla ne anlatılmak isteniyor, diyerek okumaya başlayın!..

Sizin en sadık dostunuz ne Ahmed Hulûsi ne de bir başkasıdır!.. Yalnızca Kurân’dır!..

Allâh kelâmını anlamazsan; Allâh’ın (ÖZÜNDEN gelen) kelâmını nasıl değerlendirebilirsin ki?..

Nefsinden (özünden− zâtından) gelen hitabı anlayabilmen içindir ki, âfakından kitap gelmiştir sana!..

Enfüsünden gelen hitabı dinleyemiyorsan bu demektir ki âfakından gelen kitabı OKUYAMIYORSUN!

Onu okuyamadığın sürece de enfüsünden geleni anlayamazsın!..

Enfüsünden gelenle hemhâl olmadıkça da, HANÎFİM BEN diyemezsin!..

Önce Kurân’ın hikâyelerle dolu tarih kitabı olduğunu kafanızdan silip, gerçekten, onu OKUYABİLENLERDEN OKUMASINI öğrenin!..

Kur’ân okumanın ve okutmanın olağanüstü sevaplarından bahseden Allâh Rasûlü’nün uyarıları, Kur’ân alfabesini öğreten ve öğrenenlerden bahsetmiyor!

Allâh’ı istiyorum, diyorsan, hanım gibi kıvırma; erkek gibi sözünün eri ol ve gereken çalışmayı ortaya koyarak hedefine ulaşmaya bak!..

Lafla, lakırdıyla, falanca şunu demiş, filanca bunu demiş de, fişmekanca da bunu demiş clipbordu olmakla hiçbir yere varamazsın!..

Allâh insan olarak yaratmışsa seni (insanSI değil), yolladığı âyetler üzerinde tefekkür edip, o mânâları değerlendirmek suretiyle kendini bulasın diye...

Ne yaparsanız yapın ama sakın kendinizi aldatmayın!.. Kendini aldatmanın bedeli ebedî körlüktür!..

Cehennemdeki en büyük azap da bundan dolayıdır!..

Soru

− Kendini aldatmak ne demek? Kendine varlık vermek mi?

Üstad

− Cennet ehlinin çoğunluğu ahmaklardır diyor Hz. Rasûlullâh...

Ahmak, anlamadığını da anlayamayandır!.. diye yazıyor “DOSTTAN DOSTA”da...

Yani beynini tefekküre yönelik kullanamayanlar!.. İrfan sahibi olamayanlar!.. “Zannederim...”le yaşayanlar!..

Enfüsünden geleni duyamayanlar, değerlendiremeyenler!..

Kurân’ı okuduğun zaman anlamıyorsan... Henüz Kurân’ı okumamışın demektir!.. Nasıl, hayatta yalnızca bir kere, Kelime− i Tevhidi söylemek mümkünse...

Kur’ân âyetlerini okumak da öyledir!..

Okuyanlar, kendilerine GÖRE mânâlandırırlar...

Ama onu, inzâl edendeki murat ile okuyabilen, gerçekten onu OKUMUŞ olur!..

Evet... İbrahim Rasûl, ne Ay’ı görüp Rabbi sandı, ne de Güneş’i!.. Çünkü Hanîflik kavramını idrak edebilen bir beyin, bunu zaten yapmaz!.. Onlara ayna oldu yalnızca...

Öyle ise, burada Kur’ân, olayları sembol, hikâye yollu insanlara sunarak, onların anlayışlarına hitap etmek amacını gütmüştür...

Bu durumda bize düşen... Ciddi olarak bu işe zaman ayırıp; Kur’ân OKUMAYA çalışmaktır!..

Her gün 5−10 sayfa arapça kelimeleri tekrarlamak değil!..

Ömrümüz kaç gün sonra nasıl bitecek bilmiyoruz; şu hâlle gidersek, bu kadar hevesten sonra bir hayli yazık olacak bize...

Bana, Üstadım, şu âyetten ne anlıyorsun, diyeceksin; ben de şunu anlıyorum, diyeceğim; sen de bunu ezberleyeceksin ve sonra da; “Ben eşrefi mahlûkat olan insanım; şunları biliyorum” deyip avunacak, kendini aldatacaksın!..

Bu iyi geliyorsa size... “Hobby”nize devam!.. Kendinizi aldatmaya devam!.. Nefsinize zulmetmeye devam!..

Ama bir şeyler anlatabildiysem sizlere...

“Âyinesi iştir kişinin; lâfa bakılmaz”; demiş Şair...

Yaptıklarınızı, herkes, kendiniz ve kendinizdeki görmekte; ve sonuçlarını da yaşamaktasınız!..

Hâliniz, tatmin ediyorsa sizi; mübarek olsun!..

Etmiyorsa...

En önce Kur’ân OKUMAYA başlayalım...

Sabrınız ve tahammülünüz için hepinize teşekkür ederim...

24 ŞUBAT 1998

Üstad

− Okudunuz mu Sabah’taki yazıyı?.. Neler düşündürdü sizlere?

Cevaplar

− Yukarda bir tanrı olmadığını bilim adamları da düşünmeye başlayacak hiç değilse... Okumayanlar var anladığımız kadarıyla, özetleyelim mi?

− Üstadım, Milliyet’teki “Bezelye büyüklüğündeki Evren” yazısını okuduk bir hayli ilginçti. Teşekkür ederiz.

− Plank’ta evrenin başlangıçta 10⁻¹⁵ cm. çapında olduğunu söylüyordu...

Yalnız yazıda yanlış hatırlamıyorsam evrenin kendi kendini yaratmış olabileceğinden de bahsediliyordu...

− Matematikte 1’i de sonsuz terimin toplamı olarak ifade edebiliriz (Fourier açılımı)... Aklıma hemen bu geldi Üstadım...

Üstad

− Sonsuzun 1’de mündemiç olması itibarıyla mı..?

Cevapların Devamı

− Evet Üstadım.

− Bigbang’den önce, evren bezelye büyüklüğündeki bir yapıdan, boşlukta dururken patlama ile meydana geldiğini ve sonsuza yayıldığını yazmakta... Tıpkı sizin “K” örneğinde olduğu gibi.

− Bana göre açıklamanın en önemli kısmı “Bizim teorimizin sadece küçük bezelye tanesi− Evrenin oluşumunu değil, onun bütün geleceğini içine alması”...

− Orada anlatılan boşluk nedir peki Üstadım?

Üstad

− Üst Evren..!

Cevap

− Sabah, Milliyet, Yeniyüzyıl aynı haberi yazmış; evrenin başı ve sonu olmadığının anlamını açıklamış.

Soru

− Evrenin boşlukta asılı bezelye tanesi büyüklüğünde bir nesne iken, bu noktadan sonsuza dek büyümesi... olarak anlatılan olayda evrenin bezelye tanesi büyüklüğündeyken neyin içinde yer aldığı gibi bir çelişkiyi ortaya çıkarmıyor mu Üstadım?..

Üstad

− O anlatımla, bigbangle başlayan evrenin de, bir başka evren içinde yer aldığı anlamı çıkıyor otomatikman... Bu da sonsuz evrenin varlığını ortaya koyar!

Biz, evrenin başı ve sonu yoktur derken, bu mevcut bilinen evreni kasdetmedik!..

Yazdıklarımı dikkatli okuyanlar; “K” anlatımındaki evren anlayışımızı; “ALLÂH ve NOKTA” konusundaki (Allâh kitabı 13. – 18. bölümler arasındaki) yazıları okumuş olanlar; “TEK’İN SEYRİ” kitabını kendilerini vererek okuyanlar, bunları yıllar önce açıkladığımızı fark edeceklerdir...

S. Hawking bundan önceki kitabında evrenin dışında bir tanrı olabileceğinden söz ederken −okuyanlar bilir− biz öyle olmadığını anlatmıştık, dinleyenler bilir...

Özellikle “ALLÂH İsmiyle İşaret Edilen”, mesajını insanların beynine sokmaya çalışırken, tanrı kavramına yer olmadığını belirtmiştik...

Hawking şimdi son kitabında, evrenin dışında bir tanrı olmadığı noktasına ulaşıp; C... in de değindiği gibi, evrenin kendi kendisini yaratmasından, söz ediyor... Bununla şuna gelecek...

“O HER AN YENİ BİR ŞANDADIR”...

“Allâh” ismiyle işaret edileni bilmediği ve anlamadığı için; dışarıda da bir tanrı olamayacağını fark ettiği için; “evren kendi kendini yarattı” sonucuna varıyor kendine göre haklı olarak; çünkü, varlığın özündeki YARATICILIĞI göremiyor!..

Soru

− EVREN İÇRE EVRENLER VAR... yazdınızdı kitabınızda Üstadım.

Üstad

− Biz yazdığımız zaman kâle almayanlar, bizim yazdıklarımızın ilk basamağı aşamasındaki bilgileri kaleme alan S.H.’yi dâhi olarak nitelendiriyorlar...

Oysa, bunu bilmek için dâhi olmaya gerek yok!.. Bizim gibi sıradan bir düşünür bile bunu düşünebildikten sonra!..

Evet...

Dostlar!..

Size hayatınızın en önemli anahtarını kullandırmaya çalışıyorum -elbette bana göre- bu sohbetlerimde...

O da şu:

Nerede “Allâh” kelimesi geçerse, o kelimenin anlamını dışınızda veya karşınızda değil, içinizden, özünüzden gelen bir şekilde anlamaya çalışın; diyerek...

Bu açıdan bakarsanız eğer...

Kurân’daki bütün anlayışınız da değişime uğrar!..

Kurân’ı çağdışı, İslâm Dini’ni çağdışı, Kur’ân şeriatını çağdışı görenler; Kurân’a el sürmemeleri gereken, ötede bir tanrı anlayışından kurtulamamış müşriklerdir!

Tanrı elçisinin, dışarıdaki bir tanrı ile görüşüp ondan vahiy aldığını sananlar, ANLAMADIKLARINI ANLAMAYANLARDIR!

Kendinizde ne kadar derinleşebilirseniz, âfakî boyutu da o kadar deşifre edebilirsiniz...

Tavsiye ederim biraz vakit ayırarak “TEK’İN SEYRİ” kitabını yeni baştan okuyun...

“Allâh”, “Rab”, “İlâh” gibi kelimeleri dışarıda değil, konu edilen varlığın derûnundan olarak algılamaya çalışın...

Ve öylece Kur’ân meâllerini okuyup, Nebi ve Rasûllere atfedilen olayları yorumlayın!..

Göreceksiniz ki, bugüne kadar bildiğiniz Kurân’dan bambaşka bir Kur’ân ile yüz yüze geleceksiniz... Ve o zaman belki, OKUMAYA başlayacaksınız!..

Özür dilerim aldım başımı yürüdüm ve sıktım sizleri...

Haydi şimdi siz bu konudaki fikirlerinizi açıklayın, utanmadan, çekinmeden, duygusallaşmadan... Teşekkür ederim...

Soru

− Üstadım, bezelye büyüklüğünde ve bir başka evren içindeki evreni, şuurumuzda ortaya çıkan bir “düşünce yumağına” benzetebilir miyiz?..

Üstad

− Eğer seni tatmin ediyorsa, evet!

Soru

− Çok kıymetli ipuçları verdiniz; biz ne kadar teşekkür etsek azdır!

− Peki algılamalarımız sırasında bizlerdeki bilgi eksikliğinden (ya da bilgiyi doğru yorumlayamamanın) getirdiği çelişkiler ile nasıl başa çıkacağız.

Üstad

− Sürekli bilenlerle konuşup tartışarak, onu özümseme yolunu seçerek...

Soru

− Üstadım özümdeki hakikati ortaya çıkarmak için, tefekkür ederek dua ederken, yine kendimi ötelerdeki bir tanrıdan isteklerde bulunur gibi hissediyorum. Bu durumu nasıl düzeltebilirim?..

Üstad

− Öte kavramı atılmadan, yani şirkten kurtulmadan bunu başarman mümkün değil!.. Önce yaşamında ötedeki kavramının silinmesi lazım... Bu da O...’e dediğim gibi sürekli okuma tartışma yoluyla yerleşmesiyle; ötede olmayışının hazmedilmesiyle mümkündür!

Soru

− İnsanın HALİFETULLÂH olmasının en önemli getirilerinden birinin soyut düşünebilme yeteneği olduğunu söyleyebilir miyiz?.. TEKliği kavrayamamanın en önemli nedeni soyut düşünme yeteneğinin gelişmemiş olması diyebilir miyiz?..

Cevap

− Evet! Başlangıç noktası orası!..

Soru

− Her an var olup−yok olmakta olanın, O’nun mânâlarının seyri olduğu gerçeği; evrenlerin kendilerini yaratması görüşünü de kapsamıyor mu?..

− Üstadım, bize çok zor gelen çok özel sırları açtınız... Çok teşekkür ederiz..

− Bigbang denilen olay sadece bizim boyutumuzda geçerli. Başka bir boyuta göre bu olayın mânâsı başka olmalı diye düşünüyorum... Ve önemli olan da, olayları şu anki boyutumuzla değerlendirmek değil bence! Yoksa bezelyenin ötesinde ne var diye bir noktada çakılıp kalırız gibi geliyor bana...

− Üstadım “K” örneğinizi, bilimin, sizden çok sonra söylemesinden daha önemli olan; yazdıklarınızın özellikle kişinin kendisinde bulması gereken yönlerini görebildiğim ve araştırabildiğim kadarıyla “BENZERSİZ” olduğunu; bunun da değerinin ancak kendimizde bulunmasıyla olacağı kanaatindeyim.

Bunun için ortaya koymuş olduğunuz bakış açısını tatbik edebildiğimiz ölçüde gerçeği kendimizde bulacağız kanaatindeyim. Çok teşekkür ederim.

Üstad

− Başka önerisi olan var mı?..

Cevap

− Anlatılanları tefekkür ediyoruz, Üstadım...

− Benim bir önerim var.

Üstad

− Teşekkürler... Önerilere açığız..?

Cevap

− Konumuz ile ilgili teknolojik konuları haftanın bir gecesinde sadece o konuya yönelik teknolojik bilgileri vererek yaparsak teknolojik terimler konusunda insanlar daha fazla bilgi sahibi olup, daha iyi bir şekilde konuları yorumlayabilir kanaatindeyim...

Üstad

− Ama benim teknoloji konusunda yeterli bilgim yok... O konuyu senden rica etsem mümkün mü?..

Cevap

− Bilgim yeterince, yeterli değil ise de, araştırarak herkese bilgi vermeye çalışırım... Pardon teknoloji konusunda ifade etmek istediğim teknik terimler idi... Örneğin kitaplarınızda dalga boyundan, holografik beden gibi terimlerin daha detaylı olarak anlaşılabilmesi için haftanın bir gününü kullanabiliriz, ayrıca teknolojik konuda herhangi bir soru olur ise...

Soru

− Fiiller mertebesinde aşikâre çıkan her bir fiil yaratılmıştır; diyorsunuz... Öyle ise kişiden çıkan kötü fiile niçin buğz edelim?..

Üstad

− Bu sorunun cevabı “İNSAN ve SIRLARI” kitabında “Allâh için buğz” bölümünde...

Soru

− Kendi hâlimizin ne olduğunu birkaç sohbettir anlattınız... Bizim için fiysebilillâh bahşettiğiniz bu ilmi anlayabilmek ve yaşantıma geçirebilmeyi Allâh nasip etsin.

− Son zamanlarda özellikle beyin ile ilgili çalışmalarla ilgili yazılar basında sıkça çıkmaya başladı... Bunu neye bağlıyorsunuz Üstadım?..

− Astrolojik oluşumlar ve İrşad Ordusu; bu unsurun birbirlerini etkilemelerini... açar mısınız?

− Olayların oluşumunu da Zât’ın Sıfat ve İsimlerinin tecellisi olarak mı algılamalıyız?.. Evet ise, birbirine neden olan olaylar arasında olduğu gibi, bu İsim ve Sıfatlar arasında da bir oluş sistematiğinden bahsedilebilir mi?

Üstad

− İsim ve Sıfatlar arasındaki ayırım bize göredir!..

Sen kendinde bugüne kadar hangi isim ve sıfatların ayırımını ve tasnifini yaptın?..

“ALLÂH İsmiyle İşaret Edilen”in çeşitli özelliklerini fark etmemiz için böyle sembolik bir tasnif yapılmıştır!..

O tasnifte, yani isimde, yani şeklinde, yani olayın görüntüsünde kalmayıp, onları ortaya koyanın bakışıyla varlığı değerlendirmek gerekir!..

Düşünsel kişiliğinden arınmadan, “Allâh” gibi düşünemez, değerlendiremezsin!..

“Allâh ahlâkıyla ahlâklanın” uyarısının anlamı çok çok önemli ve değerlidir...

Sen kendini aynada gördüğün, ya da bir ruh olarak, kişi olarak kabullendikçe, bu dediklerimin oluşması kesinlikle mümkün değildir...

Kur’ân insanlara pek çok şeyi sembollerle anlatırken; tasavvuf ise baştan sona, serâba sembol ve mecazdır!..

Ricalullâh, kişiye baktığı zaman, onun mukallit oluşunu tasavvuf konuşmasından anlar!.. Çünkü mukallit-taklitçi, sembollerin işaret ettiği gerçekleri fark etmediği için, sembollere hakikat gibi sarılıp, sahip çıkıp; masallamada devam eder!..

Bunu fazla uzatıp, sizi sıkmayayım... Sembollerden geçip ardındaki gerçekleri anlamaya çalışın ki, mukallidan sınıfından çıkma şansını elde edebilesiniz!..

Soru

− Üstadım bir soru da ben sorayım: KURÂN’ın meâlini yazmayacak mısınız?..

Üstad

− Tahkik kapısını aralayarak, kendi meâlinizi oluşturmaya çalışın!.. Benim yazdığım meâl, sizin taklitçiliğinizi pekiştirmekten öteye gitmez!.. Ha… bu da varmış, demeniz sizi taklitten kurtarmaz!..

Soru

− Üstadım... İbrahim (a.s.) ile ilgili âyetlerde 2/135’deki “hanîf olan İbrahim’in DİNİNE UYARIZ..”. Ya da, “Rabbim beni hanîf olan İbrahim’in DİNİNE İLETTİ..” gibi âyetlerle Efendimizin, İbrahim’in Dini üstüne olduğu vurgulanmakta... Oysa Efendimizin Hâtemin Nebi oluşu ve Nübüvveti Hassa özelliğinin oluşu âyetlerdeki özelliği getirir mi?

Üstad

− Rasûlullâh Aleyhisselâm’ın temelini İbrahim Aleyhisselâm’ın HANÎF’liği oluşturur!.. Bu da demektir ki, Hanîf olamadığımız sürece, bu temeli elde edemediğimiz sürece Hz. Rasûlullâh’ın yolundan gitmemiz −düşünsel olarak− mümkün değildir!..

Bakın bu vesileyle şu uyarıda bulunayım…

Hayalinizde, hâlâ, kurtulamadığınız bir tanrı var, “Allâh” etiketli!

Bu tanrının elçisi var, yukarıdakinden vahiyler alan! Yukarıdakinin evliyası var hayalinizde!.. Ve o yukarıdakinin aşağıdaki “MEHDİ”si var hayalinizde!..

Hayalinizde geliştirdiğiniz ile gerçekteki var olan ve yaşanan birbirinden çok farklı!..

İsimlerle, sıfatlarla hüküm yürütmeyi bırakın da; objektif ortada olanı değerlendirerek; geçmişte, bu nasıl değerlendirilmiş ve isimlendirilmiş olabilir noktasına gelin!..

Bu çok önemli...

Geçmişteki sembollerin hayalinizde oluşturduğu senaryo ve rolleri, bugün bulmaya çalışmayın!..

Bugün mevcut olanların, geçmişte hangi sembollerle işaret edilmiş olduğunu anlamaya çalışın...

Bu iki bakış arasındaki farkı anlayamıyorsanız, birbirinizle tartışıp, konuya açıklık getirin... Benden bu kadar!..

Çok saatinizi aldım; bağışlayın; hayırlı geceler hepinize...

27 ŞUBAT 1998

Üstad

− Sanırım Okyanus ötesi yaptığımız, bu konuda ilk defa olan bu sohbetler, size hayli geniş ufuklar açar...

Genelde biliyorsunuz, sohbetlerimizin ana teması “TAKLİTTEN TAHKİKE” başlığı ile özetleniyor!..

Falanca kitap şöyle yazıyor; filanca efendi böyle demiş ile hiçbir yere varılamayacağını bugüne kadar ki oturumlarda olabildiğince idrak ettirmeye çalıştım...

Bütün bunların bizi TAKLİTTEN bir adım öteye götürmeyeceğini, “mukallidan” sınıfından bu şartlar altında asla çıkamayacağımızı size fark ettirmeye çalıştım...

Bilgi ezberlemeyle ancak “DAHA MÜKEMMEL BİR MUKALLİT” olunabilir!..

Gene size fark ettirmeye çalıştım ki, Kurân’da anlatılanlar −açık hükümler ötesinde− tümüyle sembollerdir, mecazlardır... Mesela; Yunus Nebi balığın karnından yukarıdaki tanrısına mesaj yollamamıştır; içinde bulunduğu hâl ve duygular ve erdiği idrak, bu yolla bize anlatılmaya çalışılmıştır...

Keza “HANÎF” anlayışın babası Tevhid ustası İbrahim Aleyhisselâm da Ay’ı ya da Güneş’i Rabbi sanmamıştır!..

Bunlar bizim üzerinde düşünmemiz için sembollerle anlatımdır...

Akıllı biri için, aptalca ya da mantık dışı bir şey söylenirse, durun ve düşünmeye başlayın...

Sonra bir daha düşünün; acaba bu düzeyde biri böyle mantık dışı veya aptalca ya da hikmeti olmayan bir fiil ortaya koyar mı; diyerekten!..

Ben size bir hikaye anlatayım...

İki arkadaş oturmuşlar, konuşuyorlarmış...

Ali demiş ki Veli’ye...

− Yahu Ali, sen şu yanında hizmetini gören Ahmet’e kaç para aylık veriyorsun?..

Demiş Veli, 15 altın...

Hikâye eskilerde geçiyor... Şimdi tabii yok böyleleri...

Ali şaşırmış, kızarmış: “Ben demiş aynı işleri yapan benim Mehmet’e ayda 5 altın veriyorum... Sen çok vermiyor musun?.. Sen aldanıyorsun gibi geliyor bana...”

Veli, yok demiş, “Benim işimin görülmesi için Ahmet gibi bir adama ihtiyacım var; ve o da hakkediyor bunu!..”

Ali demiş: “Yahu aynı işi görüyorlar... Niye üç misli para?.. Sen aklını mı kaçırdın?..”

Veli demiş: “Peki, gel o zaman şunları bir imtihan edelim beraberce... Aralarında bir fark var mı yok mu, görelim...”

“Hay hay”, demiş Ali...

Veli seslenmiş, adamına dışarı...

− Ahmet orada mısın yavrum?..

Hemen kapı açılmış, içeri Ahmet girmiş...

− Önce şu köşedeki bakkala git, iki okka pirinç ile bir okka şeker al; sonra fırına git, iki pide al, sonra manava git, bir karpuz al, en sonra da kitapçıya uğra bir adabı muaşeret kitabı al gel... Al şu parayı da...

Ahmet hemen almış patronundan parayı ve çıkmış...

Veli konuşmaya başlamış...

“Ahmet şimdi ayakkabısını giyiyor... Kapıyı açtı, yola çıktı... yürüyor... yürüyor... bakkala girdi... selâmlaştı... ısmarladı pirinç ile şekeri... hazırlıyor bakkal... aldı onları çıktı dışarı fırına yürüyor... Fırına girdi pideleri alıyor...”

Bu arada Ali de aval aval dinliyor Veli’yi...

“Fırından aldı pideleri manava gitti... karpuzu seçiyor... Onu da aldı... Şimdi kitapçıya yürüyor... Girdi kitapçıya, ısmarladı kitabı... Aldı kitabı çıktı yola... geliyor eve... işte geldi!..”

− Ahmet geldin mi oğlum?..

− Geldim efendim... diye ses gelmiş dışarıdan Ahmet’ten... Mutfağa koyup emanetleri getiriyorum istediğiniz kitabı!..

Veli bakmış, Ali’nin yüzüne...

− Ahmet bu!.. demiş...

Ali, gülmüş...

Hadi canım, sen de!.. Bu iş mi yani... Benim 5 altınlık MEHMET de bunu yapar!..

Hemen seslenmiş dışarıya...

Oğlum Mehmet!..

İçeri dalmış Mehmet!..

Ali ona da aynılarını ısmarlamış...

− Hemen al şunları gel yavrum, demiş...

MEHMET çıkmış dışarı...

Ali de döndürmüş başını Veli’ye, ve başlamış konuşmaya...

“Şimdi Mehmet ayakkabılarını giydi... Dışarı çıktı... Bakkala gidiyor... Bakkala girdi; şekeri pirinci ısmarladı.... Onları aldı... Fırına gidiyor... Pideleri aldı... Manava gidiyor... Karpuzu aldı... şimdi de kitapçıya yürüyor... Kitapçıda ısmarladı... Kitapçıyı bekliyor... Şimdi onu da aldı... Eve geliyor... geldi işte!...”

− Oğlum Mehmet..?

− Efendim?..

− Geldin mi Yavrum?..

MEHMET’ten cevap:

− Ayakkabılarımı bağlıyorum efendim... hemen gidiyorum!!!

İşte eskiden böyleymiş insanlar... Tabii artık böyle insanlar yok... Herkes zehir gibi... Her şeyi anında anlayıp uyguluyorlar... Ne de olsa −galiba− âhir zaman!..

Evet, biz gelelim gene şu taklitten kurtulma meselesine...

Taklitten nasıl arınacağız?..

Kurân’ı bir mukallit gibi okumaktan ve sonra da tarih kitabı demekten nasıl kurtulacağız..?

Namaz ne zaman başkası için, yani tanrı için yapılan bir tapınma olmaktan çıkacak?..

Dualarımız ne zaman ötedeki bir tanrıdan bir şeyler dilemekten öteye geçecek?..

Ne zaman, “etraf için” dindar olmaktan vazgeçeceğiz?..

Din dedikodusunu ne zaman terk edeceğiz?..

Ne zaman din, başkalarıyla paylaşma zevkimizi tatmin eden bir hobi olmaktan çıkacak?..

Yediğimiz ekmek ya da içtiğimiz su, nasıl kendimiz için ise, dinin de o olduğunu; ve bunun kesinlikle başkalarını ilgilendirmediğini kavrayacağız?

Dam üstünde saksağan mı bilmem, ama aklıma geliverdi...

Cenaze namazında niçin “FÂTİHA” Sûresi okunmaz?..

Cevaplarınızı bekliyorum..?

Cevaplar

− Cenaze yolu tamamladığı için…

− Ölümle birlikte fetih yolu kapandığı; ve cenaze namazı, ölen için kılındığından okunmaz diye düşünüyorum Üstadım...

− Cenaze namazı aslında dua mahiyetindedir. Bu nedenle okunmaz...

− Cenaze namazı, ölümü tadan kişiye Dünya’daki son anlarında okunan Fâtiha fayda getirmez, Fatiha hayatta iken yaşanır.

− Üstadım namazda okunmuyor, ama arkasından dua olarak gönderiliyor?

− Cenaze, yemek yiyebilir mi?..

− Cebrî yaşam koşullarına geçtiği için...

− Ölen kişinin talebi kalmaz ki...

− Fâtiha hayatta iken idrak edilecek ve yaşanacak şeydir. Ölümle birlikte bu yol (fetih) artık kapanmıştır...

− Gerçeği idrak edene Fâtiha’yı ulaştırmak ne kadar faydalı olabilir ki...

− Okuma, ölümle sona erdiği için...

− Cenazenin artık yeni açılımlara ihtiyacı olmadığı için okunmaz kanaatindeyim…

− İkâme edilen ve Mi’râc olan namazın unsurlarını ve maksadını taşımadığı için... Cenaze namazı kişiye dönük bir faaliyettir…

− Fâtiha Mi’râcın temel taşıdır. Fâtiha’sız namaz olmaz. Yani Mi’râc olmaz.

− “Kişi ne hâl ile ölürse o hâl üzerindedir”e işaret eder.

− Ölmeden evvel ölende zaten Fetih tahakkuk etmiştir diye düşünüyorum...

− Bir mânâ itibarıyla Fâtiha’yı bir kere okuyana ayrıca cenaze namazında Fâtiha’ya zaten gerek yoktur ve Fâtiha kıyamda okunur bildiğim kadarıyla...

− Cenaze namazı, bir başkası için yapılan dua mahiyetindedir, adı namazdır. Kişinin kendisinin kıldığı namaz ile yani Mi’râc olacak bir araç olmadığı için “Fâtiha” okunmaz, sanıyorum.

− Kişi ancak kendi idrakının, yaşantısının neticelerine erecektir... Bu bakımdan da okunmaz.

− İnsan namazı kendisi için kılar. Cenaze namazı ikame edilemez...

− Fâtiha’nın zekâtı olmaz!

− Secde yoktur...

− Cenaze namazı mevtâya dua yoluyla cemaat tarafından verilen son takviye olduğunu düşünüyorum, Üstadım.

− Fâtiha okunmaz çünkü, imam cenazenin kendisidir ve o sırada ölü bulunduğu için Fâtiha okuyamaz...

− (3062) İbni Abbas (r.a.)’ın anlattığına göre bir cenaze namazı üzerine namaz kılmış ve namazda Fâtiha okumuştur. Bu hususta kendisine (niye onu okuduğu) sorulunca bu sünnettir diye cevap vermiş...

Üstad

− Bu Fâtiha’nın Kurân’dan âyet olarak değil, dua olarak okunuşuyla ilgilidir.

Cevaplar

− Fâtiha kişinin idrakiyle tasdikidir... Ölenin iradesi biter, başkaları onun namına beyan edemezler.

− Mevt kabre konmadan once, dua yoluyla cemaat tarafından verilen son takviye olduğunu düşünüyorum, Üstadım.

− Cenaze buradaki ulaşabileceği en son noktaya ulaşmıştır, artık sistemi bütün çıplaklığı ile görmektedir, geçtiği boyutta sanırım...

Üstad

− Musalla taşına konan kişinin artık Dünya’da götürebileceği bir şeyi kalmamıştır!..

Fâtiha’nın o kişiye getirebileceği hiçbir şey yoktur; çünkü artık o dibi mühürlenmiş mektuptur, ki yazılacak ilave yeri kalmamıştır!..

Dünya’da yaşarken Fâtiha’nın ona getirisi neyse onunla mühürlenmiştir... Ve artık daha fazlasının olması da mümkün değildir...

Beni sevindiren şu oldu;

Çoğunluğunuz, ölümle birlikte artık Fâtiha’dan yeni yararlar elde edilemeyeceğini fark etmiş!.. Ölümden sonra yeni açılım olmayacağını fark etmiş...

Bu çok iyi deee...

Musalla taşına ne kadar hazırsınız?..

O kitlenme anına ne kadar hazırsınız?.. Bana açıktan cevap veremeseniz de, kendinize bir sorun lütfen, “MUKALLİDAN” sınıfından çıktınız mı?..

Fâtiha’yı olsun, taklit yollu okumaktan kurtuldunuz mu?..

Fâtiha’yı taklit yollu okumaktan kurtulmanın işareti, Kurân’da anlatılan mânâları kendinde bulmaktır; ve Kurân’ı yaşamanın mânâsı da sanırım budur...

Şimdi düşünün bir... Ölüm sonrası yaşam şartları sizin için ne kadar önemli?..

Ne kadar önemli sizin için oraya, â’mâ veya gören olarak gitmek?..

Bu önemin ölçüsü şu:

Zorunlu dünya işiniz ötesinde, bu konuya ne kadar zaman ayırıyorsunuz?..

Ne kadar zamanınızı mukallidan sınıfından çıkmak için değerlendiriyorsunuz?..

Bu yolda ne kadar sohbet yapıp, idrakınızın açılması için kaç muhakkik ile sohbet ediyorsunuz?..

Peki bu gece de bu kadar olsun...

Yazdıklarımı düşünün lütfen...

İyi geceler hepinize...

Sohbetlerimiz inşâAllâh “OKYANUS ÖTESİNDEN − 2” de devam edecek...

EK BİLGİ:

Dostlarım...

Dikkatle bu metinleri okuyanlarınızın fark edeceği üzere...

Verdiğim bilgiler, okuyanı ezberlemekten ve tekrar etmekten uzaklaştıracak; üzerinde bir hayli muhakeme ve düşünce gerektirecek şekildedir...

Hazır komprime hap gibi bilgi almaya alışmış olanlar bu ve sonraki kitaplarımızda bir hayli zorlanacaklar...

Zira açtığımız konular hep, üzerinde yoğun ve kapsamlı düşünce ile bizâtihi çözebileceğiniz sırlar ile ilgili olacaktır...

Umarım yepyeni bakış açılarıyla Din’in hakikatine yönelmenize vesile olur bu yazıya dökülenler.

Ahmed Hulûsi

4.8.1998

New Jersey− USA

AHMED HULÛSİ KİMDİR? AMACI NEDİR?

Değerli okurum;

Ahmed Hulûsi kimdir, amacı nedir diye çok merak ediliyor...

Çok özetle anlatalım...

21 Ocak 1945 tarihinde İstanbul, Cerrahpaşa’da dünyaya gelmiş bulunan çocuğa annesi Ahmed, babası da Hulûsi adlarını koymuşlar.

18 yaşına kadar Hz. Muhammed’i dahi tanımayan bir zihniyetle yalnızca bir yaratıcıya inanmış ve Din konusundaki her sorusuna karşılık olarak “sen bunları sorma, sadece denileni yap” cevabını aldığı için de, hep din dışı yaşamıştır çevresindekilere göre!

Babasının vefatından üç gün sonra 10 Eylül 1963 günü annesinin ısrarıyla gittiği Cuma namazında, içine gelen bir ilhamla Din konusunu tüm derinlikleriyle araştırma kararı almış, o günden sonra beş vakit namaza başlamış ve abdestsiz dolaşmamaya karar vermiştir.

Din konusuna önce Diyanet’in yayınladığı on bir ciltlik Sahihi Buhari tercümesini, sonra tüm Kütübi Sitte’yi ve Rahmetli Elmalılı’nın “Hak Dini” isimli tefsirini okuyarak girmiştir. İki yıla yakın bir süre zâhir ilimleri itibarıyla olabildiğince geniş kaynakları incelemiş, yoğun riyâzatlar ve çalışmalarla kendini tasavvufa vermiş; ilk kitaplarını 1965 yılında yazdıktan sonra kendindeki açılım ve hissedişleri 1966 yılında yazdığı TECELLİYÂT isimli kitabında yayınlamıştır. Bu kitap onun 21 yaşındaki bakış açısını ve değerlendirmelerini ihtiva etmesi itibarıyla geçmiş yaşamı hakkında önemli bir değerlendirme kaynağıdır. 1965 yılında tek başına hacca gitmiş ve hayatı boyunca kendi yolunda hep tek başına yürümüştür!

Prensibi, “Kimseye tâbi olmayın, kendi yolunuzu kendiniz çizin, Rasûlullâh öğretisi ışığıyla” olmuştur.

1970 yılında AKŞAM Gazetesi’nde çalışırken RUH ve ruh çağırmalar konusunu incelemeye almış ve bu konuda Türkiye’de konusunda ilk ve tek kitap olan “RUH İNSAN CİN”i yayınlamıştır.

Kurân’daki “dumansız ateş” ve “gözeneklere nüfuz eden ateş” uyarılarının “ışınsal enerjiye” işaret ettiğini keşfetmesinden sonra, Kurân’ın işaret yollu açıklamalarını değerlendiren, bundan sonra dinsel anlatımdaki işaretlerin bilimsel karşılıklarını deşifre etmeye çalışan Ahmed Hulûsi, bu alanda ilk çalışmasını 1985 yılında “İNSAN ve SIRLARI” isimli kitabında açıklamıştır.

Daha sonraki süreçte Kurân’da kelimeler bazında yaptığı çalışmalarla keşfettiği gerçekleri hep çağdaş bilgilerle bütünleştirmiş; kendisini, “DİN” olayını, ALLÂH adıyla işaret edilenin tamamen entegre bir Sistem ve Düzen’i temeline oturtarak, Hz. Muhammed (AleyhisSelâm)’ın neyi anlatmak istediğini “OKU”maya vermiştir. Bu yolda edindiği bilgilerin bir kısmını kitapları ve internet aracılığıyla da toplumla paylaşmıştır.

İslâm Dini’ni, Kur’ân-ı Kerîm, Kütübi Sitte (altı önde gelen kitap) hadisleri temelinde kabul ederek inceleyen, geçmişteki ünlü tasavvuf sîmalarının çalışmalarını değerlendirerek gereklerini yaşadıktan sonra, bunları günümüz ilmiyle de birleştirerek değerlendiren ve mantıksal bütünlük içinde BİR SİSTEM olarak açıklayan Ahmed Hulûsi, insanların, kişiliğiyle değil, düşünceleriyle ilgilenmesini istemektedir.

Çünkü, bu alanda tek örnek Hz. Muhammed’dir!

Basit beyinler yaşamlarını, kişiliklerle ve doğal sonucu olarak dedikodu ve gıybetle tüketirlerken; gelişmiş beyinler, fikirlerle ve düşünce dünyasının verileriyle ömürlerini değerlendirirler!

Bu nedenledir ki, Ahmed Hulûsi kendisini ön plana çıkartmamakta, kitaplarına 40 yıla yakın zamandır “soyadını” koymamaktadır; insanların şu veya bu şekilde çevresinde bir halka oluşturmaması için... Bugün dahi, görüştüğü çok az sayıda insan vardır. Bu yüzden aşırı boyutlarda tepki almasına rağmen bu konudaki tutumunu ısrarla sürdürmektedir.

Anadolu’nun beş-altı yerinde bazı kişilerin kendilerini “Ahmed Hulûsi benim” şeklinde tanıtıp, çevrelerine insanlar toplayıp, onlardan maddi menfaat toplama girişimlerini duyunca da, kitaplarına resim koymak zorunda kalmış, bu suretle söz konusu sahtekârlığı önlemiştir.

Sürekli Sarı Basın Kartı sahibi gazeteci Ahmed Hulûsi, bu alan dışında profesyonel olarak hiçbir işle uğraşmamış, hiçbir teşkilat, dernek, parti, cemaat üyesi olmamıştır. Bütün yaşamı, çağdaş bilimler-İslâm-Tasavvuf araştırmalarıyla devam etmiş, kitap ve yazılarıyla, sesli ve görüntülü sohbetlerinin tamamını internet üzerinden okuyucularına ücretsiz ve tam metin olarak indirilebilir şekilde yayınlamış İLK yazardır. Tüm düşünce ve bakış açılarıyla beklentisiz olarak apaçık ortadadır!

28 Şubat öncesi şartlar dolayısıyla, eşi Cemile ile önce Londra’da bir yıl yaşayan Ahmed Hulûsi, 1997 yılında Amerika’ya yerleşmiş ve hâlen orada yaşamını sürdürmektedir.

Mevcut bilgileri ışığında, tamamen insanlardan uzak kendi “köy”ünde yaşamayı tercih edip, herkese, orijinal kaynaklara göre Rasûlullâh’ı ve Kurân’ı aracısız olarak yeniden değerlendirmeyi tavsiye etmektedir!

Zira, Hz. Muhammed’in açıkladığı SİSTEM’e göre, “DİN ADAMI” diye bir sınıf asla söz konusu değildir! Her fert direkt olarak Allâh Rasûlü’nü muhatap alıp O’na göre yaşamına yön vermek zorundadır! Tâbi olunması zorunlu tek kişi, ALLÂH Rasûlü MUHAMMED MUSTAFA AleyhisSelâm’dır. O’nun dışındaki tüm kişiler istişari mahiyetteki kişilerdir ve yorumları kimseyi bağlamaz!

Herkes yalnızca Allâh Rasûlü ve KUR’ÂN bildirilerinden mesûldür! Bunun dışında kalan tüm veriler kişilerin göresel yorumlarıdır ve kimseyi BAĞLAMAZ!

İşte bu bakışı dolayısıyla da Ahmed Hulûsi insanların kendi çevresinde toplanmasını veya kendisine tâbi olmasını kesinlikle istememektedir. Anlattıklarının sorgulanmasını, araştırılmasını tavsiye etmektedir. Bana inanmayın, yazdıklarımın doğruluğunu araştırın, demektedir!.. Bu yüzden de insanlardan uzak yaşamayı tercih etmektedir.

Bu bakışı dolayısıyladır ki, Ahmed Hulûsi’nin ne bir tarikatı vardır, ne bir cemiyeti ve ne de herhangi bir isimle anılan topluluğu!

Ahmed Hulûsi, çeşitli çevrelerce kendisine yakıştırılan her türlü pâye, ünvan ve etiketlerden berîdir! O, sadece Allâh kuludur!

Kimseden maddi veya siyasî, ya da manevî bir beklentisi olmayıp, yalnızca kulluk ve bir insanlık borcu olarak bilgilerinin bir kısmını okuyucularıyla paylaşmaktadır.

Ahmed Hulûsi, yalnızca...

Düşünebilen beyinlerle düşüncelerini paylaşmaya çalışan bir düşünürdür!

Hepsi, bundan ibaret!

Hiçbir yazılı, sesli veya görüntülü eserinin TELİF HAKKI OLMAYAN yazarın eserleri, pek çok değerlendiren tarafından orijinaline uygun olarak bastırılıp, karşılıksız olarak çevrelerine dağıtılmaktadır... Bugün milyonlarca ailenin evinde Ahmed Hulûsi imzalı eserlerin var olması, onun için yeterli şereftir.

Bu konulardaki detaylı çalışmaları aşağıdaki bazı internet sitelerinden inceleyebilir, dilediklerinizi tümüyle kendi bilgisayarınıza indirebilirsiniz.

www.ahmedhulusi.org

www.okyanusum.com

www.allahvesistemi.org

Sonuç olarak şunu vurgulayayım...

Herkesin görüşü kendi bilgi tabanının sonucu kadardır! Bu eserleri kendiniz değerlendirmeye çalışın! Yazarla değil, yazılanla ilgilenin. Sizlere karşılıksız olarak verilen bu Allâh hibesi ilmi hakkıyla inceleyin.

Ebedî yaşamınıza yön verebilecek düzeyde Allâh ve Sistemi’ni (Sünnetullâh’ı) anlatan bu eserler umarım sizlere yeni ufuklar açar.

Saygılarımla,

AHMED HULÛSİ

AHMED HULÛSİ’NİN ÜCRETSİZ OLARAK HEDİYE EDİLEN ESERLERİ

1.      ALLÂH İLMİNDEN YANSIMALARLA KUR’ÂN-I KERÎM ÇÖZÜMÜ, 2009

(Semih Sergen’in sesinden “KUR’ÂN-I KERÎM ÇÖZÜMÜ” CD’si ile birlikte)

2.      DUA VE ZİKİR, 1991

3.      YAŞAMIN GERÇEĞİ, 2000

4.      İSLÂM’IN TEMEL ESASLARI, 1997

5.      HZ. MUHAMMED’İN AÇIKLADIĞI ALLÂH, 1989

6.       YENİLEN, 2005

Hayırseverler tarafından basılan bu eserlerden, http://www.ahmedhulusi.org/kuran_talep.php linkindeki formu dolduran kişilere, yalnızca nakliye ücreti karşılığında ve her adrese birer tane olmak üzere yollanacaktır.

Bu eserlerin temin edilebileceği adres aşağıdaki gibidir:

DAĞITIM MERKEZİ: Kuyumcukent Yan Hizmetler Binası 1.Kat 1.Yol No: 5 Yenibosna/İSTANBUL

Tel: 0212 603 19 20

www.kuraniste.org

* Ahmed Hulûsi’nin tüm eserlerini www.ahmedhulusi.org adresinden indirebilirsiniz.

AHMED HULÛSİ’NİN DİĞER KİTAPLARI

1. MANEVÎ İBADETLER REHBERİ, 1965

2. EBU BEKİR ES SIDDÎK, 1965

3. TECELLİYÂT, 1967

4. RUH İNSAN CİN, 1972

5. İNSAN VE SIRLARI (1-2), 1986

6. DOST’TAN DOSTA, 1987

7. HAZRETİ MUHAMMED’İN AÇIKLADIĞI ALLÂH, 1989

8. EVRENSEL SIRLAR, 1990

9. Gavs-ı Â’zâm ABDULKÂDİR GEYLÂNÎ “GAVSİYE” AÇIKLAMASI, 1991

10. DUA VE ZİKİR, 1991

11. HAZRETİ MUHAMMED NEYİ “OKU”DU?, 1992

12. AKIL VE İMAN, 1993

13. MUHAMMED MUSTAFA (a.s.) (1-2), 1994

14. KENDİNİ TANI, 1994

15. TEK’İN SEYRİ, 1995

16. İSLÂM, 1996

17. İSLÂM’IN TEMEL ESASLARI, 1997

18. OKYANUS ÖTESİNDEN (1-2-3), 1998

19. SİSTEMİN SESLENİŞİ (1-2), 1999

20. “DİN”İN TEMEL GERÇEKLERİ, 1999

21. CUMA SOHBETLERİ, 2000

22. MESAJLAR, 2000

23. YAŞAMIN GERÇEĞİ, 2000

24. BİLİNCİN ARINIŞI, 2005

25. “B” SIRRIYLA İNSAN VE DİN, 2005

26. YENİLEN, 2007

27. ALLÂH İLMİNDEN YANSIMALARLA KUR’ÂN-I KERÎM ÇÖZÜMÜ, 2009

(Semih Sergen’in sesinden “KUR’ÂN-I KERÎM ÇÖZÜMÜ” CD’si ile birlikte)

AHMED HULÛSİ’NİN VİDEO SOHBETLERİ

A. ALLÂH İLMİNDEN YANSIMALARLA KUR’ÂN-I KERÎM ÇÖZÜMÜ

            1. Kurân’ı Anlamak İçin Ön Bilgi

2. Semih Sergen’in Sesinden Türkçe “Kur’ân-ı Kerîm Çözümü” Okunuşu

3. Abdulbasît Abdussamed’in Sesinden Arapça Orijinal Okunuşu ile Birlikte “Kur’ân-ı Kerîm Çözümü”

B. SON SOHBETLER

            1. Hologram Dünyan

            2. Beyin Sırları

            3. Beyin – Dua Mekanizması

            4. Ehl-i Beyt’te Namaz

C. İNSAN VE DİN SOHBETLERİ

            1. Ben “Muhammedî”yim

            2. Kaynaktan Yarına

            3. Kurân’ın Ruhu

            4. Salât (Namaz) Ne İçin?

            5. Hz. Muhammed’e İman

            6. Tanrı(!)nın Ayak Sesleri

            7. Hazineyi Okumak

            8. Sünnet Ne Değildir?

            9. Püf Noktası

            10. Hz. Muhammed Farkı

            11. Eski ve Yeni

            12. Sünnetullâh

            13. Sünnet-i Rasûlullâh

            14. Bi-izni-hi

            15. Enfüste ve Âfakta

            16. “Tanrı Merkezli Din”mi?

            17. İlim - İrade - Kudret

D. YENİLEN SOHBETLERİ

            1. Tanrı Ulu mudur?

            2. Anladığım İslâm

E. İSLÂM VE BİLİM (1990-1997)

            1. Dostça Bir Söyleşi

            2. “Tanrı” mı “Allâh” mı?

            3. Allâh’ı Tanıyalım - 1

            4. Allâh’ı Tanıyalım - 2

            5. Sohbet

            6. Hakikat

            7. Uyanış

            8. Üst Madde

            9. Dost’tan Dosta

            10. Ruh Cin Melek

            11. Sorular ve Cevaplar

            12. Kaza ve Kader

            13. Kader ve Astroloji

F. KONFERANSLAR

            1. Hamburg Konferansı

            2. Gelsenkirchen Konferansı

            3. Berlin Konferansı

            4. Londra Konferansı

            5. İzmir Konferansı

            6. Antalya Konferansı

            7. Antalya Falez Sohbeti

            8. Bebek Sohbeti

* Ahmed Hulûsi’nin tüm eserlerini www.ahmedhulusi.org adresinden indirebilirsiniz.

* Ahmed Hulûsi’nin yabancı dillere çevrilmiş tüm eserlerine www.ahmedhulusi.org adresinden ulaşabilirsiniz.

AHMED HULÛSİ’NİN SESLİ SOHBETLERİ

A. ALLÂH İLMİNDEN YANSIMALARLA KUR’ÂN-I KERÎM ÇÖZÜMÜ

            1. Kurân’ı Anlamak İçin Ön Bilgi

            2. Kur’ân-ı Kerîm Çözümü ile İlgili Önemli Açıklama

            3. Kur’ân-ı Kerîm’in Çözümü

            4. Zorunlu Bir Uyarı

5. Allâh Esmâ’sındaki Muazzam, Muhteşem ve Mükemmel Özellikler (Esmâ ül Hüsnâ)

            6. Semih Sergen’in Sesinden Türkçe “Kur’ân-ı Kerîm Çözümü” Okunuşu

B. YENİLEN SOHBETLERİ

            1. Anladığım İslâm

            2. Şeriat Devleti

            3. Açık Konuşalım

            4. Tanrı Ulu mudur?

            5. Yanmamak için

            6. Taoizm-Budizm-Totemizm-İslâm

            7. Salâvat ve Ayna Nöronlar

            8. Kurân’ı Neden Anlamıyoruz?

            9. Kur’ân ve Yeni Çağ

            10. Kur’ân Mucizesi “Ekber”iyet

            11. Kur’ân Sırlarının Derinliğine

            12. Muhteşem Kaynak

            13. Örtülen Gerçekler

            14. Allâh Rasûlü’ne Gerçekten İman Ediyor muyuz?

            15. “İman” Neye?

            16. Muhteşem İrsâl

            17. “İlmî Sûret” ve Hologram

            18. Niçin “Data”?

            19. “Nokta”ndaki Kudret

            20. Yenilenin Artık

C. SESLİ KİTAPLAR

            1. Hz. Muhammed’in Açıkladığı Allâh

            2. İslâm

            3. İslâm’ın Temel Esasları

            4. Hz. Muhammed Neyi Okudu?

            5. Akıl ve İman

            6. Tecelliyât

D. SİSTEM SOHBETLERİ

            1. İnsanın Gerçeği

            2. İnsan ve Ölüm Ötesi-1

            3. İnsan ve Ölüm Ötesi-2

            4. Okumak

            5. Korunmak İçin

            6. Âmentü-1

            7. Âmentü-2

            8. İslâm

            9. Gerçekçi Düşünce

            10. Akıl ve İman

            11. Tekliğe Giriş

            12. Tekliğin Esasları

            13. Mi’râc

            14. Ruh İnsan Cin Melek

            15. Kadir Gecesi

            16. Halifetullâh

            17. Nefs Nedir?

            18. Bilincin Arınışı

            19. Öz’ün Seyri

            20. Tek’in Takdiri

            21. Üst Madde

            22. Kaza ve Kader-1

            23. Kaza ve Kader-2

            24. Kader ve Astroloji

* Ahmed Hulûsi’nin tüm eserlerini www.ahmedhulusi.org adresinden indirebilirsiniz.

* Ahmed Hulûsi’nin tüm eserleri KİTSAN’dan temin edilebilir.

AHMED HULÛSİ’NİN TV SOHBETLERİ

A. ASTROLOJİ SOHBETLERİ (15 Bölüm) – TRT2 (1992)

B. EVRENSEL GERÇEKLER (36 Bölüm) – FLASH TV (1993)

C. KIRMIZI KOLTUK SÖYLEŞİ – STAR TV (2003)

D. EXPO TV (2005)

            1. Selâm

            2. Sünnet

            3. Kurân’ın Ruhu

            4. “B” Sırrı

            5. Bismillâh

            6. Allâh’a İman

            7. Kilitlenmişlik

            8. İsimler

            9. Neyi “Oku”du?

            10. Sünnetullâh

            11. Din Adına

            12. Muhammed Farkı

            13. Ölüm

            14. İbadet

            15. Namaz

            16. İlim - İrade - Kudret

            17. Tanrı Merkezli

            18. Ruhlar

            19. Reenkarnasyon

            20. Sistem

            21. Oruç ve Zekât

            22. Beyin ve Dua

            23. Hac

            24. Kadir

            25. Akıl - İman

            26. Kanmayın

            27. Faytoncu

            28. Muhammedî

            29. Hazine

            30. Veda

AHMED HULÛSİ’NİN YABANCI DİLLERE ÇEVRİLMİŞ KİTAPLARI

1. ALLÂH İLMİNDEN YANSIMALARLA KUR’ÂN-I KERÎM ÇÖZÜMÜ

İngilizce (Yeni)

2. İNSAN VE DİN      

İngilizce (Yeni)

3. TEK’İN SEYRİ       

İngilizce (Yeni)

4. EVRENSEL SIRLAR      

İngilizce (Yeni Çeviri), Fransızca

5. HAZRETİ MUHAMMED’İN AÇIKLADIĞI ALLÂH       

İngilizce (Yeni Çeviri), Almanca (Yeni Çeviri), Fransızca, İspanyolca, Rusça, Azerice, Arnavutça

6. İSLÂM

Almanca, Fransızca, İspanyolca, Rusça, Arnavutça

7. SİSTEMİN SESLENİŞİ 1-2      

Almanca, Fransızca

8. DİN’İN TEMEL GERÇEKLERİ       

Almanca, Fransızca

9. YAŞAMIN GERÇEĞİ      

İngilizce (Yeni Çeviri), Almanca, Fransızca, Flemenkçe, Boşnakça, Rusça

10. DOST’TAN DOSTA      

Fransızca

11. MESAJLAR

Fransızca

12. TECELLİYÂT

İngilizce (Yeni Çeviri)

13. RUH İNSAN CİN      

İngilizce

14. DUA VE ZİKİR      

İngilizce (Yeni), Almanca (Yeni Çeviri), Azerice

15. İSLÂM’IN TEMEL ESASLARI

Azerice

16. KENDİNİ TANI

İngilizce

* Ahmed Hulûsi’nin yabancı dillere çevrilmiş kitap ve videolarına www.ahmedhulusi.org adresinden ulaşabilirsiniz.

AHMED HULÛSİ’NİN ÜCRETSİZ IPHONE, IPAD VE PODCAST UYGULAMALARI

A. IPHONE UYGULAMALARI

            1. Kur’ân Çözümü

            2. Dua ve Zikir

            3. Esmâ ül Hüsnâ

            4. Dost’tan Dosta

B. IPAD UYGULAMALARI

            1. Kur’ân Çözümü

            2. Dua ve Zikir

            3. Esmâ ül Hüsnâ

B. PODCAST UYGULAMALARI

            1. Ahmed Hulusi – Kur’ân-ı Kerîm Çözümü – Türkçe

            2. Ahmed Hulusi – Kur’ân-ı Kerîm Çözümü – Arapça

            3. Ahmed Hulusi – Son Sohbetler

            4. Ahmed Hulusi – İnsan ve Din Sohbetleri

            5. Ahmed Hulusi – Yenilen Sohbetleri

            6. Ahmed Hulusi – İslâm ve Bilim 1990-1997

            7. Ahmed Hulusi – Evrensel Gerçekler – Flash TV 1993

            8. Ahmed Hulusi – Astroloji Sohbetleri – TRT2 1992

            9. Ahmed Hulusi – Konferanslar

            10. Ahmed Hulusi – Expo TV Sohbetleri 2005

            11. Ahmed Hulusi – Star TV Kırmızı Koltuk

* Ahmed Hulûsi’nin eserlerinin yeni uygulamaları ile ilgili duyuruları www.ahmedhulusi.org adresinden takip edebilirsiniz.

NOTLAR